ลำนำ :บุปผาหมื่นพิษ

ตอนที่ 141 : SS3 : โซ่จินเหมย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9187
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 992 ครั้ง
    28 มิ.ย. 62

ตอน....






           จะไม่ว่าด้วยเหตุใดก็แล้วแต่ที่สตรีตรงหน้าล่วงรู้ถึงสิ่งที่นางผ่านพ้นมา นางไม่ได้ติดใจเพราะคงมีบางสิ่งบางอย่างที่บ่งบอกแต่มันคงมีเพียงคนของตระกูลโซ่ที่สามารถมองออก  แต่จากคำถามเเสดงให้เห็นว่าสตรีตรงหน้าไม่ได้ล่วงรู้สถานที่ที่นางเข้ารับการทดสอบจากเรือนโซ่อัน เช่นนั้นคงหมายความว่าขอบเขตการรับรู้ของนางคงมีจำกัดเช่นกัน แต่ถึงยังไงสายตาของนางยังคงจับจ้องมาที่ลู่หลิงอย่างมิวางตา 



         " เจ้าต้องการสิ่งใด  ถึงเข้ามายังสถานที่เช่นนี้อีกครั้ง เจ้าไม่รู้หรือว่าผู้ที่ผ่านการทดสอบไม่อาจรับการทดสอบได้ใหม่ " สตรีที่เริ่มปรับอารมณ์ให้เป็นปกติเพราะไม่ว่านางจะพยายามเท่าใดนางก็ไม่สามารถมองสตรีตรงหน้าออก รู้เพียงว่าเป็นอิสตรี แต่สิ่งที่นางรู้นั่นคือผ้าคลุมที่สตรีตรงหน้าสวมใส่ผ้าคลุมที่มาจากตระกูลเฟิง และมิใช่ชนชั้นสามัญในตระกูลเฟิงอีกด้วย ...



        ความจริงเหล่าตระกูลใหญ่จะไม่เสี่ยงทดสอบ พวกเขายินดีที่จะซื้อหาด้วยผลึกเซียน หรือแม้ผลึกธาตุ ดวงจิตสัตว์วิเศษ หรือแม้เเต่ด้วยทุกสิ่งที่มีค่า 


          ลู่หลิงนางพูดได้อย่างเต็มปากว่าที่นางเข้ามาในสถานที่เเห่งนี้มิใช่เพื่อสมบัติสวรรค์ หรืออาวุธวิเศษ แต่นางมีความข้องใจบางอย่างที่ตองการอยากจะรู้ นั่นคือเรื่องของโลกญาณ นางต้องการรู้ความเป็นไป และต่อให้นางเอ่ยถามอาจารย์ นางก็จะถูกบ่นกลับมาและสั่งห้ามอย่าได้ถามถึงอีก ประหนึ่งว่านางไม่เคยอยู่ที่นั้น แต่นางก็อดที่จะห่วงในคนของนางอยู่ดี 



          " ท่านวางใจเถอะ ข้ามิได้ต้องการสิ่งใด ข้าเพียงต้องการถามอะไรสักอย่าง " นางเอ่ยออกมาหลงลืมคำสั่งของอาจารย์จนหมดสิ้น เเต่ด้วยความต้องการของนางเองนางอดใจไม่ไหวที่จะเอ่ยถาม หากนางจะมีความผิด แน่นอนว่าเรือนโซ่อันก็คงไม่ต่างกัน 



        " ข้าได้ยินว่าพวกท่านสามารถเดินทางไปที่ใดก็ได้ ในอาณาจักรเซียน หรือแม้เเต่โลกญาณ ...." เมื่อนางกล่าวจบท่าทางของสตรีตรงหน้าแปรเปลี่ยนไปแทบจะทันทีสีหน้าของนางเห็นได้ชัดว่าเเสดงความไม่พอใจออกมาอย่างชัดเจน นั้นก็หมายความว่าเรื่องที่นางถามไม่สมควรเอ่ยออกมาเเต่เเรก แต่ในเวลาเดียวกันสตรีตรงหน้าปรับท่าทีอย่างรวดเร็ว กลายเป็นรอยยิ้มที่บาดลึกถึงจิตวิญญาณก็ว่าได้ และสิ่งที่นางเอ่ยกลับมาทำเอาลู่หลิงเสียกิริยาไปอย่างสิ้นเชิง 



