แฝดจอมยุ่ง มุ่งพิชิตรักป๊าม๊า

ตอนที่ 21 : แผนซ้อนแผน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 140
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    17 ก.ค. 62

นี่ขนาดเป็นวันสุดท้ายของการพักผ่อนของผมที่อังกฤษ คุณวิน เอ๊ะ ไม่ใช่สิ คุณเนคินก็ยังจะโทรมาขัดขวางความสุขของผมกับลูกจนได้ ไม่ใจร้ายไปหน่อยหรือไงครับ?’ เสียงบ่นดังมาตามสายทันทีที่เนคินโทรหาภูผา

เพราะฉันรู้ไงว่าวันนี้เป็นวันหยุดวันสุดท้ายของนายเนคินตอบกลับอย่างไม่สะทกสะท้าน

ว่าแต่คุณเนคินมีอะไรหรือเปล่าครับ?’ เรื่องที่เนคินเข้ามาเป็นตัวแทนของเนวินนั้นนอกจากครอบครัวของเขาที่รู้แล้วก็มีภูผาอีกคนที่รู้เรื่องนี้ด้วย

มีเสียงเขาตอบกลับสั้นๆ

เชิญรับสั่งมาเลยครับเสียงปลายสายพูดยิ้มๆ

แกยังไม่ต้องกลับมาที่เมืองไทย

หมายความว่ายังไงครับ

ตามนั้นแหล่ะ เพราะฉันมีที่หนึ่งที่จะให้แกไปเนคินครุ่นคิดอย่างมีแผนการ

ได้ครับ ไม่มีปัญหา

อีกด้านหนึ่งภายในบ้านหลังงามที่ถูกประดับประดาด้วยเครื่องของราคาแพง

คุณหนูครับ ผมให้คนไปจัดการตามที่คุณหนูสั่งเรียบร้อยแล้วครับบอดี้การ์ดหนุ่มเดินเข้ามารายงานต่อผู้เป็นนายสาวของตน

เป็นยังไงบ้าง ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม?”

ครับ ไม่มีปัญหา ทุกอย่างเรียบร้อยตามแผนของคุณหนู

ดีมาก ไปจัดการตามแผนต่อได้เลย ทางนี้เดี๋ยวฉันจัดการต่อเองราเชลต่อสายหาใครบางคนทันที

สวัสดีค่ะ ถ้าราเชลอยากพบคุณเพื่อขอจบปัญหาทุกอย่างได้ไหมคะ?” หญิงสาวรู้ว่าเนวินต้องรู้เรื่องที่เธอไปหาเรื่องข้าวตังถึงที่บ้านและที่ทำงานแน่ๆ

ครับเสียงปลายสายตอบกลับมาสั้นๆโดยไม่ลังเล

ดีค่ะ ถ้าอย่างนั้นรบกวนมาเจอราเชลตามโลเคชั่นที่ราเชลส่งไปให้ด้วยนะคะหญิงสาวกดวางสายทันทีที่พูดจบ

ฉันชักอยากรู้แล้วสิว่าถ้าผู้หญิงคนนั้นไม่ได้ดีอย่างที่คุณคิด คุณจะทำอย่างไร?” ราเชลยิ้มมุมปากเล็กน้อย

เดี๋ยวแกไปเตรียมรถให้ฉันด้วยหญิงสาวหันมาสั่งคนของเธอ

ได้ครับคุณหนู

     อีกด้านหนึ่งข้าวตังเดินมาหยุดยืนอยู่ตรงกลางสะพานใหญ่แห่งหนึ่งตามนัดของใครบางคนเพราะทันทีที่มีสายปริศนาโทรเข้ามาหาเธอแล้วบอกเธอว่าลูกๆทั้งสองของเธออยู่กับพวกเขา หญิงสาวก็รีบโทรไปเช็คกับทางโรงเรียนทันทีจนได้ทราบว่ามีคนมารับตัวเด็กทั้งสองคนไปจริงๆ

พวกเขาเป็นคนของใครคะ?’ ข้าวตังเค้นถามจากคุณครูที่มีหน้าที่ดูแลลูกๆของเธอ

เอ่อ...คือว่า...ปลายสายมีท่าทีอึกอักเล็กน้อยก่อนจะยอมบอกความจริงทั้งหมดเมื่อข้าวตังขู่ว่าเธอจะดำเนินตามกฎหมายให้ถึงที่สุดหรือไม่ก็จะทำให้โรงเรียนปิดไปเลยถ้าไม่ยอมบอกความจริงกับเธอ

