ปราการเทวะหวนคืน

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 519,886 Views

  • 6,597 Comments

  • 6,059 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    116,109

    Overall
    519,886

ตอนที่ 22 : สำเร็จโทษเชื้อพระวงศ์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14812
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1374 ครั้ง
    20 พ.ย. 61

ตอน....สำเร็จโทษเชื้อพระวงศ์







        "เชิญเสด็จเถอะเพคะ หม่อมฉันเตรียมสถานที่พำนักของพระองค์ไว้เเล้วเป็นเขตอุทยานบัวสวรรค์เพคะ ที่นั้นมีตำหนักบัวอยู่เพคะ " นับว่าเหิงไทเฮาทำการบ้านมาดี เมื่อนางรู้ว่าองค์ชายสิบเจ็ดนั้นเเต่เดิมพักที่ใดนางก็ให้คนบูรณะทันทีนับว่าเป็นที่ห่างไกลก็จริง แต่ก็นับว่าเหมาะสมยิ่งนัก เพราะมันสงบเกินกว่าที่ใครๆจะผ่านทาง และยังมีอุทยานเป็นของตนเอง เห็นได้ชัดว่าพระมารดาได้รับความโปรดปรานมากเพียงใด




        "ที่นี้นับว่ายังคงเหมือนเดิน"   เหลียนฮวายังคงบานเต็มสระส่งกลิ่นหอมไปทั่วบริเวณก็ว่าได้ สร้างความสุขสงบไม่ต่างจากตำหนักเย็นเลย 


        "ฮ่องเต้น้อยท่านควรเสด็จกลับได้เเล้วพะยะค่ะ ต่อไปก็เป็นหน้าที่ของข้าน้อยจะปรนนิบัติท่านอ๋องเอง " หานกู่รีบเข้ามาแทรกกลางเพราะฮ่องเต้ที่มีวัยยังไม่ถึงสิบขวบปีดีกำลังพยายามที่จะเข้าใกล้ท่านอ๋องของพวกเขา 


       "เสด็จปู่บอกว่าจะรับดูแลข้า  เสด็จย่าไทเฮาข้าขออยู่กับเสด็จปู่สักครู่ได้หรือไม่  " อาจนับเป็นคราเเรกที่ฮ่องเต้ทรงร้องขอบางสิ่งจากพระนาง แต่ก่อนนั้นก็นับว่ายากนักที่จะไว้ใจผู้ใด แต่ตอนนี้การที่ฮ่องเต้น้อยอยู่ใกล้ท่านอ๋องสิบเจ็ดก็นับว่าทรงปลอดภัยที่สุดเเล้ว และอย่างน้อยก็เป็นสายพระโลหิตโดยตรง

     " ได้ซิ แต่การอยู่ที่นี้เจ้าต้องศึกษาในสิ่งที่ข้าจะให้ศึกษาพร้อมเหลียวเจิ้ง ...   " สิ้นคำดำรัสของอ๋องสิบเจ็ด ทั้งไทเฮาเหิง และฮ่องเต้น้อยต่างสงสัยว่า 'เหลียวเจิ้งคือผู้ใดกันเเน่   


        "ทูลเสด็จแม่ เหลียวเจิ้งคือโอรสของหม่อมฉันเพคะ หากจะให้พูดง่ายๆท่านอ๋องทรงเมตตาดูเเลเหลียวเจิ้งก่อนหน้านี้แล้วเพคะ " เพียงสิ้นคำของฉีหลินน่าอวี๋ เด็กชายวัยสามขวบปีก็เผยตัวขึ้นมาจากความว่างเปล่าอย่างมึนงง เพราะอยู่ดีๆเขาก็ถูกดึงออกมา การปรากฏตัวของเหลียวเจิ้งนั้นก็สร้างความแปลกใจและตกพระทัยให้เหิงไทเฮาไปพร้อมๆกัน เพราะทั้งดวงตาและกลิ่นอายของเด็กน้อยตรงหน้าสามารถบอกได้ถึงสายเลือดของราชวงศ์ฉีหลินอย่างชัดเจน 


