ปราการเทวะหวนคืน

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 508,926 Views

  • 6,562 Comments

  • 5,976 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    105,149

    Overall
    508,926

ตอนที่ 55 : ความกังวล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12848
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1239 ครั้ง
    21 ธ.ค. 61

ตอน...




       เรื่องราวที่หย่าหลินกล่าวมานั้นจวิ้นเต๋อเองก็พอจะเข้าใจ เพราะพวกเขาต้องมองเหลียวเจิ้งเป็นภัยต่อสายเลือดที่บริสุทธิ์ของพวกเขา หากเหลียวเจิ้งเป็นพวกสายเลือดต่ำๆเฉกเช่นมนุษย์และกิเลนเพลิงสวรรค์ว่าไปอย่าง แต่เมื่อไหร่ที่เหลียวเจิ้งใช้ร่างสัตว์อสูรไม่รู้เลยว่าจะเกิดสิ่งใดขึ้น 


      "จวิ้นเต๋อตั้งแต่เจ้าก้าวข้ามระดับเทพอสูร เจ้าหาใช้มนุษย์อีกต่อไปเรื่องนี้เจ้าต้องตัดสินใจให้ดี  เขาจะเป็นภัยในอนาคตหรือไม่ย่อมไม่มีผู้ใดตอบได้ " หย่าหลินถึงจะเอ่ยออกมาตรงๆเช่นนี้ แต่นางเองก็เกรงกลัวการตัดสินใจของจวิ้นเต๋อเช่นกัน เพราะจะบอกว่านางไม่ได้มีความผูกพันธ์กับเด็กคนนี้ก็คงมิใช่ 


         "จะอย่างไรเขาก็เป็นหลานของข้า เรื่องที่จะเกิดขึ้นนั้นไม่มีผู้ใดสามารถคาดเดาได้อย่างแม่นยำ แม้เเต่ตัวข้าเอง ข้าอาจเห็นแก่ตัสหย่าหลิน แต่ข้าย่อมมีความคิดที่แตกต่างจากเหล่ากิเลนอื่นๆ หากพวกเขาต้องการเป็นศัตรูกับข้า ข้าก็ยินดี "    เมื่อกล่าวจบจวิ้นเต๋อก็ใช้พลังปราณยกร่างของเหลียวเจิ้งเข้าไปในตำหนักสวรรค์ทันที เพราะน่าจะเป็นที่ ที่ปลอดภัยที่สุด อย่างต่ำต้องใช้เวลาถึงห้าวันกว่าเหลียวเจิ้งจะรู้สึกตัวขึ้นมา   เมื่อเข้ามาด้านในจวิ้นเต๋อสังเกตุเห็นการดูดซับพลังปราณที่มากกว่าปกติถึงสิบเท่าตัว ปริมานพลังปราณโดยรอบต่างลดลงอย่างรวดเร็ว 


        "เป็นเช่นนี้ไม่ดีแน่ขอรับท่านอ๋องเพราะเส้นลมปราณของชินอ๋องอาจฉีกขาดเเละระเบิดได้ เพราะไม่สามารถรองรับพลังปราณได้ทัน อีกอย่างพลังของโอสถที่ชินอ๋องพึ่งกลืนมันลงไป มันเป็นโอสถที่นับว่ามีข้อเสียอยู่คือปราณที่ได้รับจะไม่เสถียรขอรับ " หานอี้นับว่าสามารถวิเคราะห์แยกเเยะอาการของผู้ที่เป็นเสมือนศิษย์ผู้หนึ่งของเขาก็ว่าได้ เพราะเขาเคยตรวจสอบร่างกายของฉีหลินเหลียวเจิ้งมาพอสมควรแล้วนั้นเอง 


        จวิ้นเต๋อไม่มีทางเลือกนอกเสียจาก หาวิธีจัดการกับการดูดซับปราณตรงหน้าให้สงบลง เมื่อพยายามค้นหาความทรงจำที่นานแสนนาน ความเหนือยล้านับว่าเป็นปัญหานัก เพราะสิ่งที่เขาค้นหาเป็นความทรงจำที่นับว่าสำคัญที่สุด 


