[END] CHRISTMAS GIRL (Michellina) +:YURI:+

ตอนที่ 1 : Chapter 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 534
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 60 ครั้ง
    20 ก.ย. 63

 

Chapter 1




ท่ามกลางความพลุกพล่านบนถนนเมดิสัน เลน ในนิวยอร์ค ปี 1996 มิเชลล์ ไฟฟ์เฟอร์กำลังเร่งรีบเฉกเช่นเดียวกับผู้คนที่อยู่รายล้อมตัวเธอ สีสันจากแสงไฟ และของประดับในเทศกาลอันแสนอบอุ่น และโค้ทตัวหนาสีน้ำตาลตุ่นไม่ได้ทำให้มิเชลล์รู้สึกดีขึ้นกับความหนาวของอากาศเลยสักนิด กลับกันเธอรู้สึกแย่กว่าเก่า มันช่างทรมานที่ต้องมาเดินทนหนาวอยู่ข้างนอกสถานที่เช่นนี้ สภาพจิตใจที่หนักอึ้งด้วยความกังวลกับค่าเช่าห้องที่ไม่มีจะจ่ายและความระแวงว่าจะมีคนสะกดรอยตามอยู่ยิ่งทำให้ไม่มีกระจิตกระใจไปใส่ใจกับบรรยากาศของเทศกาลเหมือนคนอื่นๆ มิเชลล์คิดแต่จะเดินให้เร็วขึ้น เพื่อที่จะได้ถึงร้านที่เธอทำงานอยู่ก่อนเวลา มีเวลานั่งพักในห้องอุ่นๆ ก่อนที่จะต้องไปยืนปั้นหน้ายิ้มให้แขกและวุ่นวายกับการบริการพวกเขาไปอีกทั้งวัน

เธอรีบและไม่ได้สนใจคนรอบข้างจนชนเข้ากับผู้หญิงคนหนึ่งเข้าอย่างจัง 

“ขอโทษทีค่ะ ฉันรีบเกินไปหน่อย” นึกว่าขอโทษแล้วจะจบไป แต่โค้ทขนเฟอร์สีเทาที่คนที่เธอชนเข้าสวมอยู่ดันมาขาดเป็นรูเพราะสร้อยข้อมือของเธอไปเกี่ยวเข้า

“โอ้ พระเจ้า ชุดของคุณ..” มิเชลล์หน้าซีดเมื่อรู้ว่ามันแพงขนาดไหน เสื้อนี่เพิ่งจะถูกนำมาแขวนอยู่บนหุ่นร้าน ดอลเช่ แอนด์ กาบาน่า ที่ตั้งอยู่หัวมุมถนนเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว พระเจ้าจะช่วยทำให้สร้อยข้อมือเธอขาดแทนเสื้อนี่ไม่ได้เลยหรือไง

 “ฉันขอโทษค่ะ” มิเชลล์รู้สึกเสียใจจริงๆที่เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นในยามที่เธอกำลังมีวิกฤตทางการเงิน เธอไม่พร้อมจะรับมือเรื่องค่าใช้จ่ายอะไรที่เพิ่มมาสักเหรียญเดียว

เธอล้มลงเพราะมีใครบางคนเดินชนเธอเข้า มันเป็นเรื่องที่น่างุนงงที่สุดในรอบหลายเดือนที่เพียงแค่แรงชนของคนคนนั้นที่ผลักเธอล้มลงกลับผลักให้น้ำตาของเธอไหลทะลักออกมาด้วย และเธอก็เริ่มสะอื้นต่อหน้าคนนับพัน –  

“คุณเป็นอะไรมั้ยคะ” ผู้หญิงที่เธอชนเมื่อครู่เดินเข้ามาประคองเธอให้ลุกขึ้น  

 “ฉันขอโทษจริงๆค่ะ” มิเชลล์รู้สึกอับอาย เธอพยายามหยุดร้องไห้ ไม่อยากทำให้ตัวเองอับอายไปมากกว่านี้ “คือฉันอยากจะชดใช้ให้ แต่ฉัน..ไม่มีเงินเลย” เธอเอ่ยเสียงแผ่ว  