มาถึงเร็วดีนี่เสียงหนึ่งดังขึ้นมาจากด้านหลังของข้าวตัง ราเชลเดินเข้ามาหาเธอเพียงลำพัง

พวกเขาอยู่ไหน?” ข้าวตังไม่รอช้าเธอรีบถามหาเด็กทั้งสองคนทันที

ใจเย็นสิ ฉันก็กำลังจะบอกอยู่นี่ไงแต่ว่า.........ราเชลเว้นช่วงไว้

ไม่มีแต่อะไรทั้งนั้น ฉันจะถามเธออีกแค่ครั้งเดียว เธอเอาลูกๆของฉันไปไว้ที่ไหน!!!” ข้าวตังแทบเป็นบ้า เด็กสองคนนั้นจะเป็นอย่างไรบ้างก็ไม่รู้

ฉันจะบอกเธอก็ต่อเมื่อเธอยอมผลักฉันตกน้ำเท่านั้นราเชลยื่นเงื่อนไขของหล่อน

เธอว่าอะไรนะ!!” ข้าวตังแทบไม่อยากจะเชื่อ ผู้หญิงคนนี้เป็นบ้าหรือไง หล่อนคิดจะทำอะไรกันแน่

ถ้าเธอไม่ยอมผลักฉันตกน้ำ ฉันก็จะไม่รับรองความปลอดภัยของเด็กสองคนนั้น เธออยากลองฟังเสียงของพวกเขาไหมล่ะราเชลต่อสายหาใครบางคนทันทีก่อนจะยื่นมือถือส่งให้ข้าวตัง

หม่ามี๊ หม่ามี๊ช่วยเราด้วยค่ะเสียงน้ำค้างดังมาตามสาย

ไม่ต้องกลัวนะ หม่ามี๊จะไม่ปล่อยให้ลูกทั้งสองเป็นอะไรไปแน่นอน หม่ามี๊สัญญาข้าวตังคืนมือถือให้ราเชลทันที

“……………”

ถ้าฉันทำตามที่เธอบอก เธอจะปล่อยพวกเขาใช่ไหม?”

ใช่ คนของฉันจะปล่อยเด็กทั้งสองคนนั้นทันที

ฉันไม่รู้หรอกนะว่าเธอกำลังจะทำอะไรกันแน่ แต่คิดว่ามันคงเป็นแผนอะไรสักอย่างของเธอซึ่งฉันไม่สนใจสิ่งที่ข้าวตังเป็นห่วงมากที่สุดตอนนี้ก็คือความปลอดภัยของเด็กสองคนนั้นเท่านั้น ข้าวตังเดินเข้าไปหาราเชลช้าๆก่อนจะผลักเธอตกน้ำไปตามที่เจ้าหล่อนต้องการ

ช่วยด้วย ช่วยด้วยค่ะ ฉันว่ายน้ำไม่เป็นราเชลพยายามตะเกียกตะกายขึ้นมาเหนือน้ำ

ราเชล!!” เนวินมาทันเห็นภาพทั้งหมดพอดี เขากระโดดลงน้ำไปช่วยเธอขึ้นมาจากน้ำทันที

คุณเนวิน ช่วยราเชลด้วยค่ะ ราเชลกลัวมากเลยค่ะหญิงสาวซบลงตรงอกเขาต่อหน้าต่อตาของข้าวตัง

ไม่ต้องกลัวนะครับ ผมอยู่นี่แล้ว คุณไม่เป็นไรแล้วนะเนวินปลอบใจหล่อน

ค่ะ

นี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นกันแน่!!” เนวินหันมาถามข้าวตังที่ยืนมองอยู่

คุณตะคอกใส่ฉันเพราะผู้หญิงคนนี้เหรอคะ ฉันเสียใจที่คุณเลือกเข้าข้างผู้หญิงคนนี้มากกว่าฉันข้าวตังบีบน้ำตาออกมา ราเชลลอบยิ้มอย่างดีใจที่ทุกอย่างเป็นไปตามแผนที่เธอวางไว้

ผมต้องการคำตอบ

คุณก็ลองถามเธอสิว่ามันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่เพราะฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันข้าวตังบอกเขา

