ปราการเทวะหวนคืน

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 511,215 Views

  • 6,570 Comments

  • 5,990 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    107,438

    Overall
    511,215

ตอนที่ 84 : การหลับไหล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10547
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1206 ครั้ง
    22 ม.ค. 62

ตอน....




            เงาดำทมิฬที่ก่อตัวอย่างรวดเร็ว และพุ่งตรงมายังเป้าหมาย ซึ่งก็ไม่ใช่ใครที่ไหน เป็นจวิ้นเต๋อนั่นเอง ถึงจะยังตามสถานการณ์และความเป็นไปได้ไม่ทัน แต่ตอนนี้สิ่งที่ตนเองมองเห็นล้วนเป็นความจริง หวงหลี่จ้าวอารามขวานั้นหาใช่มนุษย์ แต่จะด้วยวิธีการหรือจุดประสงค์ใดก็แล้วแต่ มารย่อมอันตรายและเป็นที่น่าหวาดหวั่นในสามภพอยู่ดี เรื่องของสามภพอย่าได้เอ่ยอธิบายเลย เพราะทุกคนที่นี้ล้วนไม่รู้จัก บางทีพวกเขาอาจไม่รู้ด้วยซ้ำว่าห้าจักรวรรดิหนึ่งอารามที่พวกเขาภาคภูมิใจนี้เป็นเพียงดินแดนที่อ่อนแอที่จุดของหนึ่งในดินสามภพ



         ปัง!!!!!!   ร่างที่เห็นเพียงเลือนลางปรากฏตัวต่อหน้าจวิ้นเต๋ออย่างรวดเร็ว พลังปราณความทืดที่เกรียวกราด เสียงหสีดหวิวของพลังที่น่าสะพรึงมันทำให้จิตใจของผู้คนไม่อาจทานทนได้ พวกเขาต่างเกร็งพลังปราณของตนเองขึ้นมาเพื่อป้องกัน 


           "ผนึก!!!!  " อักขระมากมายทีเรียงร้อยกันอย่างลงตัวและงดงามหมุ่นวนที่ด้านหน้าของผู้ที่เขียนมัน ก่อให้เกิดม่านสีทองเบาบาง แต่แท้จริงแล้วความเเข็งแกร่งของมันไม่ใช่สิ่งที่จะดูเบาได้  เพราะมันสามารถสะกัดพลังที่พุ่งมาหมายจบชีวิตในคราเดียว 



          แต่สิ่งใหม่ที่จวิ้นเต๋อได้รับรู้มันทำให้สีหน้าของเขาดูจริงจังมากขึ้น เพราะสิ่งที่เขาไม่อยากให้เกิดขึ้น ก็ได้ปรากฏแล้ว ศัตรูตรงหน้ามีระดับมหานิราศขั้นสาม ซึ่งมากกว่าตนเองถึงสองขั้น ที่สามารถรับรู้ได้ด้วยพลังที่สัมผัสกับยันต์อักษรหยางเจ้าอย่างจัง


         " ห้าๆๆๆๆๆ ระดับมหานิราศเช่นนั้นหรือ ข้าล่ะเเปลกใจจริงๆที่มีคนเช่นนี้อยู่ ข้านึกว่าดินแเนที่ล่าหลังด้านลมปราณที่นี้จะน่าเบื่อกว่านี้เสียอีก " ร่างที่ปรากฏห่างออกไปกว่าสิบเมตร การสะท้อนกลับของยันต์หยางนับว่าไม่สามารถดูเบาได้เช่นกัน เพราะพลังที่ปลดปล่อยออกไปนั้นคือพลังขแงระดับมหานิราศเช่นกัน ถึงจะเป็นเพียงขั้น1 แต่เมื่อได้รับการส่งดเสริมทางสายเลือดและพลังพิเศษของวิชาหยางพรหมจรรย์แล้ว มันไม่นับว่าเสียเปรียบเลย 