“คุณลุกขึ้นก่อนเถอะค่ะ” ผู้หญิงที่เธอทำเสื้อขนเฟอร์ของหล่อนขาดเอ่ยกับเธอด้วยความเห็นใจ เธอมองหน้าหล่อนชัดๆและพบว่าหล่อนสวยจนเหมือนดาราเลยทีเดียว เธอลืมหายใจ และลืมเรื่องร้ายๆที่เพิ่งเกิดขึ้นไปชั่วขณะหนึ่ง เพราะใบหน้าของผู้หญิงตรงหน้า

“ขอบคุณค่ะ.. ฉันไม่เป็นไร” 

“คุณโจลี่คะ ใกล้จะถึงเวลาเข้าประชุมแล้ว รีบไปเถอะค่ะ” ผู้หญิงในชุดสูทกระโปรง ใส่แว่นกรอบเหลี่ยม เดินเข้ามาคุยกับหล่อน 

“รอสักครู่นะคะเอลเลน” โจลี่หันไปบอกกับเธอคนนั้น ก่อนจะหันมาหามิเชลล์ “อย่ากังวลเลยนะคะ มันก็แค่เสื้อตัวเดียวเท่านั้น.. – คุณคะ ฉันไม่รู้ว่าคุณเจออะไรมา แต่ขอให้คุณโชคดีในวันคริสต์มาสนะคะ”

“ขอบคุณมากค่ะ คุณก็เช่นกัน” มิเชลล์ยิ้มให้กับโจลี่ ขอให้คำอวยพรนั้นเป็นจริงด้วยเถอะ เธอพยักหน้าให้โจลี่ก่อนจะปาดน้ำตาออกจากแก้ม และก้าวเดินไปยังที่ทำงานต่อ โจลี่เหลียวหลังมองตามมิเชลล์ และนิ่งค้างอยู่อย่างนั้นจนเอลเลนต้องสะกิดเธอ

“มีอะไรหรือเปล่าคะคุณโจลี่”

“เปล่าค่ะ..”

“แน่ใจนะคะ?

โจลี่ละสายตาเมื่อร่างบางของผู้หญิงคนเมื่อครู่ถูกฝูงชนบดบัง เธอหันไปคลี่ยิ้มให้เลขาส่วนตัวของเธอ โจลี่ก้าวขาตรงไปที่รถที่จอดรอเธออยู่ “เราไปกันเถอะค่ะ เดี๋ยวจะสาย”

 

 

 

 

แองเจลีน่า โจลี่ เข้าประชุมในบริษัทเฟอร์นิเจอร์ยักษ์ใหญ่ที่เธอเป็นเจ้าของเสร็จในเวลาราวๆบ่ายสองของวัน เธอเดินทางกลับมาที่ถนนเมดิสัน เลน อีกครั้ง ถนนสายนี้เป็นที่ตั้งของ โพลาร์เบิร์ก อีกหนึ่งกิจการของเธอ มันไม่ได้เป็นบริษัทใหญ่เหมือนกับ  เดอะ ไพรเวซี่ คอนวิเนียนซ์ เฟอร์นิเจอร์ หากแต่เป็นเพียงร้านขายของเล่นเล็กๆเก่าแก่ที่ตั้งอยู่เกือบสุดถนน เมดิสัน เลน เท่านั้น

โพลาร์เบิร์ก เดิมเคยเป็นร้านที่ถูกนิวยอร์คหลงลืม แต่ตั้งแต่ที่แองเจลีน่าซื้อร้านนี้ต่อจากเจ้าของร้านคนเก่า เธอปรับปรุงและปรับเปลี่ยนหลายๆอย่าง ร้านจึงมีลูกค้าพลุกพล่านราวกับเธอชุบชีวิตมันกลับขึ้นมาอีกครั้ง

แองเจลีน่าลงจากรถและเดินตรงเข้าไปในร้าน วันนี้คนเยอะกว่าปกติ เนื่องจากเป็นช่วงใกล้เทศกาลคริสต์มาส เธอเดินเข้าไปเลือกตุ๊กตาและของเล่นที่ถูกตาต้องใจก่อนจะเดินออกมาจากร้าน

“วางลงเดี๋ยวนี้นะคะ!