        " มิน่าข้าไม่สามารถสัมผัส ถึงสิ่งที่เจ้าได้รับจากการทดสอบได้ เพราะเจ้ามิได้เข้ารับการทดสอบในแดนเซียนนี่เอง  ตระกูลใหญ่ที่ยุ่งเกี่ยวกับโลกอื่นนับว่าผิดกฎตำหนักเฝ้ามองดารา ตระกูลเฟิงมีความกล้าถึงเพียงนี้..." แม้จะกล่าวชัดเจน และเน้นความผิดออกมาเเต่ก็เป็นดังที่ลู่หลิงคาดการณ์เอาไว้ ตระกูลโซ่เองก็ใช่ว่าจะรอดพ้นจากข้อครหานี้ได้ เเต่จะด้วยจุดประสงค์ใดก็แล้วเเต่ที่ตระกูลโซ่ต้องท่องไปในโลกญาณเรื่องนั้นนางไม่ต้องการจะรู้ แต่ที่นางต้องการรู้คือสถานการณ์ในตอนนี้ 



        " เรื่องเหล่านั้นไม่สำคัญเท่าสิ่งที่ข้าต้องการหรอกท่าน ...หากเราพูดคุยกันได้ เราคงสามารถตกลงกันได้ท่านว่าหรือไม่เรื่องของตระกูลโซ่ข้าเองไม่อยากยุ่งเกี่ยว แต่สิ่งที่ข้าต้องการรู้คือสถานการณ์ของโลกญาณ .." ลู่หลิงยังคงกล่าวอย่างถือไพ่เหนือกว่าเพราะสิ่งที่สตรีตรงหน้าบอกมานั้นไม่ถูกเสียทีเดียว อาจเอาผิดนางได้ เเต่นางมิใช่คนตระกูลเฟิง ถึงสตรีตรงหน้าจะมั่นใจเพียงใด แต่มิใช่ก็คือมิใช่ ...



         " เจ้าจะอยากรู้ไปทำไมกว่าครึ่งของโลกญาณกลายเป็นอาณาจักรจิตวิญญาณไปแล้ว เรื่องนี้เจ้าไม่ได้ยินข่าวเลยเช่นนั้นหรือ ตำหนักเฝ้ามองดาราก็ป่าวประกาศให้บรรดาสำนักเซียน หรือแม้เเต่ตระกูลเซียนรับรู้แล้ว การสูญเสียโลกที่ต่ำต้อย แลกมากับการหวนคืนของอาณาจักรจิตวิญญาณนับว่าเหมาะสมที่สุดเเล้ว " ยิ่งกว่าถูกน้ำเย็นสาดผ่านใบหน้า น้ำเสียงความรู้สึกของสตรีตรงหน้ามองราวกับว่าโลกญาณเป็นเพียงสถานที่ ที่มีหรือไม่มีก็ได้ เเต่ที่นั้นก็มีผู้คนอาศัยอยู่  นางกำมือเเน่นแต่ก็ไม่อาจกล่าวสิ่งใดออกมาได้ ภายในผ้าคลุมผืนใหญ่นางต้องเก็บกักความรู้สึกมากมายเพียงใด 



         " เป็นข้าที่ไม่ได้ฟังข่าวเอง ท่านอย่าได้ถือสาเลย หากจะเป็นไปได้นี่คือน้ำใจที่ข้ามอบให้ท่าน น่าจะช่วยขจัดพิษ หญ้าสาปอสรพิษได้ ."....นางมอบโอสถเม็ดสีขาวออกมา และเป็นโอสถที่ใช้รักษาพิษตรงหน้าโดยเฉพาะ นางเองก็ไม่รู้ว่านางคิดสิ่งใดอยู่แต่นางคิดเพียงว่าเมื่อรู้ข่าวก็ต้องจ่าย นางไม่ได้รู้ว่าโอสถของนางนั้นมีค่ามากเพียงใด เเละท่าทางของนางก็ไม่ได้จะต่อรองหรือเสียดาย การที่นางฝึกวิชาบุปผาหมื่นพิษทำให้นางสัมผัสพิษแม้จะอยู่ในร่างกายคนก็ย่อมได้ หรือแม้เเต่ดึงมันออกมาก็ย่อมได้เเต่นั้นจะเป็นสิ่งที่นางจะไม่ทำเป็นอันขาดเพราะนางจะไม่ดึงเพียงพิษออกมาเพียงอย่างเดียว 



