ลำนำ :บุปผาหมื่นพิษ

ตอนที่ 127 : SS3 : เหินกระบี่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11571
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1322 ครั้ง
    23 มิ.ย. 62

ตอน.....







             จากระยะเวลาที่นางคิดว่าไม่เพียงพอสำหรับการเตรียมตัว เเต่ในระยะเวลาเพียงสองเดือนด้วยความจำของนางที่จดจำได้ไม่มีวันลืม นางสามารถจดจำสูตรโอสถเซียนได้อย่างแม่นยำและด้วยความทรงจำนี้ทำให้ความสามารถในการหลอมของนางยิ่งมากขึ้นเรื่อยๆ จนนางไม่หลอมมันต่อหน้าอาจารย์ของนางอีกเลย ความสามารถนั้นนับว่าเป็นสิ่งที่ทำให้ตนเองภาคภูมิใจ แต่มันไม่ได้เป็นความภาคภูมิใจของผู้อื่น ลู่หลิงนางเข้าใจดีความริษยาแท้เเต่ผู้ที่ไว้ใจมากที่สุดยังหักหลังได้ เเละสิ่งที่พวกเขากังวล คือความสามารถที่ไม่อาจเทียบเคียง เช่นนี้นางจึงตัดสินใจว่าความสามารถที่นางทำได้นางจะไม่อวดอ้างหากไม่ถึงคราจำเป็น



         แต่สิ่งที่นางสนใจที่ดตอนนี้คือวิชาเหินกระบี่ที่นางต้องให้ความพยายามอย่างมากในการฝึก เพราะหากนางไม่ใช้สัตว์วิเศษในการเดินทางนางคงต้องเหินกระบี่ไปเอง และอีกอย่างผูที่เข้าสู่ระดับเหรินเซียนส่วนมากจะมีพลังมากพอในการขับเคลื่อนพลังเซียนของตนเองได้ หากจะให้นางเปรียบคงหมายถึงการที่นางต้องบังคับกระบี่ให้ลอยอยู่เหนืออากาศ ซึ่งข้อนี้นางสามารถทำได้อย่างง่ายดาย เเต่หากต้องเอาตัวเองขึ้นไปยืนบนนั้น บอกเลยว่ามันไม่ง่าย ....





ปั๊ก!!!!...... "  โอ๊ยยย....." ร่างของสตรีที่ร่วงหล่นลงมากระแทกพื้น ยังดีที่ความสูงนั้นไม่เท่าไหร่เเต่ก็ทำให้นางเสียการทรงตัวได้เช่นกัน ทำให้ก้นงามๆของนางต้องตูบผืนดินเช่นนี้ เสียงหัวเราะภายในหัวของนางยิ่งสร้างความหงุดหงิดให้เเก่นางไม่น้อย



        ' ซานกุ้ยหากเจ้ายังไม่หุบปากข้าจะโยนเจ้าลงไปเบื้องล่างดูสิว่าเจ้าจะยังกล้าหัสเราะข้าอยู่ไหม ' อาจเป็นเพราะว่านางหลอมโอสถได้รวดเร็ว พลังเซียนก็ขึ้นอย่างรวดเน็ว รวมถึงวิชาเซียน วิชาที่นางฝึกฝนล้วนสามารถจดจำและเเยกแยะได้อย่างชัดเจน ทำให้นางมองทุกเรื่องง่ายดายไปเสียหมด เเต่ในเมื่อตอนนี้มีสิ่งที่นางคิดว่ายากต่อการจัดการแม้จะพยายามแล้วก็ตามที ทำให้นางที่มีความมั่นใจลึกๆอยู่ในตนเองอดที่จะโมโหมิได้ 


        " เจ้าทำเช่นนั้นกับข้ามิได้หรอกลู่หลิง ข้าเป็นอาวุธวิญญาณนะ จะง่ายดายเช่นนั้นได้ยังไง อีกอย่างมีเพียงข้าที่ไหนที่หัวเราะเยาะเจ้า ไป๋เสวี่ยเองก็เช่นกัน ....'' แทนที่จะสำนึก แต่กลับท้าทายแต่ก็เป็นความจริงที่นางไม่อาจแยกจาก จากอาวุธที่นางทำสัญญาด้วยได้ 