แองเจลีน่าหยุดเดินแล้วหันไปมองตามเสียงหวานๆนั่น

“วางมันลงไม่งั้นฉันคงต้องแจ้งตำรวจ” ผู้หญิงที่ใส่เสื้อกั๊กซึ่งเป็นยูนิฟอร์มของร้านเดินตรงมาหาเธอด้วยท่าทางหาเรื่องจนแองเจลีน่าอดจะยิ้มขำในใจไม่ได้ จอร่าห์ เลสลี่ ผู้จัดการร้านวิ่งตามออกมาแล้วดึงแขนของหล่อนไว้

“เดี๋ยวก่อนมิเชลล์ – นี่คุณโจลี่ เธอเป็นเจ้าของร้านของเรา”

“คะ?” มิเชลล์หันกลับไปมองจอร่าห์ก่อนจะหันมาหาคนที่เธอคิดว่าขโมยของในร้านไป

“คุณ..” มิเชลล์อุทานเบาๆเมื่อจำได้ว่าหล่อนคือคนเดียวกับที่เธอทำชุดของหล่อนขาดเมื่อเช้า ตอนนี้หล่อนสวมเสื้อโค้ทตัวใหม่ นั่นทำให้เธอรู้สึกผิดและกระอักกระอ่วนใจ 

“คุณโจลี่ นี่มิเชลล์ครับ เธอเพิ่งกลับมาทำงานที่นี่ อย่าถือสาเธอเลยนะครับ ” จอร่าห์ช่วยพูดแทนมิเชลล์ที่เกือบจะทำเรื่องน่าอับอายโดยการโทรแจ้งตำรวจมาจับเจ้าของร้าน

“มิเชลล์หรอคะ” แองเจลีน่าเลิกคิ้วข้างหนึ่งขึ้น สายตาของแองเจลีน่ามองป้ายชื่อพนักงานที่ติดอยู่บนเข็มกลัดบนเสื้อกั๊กของมิเชลล์ ก่อนจะไล่ขึ้นมาสบตา เธอยิ้มน้อยๆ

“ไม่เป็นไรค่ะคุณเลสลี่ ฉันเข้าใจ – ฉันคงต้องไปแล้วค่ะ ตุ๊กตาพวกนี้ฉันจะเอาไปให้เด็กๆที่โรงพยาบาลเป็นของขวัญคริสต์มาส คุณคงไม่ว่าอะไรฉันนะคะ...คุณไฟฟ์เฟอร์” 

“ค่ะ คือ..ฉันจะไปว่าอะไรคุณได้ล่ะคะ เมื่อครู่ขอโทษด้วยนะคะคุณโจลี่” มิเชลล์ก้มหัวขอโทษขอโพยแองเจลีน่าเพราะไม่อยากถูกไล่ออกจากงาน อีกใจก็สงสัยว่าทำไมเจอหล่อนทีไรต้องได้ขายหน้าทุกทีเลย

“คุณเลสลี่ ขึ้นค่าแรงให้เธอนะคะ เธอดูแลร้านได้เยี่ยมเลยค่ะ” แองเจลีน่าบอกกับจอร่าห์ก่อนจะเดินไปที่รถซึ่งคนขับรถรอเปิดประตูให้เธออยู่ แองเจลีน่าหันกลับมามองคนทั้งสองก่อนที่จะก้าวขึ้นไปบนรถคันนั้น

“เมื่อครู่เธอไม่ได้ประชดฉันใช่มั้ยคะ” มิเชลล์เอ่ยถามจอร่าห์ เธอหมายถึงเรื่องค่าแรง

 

 

 

 