          " โอสถหยาดสวรรค์ เจ้ามอบให้ข้า .." โซ่จินเหมยที่ตะลึงค้างตั้งเเต่ที่สตรีตรงหน้ารู้ว่านางต้องพิษร้าย ทั้งที่อาการแทบไม่เเสดงออกเลย พิษนี้นับว่าไม่ได้อันตรายถึงกับตกตายในทันทีเเต่ต้องใช้เวลานับร้อยปีในการขับพิษ และอีกอย่างมันยังบั่นทอนระดับพลังเซียนจนไม่อาจก้าวหน้า และการจะหาโอสถรักษาก็ยากมาก เพราะหยาดน้ำค้างเหมันต์นั้นเป็นสมุนไพรที่มีเฉพาะไป๋ซาน ตระกูลเหลียนแห่งเเดนเหนือ และไม่มีในตลาดแม้เเต่ตลาดมืด 



         " เจ้าเป็นคนตระกูลเหลียน ...."   ลู่หลิงที่แทบจะชักมือกลับในทันทีเเต่ก็ถูกคว้าจับมือเอาไว้ก่อน สายตาของสตรีผู้นี้จ้องมองไปมาราวกับกลัวว่าใครจะได้ยิน นางดีดนิ้วของนางหนึ่งครั้ง วงเวทมากมายปรากฎขึ้น ลู่หลิงเองก็พออ่านอักขระเหล่านี้ออกมันคล้ายคลึงกับวงเวทปิดกั้น ....



          " อย่าห่วงไปเลย ข้ามิใช้คนปากเปราะ ข้าชื่อโซ่จินเหมย ต้องขอบคุณเจ้ามากที่ช่วยเหลือข้า เพราะอาการของข้าทำให้ข้าไม่อาจเลื่อนขั้นเซียนได้หากเจ้าต้องการสิ่งใดข้าช่วยเหลือเจ้าได้เเน่นอน ยกเว้นการทดสอบ .." นางกล่าวออกมาอย่างร้อนรน ท่าทางของนางราวกับว่าเกรงกลัวว่าลู่หลิงจะไม่วางใจ นางจ้องมองโอสถในมือตนเองราวกับพบเจอสิ่งของล้ำค่า ลู่หลิงที่เห็นดังนั้นก็อดที่จะเอ่ยถามมิได้ 



        " เจ้ารู้ได้ยังไงว่าข้าคือคนตระกูลเหลียน .." อยู่ๆนางก็ตัดสินใจถามออกมาอย่างตรงไปตรงมา และนางเองก็หวังในคำตอบอย่างชัดเจน แต่ใบหน้าของโซ่จินเหมยที่จ้องมองอย่างแปลกประหลาดราวกับว่าพบเจอเรื่องประหลาด เห็นทีข่าวลือจะเป็นความจริง สตรีตระกูลเหลียนไม่เคยย่างเท้าออกจากประตูบ้านของตนเองเลยเช่นนั้นหรือ ตอนที่นางได้ยินเรื่องพวกนี้นางหัวเราะตลก แต่ตอนนี้นางเห็นเคล้าลางความจริง ช่างเป็นสตรีที่น่าสงสารจริงๆ 



