[END] CHRISTMAS GIRL (Michellina) +:YURI:+

ตอนที่ 4 : Chapter 4 { END }

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 404
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 51 ครั้ง
    13 ก.ย. 63


Chapter 4


 

 


มิเชลล์เปิดประตูห้องหลังจากได้ยินเสียงเคาะประตู เธอพบแองเจลีน่ายืนอยู่หน้าประตูห้องของเธอ

ฉันขอเข้าไปได้มั้ยคะหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้าเธอมองด้วยสายตาวิงวอน เจ้าของห้องเม้มริมฝีปาก ก่อนจะเปิดประตูกว้างขึ้น

แองเจลีน่าก้าวเข้ามาในห้อง เธอรอจนมิเชลล์ปิดประตูลง และเมื่อหล่อนหันกลับมาเธอก็ใช้สองแขนเท้ากับประตู กั้นหล่อนไว้ไม่ให้ขยับไปไหน มิเชลล์ตัวแข็งทื่อที่จู่ๆ ก็ถูกจู่โจมใส่ แองเจลีน่ามองหน้าเธอนิ่งๆ คิ้วสวยค่อยๆ ขมวดเข้าหากัน

ฉันใจหายหมดเลยที่พี่หายไป...

แองเจลีน่าประสานสายตากับดวงตาที่ฉายแววสับสนและตื่นตระหนก ก่อนจะเลื่อนสายตามาที่ริมฝีปาก เธอเลื่อนมือที่สัมผัสประตูลงมาจับที่หัวไหล่มน มืออีกข้างเคลื่อนไปสัมผัสที่เอวบางและดึงเข้ามาแนบชิดตัวเธอ ริมฝีปากสีแดงประทับลงบนปากจิ้มลิ้ม เลื่อนสัมผัสจูบและร่างกายอย่างนิ่มนวล มิเชลล์ไม่ได้ต่อต้านเธอ ซึ่งแองเจลีน่าบอกแล้วว่า เธอจะไม่ทำอะไรใคร หากอีกฝ่ายไม่ยินยอม..

 

.

.


.

 

คุณโจลี่...

 

ริมฝีปากอิ่มหยุดโลมเลียเนื้อนวล ดวงตาคู่สวยช้อนมอง

 

“Angie, Please”

 

แองจี้...มิเชลล์เรียกอีกครั้ง แองเจลีน่ายิ้มน้อยๆ ด้วยความพอใจ นิ้วเรียวของลูบไล้สันกรามคมได้รูป และวางนิ้วโป้งไว้แนบริมฝีปากบาง

 

ช่วยเรียกฉันดังกว่านี้ได้มั้ยคะแองเจลีน่าเคลื่อนตัวขึ้นมา ใช้นิ้วโป้งกดริมฝีปากล่างลง ดูดดื่มความหวานละมุน ก่อนจะก้มลงจูบเนินเนื้อขาวนวล ขบเบาๆ เร้าให้หล่อนสนองสิ่งที่เธอต้องการ

 

“Oh… Angie”

 

.

.

 

.

 

ฉันสวยมั้ยคะคนอายุน้อยกว่าเข้ามากอดเธอจากด้านหลัง คางเรียววางลงบนไหล่ มิเชลล์หันไปมองหล่อน หน้าตาแบบนี้มีอะไรให้สงสัยในความสวยของตัวเองด้วยหรือไง

คุณก็รู้ว่าคุณสวย โดยที่ไม่ต้องให้ใครบอกว่าสวย

แองเจลีน่ากระชับวงแขนที่กอดร่างบางและซุกริมฝีปากอิ่มกับลำคอขาว

ฉันรู้ค่ะ แต่ฉันอยากได้ยินจากปากของพี่

มิเชลล์หันไปมองอีกฝ่ายตรงๆ เธอลูบใบหน้าสวยและกล่าวชมเบาๆ

“แองจี้...คุณสวยมากจริงๆ

ขอบคุณค่ะแองเจลีน่ากล่าวพร้อมกับยกรอยยิ้มขึ้นน้อยๆ

มันสำคัญมากเลยหรอคะมิเชลล์เอ่ยถาม คำพูดของฉันน่ะ” 

ค่ะ มันสำคัญกับฉันมาตลอดแองเจลีน่าบรรจงจูบลงบนคอของมิเชลล์ คลอเคลีย เสียงหวานกระซิบ

ทำไมถึงหนีฉันไปคะ ทำไมไม่รอฉัน

“..ฉันเป็นห่วงเบลล่าบลูน่ะค่ะมิเชลล์หลบสายตาของแองเจลีน่า ไปมองที่เบลล่าบลู เจ้าแมวขนฟูที่นอนอุตุไม่ได้รู้ตัวเลยว่าถูกยกมาเป็นข้ออ้างในบทสนทนาที่เจ้าของของมันกำลังรู้สึกอึดอัดใจ

เป็นห่วงเบลล่าบลูแล้วไม่เป็นห่วงฉันบ้างหรอคะ ว่าจะร้อนใจแค่ไหนที่เห็นพี่หายไปแองเจลีน่าตัดพ้ออย่างน้อยใจ