         " เจิ้งเอ๋อร์ ถวายพระพรเสด็จยายของเจ้าเสียต่อไปพวกเราจะอยู่ที่นี้กับพีชายเจ้า " เสียงขององค์หญิงฉีหลินน่าอวี๋นั้นกล่าวขึ้นมาอย่างมีความสุขน้อยครั้งที่นางมีความรู้สึกเช่นวันนี้


        "เจ้าชื่อว่าเหลียวเจิ้งซินะ เด็กน้อยเจ้านับเป็นความหวังของราชวงศ์โดยเเท้ " ตอนนี้เหิงไทเฮาไม่มีสิ่งใดที่จะดีพระทัยขนาดนี้อีกแล้ว การปรากฏตัวของเหลียวเจิ้งนั้นคล้ายดังว่ามีรัชทายาทเพิ่มขึ้นมาแล้ว ทำให้ราชวงศ์ฉีหลินมั่นคงขึ้นไปอีกขั้น 

        จวิ้นเต๋อเองเดิมทีไม่คิดที่จะอยู่ในราชวังนานเท่าใดนัก แต่ตอนนี้นับว่าราชวงศ์ต้องการผู้คุ้มครอง ในฐานะของผู้มีอาวุโสสูงสุดของราชวงศ์ คงไม่อาจนิ่งเฉยได้ แต่ที่เขาต้องจัดการนั่นคือการส่งเสริมให้สายเลือดของเขาเข้มเเข็งขึ้นอีกครั้ง


        "หม่อมฉันทูลลา "   เหิงไทเฮา และ น่าอวี๋ต่างขอตัสออกจากตรงนี้เพราะดูสายตาของผู้ติดตามของอ๋องสิบเจ็ดต่างมีสีหน้าลำบากใจ นางเองก็รับรู้ถึงสถานะแท้จริงว่านอกจากจะเป็นองค์ชายสิบเจ็ดเเล้ว อีกฐานะหนึงของฉีหลินจวิ้นเต๋อ คือท่านอ๋องศักดิ์สิทธิ์แห่งตำหนักพยากรณ์ 

       เมื่อทั้งสองกลับออกไปแล้วจวิ้นเต๋อก็ดูจะผ่อนคลายมากขึ้น แต่ก็ยังปวดหัวกับเหลนชายทั้งสองที่ตอนนี้กำลังก่อสงครามแย่งชิงพื้นที่กันอย่างไม่มีใครยอมใคร เพราะตอนนี้มีเพียงผู้เดียวที่จะได้ใกล้ชิด แต่เเล้วพวกเขาก็ต้องหยุดลงเพราะผู้ติดตามของเสด็จปู่ปิดกั้นพวกเขาไว้เพียงเขตนอกตำหนัก ส่วนเขตในเป็นเขตหวงห้ามมิให้ผู้ใดผ่านเข้าไป โดยมีเจ้าลิงขนสีทองมีหกเเขนนอนขวางทางอยู่ กลิ่นอายที่มันปลดปล่อยออกมานั้นทำให้องค์ชายน้อยเหลียวเจิ้งชะงักนิ่ง รวมถึงฮองเต้ด้วย 




(ท้องพระโรง)



     วันนี้นับเป็นอีกวันที่สุดแสนจะน่าเบื่อหน่ายของฮ่องเต้น้อยที่ต้องออกว่าราชการ ความจริงเขาเพียงนั่งนิ่งๆให้เหล่าขุนนางถกเถียงกันเท่านั้น แต่สิ่งที่แตกต่างออกไปครานี้คือผู้ที่นั่งอยู่หลังม่านไม้ไผ่หาใช่ไทเฮา เเต่กลับเป็นผู้ที่ปลดปล่อยกลิ่นอายที่ทำให้จิตใจของฮ่องเต้น้อยมีชีวิตชีวาอีกครา 


      ฉีหลินจวิ้นเต๋อตอนนี้นับว่าเข้ามาเกี่ยวกับการบริหารอย่างเต็มตัว เพราะเขาคิดว่าจะล้มระบบทั้งหมดที่สร้างความวุ่นวายอยู่ตอนนี้ สายพระเนตรของเขาจ้องมองไปยังฉีกงกงที่ยังคงถือถาดขนมกุ้ยฮัวตั้งแต่เมื่อวานสีหน้าที่ซีดขาวบ่งบอกว่าจะสิ้นแรงอยู่แล้วแต่หากเมื่อใดที่วางลงมันก็คงสิ้นชีวิตแทน 



