ปราการเทวะหวนคืน

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 498,552 Views

  • 6,531 Comments

  • 5,835 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    94,775

    Overall
    498,552

ตอนที่ 32 : วันที่สาม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12919
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1218 ครั้ง
    2 ธ.ค. 61

ตอน .....





        เมื่อสักครู่ที่จวิ้นเต๋อเข้าไปวุ่นวายกับการต่อสู้เมื่อครู่มิใช้เพราะเขาเมตตาผู้อื่น เพียงเพราะเขาต้องการสัตว์เทพตรงหน้าเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ทำให้เขาต้องออกเเรง แต่สำหรับสัตว์เทพ หรือสัตว์อสูรตัวอื่นๆที่หลุดออกมาก็แล้วแต่วาสนาแล้วกัน 


       "หย่าหลินเจ้าว่าที่ป่าฝั่งนั้นมีสิ่งใดอยู่ ข้าได้กลิ่นหอมแบบแปลกๆ แต่ข้าไม่สามารถสัมผัสมันได้ " จวิ้นเต๋อที่เก็บสมุนไพรกว่าสามวันสามคืนจนมาถึงจุดที่เขาไม่สามารถไปต่อได้  เพราะยิ่งเข้าใกล้สัมผัสที่มีต่อเหล่าพฤกษายิ่งเบาบาง เพราะมันเป็นทุ่งหินสีดำแปลกตาเขาไม่อาจรู้ได้ว่ามันคือสิ่งใด แต่มีบางอย่างบอกเขาว่าที่นี้อันตรายมากทีเดียว ถึงจะเรียกว่าเป็นแดนเร้นลับแต่มันก็กว้างใหญ่จนไม่สามารถคาดเดาพื้นที่ทั้งหมดได้


       "ที่นี้ดูคล้ายจะเป็นสถานที่ ที่เกิดการต่อสู้ใหญ่มาก่อนจวิ้นเต๋อ ดูผืนดินพวกนี้ซิมันไร้ซึ่งชีวิตไม่มีพฤกษาปราณชนิดใดที่เติบโตที่นี้ได้ไม่เเปลกที่เจ้าจะไม่สามารถสัมผัสสิ่งใดได้ " หย่าหลินนางเป็นคนช่างสังเกตุ หากเเต่ก่อนการจะออกนอกเขตแดนที่ตนเองเคยอยู่นับว่าเป็นข้อห้ามสำหรับนาง แต่จวิ้นเต๋อได้ทุบกะลาที่คลอบตัวนางออก ทำให้นางได้เห็นโลกกว้าง.....


        "การต่อสู้เช่นนั้นหรือ การต่อสู้ของผู้ใดกันถึงมีพลังมากมายทำลายสรรพสิ่งได้ขนาดนี้ " หย่าหลินนางไม่ได้เอ่ยตอบเเต่อย่างใด แต่ดวงตานับสิบดวงของนางจับจ้องไปที่ตัวผู้ที่รำพันเมื่อครู่ 'ท่านก็สามารถทำได้ ท่านอ๋องของข้า หากท่านใช้ร่างเทพอสูร' แต่นางก็หาได้เอ่ยออกไปเป็นคำพูดเพราะรู้ดีว่าเงื่อนไขสำหรับจวิ้นเต๋อคือสิ่งใด เงื่อนไขที่สุดแสนจะลำบากก็แลกมาด้วยพลังที่ยิ่งใหญ่ บางคนอาจแลดมาด้วยโลหิตเพียงหยด แต่บางคนอาจแลกมันมาด้วยชีวิตก็ย่อมมีความเป็นไปได้ เพราะเช่นนี้การใช้ร่างสัตว์เทพจึงเป็นสิ่งที่มีน้อยคนนักจะค้นหาเงื่อนไขเหล่านั้นจนพบ





      "ท่านบรรพชน ท่านคิดว่าตอนนี้จวิ้นอ๋องจะเป็นเช่นไร " ฮ่องเต้ชิงหวินเอ่ยขึ้นในขณะที่นั่งพัก พวกเขาต้องทุมเทอย่างมากในการรวบรวมเหล่าทรัพยากรที่หายาก ทำให้มีเวลาน้อย และไม่มีเวลามากพอที่จะสนใจผู้อื่น 