“เธอไม่ได้ประชดจริงๆ เหลือเชื่อเลย” มิเชลล์ทิ้งตัวลงบนเตียงนอนในห้องเล็กๆของตน เธอลูบขนเจ้าแมวขนฟูสีขาวปนเทาที่นอนอยู่บนเตียง “ไม่โดนไล่ออก แถมยังได้ขึ้นเงินเดือนด้วยล่ะ เบลล่าบลู” เธอแทบอยากจะไม่เชื่อเลยว่าคุณโจลี่จะบอกให้จอร่าห์ขึ้นเงินเดือนให้เธอจริงๆ 

“นอนนิ่งเชียว ดีใจกับฉันหน่อยสิ หืมแกนี่เอาแต่นอนทั้งวันเลยน้า น่าอิจฉาจริงๆ” มิเชลล์ขยี้พุงของเบลล่าบลูที่ลืมตามามองขวางใส่พร้อมส่งเสียงเหมียวประท้วงที่เธอรบกวนเวลานอนของมัน

มิเชลล์พลิกตัวนอนหงาย เธอมองเพดานที่สีของมันหลุดลอกและมีคราบรอยน้ำเป็นวงกว้างประดับบนนั้น มือหนึ่งยกขึ้นก่ายหน้าผาก รายการค่าใช้จ่ายที่วิ่งอยู่ในหัวทำให้การข่มตานอนเป็นเรื่องยาก

“คงต้องรีบหางานเสริมแล้วล่ะเบลล่าบลู”




25/12/19

ประมาณสาม-สี่ตอนจบนะคะเรื่องนี้ เดี๋ยวจะรีบมาอัพต่อ

ขอของขวัญจากคนอ่านเป็นคอมเม้นให้ชื่นใจหน่อยนะคะ :)

#XmasGirlMichellina

THE DAG


TB
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 60 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

55 ความคิดเห็น

  1. #52 คุณชายปีศาจ (@tiew_nj) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 กันยายน 2563 / 23:09
    ฮัลโหลลลลลลล เรามาแล้วววว ได้ฤกษ์ได้ยามมาประเดิมอ่านละ // สัมผัสได้ถึงความรวยของคุณโจลี่แล้วตาวาวมาก รู้สึกแพ้ขึ้นมาทันที สวย รวย ใจดี เมตตาเราทีเถอะ เราขอทาน😂 พี่มิแลดูปัญหาการเงินเยอะจัง เอาเลขบช.มาให้เรามา จะโอนตังค์ให้20บาท แลกกับเจ้าเหมียว 555 ตอนพิมิคุยกับเบลล่าบลู ในใจนางคงคิด อย่ากวนเราได้ป่ะทาส จะนอนนน555 นี่ขนาดตอนแรกนะกลิ่นอายความน่ารักมากยังขนาดนี้ ต้องรีบมาอ่านตอนต่อไปละ เริ่บยูคุณไรท์
    #52
    0
  2. #50 ??‘???‘’??‘???‘???&# (@cestleciel) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 19:55
    แงแงแง มันเป็นน่ารักน้อบแน้บมากๆเลยค่ะคุณไรท์คะ สัมผัสถึงความนุ่มนิ่มอ่อนโยนของคุณโจลี่ได้จากตรงนี้เลยทีเดียว ความรู้สึกคืออบอุ่นมากๆ จะเปรียบว่าคุณไรท์เป็นคุณแม่ที่กำลังเล่าเรื่องเล่าขานตำนานความรักในชั่วยามคริสต์มาสให้เด็กๆฟังอยู่หน้าเตาผิงเลยค่ะ ทางรี้ดเองจะเป็นเด็กน้อยนั่งกินคุ้กกี้ดื่มนมอยู่ตรงพรหมสีแดงเอง แง

