[EXO] Audition | KrisHo {END}

ตอนที่ 13 : เหงา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 108
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    2 เม.ย. 60



" เมียขี้อ่อยแบบนี้แล้วพี่จะไปไหนรอดล่ะหื้ม? "




"พี่คริส พี่คริสจะปล่อยให้ผมนอนคนเดียวจริงๆหรอ.."

 

"เดี๋ยวพรุ่งนี้พี่มานอนด้วยน่าคนดี"

 

" จะไปจริงๆหรอ งื้อออ"

 

"ทำไมวันนี้งอแงจังหื้ม"

 

“ก็ใครล่ะที่ปล่อยเราเหงา”

 

 

 

     "เจ๊โฮ" เสียงของบยอนแบคฮยอน เพื่อนร่วมวงรุ่นน้องตัวดีดังขึ้น

 

วันนี้ซูโฮและแบคฮยอนอยู่ในหอเพียงสองคน และคงจะมีกันอยู่แค่นี้จนกว่าจะค่ำ เพราะคนอื่นๆเขาหนีไปเที่ยวกันหมดแล้ว... เลวมาก!

 

"บอกแล้วไงว่าไม่ใช่เจ๊ ไอ้หมาาา" จุนมยอนลากเสียงยาวพร้อมกันกับการหันหลังมาเคาะกระโหลกลูกชายคนเดียวของตระกูลบยอนด้วยตะหลิวที่อยู่ในมือ ก็อย่างที่เห็นนั่นแหละ ไอ้หมาบยอนนี่มันดันมากวนตีนตอนที่เขากำลังพยายามทำมื้อกลางวันทานซะนี่

 

ทันใดนั้นเสียงโหวกเหวกโวยวายก็ดังออกมาจากปากของผู้โดนกระทำพร้อมกับการกุมกบาลของตนทันที “โหหห พี่อ่ะ แค่จะถามว่าจะทำอะไรกิน ทำไมต้องทำร้ายกันด้วย T^T

 

“หมันไส้!

 

“ทำไมช่วงนี้โหดจังอ่ะ ปกติต้องเป็นจุนมยอนสุดน่ารักอบอุ่น ออมม่าของทุกคนผู้ยืนอยู่เคียงข้างคุณป๊าของวงอย่างอาเฮียคริสไม่ใช่เร๊อะ” แบคฮยอนพูดขึ้นอย่างไม่กลัวตายอีกครั้ง พร้อมกับวิ่งไปรอบๆตัวของซูโฮด้วยท่าทางร่าเริง

 

ก่อนแบคฮยอนจะพูดขึ้นมาอีกครั้ง “เมนส์ไม่มาหรอ”

 

“ไม่มีเมนส์โว๊ยยย” ซูโฮตอบทันควัน และนั่นก็เป็นเหตุผลให้บยอนแบคฮยอนลองทายคำตอบดูอีกครั้ง

 

“งั้นพี่คริสไม่เอา?”

 

“.......”

 

“อิ๊บอ๋าย...” ร่างบางของทายาทตระกูลบยอนเผยอปากทันทีเมื่อคำตอบที่ได้รับคือความเงียบ ซวยจริงๆ กาเรื่องเข้าตัวแท้ๆไอ้แบคเอ๊ยย เมื่อคิดได้แบบนั้นแบคฮยอนก็จึงรีบหาข้ออ้างเข้าไปหลบในห้องทันที ส่วนเจ้าตัวอย่างจุมมยอนก็ตัดสินใจดับเตาแก๊สแล้วเดินเข้าห้องตนเงียบๆเช่นกัน

 

“พี่คริสไม่ค่อยมีเวลาให้เลย...” เสียงใสเอ่ยออกมาอย่างน้อยใจเมื่อนึกขึ้นได้ว่าเขาไม่ได้คุยกับคริสบ่อยเหมือนเมื่อก่อน เอาจริงๆเขาเองก็เข้าใจดีว่าช่วงนี้สายเอ็มงานยุ่งมากขนาดไหน เพราะนอกจากจะต้องกลับไปโปรโมทเพลงที่ประเทศจีนแล้วยังต้องกลับมาโปรโมทต่อที่เกาหลีพร้อมกับสายเคอีกด้วย และนั่นก็ทำให้คริสและคนอีกครึ่งหนึ่งแทบจะไม่มีเวลาให้กับตัวเองเลย และวันนี้ก็ดันเป็นวันหยุดเพียงวันเดียวก่อนที่เอ็กโซเอ็มจะต้องบินไปโปรโมทเพลงที่จีนอีกรอบ....

 

อีกหนึ่งเดือนที่ต้องรอ จนกว่าเขาจะได้อยู่กับคริสอีกครั้ง....

 

เหงาจัง....

 

 

 

                “ก๊อก... ก๊อกๆ” เสียงประตูหอพักดังขึ้นมาเมื่อเวลาราวๆสองทุ่ม บยอนแบคฮยอนสลึมสลือออกมาจากห้องเพื่อจะเดินไปเปิดประตูให้กลุ่มคนที่คาดว่าน่าจะเป็นเหล่าเมมเบอร์คนอื่นๆ หากแต่ก็ช้ากว่าซูโฮที่นั่งกอดเข่าจ้องประตูรอคนรักของตนอยู่บนโซฟามาราวๆสี่ชั่วโมง

 

ถามว่าง่วงไหม.. ก็ง่วงแหละ แต่ถามว่าคุ้มไหม...