     หรูอี้นางหันมองผู้ที่ตกในความเสน่หาของรูปลักษณ์ของอ๋องศักดิ์สิทธิ์อย่างโงหัวมิขึ้น นางมองตั้งแต่หัวจรดเท้าและถอนหายใจบาวเหยียดเพราะสภาพคนถามตอนนี้ควรที่จะดูตนเองก่อนดีไหม ถึงจะไม่แน่ใจว่าอ๋องศักดิ์สิทธิ์อยู่ในระดับใดกันแน่ แต่พลังที่พอสัมผันได้นั้นนับว่าเหนือกว่านางไปมากทีเดียว อย่างน้อนก็ต้องระดับผู้นิราศขึ้นไปเท่านั้น จะมีสักกี่คนกันที่ไปถึงระดับนี้ได้ 


      "ข้าชักจะไม่มั่นใจในตัวเจ้าแล้วฮ่องเต้ เจ้าอย่าลืมว่าที่ข้าพาเจ้ามาเพื่อหาประสบการณ์เพราะนอกจากฮ่องเต้ของฉีหลินแล้วเจ้านับว่าอ่อนแอที่สุดในหมู่ของราชวงศ์เลยก็ว่าได้  " สิ่งที่นางกล่าวมาเป็นความจริง นางตื่นขึ้นมาก็ได้รับคำสั่งจากผู้ที่เหนือกว่าให้เข้ามาช่วยเหลือราชวงศ์ ที่นางหลับไหลไปนางอยู่ในโลกใบเล็กที่เป็นสุสานของเหล่ามังกรนภา นับว่านางได้บรรลุทุกอย่างที่นั้น ดินแดนที่พวกเขาคิดว่าครอบครองมันมาได้ช้านานนับหมื่นๆปี แท้จริงมันไม่เคยตกเป็นของใครอย่างแท้จริง แต่ด้วยความที่นางไม่อยากแพร่งพรายความลับใดๆนางก็เลือกที่จะนิ่งเฉย....


          "ข้าเข้าใจแล้วขอรับท่านบรรพชน " ฮ่องเต้หนุ่มจำมจกล่าวออกไปเช่นนั้นเพราะเขาไม่สามารถโกหกตนเองได้ว่าอ่อนแอจริงๆ ดังคำที่ท่านบรรพชนกล่าวมา 







      "หย่าหลินหลบ....."   ฟิ้วววววว......ตูมมมมมมม     ลูกไฟขนาดใหญ่ที่ถูกยิ่งออกมาอย่างแม่นยำมันพุ่งตรงใส่หย่าหลินที่มีร่างกายใหญ่โต แต่จากสัมผัสปราณของจวิ้นเต๋อทำให้มันพลาดเป้าหมาย จวิ้นเต๋อกระชับกระบี่ในมือทันทีในเมื่อเขารู้ว่าผู้ที่โจมตีหาใช่สัตว์อสูรแต่เป็นกลุ่มคนชุดดำที่มีจำนวนไม่ต่ำกว่าสิบคน .....



       "กิเลน...นั่นมันกิเลนไม่คิดว่าพวกเราจะโชคดีเช่นนี้  ...." หย่าหลินไม่ได้ตกอยู่ในพันธะสัญญาใดๆ ทำให้ไม่มีใครมแงออกว่านางเป็นอสูรที่มีเจ้าของ เเต่ร่างของจวิ้นเต๋อที่ปรากฏตัวบนร่างของกิเลนหนองน้ำทำให้ครชุดดำเหล่านั้นถึงกับชะงักงัน 


       "พวกเจ้าคิดจะทำอะไรกับสัตว์อสูรของข้าเช่นนั้นหรือ " คำกล่าวที่เอ่ยออกมาพร้อมกับการปรากฏตัวอย่างฉับพลัน ทำให้คนชุดดำเหล่านั้นต่างอดที่จะเเปลกใจมิได้ หาดคนผู้นี้อยู่ที่นี้ไหนเลยพวกเขาจะสัมผัสถึงเขาไม่ได้ แต่ตอนนี้มันไม่ใช่เวลามาหาคำตอยแต่เป็นเวลาที่ต้องตัดสินใจ 