         ชั่วครู่ จวิ้นเต๋อก็กัดที่นิ้วมือของตัวเองเเละวาดมือคล้ายกับว่ากำลังเขียนอักขระบางอย่าง เพียงไม่นานอักขระสีทองที่อัดแน่นไปด้วยพลังหยางก็เด่นชัดขึ้นมา สิ่งที่จวิ้นเต๋อใช้มันหาใช้วิชาอักขระธรรมดาๆ แต่มันเป็นอักขระหยางที่ผ่านการรีดเล้นพลังปราณเข้าไป    เพียงชั่วครู่อักษรเหล่านั้นก็หายเข้าไปในร่างกายของเหลียวเจิ้ง ผลที่ได้นับว่าน่าพึงพอใจเหลียสเจิ้งมีอาการกระตุกเพียงครั้งและความสามารถในการดูดซับปราณก็ลดลงตามลำดับแต่ก็นับว่ายังเร็วกว่าคนปกติถึงสองเท่า 



         "ท่านอ๋อง ท่านเลือกศาสตร์หลักเป็นศาสตร์อักขระเช่นนั้นหรือ และที่ท่านใช้คือศาสตร์ที่เหนือกว่าศาสตร์อักขระที่มีอยู่..." หานอี้ไม่เพียงตกใจเขายังใจหายอีกด้วย เพราะไม่คิดว่าอ๋องศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ต่อหน้าตนพระองค์นี้มีความลับมากมายให้ค้นหาจริงๆ หากตะบอกว่าศาสตร์สุดท้ายที่ผู้คนจะศึกษาคือศาสตร์ใด บอกได้เลยว่าอักษร หีออักขระนั้นเอง เพราะไม่เพียงจะใช้การยาก ตำราเกี่ยวกับมันก็น้อยและอีกอย่างมันอันตรายมากทีเดียว


         "เพียงเท่านี้ก็คงใช้ได้เเล้ว การดูดซัยพลังปราณที่รวดเร็วเช่นนี้ไม่ถึงสิบปีเหลียวเจิ้งคงตามเจ้าทันหานอี้ " เพียงเห็นศาสตร์เมื่อครู่ก็แทบเป็นลมแล้ว พอได้ยินสิ่งที่ท่านอ๋องของตนตรัาก็ยิ่งหน้าชาเข้าไปใหญ่ เพราะใช่ท่านอ๋องกำลังกดดันให้เขาเลื่อนระดัยอยู่หรือไม่ ระดับนิราศที่ท่านว่าเป็นเช่นไรข้ายังไม่รู้เลยท่านอ๋อง


           "เจ้าไปตามหานกู่เเละหานหลี่มาที ข้ามีงานมห้พวกเจ้าไปทำ แต่งานนี้ต้องทำรวดเร็วและรัดกุมที่สุด " จวิ้นเต๋อเอ่ยสังการ หานอี้เองก็เลิกสนใจเมื่อท่านอ๋องไม่ได้ให้ความกระจ่างเรื่องของศาสตร์วิชาเอกที่ตนเลือก แต่เเท้จริงจวิ้นเต๋อหาได้เบือกวิชาเอก เพราะเขาศึกษาพสกมันไปพร้อมๆ กัน จากจารึกเสาค้ำสวรรค์นั่นเอง 


         เมื่อไล่หลังหานอี้ สีหน้าของจวิ้นเต๋อก็กลับมาจริงจังอีกครั้ง สีหน้าที่แสดงความรู้สึกหนักใจเป็นครั้งแรกก็ว่าได้ 

       "ไป๋เมิ้งข้ายืมพลังเจ้าหน่อย.." มันเป็นเพียงการบอกกล่าวหาใช่การขออนุญาตเพราะตอนนี้เจ้าพยักหยินเขี้ยวทมิฬที่กำลังหลับไหลอยู่ในพื้นที่ของตนอย่างสบายใจถึงกลับสะดุ้งสุดตัวเมื่อมันรู้สึกสูญเสียพลังปราณมหาศาล และมันไม่ได้หายไปไหน เป็นจสิ้นเต๋อที่ใช้ความสามารถในการควยคุมตำหนักสวรรค์ในการดึงมันออกมา เพราะทุกสิ่งที่อยู่ในตำหนักสวรรค์ก็คล้ายดังเป็นส่วนหนึ่งของร่างกาย 


         ภาพตรงหน้าจวิ้นเต๋อเป็นวงกลมขนาดใหญ่ที่โดยรอบถูกอักขระสีดำเงินเเละสีทองสลักสลับกันไปมาเป็นภาษาที่ไม่สามารถอ่านออก มันเป็นหนึ่งในความท้าทายที่จวิ้นเต๋อไม่คิดว่าจะได้ลองมัน 'อักขระหยินหยาง' แบะมันสามารถสร้างสิ่งที่ทรงพลังเฉกเช่นยันต์ตรงหน้านี้ ศาสตร์ยันต์หยินหยางเป็นศาสตร์ขั้นสูงที่เหนือกว่าศาสตร์อักขระเเละเป็นครั้งแรกที่จวิ้นเต๋อกล้าที่จะใช้มัน เพราะตอนนี้เขาสามารถควบคุทพลังหยินและหยางได้อย่างลงตัว หากเป็นแต่ก่อนคงไม่มีทางเป็นไปได้ เพราะเขาไม่เคยชักนำพลังหยินได้เลย นับได้ว่าจวิ้นเต๋อนับเป็นผู้เดียวในภิภพที่สามารถใช้ศาสตร์ยันต์หยินหยางได้ 