 

ถ้าทำแล้วได้เห็นหน้าคริสภายในนาทีที่เขากลับมาถึง สำหรับจุนมยอนแล้วก็คงคุ้มมากทีเดียวเชียว

 

“ไงอ้วน” คำทักทายเรียบๆถูกเอ่ยออกมาตามสไตล์ชิลๆของคริสที่ตอนนี้มีของเต็มสองมือ พร้อมกับการมองหน้าซูโฮยิ้มๆ

 

และนั่นก็ทำให้ซูโฮโต้ตอบแทบจะทันที “ไม่ต้องมายิ้มเลยคนบ้า!

 

 

 

                คริสเดินออกมาจากห้องน้ำ ในมือของเขาถือผ้าเช็ดตัวอีกผืนที่เล็กกว่าไว้เพื่อเช็ดผมของเขาให้แห้ง ส่วนอีกผืนที่ใหญ่กว่านั้นถูกพันไว้รอบเอวเพื่อปกปิดส่วนล่างของร่างกาย

 

“พรุ่งนี้ต้องกลับจีนแล้วใช่มั้ย” จุนมยอนถามขึ้นมาอย่างออดอ้อนโดยมีผ้าห่มของตนไว้ในอ้อมกอด ดวงตาทั้งสองมองหน้าคนรักของตนอย่างต้องการคำตอบ

 

“ใช่”

 

“หนึ่งเดือนเหมือนเดิมหรอ..”

 

“อืม”

 

“หรอ.. แล้วคืนนี้นอนไหนอ่ะ”

 

“นอนห้องตัวเองไง”

 

“หรอ...” เมื่อได้รับคำตอบอย่างนั้นร่างขาวก็ปล่อยให้ตัวเองล้มนอนลงบนเตียงของตน ก่อนที่จะขยับหน้าไปมุดหมอนกอดคู่ใจข้างๆ

 

คริสเองที่เห็นการกระทำแปลกๆของจุนมยอนก็จึงรีบแต่งตัวก่อนจะเดินไปนั่งข้างๆร่างบาง มือหนาถูกส่งออกไปลูบหัวอีกคนอย่างเอ็นดูโดยไม่ลืมที่จะถามคำถามออกไปด้วย

 

“ทำไมวันนี้งอแงจังหื้ม เป็นอะไรครับคนดี”

 

“งือ.. เปล่า...”

 

“ถ้ามีอะไรก็ระบายให้พี่ฟังได้รู้มั้ย? งั้นถ้าไม่มีอะไรพี่ไปนอนแล้วนะตัวขาว”

 

เมื่อได้ยินดังนั้นซูโฮก็รีบลุกขึ้นมาดึงแขนอีกคนเอาไว้เพื่อยื้อไม่ให้อีกคนไป แล้วจึงตัดสินใจพูดออกมาด้วยน้ำเสียงออดอ้อน

 

“พี่จะปล่อยให้ผมนอนอยู่คนเดียวจริงๆหรอ..?”

 

“?”

 

“ผมเหงา... ช่วงนี้พี่ไม่ค่อยมีเวลาให้ผมเลย ผมอยากอยู่กับพี่นานๆ..”

 

“โอ๋เอ๋นะเด็กดี เดี๋ยวพี่ก็กลับมาหาเราแล้ว” คริสก็รวบตัวซูโฮเข้ามาในอ้อมกอดทันที ก่อนจะพูดปลอบอีกคนด้วยความเอ็นดู อันที่จริงเขาเองก็รู้ดีว่าช่วงนี้พวกเขาไม่ค่อยได้คุยกันมากซักเท่าไหร่ อาจเป็นเพราะตารางงานที่แน่นแสนแน่นของทางฝั่งเอ็มและการที่พวกเขาต้องทำงานคนละประเทศเป็นเวลามาเกือบๆสามเดือนเต็มแล้ว แต่ทำยังไงได้ล่ะในเมื่อทั้งคู่เองก็เข้าใจดี เพียงแต่เขาเองก็คงลืมคิดไปว่าคนรักใจบางอย่างซูโฮของเขาคงจะรู้สึกเหงาน่าดู

 

“พ..พี่จะกลับมาหาเร็วๆจริงๆนะ? กลับมาแล้วเราไปเที่ยวกับได้มั้ยฮะ” ซูโฮเงยหน้าขึ้นมองอีกคนอย่างมีความหวัง ก่อนจะก้มหน้าลงซุกอกอีกคนอย่างดีใจทันทีทีได้รับคำตอบ

 

“ทำไมจะไม่ได้ล่ะตัวเล็ก อยู่ด้วยกันยาวๆเลยเนอะ”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

44 ความคิดเห็น

  1. #39 TVNPIM (@chanseCh) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 02:56
    พี่จุนมีความอ้อนหนักมากค่ะ~~น่ารักน่าเอ็นดู
    #39
    2
    • #39-1 [ สังขยา ] (@TharPlaTub) (จากตอนที่ 13)
      4 เมษายน 2560 / 03:11
      เดี๋ยวค่ะรีด อ่านไวมาก 55555555
      #39-1
    • #39-2 TVNPIM (@chanseCh) (จากตอนที่ 13)
      4 เมษายน 2560 / 03:59
      สารภาพบาปว่าเราอ่านแล้วค่อยมาเม้นค่ะ(อย่าโกรธเราน้าาา)
      #39-2
  2. #37 준'NIE♥ (@9956799567) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 เมษายน 2560 / 10:28
    น่ารักกกกก
    #37
    0
  3. #36 มยอนฟัคเก็ต (@taohoexo) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 เมษายน 2560 / 07:41
    เหงาหรอพี่จุน~ เดี๋ยวเฮียก็มาา
    #36
    0
  4. #35 ~เกล็ดน้ำค้าง~ (@applebreeze) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 เมษายน 2560 / 02:31
    อ้อนหนักเลยยย น่ารักกกกก
    #35
    0