          ถึงจะกล่าววาจาคล้ายมิได้รู้สึกอะไร แต่ภายในใจของมารทมิฬแล้วกลับรู้สึกถึงความอันตรายในกายคนผู้นี้ จริงอยู่ที่คนผู้นี้มีพลังหยางอัคคีและพลังหยางพรหมจรรย์ที่มีความเข้มข้นมาก แต่คล้ายกับว่าพลังปราณทมิฬของเขามันกำลังหวาดกลัวบางอย่างในตัวของคนตรงหน้า มารทมิฬเป็นเพียงเผ่ามารในดินแดนใต้พิภพเท่านั้น มันเป็นเพียงทหารชั้นเลวเมื่อเปรียบกับเหล่ามารนภาและมารจักรพรรดิซึ่งหากเป็นพวกนั้น ดินแดนนี้คงกลายเป็นแหล่งอาหารของเหล่ามารไปแล้ว ถึงจะไม่สามารุเข้ามาได้แต่ยังพอมีวิธี งานที่มันได้รับมอบหมายคือการทำลายสัตว์เทพที่เป็นอันตรายต่อเผ่ามาร สัตว์เทพที่มีพลังหยางแห่งแสง และยังมีความบริสุทธิ์มากกว่าสายพันธุ์อื่นๆ 



        จวิ้นเต๋อเองเมื่อเห็นท่าไม่ดี การที่สิ่งมีชีวิตอย่างมารปรากฏตัวมันจะเร่งให้ดินแดนนี้บอบซ้ำเร็วขึ้น ความต้องการแท้จริงของมารทมิฬแน่นอนว่าจวิ้นเต๋อสามารถมองเห็นมันได้ และเข้าใจ มันลักลอบเข้ามาจากเสวียนอู่เมื่อหลายหมื่นปีก่อน โดยการมาเพียงจิตวิญญาณ และสิ่งสู่ร่างมนุษย์ดูดซับหยินแห่งความตายกลืนกินวิญญาณมนุษย์จนมีพลังที่สูงล้ำเช่นนี้ จุดประสงค์เดียวของมันคือลอบสังหารสัตว์เทพสายเลือดบริสุทธิ์อย่างปี้เซี๊ยะ เพราะนับว่าเป็นสัตว์เทพเพียงตนเดียวที่เหล่ามารต่างเกรงกลัว และดูท่ามันกำลังจะทำสำเร็จเพราะเมื่อครู่คงเป็นพลังเฮือกสุดท้ายเพื่อเเสดงถึงการเปลี่ยนแปลงของบางอย่างคล้ายเป็นทั้งสัญญาณเตือนและขอความช่วยเหลือ 



         " หึหึ!!!  ข้าไม่คิดเลยว่าจะได้ใช้มันที่นี้ แต่อย่างน้อยใช้มันสังหารเทพอสูรคงไม่นับว่าทำให้มันแปดเปื้อนอะไร โลหิตของกิเลนเพลิงสวรรค์จะเป็นเครื่องสังเวยชั้นดี " เคียวขนากใหญ่ที่สูงกว่าช่วงตัวของมารทมิฬหนึ่งเท่าตัว ตัวเขียวมีสีดำสนิดจนไม่อาจมองออกว่ามันถูกหล่อหลอมมาจากวัสดุชนิดใด ถึงจะเป็นสายตาของผู้ศึกษาศาสตร์การหลอมคงก็ไม่สามารถมองออก แต่สิ่งเดียวที่จวิ้นเต๋อรับรู้คือ    'ยุทธภัณฑ์เหนือสวรรค์ '  คำกล่าวเพียงบางเบาแต่มันกลับทำให้มารทมิฬรู้สึกดีขึ้นมาอย่างน้อยเหยื่อของมันก็รับรู้ถึงระดับของยุทธภัณฑ์ที่จะใช้สังหารตน 


           แต่เหล่าผู้คนที่กำลังติดตามเรื่องราวและระวังตัวอย่างมากตอนนี้พวกเขาเริ่มตามทันเรื่งราวแล้ว สิ่งมีชีวิตประหลาดที่มีเขาคล้ายเเพะ ดวงตาสีแดงส้มปลดปล่อยพลังปราณที่น่ารังเกียจออกมานี้เรียกว่ามาร ส่วนมันจะมาจากที่ใดนั้นคงต้องหาคำตอบกันอีกที แต่ที่แน่ๆตอนนี้ผู้ที่สามารถท้าทายมันได้มีเพียงเด็กหนุ่มในอาภรณ์สีขาวขลิบทองที่ยืนประจันหน้ากับมารทมิฬอยู่ตอนนี้ 




