[Fic Harry Potter ] Destinesia (Yaoi/BL) **อัพเยี่ยงเต่าคลาน**

ตอนที่ 38 : Destinesia (38) ห้องที่พังเละเทะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,528
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 420 ครั้ง
    2 มิ.ย. 61

Destinesia (38) ห้องที่พังเละเทะ


แฮรี่ยังคงเก็บสมุดบันทึกปกสีดำจากพื้นเหมือนเดิม .. เพียงแต่ มันคือสัญญาณบ่งบอกการครอบงำและความหวาดกลัวต่ออะไรก็ตามที่ตัวเองทำ… จินนี่คงถึงจุดที่กลัวทอมแล้วสินะ ..


แต่กว่าจะรู้สึกตัว ก็คงไม่ทันซะแล้ว….


แฮรี่ยังคงไม่ลืมที่จะเข้าครัว? เพื่อตั้งใจทำขนมให้ศาตราจารย์ปรุงยา ผ่อนคลายจากการทำงานอย่างหนักซะบ้าง .. แฮรี่เกือบหลุดขำ ตอนที่เซเวอร์รัสเปิดประตูห้องตัวเองออกมา เจอขนมชุดเดิม เหมือนปีที่แล้ว .. ไม่สิ.. เขาก็จำไม่ได้แล้วว่าทำมากี่ปี..


ช็อคโกแลตรูปต่างๆ ใส่ถาดและลอยไปเคาะห้องอีกฝ่าย เมื่อสเนปหมดความอดทนเมื่อไหร่ เขาก็จะออกมาเห็นเอง .. โชคดีที่ทุกครั้ง เซเวอร์รัสจะถนอมน้ำใจด้วยการเอาเข้าไปในห้อง และปิดประตูดังโครมแม้จะไม่เห็นตัวคนก็ตาม..


มันน่าตื่นเต้นทุกครั้งเลยนะ ที่แอบมามองศาตราจารย์สเนปเปลี่ยนสีหน้าเพราะเห็นของขวัญตามเทศกาลต่างๆจากเขา… ถึงเขาจะเรียนจบไป เขาก็แอบลอบเข้าฮอกวอตส์เพื่อมาเซอร์ไพรส์ร่างสูงเชียวนะ...


แม้ว่านานเข้า ร่างสูงจะไม่เปลี่ยนท่าทีตื่นตกใจเลย จนบางทีเขาก็เสียดายไม่น้อย…


และก็เหมือนหลายๆคืนที่ผ่านมา .. สมุดถูกเปิดอีกครั้ง แต่ไม่เหมือนเดิม..


ครั้งนี้.. เขาใช้ตัวตนของเขาจริงๆ..


น้ำหมึกจากปากกาขนนกหยดลงบนหน้ากระดาษและซึมหายไปอย่างรวดเร็ว .. มันช่างน่าพิศวงไม่เปลี่ยน … ลายมือถูกเปลี่ยน จากที่มันเคยมีระเบียบกลมมนดูอ่านง่าย … กลับกลายเป็นหวัด แทบพันกันจนอ่านยาก .. น้ำหนักมือเบาลงเขียนตัวอักษรต่างไปจากเดิม


“ผมชื่อ แฮรี่ พอตเตอร์” เด็กชายเขียนประโยค ไม่นาน มันก็จางหายไปราวกับอากาศ .. แปลกใจอยู่บ้างที่อีกฝ่ายตอบกลับมาช้ากว่าที่ควรจะเป็น แต่ก็เป็นคำตอบเดิมที่เขาเคยผ่านมา


‘สวัสดี แฮรี่ ผมชื่อ ทอม ริดเดิ้ล’ น้ำหมึกเข้มปรากฏตอบกลับมา .. แล้วก็จางหายไป ..


จากความตื่นเต้นว่ากลัวจะถูกสงสัยหรือจับได้ .. กลับมาเป็นความโล่งใจ .. แน่นอนว่า รอบนี้เขาไม่ได้ดื่มยาสลายพลังเวทย์ ลายมือก็เปลี่ยนไป .. แทบไม่มีความเชื่อมโยงถึงอีกตัวตนเขาเลยแม้แต่น้อย ..


