ปราการเทวะหวนคืน

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 503,933 Views

  • 6,554 Comments

  • 5,905 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    100,156

    Overall
    503,933

ตอนที่ 34 : ร่างเทพอสูรแท้จริง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16079
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1482 ครั้ง
    4 ธ.ค. 61

ตอน....







         ยิ่งกว่าถูกน้ำเย็นจัดสาดเข้าที่หน้า ใบหน้าที่ถูกปิดไว้กว่าครึ่งไม่สามารถคาดเดาสีหน้าและความต้องการของเด็กหนุ่มตรงหน้าได้ จิวจี้ซีหลับตานิ่งเพราะสิ่งที่เด็กหนุ่มตรงหน้าขอนั้นคือสมบัติของตระกูลจิว  ตระกูลที่ก่อตั้งสำนักกระเรียนขาวและสิ่งที่ทำให้ตระกูลและพรรคมั่นคงคือค่ายกลกังสดาลบุปผาถล่มสวรรค์ และเเน่นอนว่ามันต้องใช้ทั้งห้าใบถึงจะสามารถทำให้ค่ายกลสมบูรณ์มีเพียงทายาทสายตรงเท่านั้นที่ถือครองกังสดาลเหล่านี้ 


         "แต่จะว่าไปข้าก็ไม่จำเป็นต้องขอก็ได้นี่นา ไหนๆอีกสักครู่พวกเจ้าก็คงตกตายไปแบ้ว และของของคนตายก็เท่ากับไม่มีเจ้าของ " เสียงของเด็กหนุ่มยังคงกดดันอย่างเรียบง่าย แต่มันกลับได้ผลจนไม่น่าให้อภัย จิวจี้ซีนั้นถึงจะมีความหยิ่งทนงในตนเองเเต่ก็ไม่ยอมแลกชีวิตแน่ เพราะตราบใดเมื่อชีวิตยังมีก็มีความหวังเสมอ ถึงเขาตกตายไปกังสดาลก็ต้องตกไปเป็นของเด็กหนุ่มตรงหน้าอยู่ดี สู้ใช้ประโยชน์จากมันตอนนี้รักษาชีวิตตนเองไว้ก่อน



     " ด..ได้  ข้ายกมันให้ท่านแต่มีข้อแม้ว่าท่านต้องส่งพวกเราออกไปจากตรงนี้ทุกคน และกังสดาลนี้จะเป็นของท่าน " จิวจี้ซี ชูกังสดาลที่ย่อขนาดจนเป็นเพียงหยกห้อย


      จวิ้นเต๋อเองก็ไม่นับว่าเป็นปัญหาเพราะเขาเองมีอีกวิธีที่จะทำให้ หนอนทะเลทรายมรณะสงบลงเพียงชั่วคราวพอให้คนเหล่านี้หลบหนีออกไปได้ แต่การจะต่อกรกับมันจริงๆนั้นเขาคงต้องใช้ร่างเทพอสูรและพลังของจักรพรรดิหยาง เมื่อสู้เสร็จก็เข้าไปเก็บตัวในตำหนักสวรรค์สักหนึ่งวัน (5วันในตำหนักสวรรค์) นับว่าเป็นการวางแผนไว้ล่วงหน้อย่างน้อยให้คนเหล่านี้ออกไปจะง่ายกว่า 



        "บ้าจริง ขลุ่ยหยกเป่ยหู่ ขลุ่ยสะกดสัตว์อสูร เจ้าหลี่จวิ้นเจ้ากลับไปรอบนี้เจ้าต้องรับผิดชอบสิ่งที่เจ้าทำลงไป " พิณเก้าสวรรค์ และขลุ่ยหยกเป่ยหู่ล้วนเป็นเพียงตำนาน และแน้นอนเมื่อมันมาปร่กฏตรงหน้าโดยผู้ถือครองคนเดียวและจะเพิ่มเป็นสามสิ่งเมื่อรวมกับกังสดาลของเขา สวรรค์ท่านกำลังกลั่นแกล้งสิ่งใดข้ากัน 