         แต่ก่อนที่มารทมิฬจะได้โจมตีอีกครั้ง มันก็รับรู้ถึงพลังอีกสายที่กำลังพุ่งมาข้างหลังอย่างรวดเร็วความหนาวเหน็บเกาะกุมบริเวณโดยรอบโถงในทันที ที่เอี๋ยหมิ่นปรากฏตัวออกมา กระบี่น้ำเเข็งกว่าร้อยเล่มที่ลอยตัวเหนือพื้นกำลังพุ่งสู่เป้าหมายอย่างไร้ความปราณี สิ่งเเรกที่นางรู้คือสิ่งมีชีวิตตรงหน้าคล้ายคลึงกับเหล่าซากศพที่โจมตีสุสานหยิน มันอาจมีความเชื่อมโยงกัน ถึงนางจะไม่สามารถสังหารมารตรงหน้าได้เพียงลำพังแต่เมื่อเห็นการตั้งรับของอ๋องศักดิ์สิทธิ์แล้ว ทำให้นางกล้าที่จะเสี่ยงร่วมมือ เพราะมีควาทเป็นไปได้ที่จะชนะ หากวัดระดับปราณนับว่าห่างระดับกันมากมาย แต่นางเพียงต้องการเปิดโอกาสหรือสร้างโอกาสเพียงเล็กน้อยก็ยังดี 



          " ไร้สาระสิ้นดี ......." ปัง!!!!!   มารทมิฬสะบัดยุทธภัณฑ์เหนือสวรรค์ในคราเดียว ปรากฏพลังปราณความมืดเข้าต้านทานกระบี่น้ำเเข็งในทันที ถึงพลังหยินของนางจะเป็นหยินพรหมจรรย์ แต่ระดับของนางนับว่าเป็นเพียงมดตัวน้อยเท่านั้น ในสายตาของมารทมิฬ



          " สายเลือดเทพอสูรหงส์นิรันดร์เช่นนั้นหรือ ข้านึกว่าพวกมันถูกสังหารจนหมดสิ้นไปนานแล้วเสียอีก หากเจ้าก้าวข้ามสายโลหิตสู่เทพอสูรได้ ร่างของเจ้าแก่นพลังหยินของเจ้าจะขายได้ราคาเพียงใดเด็กน้อย...." สายตาที่เเสนจะน่ารังเกียจจ้องมองร่างของสตรีชุดขาวอย่างประเมินราคา มันนับเป็นสายตาที่สร้างความเดือดดาลให้เเก่นางอย่างแท้จริง แต่นางก็ตระหนักดีว่าจุดประสงค์ของนางเพียงต้องการดึงความสนใจเพียงเท่านั้น เพราะตอนนี้เหล่าขุมอำนาจกำลังรวมตัวกันอย่างหลวมๆ โดยมีอารามตงหวงคอยจัดแจงและตอนนี้พวกเขาก็อยู่ในจุดที่เหมาะสมแล้ว 


       แน่นอนว่าแก่นพลังของนางนั้นมีค่ามากในการฝึกพลังหยิน นางก็ไม่ต่างจากแก่นสัตว์อสูร เรื่องนี้ทั้งนางและจวิ้นเตอเองก็น่าจะรู้ดี เมื่อข้ามเข้าสู่เส้นทางของเทพอสูรแล้ว พวกเขาจะมิใช่มนุษย์อีกต่อไป 



         ' จวิ้นเต๋อร์ ให้นางสู้ต่อไม่ได้ แก่นพลังปรานของนางเป็นที่ต้องการของมารทมืฬ ด้วยพลังหยินที่บริสุทธิ์หากนางถูกช่วงชิงไปพลังของมารทมิฬจะสูงกว่านี้ ' ไป๋เมิ้งที่สามารถสื่อสารผ่านทางจิตได้กล่าวออกมาอย่างเป็นกังวล อย่าว่าแต่นางเลยแม้เเต่แก่นปราณของเขาเองยังอาจถูกช่วงชิงหากปรากฏตัวออกไป 