        "มันเป็นสัตว์อสูรที่ไม่มีพันธะสัญญาจะเป็นของเจ้าได้ยังไง หลบไปซะพวกเราจะจัดการมัน " เมื่อหย่าหลินได้ยินว่าจะมีมนุษย์มาจัดการนาง นางถึงกลับปิดกลั้นความโกรธไว้ไม่อยู่มนุษย์เหล่านี้ดูถูกใครกัน แต่ในตอนที่นางกำลังโกรธสัมผัสพลังปราณพฤกษาที่เย็นสบายก็กระจายไปทั่ว ทำให้นางผ่อนคลายลงและเป็นการบอกกลายๆว่าตอนนี้นางมิได้อยู่เพียงลำพัง 


        "หยุดก่อนศิษย์น้อง....  " คำกล่าวที่ดูจะมีความวิตกกังวลเล็กน้อยของผู้นำกลุ่มเอ่ยขึ้นมา ตัวมันเองนับเป็นคนที่มีความฉลาดอยู่บ้างมันสังเกตุทั้งการแต่งกายและท่วงท่า คนผู้นี้หาได้เเสดงความหวาดกลัวแม้รูปลักษณ์จะเป็นเพียงเด็กหนุ่มแต่แท้จริงอาจไม่เป็นเช่นนั้นก็ได้ 

       จิวจงจวิ้น  รองเจ้าสำนักกระเรียนขาว เป็นสำนักที่แทบไม่ยุ่งเกี่ยวกับผู้ใดไม่จัดอยู่ในสำนักใหญ่อะไรแต่จัดอยู่ในสำนักเร้นกายที่ตัดขาดผู้คน ในดินแดนผานกู่มีสำรักเช่นนี้อยู่มากมาย บางทีอาจมีผู้ที่เเข็งแกร่งที่เร้นกายอยู่มากมายก็เป็นได้ 


       "ศิษย์พี่ท่านไม่เห็นหรือตรงหน้าเป็นสัตว์เทพเลยนะ หากเราสามารถจัดการมันได้ เราจะได้อะไรท่านลองคิดดูซิ อีกอย่างสัตว์เทพตรงหน้าหากพวกเราร่วมมือกันคงจัดการได้ไม่ยากนัก " จิวหลี่จวิ้น ผู้เป็นศิษย์น้องกล่าวออกมาอย่างคนที่ใช้ความคิดเเล้ว เพราะมันไม่ได้มองเห็นเด็กหนุ่มตรงหน้าอยู่ในสายตาเลย




         จวิ้นเต๋อขมวบคิ้งเล็กน้อยคนเหล่านี้เป็นผู้ใดกัน ระดับพลังปราณหรือก็ไม่สามัญแต่พวกเขาเป็นคนของใครกัน หรือมีส่วนเกี่ยวข้องกับขุมอำนาจใด แต่การท้าทายมุ่งสังหารหย่าหลินเช่นนี้เห็นทีคงไม่อาจปล่อยผ่านได้ 

        "ต้องการสังหารเพื่อนข้าก็ต้องดูว่าความสามารถของพวกเจ้ามีเเค่ไหน  ...." จวิ้นเต๋อโบกสบัดกระบี่เพียงครั้งเดียว รังสีกระบี่นับร้อยปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า สร้างความตกตะลึงและเเตกตื่นให้แก่เหล่าผู้พบเห็น แต่ก็ไม่มีเวลามากพอที่จะวิเคราะห์เพราะตอนนี้พวกเขาเพียงต้องตั้งรับให้เร็วที่สุด ถึงจะไม่ใช่กระบี่เเท้จริงแต่ความรุนแรงที่มากระทบม่านปราณมันสามารถสังหารเหล่าผู้ฝึกปราณขั้นปราณนภาในคราเดียว นี่มันวิชาใดกันโหดเหี้ยมจริงๆ


       "เพลงกระบี่กระเรียนขาว.......กระบี่สีขาวปรากฏขึ้นต่อหน้าของจวิ้นเต๋อ นับว่าวิชาตัวเบาของคนผู้นี้นับว่าดีเยี่ยมทีเดียวเพราะหลังจาการปะทะของกระบี่ไม่นานช่องว่างเพียงเล็กน้อยก็ทำให้เขาสามารถแทรกกายมาได้ แต่ตอนนี้เขากำลังลืมไปหรือไม่ว่าเด็กหนุ่มตรงหน้าไม่ได้ยืนอยู่บนพื้นดิน 