       เพลงขลุ่ยที่บรรเลงเป็นท่วงทำนองสงบใจ ทำให้สายลมหยุดนิ่ง รากที่เคลื่อนไหวอย่างเกรียวกร่ดเมื่อครู่สงบลงไปมาก เหล่าเสียงโห่ร้องคำรามของสัตว์อสูรหายไปกลับกลายเป็นถทุกอย่างตกอยู่ในมนต์สะกด


      "ไปเร็ว!!  ....." หลังจากที่โยนสิ่งแลกเปลี่ยนำปแล้วก็เร่งคนของตนให้ออกไปจากตรงนี้ในทันที หากคิดตุกติกคงไม่รอดเพราะฉนั้นต้องรักษาชีวิตตัวเองเอาไว้ก่อน 

     "พวกเจ้าดูความสามารถของยุทธภัณฑ์สวรรค์เมื่อครู่นี้เอาเถิด แม้เเต่สัตว์อสูรระดับสวรรค์ยังไม่อาจต้านทานได้ " ภาพของสัตว์อสูรตลอแทางที่สงบลงมันเพียงหยุดการเคลื่อนไหว แต่เพียงเท่านี้ก็มากพอแล้วจะมีสิ่งใดอีกที่สามารถทำได้ขนาดนี้ เพียงไม่กี่สิบลมหายใจเสียงขลุ่ยก็จางหายไปเป็นสัญญาณว่าหมดโอกาสแล้ว จะหนีไปได้หรือไม่ขึ้นอยู่ที่ความสามารถ 





ตรึม!!!!!!!   เสียงของบางสิ่งบางอย่างที่ทำให้จิวจี้ซีถึงกับต้องชะงักหยุดการเคลือนไหว ละลอกของเสียงกังสดาลกล่อมสวรรค์ที่อัดแน่นไปด้วยพลังแสนอบอุ่นเป็นสายลมที่อบอุ่นเจือใบหน้าที่กำลังแตกตื่น ในใจของเขาตอนนี้ยอมรับว่าเด็กหนุ่มสามารถดึงพลังของยุทธภัณฑ์สวรรค์ได้เกือบสิบส่วนและยังสามารถใช้พลังตนเองเข้าไปแทรกแซงพลังของยุทธภัณฑ์





        กังสดาลหน้าตัดกว่าหนึ่งเมตรถูกปักหลักไว้กลางลานหิน เสียงที่มันปลดปล่อยออกไปนั้นอัดแน่นไปด้วยพลังหยางของจวิ้นเต๋ออย่างไม่ต้องสงสัย เสียงกรีดร้องแสบหูของสัตว์อสูรภายใต้โคลนตม มันเป็นคราแรกที่จวิ้นเต๋อรู้สึกว่าสิ่งนี้เป็นสัตว์อสูรจริงๆ และมันยังดูเก่าเเก่โบราณมากอีกด้วย มันน่าจะคล้ายๆกับยุคสมัยของสัตว์ในยุคแรกเริ่มพวกแมลงอะไรประมานนั้น 



         กรีซซซซ!!!!....     รากหรือเรียกได้อย่างเต็มปากว่าระยางของมันพยายามที่จะเข้ามาหยุดต้นเสียงนั้น แต่เมื่อสัมผัสพลังหยางที่อัดแน่นมานั้นทำให้มันไม่สามารถเข้าใกล้ได้ และกำลังพยายามที่จะกลับคืนสู่บ่อโคลนทมิฬ


       "เจ้าไม่สามารถทำสิ่งใดมันได้หาดมันยังอยู่ในบ่อโคลนนี้จวิ้นเต๋อ เพราะเสียงไม่อาจแทรกเเซงเข้าสู้ร่างของมันได้ " ตอนนี้ผู้ที่ให้คำปรึกษาน่าจะเป็นผู้ที่รู้จักมันมากที่สุด พยัคฆ์หยินเขี้ยวทมิฬหลังจากพักฝื้นเป็นเวลาสิบห้าวันร่างกายของมันก็ค่อยฟื้นฟูขึ้นอย่างช้าๆ นับว่าพลังธรรมชาติที่นี้เหมาะแก่การรักษาตัวเวลาบาดเจ็บจริงๆ มันชักเริ่มจะชอบที่นี้เข้าให้เเล้ว 