       "ฝ่าบาท มีราชสารจากเฟิงไหล ให้เราส่งเสบียงเพื่อช่วยเหลือราชฎรที่กำลังประสบภัยที่เมืองหลี่ถัง  เพราะหิมะจากเขาซานกู่ละลายก่อนกำหนดทำให้เกิดน้ำท้วมใหญ่ ฝ่าบาทโปรดพิจารณาด้วย " เป็นอ๋องจิงแห่งเมืองเป่ยจิงเป็นผู้ถวายรายงาน อ๋องผู้นี้คงเป็นอีกคนที่มีความสัมพันธ์กับราชวงศ์เฟิงไหล และแน่นอนความคิดมันหาได้ต้องการขอร้องฮ่องเต้น้อย เเต่มันได้ดึงเสบียงจากท้องพระคลังที่แทบไม่มีอะไรออกไปแล้ว ดึงไปสิบส่วนส่งเพียงเจ็ดส่วน นับว่าฉลาดเสียจริง



        "ฝ่าบาทเห็นที่ตอนนี้คงไม่เหมาะนัก ข้าน้อยฟ่านอ๋องผู้ดูแลคลังหลวง ตอนนี้ทั่วทั้งท้องพระคลังไม่มีสิ่งใดที่พอจะช่วยเหลือผู้อื่นได้เเล้ว " เสียงของขุนนางบรรดาศักดิ์อ๋องอีกผู้หนึ่งกล่าวขึ้นอย่างเป็นกังวล และเเน่นอนว่ามันอยู่ฝ่ายตรงข้ามกับอ๋องจิงอย่างชัดเจน ดูท่านอกจากเฟิงไหลยังคงมีข้ารับใช้ของหลงอู่และไป๋หู่ รวมถึงเสวียนอู่ และดีไม่ดีอาจมีคนของอารามหยงชิง ช่างเป็นการแทรกแซงที่สมบูรณ์แบบเสียจริง คงไม่มีใครที่สามารถพังทะลายสายสัมพันธ์เหล่านี้ได้ 


       "ฝ่าบาท วันก่อนตระกูลโจวล่มสลาย ทรัพสมบัติของตระกูลโจวก็มากมายน่าจะพอที่จะช่วยแบ่งเบาภาระในครานี้ได้ แต่หากเราบอกปัดอาจถูกเข้าใจผิดว่าไร้ไมตรี " อ๋องจิงผู้นี้นับว่าการข่าวว่องไวนัก แต่เขาคงไม่คิดว่าผู้ที่อยู่เบื้องหลังเรื่องเหล่านี้หาใช่ขุมอำนาจใด แต่เป็นคนที่กำลังฟังพวกเขาอยู่ตอนนี้ 

      "  ขอท่านอ๋องทุกท่านสงบใจก่อนเถอะ ก่อนที่ข้าจะตัดสินใจข้ามีเรื่องจะเเจ้ง ถือเป็นราชโองการ " สิ้นเสียงของเด็กน้อยที่นับเป็นคราเเรกที่ฮ่องเต้ตรัสโดยที่ไม่เหลือบมองไทเฮาเลย และยังมีดวงตาที่ไร้ความเศร้าหมองอีกด้วย ทำให้ขุนนางหลายคนอึดอัดใจทันที 


      " ราชชชโองการรรรร....... " เสียงของขันทีที่ติดตามรับใช้กล่าวขึ้นมาทามกลางความเงียบงั้นนี้นับเป็นราชโองการฉบับเเรกก็ว่าได้ ทำให้พวกเขาไม่สามารถคาดเดาสิ่งใดได้ 


