เกิดใหม่มาเป็นภรรยาซาตาน

ตอนที่ 2 : เกิดใหม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,199
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 265 ครั้ง
    14 ธ.ค. 62

แสงจากหลอดไฟฟ้าตามเสาข้างทางถนนส่องแสงลงมากระทบกับใบหน้าสวยสง่างามของหญิงสาวคนหนึ่ง เธอคนนี้คือผู้มีความสามารถหลากหลายและเป็นที่รู้จักแทบจะทุกทวีป แน่ล่ะมีใครบ้างไม่รู้จักเธอ ไดอาน่า คริสติน่า บุตรสาวของมาเฟียผู้ทรงอิทธิพลของอิตาลี่ ที่เลื่องชื่อระบือไกลเรื่องความ ฉลาด แม่นปืนเหมือนจับวาง ผสมยาพิษไรกลิ่น สี และตรวจสอบไม่ได้ รวมถึงความงามที่เป็นอันดับหนึ่งของอิตาลี่อีกด้วย แต่เธอก็มีเชื้อสายไทยน่ะ


ไดอาน่าเดินเล่นมาได้สักพักแล้ว ตามจริงเธอมาพักผ่อนที่ไทยในช่วง3เดือนนี้ เพราะเธอหยุดลากับป๊ะป๋าคนโหดว่าอยากเที่ยว ป๊ะป๋าคนโหดเลยให้เธอลาได้ ซึ่งที่ ที่เธอเลือกมาเที่ยวก็คือประเทศไทย บ้านเกิดของมารดาของเธอเอง และเลือกเที่ยวที่จังหวัดเพชรบูณ์ เหตุผลก็ง่ายๆเพราะเป็นจังหวัดเกิดและเติบโตของมารดา อีกอย่างอากาศดีเป็นที่สุดดดดด เธอล่ะชอบๆ 


เธอได้เห็นความสวยงามของธรรมชาติ ตามเส้นทางที่ได้เดินมา จนกระทั่งหญิงสาวได้ยินเสียงฝีเท้าของคนๆหนึ่งที่กำลังเดินตามเธอมา ถนนที่เธอเดินดันเป็นทางเปลี่ยว เธอก็เดินเล่นจนเพลินลืมดูสีท้องฟ้าไปสนิทใจ โดยไม่รู้เลยว่าตอนนี้ท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนเป็นสีดำแล้ว 



"แย่ล่ะวันนี้ดันมาคนเดียว"ไดอาน่าพึมพำกับตัวเอง

ด้วยความคิดว่ามาเที่ยวอย่างเดียวเธอเลยไม่ได้หยิบปืนมาด้วย นี้เป็นความโง่ของเธอในรอบหลายปีเลยทีเดียว


งานนี่ท่าจะตายก็ขอให้ศพสวยๆหน่อยเถอะ หญิงสาวคนงามแห่งอิตาลี่คิดในใจ 


แต่ไม่ทันได้วิ่ง มือปริศนาก็ยื่นมากระชากแขนของเธอไว้ก่อนที่เธอจะโดนของมีคมแทงที่จุดสำคัญตรงหัวใจพอดีเป๊ะๆ ทำให้ร่างบางของหญิงสาวยังไม่ทันได้ลิ้มรสความเจ็บก่อนตายเลยด้วยซ้ำำ


1นาทีต่อมา......


เธอตายแล้ว.... นี้คือคำที่คิดได้หลังจากได้เห็นศพของตัวเองนอนแอ้งแม้งเลือดเต็มพื้น นับว่าดีที่เจ้าคนร้ายมันไม่แทงหลายจุด หรือเอามีดกรีดใบหน้าอันงดงามของเธอ เพราะอย่างน้อยก็ขอให้ศพสวยหน่อยเถอะ หญิง(ผี)สาวได้แต่คิดกับตัวเองในใจ 



อ้ากกกกชาตินี้ยังไม่ทันมีสามีก็ดันมาตายก่อนสะแล้วววว ได้โปรดท่านเทพ ท่านยม ท่านสาระพัดท่าน ท่าชาติหน้ามีจริง หนูขอได้สามีก่อนค่อยตายเถอะ.....หญิงสาวภาวนาทั้งอยากร้องให้ใจจะขาดแต่น้ำตามันไม่ไหล 


สิ้นคำอธิษฐานของเธอ เธอก็รู้สึกเย็นวูบที่แผ่นหลังจึงหันไปมองแต่พอมองไปเท่านั้นแหละถึงกับอึ้ง...