      "แล้วจะใช้วิธีใดหลอกมันออกมาเล่า ทันคงหนีไปแล้วล่ะ....." จวิ้นเต๋อเว้นวรรคประโยคชั่วครู่เพราะต้องการให้พยัคฆ์หยินเขี้ยวทมิฬโต้ตอบ 

      "ข้ามีนามว่าไป๋เมิ้ง ...อย่าได้เรียกบ่อยนักข้าไม่ชอบมันเท่าไหร่ เพราะคนที่กักขังข้าใช้เรียกขานข้า..." เสียงของพยัคฆ์หยินไป๋เมิ้งทั้งเจ็บใจและรักใคร่ภายในน้ำเสียง จะด้วยวิธีการใดๆก็แล้วแต่เจ้าของที่นี้อาจมีความจำเป็นก็ได้ 


       "เจ้าก็ลงไปซิ ง่ายจะตายพลังหยินพวกนี้ไม่สามารถทำร้ายเจ้าได้อยู่แล้วผิวหนังของเจ้าต่างเคลือบไว้ด้วยพลังหยางหรือจะเรียกให้ถูกตัวเจ้านั้นเเหละคือแก่นพลังหยาง.." ไป๋เมิ้งกล่าวคล้ายกับประชดประชันเพราะพลังของจวิ้นเต๋อไม่เพียงกดดันคนอื่นๆ แต่มันเองก็ได้รับผลกระทบเพราะเมื่อใดที่จวิ้นเต๋อใช้ร่างพลังหยางภายในตำหนักสวรรค์จะคล่ะคลุ้งไปด้วยพลังหยางเช่นกันและมันทำให้เขตแดนที่เขาสร้างขึ้นต้องใช้พลังมากขึ้นเพื่อคงสภาพมัน 


       ท่านอ๋องผู้ถูกเอ่ยถึงจ้องมองไปยังทะเลสาบย่อมๆที่ตอนนี้พื้นโคลนสีดำที่สงบนิ่งไม่มีไหวติงมันคล้ายกับผืนดินสีดำแต่หากลงไปมีหวังจมอย่างแน่นอน  กลิ่ยอายที่น่ารังเกียจนี้ไม่ได้เชิญชวนให้เขาต้องลงไปเลย และจพลงไปเพื่ออะไรยังไม่รู้เลย อย่างน้อยการทำทุกอย่างโดยเปล่าประโยชน์มันไม่น่าจะดีเท่าใดนัก 


      "เจ้าก็รู้ว่าเจ้าถือครองพลังหยาง หากเจ้าสามารถกลืนแก่นปราณหยินของธาตุหยินได้มันจะเพิ่มระดับปราณให้เจ้ามากกว่าโอสถสมุนไพรไร้ค่าพวกนั่นซะอีก " จวิ้นเต๋อชะงักทันทีเขามองข้ามเรื่องนี้ไปเลยก็ว่าได้ แต่มันก็เสี่ยงอันตรายอย่างมากที่จะกลืนกินพลังหยินและใช้พลังหยางควบคุมมัน หากทำไม่สำเร็จอย่างดีก็เปลี่ยนมาเป็นพลังหยินแทรกแซงจนตกตายแค่นั้นเอง 


        "พูดเช่นนี้แสดงว่าข้าสามารถกลืนแก่นปราณของเจ้าได้ใช่ไหมไป๋เมิ้ง ข้าน่าจะ...." เสียงพูดคุยที่ไม่ค่อยจริงจังแต่พยัคฆ์ในตำหนักสวรรค์ต่างหนาวเหน็บไปจนถึงก้นบึ้งของหัวใจ แน่นอนว่านั้นคือความจริงอย่างแน่นอนและไหนเลยมันจะต้านทานคนผู้นี้ได้

     "ข้าแค้ล้อเจ้าเล่นน่าสหาย ต่อไปนี้ดจ้าและข้าก็คือสหายกัน อย่าได้คิดเช่นนั้นเจ้าก็คงคิดเหมื่อนกับข้า " จวิ้นเต๋อเลือกที่จะซื้อความวางใจเพราะไม่ใช่เขาคนเดียวที่ทำได้ ไป๋เมิ้งก็ทำได้เช่นเดียวกัน และเขาคงไม่ลากสังขารเจียนตายเข้าไปในตำหนักสวรรค์แน่ๆ