ฉันมีโอกาสพบพี่อีกครั้งแต่พี่ก็หายไปอีก... อย่าให้ฉันกลัวว่าพี่จะหายไปอีกเลยนะคะ ถ้าพี่จะไป ถ้าพี่ไม่ชอบฉัน ฉันยอมรับได้ แต่ขอให้บอกฉันก่อนเธอยังจำความรู้สึกผิดหวังตอนที่รู้ว่าพนักงานร้านโพลาร์เบิร์กลาออกไปได้ เธอไม่อยากรู้สึกแบบนั้นอีก

มิเชลล์รู้ว่าการจากไปโดยไม่บอกอีกฝ่ายเป็นเรื่องใจร้าย เธอไม่ได้อยากทำ แต่เธอก็ทำ เพราะเธอสับสนและยังไม่พร้อมจะคุยกับแองเจลีน่าหลังเรื่องที่เกิดขึ้นในทันที


ฉันไม่รู้ว่าคุณพูดจริงแค่ไหนว่าคุณดีใจที่ได้เจอฉัน.. ยี่สิบเอ็ดปี มันเป็นเวลาที่ยาวนาน.. ฉันคิดไม่ถึงเลยว่าการกระทำของฉันจะทำให้ใครคนหนึ่งฝังใจ และสามารถหลงรัก และอ่อนโยนกับฉันได้ขนาดนั้น


ฉันรู้แค่ว่าถ้าฉันอยู่ใกล้คุณ ฉันไม่สามารถห้ามตัวเองให้มีสติพอจะไม่หลงคุณได้... เหมือนที่เกิดขึ้นเมื่อครู่นี้


ฉันเลยอยากจะมาตั้งหลักก่อน... ขอโทษที่ไม่ได้บอก


มิเชลล์ไม่ได้คิดว่าเธอจะยอมหล่อนง่ายดายขนาดนั้น เมื่อคืนก่อนก็ครั้งหนึ่งแล้ว แต่มันไม่ใช่เรื่องถูกต้องหากเธอจะเคืองอีกฝ่าย เพราะแองเจลีน่าไม่ได้บังคับใจเธอ

แองเจลีน่าไม่โกรธมิเชลล์เลยสักนิด แต่กลัวมากกว่าว่าหล่อนจะโกรธ หรือกลัวจนหลบหน้าเธอ หรือเลวร้ายกว่านั้น – ลาออกจากร้าน เธอโล่งใจเป็นอย่างมากที่เจอมิเชลล์ที่นี่ แองเจลีน่าสบตากับมิเชลล์ หวังให้เธอเห็นความจริงใจที่อยู่ในแววตาเช่นเดียวกับคำพูด

ฉันพูดจริงค่ะ และหมายความอย่างที่พูดทุกคำ ฉันดีใจมากที่เจอพี่ ฉันพบว่าฉันยังประทับใจในตัวพี่เหมือนที่เคยประทับใจเมื่อตอนนั้น

“แต่การประทับใจใครสักคนที่คุณไม่รู้จักน่ะ..มิเชลล์รู้สึกว่าเธอกำลังถูกคาดหวังจากเด็กคนหนึ่ง ที่เห็นตัวเธอในอดีตเมื่อยี่สิบปีก่อน แต่ตอนนี้ เธอไม่ได้อยู่ในอดีตเหมือนตอนนั้นแล้ว เธออาจไม่ใช่ทั้งคนเดิม และไม่ใช่ทั้งคนที่เด็กคนนั้นจะตกหลุมรักได้หากรู้จัก

บอกตามตรง ฉันไม่ชอบความรู้สึกที่เหมือนกับว่าถูกใครบางคนคาดหวังว่าฉันจะเป็นอะไรสักอย่าง... อีกอย่างตอนนั้นคุณแค่เก้าขวบ และคุณยังไม่รู้จักฉันจริงๆ เลย..   คุณเป็นเจ้านายของฉันและเพียบพร้อมไปทุกอย่าง แตกต่างจากฉัน..  มีเหตุผลหลายอย่างที่ทำให้ฉันรู้สึกอึดอัดใจจนไม่รู้จะวางตัวยังไงดีแล้ว

แองเจลีน่าส่ายศีรษะไปมาก่อนจะเอ่ยค้าน

พี่ไม่จำเป็นต้องสนใจว่าพี่จะถูกคาดหวัง นั่นไม่ใช่ปัญหาของพี่ แต่เป็นของฉันเพราะฉันเลือกที่จะมารักพี่เอง

พี่คะแองเจลีน่ากุมมือของมิเชลล์ จ้องเข้าไปในดวงตาที่สั่นไหว

พี่แค่เป็นตัวเองก็พอ

แววตาของมิเชลล์หยุดนิ่งเมื่อได้ยินประโยคนั้น

หลังจากที่ฉันได้เจอพี่และรู้ว่าพี่คือพนักงานคนนั้น ฉันก็เฝ้ามองพี่อยู่หลายวันว่าพี่เป็นคนยังไง พยายามเข้าหาและทำความรู้จัก และรู้สึกได้เลยว่าฉันไม่ได้ชอบคนผิด