หน้ากระดาษเปิดพลิกเองย้อนกลับไปเมื่อวันที่สิบสาม มิถุนายนจากความทรงจำในอดีต แฮรี่ถูกดูดวนไปในหน้ากระดาษสัมผัสได้ถึงเหตุการณ์ในอดีตอย่างชัดเจน ..


ถ้าตอนนั้นเขาเอะใจสักนิด .. ทำไมทอมถึงรู้ว่าแฮกริดกำลังซ่อนบางอย่างเอาไว้ .. คนหนึ่งคนที่กลายเป็นคนเข้าขวางเหตุการณ์ของทอมอย่างแฮกริด จะโดนกำจัดให้พ้นทางก็คงไม่แปลกใจ ..


ทอมนั้นร้ายกาจ เขารู้อยู่แล้ว .. เพราะคนที่รู้ว่าใครบ้างที่รู้เหตุการณ์ที่นั้น .. นอกจากหนึ่งคนควมคุมที่พูดกับอีกหนึ่งตัวได้ .. และอีกหนึ่งตัวที่ดันไปเห็นเหตุการณ์ในนั้น และได้แฮกริดช่วยเอาไว้นั้นแหละ ..


‘ไม่จำเป็นต้องพูดมาก แต่จำเป็นต้องรู้เยอะ .. ว่างั้นมั้ย แฮรี่..’


จบนั้นเขาก็ไม่ได้ถามอะไรต่อ แต่รอบนี้เขาก็จะเก็บสมุดทอมไว้ข้างตัว แสดงความสงสัยและความไม่เชื่อใจนิดๆหน่อยๆ เพื่อให้ทอมควบคุมจินนี่กลับมาพาตัวเองออกจากห้องเขาไป ..


เขายังคงนำเรื่องที่ว่ามาเล่าให้รอนและเฮอร์ไมโอนี่ฟังอย่างไม่คิดอะไรมาก .. เรื่องห้องแห่งความลับมันไม่ใช่ความลับในตอนนี้ ถึงเขาจะอยากปิดบังจริง แต่มันยังดีกว่า ถ้าพวกเขายังอยู่ในสายตา ดีกว่าให้ไปทำอะไรเสี่ยงๆโดยที่เขาไม่รู้..


“เราไมรู้จัก ทอม ริดเดิ้ล ดีด้วยซ้ำ ฟังดูเหมือนพวกชอบสอดแนมเรื่องคนอื่น” รอนท้วงติง .. เขาก็อยากด่าตัวเองอีกนั้นแหละ ที่ทำไมตอนนั้นเขาไม่คิดสงสัยอะไรในคำพูดของรอนบ้าง ..


คนเราฉลาดไม่ได้ตลอดหรอกนะ ยิ่งเรื่องข้อมูลข่าวสาร ถ้าไม่หาก็ไม่ได้มา .. และเกี่ยวกับเรื่องลับๆ น้อยคนที่จะรู้ … ทอมจะรู้ได้ยังไง ถ้าไม่ไปหาด้วยตัวเอง ..


หึ แต่รอบนี้รอนพูดผิดไปหน่อยนึง .. เพราะแฮรี่คิดว่า เขารู้จัก ทอม ริดเดิ้ล คนนี้ ดีพอตัวเลยแหละ .. แม้จะเป็นแค่วิญญาณก็เถอะ …


ห้องนอนเขาถูกรื้อค้นจนพังยับเยินไปหมด .. ยังโชคดีที่เขายกพวกอุปกรณ์ปรุงยาไปเก็บที่ห้องของศาตราจารย์สเนปได้ทันเวลา ก่อนที่จะโดนค้นยาแปลกๆจากคลังเก็บของของเขา..


หมายถึงกล่องเก็บของ …


เขาก็อุตส่าห์วางสมุดทอมแอบไว้ที่โต๊ะให้หาง่ายๆแล้วนะ .. ห้องเขาก็ยังเละเทะอยู่ดี ไม่มีเปลี่ยน.. จินนี่คิดว่าเขาจะเก็บสมุดทอมไว้ใกล้เตียงขนาดพังเตียงเขาเลยหรอเนี่ย …


เพื่อนหลายคนต่างมาแสดงความเสียใจกับเขา .. ต่างจากในอดีต ที่เขาดันเป็นผู้ต้องสงสัยจนไม่มีใครกล้าเข้าใกล้ รอบนี้หลายๆคนปลอบใจเขามากขึ้น .. บางคนยังเสมอให้เขาไปนอนห้องอีกฝ่ายด้วยซ้ำ ..