         "เอาล่ะ ข้าจะลงไป ...." แต่ยังไม่ทันที่จวิ้นเต๋อจะตั้งตัวระยางมากมายก็เข้ามาลัดตัว แขนขาเขาไว้ ถึงมันจะละลายและไหม้เกลียมไปในทันทีแต่มันก็พยายามอย่างมากที่จะเข้าถึงตัวของจวิ้นเต๋อถึงจะบอกว่าสร้างความเจ็บปวดให้มันแต่มันก็คงยินยอมที่จะทำมัน ร่างของจวิ้นเต๋อจมลงไปในบ่อโคลนสีดำทมิฬอย่างช้าๆ แต่ความรู้สึกของเขาไม่ได้คล้ายกับจมลงน้ำเลย แท้จริงมันมีใช่บ่อโคลนแต่มันเป็นบ่อพลังงานแห่งความตาย นี่มันแหล่งพลังงานหยินที่บริสุทธ์มากๆ 



        ไม่แปลกที่โคลนสีดำจะเป็นพลังงานหยินที่หนาแน่นเพราะกี่พันกี่หมื่นชีวิตที่ตกเป็นเหยื่อพลังหยินที่ได้จากการฆ้าฟันนับว่าร้ายกาจไม่เบาเช่นกัน แต่ตอนนี้ผู้ที่จะรับผลประโยชน์จากมันหาใช้หนอนทะเลทรายมรณะ แต่เป็นจวิ้นอ๋องผู้นี้ พลังงานหยางที่เหนือชั้นกว่าค่อยๆกัดกินพลังงานหยินแห่งความตาย และเปลี่ยนมันเป็นพลังปราณมหาศาลเข้าสู่ร่างต้นกำเนิด หนอนทะเลทรายมรณะมันพยายามขัดขวางอย่างบ้าคลั่งแต่มันทำสิ่งใดไม่ได้ ได้แต่กรีดร้องออกมาด้วยความโกรธและเจ็บใจ อีกไม่นานบ่อพลังงานหยินแห่งความตายจะเปลี่ยนเป็นบ่อพลังหยางที่ตัวมันไม่สามารถดูดซับได้ และตัวมันก็จะถูกพลังเหล่านี้กัดกินจนตายอย่างช้าๆ  ความโหดร้ายตรงหน้าแม้เเต่จวิ้นเต๋อก็ยังไม่อาจคาดการณ์ได้ เพราะเขาไม่เคยใช้พลังหยางกัดกินพลังหยินมาก่อน 



        ความหนาวเย็นและความอ้างว้างจากความตายถูกแทนที่ด้วยความร้อนแรงและความอบอุ่น แต่มันคล้ายกับหม้อที่ตั้งอยู่บนกองไฟที่ภายในหม้อมีหนอนทะเลทรายมรณะอยู่ มันปลดปล่อยพลังหยินที่มันเก็บรักษามานับหมื่นปีเพื่อต้านทานพลังที่คุกคามมัน 



      "ใช้ร่างเทพอสูรซะ จวิ้นเต๋อและใช้พลังของจักรพรรดิหยาง" สิ้นเสียงของหย่าหลิง ทุกอย่างหยุดนิ่งคล้ายเวลาถูกหยุด และการก่อตัวของพลังหยางที่อัดแน่น พร้อมกับร่างของบุรุษหนุ่มที่ตอนนี้ไม่มีอาภรณ์ใดหลงเหลืออยู่ ร่างกายที่ค่อยๆมีเกล็ดสีแดงคลิปทองขึ้นตามลำตัว ละอองสีทองของพลังหยางถักทอเป็นผ้าผืนยาวปกปิดร่างกาย ผิวพรรณราวกับหยกที่ต้องเปลวเพลิง สายเนตรอัคคีที่หล่อหลอมจนเป็นอัญมณีน้ำงาม ฉลองพระบาทที่ก่อตัวขึ้นจากพลังหยางทั้งหมดร่างกายท่อนบนที่เปลือยเปล่ามีกล้ามเนื้อเล็กน้อย รอยสักสลักเสลารูปกิเลนเพลิงสวรรค์เรืองเเสงสีทองอร่ามตา 