 


มิเชลล์น่ารัก เป็นมิตร ถ่อมตน เป็นพี่สาวแสนดีอย่างที่เธอคิดไว้ ทุกครั้งที่พูดคุยหรืออยู่ใกล้ๆ เธอรู้สึกดี

 


เธอรู้ว่าการชอบใครสักคนจากที่ไกลๆ เมื่อถึงตอนที่ได้สัมผัสตัวตน รู้จักเขาจริงๆ อาจเกิดความรู้สึกผิดหวัง

 


แต่เธอไม่รู้สึกผิดหวังเลยสักนิดที่ได้รู้จักมิเชลล์

 


ฉันชอบพี่ในตอนนี้นะคะ

 


มิเชลล์รู้สึกว่าหัวใจของเธอกระตุกวูบ ราวกับว่านี่คือคำที่เธอรอคอย

 


ฉันไม่อยากให้พี่คิดว่าฉันทำให้พี่ลำบากใจ ฉันไม่สนเรื่องฐานะ หรืออายุ ฉันแค่จริงใจกับความรู้สึกที่เกิดขึ้นและฉันคิดมาดีแล้วค่ะ



ให้โอกาสฉันได้รู้จักพี่มากกว่านี้ได้มั้ยคะ..

 


แองเจลีน่าไม่เคยกลัวว่าใครจะไม่ชอบเธอเท่านี้มาก่อน ตั้งแต่ที่ลูกเป็ดขี้เหร่อย่างเธอกลายมาเป็นสาวสวย ก็มีชายหนุ่มและหญิงสาวเข้ามาวนเวียนขอความรักไม่ขาด มีแต่เธอที่เป็นฝ่ายปฏิเสธ แต่คนนี้น่ะ...

 


ขอโอกาสให้เธอได้อยู่ใกล้ๆ หล่อนสักครั้ง...

 


ปฏิเสธคุณเป็นเรื่องยาก รู้มั้ยคะมิเชลล์เอ่ย



ถ้าหากการปฏิเสธฉันเป็นเรื่องยาก ก็อย่าฝืนทำสิคะ



มิเชลล์ลี่ยิ้มบาง ที่จริงเธอใจอ่อนตั้งแต่เห็นหน้าแองเจลีน่าแล้ว และหลังจากที่แองเจลีน่าพูดมา แค่คิดที่จะปฏิเสธความจริงใจ ความน่ารัก และให้เกียรติ ที่แองเจลีน่ามีให้ เธอก็รู้สึกผิดกับแองเจลีน่าและรู้สึกผิดกับตัวเองแล้ว

ก็ได้ค่ะ... ฉันจะให้คุณลองดูมิเชลล์เอ่ยในที่สุด

แองเจลีน่ายกมือทาบหน้าอกที่ข้างในหัวใจกำลังพองโตจนแทบระเบิด เธอดึงตัวมิเชลล์เข้ามาจูบด้วยความดีใจ มิเชลล์ฝืนความรู้สึกของเธอที่อยากจะตอบรับจูบที่อบอุ่นและยาวนานจนกลายเป็นร้อนแรงนั้นด้วยการดันตัวแองเจลีน่าออก

แต่ตอนนี้ฉันต้องขอตัวไปอาบน้ำ และไปทำงานก่อนล่ะค่ะเธอลุกขึ้นยืนแต่แองเจลีน่าคว้ามือของมิเชลล์ไว้ไม่ให้เธอหนี และดึงเธอกลับมานั่งบนตัก

งานที่ นิวยอร์ค มิดไนท์ หรอคะ

ใช่ค่ะมิเชลล์ตอบ

พี่เลิกทำงานที่นั่นเถอะนะคะ ฉันขึ้นเงินเดือนที่โพลาร์เบิร์กให้อีกก็ได้

มิเชลล์ทำตาโตใส่อีกฝ่าย

พูดอะไรอย่างนั้นคะ มันยุติธรรมกับพนักงานคนอื่นหรือไง

ไม่ค่ะ ก็ฉันไม่ได้ชอบพวกเขานี่นาแองเจลีน่าตอบหน้าตาเฉย มิเชลล์ทำเป็นหูทวนลม ไม่ได้ยินข้อเสนอที่อีกฝ่ายว่า เธอเดินหายเข้าไปในห้องน้ำโดยพยายามกลั้นยิ้มไม่ให้แองเจลีน่าเห็น

เวลาผ่านไปประมาณยี่สิบนาที มิเชลล์กลับออกมาจากห้องน้ำโดยสวมเดรสสีขาว แต่งหน้าและทำผมออกมาสวยสะดุดตา สายตาของแองเจลีน่าที่ไล่มองร่างกายของเธออย่างช้าๆ หยุดมิเชลล์ไว้ราวกับสะกดให้เธอไม่อาจเคลื่อนไหว ร่างเพรียวลุกขึ้นจากเตียง เยื้องย่างเข้ามาหามิเชลล์ ฉันไม่ชอบแววตาที่ผู้ชายในบาร์มองพี่เลย แต่ฉันก็เข้าใจนะคะ ก็มันห้ามสายตาได้ยากจริงๆ