    เปิดเรื่องมาได้สวยงามจนบอกไม่ถูกเลยค่ะ ทีแรกเลยสงสารมิเชลล์มากๆ แต่ก็ยิ้มออกจนได้ตอนมิเชลล์ชนเข้ากับคุณโจลี่ เอ็นดูมิเชลล์ไม่ไหวแล้วจริงๆค่ะ ซีนที่เงยหน้าขึ้นมาสบตาคือรักแรกพบ ใช่เลย แน่ๆค่ะดูออกไหนจะคิดว่าเหมือนดาราอีก แง อันนี้ว่าเขินแล้วนะคะ ไปเจอตอนคุณโจลี่หันกลับมามองมิเชลล์คือยิ้มแก้มแตกเลยค่ะ เจ็บแก้มไปหมดเลย

    ใดๆคือหลงรักมิเชลล์มากๆเลยค่ะ ท่าที่น่าเอ็นดูที่สุดเลย ตอนที่ทักคุณโจลี่หยิบตุ๊กตาออกร้านไป คิดภาพตามแล้วใจเต้นแรงมากๆเลยค่ะ สวยมากๆ สวยตั้งแต่บรรยากาศของคริสมาสต์ ร้านของเล่น และตัวมิเชลล์และคุณโจลี่ ตอนที่คุณโจลี่ยิ้มออกมาคือหัวใจหยุดเต้นเลยทีเดียว ค่ะ นี่คือกายหยาบกำลังคอมเม้นต์ให้คุณไรท์อยู่นะคะ 😭 ใดๆก็คือ คุณโจลี่เปย์เก่งจังเลยค่ะ เสื้อขาด ไม่เป็นไร โดนสั่งให้หยุด เพิ่มเงินให้อีด้วย โถ่ เรามาแต่งงานกันเถอะค่ะที่รัก (//พี่มิตีลังกาตบปาก) ยังไงก็ตามเป็นกำลังใจให้มิเชลล์นะคะ!!!

    //สารภาพค่ะว่านึกจะมาอ่านนานแล้วแต่ไม่มีเวลาว่างจริงจังซักที ชื่อเสียงคุณไรท์กระเด็นกระดอนอยู่หน้าทวิตทุกวัน อยากอ่านมากๆแต่พึ่งจะรวบรวมเวลาและสมาธิได้ ต่อจากนี้จะตามเก็บแล้วนะคะ! คุณไรท์เตรียมรับรายงานได้เลย!!