        "เทพอสูร ร่างจริงเช่นนั้นหรือ เจ้าเป็นตัวอะไรกันแน่ เอออท่าน....." ไป๋เมิ้งที่ถูกสายตาจ้องมองไม่รู้ว่าสายตามองมาจากที่ไหนแต่ที่แน่ๆมันกำลังกลัว





อึกกกกก......" ท่านบรรพชน เกิดอะไรขึ้น ...." ฮ่องเต้ชิงหวินรีบเข้ามาประคองร่างของหญิงสาวที่ทำท่าราวจะล่มลง แต่นางหาได้สนใจคนที่มาประคองนางแต่ที่นางสนใจคือความรู้สึกของนางมากกว่าแน่นอนว่าตอนนี้มีนางเพียงหนึ่งเดียวที่สามารถใช้ร่างสัตว์เทพได้ แต่นางกำลังเผชิญหน้ากับพลังของเทพอสูรแท้จริง นางหันมองหลงหยู่ที่ตอนนี้อาการของมันชัดเจนกว่าครั้งไหนๆ มันพยายามที่จะหลบหนีเลยทีเดียว จนนางต้องปลดปล่อยกลิ่นอายของนางออกมาเพื่อบรรเทาความตื่นตกใจ 


       "ตั้งฐานที่ตรงหน้าอย่าไปต่อเลย และไม่จำเป็นไม่ต้องออกไปจากตรงนี้ ดูท่าว่าพวกเราคงมามากสุดได้เท่านี้ ระวังตัวให้มากที่นี้มีระดับที่พวกเจ้าไม่อาจที่จะเงยหน้ามองได้ " น้ำเสียงของนางไม่เพียงจริงจังแต่ทุกคำอัดแน้นไปด้วยความกลัวลึกๆ นางไม่เคยกลัวเช่นนี้แม้เเต่อยู่ต่อหน้าเทพอสูรมังกรเลย ...



        ร่างแท้จริงนั้นหาใช่ร่างของกิเลนสวรรค์ตัวใหญ่โตนับสิบๆเมตร แต่มันเป็นร่างเทพที่คล้ายกับร่างมนุษย์แต่ความสามารถนั้นสุดหยั่งทคเดียว เพราะจากการระเบิดพลังที่อัดแน่นร่างจริงของหนอนทะเลทรายมรณะก็ปรากฏขึ้นมา ร่างของหนอนน่าตาน่าเกลียดที่มีหัวถึงห้าหัวระยางที่ออกจากหัวแต่ล่ะฟัวทำหน้าที่คล้ายลิ้นลากเอาอาหารเข้าสู่ปากที่กระหาย ตอนนี้มันกำลังแห้งเฉาลงคล้ายดังต้นไม้ที่ถูกแดดเผา ตอนนี้พลังหยางของจวิ้นเต๋อสามารถครอบครองพื้นที่ทั้งหมดขที่นี้ได้แล้ว เพียงไม่นานร่างของหนอนทะเลทรายก็กลายเป็นฝุ่นผงไปหลงเหลือไว้เพียงแก่นปราณสีดำที่อัดแน่นไปด้วยพลังปราณหยินมหาศาล


        "ตะบะห้าหมื่นปี...." จวิ้นเต๋อแทบไม่อยากเชื่อว่าสัตว์อสูรตนนี้จะมีอายุมากขนาดนี้ แต่เมื่อคิดอีกทีคงไม่ถึงขนาดนั้น พลังหยินเหล่านี้มันน่าจะสะสมจากสิ่งมีชีวิตอื่นๆผ่านความตาย จวิ้นเต๋อหยิบแก่นหยินขึ้นมาและเปิดตำหนักสวรรค์ทันที และเมื่เข้ามาถึงร่างของของก็แปลเปลี่ยนไป และตอนนั้นเอง