       ' กระบี่บุปผาโลหิตทมิฬ ' ที่นางจัยอยู่ตอนนี้มันสลัดคราบกระบี่ที่เก่าๆ กลายเป็นกระบี่ที่มีความเงางามและลวดลายบนตัวกระบี่นั้นแตกต่างไปจากเดิม เพราะเช่นนั้นหากผู้ใดได้เห็นก็คงไม่สามารถดูออกว่ามันคือกระบี่บุปผาโลหิต หรือแม้เเต่ไม่มีใครรู้ว่ามันเคยเป็นกระบี่บุปผาทมิฬ 




        " ลู่หลิงเจ้ากำลังทำสิ่งใด ..." เหลียนซุยที่เดินผ่านมาเห็นท่าทางแปลกประหลาดของศิษย์ตนก็เอ่ยถามขึ้นมาด้วยความเป็นห่วง เพราะดูท่านางคงกำลังฝึกเหินกระบี่อยู่อย่างแน่นอน ความจริงหากนางเข้าสำนักเซียนตระกูลเหลียนนางจะได้รับการสอนสั่งเอง แต่ถึงยังไง ทายาทสายตรงตระกูลเหลียนที่เข้าศึกษาส่วนมากจะมีความสามารถนี้กันอยู่แล้ว เเรกเริ่มเดิมทีนางไม่อย่างเร่งรัดศิษย์ของนางมากเกินไปแต่ในเมื่อเรียนรู้การหลอมโอสถ วิชายุทธเหมาะสมแล้ว การที่จะต้องสามารถมีความรู้ความสามารถครบทุกด้านย่อมเหมาะสมกว่า...




       " อาจารย์ ...คือศิษย์กำลังใกวิชาเหินกระบี่เจ้าคะ แต่ดูท่าว่าความสามารถของศิษย์คงยังไม่เพียงพอ อาจเป็นเพราะพึ่งเข้าสู่ขั้นเหรินเซียนก็เป็นได้ .." นางมีความคิดเช่นนั้นอย่างแท้จริงเพราะนางใช้พลังเซียนค่อนข้างมากในการฝึกเหินกระบี่เกรงว่าเพียงพลังเซียนของนางเท่านี้นางคงไม่อาจไปไกลจากเฮ่ยซานได้ หรือไม่เพียงไม่กี่อึดใจนางคงร่วงหล่นลงไปยังเบื้องล่างกระมัง ...



        แต่ในสายตาของเหลียนซุยนั้นนับว่าไม่ได้มีความกังวลกับระดับพลังเซียนเลย เพราะนางรู้ดีว่าศิษย์ของนางคงยังไม่เข้าใจความหมายที่แท้จริง หรือเรียกง่ายๆว่าชัดเจนในตำรา แต่การปฏิบัติยังไม่เคยทำเพราะเช่นนี้ทำให้นางทุ่มความสนในหรือสนใจเพียงระดับพลังเเต่ลืมนึกถึงเรื่องง่ายๆ 



         " ลู่หลิงเจ้าคิดเพียงว่าต้องประคองให้กระบี่ลอยอบู่เหนือพื้นเพียงอย่างเดียวสินะ.." น้เสียงที่เอ่ยถามนับว่าเรียบเฉยและไม่ได้แสดงความคาดหวังกับคำตอบที่นางเองก็รู้อยู่ก่อนแล้ว เมื่อศิษย์ของนางพยักหน้ารับนางจึงเริ่มอธิยายอย่างแท้จริง ....



       " เรือที่ลอยอยู่ในทะเลสาบ เจ้าคิดว่าเป็นพื้นดินที่ทำให้มันลอยอยู่จริงๆหรือ .." คำถามที่เน้นให้ผู้ที่รับฟังคิดอ่านเอาเองอย่างรอบครอบ แน่นอนว่าสตรีตรงหน้าฉลาดความรู้กว้างไกล บางครั้งความคิดของนางเเตกฉานกว่าผู้อื่นด้วยซ้ำไป ...