        " เจ้าคงรู้นามของโอสถที่เจ้ามอบให้ข้า และคงรู้ว่ามันหลอมขึ้นมาจากสมุนไพรประเภทใด หนึ่งในนั้นคือหยาดน้ำค้างเหมันต์ ที่มีเพียงที่ตระกูลเหลียนแห่งไป๋ซาน และเป็นสมุนไพรต้องห้ามแม้เเต่ในตลาดมืดยังไม่มี มันสามารถกำจัดพิษขั้นตี้เซียน(พิษที่เกิดจากสมุนไพรพิษระดับตี้เซียน หรือสัตว์วิเศษระดับตี้เซียน) และก็คาดเดาได้ไม่ยากว่าผู้ที่ครอบครองมันคงมีเพียงคนตระกูลเหลียนเท่านั้น  ว่าเเต่เจ้ามีนามว่าอะไร ข้ายินดีคบเจ้าเป็นสหาย ....และนี้ผลึกธาตุน้ำเเข็ง 10จิน(5000กรัม)ข้ายกให้เจ้า  " ลู่หลิงมองผลึกที่ปลดปล่อยกลิ่นอายความหนาวเย็นออกมา แน่นอนว่านางรู้จักผลึกเหล่านี้ แต่ที่นางไม่รู้และยังไม่ได้ทำความเข้าใจคือมูลค่าของมัน มันมีค่าราวผลึกเซียน10000จิน หรือเท่ากับหนึ่งร้อยเท่าเลยก็ว่าได้ เเต่นางทำเพียงเก็บมันลงถุงเซียนอย่างงงๆเท่านั้น เเละนางกำลังชั่งใจว่านางควรบอกนามของนางหรือไม่ เเต่อาจารย์สั่งว่าห้ามเปิดเผยฐานะเป็นอันขาด เเต่นางยังอยากติดต่อกับเรือนโซ่อัน 



          " ลู่หลิง ...นามของข้าคือลู่หลิง ว่าเเต่ข้าจะสามารถติดต่อ หรือพบเจ้าได้ที่ใด หรือว่าต้องมาที่นี้ " นางเอ่ยออกมา และตัดสินใจแล้วว่าต้องการสานต่อความสัมพันธ์เพราะสิ่งที่นางต้องการต่อจากนี้เป็นเรื่องของเรือนโซ่อันและเป็นเรื่องเกี่ยวกับโลกญาณ จะดีเเค่ไหนหากนางติดต่อ อาเล่อ กับเต้าหมิงได้



        " มาที่นี้ก็ได้ หากไม่พบข้าก็มอบหยกนี้ไว้คนของตระกูลโซ่จะเเจ้งข้า หรือไม่เจ้าก็สามารถไปพบข้าที่สำนักเซียนร้อยนภา ข้าศึกษาอยู่ที่นั้น " ถึงจะไม่เข้าใจเเต่ก็จดจำสถานที่เอาไว้ แล้วค่อยหาข้อมูลในภายหลังก็ได้ 




          " เจ้ามิสนใจอาวุธเซียนพวกนี้เลยเช่นนั้นหรือ เจ้าสามารถเลือกหาได้ตามสบาย ข้าไม่คิดราคากับเจ้าถือเป็นการมอบให้เพื่อมิตรภาพของเรา " โซ่จินเหมยนางกล่าวออกมาอย่างตั้งใจ นี่อาจเป็นครั้งแรกก็ส่าได้ที่นางรู้สึกจริงๆว่าสตรีตรงหน้าคือสหาย ทั้งที่เเต่ก่อนนางเป็นคนที่ไม่ไว้ใจผู้ใดเลย แต่วันนี้นางได้เห็นแล้วว่าสตรีตรงหน้าเเม้จะล่วงรู้ความลับของนางแต่กลับไม่ใช่ประโยชน์จากมัน แน่นอนว่าหากสตรีตรงหน้าเสนอเเลกเปลี่ยนกับสิ่งในนางคงต้องหามาให้จงได้ ถึงผลึกเหมันต์จะมีค่ามาก แต่ในใจของนางก็ยังกล่าวไม่ได้เต็มปากว่ามันเพียงพอ ....






          " ไม่ล่ะขอบคุณเจ้ามาก หากมีข่าวจ่กโลกญาณหวังว่าเจ้าจะเเจ้งข้าอีกทีเอาไว้เมื่อถึงเวลาข้าจะมาหาเจ้าอีกครั้งจินเหมย...." นางเองก็มิได้ต้องการสิ่งอื่นใด แต่นางหาได้รู้ไม่ว่าสถานะของเรือนโซ่อัน ในอาณาจักรเซียนก็ไม่ใช่ว่าจะหาพบได้โดยง่าย ในเมื่อเป็นสถานที่อันดับหนึ่งของสมบัติสวรรค์ แน่นอนว่ากระพรวนมายาของนางก็รวมอยู่ในนั้น แต่ตอนนั้นมันเลื่อนเป็นสมบัติจิตวิญญาณ นับเป็นอาวุธที่ทรงพลังอยู่เเล้ว เเต่นางเองก็ยังไม่พร้อมที่จะใช้งานมันเพราะดวงจิตเซียนของนางยังเเข็งแกร่งไม่พอ ...