             เอี๋ยหมิ่นนางชะงักฝีเท้าชั่วครู่เมื่อรู้สึกถึงการคุกคามที่นางยังอดที่จะหวั่นใจไม่ได้ ในขณะที่นางกำลังเตรียมใจจะรับมือนั่นเอง สายตาของนางก็มองเห็นแผ่นหลังที่นางไม่อาจสัมผัสได้ว่าปรากฏตัวตั้งแต่เมื่อใด กลิ่นหอมของบุปผามีชื่อยังคงครุกรุ่นรอบกาย เส้นสายสีทองแผงด้วยละอองสีมรกตกำลังถูกปลดปล่อยออกมาและมันกำลังถักทอเป็นตาข่ายขนาดใหญ่ 




         การกระตุ้นของพลังความมืดของมารทมิฬนั้นมันทำให้จวิ้นเต๋อมีความรู้สึกถึงบางสิ่งบางอย่างที่อยู่ในกาย สายโลหิตสีแดงฉานที่อัดแน่นไปด้วยพลังอัคคี กลับปรากฏพลังอีกสายที่พอจะคาดเดาได้ว่ามาจากพลังพฤกษาของตำหนักสวรรค์ แต่ที่ไม่เเน่ใจคือมันถูกชักนำด้วยโลหิตสีทองที่ปะปนอยู่ นี่ต่างหากที่ทำให้เขาแปลกใจและต้องการคำตอบในอนาคต แต่ตอนนี้สิ่งที่ต้องทำนั้นมันฉายขึ้นมาในหัวของเขาอย่างตั้งใจไม่ว่าจะเป็นนิมิตอะไรก็ช่าง แต่ถึงยังไงก็น่าจะลองทำดู 





           ใบหน้าที่เเสยะยิ้มอย่างมีความสุขเมื่อพบว่าที่นี้อาจมีสิ่งที่มันต้องการ ถึงจะยังไม่สามารถก้าวข้ามระดับเทพอสูรได้ แต่แก่นปราณของนางยังนับว่าสามารถเพิ่มพลังได้ไม่น้อยทีเดียว แต่เมื่อออกตัวมันกลับสัมผัสได้ถึงพลังงานที่มันไม่แน่ใจในคราแรกที่สัมผัสได้ แต่ตอนนี้มันชัดเจนไม่เพียงสัมผัสปราณ แต่ด้วยดวงตาที่กำลังเบิกกว้างอย่างไม่อยากจะเชื่อ 




         "อ๊ากกกกกก!!!!!!    " ทันทีที่ร่างกายของมารทมิฬเเตะโดนตาข่ายที่มีพลังของพฤกษาไหลเวียนอยู่ พลังปราณสีเขียวมรกตแต้มด้วยสีทองเพียงเล็กน้อย มันจะไม่ส่งผลรุนแรงขนาดนี้หากมันมิใช่มารทมิฬ และพลังที่ตั้งนัยเมื่อครู่ไม่มีพลังของ   ' เทพพฤกษา' 





           " เจ้า!!!!  เจ้ามีสายโลหิตเผ่าเทพด้วยหรือ ไหนว่าพวกเทพไม่สมสู่กับสัตว์อสูรไง เจ้ามัน...." เสียงที่ขาดๆหายๆทั้งเจ็บปวด มึนงง และไม่อาจทำความเข้าใจ เหล่าเทพมองเทพอสูรเป็นเพียงสัตว์เท่านั้น พวกเขาไม่ทีทางที่จะมีทายาทร่วมกันนั้นถือเป็นกฏ หากผิดกฏเทพผู้นั้นจะต้องชดใช้สิ่งที่ตนเองกระทำลงไป



        คำพูดของมารทมิฬมีเพียงจวิ้นเต๋อเท่านั้นที่ได้ยินมันอย่างชัดเจน เพราะระยะที่หางไกลออกไปมาก ถึงจะอยากเอ่ยถามแต่เวลานี้เป็นโอกาศสที่ดีที่จะรุกต่อ เมื่อเห็นถึงความได้เปรียบ มันไม่มีใครโง่พอที่ปล่อยศัตรูที่แข็งแกร่งให้หนีไป เฉกเช่นกับปล่อยเสือเข้าป่า 