        ปัง!!!!!!     เเส้สีครามขนาดใหญ่หวดร่างของผู้เข้าโจมตีอย่างโหดเหี้ยมมันมีทั้งความรวดเร็วเเละแหลมคมหางที่ยาวกว่าสิบเมตรของกิเลนหนองน้ำที่ตอนนี้สบัดไปมาคล้ายแส้เถาวัลย์   จวิ้นเต๋ออดที่จะเเปลกใจไม่ได้ว่าหย่าหลินนั้นซ่อนความสามารถเพื่อสิ่งใด ความจริงหากนางไม่ต้องการอยู่เพียงหนองน้ำ นางสามารถครอบครองทะเลสาบขนาดใหญ่ที่ไหนสักแห่งก็ย่อมได้ แค่นางก็เบือกทางที่สงบมากกว่า




        "ศิษย์น้อง   ...  " ร่างของจิวหลี่จวิ้นที่หาช่องว่างเข้าโจมตีโดยไม่สนใจคำทัดทานจากศิษย์ผู้พี่ที้เป็นผู้นำกลุ่มและการโจมตีเมื่อครู่ถึงจะรวดเร็ว แต่ศัตรูหาได้สามัญและอีกอย่างสัตว์อสูรตรงหน้าหาใช้สัตว์อสูรธรรมดาแต่มันเป็นถึงสัตว์เทพที่มีสติปัญญา 


       "อั๊กกกก  ...''  โลหิตสีแดงฉานกระอั๊กออกมานับว่าเป็นเเรงกระแทกที่รุ่นแรงทีเดียวอีกอย่างเพราะคนผู้นี้มุ่งพลังไปที่การโจมตีมากเกินไปทำให้พลังป้องกันลดลงและรับแรงกระแทกทั้งหมดเอาไว้ 


       จวิ้นเต๋อไม่ได้รู้สึกยังไงกับภาพที้เห็นการพลาดพลั้งของคนตรงหน้ามิได้ขึ้นอยู่กับเขา แต่เป็นตัวผู้โจมตีเองที่ไม่ระวังตนเอง การที่บุคคลตรงหน้ากล้ากล่าวว่าจะจัดการกับหย่าหลินทำให้นางมีความโกรธเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว


      "เป็นเช่นใดบ้าง นี้โอสถกลืนมันลงไป ..." จิวจงจวิ้น เข้ามาดูอาการของผู้เป็นศิษย์น้องมันไม่ทันกล่าวเตือนก็เห็นว่าศิษย์น้องของตนได้ลงมือเเล้ว เช่นนี้การเจรจาคงยากแล้ว 



       "ข้ามีนามว่า จิงจงจวิ้น เป็นรองเจ้าสำนักกระเรียนขาว ไม่ทราบว่ายอดยุทธท่านคือผู้ใดกัน.. " อย่างน้อยก่อนการต่อสู้หมายชีวิตจะเกิดขึ้นการทราบถึงที่มาที่ไปของคนที่กำลังจะรับมือนับว่ามีความสำคัญเพราะการจับทางของวิชายุทธนับว่าได้เปรียบ ....



       จวิ้นเต๋อรู้ถึงความคิดอ่านของคนผู้นี้ก็อดที่จะชื่นชมมิได้นับว่ามีความฉลาดอยู่มากอีกอย่างตอนนี้กำลังของเขาหายไปหนึ่งเพียงการโจมตีเพียงครั้งเดียวของหย่าหลิน พวกเขาคงไม่คิดว่ามันจะจัดการได้โดยง่ายแน่ อีกอย่างระดับจักพรรดิสวรรค์ขั้นแปดเพียงคนเดียวจะนับเป็นสิ่งใดได้ แต่นี้ก็เพียงกลุ่มเล็กของสาขาพรรคกระเรียนขาวที่แท้จริงล่ะนะ ดูท่าพรรคเร้นลับเหล่านี้จะมีมากมายจริงๆ 


      ขุมอำนาจเร้นลับหรือพรรคเร้นลับนั้นเป็นหนึ่งในขุมอำนาจที่ไม่อาจประเมินได้ เพราะพวกเขามีความลับมากมายที่ไม่อาจให้คนภายนอกได้รู้ และอีกอย่างพวกเขาไม่ขึ้นตรงต่อผู้ใด จักรวรรดิหรือราชวงศ์ใดๆ ไม่มีอันดับไม่มีคนรู้จัก แต่ดูท่าจากฝีมือมิได้เป็นรองสำนักมีชื่อในลำดับยุทธภพเลย



