ปราการเทวะหวนคืน

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 521,426 Views

  • 6,604 Comments

  • 6,072 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    117,649

    Overall
    521,426

ตอนที่ 66 : เนรเทศ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13400
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1243 ครั้ง
    2 ม.ค. 62

ตอน....




            " ท่านอ๋อง ชาที่ท่านชงเป็นชาที่ดื่มแล้วทำให้ข้าน้อยรู้สึกสบายใจ หากได้ฟังบทเพลงสักสองสามเพลงคงเป็นดังสวรรค์ "  กลุ่มคนเหล่านี้หาได้สนใจผู้คนเหล่านั้น เพราะมีความมั่นใจว่าพวกเขาไม่น่าจะมีความสามารถพอให้มอง มันก็เป็นเรื่องปกติที่ผู้เหนือกว่าจะคิดเห็นเช่นนั้น 

         จวิ้นเต๋อก็ยิ้มให้กลับปฐมบรรพชนของเฟิงไหล เพราะตอนนี้พวกเขาทั้งสี่ก็ล้วนเป็นคนของหลานชาย และก็ไม่ต่างจากคนของเขาอยู่ดี   เฟิงไหลฉิงซี่ เฟิงไหลฉิงหลัว เฟิงไหลฉิงชิง เฟิงไหลฉิงชิว สี่บุตรชายสายเลือดเเท้ของเทพอสูรหงส์อัคคีเฟิงเซียว


       "หากพวกเจ้าต้องการ ข้าเองก็นับว่ายินดี " จวิ้นเต๋อเลือกที่จะหยิบพิณเก้าวิญญาณของตนออกมา แต่เมื่อมันปรากฏตัว คิ้วหนาของท่านอ๋องผู้ที่มีใบหน้ากว่าครึ่งอยู่ภายใต้หน้ากากสีทองกลับแสดงควาทเเปลกใจอย่างชัดเจน เพราะพิณตรงหน้ามีความแตกต่างจากของเดิมเป็นอย่างมาก เพราะจากตัวพิณสีดำทมิฬตอนนี้มันมีลวดลายสีโลหิตเป็นรูปร่างของมยุราขนอัคคี ที่ส่วนปลายห้อยไว้ด้วยอัญมณีสีแดงโลหิตที่ปลดปล่อยกลิ่นอายของมยุราขนอัคคีอย่างเข้มข้น    ความงามของมันนับว่สไม่ธรรมดาเลยแต่ที่ทำให้ตกใจคือระดับของยุทธภัณฑ์ที่สูงส่งกว่ายุทธภัณฑ์สวรรค์ ไปหนึ่งช่วงชั้น 


           "ยุทธภัณฑ์เหนือสวรรค์......." เสียงของเฟิงไหลฉิงซี่กล่าวออกมาโดยที่ไม่มีท่าทีลังเลเลย เพราะยุทธภัณฑ์ตรงหน้านั้นคือยุทธภัณฑ์ระดับเหนือสวรรค์อย่างแน่นอน และมันยังมีจิตวิญญาณของมยุราขนอัคคี สัตว์เทะสายพันธุ์วิหคที่สูงส่งอีกด้วย


         " เออ......ท่านอ๋องท่านจะใช้พิณนี้บรรเลงจริงๆน่ะหรือ " สีหน้าของเฟิงไหลฉิงชิวกล่าวขึ้น ในขณะที่กำลังลอบกลื่นน้ำลาย เพราะหากไม่บรรเลงจะเอามันออกมาทำไม หรือว่าเพียงแค่เอาออกมาให้ได้เห็น ความจริงเขาก็รู้จักยุทธภัณฑ์ระดับเหนืสวรรค์อยู่บ้างจากปากของมารดา แต่ในดินแดนนี้ไม่มีมันอยู่เลยก็ว่าได้ นั่นเท่ากับว่านี่อาจเป็นเพียงชิ้นเดียวที่มีก็ได้ 