อึ้งกับความทันสมัยของโลกวิญญาณที่มีรถรับส่งดวงวิญญาณแบบเดลิเวอร์ลี่ เธอไม่อยากจะเชื่อ


รถลอยฟ้า???คันงามค่อยๆร่อนมาจอดตรงเธอ ประตูฝั่งคนขับเปิดออกตามมาด้วยร่างสูงยาวเข่าดีของชายหนุ่มผู้หนึ่ง ซึ่งเธอก็รู้ได้ทันที่ว่าเป็นยมทูต

ถึงแม้จะเปลี่ยนจากเสื้อคลุมดำเหมือนสมัยก่อนที่เคยได้ยินมาจากนิทานต่างๆของอิตาลี่ เป็นชุดสูตรแถมถือเคียวสีดำ ดูท่างานนี้ยมโลกจะไฮเท็คระดับ10 

ท่านยมค่อยๆเดินมาหาฉัน ก่อนจะทำในสิ่งที่เธอคาดไม่ถึง


"ขอประทานโทษด้วยยัยหนู พอดีพวกเทพีมอยเร

ทำเชือกชะตาเจ้าขาดน่ะ เพราะแมวน้อยของเหล่าเทพีมาเล่นด่ายโชคชะตาขณะที่พวกนางกำลังพักดื่มชากันอยู่ งานนี้โลกวิญญาณจะชดใช้ให้เจ้าเอง"


เอออออ เอาเข้าไป ชีวิตเธอต้องมาขาดเพราะเจ้าแมวนรกนั่น 


"งั้นจะเรียกร้องยังไงดี?"


เธอเอ่ยถามยมทูตตรงหน้า 


"ก็เช่นท่าไปเกิดใหม่ขอความสามารถอะไร หน้าตาระดับไหน ยังเงี้ยยย"


"งั้นขอแค่เกิดไปฉลาด วางแผนกลยุธยอดเยี่ยม 

หน้าตาก็ขอให้ได้พ่อ แม่นั้นแหละ โอ้ยไม่รู้จะเอาอะไร ขอหมดเลยแล้วกัน"


เธอพูดด้วยความลำคาญ ให้ตายเถอะไหนใครบอกเลือกเกิดไม่ได้ไง แล้วสิ่งที่เธอทำอยู่เขาเรียกเลือกเกิดได้หรือเปล่า... 


"เจ้าเด็กบ้า เอาดีๆเวลาข้ามีไม่มาก เดียวให้เกิดเป็นสุกรเสียเลย" ยมทูตว่าไดอาน่าอย่างไม่จริงจังนัก


"งั้นข้าขอ เป็นหญิงสาวคนสวย พ่อรวยบารมีล้นฟ้า แม่สวยเหมือนดวงจันทร์ ส่วนตัวเรา เราขอ เก่งด้านการวางยุธศาสตร์ วางแผนการรบ เก่งธนูและดาบทุกชนิด รู้จักสมุนไพรตัวยาต่างๆ ความจำดีเป็นเลิศ ฉลาดสุดปลัดบอก ใครคิดร้ายก็ขอให้ โดยโชคร้ายกลับไปแล้วกัน แค่นี้แหละ รีบส่งข้าไปเกิดได้แล้วท่านยมส่วมหึๆ"


เธอบอกก่อนจะคิดฉายาสุดประหลาดให้ยมทูตตนนี้ว่ายมส่วม 


"เครๆยัยเด็กบ้า อย่าให้เจอในการเกิดใหม่น่ะเดียวจะจับตีให้ก้นลาย "


ยมทูตพูตเสร็จก็วาดวงเวทย์ และร่ายอาคมลงบนวงศ์เวทก่อนจะถีบส่ง ย้ำว่า ถีบส่ง จริงๆ 


เธอตกลงไปในวงศ์เวท ก่อนสติจะค่อยๆเลือนรางหายไปทีล่ะนิดๆ จนสมองของเธอตอนนี้ว่างเปล่า....


_____________________________________________


ดวงดาวสว่างไสว่ แวววาวเหมอบรอการต้อนรับของผู้มาเกิดใหม่ยังโลกปีศาจ แสงจันทร์สีเลือดเต็มดวง

ที่จะเกิด1000ปีครั้งก็ปรากฎให้เห็นในคืนนี้


อุแว๊ อุแว๊ อุแว๊ ๆ ๆๆๆๆ 


เสียงทารกน้อยดั่งไปทั่วปราสาทหลังงาม เป็นสัญญาณว่า เธอเกิดแล้วจากครรภ์มารดาของเธอ

หญิงสาวผู้มาฐานะเป็นเทพแห่งดวงจันทรามองทารกในอ้อมกอดของตนอย่างรักใคร่ ลูกของนางกับคนที่นางรักช่างน่าเกรียดเสียนี่กระไร ดวงตาที่เปล่งประกายด้วยความรักออกมายามทอดมองบุตรสาวของตนในอ้อมกอด พร้อมกับประตูห้องที่เปิดออกพร้อมกับผู้เป็นบิดาของเด็กเดินเข้ามาอย่างเร่งรีบ 


"เจ้าเป็นอย่างไรบ้างเซเรเน่ข้าเป็นห่วงเจ้าแทบจะขาดใจอยู่แล้ว" เสียงทุ่มอ่อนหวานยามพูดกับภรรยาของตนด้วยความเป็นห่วง ก่อนจะมองเลยไปยังห่อผ้าที่มีทารกตัวน้อยอยู่ ดวงตาของผู้เป็นพ่อเปล่งประกายระยับเมื่อเห็นลูก


"ข้าขออุ้มลูกได้หรือไม่เซเรเน่"