สองแฝดวีสลีย์ถึงขนาดอาสาช่วยเขาเก็บห้อง ยังดีที่รอนบ่นโวยวายจนทั้งคู่เลิกลาไปด้วยความเสียดาย? รอนช่วยเขาเก็บของรอบเตียงที่ตกกระจายเต็มไปหมด และคนที่มาก่อเหตุ คงต้องมาค้นหาอะไรบางอย่าง..


ซึ่งก็ได้ไปแล้วอย่างไม่ต้องสงสัย …


น่าเสียดายที่ กำหนดสามวันนั้น ติดปัญหาเรื่องตัวตนของเขา .. มันเลยหลายเป็นว่า สามวันที่เขาบอกไป ไม่ได้เป็นไปตามนัด .. และเขาก็คิดจะยุติการคุยกันด้วยตัวตนของเพฟเวอเรลล์ไว้เพียงเท่านี้..


เขาไม่ผิดนะ .. ก็อีกฝ่ายไม่โผล่ไปตามนัดของเขาสามวันเอง.. เขาจะหยุดการพูดคุยไว้เพียงเท่านี้ ก็ไม่มีปัญหาอะไรใช่มั้ยละ?


“แฮรี่ ปากกานายรึเปล่า? รู้สึกว่ามันจะโดนอะไรทับจนหักแล้วนะ”


ห่ะ?


แฮรี่หันควับไปตามเสียงเรียก แทบจะพุ่งไปหาอีกคนที่เก็บโต๊ะให้เขาอยู่ .. ปากกาขนนกด้ามนั้นหักทีส่วนหัวของมัน จนไม่น่าจะเขียนได้ .. รอนชี้ไปที่ซากตะเกียงใกล้ บอกที่ที่มันอยู่ก่อนหน้านี้ ..


เขาหน้าซีดลงอย่างเห็นได้ชัด .. เหมือนวิญญาณแทบจะหลุดออกจากร่างจนแทบเซ .. แฮรี่ที่ตอนแรกที่นิ่งสงบท้งที่ห้องพังเละเทะ แต่กลับมาหมดอาลัยเพราะปากกาด้ามเดียว ..


“เอาน่า แฮรี่ ไว้ค่อยซื้อใหม่ก็ได้ .. ตอนนี้ยืมของฉันไปก่อน”


“อา .. คง ต้องเป็นแบบนั้น” แฮรี่ไม่อยากจะเชื่อเลยว่า แค่เกิดเรื่องนิดเดียว .. ของที่เขาอยากรักษาก็ดันพังซะแล้ว .. เขาเป็นหมอนะ ไม่ใช่ช่างซ่อม … ถึงมันไม่ได้หักครึ่ง แต่เขาก็จนปัญญาจะซ่อมมันกลับจริงๆ …


ปากกาด้ามนี้เขาได้จากที่เขา กระดูกหายจากฝีมือล็อกฮาร์ทจนเข้าห้องพยาบาล .. รุ่งเช้ามา มันก็อยู่บนหัวเตียงเขา ให้มัลฟอยเขียนเล่นซะแล้ว .. ตอนแรกเขาก็ไม่เชื่อหรอก ว่าอย่างคนๆนั้น จะเป็นคนซื้อมาให้เขา …


แต่.. ข้อความที่ปรากฎบนผ้านั้นต่างหากที่ยืนยันความคิดเขา …


ไม่ทันครบปี .. แค่ของชิ้นเดียวเขาก็รักษาไม่ได้แล้วหรอ ..


ถึงแฮรี่จะเก็บความเสียใจและเสียดายไว้ลึกๆ แต่กับหน้ากากที่ชอบหลุดต่อหน้าคำดูถูกเย้ยหยันนั้น … คงมีแต่คนที่สวมหน้ากากเป็นประจำจะดูออก แฮรี่ไม่ปล่อยให้ตัวเองมีคดีความนานๆหรอก ..


ก๊อกๆ ประตูห้องถูกเคาะ … ไม่นานก็มีเสียงตอบกลับ ร่างเด็กชายดูเศร้าหมองเรียกความสนใจของเจ้าของห้องเพียงพอที่จะทำให้เขาเอ่ยปาก ..