        อ๊ากกกกกกกกก.......  เเรงสั่นสะเทือนจากเสียงร้องโหยหวนจนต้นเหมยหิมะสั่นไหวและล่วงโรยทันที พวกมันรับรู้ถึงความเจ็บปวดของนายแห่งตำหนัดสวรรค์ เหล่าสมุนไพร พฤกษาปราณนานาชนิดกำลังสั่นไหว แม้แต่บงกชวารียังล่ะทิ้งกลีบดอกปลิวว่อนไปทั่วพื้นที่ ที่พวกมันทำเช่นนี้ก็เพื่อเเสดงถึงความภัคดีและขอบคุณ เสียงของเหล่าพฤกษาล้วนชัดเจนในหัวของนายเหนือแห่งตำหนักพฤกษาสวรรค์ กลิ่นหอมของพวกมันถึงจะบรรเทาความเจ็บปวดได้แต่ก็ไม่มากพอ 



      "ท่านอ๋องท่าน...." หานหลี่ที่วิ่งหน้าตาตื้น พร้อมกัยเด็กหนุ่มหน้ามนอีกสองคนที่ตื่นตัวเช่นกัน ไม่เพียงสัมผัสของเสด็จปู่ที่เปลี่ยนไป ทุกสิ่งอย่างตอบสนองนายของมัน น้ำตกยังหยุดนิ่ง เกิดสิ่งใดขึ้น  แต่ในความเจ็บปวดเเสนทรมานมันยังมีความโชคดีอยู่พลังปราณที่ตอนนี้เอ้อล้นขึ้นมาจนมันสามารถทะลวงขั้นได้แล้ว ปัง!!!!  ปัง!!!! ปัง!!!!   ผู้นิราศขั้นสาม นับว่าเป็นจุดสูงสุดของผู้นิราศขั้นต้น ความรวดเร็วเช่นนี้นับว่าไม่มีให้เห็นแน่นอนเพราะจวิ้นเต๋อยังเลื่อนระดับมาได้ไม่ถึงสิบปีด้วยซ้ำไป การเลื่อนระดับคราเดียวถึงสามระดับเช่นนี้มันไม่ใช่เรื่องตลกเลย




        "แย่แล้ว บ้าที่สุดแก่นปราณหยินนั้นกำลังตื่น มันกำลังจะเข้ากลืนกินท่านอ๋อง..." เป็นหานหลี่ที่สัมผัสถึงพลังหยินได้ เพราะตัวเขาเองก็พึ่งจะเรียนรู้ปราณจักรพรรดิหยางเช่นกัน ถึงจะมีตะบะไม่ถึงร้อยปีแต่ก็สามารถรับรู้ได้ และไม่สามารถทำสิ่งใดมากไปกว่ากันสายเลือดของฉีหลินทั้งสองออกห่างไป 


      "องค์ชายพวกท่านเข้าไปไม่ได้ พลังของพวกท่านไม่สามารถต้านทานพลังหยินที่รุนแรงเช่นนี้ได้ " ถึงจะเอ่ยห้ามแต่องค์ชายทั้งสองก็ไม่อยากรัยฟัง เพราะพวกเขาห่วงใยคนตรงหน้ามากจนไม่อาจล่ะทิ้ง 



      ม่านสีทองที่อ่อนนุ่มและเบาบางเข้ามาครอบร่างของพวกเขา ทำให้พวกเขามองเห็นพลังปราณหยินที่มากระทบม่านปราณที่หานหลี่สร้างขึ้น หานหลี่เองก็ลำบากไม่น้อยนี้อาจเป็นคราแรกที่เกิดเรื่องเช่นนี้ท่านปู่ก็ไม่อยู่(หานกู่)  แต่เพียงคิดได้ไม่นานร่างของหานกูก็ปรากฏกายขึ้น พร้อมกับตั้งรับทันทีเช่นกันสีหน้าของหานหลี่สบายใจขึ้นมากทีเดียว ที่เห็นหานกู่ แต่สีหน้าของหารกู่นั้นกำลังจ้องมองฝ่าความหวาดกลัสเข้าไป 


       "โฮกกกก....." หย่าหลิงและหย้าหลินที่กระโดดเข้ามาขวางทาง พยัคฆ์หยินเขี้ยวทมิฬนามไป๋เมิ้งเอาไว้ทันที ถึงจะไม่สามารถจัดการกับสัตว์เทพตรงหน้าได้ แต่ก็ไม่อาจให้มันเข้ามาได้ เพราะเพียงเท่านี้ภายในตำหนักก็มีพลังหยินมากพอแล้ว 