    สุดท้ายนี้ขอชื่นชมคุณไรท์ค่ะ ภาษางดงามมากๆ บรรยายลื่นไหลสมคำร่ำลือจริงๆ เป็นนิยายที่กดอ่านแล้วหยุดไม่ได้ เช่นเรื่องนี้หยุดอ่านไม่ได้แล้วยังหุบยิ้มไม่ได้อีกด้วยค่ะ เป็นกำลังใจให้คุณไรท์นะคะ ดูแลสุขภาพ กินอิ่มๆ นอนอุ่นๆนะคะคุณไรท์ ♡♡♡
    #50
    1
    • #50-1 THE DAG (@TheDag) (จากตอนที่ 1)
      13 กันยายน 2563 / 16:44
      ขอบคุณค่า ดูแลสุขภาพเช่นกันนะคะ ขอบคุณสำหรับคอมเม้นน่ารักๆด้วยค่ะ ^______^
      #50-1
  3. #46 FadeSHU (@mg2kpmg) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2563 / 00:11
    ก่อนอื่นประทับใจความรวยของพี่โจลี่ค่ะ โอ้โห่อย่างสุด สวยมากๆแล้วยังรวยด้วย นี่ชอบท่อนนึงมากๆ ที่บอกฉันเห็นคุณ คือแบบทัชจิตใจฉันมาก ฉันอยากได้เขาตลอดเวลา แอแง้ อีกอย่างก็คือ พี่มิก็โคตรสวยแซ่บหนูอยากได้พี่มิได้โปรดสวรรค์บันดาลให้หนูสักวันเถอะนะคะTTแต่กลัวโดนพี่โจลี่เก็บ ชีวิตเหมือนต้องเลือก หนูเลือกเป็นแฟนพวกพี่ทั้งสองได้มั้ยยยยย
    #46
    0
  4. #45 FadeSHU (@mg2kpmg) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2563 / 23:51
    หนูบอกจะมาก็ต้องมา! ดูๆเรื่องนี้อยู่นานแล้ว คือเปิดตอนมาก็สงสารพี่มิเลยแง้ พี่มิดูเป็นคนขี้กลัวกับแมวน้อยๆของเธอ แต่โจลี่นี่แบบจะตายค่ะ สวยละมุน สวยรวย พูดง่ายๆนะคะ หนูอยากเป็นแฟนพี่เขาค่ะ หนูอยากเป็น!!! ไม่มีใครห้ามหนูได้ สรุปโดนพี่มิตบ แต่อันที่จริงเป็นพี่มิก็ไม่ขัดเดี๋ยวหนูดูแลเรื่องค่าใช้าจ่ายเองค่ะ ไม่ต้องห่วงพี่ทำหน้าที่สามีก็พอ:) แล้วก็อีกเรื่องภาษา! ดีเหมือนเดิมมิเคยเปลี่ยน ไม่เคยผิดหวังสักครั้งที่อ่านของไรท์ แง้ หนูมาช้าแต่หนูมานะ!
    #45
    0
  5. #19 My_Bae (@IChiz123) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2562 / 16:54
    รวยแล้วยังป๋าอีกนะคะคุณโจลี่ ;—; ชอบนะคะ แงงงงงง๊
    #19
    1
    • #19-1 THE DAG (@TheDag) (จากตอนที่ 1)
      31 ธันวาคม 2562 / 23:01
      /เก็บเงินซื้อแหวนขอคุณโจแต่งงาน/
      #19-1
  6. #9 RainAndSky (@RainAndSky) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2562 / 13:06
    ชอบจังงเลยยย อยากเดินชนคุณโจลี่เองเลยค่ะ ชอบมากค่ะอ่านแล้วได้ความรู้สึกอบอุ่น
    #9
    1
    • #9-1 THE DAG (@TheDag) (จากตอนที่ 1)
      27 ธันวาคม 2562 / 01:15
      ดีใจที่ชอบนะคะ ^-^
      #9-1
  7. #8 ploypieee (@ploypieee) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2562 / 11:32
    คุณโจลี่เขาอบอุ่นมากเลยค่ะ แถมยังรวยมากไปอีก ทำแบบนี้คุณพนักงานต้องประทับใจแน่นอนค่ะ บรรยากาศวันchristmasพาให้อินไปกับเรื่องมากเลย merry christmas นะคะ
    #8
    1
    • #8-1 THE DAG (@TheDag) (จากตอนที่ 1)
      27 ธันวาคม 2562 / 01:16
      ขอบคุณค่า
      #8-1
  8. #7 Lilmooitsme (@Mookub3126) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2562 / 14:23
    โอ๊ยยยยยยยยยคุณโจจจจจจ สนใจรับหนูไปเป็นพนักงานร้านมั่งไหมคะ แค่เปิดเรื่องก็สัมผัสได้ถึงความอบอุ่นของคุณโจลี่แล้วอะ งุ้ยยยยยยบยยยยย
    #7
    1
    • #7-1 THE DAG (@TheDag) (จากตอนที่ 1)
      27 ธันวาคม 2562 / 01:16
      อยากสมัครเป็นพนักงานเลยค่ะ เจ้านายสวย ขึ้นค่าแรงให้อีก
      #7-1
  9. #6 xxiv (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2562 / 12:40

    ชอบจัง???? Merry Christmas นะคะไรท์

    #6
    1
    • #6-1 THE DAG (@TheDag) (จากตอนที่ 1)
      27 ธันวาคม 2562 / 01:23
      ขอบคุณค่ะ :)
      #6-1
  10. #5 my cactus. (@0870532860) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2562 / 12:36
    อห.คุณโจลี่!!!!!!!! นี่เป็นวิธีจีบพนักงานที่ร้านทางอ้อมหรือยังไงคะ! ถ้าเป็นทางเราเราจะไม่อยากได้เงินเดือนขึ้นค่ะ แต่เราจะอยากได้คุณเจ้าของร้านแทน