อนุญาตให้ฉันเห็นพี่ในชุดแบบนี้คนเดียวได้มั้ยคะคิ้วเรียวสวยเลิกขึ้น รอคำตอบจากมิเชลล์

แต่ฉันต้องทำงานนะคะ

แต่ฉันหวงพี่... หวงทั้งตัว.. หวงทั้งเสียงหวานๆ นี่ด้วย...แองเจลีน่าขมวดคิ้ว แตะนิ้วชี้ที่ปากของมิเชลล์ อยากจะกอดคนตัวเล็กไว้ไม่ให้ออกไปเป็นเป้าสายตาของผู้ชายในบาร์

อยากเห็นผิวนี่คนเดียว.. อยากฟังเสียงพี่คนเดียว..แองเจลีน่ากระซิบ เคลื่อนใบหน้าไปใกล้ใบหูไล่มาที่ลำคอ มือเรียวลูบแขนของพี่สาว อีกข้างสัมผัสเรียวขาที่พ้นจากชายเดรสสั้นๆ ที่หล่อนใส่ มิเชลล์ต้องใช้ความพยายามอย่างมากที่จะไม่ให้ตัวเองละลายจมหายไปในกำแพง เธอกลั้นใจที่อ่อนยวบไปหมดก่อนจะเอ่ย

ถ้ามันจะทำให้คุณสบายใจขึ้น...ฉันไม่ทำแล้วก็ได้

แองเจลีน่าหยุดคลอเคลียอีกฝ่าย เธอคลี่ยิ้มร้ายอย่างผู้ชนะ ก่อนจะหอมแก้มมิเชลล์ฟอดใหญ่

น่ารักที่สุดเลยค่ะ

สำหรับวันสุดท้ายของการทำงาน เดี๋ยวฉันจะไปส่งเองค่ะแองเจลีน่าเปิดประตูห้องและก้าวออกไปข้างนอก จะทานอะไรกันก่อนไปบาร์มั้ยคะ

ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวฉันทานหลังเลิกงานทีเดียว ถ้าทานตอนนี้เดี๋ยวตอนกลางคืนก็ได้หิวอีกมิเชลล์ตอบขณะที่ล็อคห้อง

คืนนี้ฉันค้างกับพี่ได้มั้ยคะ

มิเชลล์ชะงัก ไม่ใช่เพราะว่ายังรู้สึกไม่ชินกับสถานะของแองเจลีน่ากับตัวเธอในตอนนี้ แต่มีอีกเหตุผลที่น่ากังวลกว่า

ไม่ได้หรอกค่ะ ที่นี่มันอันตราย

อันตราย..?

ค่ะ คือว่า..อย่างที่ฉันเล่าให้คุณฟัง เจ้าหนี้ของลูกชายของฉัน..

“ถ้าเป็นเรื่องนั้น พี่สบายใจได้แล้วล่ะค่ะ ฉันไล่พวกเขาไปแล้ว” แองเจลีน่าบอกมิเชลล์ ก่อนจะเดินลงบันไดไปด้วยท่าทีสบายใจ ผิดกับมิเชลล์ที่กะพริบตาด้วยความงุนงง เธอรีบเดินลงบันไดตามแองเจลีน่าไปด้วยความร้อนใจ

อะไรนะคะ คุณไล่พวกเขาไปแล้วหรอ

ฉันบอกพี่แล้วไงคะ พี่ปลอดภัยเมื่ออยู่กับฉันแองเจลีน่าหยุดเดินและหันไปหามิเชลล์ที่ยืนอยู่บนบันไดขั้นสูงกว่า ฉันไม่อยู่เฉยๆ เมื่อรู้ว่ามีคนทำให้พี่รู้สึกไม่ปลอดภัยหรอกค่ะ

คุณไม่ได้ให้เงินพวกเขาไปใช่มั้ยคะมิเชลล์ถามด้วยสีหน้ากังวล

เปล่าค่ะ

มิเชลล์ได้ยินอย่างนั้นก็โล่งอก เพราะเธอไม่อยากให้แองเจลีน่ามาช่วยเธอในเรื่องนี้ หากเป็นอย่างนั้น เธอคงจะรู้สึกเป็นภาระของหล่อนเอามากๆ

ฉันใช้วิธีของฉันเอง พี่รู้แค่ว่า ต่อไปพวกเขาจะไม่มายุ่งกับพี่แล้วก็พอค่ะแองเจลีน่ายื่นมือไปหามิเชลล์

มิเชลล์มองมือคู่นั้น เมื่อคิดว่าหล่อนทำอะไรลับหลังโดยที่ไม่บอกเธอ ตามสืบเรื่องคนพวกนั้นและจัดการพวกเขาด้วยวีธีไหนกัน? นั่นก็ทำให้ผู้หญิงคนนี้ดูน่ากลัวขึ้นมา แต่มือของคนที่เธอยื่นไปจับกลับมีแต่ความอบอุ่นให้เธอเท่านั้น ทำให้เธอไม่อยากจะขุดคุ้ยถามอะไรอีก