        กระบี่สีขาวที่ปรากฏขึ้นบนมือของจวิ้นเต๋อ มันคือกระบี่กลีบบุปผาที่จวิ้นเต๋อสลักอักษรเพิ่มเติมจนมันกลายเป็นยุทธภัณฑ์สวรรค์อย่างที่เห็น มันจะไม่อยู่ในสายตาของมารทมิฬเลยหากผู้ที่ใช้มันมิได้มีพลังปราณธาตุพฤกษาและสายโลหิตเทพพฤกษาเช่นนี้ เพราะดินแดนมารนั้นนับว่ามีความแข็งแกร่งไม่เกรงกลัวผู้ใด แต่สิ่งที่พวกเขากลัวมีเพียงเทพอสูรปราณพฤกษาและเหล่าเทพพฤกษาที่มีเพียงหยิบมือแต่มันเป็นเหคุผลเดียวที่เผ่ามารยังไม่บุกรุกเผ่าเทพจนถึงทุกวันนี้ 




         กระบี่กลีบบุปผาเเตกสะลายกลายเป็นกลีบยุปผาอย่างแท้จริง แต่ล่ะกลีบล้วนมีความคมคล้ายใบมีดและมีธาตุพฤกษาควบคุมมันอยู่ กระบวนท่าที่ทั้งงดงามแล้วอ่อนช้อย มุ่งตรงไปยังร่างของมารทมิฬทันที ถึงเป้าหมายจะพยายามมากเพียงใดแต่ด้วยกลีบบุปผาขนาดเล็กทำให้มันหลุดรอดเข้าไปอยู่ดี





           " อ๋องศักดิ์สิทธิ์ มิใช่เป็นสายเลือดบริสุทธิ์ของกิเลนเพลิงสวรรค์หรอกหรือ เหตุใดถึงครอบครองธาตุพฤกษากัน เป็นไปได้ยังไงกัน " ด้วยพลังสายเลือดของสัตว์เทพกิเลนเพลิงสวรรค์นั้นจะให้เพียงสายเลือดบริสุทธิ์ของปราณอัคคีเท่านั้น แต่ตอนนี้มันสร้างความกังขาให้กับทุกคน


            " เรื่องของท่านอ๋องของพวกเราใช่พวกเจ้าจะมาวิจารย์ได้  เอาชีวิตของตนเองให้รอดก่อนเถอะ  " หานกู่ที่ได้ยินคำวิจารย์ของนายตนก็ถึงกลับเก็บอาการโมโหเอาไว้ไม่อยู่เพราะคนเหล่านี้นอกจากเรื่องที่ไม่เป็นเรื่องจะกล่าวพ่นวาจาออกมาไม่น่าฟัง 


          ทั้งหมดเมื่อได้ยินเช่นนั้นก็ถึงกลับเงียบสงบลงในทันทีพวกเขาลืมไปได้อย่างไรว่ามีคนของอ๋องศักดิ์สิทธิ์อยู่ที่นี้ แต่ตอนนี้สถานการณ์ตรงหน้ามันพาให้พวกเขารู้สึกหวาดกลัวในความสามารถของอ๋องศักดิ์สิทธิ์เพราะการกดดันเช่นนี้คงมีเพียงจวิ้นอ๋องเท่านั้นที่ทำได้