      " ไม่เจ้าคะ เรือนั้นมีน้ำเป็นตัวพยุง แต่ว่า....อ่า ..ใช้เเล้ว ขอบคุณท่านอาจารย์ที่ชี้เเนะเป็นศิษย์ที่โง่เขลาเองเจ้าคะ " นางกล่าวออกมาอย่างตื่นเต้นเพราะสิ่งที่นางคิดได้นั้นไม่ต่างกันกับที่อาจารย์ของนางพยายามที่จะบอก ก็อย่างที่ว่าผืนดินไม่ใช้ตัวส่งให้ลอยได้ ทะเลสาบมีน้ำ ท้องฟ้ามีสิ่งใด ความว่างเปล่า?? ไม่มีคำว่าว่างเปล่าในทุกที่ มวล อากาศ  เรื่องราวเหล่านี้หากเป็นคนในเเดนเซียนอาจทำความเข้าใจยาก แต่นางมีความรู้เรื่องสสารในธรรมชาตินางน่อมเข้าใจ และเชื่อมั่นถึงการคงอยู่ จริงอยู่ที่ตอนแรกนางคิดเพียงว่าพยุงตัวให้ห่างจากพื้น จุดสนใจของนางอยู่ที่พื้น แต่แท้จริงเหินกระบี่ก็เหมือกับนั่งเรือ ......มีเพียงกระเเสน้ำที่พัดพา 





        ลู่หลิงนางกลับมามีความมั่นใจอีกครั้งเพราะนางเริ่มที่จะจับใจความสำคัญของการเหินกระบี่ได้ เเละเเน่นอว่านางตัดสินใจเริ่มใหม่ทันทีเพราะนางตื่นเต้นมาก ...



       " เอาล่ะหากเจ้าต้องฝึกเหินกระบี่ เจ้าควรออกไปโดยรอบขุนเขาเซียน ข้าต้องไปธุรัหลายวันเจ้าจะลงไปยังเบื้องล่างก็ย่อมได้ เเต่จงระวังตัวให้มากหน่อย..." เหลียนซุยที่เอ่ยออกมา นางมีความกังวลถึงความปลอดภัยของศิษย์นางอย่างชัดเจน แต่จะให้นางขังศิษย์ไว้เพียงในเฮ่ยซานนั้นก็เลวร้ายเกินไปความจริงความอยากรู้อยากเห็นของศิษย์นางนั้นทะลุแววตาออกมาอย่างชัดเจน 




        " หมายความว่าข้าสามารถขึ้นลงขุนเขาเซียนได้ ..." นางเอ่ยซ้ำอีกครั้งคล้ายกับนางไม่ได้ยินหรือนางเพียงหูฟาดไปเท่านั้น อาจารย์ที่เอ่ยเพียงครั้งตรงหน้าหันมาคล้ายกำลังจะพูดสิ่งใดเเละนางก็รู้ดี  ...




       " เข้าใจเเล้วเจ้าคะ ท่านอาจารย์ไม่ต้องหวงนะเจ้าคะ ..." นางรีบกล่าวรับอย่าวว่าง่ายในทันที ดวงตาที่สุกใจคล้ายกับมีความต้องการที่เเรงกล้าเพราะตอนนี้นางสามารถเหินกระบี่ได้ การจะไปไหนมาไหนย่อมไม่ยากเย็น อีกอย่างนางเห็นหมู่บ้านแถวๆนี้มีมากมาย นางอยากไปลองหาอะไรทำ หาข่าวคราวอะไรบ้างอีกอย่างคนเหล่านั้นเป็นซิวเซียน ย่อมมีของ อร่อยๆอย่างแน่นอน เพียงเเค่คิดนางก็พึงพอใจแล้ว .....






         เมื่อภาพของสตรีบนร่างของสัตว์วิเศษ วิหคหมื่นทมิฬจากไป นางต้องเตรียมตัวเลียใหม่ อาจารย์ของนางไม่จำเป็นต้องเหินกระบี่เพราะมีวิหคเป็นสัตว์วิเศษ แต่นางไม่ใช่ แต่จะว่าไปนางก็มีแต่คงไม่อาจใช้ขี่ไปไหนมาไหนได้สะดวกนัก ...




         2 วันต่อมา ....





          ลำเเสงสีดำทมิฬที่พาดผ่านเป็นละอองที่งดงาทเป็นเส้นทางการเดินทางของเหล่าเซียนชั้นสูง และผู้ที่สร้างร่องลอยนี้ก็คือสตรีที่กำละงมีความสุข ใบหน้าของนางนั้นอิ่มเอมใจที่ได้ลอยอยู่เหนือผืนดิน ทะเลสาบและผืนป่า นางหลับตาเสพสุขอย่างพอใจ แน่ล่ะภาพทิวเขาที่ดูงดงามเช่นนี้นิ่งมองในมุมนี้ยิ่งให้ความรู้สึกที่เเตกต่าง ....





        ' ลู่หลิงระวัง.......'







      กรีดดดดดดด........







อีกสองตอนมาค่ำๆนะคับ ....ยังไม่ได้อ่านทวนอีกรอบ....







