เกิดใหม่มาเป็นภรรยาซาตาน

ตอนที่ 4 : หมาน้อย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,501
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 212 ครั้ง
    18 ก.ย. 62

ในสวนแดนปีศาจที่สวยงามแห่งนี้ปรากฎร่างของเด็กน้อยกำลังเดินเล่นดูดอกไม้ต่างๆอย่างรื่นรม โดยไม่สังเกตุเห็นสายตาคู่หนึ่งกำลังมองมายังเธออยู่ ร่างเจ้าของสายตาคู่นั้นค่อยๆหดเล็กลงจนกลายเป็นลูกสุนัขนักตัวน้อยอ้วนท้วนสมบูรณ์วิ่งส่ายหางดิกๆมาหาไดอาน่าอย่างรวดเร็ว ซึ่งทำเอาเธอตกใจอยู่เหมือนกันแต่เมื่อได้เห็นเจ้าลูกหมาสีดำขนดกฟูดูนุ่มนิ่มน่ากอดรัดฟัดเหวียงแบบนี้ทาสหมาทาสแมวแบบเธอมีหรือจะอดใจไหว เธอรีบวิ่งไปอุ้มเจ้าลูกสุนัขนั้นทันที
"อ่า....น่ารักจังขนก็นุ่มมมตัวก็หอมขอท่านพ่อเอากลับไปเลี้ยงได้ไหมเนี้ย" และเจ้าสุนัขขนปุยตัวนี้เหมือนจะชอบเธอมากๆอีกตัว ก็เล่นเลียหน้าเลียปากสะขนาดนี้ ท่ามีร่างปีศาจแบบเธอ เธอคงเสียจูบแรกไปสะแล้ว 
และตอนนี้เธอคิดอย่างหมายมาดอยากจะเอาเจ้าสุนัขน้อยไปเลี้ยงให้ได้ แต่สิ่งที่เธอยังไม่รู้จากเจ้าตัวนี้ก็คือ มันคือตัวผู้หรือตัวเมีย อิอิ
"ว่าแต่เจ้าสุนัขน้อยเจ้าเป็นตัวผู้หรือตัวเมียกันน่ะไหนๆขอดูหน่อย"

สาวน้อยที่ไม่รู้เบื่องหลังเบื่องลึกว่าสุนัขตัวนี้เป็นใครปลอมตัวมาก็จับตัวเจ้าสุนัขน้อยกดไปกับพื้นหญ้านุ่มๆเพื่อนดูเพศ ในใจก็คิดว่าผู้หรือเมียๆๆอยู่อย่างนั้น แต่ดูเหมือนเจ้าสุนัขน้อยจะไม่ยอมง่ายๆ ซึ่งคนที่แปลงร่างกลายเป็นสุนัขก็ได้แต่สงสารตัวเองในใจไม่คิดว่าจะมีวันนี้ที่ตนกลายร่างเป็นสุนัขแล้วโดน

จับถ่างขาเพื่อดูเพศ รู้ถึงไหนอายถึงนั่น 

"ตัวผู้นี้นาน่าจะเลี้ยงได้ เพราะตัวผู้ท้องไม่ได้ดีเลยย" แน่นอนว่าพอเธอเห็นเพศลูกสุนัขก็พอใจเป็นอย่างมาก เพราะท่าเป็นตัวเมียเธออาจต้องตัดใจ เพราะตัวเมียท่ามันมีลูกมันจะวุ้นวาย ถึงเธอจะทาสหมาทาสแมวแต่เธอก็รู้ขอบเขตน่ะ ไม่อยากให้เหล่าพี่เลี้ยงคนรับใช้และเหล่าองครักษ์ต้องมาเหนื่อยเลี้ยงสุนัขให้เธอ พอเธอรู้เพศเจ้าสุนัขแสนน่ารักตัวนี้แล้วเธอก็จับมากอดแน่นๆให้ชื่อนใจสักทีก่อนจะวางมันลงอย่างนุ่มนวล พร้อมกับเสียงเรียกของป๊ะป๋าของเธอ 


"ไดอาน่าลูกอยู่ไหน"


"ลูกอยู่นี้ค่ะท่านพ่อ"