         ' พิณมยุราเก้าสวรรค์ ...." ในหัวของจวิ้นเต๋อปรากฏชื่อเสียงของมันขึ้นมา แน่นอนว่าแต่ก่อนมันคือพิณเก้าวิญญาณสวรรค์ แต่ตอนนี้แก่นปราณของมยุราขนอัคคีเข้าหลอมรวมและกลายเป็นจิตวิญญาณของยุทธภัณฑ์  จิตวิญญาณระดับครึ่งก้าวสู่เทพอสูร ช่างเป็นเรื่องน่าเหลือเชื่อเเละทำใจยากที่จะเชื่อ


          ''ละอองฝุ่นอัคคี........." จวิ้นเต๋อเอ่ยขึ้นมาอย่างเลือนลอย เพราะท่วงทำนองที่กำลังถ่ายทอดมายังตัวของเขาเป็นบทบนรเลงของวิชาสำเนียงสวรรค์ที่มีชื่อว่า 'ละอองฝุ่นอัคคี ' ใจจริงก็อย่างบรรเลงให้ได้ฟังแต่ดูท่าคงไม่เหมาะนัดเพราะยังไม่รู้ความสามารถของมันเลยว่าควรใช้ในโอกาสใด 



         สี่พี่น้องหงส์อัคคีที่ต่างสัมผัสได้ถึงพลังของอัคคีที่อัดแน่นในตัวพิณต่างลอบกลืนน้ำลายมแงหน้ากันไปมาคล้ายหาตัวแทนในการกล่าว มันผู้มดอยากฟังเสียงบรรเลงพิณ เจ้าจะตายกันอยู่แล้วไม่รู้อีกหรือ  แม่ทำปี้ที่ยืนอยู่ทางด้านหลังแข่งขาของเขาเเทบอ่อนเเรง เพราะด้วยเเรงกดดันไม่ต่างจากอยู่ต่อหน้ามยุราขนอัคคีอย่างแท้จริง  จนกระทั่งจวิ้นอ๋องสัมผัสมัน พลังปราณความกดดันต่างเลือนหายไปในทันที 




         ติ่ง   ติ้ง  แต่ง......... "อั๊กกกก  " ทุกคนที่ได้ฟังเสียงพิณไม่สามารถอดกลั้นได้เกินสิบลมหายใน โลหิตสีแดงฉานของพวกเขาทะลักออกมาไม่ต่างจากน้ำที่ถูกพ่นออกมา ถึงพยายามที่จะอดทนแล้วก็ตาม แต่มีเพียงหนึ่งเดียว และคนของจวิ้นอ๋องที่ไม่ได้รับผลกระทบใดๆ เพียงเท่านั้นจวิ้นเต๋อก็หยุดบรรเลงในทันที ในใจของเขาทั้งตื่นตะลึ่งและตกใจในคราเดียวกัน เมื่อครู่เขาเพียงดีดธรรมดาเท่านั่นมิได้ใส่พลังปราณลงไปแม้เเต่นิดเดียว



       "การฟังสำเนียง หาใช่การสะกัดกั้น เพียงพวกเจ้าปล่อยมันไปตามธรรมชาติบทเพลงนี้ก็จะเป็นเพียงบดเพลงธรรมดา ดูเหลียวเจิ้งเป็นตัวอย่าง ดนตรีอย่างไรก็ใช้การฟัง แต่เมื่อปิดกั้นก็เหมือนมิใช้เป้าหมายเพื่อความสุนทรี " จวิ้นเต๋อไม่ได้กล่าวสิ่งใดไปมากกว่านี้เพราะตอนนี้เขากำลังสนใจกลุ่มคนที่พึ่งก้าวเข้ามาถึงผาทะเลมรกต และเเน่นอนว่าพวกเขาได้รับผลกระทบเช่นเดียวกัน ร่องรอยโลหิตที่เลอะมุมปากทำให้รู้ว่าไม่มีใครสามารถทานทนเสียงบรรเลงพิณได้เลย เพราะพวกเขาล้วนสร้างกำแพงขึ้นมาปกป้องตนเอง และนั้นเป็นวิธีที่ผิดมหันต์ 