       "ตำหนักกระเรียนขาว หรือพรรคกระเรียนขาว จะให้ข้าเรียกเช่นใดดี แต่ก็ว่าล่ะนะพรรคที่เก็บตัวเช่นนี้เเต่กลับเข้ามายังสถานที่ของเหล่าราชวงศ์ปกครองอยู่นับว่าไม่เหมาะจริงๆ ท่านว่าไหม.." แน่นอนว่าสิ่งที่เด็กหนุ่มตรงหน้ากล่าวออกมานั้นเป็นความจริงหากพวกเขาทำเช่นนี้ทั้งผิดต่อพรรคหลัก และคนใน แต่แดนเร้นลับผาเบิกตะวันพวกเขาก็ศึกษาเกี่ยวกับมันอยู่มากทำให้อดไม่ได้ที่จะยื่นมือเข้ามา


         "ท่านคือใคร.....:" น้ำเสียงของจิงจงจวิ้นเยือกเย็นขึ้นในทันทีเพราะเด็กหนุ่มตรงหน้าทราบถึงสถานะของพวกเขาอย่างง่ายดายถึงจะบอกไป คนอื่นๆมักคิดว่าพวกเขาเป็นเพียงพรรคเล็กๆไม่มีความสำคัญอะไร


        "ข้าจะเป็นใครนั้นมันไม่สำคัญเท่าพวกเจ้าเข้ามาได้อย่างไรหรอก อีกอย่างที่นี้มีคนของห้าจักรวรรดิอยู่ ไม่ช้าก็เร็วพวกเขาคงรู้ว่ามีมือที่สามเช่นพวกเจ้าอยู่และนั่นคือสิ่งที่พวกเจ้าควรกังวล " หากเป็นดช่นนั่นจริงตัวตนของพรรคเร้นลับจะถูกเปิดเผยและถูกจ้องเล่นงานจากขุมอำนาจที่ออกสู่ที่เเจ้งแล้ว  มือทั้งสองของจิงจงจวิ้นกำเเน่นเพราะคำกล่าวของคนตรงหน้ามันเป็นความจริงและความผิดทั้งหมดคงหนีไม่พ้นพวกเขาที่ต้องรับผิดขอบ  พรรคเร้นลับมีการรับศิษย์ด้วยเงื่อนไขบางอย่างทำให้พวกเขามีศิษย์น้อยกว่าเหล่าสำนักที่เปิดตัวยิ่งใหญ่ 



       การเผชิญหน้าของกลุ่มคนทั้งสองนับว่าเป็นความบังเอิญก็ว่าได้ เพราะพวกเขามีการลบตัวตนที่ดีเยี่ยมและหลีกเลี่ยงผู้อื่นอย่างดีจนมาพบกับสัตว์เทพตรงหน้าพวกเขาเลยจำเป็นที่จะต้องเผยตน และรับรู้ว่ามันไม่ได้อยู่เพียงลำพัง หากเป็นสถานที่ปกติเขาคงคิดว่าเด็กนี่คงไม่มีอันตรายใดๆ แต่ที่นี้คือแดนเร้นลับที่พึ่งจะเปิดตัว ถึงจะเป็นองค์ชายหรือราชวงศ์อย่างน้อยก็ต้องมีผู้อารักขา แต่ดูเอาเถิดเด็กหนุ่มผู้นี้ทำตัวราวกับว่าอยู่สวนหลังบ้านของตนเองก็มิปาน



        "ในเมื่อไม่สามารถพูดคุยกันได้ ข้าก็คงไม่ต้องออมแรง " ร่างของจิงจงจวิ้นเลือนหายไปจากสายตาแต่ร่องรอยของพลังปราณธาตุวายุที่ปรากฏตัวอย่างกะทันหันทำให้จวิ้นเต๋อสามารถจับความเคลื่อนไหวของเขาได้ ความจริงวิชาตัวเบาของพวกเขาก็ไม่ได้ สูงส่งอะไรแค่ที่มันทรงประสิทธิภาพขนาดนี้เพราะปราณธาตุของพวกเขาเป็นธาตุวายุ มันส่งเสริมวิชายุทธที่ต้องอาศัยความเร็วอยู่เเล้ว 