คุณนี่..น่ากลัวเหมือนกันนะคะ

ขอโทษนะคะถ้าหากฉันก้าวก่ายมากเกินไป

ไม่จำเป็นต้องขอโทษหรอกค่ะ ฉันสิ ควรขอบคุณมากกว่าที่คุณช่วยจัดการเรื่องนี้ให้มิเชลล์รู้สึกขอบคุณแองเจลีน่าจากใจจริงที่เข้ามาช่วยเธอในเรื่องนี้

ฉันยินดีช่วยค่ะ

แองเจลีน่าก้าวเข้าไปนั่งในรถ เธอมองมิเชลล์ที่กำลังคาดเข็มขัดและนึกถึงของขวัญคริสต์มาสที่ยังไม่ได้ให้เจ้าหล่อน

เอ...จะว่าไปฉันยังไม่ได้ให้ของขวัญคริสต์มาสพี่เลย

คุณให้ไปแล้วไงคะ

หืม...ฉันให้อะไรพี่ไปหรอคะแองเจลีน่าขมวดคิ้ว

ก็ ‘ คุณ ไงล่ะคะมิเชลล์ตอบพลางหัวเราะเบาๆ

แก้มของคนฟังเปลี่ยนเป็นสีชมพูอ่อนๆ

ดีใจจังเลยค่ะ ดูเหมือนจะมีคนถูกใจของขวัญชิ้นนี้เข้าแล้วสิ”  แองเจลีน่ายิ้มจนตาปิด หัวใจของเธอเต้นแรงอีกครั้ง รู้สึกอยากจะแกล้งแหย่คนที่นั่งข้างๆ ให้ใจเต้นแรงบ้าง

แล้วคืนนี้สนใจรับของขวัญอีกทีมั้ยคะ

มิเชลล์หน้าแดงก่อนจะหันหนีอีกคนไปมองกระจกดูวิวข้างถนนข้างนอกแทน แองเจลีน่ารู้สึกเอ็นดูเธอเข้าไปใหญ่

แองเจลีน่าเห็นสัญญาณไฟจราจรเปลี่ยนสีเป็นสีแดง เธอเหยียบเบรก จอดรถรอสัญญาณไฟจราจรเปลี่ยนสีอีกครั้ง ระหว่างนั้นเธอหันมาหามิเชลล์ซึ่งยอมหันกลับมามองเธอแล้ว 


ขอบคุณค่ะ


เรื่องอะไรคะ


ที่วันนั้นพี่พูดกับฉันแบบนั้น


มิเชลล์มองดวงตาของแองเจลีน่า เธอเห็นเด็กผู้หญิงเก้าขวบในดวงตาคู่นั้น มิเชลล์ภูมิใจ ทั้งในตัวแองเจลีน่าและตัวเธอเอง


ยินดีค่ะ


แองเจลีน่าส่งยิ้มอ่อนโยนให้มิเชลล์ที่ยิ้มตอบกลับเธอมา ก่อนจะเหลือบมองสิ่งที่เธอเตรียมมาให้มิเชลล์ที่อยู่ข้างหลัง แต่ยังหาจังหวะให้ไม่ได้

ที่จริง...นอกจากตัวฉันแล้ว ฉันยังมีของขวัญอย่างอื่นจะให้พี่ด้วยนะคะแองเจลีน่าปลดเข็มขัดนิรภัยออก เอี้ยวตัวไปหยิบบางสิ่งจากเบาะหลัง หลังจากกลับมานั่งที่ตำแหน่งคนขับเรียบร้อยตามเดิมเธอก็ส่งมันให้มิเชลล์ มิเชลล์เปิดถุงกระดาษ เธอพบตุ๊กตาเป็ดเดซี่ซึ่งเป็นหนึ่งในตัวละครการ์ตูนของดิสนีย์อยู่ในนั้น

เอ๊ะ..ตุ๊กตาตัวนี้เหมือนกับที่อยู่ในร้านเลย

ใช่ค่ะ ฉันเอามาจากที่ร้านแองเจลีน่ารู้อยู่แล้วว่ามิเชลล์ต้องเอะใจกับมัน แน่นอนว่าพนักงานสาวประจำร้านโพลาร์เบิร์กย่อมจำมันได้

ฉันมองมันมานานแล้วค่ะ ฉันว่ามันหน้าตาเหมือนพี่ดี แล้วก็น่ารักด้วย ก็เลยอยากให้น่ะค่ะ

มิเชลล์มองตุ๊กตาเป็ดเดซี่แล้วก็ยิ้มขำ

คุณจะบอกว่าฉันหน้าตาเหมือนเป็ดหรอคะ

ยังไงก็เป็นเป็ดที่สวยนะคะ

มิเชลล์ขำพรืด

ฉันยอมเพราะคุณบอกว่าฉันสวยหรอกนะ...