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.322K ครั้ง

14,016 ความคิดเห็น

  1. #12717 FrozenFireUn (@FrozenFireUn) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 20:39
    มาอีกเมื่อไหร่ค่ะ ชอบมากๆเลย รออยุ่นะ
    #12717
    0
  2. #6477 miewpm2423 (@miewpm2423) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 22:48

    รักเรื่องนี้มากมายย
    #6477
    0
  3. #6417 Tumbabycorn (@Tumbabycorn) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 20:22
    ชน??? อะไร
    #6417
    0
  4. #6407 ibillzz (@ibillzz) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 19:51
    มารอไรท์ที่ท่าน้ำทุกวันเลยย
    #6407
    0
  5. #6406 Nipaporn PF Tongpan (@puifai1112) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 19:40
    สู้ๆนะคะไรท์ รอสนับสนุนเสมอค่ะ
    #6406
    0
  6. #6405 run04 (@run04) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 19:35
    เย็นแล้ว รออยู่นะคะ
    #6405
    0
  7. #6404 Wfast (@Wfast) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 19:35
    ข่อมค่าา
    #6404
    0
  8. #6402 Moon9 (@Moon9) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 19:23

    สุขใจเมื่อได้อ่าน

    #6402
    0
  9. #6401 ใบไผ่ (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 19:04

    สนุกมากเลยค่ะ ถ้าออกเล่มก็ดีจะได้เก็บสะสม

    #6401
    0
  10. #6398 Taxa (@kamesai) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 18:05
    ชนต้นไม้มั่ง 555

    มัวแต่หลับตา
    #6398
    0
  11. #6396 alek886 (@alek886) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 17:58

    รอครับ สนุกมากๆๆ
    #6396
    0
  12. #6395 goldensun (@goldensun) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 17:47
    เกิดไรขึ้น เหินชนอะไร
    #6395
    0
  13. #6393 sumanasin (@sumanasin) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 16:48
    มัวแต่สุขใจ ที่เหินกระบี่ได้ เลยไม่ระวังตัว ชิชิ
    #6393
    0
  14. #6392 nariza_bum (@nariza_bum) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 16:36
    ไรท์จ้า...ค่ำแล้วมาเถอะ...ค้างหนักมากกกแด
    #6392
    0
  15. #6391 LookNam Supawan (@aquarosa) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 16:31
    รอค่าาา
    #6391
    0
  16. #6390 sai9397 (@sai9397) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 16:18
    ไรท์~~เมื่อวานหายไปไหนมาคะ!!TT
    #6390
    3
    • #6390-1 Arm Be Euphoric (@solo_player) (จากตอนที่ 127)
      23 มิถุนายน 2562 / 16:45
      ไรท์จะหยุดทุกวันเสาร์ครับ
      #6390-1
    • #6390-2 sai9397 (@sai9397) (จากตอนที่ 127)
      23 มิถุนายน 2562 / 19:48
      โอเคค่ะ
      #6390-2
  17. #6389 mina-nana (@mina-nana) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 16:10
    เราจะรอนะ~~~~
    #6389
    0
  18. #6388 นามข้าว่าพ่นไฟ (@guidchue) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 15:53
    ใครกันนะ คิคิ
    #6388
    0
  19. #6387 ApeachPeachy (@soroko) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 15:50
    รออยู่ค่ะ
    #6387
    0
  20. #6386 nuanganong (@nuanganong) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 15:48
    ชนกับพระเอกของเราหรือป่าวน้าาา
    #6386
    0
  21. #6385 puuk (@puuk) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 15:24
    รอจ้ามานะ
    #6385
    0
  22. #6384 wilainat27 (@wilainat27) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 15:06
    ชนผู้ชายอีกแน่ ดวงดอกท้อผลิบานก็เงี้ยะ555
    #6384
    0
  23. #6383 Nid-noy1205 (@Nid-noy1205) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 15:04

    มัวแต่เหม่อไปชนอะไรน้อ

    #6383
    0
  24. #6382 ning792528 (@vj792528) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 14:44

    ชนอะไรนะ...จะตกลงไปบ้านใครมั้ยอะ
    #6382
    0
  25. #6381 Sweetsmile2557 (@Sweetsmile2557) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 14:39

    ความโก๊ะของนางและความป่วงเมื่ออยู่กับซานกุ้ย....รอค่ะมีความฮาในความเก่งเสมอ

    #6381
    0