         เพียงสัญลักษณ์เข้าประทับตัวของเหลียวเจิ้ง กลิ่นอายของวิหคอัคคีก็เลือนหายไปราวกับว่าไม่เคยมีมันมาก่อน เเละสิ่งที่ต้องเเลกมาก็นับว่าไม่น้อยเลย นั้นคือเหลียวเจิ้งจะไม่สามารถใช้ร่างอสูรได้ จนกว่าจะมีระดับสูงมากๆจนสามารถทำลายยันต์หยินหยางได้ โดยที่จวิ้นเต๋อคิดไว้น่าจะระดับมหานิราศ กระมัง 


          "ถือว่าเป็นการเก็บค่าเช่าก็แล้วกันสหาย แต่ข้าหวังว่าเรื่องนี้เจ้าจะไม่เอ่ยมันออกมา แม้เเต่กับหย่าหลินและหย่าหลิง หากเจ้าเอ่ยมันออกมาเจ้าจะถูกข้าจองจำไว้ที่นี้ตลอดกาลสหาย " จวิ้นเต๋อปิดการรัยรู้ทุกอย่าง แม้เเต่หย่าหลิงที่เป็นสัตว์อสูรในพันธะสัญญายังถูเขาปิดหูปิดตา เพราะยันต์หยินหยางนับว่าเป็นศาสตร์ลับของเขาก็ว่าได้ แต่มีเพียงผู้เดียวที่เขาไม่สามารถปิดบังได้นั้นก็คือผู้ที่เขาหยิบยืมพลังมา 

        "เจ้าไม่จำเป็นต้องขู่ข้าหรอก แต่ข้าหวังเพียงว่าปีศาจในใจเจ้าจะไม่กัดกินข้า เท่านั้นเป็นพอ " รอยยิ้มที่ดูอ่นหวานของจวิ้นเต๋อมันไม่ได้ทำให้มันถูกหลอกลวงเลย มนุษย์หรืออะไรก็แล้วแต่ แต่ที่แน่ๆคือน่ากลัว   .....


       จวิ้นเต๋อเลือกที่จะนั่งนิ่งๆและโคจรลมปราณของตนให้กลับมาสมบูรณ์อีกครั้ง ที่เลือกทำเช่นนี้มิใช่ว่าเกรงกลัว แต่แค่ไม้กล้าเสี่ยง เพราะหากถึงวันนั้นมาจริงๆและเขาไม่อยู่ด้วย ไม่เพียงเหลียวเจิ้งที่จะตกอยู่ในอันตราย ผู้คนล้วนตกอยู่ในอันตราย ตราบมดที่เขายังไม่อาจแน่ใจได้ ผนึกยันต์หยินหยางนับว่าเหมาะสมที่สุด มันจะพังทะลายมีเพียงสองทางเท่านั้น ทางเเก้เเรกได้กล่าวไปแล้วส่วนทางที่สองคือเพียงผู้เขียนมันขึ้นมาตกตาย อย่างหลังนับว่าเป็นวิธีที่อันตราย เพราะมันจะระเบิดพลังของยันต์ผสมไปกับพลังของร่างอสูร เพียงเท่านี้สิ่งที่กักขังไว้ก็จะอาละวาดจนไม่อาจควบคุม นับว่าข้างตัวของเขาเพิ่มระเบิดที่รอวันระเบิดอีกหนึ่งลูก



        "พวกเจ้าเข้าใจสิ่งที่ข้าบอกแล้วใช้หรือไม่ " ทั้งสามมีสีหน้าแตกตื่นเมื่อได้ฟังรับสั่งของท่านอ๋อง วันนี้ท่านอ๋องดูเรียบเฉยผิดปกติ อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน และรับสั่งที่ออกมานั้น แน่นอนว่าไม่ใช้เรื่องเล่นๆ 


        'หาคนหนึ่งพันคน เอาอายุตั้งเเต่สิบสองถึงสิบห้าปี กำพร้า ทาส หรือใครก็แล้วแต่ ข้าจะฝึกพวกเขาในตำหนักสวรรค์เพื่อเป็นกำลังของพวกเราต่อไป ' 