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 992 ครั้ง

13,681 ความคิดเห็น

  1. #12214 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 141)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2562 / 11:59

    ความอยากรู้มักฆ่าคนเสมอ เวรกรรมของรีด ทำไมลู่หลิงถึงได้เป็นคนเช่นนี้นะ หากความแตกนางต้องตายสถานเดียว แถมท่านย่า และผู้เกี่ยวข้องกับนางอาจซวยไปด้วย

    #12214
    0
  2. #7556 อาวุธไร้ตา (@f-rebellione) (จากตอนที่ 141)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 18:46
    #เฮ้อน้อง อะไรเป็นข้อห้ามล้วนทำหมดสิ้น เหมือนตอนแรกๆเลยไร้เดียงสาไม่รู้เรื่องราวคิดว่าตัวเอาตัวรอดได้ แต่สุดท้ายก็เป็นเช่นนี้ พึ่งก่อเรื่องมาหยกๆไม่เข็ดจริงๆ และความลับของตัวก็ไม่ระวังเลย อยากรู้จริงว่าถ้าวันนึงนางเป็นสาเหตุให้ย่าตายจะเปลี่ยนแปลงตัวเองได้รึยัง

    อย่างที่ย่าห่วงจริงๆนางไร้เดียงสาเมตตาใจอ่อนและใช้ความรู้สึกมากเกินไป จะตกเป็นเหยื่อของผู้อื่นได้

    แต่ก็เข้าใจความห่วงบ้านเกิดที่นั่นยังมีคนที่นางแคร์อยู่ ถ้านางตายมาแบบไม่เหลือใครแล้วคงตัดใจได้ง่ายกว่านี้
    #7556
    0
  3. #7397 Nid-noy1205 (@Nid-noy1205) (จากตอนที่ 141)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2562 / 23:28

    โลกชาญเป็นไงบ้างน้อ

    #7397
    0
  4. #7334 mirurai (@mirurai) (จากตอนที่ 141)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2562 / 20:32
    หาพวกๆ5555
    #7334
    0
  5. #7308 nonameja55 (@nonameja55) (จากตอนที่ 141)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2562 / 20:00
    ชอยๆๆแอบรั้นนะลู่หลิง
    #7308
    0
  6. #7286 jarawee13 (@jarawee13) (จากตอนที่ 141)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2562 / 19:02

    ตามติดๆๆๆๆ
    #7286
    0
  7. #7273 I-MineJung (@I-MineJung) (จากตอนที่ 141)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2562 / 17:47
    อาเล่อกับเต้าหมิงเป็นไงบ้างนะ ขอให้ปลอดภัยนะเจ้าคะ
    #7273
    0
  8. #7271 nott299 (@nott29969619) (จากตอนที่ 141)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2562 / 17:26

    สนุกมากกก
    #7271
    0
  9. #7268 4444jjjj (@4444jjjj) (จากตอนที่ 141)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2562 / 16:38
    ในที่สุดก็รู้เรื่องโลกญาณสักที คิดถึง
    #7268
    0
  10. #7260 xวาuxวาu (@mojikiss) (จากตอนที่ 141)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2562 / 16:14

    ยังงี้คนที่อยู่โลกญาณ ตายหมดแล้ว?

    #7260
    0
  11. #7257 chon29 (@chon29) (จากตอนที่ 141)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2562 / 16:05
    ขอบคุณค่ะ
    #7257
    0
  12. #7247 naanaa (@nana17) (จากตอนที่ 141)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2562 / 15:55
    ขอบคุณค่ะ
    #7247
    0
  13. #7244 min_wadee (@min_wadee) (จากตอนที่ 141)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2562 / 15:46
    ขอบคุณค่ะไรต์
    #7244
    0
  14. #7243 monprapai (@monprapai) (จากตอนที่ 141)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2562 / 15:46
    โลกญาณทำไมเป็นเยี่ยงเน้
    #7243
    0