“ห้องถูกรื้อค้น ข้าวของพังเสียหาย .. ดูเธอจะโชคดีที่เอาภาระมาฝากไว้ในห้องของฉัน” โอ๊ะ ดูท่าข่าวจะไปไวยิ่งกว่าสายน้ำซะอีก .. ส่วนใหญ่ก็ต้องเห็นใจเขาบ้าง มีแต่บางคนตรงหน้าเขา ที่เห็นว่าเขาหาเรื่องเป็นปัญหานั้นแหละ


แฮรี่เดินเข้าไปนั่งในห้อง ไม่ได้ตอบหรือบ่นอะไรกับอีกฝ่าย ก่อนที่จะหยิบปากกาด้ามที่หักออกมาดูอย่างเสียดายอีกครั้ง ..


“ผม .. ปากกาผมมันหักซะแล้ว” เด็กชายว่าเสียงเบา พลิกด้ามปากกาไปมาในมือจนสเนปเลิกคิ้วสูง.. ดูท่าว่าเด็กชายจะใส่หน้ากากสลิธีรินไม่เหมาะกับหน้าตาอีกแล้ว …


ชอบทำเป็นไม่รู้ แต่ก็รู้อยู่เต็มอก .. อยู่ๆจะมารำพึงรำพันกับปากกาด้ามเดียวในห้องเขา มันคงไม่ใช่เรื่องบังเอิญหรอกนะ … สเนปก็ไม่อยากจะถามและก็ไม่คิดจะถามด้วย ..


“คุณจะไม่พูดอะไรหน่อยหรอฮะ?” แฮรี่ที่เห็นอีกฝ่ายนิ่งไปก็ได้แต่ถามเสียงเบา .. ไม่นานสเนปก็ลุกขึ้นมาเดินเข้าห้องด้านข้างที่เป็นห้องนอนที่เขาเคยนอนอยู่ .. ก่อนจะออกมาพร้อมกับของคุ้นหน้าคุ้นตา…


นั้นมันของๆเขาไม่ใช่หรอ..


“น้ำยาสลายพลังเวทย์  น้ำยาหัวเราะ น้ำยาเปลี่ยนเสียง .. เธอคงต้องอธิบายว่า เธอไปเอาพวกนี้มาจากไหน ..” อ้าว.. ไงวกกลับมาเป็นเรื่องนี้ซะได้ละฮะ..


“โธ่ คุณแอบดูกล่องยาผมทำไม ผมอยากเป็นหมอ เลยต้องมียาพักเก็บไว้บ้างสิฮะ” .. หมอที่ไหนเก็บน้ำยาที่ไม่ใช้รักษาคนพวกนี้ไว้กัน.. สเนปหรี่ตามองจับผิดเด็กชายที่โกหกไม่เนียน และคงไม่มีวันเนียน ..


แฮรี่ยิ้มแห้ง พลางวางปากกาลงข้างตัวเพื่อจะแก้ตัวกับคนตรงหน้า…


ไม่ต้องบอกก็รู้ว่า .. ยาเขาถูกยึดขึ้นชั้นวางของเซเวอร์รัสไปแล้ว และห้ามเขาแตะต้องมันกลับมาอีกเด็ดขาด…


“ไม่เอาอะ ผมทำมันตั้งนาน .. ผมก็เสียเงินนะ ” เขาพยายามลุกไปเก็บมันคืนตู้ แต่สเนปกลับเอาร่างสูงใหญ่ของตัวเองมาบังเด็กชายจนมิด .. แฮรี่หน้ามุ่ยอย่างอดไม่ได้ แต่สเนปก็ยังนิ่งมองเฉยเมยไม่ใจอ่อน


การจ้องตาเกิดขึ้น แฮรี่สบตาไม่ยอมแพ้และสเนปก็ความอดทนสูงแม้จะเป็นดวงตาคู่สวยตรงหน้าก็ตาม.. นิ่งเงียบกันหลายนาที ก่อนแฮรี่จะเป็นฝ่ายยอมแพ้ .. เพราะสู้คนตรงหน้าไม่ได้. เลยเปลี่ยนมาใช้คำพูดแทน..


“นะฮะ เซเวอร์รัส ผมแค่ปรุงเก็บไว้เฉยๆ” แฮรี่พยายามแก้ตัว แต่ก็ไม่พ้นการจับผิดของสเนป..