         "แขกมาเยือนแล้ว ดูท่าลูกหลานของพวกท่านคงอยากรู้อยากเห็นเเล้ว แต่ว่าเราเองคงไม่มีเวลามากพอหลอกนะ ไปกันเถอะหลานข้า หากพวกท่านจะติดตามก็จงติดตามให้ทัน..." เพียงจวิ้นเต๋อกล่าวจบ ภาพเลือนลางของเด็กหนุ่มที่สวมใส่หน้ากากสีทองก็เลือนหายไปทันที ผู้มาใหม่พวกเขาสังเกตึเห็นเพียงละอองปราณที่เเปรปรวนและภาพเงาร่างอันเลือนลางเท่านั้น ร่างของคนทั้งหมดอันตธานหายไปหลงเหลือเพียง องค์ชายสี่และแม่ทัพปี้ ที่ตอนนี้มีสีหน้าที่เรียกว่ามองเห็นนรกอยู่ตรงหน้าแล้ว เพราะคนที่มาใหม่นั้นคือเหล่าเชื้อพระวงศ์และจักรพรรดิ หากปฐมบรรพชนยังอยู่คงช่วยเขาได้มาก แต่ตอนนี้ที่นี้ไม่เหลือผู้ใดอยู่เลย เหลือเพียงเขาและเเม่ทัพปี้ที่ตอนนี้เตรียมใจรับโทษอันสมควร 




         "ท่าเท้าชมบุปผา ......." เสียงที่เอ่ยขึ้นมาจากเฟิงไหลต้าน ที่มองเห็นท่าเท้า ถึงจะไม่ชัดเจนแต่ก็เคยผ่านตามาบ้าง เสีบงของดนตรีเมื่อครู่ทำให้พวกเขาทุกคนแทบหยุดหายใจ และยังไม่พบอะไรอีกนอกจากโอรสโง่ๆเท่านั้น สายตาของเฟิงไหลต้านที่มองไปยังเฟิงไหลหลี่ถิงผู้เป็นโอรสอย่างคาดโทษ


         เพียงไม่นานคนของสภาปราชญ์ก็มาถึง ทุกคนล้วนได้รับผลกระทบเช่นเดียวกัน และเป็นไปตามที่คาดการณ์ เพราะตอนนี้ไม่สามารถสัมผัสพลังของผู้ใดได้อีก 


         "เกิดอะไรขึ้นที่นี้.....  " 





         


          "บอกข้ามาว่าเกิดสิ่งใดขึ้นที่นั้นกันแน่  แล้วผู้ที่ทำลายสุสานราชวงศ์คือชินอ๋องสหายเจ้าใช่หรือไม่ " เสียงตรัสถามของเฟิงไหลต้านทั้งโมโหและเย็นชา สายตาของเขานั้นหาได้ให้ความสำคัญกับผู้อื่นแม้เเต่โอรสของตนเองก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น  ที่ยังสามารถควบคุมโทสะได้นั้นเป็นเพราะว่าในตอนนี้ในตำหนักที่ประทับหาได้มีเพียงคนของเฟิงไหล เพราะพวกเขาเองก็ไม่สามารถปฏิเสธคำขอของสภาปราชญ์ได้ แต่ผลที่ได้จากพยานในที่เกิดเหตุกลับทำให้พวกเขาหัวหมุน เพราะเฟิงไหลหลี่ถิงเอ่ยถึงเพียงประตูทมิฬ และปฐมบรรพชนเท่านั้น เรื่องอื่นล้วนไม่เอ่ยถึงเลยแม้เเต่ครึ่งคำ 