       " ข้าไม่ได้มาร้าย ข้าเพียงเข้ามาดูอาการ แต่หากไม่ได้ข้าก็คงต้องออกห่างจากที่นี้ " ร่างของพยัคฆ์ที่วิ่งโจนทะยานหายไปทำให้สัตว์เทพกิเลนทั้งสองคลายท่าทีลง เพราะพลังหยินของไป๋เมิ้งอาจไปส่งเสริมพลังหยินแห่งความตายทำให้ไม่อาจปล่อยหรือให้เข้าใกล้แม้แต่ตำหนักได้ 



        "ท่านอ๋องท่านเป็นเช่นไรบ้าง!!!!   " หานกู่เอ่ยถามขึ้นด้วยความเหนื่อยล้าเพราะนี้ก็หนึ่งวันเต็มๆเเบ้วที่มันต้องคอยกางพลังป้องกันและส่งเสริมพลังหยางให้มีมากพอ รวมถึงกิเลนทั้งสาม หรือเเม้แต่องค์ชายทั้งสองที่ต่างปลดปล่อยทุกสิ่งอย่างที่ตนเองมี แม้จะต้องแลกมาด้วยควาทเจ็บปวดก็ไม่ปริปากบ่นแม้แต่ครึ่งคำ 









      ฆ่า.....ฆ่า.........   'สงบไว้เต๋อ ไม่มีสิ่งใดทำให้เจ้ามีความรู้สึกอย่างฆ้าได้ คนเหล่านั้นอยู่คนล่ะโลกกับเจ้า ถึงจะโกรธแค้นก็ทำสิ่งใดไม่ได้ ใช่แล้วทำสิ่งใดไม่ได้ '  จวิ้นเต๋อค่อยๆลื่มตาขึ้นมา ความเจ็บปวดที่ไม่ได้เบาบาง แต่มีบางอย่างที่กำลังพยายามที่จะครอบครองความคิดของเขาถึงมันจะดึงความรู้สึกภายในมากมายออกมา แต่มันคงไม่รู้ว่าความรู้สึกเหล่านั้นไม่มีประโยชน์ที่นี้เลยแม้เเต่น้อย เพราะเขาตายจากโลกนั้นไปแล้วโกรธเกลียดใครก็คงไม่อาจทวงความแค้นได้ จะฆ่าไปใย


     เสียงและกลิ่นอายแห่งความตายค่อยๆเลือนหายไปกลายเป็นพลังปราณที่อบอุ่นเข้ามาแทน ตอนนี้ร่างกายที่เปลี่ยนแปลงไปเล็กน้อยของท่านอ๋องประจักษ์ต่อสายตาของทุกคน จนหานกู่ทนไม่ไหวต้องลากเจ้าเด็กน้อยสองคน หรือว่าสามคน...ออกไป 




      ดวงเนตรที่หลับไหลเป็นเวลาสามวันเปิดออกเผยให้เฟ็นแววตาที่ใสกระจ่างกว่าเดิม และผิวพรรณที่มีสีแดงชมพูระเรื่อ ปากที่อวบอิ่มดังบุรุษแต่สีของมันราวกับพิงกั่วกำลังยกยิ้มส่งมายังข้ารับใช้ที่เตรียมตัวจะปรนนิบัติ และตอนนั้นเองที่เกราะไหมฟ้าได้กลับมาห่อหุ้มร่างกายของจวิ้นเต๋อไว้อีกครา ทำให้ร่างกายของเขามิได้เปลือยเปล่าอีกต่อไป 



      'ผู้นิราศขั้น 7' ความตื่นตกใจเช่นนี้ไม่เคยมีมาก่อนนับตั้งแต่ที่เขากลับมายังดินแดนแห่งนี้ไม่เคยคาดว่าจะมีสิ่งใดที่ทำให้เขาตื่นเต้นได้เท่านี้มาก่อน แต่ความสงบทางสีหน้าและเเววตายังคงเป็นเช่นเดิม ตอนนี้ข้ารับใช้อีกผู้ที่คุกเขาอยู่หน้าเรือนคอยอำนวยความสะดวกทุกสิ่งอย่างแต่เมื่อท่านอ๋องยังไม่วางใจเขาก็ไม่อาจเข้ามาได้ 

        "เข้ามาซิ หานอี้....."