 

 

 

2.00 AM

 

หลังจากมิเชลล์ร้องเพลงที่บาร์เสร็จ และพวกเธอแวะทานอาหารเรียบร้อย พวกเธอก็กลับมาที่ห้องของมิเชลล์อีกครั้ง มิเชลล์เปิดประตูและเดินออกจากห้องน้ำ เธอก้าวขึ้นเตียงที่มีผู้หญิงที่สวยเซ็กซี่ในชุดนอนที่ไม่ได้เซ็กซี่เลยสักนิดของเธอ นอนรออยู่

 

รู้สึกเหมือนเป็น จูเลีย โรเบิร์ต ในหนังเรื่อง Pretty Woman เลย... มิเชลล์มองหล่อนพลางคิดว่าเธอไม่ได้ฝันไปใช่ไหมที่ได้ผู้หญิงที่แสนเพอร์เฟ็คคนนี้มาครอง

 

ฉันอยากได้นี่บ้างแองเจลีน่ายกนิ้วชี้แตะที่รอยจางๆบนคอของมิเชลล์ มิเชลล์ก้มมองมัน เธอคลี่ยิ้มก่อนจะโน้มตัวไปหาแองเจลีน่าและกัดที่คอของเธอ แองเจลีน่าส่งเสียงครางออกมาเบาๆ มิเชลล์ปล่อยริมฝีปาก ก่อนจะขบผิวของแองเจลีน่าเบาๆ ซ้ำอีกครั้ง แองเจลีน่ายกมือคลำรอยเล็กๆที่มิเชลล์ฝากไว้ด้วยความพอใจ เธอโอบร่างของมิเชลล์และดึงให้นอนลงบนตัวเธอ ลูบคลำแผ่นหลังเล็กอย่างถนอม 

เบลล่าบลูโชคดีมากเลยนะคะที่ได้เจ้าของใจดีแถมยังน่ารักแบบนี้ดูแล... รับฉันไปดูแลอีกสักคนนะคะ” แองเจลีน่ายกจมูกขึ้นแตะของคนอายุมากกว่าอย่างอ้อนๆ มิเชลล์คลี่ยิ้มด้วยความเอ็นดูในคำพูดของแองเจลีน่า เธอเหลือบมองตุ๊กตาเดซี่ที่แองเจลีน่าให้ซึ่งเธอวางมันไว้ข้างๆ หมอนที่แองเจลีน่าหนุนอยู่ตอนนี้

รู้สึกผิดจังที่ฉันยังไม่ได้ให้อะไรคุณเป็นของขวัญคริสต์มาสเลย

“แค่นี้...ฉันก็ไม่ต้องการอะไรแล้วค่ะ

เธอมอบรางวัลวำหรับคำตอบที่แสนถูกใจเป็นจูบที่ทำให้แองเจลีน่ารู้สึกร่างกายอ่อนยวบ 

ฉันไม่ได้ฝันไปใช่มั้ยคะแองเจลีน่าพึมพำหลังจากที่มิเชลล์ถอนจูบ เธอกัดริมฝีปาก กวาดตามองใบหน้าอีกฝ่าย พี่ดีเหมือนฝันเลย


“You aren't dreaming..  


Me neither..  


I'm here with Angel ’ ” 


มิเชลล์มองดูหล่อนยิ้มกว้างกับคำพูดของเธอ เธอยิ้มรับสัมผัสจุมพิตที่แองเจลีน่าประทับบนริมฝีปากที่ทั้งนุ่มนวลและเนิ่นนานดั่งความคิดถึงที่หล่อนมีให้


  The End  





 

07/02/2020

กลับมาปิดตอนจบแล้วค่ะ วางไพ่ไปหนึ่งกอง กรี๊ดดดด

ปิดคริสต์มาสด้วยเทศกาลวาเลนไทน์ค่า (หมายถึงวันอัพ555)

ใครชอบเรื่องนี้ บอกกันหน่อยนะคะว่าเป็นยังไง 

ชอบตรงไหน ตอนนี้เป็นยังไงบ้าง อยากฟังเน้อ <3

ปล.ขอบคุณภาพประกอบจากพี่ myimmortal00 คนเดิม


ก่อนจะจากกันขออวดโฉมหน้าเอ็กซตร้าที่รับบทหนัก(นอน)ทั้งเรื่องหน่อย มาเรว เบลล่าบลู



รักนะคะ

#XmasGirlMichellina

THE DAG


TB
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 51 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