            "และตอนนี้พวกท่านเหล่านั้นอยู่ที่ใด .." เฟิงไหลหนวี่ชิงที่ฟังอยู่ถึงกลับดีดตัวขึ้นตรงหลังจากได้ยินคำว่าปฐมบรรพชน เพราะมันเป็นสิ่งยืนยันได้อย่างดีว่ามีสายโลหิตของเฟิงไหลนั้นยังหลงเหลืออยู่ละมันอาจเป็นฐานอำนาจสร้างความหวั่นเกรงให้แก่จุมอำนาจอื่นๆ โดยเฉพาะคนของสภาปราชญ์ 


         "องค์ชายน้อย อาวุโสผู้นี้มีบางอย่างอยากเอ่ยถาม หากไม่หนักหนาช่วยไขความกระจ่างให้ข้าผู้นี้ที  ข้าเพียงอยากรู้ว่าเป็นผู้ใดที่ผนึกประตูบานนั้น  " เสียงที่เงียบอยู่นานของฝั่งสภาปราชญ์ดังขึ้น และคนผู้นั้นคืออาวุโสเก้า เพราะเขาสนใจยันต์หยินหยางที่เห็นเป็นอย่างมาก เพราะไม่เพียงว่าจุดประกายความใฝ่รู้ของเขา คล้ายกับกำลังจุดไฟความสามารถของเขาอีกครั้ง 


         "เออคือ .....ขออภัยด้วยท่านผู้อาวุโส ผู้น้อยสลบไปไม่รู้จริงๆว่าหลังจากนั้นเกิดสิ่งใดขึ้น ส่วนเรื่องที่ว่ามีใครอยู่ที่ผาทะเลมรกตบ้างข้าก็ตอบเนื่องนี้ไปแล้ว   " เฟิงไหลหลี่ถิงยังคงไม่กล่าวความจริงทั้งหมด เพราะมีหลายอย่างที่จวิ้นอ๋องเองคงไม่อยากให้ใครรู้ และหากข่าวเหล่านั้นแพร่ออกไปคงไม่ต้องถามว่าเป็นผู้ใดเป็นผู้เอ่ยมันออกมา 


          "ข้าเองก็มีชะตาไม่ต่างจากองค์ชายสี่ เรื่องที่องค์ชายสี่พูดมานั่นล้วนเป็นความของข้าด้วยขอรับ " สายตาที่ไล่มาจนถึงตัวของผู้ติดตามองค์ชายสี่อย่างแม่ทัพปี้ เเละเขาเองก็กล่าวออกมาโดยไม่ลังเล แน่นอนว่าเขาเป็นผู้รู้สถานการณ์ ความสามารถของจวิ้นอ๋องเหนือกว่าปฐมบรรพชนรวมกันเสียอีก รวมถึงสัตว์เทพที่จวิ้นอ๋องครอบครองอยู่ก็เช่นกัน 




           "เจ้าโกหก ถึงเจ้าจะกล่าวออกมาเช่นนั้น เเต่มีบางอย่างที่เจ้ามองข้ามไปเด็กน้อย หากไม่อยากให้เสด็จพ่อของเจ้าลงโทษเจ้า จงกล่าวความจริงที่เจ้ารู้ออกมาให้หมดเสีย มิเช่นนั้นเจ้าจะต้องโทษ เพียงเจ้าเข้าสุสานราชวงศ์โดยที่ไม่ได้รับอนุญาต" เสียงของอาวุโสหกกล่าวขึ้น แน่นอนว่าคนผู้นี้สามารถจับผิดสิ่งเล็กน้อยได้ราวกับว่านั่งอยู่ในใจของผู้อื่นจริงๆ แต่ถึงจะกล่าวตรงไปตรงมาเช่นนั้นก็ตามที ท่าทีขององค์ชายสี่แม้จะตกใจแต่ก็ไม่ได้ทำสิ่งใดนอกจากก้มหน้าก้มตา 