"ได้สิค่ะ ท่าท่านอุ้มเป็น"

เสียงของเทพสาวเอ่ยออกมาแหย่สามีนิดๆ ทำเอาสามีหน้าแดง 


เขาอุ้มเป็นน่าอุตส่าไปให้คนใช้คนเก่าแก่สอนมาตั้งแต่ลูกยังไม่คลอดด้วยซ้ำ  ซิมิเนียร์แอบคิดในใจท่าขึนพูดไปจะยิ่งโดนภรรยาแซวไม่เลิกแน่


"ข้าไม่ทำตกหรอกน่า"


"คริๆ ลองท่านทำตกดูสิ ข้าจะจับท่านมาผ่าท้องจับตับมาสลับขั้วหัวใจแล้วเอาไส้มัดๆๆ พันไตแล้วยัดกลับไปเย็บให้เหมือนเดิมหึๆ" 

เริ่มแรกเทพสาวหัวเราะอย่างน่ารัก ก่อนจะแปลเปลี่ยนเป็นเสียงหวานสยองเอ่ยบอกสามีแทน


"ที่รักไม่โหดสิ เอ่อๆว่าแต่เจ้าคิดชื่อลูกไว้หรือยัง"


"คิดแล้วค่ะ นางชื่อไดอาน่า  ไดอาน่า ซิมิเนียร์

เรียกสั่นๆว่าไดอาก็ได้ค่ะแล้วแต่ที่รักจะสะดวก "


เทพสาวเอ่ยบอกชื่อบุตรสาวให้สามีฟังซึ่งสามีก็ชอบชื่อนี้เหมือนกัน


"ไดอาน่า ...ไดอาน่าลูกพ่อ ข้าจะปกป้องเจ้าเอง จากเจ้าตัวผู้ทั้งหลาย...ใครมันกล้ามาจีบลูกสาวข้า ข้าจะจับตอนให้หมด" ซิมิเนียร์เริ่มตั้งตนเป็นคุณพ่อผู้ห่วง และ หวงลูกสาวแล้วตั้งแต่นี้เป็นต้นไป ทำเอาเซเรเน่เริ่มจะคิดถึงสวัดดิภาพของลูกเขยในอนาคตไม่ตก 


แต่ใครจะรู้ว่าลูกเขยในอนาคตจะเป็นบุคคลที่ปีศาจที่ขึ้นชื่อว่าเป็นมือซ้ายของแดนปีศาจจะไม่สามรถทำอะไรได้เลยสักอย่างตามที่พูดมา......


__________________________________________


จบเร็ววววไหมมมจบแบบ งงง ถามจริง ไรท์พางงหรือเปล่า หรือไรท์ทำไม่ดี บรรยายไม่ดีก็ขอโทษด้วยน่ะค่ะ ไรท์มือใหม่หัดเขียน ภาษาและการบรรยายจึงติดขัด หื้อออออออ 





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 265 ครั้ง

41 ความคิดเห็น

  1. #41 444 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:30

    ปกติออกมาข้างนอก เป็นถึงลูกสาวมาเฟียไม่น่าพลาด เรื่องการมีอาวุธคู่กายอย่างปืนหรือมีดเพื่อใช้ป้องกันตัวเอง ยิ่งระดับลูกสาวมาเฟียใหอาวุธมันอยู่คู่กับพวกมาเฟียอยู่แล้ว อาวุธเหมือนชีวิต หากไม่พกอาวุธก็เหมือนทิ้งชีวิตของตัวเองแล้ว แค่ย่างเท้าออกนอกบ้านหากปราศจากอาวุธก็เหมือนก้าวเท้าไปสู่ประตูนรกข้างหนึ่งแล้ว สมควรแล้วที่โดนนักเลงกระจอกปลิดชีวิตตายอนาถ เพราะความประมาทของตัวเองเป็นเหตุ อย่าโทษใครเลย ถ้าจะโทษก็จงโทษตัวเองนั่นแหล่ะ

    #41
    0
  2. #21 ดิเดียร์ (@pdeer11) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2562 / 22:20
    ศัพท์ง่ายๆฺหลายคำ
    #21
    0
  3. #20 ดิเดียร์ (@pdeer11) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2562 / 22:19
    วงเวทย์
    #20
    0
  4. #3 Thaksinanan (@Thaksinanan) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 15:17
    ตามจริงก็เขียนแบบนั้นแหละค่ะ แต่พอไม่เว้นวรรคแล้ว มันเพิ่มตัวอักษรขึ้นมาเองเลย แก้ก็ไม่หายค่ะ5555
    #3
    0
  5. #2 sumaleedechtanu (@sumaleedechtanu) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 13:37

    เราที่เป็นนักเขียนเหมือนกันขอแนะนำให้เว้นวรรคในการพูดนะคะอย่างขึ้นบรรทัดใหม่ควรกดเว้นวรรคไว้3-4วรรคค่ะแนะนำนะคะเพราะมันทำให้อ่านง่ายกว่าเดิมเวลาเราบรรยายอะไรมากๆ
    #2
    0