        เคร้งงง!!!!   กระบี่เหล็กกล้าที่นับว่าเป็นยุทธภัณฑ์ระดับนภาเลยทีเดียว มันถูกรับไส้ด้วยกระบี่หยกที่ดูๆแล้วสุดแสนจะเปร่อะบางแต่ความแข็งแกร่งแท้จริงของมันก็เป็นที่ประจักษ์แล้ว

       กระบี่ที่บิ่นเล็กน้อยจากการโจมตีเมื่อครู่ทำให้จิวจงจวิ้นรู้ทันทีว่ากระบี่ตรงหน้านั้นคือยุทธภัณฑ์สวรรค์อย่างแน่นอน ตอนนี้มันรู้แล้วว่ามันคิดอ่านผิดพลาดเพราะหวังจะปิดปากคนผู้นี้แต่อาจเป็นพวกเขาเองที่จะหายไปตลอดกาล




        กระบี่ที่สั่นไหวคล้ายกำลังจะสิ้นพลังทำให้ยิ่งทำให้จิตใจของจิวจงจวิ้นรู้ถึงพลังของเด็กหนุ่มตรงหน้าทันที แต่ก็นับว่าสายเกินไปเสียเเล้ว ตอนนี้สายลมที่หยุดนิ่งรอบๆทำให้ชักนำมาด้วยความรู้สึกที่ไม้อาจบอกได้ กลิ่นบุปผาเเปลกประหลาดกระจายตัวไปทั่วกลีบของบุปผาสีจางกระจายไปทั่วบริเวณ แต่เป้าหมายของมันนั้นคงมิใช่เเค่ส่งกลิ่นหอมไปวันๆเป็นเเน่ 


        "สายธารบุปผา   ....." สิ้นเสียงของเด็กหนุ่มละอองกลีบบุปผาหลอมรวมกันจนกลายเป็นสายธารที่มีเเรงกระเพื่อมคล้ายแม่น้ำ มันไหลเอื่อยเข้าใกล้กลุ่มของพรรคกระเรียนขาว



        กำแพงปราณวายุที่ก่อตัวขึ้นด้วยพลังทั้งหมดของพวกเขา แต่พวกเขากลับต้องอ้าปากค้างเมื่อพบว่าบุปผาที่อ่อนแอ่สามารถบาดลึกกำแพงวายุของพวกเขาได้อย่างง่ายดาย

      "ไม่ไหวแล้วท่านรองจง....  ข้าไม่คิดว่าจะเจอพลังที่ไม่รู้ว่าเป็นวิชายุทธใดเช่นนี้ข้าเกรงว่าพวกเราคงต้องหลบหนีให้พ้นแล้ว " คำพูดที่ยังไม่ขาดคำแต่ผู้พูดก็กระตุกอยู่ครู่หนึ่งแล้วสิ้รใจทันที ภาพตรงหน้าเกิดขึ้นรวดเร็วเเละสิ่งที่สามารถสังหารผู้ฝึกปราณระดับราชาสวรรค์ได้ง่ายดายราวพลิกฝ่ามือเช่นนี้ด้วยการพุ่งแทงเพียงครั้งเดียว 


       หางของหย่าหลินที่ตะหวัดไปมา ปลายหางของนางคือหอกแหลมที่ซ่อมเอาไส้ใต้ขนหนาที่ปลกคลุมอยู่ การที่นางสังหารคนพวกนี้เพราะเป็นความต้องการของนางเอง และจวิ้นเต๋อเองก็ไม่ได้ห้าม ทั้งยังส่งเสริมนางด้วยการรวบรวมความสนใจคนเหล่านี้ให้อยู่ที่บุปผาเหล่านั้นแทน สำหรับคนอื่นการรวบรวมพลังปราณเพื่อบังคับสิ่งของคงเป็นไปได้ยากแต่สำหรับจวิ้นเต๋อมันเป็นพลังของตำหนักสวรรค์หาใช่พลังปราณ....





      ตึมมมมม....ตึมมมมมมม.....เสียงก้องกังวาลของยุทธภัณฑ์ดังขึ้น แรงสะท้อนของเสียงทำให้จวิ้นเต๋อสูญเสียการควบคุมเหล่าบุปผาในทันที ...