    เค้ามีใจให้กันแหละดูออก! //ช่อบฟิคบรรยากาศควัมละมุนแบบเน้ รอตอนต่อไปไม่ไหวแล้วฮ้ะ! ช่อบน้องเบลล่าบลูด้วย อยากจะสิงแมว อยากโดนคุณไฟเฟอร์ง้องแง้วใส่พร้อมลูบคลำ กี๊ดดดดดด
    #5
    1
    • #5-1 THE DAG (@TheDag) (จากตอนที่ 1)
      27 ธันวาคม 2562 / 01:23
      ตอนต่อไปมาเสิร์ฟแล้วฮะ!! น้องเบลล่าบลูจะโดนสิงอะ อุ้มหนีแปป
      #5-1
  11. #4 drmiizz (@drmiizz) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2562 / 11:05
    คือมันเป็นน่ารักแฮงงงมากมากกขนาดแค่ตอนแรกนะ มันต้องเป็นฟิคที่สัมผัสถึงความอบอุ่นเหมือนมีไฟคริสต์มาสมาพันรอบตัวแน่ๆ! ชีวิตคุณไฟฟ์เฟอร์ดูท่าน่าสงสารมากแง ถ้านี่เป็นเจ้าของร้านน่ะหรอ เลื่อนเธอเป็นเมเนเจอร์เดี๋ยวนี้! ชอบๆๆคาแรคเตอร์คุณโจลี่ด้วยยรวยอบอุ่นสปอร์ตใจดี อ๊ยยยยย /ยื่นเรซูเม่
    #4
    1
    • #4-1 THE DAG (@TheDag) (จากตอนที่ 1)
      27 ธันวาคม 2562 / 01:24
      ต่อแถวสมัครเปนพนักงานได้เลยค่า / ผายมือไปที่แถว
      #4-1
  12. #3 ZEREK (@ZEREK) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2562 / 09:27
    คุณ​โจลี่จะจีบบบบพนักงานโดยการขึ้นเงินเดือนใช่มั้ยยคะ555555555
    #3
    1
    • #3-1 THE DAG (@TheDag) (จากตอนที่ 1)
      27 ธันวาคม 2562 / 01:14
      มาแบบสายป๋าค่ะ55
      #3-1
  13. #2 เคธี่ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2562 / 09:03

    กรี๊ดกร๊าดดดด พี่มิเชลตะมุตะมิมั่กกก คุณโจลี่คือได้กลิ่นความรวมนำหน้ามาก่อนจะเห็นตัวซะอีก ฮื้ออ มีกลิ่นอายของแครอลด้วย ฮื้ออ

    #2
    1
    • #2-1 THE DAG (@TheDag) (จากตอนที่ 1)
      27 ธันวาคม 2562 / 01:24
      กลิ่นความรวยมาแรงจริงๆค่ะคนนี้
      #2-1
  14. #1 bearismcff (@kvangtaolex) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2562 / 08:59
    คุณโจลี่ต้องมีแผนอะไรแน่ๆเลยเราว่า หืมม ส่วนมิเชลก็น่ารักปุ๊กปิ๊กชอบมิเชลมุ้ดนี้ที่สุดเลยค่ะน่าเอ็นดูสุดๆตอนงอแงกับเบลล่าบลู แงงงงง การที่2คนนี้เจอกันเป็นความบังเอิญที่ทำให้นึกถึงประโยคที่ว่า All I want for christmas is you เลยค่ะน่ารักมากๆๆๆ รอchapterต่อไปนะคะ🎄🌲🎅🏼💚❤️
    #1
    1
    • #1-1 THE DAG (@TheDag) (จากตอนที่ 1)
      27 ธันวาคม 2562 / 01:13
      Chap ต่อไปมาเสิร์ฟแล้วค่า <3
      #1-1