“.. น้ำยาสลายพลังเวทย์หายไปเกินครึ่งขวด” แงะ .. ก็เขาดันจิบดื่มไปเพราะคุยกับทอมต่างหาก .. ไม่มีมัน ผมก็คุยไม่ได้นะสิ . ผมได้ฟื้นตัวเล่นพอดี .. “ลองบอกเหตุผลมา.. เธอปรุงมันเพื่ออะไร ” ผมบอกได้ก็ดีสิฮะ .. ไม่ว่าน้ำยาตัวไหน ผมก็ผิดทั้งนั้นแหละ ฮืออ..


สเนปเดินหน้าหนึ่งก้าวเพื่อให้แฮรี่ถอยห่างจากชั้นวางยา .. เขาก้าวถอยหลังเมื่อถูกจับผิดถูกจุด..


“ประสบการณ์ไงฮะ ผมเก่งใช่มั้ยละ ที่ปรุงพวกมันออกมาได้สมบูรณ์แบบ”


ยังคงไม่ผ่านในความคิดเซเวอร์รัส .. เด็กชายเริ่มถูกดันถอยหลังเพราะความไม่เนียนและการกดดันจากคนตรงหน้า.. เงาทาบทับร่างเล็กที่ตอนนี้ชนกำแพงซะแล้ว .. มือหนาขวางทาง อีกขวาจับมือเด็กชายไว้ไม่ให้หนี


“หึ  พอตเตอร์ เธอไปไหนก็มีแต่เรื่อง ช่างน่ายกย่องจริงๆ” เก่งในการทำเขาปวดหัวเนี่ยแหละ …


แฮรี่เผลอกลั้นหายใจกับคนตรงหน้า .. ถึงไม่อยากได้กลิ่นยังไง ภายในห้องก็อบอวลไปด้วยสมุนไพรจนเป็นเอกลักษณ์ของร่างสูงไปซะแล้ว .. แม้ใบหน้าจะราบเรียบ แต่น้ำเสียงไม่ได้แข็งกระด้าง แฮรี่ยังคงสัมผัสได้ว่า สเนปดูจะอ่อนลงให้เขามากขึ้น .. แต่ก็แกล้งเขามากขึ้นเช่นกัน ..


“ผมยอมแพ้แล้ว..” เด็กชายก้มหน้างุดอย่างรู้ตัว เขาไม่เอาแล้วก็ได้ยาอะ .. แต่ตอนนี้ช่วยถอยออกจากตัวเขาก่อน.. จนอีกฝ่ายกระตุกยิ้มมุมปาก .. ร่างสูงถอยออกจากร่างเล็กให้ได้คลายความตึงเครียด .. พลางเอื้อมหยิบปากกาที่หักไปอย่างไม่พูดไม่จา


เขามองตาปริบๆ ตามอีกคนที่เริ่มคาดเดาไม่ได้ .. บางทีเขาก็ไม่รู้ว่า เซเวอร์รัสต้องการอะไรจากเขากันแน่.. บางทีก็เข้าหาเขาแปลก .. บางทีก็เย็นชาจนเอาแน่เอานอนไม่ได้.. เขาสงสัยไปหมดแล้วเนี่ย

ถ้าช่วยเอ่ยปากบอกเขา จะดีมากเลย..


“คุณชอบแกล้งผม ศาตราจารย์” แฮรี่บ่นงึมงำ.. สเนปเดินกลับโต๊ะทำงานหันตามคำพูดเขา แม้จะมีรอยยิ้มที่ดูจะชอบใจอะไรบางอย่าง..


“หึ” มีเพียงแค่เสียงในลำคอตอบกลับ .. แฮรี่หนีเข้าห้องนอนด้านข้างไปอย่างแง่งอน พยายามไม่สนใจเสียงหัวเราะอีกฝ่าย..


… จะมีอะไรไปประหลาดมากกว่านี้รึเปล่านะ …





ตอนหน้าจะลงห้องแห่งความลับจริงๆแหละ

สคิบทามเยอะอยู่นะเนี่ย ตอนหน้าก็คงด้วย

ตอนหน้าใครตามมาจากอีกเรื่อง จะได้ลุ้นกันสักที

ว่าน้องเขาจะผ่านมันไปได้ยังไงกัน ..