            " ฝากไว้ก่อนเถอะ ข้ามารทมิฬผู้นี้ต้องเอาคืนเจ้าแน่จงจดจำไว้ อีกไท่เกินสิบปีเขตแดนแห่งนี้จะพังลง จงสำราญกับความสุขที่เหลือเพียงน้อยนิดของเจ้าเถอะ " โลหิตสีดำที่รินไหลออกมาจากปากของมารทมิฬเป็นการบอกว่ามันกำลังจนตรอกและได้รับบาดเจ็บสิ่งที่จะทำให้มันรอดพ้นไปได้มีเพียงทางเดียว คือการกลับที่ที่มันจากมา ต้องเสียพลังไปกว่าครึ่งเพื่อจะมาที่นี้ แต่อย่างน้อยภารกิจของมันก็นับว่าประสบความสำเร็จไปกว่าครึ่ง มันสามารถสังหารปี้เซี๊ยะได้หนึ่งตน และอีกหนึ่งตนคงเหลือเวลาอีกไม่นาน มันอาศัยอยู่ในอารามหยงชิงทั้งที่มีพลังความมืดที่รุนแรงเช่นนี้เเต่กลับไม่มีผู้ใดจับผิดมันได้ เพียงเพราะมันดืมกินโลหิตของเทพอสูรแห่งแสงปี้เซี๊ยะนั้นเอง แต่ที่นี้ไม่เหมาะกับเผ่ามารเท่าใดนัก ทำให้ร่างกายของมันไม่ค่อยแข็งแกร่ง 



           อักขระที่เรียงร้อยเป็นรูปยันต์ดูแปลกตา มันเป็นเส้นสายสีดำที่น่ากลัวพลังที่ปลดผล่อยออกมานั้นจวิ้นเต๋อมั่นใจได้ในทันทีว่าศาสตร์ยันต์ตรงหน้านั้นคืออะไร  " ยันต์ล่องภพ " ในตอนนั้นเองที่จวิ้นเต๋อสามารถตอบข้อสงสัยตนเองได้อย่างชัดเจนแล้วสาเหตุมดทำให้มารทมิฬถึงเข้ามาในดินแดนที่ปิดตายเช่นนร้ได้ เพราะใช้ศาสตร์ยันต์ล่องภพนี่เอง แต่ศาสตร์ยันต์ชนิดนี้มีค่าตอบแทนที่สูงเช่นกันนั้นคืออายุไขครึ่งหนึ่งและพลังปราณจะลดลงอีกครึ่ง เพื่อเเหวกระยะทางไปยังที่ที่ไกลเเสนไกล





            ก่อนที่กระบี่กลีบบุปผาจะถูกเรียกให้กลับมารวมกันเป็นเล่มกระบี่อีกครั้ง มันได้ดื่มกินโลหิตของมารทมิฬไปไม่มากก็น้อย อีกอย่างธาตุปราณพฤกษายังคล้ายกับว่าเป็นยาพิษสำหรับเผ่ามารเลยก็ว่าได้ 



            ลำเเสงที่พวยพุ่งทำให้เกิดเเรงฉีกกระฉาก เมื่อปลายทางของอีกด้านถูกเปิดออก จวิ้นเต๋อเองก็ไม่สามารถทำอะไรได้อีกเพราะการจะสังหารมารทมิฬนั้นต้องใช้ความสามารถที่มีทั้งหมดก็ว่าได้ แต่ที่สามารถกดดันมารทมิฬได้คงเพราะมันเองก็ได้รับบาดเจ็บบางอย่างและยังไม่ฟื้นตัวดี หากไม่จวนตัวมันคงมิยอมจ่ายเพื่อใช้ยันต์ล่องภพเป็นแน่ 






          เมื่อร่างของมารทมิฬเลือนหายไปพร้อมกับพลังธาคุแสงที่อ่อนกำลังลงอย่างเห็นได้ชัด จนคนทุกคนที่อาศัยอยู่ในเขตพิเศษอย่างอารามหยงชิงต่างรับรู้ถึงความเปลี่ยนแปลงนี้ จวิ้นเต๋อที่กำลังคิดอ่านอยู่นั้นถึงกับดีดเท้าและมุ่งหน้าไปทันทีที่จับสัญญาณปราณที่ตนเองต้องการได้  ความหมายของมารทมิฬที่ว่าทำงานสำเร็จคงหมายถึงการสังหารปี้เซี๊ยะซึ่งเป็นเทพอสูรธาตุแสงศักดิ์สิทธิ์เพียงหนึ่งเดียว ให้ตกตายก่อนที่จะเข้ายึดครองที่นี้ แต่สิ่งที่มารทมิฬคิดไม่ถึงคือการมีอยู่ของจวิ้นเต๋อเท่านั้นเอง