       "เรื่องนั้นนับว่าไม่เป็นปัญหาเท่าไหร่ท่านอ๋อง แต่จะสามารถเชื่อใจพวกเขาได้เพียงไรเรื่องนี้ข้าน้อยเองก็ไม่กล้าที่จะเอ่ย แต่สิ่งเดียวที่พวกเขาต้องทำคือการรักษาพรหมจรรย์ นี่นับเป็นข้อบังคับที่สุด เพราะหากทุกคนฝึกลมปราณจักรพรรดิ์หยาง พวกเขาจะไม่มีทางมีทายาทได้อีก " หานกู่อธิบายในสิ่งที่ตนเองเป็นกังวล ทั่วทั้งแดนดินการจะหาขอทานอายุเท่านี้เพียงพันคนนับว่าสบายใจได้ เพราะมีมากพอให้เลือกหา แต่นี้หาใช้เช่นนั่นเพราะมันเป็นสิ่งที่หานกู่รอมานาน การรับข้ารับใช้ตำหนักพยากรณ์เพิ่มเติมนับว่าสมควร 



        จวิ้นเต๋อเองแต่ก่อนไม่เคยคิดว่าจะต้องมาสร้างขุมอำนาจของตนเอง แต่มาวันนี้เมื่อมีความไม่เเน่นอนเข้ามาอย่างน้อยมีเวลาเขาควรได้เตรียมตัว อีกอย่างการที่จะฝึกฝนคนนับพันไม่ใช่เรื่องง่าย แต่สำหรับในตำหนักสวรรค์แล้วย่อมไม่ใช่เรื่องยาก เพราะเมื่อเข้ามาเเล้วไม่อาจออกไปได้ และทุกอย่างจะถูกจับจ้องด้วยเจ้าของตำหนักเช่นกัน


        "เอาเถอะ งั้นเอาตามที่พวกเจ้าเห็นสมควร แล้วหลิวเพ่ยเล่าเป็นเช่นไร คนคนนี้อาจหัวแข็งไปนิดแต่หากจัดการให้ถูกวิธีเราจะได้กำลังเสริมที่ดีทีเดียว " จวิ้นเต๋อรู้ดีว่าการบีบบังคับด้วยวิธีเช่นนี้แม้จะไม่ดีนักแต่มันก็เป็นวิธีการที่น่าจะได้ผลมากที่สุด การที่จะควบคุมตระกูลหลิวได้ไม่ใช่เรื่องง่าย


          "ท่านอ๋องอย่าได้เป็นห่วง เขาไม่สามารถทำสิ่งใดได้ในตอนนี้ เพราะเขาบาดเจ็บหนัก อีกอย่างเขาอยู่ในความดูแลของเราในตำหนักไม่มีทางจะหนีไปได้ถึงจะอยากหลบหนีมากเพียงใดก็ตาม " หานกู่รายงานสิ่งที่ได้รับมอบหมายก่อนหน้านี้ หลังจากที่หลิวเพ่ยถูกโบยคนผู้นี้นับว่าอดทนมากจริงๆ เพราะถึงร่างกายจะสาหัสแต่จิตใจเขาไม่ได้เเตกสลายไปเฉกเช่นที่ท่านอ๋องเป็นห่วง



         "เรื่องหาคนอย่าให้เอิกเกริกมากก็แล้วกัน ควรหาอย่างลับๆไม่ตำเป็นต้องหาให้ครบในคราเดียว " จวิ้นเต๋อกล่าวเพียงเท่านั้นก็ออกไปจากตำหนักสวรรค์ทันที และอนุญาตให้ทั้งสามเข้าออก และพาใครเข้ามาก็ได้ เเสดงว่าทั้งสามสามารถเปิดประตูตำหนักจากที่ใดก็ย่อมได้ 








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.239K ครั้ง

26 ความคิดเห็น

  1. #2664 Lov3 Me :) (@yui068640062) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 07:34

    ขอบคุณค่ะ สนุกมากๆ
    #2664
    0
  2. #2659 ห้วงคำนึง (@NuengMontian) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 17:52
    เอาอีกๆเอาอีกหลายๆตอนเลยครับ
    #2659
    0
  3. #2658 Serenezz (@serenezz) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 17:42
    อ่านรวดเดียวทั้งหมด สนุกมากๆๆๆๆ และคำผิดก็เยอะมากๆๆๆๆ เช่นกัน อยากให้ไรต์กลับมาแก้คำผิดด้วยนะ
    รอตอนต่อไป ^^
    #2658
    0
  4. #2655 annaaa (@anna_anna) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 15:18
    รอออออออ
    #2655
    0
  5. #2652 wang1 (@wang1) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 13:20
    มาต่อนะๆ
    #2652
    0
  6. #2651 ไข่ตุ๋น (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 13:17