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.482K ครั้ง

83 ความคิดเห็น

  1. #5007 Rey_R (@Rey_R) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 21:01
    เป็นตัวเอกมันต้องอัพเพทกันอย่างนี้ ไม่ใช่กว่าจะอัพทีต้องรอเป็นร้อยตอน
    #5007
    0
  2. #3775 (@Akasitmika) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 18:53

    เดี๋ยวๆ ท่านอ๋อง จะเป็นผู้หญิงไปทุกวันหากบรรลุ เป็นนามธรรมได้ไม่เปลี่ยนเพศเลยรึ 55+

    #3775
    0
  3. #3041 sanomos123 (@sanomos123) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 19:05

    สนุกสวดๆ
    #3041
    0
  4. #3018 bophobia (@bophobia) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 16:06
    โอ๊ยยยบ สนุกกก
    #3018
    0
  5. #1775 kookiooo (@kookiooo) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 00:46

    ทำไมกูเขินๆ
    #1775
    0
  6. #1683 0930019142 (@0930019142) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 00:28

    สนุกมาก
    #1683
    0
  7. #1598 kimookka (@kimookka) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 14:48
    รอๆๆๆๆๆๆๆ
    #1598
    0
  8. #1596 Nuttanoon (@Nuttanoon) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 09:13
    รอๆๆๆๆๆๆนะค่ะไร สนุกมากอ่ะ
    #1596
    0
  9. #1595 River no off return (@rattyas) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 01:41
    สนุกมากค่ะ จะรอนะคะ
    #1595
    0
  10. #1589 สุภาณี (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 21:36

    รอนะค่ะ

    #1589
    0
  11. #1588 EchizenRyoma (@siriwanphanpa) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 15:43
    สูงกว่าเดิมอีก
    #1588
    0
  12. #1587 rose2233445568 (@rose2233445568) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 13:51
    รอๆๆๆๆๆๆ
    #1587
    0
  13. #1586 chipponz (@chipponz) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 12:17
    รอออออออออออออ
    #1586
    0
  14. #1585 Zensiki HazenTech (@TunvaJunyongyod) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 10:09
    รอติดตามตอนต่อไปครับ
    #1585
    0
  15. #1583 VKK42 (@VARANTHITA) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 08:32
    อวตารร่าง เคะ...โคตรๆๆๆๆ
    #1583
    0
  16. #1582 TripleCute (@Chenjingjing) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 08:15

    ไรต์อยู่ไหน กลับมาด่วน ๆ

    #1582
    0
  17. #1579 Apisara1128 (@Apisara1128) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 03:30

    ท่านอ๋อง​ ท่านมีความสุนทรีย์​คล้ายๆ​ นายน้อยทรีโน่เลยน่ะเจ้าค่ะ
    #1579
    0
  18. #1578 noahly (@noahly) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 23:12
    ค้างงงง ติดเรื่องนี้หนักมากกกก
    #1578
    0
  19. #1575 A-loveless (@A-loveless) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 21:35
    รอฉันรอเธออยู่
    #1575
    0
  20. #1573 NatnichaNn (@NatnichaNn) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 21:01
    มาอัพต่อเร็วๆนะ
    #1573
    0
  21. #1572 ทาสของเหมียว (@iiizo) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 20:03
    มีความอัพเวล
    #1572
    0
  22. #1571 sapaisittiyupe (@sapaisittiyupe) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 19:54
    เทพสุดๆรอจ้า
    #1571
    0
  23. #1570 JirapornPannuma (@JirapornPannuma) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 19:20
    รอออออออ
    #1570
    0
  24. #1569 samby (@samby) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 19:06

    ชอบมากค่าาา ขอเยอะๆ

    #1569
    0
  25. #1568 fernlumear (@fernlumear) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 18:17
    มาต่อหลายๆตอนเลยนะคะ ชอบมากกก
    #1568
    0