     " บัญชาสวรรค์  องค์ชายสิบเจ็ดฉีหลินจวิ้นเต๋อ  มีศักดิ์ฐานะเป็นพระอัยกาในองค์ฮ่องเต้ สถาปนาขึ้นเป็นจวิ้นอ๋อง อ๋องขั้นหนึ่งและให้อำนาจในการสำเร็จราชการจนกว่าข้าจะมีความพร้อมมากพอ ทั้งนี้ทุกเรื่องที่ผู้สำเร็จราชการตรัสคือบัญชาของฮ่องเต้ .."   สิ้นการประกาศราชโองการฉบับแรกในรัชสมัยที่ประกาศด้วยลายพระหัตย์ของฮ่องเต้น้อย เหล่าอ๋องและเหล่าขุนนางน้อยใหญ่ต่างเงียบกริบ ไม่มีใครเอ่ยกล่าวสิ่งใดมิใช่ว่าพวกเขาไม่กล้าเอ่ยเพียงแต่ตอนนี้พวกเขากำลังสับสน ใครกันฉีหลินจวิ้นเต๋อ แถมเป็นพระอัยกาใช่ว่าเรื่องที่ไทเฮาตรัสวันนั้นเป็นเรื่องตลกหรอกหรือ 



        "ขอบพระทัย.....   " เเต่เสียงที่หลุดลอดออกมาจากม่านไม้ไผ่ตอนนี้มันคล้ายกับเป็นน้ำเย็นที่สาดใส่ใบหน้าของพวกเขา คนที่ฮ่องเต้กล่าวถึงนั่งอยู่ที่นี้นานเพียงใดใครจะรู้ และอีกอย่างน้ำเสียงเมื่อครู่เป็นน้ำเสียงที่บอกได้เลยว่าไม่สามารถคาดเดาสิ่งใดได้เมื่อได้ฟังน้ำเสียง ไม่มีความประหม่าหรือหวาดกลัว ไม่มีความตื่นเต้นใดๆ 


      เพียงไม่นานขันทีมากมายก็เข้ามาขยับม่านไม้ไผ่ให้เปิดออกยิ่งเผยให้เห็นใบหน้าของพระอัยกาอย่างชัดเจน 'บ้านเจ้าเถอะ นี่ไปเอาเด็กหนุ่มหน้าหยกมาจากที่ใดกัน ' เหล่าอ๋องต่างต้องเลิกคิ้วสนใจ แต่น้องชายของไทเฮาไต้เท้าเหิงนับว่าคิดอ่านได้ว่องไว เพร่ะได้รับการกำชับอย่างดีมาจากพี่สาวว่าตัวตนขององค์ชายสิบเจ็ดนั้นเหนือกว่าเชื้อพระวงศ์ทั่วไปซึ่งพระนางก็ไม่ได้ให้รายละเอียด


     "ถวายพระพรจวิ้นอ๋อง ทรงพระเจริญพันปีพันๆปี ......   "เสียงกล่าวถวายพระพรของเหล่าขุนนางดังขึ้นเป็นระยะคล้ายดังพวกเขากำลังถูกบางสิ่งบางอย่างดึงลงให้จมดิ่งสู่ความหอมหวาน หากท่านอ๋องที่ว่านี้มีฐานะเป็นพระอัยกาจริงๆ พวกมันจะมีหน้ายืนอยู่เช่นนี้ได้เช่นไร ใบหน้าที่อ่นเยาเช่นนี้ท่านพึ่งหย่านมใช่หรือไม่ 



        "ฝ่าบาทไต่ตรองด้วย ที่มาของจวิ้นอ๋องนั้นยังไม่เเน่ชัด ให้พวกกระหม่อมตรวจสอบที่มาของคนผู้นี้ก่อนที่จะมอบหน้าที่สำคัญด้วย ฝ่าบาทพิจารณาด้วยยย.... " เสียงของเหล่าอ๋องที่นับว่าพร้อมเพียงกันอย่างถึงที่สุด แต่มันหารู้ไม่ว่าพวกมันกำลังท้าทายกับสิ่งใด สงสัยสิ่งใดกันในเมื่อทุกอย่างชัดเจนขนาดนี้


       "ตรวจสอบข้าเช่นนั้นหรือ ....เสียงนุ่มนวลไม่ทุกข์ร้อนแต่มันอัดแน่นไปด้วยพลังอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน ดวงพักตร์ที่เนียนผ่องประดุจหยกเนื้อดีที่สุดเท่าที่จะหาได้ อาภรณ์นั้นก็ชัดเจนว่าตัดเย็บอย่างปราณีต ท่าทางนั้นหรือก็เจิดจรัสราวกลับดวงตะวันที่ไม่หันมองพื้นดิน ที่มันบุคคลิกของจักพรรดิ์ชัดๆ 