    บทนี้พิมพ์ผิดได้จะแจ้งมากจ้า

    #2651
    0
  7. #2649 Amny Patcha (@neybeela) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 12:06
    คำว่า มด=ใด

    เห็นทุกตอนที่น่าจะมีอ่านว่าใด จะพิมพ์ว่า มด ตลอดเลย

    ผู้มด= ผู้ใด

    ตราบหมด= ตราบใด เราเข้าใจถูกมั้นอ่ะ
    #2649
    0
  8. #2646 bbdoman (@bbdoman) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 10:23
    สนุก​ รอหนังสือน่ะไรท์
    #2646
    2
    • #2646-2 สุภาณี (จากตอนที่ 55)
      21 ธันวาคม 2561 / 13:43
      รอหนังสือด้วย
      #2646-2
  9. #2645 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 10:17

    เริ่มสร้างกองกำลังของตัวเองแล้ว

    #2645
    0
  10. #2644 ying1911 (@a0979967458) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 10:12
    อ่าา อย่างนี้ท่านอ๋องต้องรีบอัพเลเวลแล้วนาาาา มีคนเติมทรูเพิ่มเข้ามาเรื่อยๆแล้วว
    #2644
    0
  11. #2643 ning792528 (@vj792528) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 10:08

    โอ้.....เครียดและเหนื่อยแทนท่านอ๋อง....หลานชายเทียบเท่าระเบิดเวลาพร้อมทั้งต้องสร้างกองทัพหนุ่มพรหมจรรย์กำจัดศัตรูในอนาคตด้วย


    #2643
    0
  12. #2642 banyenmoo (@banyenmoo) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 10:05
    ขอบคุณค่ะไรท์
    #2642
    0
  13. #2641 Aetep (@Aetep) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 10:01

    เอาอีกกกกก

    #2641
    0
  14. #2640 looksorlovetarn (@looksorlovetarn) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 09:56
    ขอเจ้าแห่งจอมเวท 4 ตอนได้ไหมคะไรท์หายไปนานมาก ไม่มาอัพเจ้าแห่งจอมเวทให้เลย ><
    #2640
    3
    • #2640-1 สุภาณี (จากตอนที่ 55)
      21 ธันวาคม 2561 / 13:40
      ไรท์ บอกอัพหลังปีใหม่ค่ะ
      #2640-1
  15. #2639 looksorlovetarn (@looksorlovetarn) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 09:56
    ขอเจ้าแห่งจอมเวท 4 ตอนได้ไหมคะไรท์หายไปนานมาก ไม่มาอัพเจ้าแห่งจอมเวทให้เลย
    #2639
    0
  16. #2638 rheenlove (@rheenlove) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 09:29
    เต๋อของข้า555
    #2638
    0
  17. #2637 สุภาณี (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 09:17

    ขอบคุณค่ะ

    #2637
    0
  18. #2636 wilainat27 (@wilainat27) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 08:58
    จะมีคนยอมเป็นพรมจรรย์เยอะขนาดนั้นเหรอ ฝึกแล้วเป็นหมันรึค่ะ&#191;&#191;
    #2636
    1
  19. #2635 แสงสุรย (@0612549913) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 08:36
    เราเครียดแทนจวิ้นเต๋อ ไม่สามารถใช้ชีวิตสงบสุขได้เลยมีเรื่องเข้ามาตลอด
    #2635
    0
  20. #2634 panitin (@panitin) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 08:20
    เริ่มเครียดขึ้นแล้ววว
    #2634
    0
  21. #2633 Shadow Reader ♡♡ (@batamana) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 08:19

    สร้างกำลังคนแล้ววววววววว

    #2633
    0
  22. #2632 สายลม (@tred) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 08:04

    ......
    #2632
    0
  23. #2631 game6969 (@game6969) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 08:00
    เอามาอีกเน้อ
    #2631
    0
  24. #2630 Pai-ll (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 07:47

    มาอีกน้อ

    #2630
    0
  25. #2628 Shihe (@beequits) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 07:37
    ว้าวววศาสตร์ขั้นสูง&#8203; จัวอะไรไม่รู้&#8203; กำลังพล&#8203; รวมอำนาจเลยยยยยยย
    #2628
    0