55 ความคิดเห็น

  1. #55 คุณชายปีศาจ (@tiew_nj) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 กันยายน 2563 / 14:36
    กรี๊ดดดดดดดดด จบแล้ว น่ารักอ่ะ น่ารักมั่กๆเลย อ้อนกันเก่งเชียว คุณโจลี่ทำอะไรนะทำไมพวกนั้นหายไปเลย เนี้ยยยยย รู้สึกอยากเผือกค่ะ55555 รู้สึกเสียใจที่มาตามอ่านย้อนหลังมากแม่ ทำไมนะทำไม ทำไมไม่มาอ่านตอนนั้นนนนนนนน ฮืออออ ดีไปหมด อะไรจะเพอร์เฟคแบบนี้ ขอ how to มีแฟนแบบคุณโจลี่ค่ะ ออิชั้นต้องไปทำเสื้อคนรวยขาดเป็นรูบ้างแล้วแม่ ไม่ไหว ใจบาง
    #55
    1
    • #55-1 THE DAG (@TheDag) (จากตอนที่ 4)
      13 กันยายน 2563 / 16:39
      ขอบคุณที่เข้ามาอ่านน้าา 5555ทุกคนล้วนอยากมีแฟนแบบคุณโจลี่ เราก็เช่นกันน
      #55-1
  2. #49 FadeSHU (@mg2kpmg) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2563 / 01:18
    ในที่สุดหนูก็ตามพี่จบหนึ่งเรื่องแล้วนะคะ เย้! ตอนนี้เป็นตอนที่หนูยิ้มแก้มแตกแล้วก็เกรงกลัวอำนาจของพี่จี้มาก โอ้โห่ แม่คุณของบ่าวมาเฟียอะไรขนาดนี้ แต่ถ้ามาเฟียละได้พี่มิไปครอง ผมบอกเลย ผมยอม จะให้จัดการใครพี่ว่ามา! แต่ขำtalkมาก5555555 น้องแงวรับบทหนักจริงๆค่ะ นอนทั้งเรื่อง ยากนะคะเนี่ย โอ้โห่ๆนับถือเลย เอาละค่ะ เข้าเรื่อง เรื่องนี้เป็นฟิคสั้นที่ดีที่สุดเลยค่ะ มันน่ารักจนต้องกุมใจตลอดเวลากลัวใจหยุดเต้น เพราะความน่ารักที่มันมีมากเกินไป ละก็พี่มิรุกเป็นอะไรที่ดีต่อใจพอๆกัน ชอบท่อนที่บอกว่าจะเพิ่มเงินเดือนให้ก็ได้ แล้วก็บอกว่า ฉันชอบแค่พี่ อุแง้น่ารักๆๆๆๆๆ อยากได้ค่ะ แล้วก็ขอบคุณที่สร้างผลงานชิ้นนี้ขึ้นมากนะคะ รัก:)
    #49
    1
    • #49-1 THE DAG (@TheDag) (จากตอนที่ 4)
      28 กรกฎาคม 2563 / 07:44
      ขอบคุณมากที่เข้ามาอ่านน้าาา ดีใจมั่กๆ ร้ากก
      #49-1
  3. #44 Shineunjae (@Gobvrn) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 19:52
    มันเขินบิดไปหมดเลยค่ะㅠ ㅠ ชอบคุณแต่งมากๆเลยค่ะ อบอุ่น น่ารักไปหมดเลย แง ขอบคุณนะคะที่เมดมายเดย์เราขนาดนี้ ดีมากๆๆๆๆๆๆๆๆเลย รักเรื่องนี้ ฮือออ
    #44
    0
  4. #43 daylittle (@daylittle) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 01:34

    คุณโจลี่ไม่ต้องอิจฉาเบลล่าบลูแล้วนะคะตอนนี้55555 ได้พี่มิเชลไปครอง >_< ละมุนมากกแจ้ คุณโจลี่รักเดียวใจเดียวมาตลอด ทั้งสองคนโชคดีมากที่ได้มาเจอกันอีกครั้ง T-T เอ็นดูที่มิเชลมองโจลี่เป็นหนูน้อยเก้าขวบในวันนั้นสู่สาวสวยสะพรั่งในวันนี้ ตลกโจลี่ซื้อตุ๊กตาเป็ด มิเชลบอกว่าหน้าเหมือนเป็ดดด555555555555555

    #43
    1
    • #43-1 THE DAG (@TheDag) (จากตอนที่ 4)
      18 พฤษภาคม 2563 / 02:25
      555ถึงเป็นเป็ดแต่ก็เป็นพี่เป็ดคนสวย // ขอบคุณที่ติดตามน้าา
      #43-1
  5. #40 Zhomm (@Zhomm) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:58
    มันนุ่มนวลมากๆเลย ละมุนไปหมด อบอุ่น​มากๆ โรแมนติกมากๆ​ด้วย แองจี้อ้อนเก่งมั้ก แงงงงง รักเรื่องนี้มากๆเลย
    #40
    1
    • #40-1 THE DAG (@TheDag) (จากตอนที่ 4)
      11 กุมภาพันธ์ 2563 / 01:55
      ขอบคุณที่ติดตามและรักเรื่องนี้นะคะ :)
      #40-1
  6. #39 LvPMich (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:37

    ตอนที่แล้วคือเขินมาก ตอนนี้ก็ยังเขินอยู่ งืออ

    ชอบบรรยากาศ และเนื้อเรื่องมากเลยค่ะ น่ารัก อบอุ่นมากๆ โรแมนติกด้วย

    ชอบในความรอคอยมาตลอดยี่สิบเอ็ดปีของเด็กนางฟ้า พี่มิเชลไม่ต้องกังวลไปหรอกค่ะว่าใครจะไม่ชอบ น่ารักขนาดนี้

    คนน้องแสนอบอุ่น พี่สาวคนสวยก็แสนหวาน น่าถนอม เป็นคู่ที่น่ารักและเหมาะกันมากๆเลย รักเรื่องนี้มากเลยค่ะ ขอบคุณที่แต่งขึ้นมานะคะ