      "อ๋องผิงท่านจะมากเกินไปแล้ว เห็นได้ชัดว่าจวิ้นอ๋องเป็นสายโลหิตของฉีหลิน จะตรวจสอบอะไรอีก อีกอย่างไทเฮารับรองฐานะอย่างชัดเจนท่านจะมีสิ่งใดต้องกังวล " ไต้เท้าเหิงถึงจะมีฐานะเป็นเพียงขุนนางแต่แท้จริงก็มีสายโลหิตของฉีหลินที่เบาบางไม่ต่างกันและหาได้เกรงกลัวฐานะจอมปลอมของคนตรงหน้าไม่ 


      อ๋องผิงไม่พอใจใต้เท้าเหิงถึงกลับปลดปล่อยแรงกดดันออกมามหาศาลเเต่ในพริบตามันกลับหายไปราวไม่เคยมีมันมาก่อนสร้างความสงสัยและความหวาดกลัวเล็กๆในใจของอ๋องผิงได้อย่างดี และเขากำลังจับจ้องที่มา คือเด็กหนุ่มทึ่นั่งเหนือบัลลังก์กิเลนเพลิงสวรรค์ และมือข้างหนึ่งยังคงถือพัดหยกอย่างสบายใจไม่ได้แสดงท่าทางใดๆเลย ตอนนี้เขารู้แล้วว่าคนตรงหน้านับว่าเป็นของจริง เพราะตัวเขาเองก็มีโลหิตของฉีหลินเพียงเล็กน้อยจากฝั่งมารดา แต่ก็สามารถสัมผัสพลังเมื่อครู่ได้บ้าง


        "อ๋องผิงเช่นนั้นหรือ ท่านยังไม่รู้อีกหรือว่าสายโลหิตฝ่ายมารดาของเจ้ามีกลิ่นอายเช่นไร หากเจ้าไม่รู้ข้าจะทำให้เจ้ารู้เอง " เพียงหมดสิ้นคำกล่าวจวิ้นเต๋อปลดปล่อยกลิ่นไอสัตว์เทพออกมา มันสะกดข่มทุกสายเลือดของฉีหลินให้หวาดกลัวสายเลือดที่สูงส่งกว่าเเน่นอนพวกเขาไม่รู้ว่าหากดูดซับจะทำให้สายเลือดพัฒนา แต่ที่แน่ๆพวกเขาต่อต้านมันอย่างเต็มที่


        ปึกกก!!!!    ร่างของอ๋องผิงที่ตอนนี้คุกเขาลงต่อหน้าเป็นที่เรียบร้อยเพราะไม่อาจต้านการสะกดข่มโดยสมบูรณ์เช่นนี้ตอนนี้มันมองไม่เห็นทางชนะ เมืออ๋องผิงพ่ายเเพ้มีหรือที่เหล่าผู้ติดตามจะกล้าเหิมเกริมอีก


      "ฉีกงกงคงเป็นคนของเจ้าซินะ เมื่อวานข้าชื่นชอบขนมกุ้ยฮัวที่เจ้าเตรียมไว้เป็นอย่างมาก วันนี้ข้าจึงนำมันมาด้วย และจะเป็นการดีหากเสวยร่วมกัน ... " ตอนนี้ฉีกงกงมีสีหน้าที่คล้ายตกนรกไปแล้วกว่าครึ่ง ความจริงมันมิได้รับคำสั่งจากอ๋องผิง แต่เป็นพระมารดาของอ๋องผิงต่างหาก 


        "ไม่ผิด ฉีกงกงเป็นคนขององค์หญิงเนี่ยจี พระมารดาของอ๋องผิง  ไม่ทราบว่าจวิ้นอ๋องทรงมีเรื่องราวอันใดหรือ " เสียงของเหิงอวี๋ที่ตอนนี้ดูจะพึงใจในความสามารถของจวิ้นอ๋องไม่น้อย เพียงมองพระพักตร์ก็คล้ายดังว่าอิ่มหนำไปตลอดทั้งวันเเล้ว พรุ้งนี้ก่อนเข้าวังคงต้องตัดชุดเปลี่ยนเครื่องประดับใหม่ทั้งชุดเสียเเล้ว อย่างน้อยก็ไม่ทำให้บรรยากาศที่สูงส่งเสียไป 