เสียงหลาวใสเอยตอบป๊ะป๋าของเธอ ก่อนจะหัดมาทางที่วางเจ้าลูกสุนัขนั้นไว้แต่ก็ไร้วี้แววของสุนัขน้อยตัวนั้น ทำให้เธออดเสียดายอยู่ลึกๆ อดเลี้ยงเลยสิ

"เจ้ามาอยู้ที่สวนหลวงนี้เอง"



"พอดีลูกเดินเลยจนเพลินเลยลืมทางเดินกลับน่ะค่ะ"


"อ้อ..ไม่เป็นไรมากับพ่อก่อนไหนๆจอมมารก็ลุกจากห้องประชุมไปแล้วคาดว่าการประชุมก็คงถูกยกเลิกตามไปด้วย พ่อมีเพื่อนจะแนะนำให้ลูกได้รู้จักตามพ่อมา"


"ค่ะท่านพ่อ"

สองศรีพ่อลูกพากันเดินออกมาจากสวนหลวงอย่างสบายอารมณ์ ทิ้งให้สายตาดุคมมองตามหลังอย่างเฉื่อยชา ก่อนที่ร่างนั้นจะหายวับไปอย่างไร้ร่องรอย


เธอกับป๊ะป๋าพากันเดินออกมาจากสวยหลวงจนมาถึงห้องๆหนึ่งซึ่งภายในห้องก็มีเสียงแหลมแสบแก้วหูกับผู้ชายที่เสียงอย่างกับไม่ได้นอน


"บักเกลนี้มันอาหารของฉันน่ะย่ะเจ้ากล้ามาแย้งข้าได้ไง"


"ฮ้าวววววเรื่องของข้ายัยนมใหญ่เอดีล แล้วไอ้คำว่า

บัก มันแปลว่าอะไรข้าไม่เข้าใจภาษาประเทศไหนกัน"


"มันเป็นภาษาของประเทศไทยแลนด์ย่ะเจ้ามันเอาแต่นอนจนมันสมองความฉลาดหายหมดแล้ว

แล้วบักมันแปลว่า ไอ้ ย่ะ บักง้าววววว"


ฉันที่ตอนนี้กำลังมองภาพเหตุการณ์สนทนาที่ดี???ระหว่างปีศาจทั้งสองอย่างบันเทิงสุดๆ ผู้หญิงที่ชื่อเอดีลนั้นสวยสุดๆผิวขาวตาฟ้าผมก็สีเงินที่ปลายนิ้วขาวเรียวมีสีน้ำเงินเพราะเธอร่ายเวทมนต์อยู่มีเขาสีดำสองข้างพร้อมกับสวมชุดแหวกอกโตๆและแหวกขาขาวๆ งานนี้ปีศาจหนุมๆมาเห็นก็คงต้องน้ำลายหกเป็นแถบแน่นอน กับผู้ชายที่ดูบอบบางหน้าหวานซึ่งทำหน้าง่วงอยู่ตลอดเวลานั้นมีผมสีเท่าและตาสีเทาดูลึกลับน่าค้นหาเหมือนสายหมอกในยามเช้าสะไม่มี และดูเหมือนกำลังมีเรื่องกันโดยมีอาหารจานนั้นเป็นเหตุ อ่าาเป็นเหตุผลของการทะเลาะที่เด็กสะไม่มี...

"เอดีล เกล ข้ามีคนอยากจะให้เจ้ารู้จัก"

เสียงของป๊ะป๋าดังขึ้นเพื่อนเรียกให้สองคนนั้นหันมาทางนี้ และสายตาของผู้หญิงคนที่ชื่อเอดีลก็เบิกกว้างมองมายังฉันเหมือนเจอสิ่งอัศจรรย์ของโลกก็มิปาน 

"ตายแล้วววววลูกสาวบ้านไหนเนี้ยยยยน่ารักมากลูกกกกก ซิมิเนียร์ฉันขอน่ะย่ะ"

พูดจบเจ๊แกก็ไม่มองหน้าป๊ะป๋าเลยจับฉันเข้าสู่อ้อมอก เอ้ยยย อ้อมกอดทันที 


"ยัยเอดีลเห็นเด็กเป็นไม่ได้จะเอามาเลี้ยงตลอด แต่งงานสักทีสิท่าอยากมีลูก" คนที่ชื่อเกลบอกเจ๊เอดีล(ตั้งให้ฐาณะเป็นเจ๊เองเลย)