          ครืนนนนนนน   เฮือกกกกก " ขอขอบคุณท่านที่ทำให้เรารู้สึกปล่อยวางได้เสียที การที่มีท่านเป็นดังร่มไม่คอยให้ร่มเงาคงหมายถึงการที่ดินแดนนี้คงไม่จบสิ้นเสียทีเดียว "    ร่างโปล่งเเสงของสตรีที่สวมใส่อาภรณ์สีขาวรอบกายมีรัศมีเรืองรองอยู่โดยรอบ ดวงตาของนางไม่มีความรู้สึกโกรธเคืองผู้ใดเเละเจ็บปวดเเต่อย่างใด สีหน้าของนางยังแสดงความโอ้บอ้อมอารีอยู่เสมอ  เมื่อกล่าวจบร่างโปล่งเสียงก็กลับกลายเป็นละอองเเสงและเลือนหายไปตลอดกาล






             " จงดึงพลังสายเลือดที่เเท้จริงออกมา ยอกให้พวกเขาได้รู้ว่ามิใช่ความผิดของท่านหรือผู้ใด ท่านคือบุคคลที่จะเชื่อมสองภพเข้าด้วยกันและเป็นสิ่งยืนยันว่าพวกเขาอยู่ร่วมกันได้      ข้าขอมอบโลหิตแห่งข้าชักนำพลังที่หลับไหลให้ตืนขึ้นมา ด้วยชีวิตสุดท้ายแห่งข้า.".......ละอองแสงสีเงินพร้อมกลับโลหิตสีเงินที่พุ้งกระจายและกำลังแปลเปลียนไหลผ่านสู่ความจริง โลหิตของเทพอสูรแห่งเเสงนับเป็นโลหิตที่มีจิตวิญญาณ และพลังปราณที่เทียบเท่ามหานิราศขั้นปลาย กำลังดึงหยดโลหิตสีทองที่มีเพียงน้อยนิดให้หลอมรวมกับโลหิตสีเขียวมรกต ตอนนี้จวิ้นเต๋อรู้สึกราวกับว่ามีคนเอาค้อนขนาดใหญ่มาทุบหัวเขาให้มึนงง   เส้นใยสีทองที่กำลังก่อตัวราวกับว่าตัวไหมที่กำลังถักทอรังของมัน กลิ่นอายของพลังปราณที่ทรงพลังแพ่กระจายไปทั่ว แม้เเต่หานกู่ที่พึ่งติดตามมาถึงยังชะงักงัล




          " ข้ารู้สึกง่วง....หานกู่ดูเเลคนของเราให้ดี ข้าไม่รู้ว่าจะตื่นเมื่อใด แต่จะอย่างไรห้ามขึ้นไปบนตำหนักค้ำสวรรค์จงจดจำเอาไว้ " เพียงเท่านั้นจวิ้นเต๋อรวบรวมสติทั้งหมดเพื่อเปิดตำหนักสวรรค์  และมาปรากฏตัวที่ตำหนักค้ำสวรรค์บริเวณที่เงาทั้งเจ็ดกำลังปรึกษา พูดคุยกันอยู่ 


         " ข้ากำลังจะหลับ ทุกอย่างคงต้องฝากพวกเจ้าดูแล อย่าพูดจาเพียงใช้สติปัญญาชักนำพวกเขา......." ถึงจะกล่าวไม่ชัดเจนแต่นี้มันคล้ายกับเป็นการสั่งเสีย ความรู้สึกที่ว่ามีบางอย่างเกิดขึ้นในหัวของพวกเขามันเป็นสิ่งที่จะชักนำการเปิดตำหนักสวรรค์ 





          ในที่สุดรังไหมสีทองก็ห่อหุ่มกายของจวิ้นเต๋อจนหมด พร้อมกับความสงบอีกคราที่มิได้สร้างขึ้นมาด้วยตนเอง การตื่นขึ้นของอีกสถานะที่ขัดเเย้งต่อหลักการคงอยู่ของสามภพ สายโลหิตเทพอสูรและเทพ ในกายของจวิ้นเต๋อมันกำลังผสานกันจากพรของโลหิตเเห่งแสงของเทพอสูรแห่งความดีงาม มันเป็นความปรารถนาสุดท้ายในการล่ะวิญญาณก็เป็นได้ 












ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.206K ครั้ง

102 ความคิดเห็น

  1. #5360 ckchatchen42 (@ckchatchen42) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:34
    ว่าแล้วว่ามันสิเป็นแบบนี้ ขนาดแค่มารปลายแถวยังขนาดนี้ พระเอกเราจะสู้ๆไหวไหมเนี้ย
    #5360
    0
  2. #4437 pacharasaeten (@pacharasaeten) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 16:08
    พี่เต่อ อย่าหลับนานนะ
    #4437
    0
  3. #4394 Nutsu_Nutsu (@Nutsu_Nutsu) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 14:22
    น้องจะหายไปกี่ตอนหนอ รอน้องตื่นอยู่นะคะ
    #4394
    0
  4. #4381 Nanaso4450 (@Nanaso4450) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 13:54
    ตื่นมาอีกครั้ง พระเอกกลายเป็นหญิงสาวเลย
    #4381
    0
  5. #4379 oayza555yoo (@oayza555yoo) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 11:39

    ค้างงงงงงงงงงงง
    #4379
    0
  6. #4377 นามข้าว่าพ่นไฟ (@guidchue) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 07:23
    งุ้ยยยย สนุกมากกกกก //ขอบคุณครัช
    #4377
    0
  7. #4376 baby geasong (@baby12011993) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 07:22
    รอคร้าาา
    #4376
    0
  8. #4375 IsGarfield (@IsGarfield) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 04:00
    สนุกมากกกกกก
    #4375
    0
  9. #4374 sehunluhan_selu (@sehunluhan_selu) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 01:10
    สนุกมากกก อ่านแล้วรู้สึกตื่อนเต้นตลอดเลย
    #4374
    0
  10. #4373 Nista0227 (@Nista0227) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 01:05
    สนุกโคตรๆเลย
    #4373
    0
  11. #4370 \mr.carrot/ (@btkids) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 00:23
    มีใครให้มากกว่าจวิ้นเต๋ออีกไหม /เป็นทุกอย่างให้เธอที่แท้ทรู
    #4370
    0
  12. #4368 Dabora (@varen) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 00:14
    ค้างจ้าาาาาาา
    #4368
    0
  13. #4367 ❥Woaini (@Janejira-M) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 23:56

    เข้มข้น สนุกมากๆ /รอค่า <3

    #4367
    0
  14. #4366 asminz77 (@asminz77) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 23:42
    รวมเล่มเถอะคาบบ อยากได้แล้วววว
    #4366
    0
  15. #4363 miskizfullmoon (@sunlightnova) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 22:58
    กรี๊ดดดด สนุกมากค่ะ
    #4363
    0
  16. #4362 Yuyun (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 22:49

    ดีมากเลย ชอบ

    #4362
    0
  17. #4361 ป่ามืด (@forestblackhole) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 22:36
    อื้อหือออมันสุดๆไปเลยครับ
    #4361
    0
  18. #4360 I_am_Por (@dark_girl_zza) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 22:28
    ขอบคุณนะคะ
    #4360
    0
  19. #4359 เดือน กันยายนน (@nnnnnui) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 22:18
    ขอบคุณครับบ
    #4359
    0
  20. #4358 Ekaract Sun (@sunsun9) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 20:51
    ใจหายแว๊บบบ
    #4358
    0
  21. #4357 Lov3 Me :) (@yui068640062) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 20:44

    ขอบคุณค่ะ สนุกมากๆ
    #4357
    0
  22. #4356 IsSayh (@saynee0011) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 20:28
    จงโปรยปราย
    #4356
    1
  23. #4355 KK'Ro (@sweettyindy) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 20:19
    ไรท์จ๋า มาต่ออีกเร็วๆนะ
    #4355
    0
  24. #4354 kheaw1150 (@kheaw1150) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 20:14
    กำลังมันเลย ต่ออีกซักตอนได้ไหมครับ
    #4354
    0
  25. #4353 yuthharnnoi (@yuthharnnoi) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 20:13

    สงสารอสูรแห่งแสงปี้เซี๊ยะจังคะ

    สนุกมากๆเลยขอบคุณไรท์นะคะมาให้อ่านหลายตอนเลย
    #4353
    0