ปัง!!!!!    "พูดดดด พูดออกมาเจ้าลูกบ้า เจ้าเห็นสิ่งใด ข้าเป็นบิดาของเจ้า เจ้าเห็นผู้อื่นดีกว่าข้าเช่นนั้นหรือ ไม่รักดีจริงๆ " ยิ่งพูดคุยโทสะของเฟิงไหลต้านยิ่งทวีความรุนเเรงเพราะเขาเองก็มองออกว่าโอรสของตนนั้นไม่กล่าวออกมาทั้งหมด เพราะมีบางช่วงที่ไม่สมเหตุสมผลดี และอีกอย่างเด็กคนนี้ไม่เคยโกหก





         "หากเจ้าไม่กล่าวสิ่งใด  จงออกไป ออกไปจากเฟิงไหล ต่อไปนี้เจ้าไม่ใช้โอรสของข้าผู้นี้อีก ออกไป!!!!! " ความเหลืออดของเฟิงไหลต้านนั้นมีทั้งความเกรี้ยวกราดเเละความอับอาย เพราะไม่สามารถจัดการกับโอรสของตนได้นับว่าสร้างความขายหน้ายิ่งนัก และอีกอย่างตอนนี้คนของสภาปราชญ์เองก็มีท่าทีไม่พอใจองค์ชายสี่นัก เช่นนี้คงปล่อยไปไม่ได้ หากไม่สามารถหาความอันใดได้ ก๋จัดขาดให้พ้นๆไปเสีย 






           "เสด็จพ่อ  ท่านนน!!!!....." เฟิงไหลหลี่ถิงที่ถึงกลับเงยหน้าขึ้นมามองผู้ที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นพ่อ เเต่กลับกล่าวสิ่งที่ทำร้ายจิตใจของบุตรชายอย่างถึงที่สุด  หลี่ถิงเองเคยคิดเสมอว่าอย่างไรเสียเขาก็เป็นบุตรชาย บิดาคงไม่ทำอะไรมาก หรือไม่ก็ต้องให้อภัยเขา มาตอนนี้เขาเริ่มที่จะเชื่อในบางอย่างเเล้ว เขาก็เห็นเรื่องของน้องเก้า (ชินอ๋องเหลียวเจิ้ง) ก็ถึงกลับหลุดหัวเราะออกมา เพราะคิดไม่ถึงว่าเขาจะเชื่อในสิ่งที่น้องชายเชื่อเช่นกัน เขามันช่างเด็กน้อย ..ในที่สุดพระบิดาก็เลือกอำนาจ...




          " ปลดองค์ชายสี่ เฟิงไหลหลี่ถิง เป็นเพียงสามัญชน ไม่ข้องเกี่ยวกับราชวงศ์ เนรเทศออกนอกจักรวรรดิ ห้ามเหยียบเข้ามาในเฟิงไหลอีก หากข้าไม่อนุญาต  " สิ้นเสียงของจักรพรรดิไม่มีผู้ใดเอ่ยทัดทานเพราะนับว่าเป็นการตัดสินใจของคนภายในครอบครัว 







         "ขอบพระทัย......."














ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.243K ครั้ง

83 ความคิดเห็น

  1. #5315 Arm Be Euphoric (@solo_player) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 04:44
    เต๋อ นายทำไมเนรคุณจัง ไหนว่ารู้สึกติดค้างองค์ชาย4 แต่ดูทำกับเขา ... หรืออย่างนี้ดีแล้ว จะได้ออกจากจุดที่ต่ำตมแบบนั้น
    #5315
    0
  2. #4245 จันทร์สีโลหิต (@chaolun) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 23:19

    ไปเปิดร้านขายบะหมี่เถอะ น่าจะรุ่ง

    #4245
    0
  3. #3790 trp1021 (@trp1021) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 10:56
    อ่าว แล้วองค์ชายสี่จะไปอยู่ไหน หรือจะไปอยู่อารามตงหวงแล้วเป็นตัวร้าย
    #3790
    0
  4. #3771 siney (@asakurayo2004) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 10:24
    สงสารนางอะ
    #3771
    0
  5. #3503 สุภาณี (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 09:53