เธอหมายความว่ายังไง ฉันไม่เข้าใจ ก็เห็นๆอยู่ว่าเธอเป็นคนผลักฉันตกสะพานราเชลบอก

ฉันไม่ได้ทำนะ คุณต้องเชื่อฉันนะคุณเนวิน ฉันไม่ได้ทำข้าวตังทรุดตัวลงมานั่งข้างเขาด้วยสายตาเว้าวอนให้เขาเห็นใจ

ฉันผิดหวังในตัวเธอจริงๆ

ฉันเสียใจที่คุณไม่ฟังฉันเลย เสียใจจริงๆ...ที่เคยรักคุณ ข้าวตังทำหน้าเศร้าสร้อยสุดๆ

เลิกเล่นได้แล้วคุณเนวินไม่ยอมไปต่อ เขารีบพูดตัดบทเธอทันทีก่อนจะพยุงตัวข้าวตังลุกขึ้นยืน

แต่มันยังไม่ถึงตอนจบเลยนะข้าวตังแย้งอย่างขัดใจ

หมายความว่ายังไง?” ราเชลลุกขึ้นยืนเช่นกัน อย่าบอกนะว่านี่มันเป็นแค่การแสดงละครฉากหนึ่งของพวกเขาเท่านั้น

ก็อย่างที่เธอคิดนั่นแหล่ะ ฉันไม่ได้โง่ที่จะมองแผนตื้นๆของเธอไม่ออก ข้าวตังบอกราเชล

บอกฉันหน่อยได้ไหมคะว่ามันไม่จริง ยัยนี่มันมีอะไรดีนักหนาคุณถึงได้ยอมเล่นละครกับมันเพื่อล้อเล่นกับความรู้สึกของฉัน?”

“……………..”

“ฉันแค่ช่วยเพิ่มสีสันเล็กๆน้อยๆให้กับแผนของเธอเท่านั้น เด็กสองคนนั้นอยู่ที่ไหน?” ข้าวตังถาม

“เด็กที่ไหน ฉันไม่เข้าใจ” ราเชลทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นอะไรทั้งนั้น

พอเถอะราเชล ผมรู้ว่าคุณคิดจะทำอะไรตั้งแต่ที่คุณโทรมานัดให้ผมมาเจอคุณที่นี่แล้วทันทีที่ราเชลโทรนัดเจอกับเขา เนวินก็โทรหาข้าวตังทันทีจนรู้ว่าราเชลก็นัดเจอเธอเช่นกัน เขารู้ทันทีว่าราเชลมีแผนแน่นอน ก่อนวางสายข้าวตังขอให้เขาช่วยเล่นละครกับเธอฉากหนึ่งเพื่อเป็นการให้บทเรียนราเชลเล็กๆน้อยๆตอบแทนที่เจ้าหล่อนกล้าพาตัวเด็กทั้งสองคนไปโดยที่เธอไม่อนุญาต

“………………”

ผมยังไม่ได้เอาเรื่องที่คุณไปหาเรื่องภรรยาของผมถึงที่บ้านและที่ทำงานตอนผมไม่อยู่

แต่ภรรยาคุณเกือบทำราเชลตายนะ ยัยนี่ผลักราเชลตกน้ำคุณก็เห็น

คุณเกือบตายเพราะแผนของคุณเองต่างหาก ผมให้โอกาสคุณสั่งคนของคุณให้พาเด็กทั้งสองกลับไปส่งที่โรงเรียนก่อนที่ผมจะไปถึง ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าผมไม่เตือนเนวินเดินจูงมือข้าวตังออกไปจากบริเวณนั้นทันที ปล่อยให้ราเชลยืนช้ำใจอยู่ที่เดิม ไม่ว่าเธอจะทำอย่างไรเขาก็จะไม่มีวันสนใจเธอเลยใช่ไหม

ปะป๊า หม่ามี๊!!” เด็กๆวิ่งมาหาพวกเขาทันทีที่เห็นพวกเขาเดินเข้ามาในโรงเรียน

เอ่อ..ทางเราต้องขอโทษด้วยจริงๆค่ะที่ปล่อยให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น แต่คุณราเชลเป็นลูกใคร ใครๆก็รู้กันอยู่ เราไม่มีทางเลือกจริงๆค่ะ คุณเนวินเห็นใจเราด้วยนะคะผู้อำนวยการสาวโค้งหัวขอโทษแล้วขอโทษอีก