    #39
    1
    • #39-1 THE DAG (@TheDag) (จากตอนที่ 4)
      11 กุมภาพันธ์ 2563 / 01:54
      ขอบคุณที่ติดต่ามนะคะ
      #39-1
  7. #37 RainAndSky (@RainAndSky) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:36
    งือออออ ทำไมหวานกันขนาดนี้ คุณนางฟ้าน่ารักขี้อ้อนมากเลยค่ะ อ้อนขนาดนี้คุณพี่เป็ดคนสวยจะไปไหนรอดล่ะคะเนี่ยยยยยย

    ปล ปิดจ๊อบนี้ สนใจเปิดจ๊อบหน้าต่อมั้ยคะ อิอิ
    #37
    2
    • #37-1 THE DAG (@TheDag) (จากตอนที่ 4)
      9 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:12


      แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 9 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:15
      #37-1
    • #37-2 THE DAG (@TheDag) (จากตอนที่ 4)
      9 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:16
      ขอบคุณที่ติดตามและเอนดูคุณนางฟ้ากับพี่สาวคนฉวยเป็ดคนสวยนะคะ
      ปล.ตอนนี้เราเพิ่งเปิดMichellinaอีกเรื่องเกี่ยวกับแวมไพร์ชื่อ Immortal ลงหลักๆที่รีดอะไรท์นะคะ(เพิ่งลองลงในรอรค่ะเผื่อได้ค่าขนม.. บวกกับรู้สึกคนย้ายไปอยู่กันเยอะ ตอนนี้เราคือยืนหนึ่งในเด็กดีมากเลยค่ะ555 อโลนจิงจัง) ลงในรอรแล้วก็จะลงในเด็กดีเหมือนกัน อัพทั้งสองที่เลย ยังไงฝากติดตามด้วยนะคะ ^^
      #37-2
  8. #36 drmiizz (@drmiizz) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:18
    แง้วววจบแล้วววละมุนละไมจนมดเดินเต็มจอแล้วตอนนี้!! อะไรจะหวงจะอ้อนพี่ขนาดนั้นนคุณจี้ รู้แล้วว่ารักมากหมั่นไส้จีงๆไม่ได้อิจฉาอะไรเท่าไหร่ ปิดจ๊อบคริสต์มาสแล้ววาเลนไทน์ต่ออีกซักจ๊อบมั้ยคะ55555555
    #36
    1
    • #36-1 THE DAG (@TheDag) (จากตอนที่ 4)
      9 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:06
      กว่าจะปิดได้แต่ละจ๊อบง่าาา 555 //ขอบคุณสำหรับกลจ.ครัชช
      #36-1
  9. #35 Pang51045 (@Pang51045) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:28
    เขินมากกกก สกสกบกบหบแสแส น่ารักมากเลยค่ะ
    #35
    1
    • #35-1 THE DAG (@TheDag) (จากตอนที่ 4)
      8 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:19
      ขอบคุณค่า
      #35-1
  10. #34 polajan1994 (@polajan1994) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:02
    เว้ยยยยยยยย อ่านไปใจเต้นไปอยากจะมีเค้าสองคนเป็นของตัวเองจังเลยค่ะคนนึงก็อบอุ่นแสนดีอีกคนก็สวยกร้าวใจไปหมด เอ้ยยยยย ไม่รู้จะอิจฉาใครดีระหว่าพี่คนสวยหับแม่นางฟ้าตัวน้อย💜💜💜💜💜💜💜
    #34
    1
    • #34-1 THE DAG (@TheDag) (จากตอนที่ 4)
      8 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:19
      ทางนี้คืออิจฉาทั้งสองเลยค่ะ;//;
      #34-1
  11. #33 my cactus. (@0870532860) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:28
    กี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด กดเปิดมาเจอรูปพี่มิชแบบนี้คือกี๊ดก่อนเรยอย่างแรกฮรุกกก พี่มิชนะพี่มิช! เอาเบลล่าบลูมาอ้างได้ไงน้องนอนอยู่น้องมั่ยยู้เรื่อง! กลิ่นควัมรวยของคุณโจลี่ก็ยังตลบอบอวลไปหมดเรยนะคะ เดินเข้าห้องเค้าปุ๊ปดันเค้าปั๊ปหัวใจอิช้อยจะวายฮือออออ น้องจี้คนขี้หวง แต่ถ้าเพนเราเราก็หวงพี่มิชค่ะ!!! เกียดความอยากได้รอยแดงมาก อ่านไปยิ้มแก้มแตกปัยเรยฮรุกก //ขอจองเพนเบลล่าบลูเช่นเดิมคิ้คิ้
    #33
    1
    • #33-1 THE DAG (@TheDag) (จากตอนที่ 4)
      8 กุมภาพันธ์ 2563 / 01:31
      รูปคืออยากได้ค่ะ ของขวัญแบบนี้ -..-
      ความอยากเปนเบลล่าบลูนี่เสมอต้นเสมอปลายจริงๆมิสแบม555
      #33-1