    ไรท์เท องค์ชายสีแล้วหรือค่ะ

    #3503
    0
  6. #3391 wang1 (@wang1) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 14:11
    กำลังรออยู่นะ ลงตอนใหม่เถอะ
    #3391
    0
  7. #3389 คนรอ (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 12:09

    ประกาศบุคคลหาย ใครพบเจอไรท ตามมาเขียนต่อด่วน/

    #3389
    0
  8. #3388 3320 (@3320) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 10:36

    ไรท์ออกหนังสือเถอะ

    #3388
    0
  9. #3387 Teera075 (@Teera075) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 10:30
    ประกาศตามหาคนเขียน หายไปหลายวันละ

    วันนี้ขอสามตอน
    #3387
    0
  10. #3381 Teera075 (@Teera075) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 00:15
    รอ....
    #3381
    0
  11. #3375 oayza555yoo (@oayza555yoo) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 20:12

    ไรท์ค่ะหายนานแล้วน้าาาาาาเมื่อไหร่จะอัพ
    #3375
    0
  12. #3371 ducky (@kittycat08) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 10:24
    ไม่แปลกใจกับการกระทำเช่นนี้ เฟิงไหลต้านมันชั่วอยู่แล้ว
    #3371
    0
  13. #3368 GuindyNAja (@SummY333) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 07:42
    ไปอยู่กับจวิ้นอ๋องเลย ไปเลยยย!!

    อย่าอยู่เลยกะพ่อแบบนี้
    #3368
    0
  14. #3365 Mook.mook (@l3loomme) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 00:45
    ออกใาเลยอย่าอยู่เลยกับพ่อแบบนั้นน
    #3365
    0
  15. #3364 Bow_Hataipat (@Bow_Hataipat) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 00:39
    ไรท์สู้ๆนะงับบบบ
    #3364
    0
  16. #3362 ilmee1475 (@ilmee1475) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 22:32
    ผมว่าองค์ชาย4ได้กลายเป็นท่านชายศักดิ์สิทธิ แน่
    #3362
    0
  17. #3359 Neverchange0812 (@Neverchange0812) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 18:26

    ดีมากกกกก ไปยู่กับท่านออ๋งเถอะ
    #3359
    0
  18. #3358 poiice222 (@poiice222) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 18:16
    กับเรื่องบางเรื่อง การไม่รู้เป็นลาภอันประเสริฐ
    #3358
    0
  19. #3357 Wilawan Chumwanid (@nunany27) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 17:16
    ไรท์ มีอีบ็คมั้ยค่ะ ชอบมากอยากเก็บเป็นรูปเล่ม
    #3357
    0
  20. #3356 VKK42 (@VARANTHITA) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 15:44
    ดี ไปอยู่กับจวิ้นอ๋องเลย!!
    #3356
    0
  21. #3355 Worada Ray (@wai69770689) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 14:25

    น่าสงสาร จัง ^^ตามไปอยู่กับท่านออ๋งเถอะ
    #3355
    0
  22. #3354 สุภาณี (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 13:07

    ขอบคุณค่ะ สนุกมาก รอตอนต่อไปนะค่

    #3354
    0
  23. #3352 NessZero (@nesszero) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 11:08

    อ้าว ไปอยู่ กับน้อง หก เลย ละกัน

    #3352
    0
  24. #3351 Moonching (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 09:58

    ไปขออยู่กับท่านอ๋องไหม

    #3351
    0
  25. #3350 rosayrai (@dollo) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 09:33
    รำคาญพวกเฟิงไหลจังเลยพวกสภาปราชญ์อีก ปากมากทำเพื่อ? เงียบๆไปก็ไม่มีใครเขาว่านะคุณ ทำตัวไม่สมกับเป็นผู้อาวุโสเลย
    #3350
    0