         "เชิญอ๋องผิง........    " จวิ้นเต๋อนั้นนับว่าเป็นผู้มีจิตใจไม่ทุกข์ร้อนใบหน้าไม่ได้เเสดงอารมณ์ใดๆเลยแม้แต่น้อย ทำให้อ๋องผิงไม่อาจคาดเดาว่าเป็นสิ่งใดที่ท่านแม่ส่งให้จวิ้นอ๋องผู้นี้ หากไม่ผิดจวิ้นอ๋องผู้นี้คงมีฐานะเป็นเสด็จอา และเสด็จตาของเขาเช่นกัน


         อ๋องผิงกำลังจะหยิบขนมกุ้ยฮัวใส่ปากเป็นครั้งแรกที่เขาตกอยู่ภายใต้เเรงกดดันเช่นนี้ไม่เคยมีผู้ใดจะบงการเขาได้แม้แต่ไทเฮา และหากจะให้เขาต่อต้านจวิ้นอ๋องผู้นี้คงไม่มีกำลังเช่นกัน คงมีเพียงทำตามรับสั่งเท่านั้น  แต่ก่อนที่อ๋องผิงจะหยิบขนมนั่น ฉีกงกงก็ลดมือลงและหยิบขนมทั้งหมดกลืนลงท้องไปทันที และสิ่งที่เกิดขึ้นตอนนี้เเม้แต่เหล่าชายชาตรีที่เห็นต่างแสดงท่าทางเข่าอ่อนทันที ' ในขนมมียาพิษ' 


        " โอ้เป็นพิษสลายวิญญาณหรือนี้ ช่างเป็นข้ารับใช้ที่สื่อสัตย์เสียจริงๆ คนของเจ้าส่งของนี้มาอ๋องผิง...   " สายตาของเด็กหนุ่มที่จับจ้องมายังคู่กรณีอีกครั้ง สายพระเนตรของจวิ้นอ๋องไม่ได้มีความคิดอ่านใดๆมันว่างเปล่าจนอ๋องผิงถึงกลับต้องถอยหลังไปหนึ่งก้าว



      "องค์หญิงเนี่ยจีเสด็จจจจ......   " เสียงของขันทีหน้าท้องพระโรงประกาศใหญ่โตเสียจริงเพียงองค์หญิงที่เเต่งออกไปเหตุใดถึงยังไม่ลดพระยศของนางลง นับว่ากฎเกณฑ์ราชวงศ์หย่อนยานเสียจริง 

      "ถวายพระพรฝ่าบาท  " สายตาสีทับทิมของนางจ้องมองมาที่จวิ้นเต๋อครู่หนึ่งและเลือกที่จะทำตามประเพณีที่นางมาในครานี้ด้วยคนของนางมิได้กลับไปตั้งแต่เมื่อวาน และสิ่งที่นางคิดก็เป็นจริงงานที่ให้ทำนับว่าผิดพลาดอย่างไม่น่าให้อภัยเพราะร่างของฉีกงกงที่สิ้นลมหายใจตรงหน้า ทำให้จิตใจนางมีความรู้สึกโกรธเคืองเล็กน้อย นางหันสายตาไปทางบุตรชาย แต่กลับได้รับการตอบรับเป็นการส่ายหน้าเล็กๆ 


        เนตรอ่านสวรรค์ถูกใช่เพื่อดูสายโลหิตอีกคนที่ปรากฏตัว จวิ้นเต๋อแทบอยากจะเบือนหน้าหนี สตรีตรงหน้าไม่เหมาะสมที่จะเป็นองค์หญิงเลย ฐานะมารดาของนางเป็นเพียงนางกำนัลก็จริงแต่นั้นมิใช่ประเด็นที่นางจะใช้ข้ออ้างนี้คิดอ่านเช่นนี้ แต่นางควรจะทนงตนในฐานะขององค์หญิงสายโลหิตอีกฝั่งมากกว่านี้ แทนที่จะยึดติดสายโลหิตของมารดา