มีหลายเรื่องเราจะคงไว้ หลายเรื่องก็จะเปลี่ยน

แต่เดินตามเรื่องหลักแน่นอน .. มีเล็กน้อย

เราอยากให้น้องลองเดินตามเรื่องหลัก

ที่น้องคิดว่าเป็นแค่เรื่องแต่ง ..


ปล. สำหรับน้อง เรื่องหลักคือเรื่องไม่เคยเกิดขึ้น


PS. เรื่องนี้แต่งขึ้นเพื่อเป็นฟิค เพราะฉะนั้นเนื้อหาอาจจะมีการอ้างอิง

ที่ไม่ตรงกับเนื้อหาฉบับภาพยนตร์และในหนังสือชุด แฮร์รี่ พอตเตอร์

ชี้แจ้งมานะที่นี้ ขอบคุณค่ะ




B
E
R
L
I
N
?
 Free Lines Arrow
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 420 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,935 ความคิดเห็น

  1. #1909 MartiniLubik (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2563 / 23:34

    อยากเห็นแฝดวีสลีย์จีบแฮร์รี่บ้างจังค่ะ ไม่เจอคู่นี้เลย

    จริิงๆแฝดดีกับแฮร์รี่มากๆ อยากอ่านเรื่องพวกเค้าบ้าง555

    ปากกามันซ่อมด้วยคาถาไม่ได้หรอคะ

    แฮร์รี่จากโลกนู้นน่าจะรู้คาถาเด็ดๆเยอะน้า เรปาโรก็ซ่อมของแตกได้อยู่มั้ง แง่ม


    #1,909
    0
  2. #1667 โลลิค่อน (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 12:53
    น่ารักกก
    #1,667
    0
  3. #1023 BlackyC (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2561 / 21:40
    สเนปน่าร้ากก
    #1,023
    0
  4. #937 MitsukiCarto (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2561 / 06:36
    ใช้คาถาRepairoซ่อมก็ได้นิ
    #937
    1
    • #937-1 ThirdToids(จากตอนที่ 38)
      15 มิถุนายน 2561 / 16:25
      ก็ซ่อมได้ค่ะ แต่น้องอยากรับสารภาพที่รักษาของไม่ได้5555
      #937-1
  5. #706 Easter_Elf (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2561 / 20:22
    เนียนแกล้งหราาา ป๋าาาา //เห็นนะๆ
    #706
    0
  6. #668 bb.smile (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 20:36
    สเนปน่าร้ากกกก
    #668
    0
  7. #667 Malilazyckat (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 20:21
    เว้ยยย เขินป๋าตอนนี้อ่าา
    #667
    0
  8. #666 funny bird (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 20:09

    พระเอกขอเป็นเดรโกได้ไหมคะ... ฮึกๆ... ไม่มีบทเลย

    #666
    0
  9. #665 .•:*´Lenna`*:•. (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 18:57
    เรือป๋าติดปีกกกกกก
    #665
    0
  10. #664 Parena_Richi (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 16:01
    ทีมป๋าาาาาา
    #664
    0
  11. #663 Yanikajitklang (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 12:56
    ฟินนนนนนนนนน SS/HP
    #663
    0
  12. #662 Pinn Ch (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 12:37
    บัดซบบบ หุบยิ้มไม่ได้
    #662
    0
  13. #661 Atk. S. (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 12:20
    ss/hp มาแรง
    #661
    0
  14. #660 Kaoru-2510 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 10:55
    รอตอนต่อไปอยู่น้าาาาา
    #660
    0
  15. #659 Bloodhound (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 10:42

    ใครจะตามมาเหรอคะ(0_0) อย่าบอกนะว่า....

    #659
    0
  16. #658 ayanokira (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 09:59
    กรี๊ดดด สเนวี่รัส แกเกล้งพอตเตอร์ทำพะแสงดาบเซเบอร์แกหรอ ฉันเกลียดแก ไปตายไกลๆเลย
    #658
    0
  17. วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 09:03
    ปิดปากกรี๊ด แงงงงงง น่ารักกกกกก
    #657
    0
  18. #656 735876 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 07:47
    ฟินเลยค่าาาาาาาาาาาา
    #656
    0
  19. #655 natthasata (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 05:51
    ทำไมน่าร้กกกกกกก อ๊ายยยยยยยย
    #655
    0
  20. #654 gant550 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 01:51
    กรี๊ดโมเมนต์นี้ SS/HP
    #654
    0