"พอๆพวกเจ้า เป็นบาปเจ็ดประการดันทะเลาะกันเหมือนเด็กเลย เบลฟิกอร์ อัสโมเดียส"ป๊ะป๋าพูดขึ้นทำให้เธอเข้าใจได้ในทันที สองตนนี้คือบาปแห่งความเกียจคราน กับ บาปแห่งตัณหา นี้เอง


"แล้วเด็กคนนี้เป็นอะไรกับเจ้า ห้าววว...."(เสียงหาว)


"แค่นี้พวกเจ้าดูไม่ออกหรอนางคือลูกสาวข้า"


"ห๊ะ/ห๊ะไม่จริงอ่ะ"เสียงสองเสียงเอ่ยขึ้นมาพร้อมกันก็แน่ล่ะฉันมีหน้าตาเหมือนท่านแม่มากกว่านี่นาใครเห็นฉันกับท่านพ่อท่าไม่บอกว่าเป็นพ่อลูกกันก็คงไม่มีใครดูออก


"เจ้าซิมิเนียร์ยีนส์เจ้ามันอ่อนด้อย ยีนส์เมียแกแรงกว่าเยอะดูสิบนหน้าลูกแกมีส่วนไหนเหมือนแกบ้างไม่นับสีตาอ่ะ55" เกลเอ่ยแซวซิมิเนียร์อย่างขำๆ


"เรื่องของยีนส์ข้าสิเจ้าน่ะมีให้ได้ก่อนค่อยมาพูด"

ซิมิเนียร์ก็ตอกกลับไปเช่นกันทำเอาเกลถึงกับไปไม่เป็น


"อ่าๆช่างเถอะว่าแต้สาวน้อยจ๋าาาหนูชื่ออะไรจ่ะบอกพี่สาวให้ชื่นใจหน่อยสิจ่ะ"


"กับเด็กก็ไม่เว้น"


"บักเกลอย่าขัด" 


"ข้าชื่อไดอาน่าค่ะ"

เธอก็ตอบไป ซึ่งปฎิกิริยาที่ได้รับคือดวงตาเป็นประกายอย่างสุดซึ้ง


"อ่าาาาสาวน้อยนอกจากหน้าตาน่ารักแล้วชื่อก็เพราะด้วยยยอ้ายยยยน่ารักๆฉันจะเอาแบบนี้ๆ"


"ยัยนมโตเอดีลแค่หนังหน้าเธอก็ไม่ได้เด็กหน้ารักอย่างยัยหนูไดอาน่าแล้วเลิกฝันๆ"


"บักเกลลลไอ้มารรรความคิด อย่าอยู่เลยแก ย๊ากกกกกก"

เอดีลที่ทนการรบกวนความคิดของเธอไม่ไหวก็ได้แต่วิ่งไล่เตะกับเกลอย่างกับเด็กจนลืมไปว่าตัวเองน่ะเป็นผู้หญิงและใส่กระโปรงแหวกข้างด้วย ไดอาน่าได้แต่คิดว่าท่านทั้งสองได้แต่ยุกันไปกันมาอีกไม่นานท่านพ่อของได้รับการ์ดเชิญไปงานมงคลสะแล้วสิ


-------------______________________________________

 เฮลลลโล่วววววว ไรท์แข่งเสดแล้ววจ้สาาาาาา

อ่านตามบาย ท่าเจอคิดผิดก็คอร์มเม้นไว้น้า เพราะไรท์จะได้แก้ ตอนแต่งไรท์ยังไม่ได้ดูว่าผิดคำไหนบ้างงงงวงง รักน่ะจุ๊ปๆ 5555




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 212 ครั้ง

41 ความคิดเห็น

  1. #7 jrnzp03 (@jrnzp03) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 13:26

    แอบเลียปากน้องแล้วก็หนีไปปปป /มาต่อเร็วๆน้าไรท์
    #7
    0
  2. #6 black_lily2 (@Black_lily) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 06:58
    รีบๆอัพน้าาาาไรท์
    #6
    0