      "กังสดาลกล่อมสวรรค์........  นายท่านมาเเล้ว พวกเรารอดเเล้ว......" เสียงร้องยินดีของเหล่าศิษย์ของพรรคกระเรียนขาวดังขึ้นอย่างมีความหวัง




















        
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.218K ครั้ง

51 ความคิดเห็น

  1. #3017 bophobia (@bophobia) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 15:50
    วายเถอะ
    #3017
    0
  2. #1472 Lov3 Me :) (@yui068640062) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 21:31
    ขอบคุณค่ะ สนุกมากๆ
    #1472
    0
  3. #1471 rheenlove (@rheenlove) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 20:55
    ไรท์จะมามั้ยน่าาาา
    #1471
    0
  4. #1470 Daa_worada (@Daa_worada) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 20:27

    ค้างงงง
    #1470
    0
  5. #1469 Dandt (@Dandt) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 18:56

    ค้างงง รู้สึกอ่านจบไวมาก ทั้งที่ไรท์ก็แต่งยาว55555
    #1469
    0
  6. #1468 raabporn2016 (@raabporn2016) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 18:22
    รอนะคะไรท์สู้ๆ อัพทรีโน่บ้างก็ดีนะกรี๊ดๆ สู้ๆค่ะ-. .-
    #1468
    0
  7. #1467 wilainat27 (@wilainat27) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 16:49

    เศร้า..อ่านจบแล้ว..อยากอ่านต่ออะไรท์
    #1467
    0
  8. #1466 Dabora (@varen) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 14:33
    สำเนียงสวรรค์ น่าจะเหนือกว่า ชิมิ ท่านอ๋อง
    #1466
    0
  9. #1465 14791noknoi (@14791noknoi) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 11:04
    อ๊ากกก ไรซ์ค้างงง ( TT )แต่สนุกมากเลยค่าา รอๆ
    #1465
    0
  10. #1464 vj792528 (@vj792528) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 10:15

    หย่าหลินกับหย่าหลิงออกมาพร้อมกัน จัดการพวกกระเรียนขาวให้หมด

    #1464
    0
  11. #1463 bumbim_chutarat (@bumbim_chutarat) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 10:06
    สนุกมากเลยค่าาาา 😍 มาต่อไวๆนะคะ รอๆ
    #1463
    0
  12. #1462 สุภาณี (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 08:30

    น่ารักที่สุด ขอบคุณค่ะ

    #1462
    0
  13. #1461 ducky (@kittycat08) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 07:20
    ช่วงนี้หายนานจังเลย อยากให้อัพทุกวันเหมือนเดิม
    #1461
    0
  14. #1460 Nista0227 (@Nista0227) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 06:50
    ใครมาขวาง ตบมัน
    #1460
    0
  15. #1459 nawanoi19 (@nawanoi19) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 06:36

    รออ่านสนุกมากกกกก
    #1459
    0
  16. #1458 sky90999 (@sky90999) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 06:04
    มันค้างอีกเเล้ว~
    #1458
    0
  17. #1457 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 05:27
    ใครมาขัดขวางนะ ตบเกรียนมันเลย อย่ามาหือๆ
    #1457
    0
  18. #1456 Tumbabycorn (@Tumbabycorn) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 05:09
    เด่วยึดของซะเลยมาช่วยหรอ
    #1456
    0
  19. #1455 panitin (@panitin) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 04:25
    ท่าทางอยากจะเจอเทพตบ ลบหายไปจากดินแดนสินะ มาให้หมด เจอตบเรียงตัวแน่นอน ท่านอ๋องไม่เอาไว้
    #1455
    0
  20. #1454 JirapornPannuma (@JirapornPannuma) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 01:41
    มาก็ไม่รอดจร้าา
    #1454
    0
  21. #1453 karoojung (@ampaithip123) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 01:24

    นายท่านมา ก็ไม่รอดจร้า 555 มามา มาเร็ว้ลยจร้า

    #1453
    0
  22. #1452 tonsai (@sailvlunl3a) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 01:05

    นายท่านมา นายท่านก็เเตรียมตัวไปได้เลยย

    #1452
    0
  23. #1451 feonixsh (@feonixsh) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 00:15
    นายท่านของพวกเจ้าก็ไม่น่าจะรอดนะ55
    #1451
    0
  24. #1450 Leafre Ennuy (@mini-liang) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 00:03
    ค้างงงงงงง
    #1450
    0
  25. #1449 rheenlove (@rheenlove) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 00:02
    ค้างงงงอ่ะไรท์
    #1449
    0