ผมให้โอกาสคนแค่ครั้งเดียวเท่านั้น หวังว่าท่านผู้อำนวยการเองก็น่าจะเข้าใจ

ขอบคุณค่ะ ขอบคุณจริงๆผู้อำนวยการสาวรีบโค้งหัวขอบคุณเขาทันทีด้วยความดีใจ ระดับฐานะของเนวินแล้วโรงเรียนเล็กๆแห่งนี้จะไปสู้อะไรได้

ณ บ้านหลังใหญ่

พ่อไม่เห็นด้วยที่ลูกจะไปใช้อำนาจของพ่อในทางที่ผิดแบบนั้น ลูกทำแบบนั้นคนอื่นจะมองพ่อยังไงคุณอดิศรต่อว่าลูกสาวคนเดียวของตนที่เอาแต่ใจตัวเอง อยากได้อะไรก็ต้องได้ ขัดใจอะไรนิดอะไรหน่อยเป็นไม่ได้ นี่เขาเลี้ยงลูกมาแบบไหนกัน

.............................ไม่มีเสียงตอบโต้กลับมาอย่างที่ควรจะเป็น ราเชลนั่งลงบนโซฟาอย่างคนหมดเรี่ยวแรง

ลูกได้ยินที่พ่อพูดไหม?”

หนูได้ยินค่ะพ่อ แต่พ่ออย่าเพิ่งมาพูดอะไรตอนนี้ได้ไหมคะ คนยิ่งอารมณ์เสียอยู่ด้วยราเชลบอกอย่างไม่สบอารมณ์

เฮ้อ จะทำอะไรก็ตามใจแกก็แล้วกัน แต่อย่าทำแบบนี้อีก!!!”

“………………..”

เพราะถ้าขืนมีครั้งหน้าอีกพ่อจะไม่ยอมปล่อยผ่านอย่างที่แล้วๆมาแน่ๆคุณอดิศรบอกลูกสาวของตนก่อนจะเดินขึ้นบันไดไป

คุณหนูครับ

อะไรอีก!!”

คุณหนูทำกระเป๋าเงินตกไว้ครับ นี่ครับบอดี้การ์ดหนุ่มยื่นกระเป๋าเงินส่งให้เธอ

กระเป๋าเงินอะไร ไม่ใช่ของฉันราเชลบอก

ไม่ใช่ของคุณหนูเหรอครับ เห็นตกอยู่ตรงสะพาน

ไหนเอามาดูซิหล่อนหยิบกระเป๋าเงินใบนั้นเปิดออกดูก่อนจะหยิบเอาบัตรขึ้นมาดู

เรนิดา ตฤณนิธิวัฒน์ ยัยนั่นไม่ใช่ว่าเปลี่ยนนามสกุลแล้วเหรอ เดี๋ยวนะ...

มีอะไรหรือเปล่าครับคุณหนู

ทำไมยัยนี่มีบัตรสองใบ เรนิตา อัครนันทร์เนตร หมายความว่ายังไง

ก็ถูกแล้วนี่ครับ ใบหนึ่งก็ก่อนเปลี่ยนนาสกุล ส่วนอีกใบหนึ่งก็หลังเปลี่ยนนามสกุล

แกนี่มันโง่จริงๆ ฉันหมายถึงชื่อราเชลยื่นบัตรทั้งสองใบส่งให้บอดี้การ์ดส่วนตัวของเธอ

จริงด้วยครับ

เรนิดา กับเรนิตางั้นเหรอ? ผู้หญิงคนนั้นชื่ออะไรนะ!!”

ผู้หญิงคนไหนครับ?”

ก็ผู้หญิงคนนั้นที่มีลูกกับคุณเนวินของฉันไง!!”

คุณเรนิตาครับ

แล้วเรนิดาคือใคร ทำไมบัตรถึงมาอยู่กับยัยนี่ได้ แกไปสืบมาให้ฉัน

ครับ

ฉันต้องรู้ให้ได้ว่าผู้หญิงที่ชื่อเรนิดาคือใครแล้วเกี่ยวข้องอะไรกับยัยนี่

ไว้ใจได้เลยครับ คุณหนูจะได้ยินข่าวดีในเร็วๆนี้แน่นอน

ทักทายๆค่ะ
อัปแล้วนะจร้า อิๆ
ความจริงใกล้จะเปิดเผยขึ้นมาแล้วนะคะ
ตอนจบจะจบแบบไหน ไรท์อยากให้ทุกคนมีส่วนร่วม แสดงความคิดเห็นกันอ่ะค่ะ

5555+
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

15 ความคิดเห็น