        "ฝ่าบาททำเช่นนี้หมายความว่ายังไง ผิงอ๋องเป็นท่านอาของท่าน แต่ท่านกลับสถาปนาผู้อื่นเป็นผู้สำเร็จราชการแทน และยังให้ตำแหน่งจวิ้นอ๋องแก่คนผู้นั้น ราชวงศ์นี้ยังมีความยุติธรรมเหลืออยู่หรือไม่ " นางกล่าววาจาโดยมิได้สนใจสถานการณ์ตอนนี้เลยว่าผู้ใดเป็นผู้ที่เป็นจุดสูงสุดในตอนนี้ นางตำหนิฮ่องเต้หากเป็นแต่ก่อนนับว่านางทำถูกต้องและนางมีสิทธิ์ที่จะทำ แต่ตอนนี้นางกำลังใช้ฐานะของอามากดดันหรือ แล้วที่อยู่เหนือฮ่องเต้เป็นใครกัน


       "ท่านแม่ ท่านยังไม่ขออภัยฝ่าบาทและจวิ้นอ๋องอีก ....  " สิ่งที่นางไม่คิดว่าจะได้ยินจากบุตรชายตอนนี้มันดังมากพอจนเหล่าผู้คนได้ยินอย่างชัดเจน เหตุใดอ๋องผิงถึงได้เกรงกลัวจวิ้นอ๋องใบหน้าอ่อนเยาว์เช่นนี้   สีหน้าของอ๋องผิงนั้นมิได้ปิดบังเลยตั้งแต่เมื่อครู่นี้ท่าทีของอ๋องผิงก็เปลี่ยนไป


        'พวกเจ้าโง่เง่าเกินไปแล้ว หากคนตรงหน้าคือองค์ชายสิบเจ็ดจริงดูอายุขององค์ชายสิบเจ็ดก่อน ร่างกายจะไม่เปลี่ยนแปลงเมื่อเข้าสู่ระดับราชาสวรรค์นั่นเเสดงว่าองค์ชายหรือจวิ้นอ๋องสำเร็จระดับราชาสวรรค์ตอนที่มีพระชรรษาไม่ถึงยี่สิบปี  และตอนนี้ผ่านมากว่าห้าหกพันปีจะเป็นเช่นไรคิดเองเถิด'



         "เชื้อพระวงศ์ทำผิดโทษเท่าสามัญ แต่ก่อนการประหารเชื้อพระวงศ์นับว่ายุ่งยากนัก เพราะเป็นการสังหารสายโลหิตของตนเอง ผู้สั่งการก็เจ็บปวดไม่เเพ้กัน กริชเขี้ยวกิเลนจึงเป็นสิ่งเดียวที่จะทำให้การประหารเชื้อพระวงศ์นั้นเหมาะสมที่สุด " สิ้นคำกล่าวของจวิ้นอ๋อง ร่างขององค์หญิงเนี่ยจีก็ล้มลงด้วยแรงกดทับที่มหาศาล และมันเป็นของจริงรัศมีหนึ่งเมตรเป็นเเรงกดทับระดับปราณของผู้นิราศ ไม่มีผู้ใดสามารถเข้าไปได้แม้แต่อ๋องผิง ....


        "ท่านแม่....ท่านแม่..อั๊กก!!!!   " เพียงเขาพยายามที่จะก้าวเพียงสองก้าวเท่านั้นร่างของเขาเองก็กระตุกและกระอักโลหิตออกมาทันที เช่นนี้นับว่าเป็นการวัดความเเข็งแกร่งที่ชัดเจนที่สุด ไม่ต้องนับสัตว์อสูรที่ตอนนี้กำลังย่างเท้ามาตรงหน้า 

       ตอนนี้เหล่าอ๋องทั้งหลายต่างคุกเข่าสั่นกลัวและไม่อาจขยับตัวได้ ดวงเนตรที่อัดแน่นด้วยเปลวเพลิงของสัตว์เทพกิเลนเพลิงสวรรค์มันดีพอที่จะสังหารสายเลือดของราชวงศ์โดยไม่ต้องรู้สึกผิด ....


        "จวิ้นอ๋องโปรดอภัยในความโง่เขลาของท่านเเม่ด้วย อย่างน้อยท่านก็มีสายโลหิตของฉีหลิน และไม่เคยทรยศต่อฉีหลิน " อ๋องผิงต้องขุดความดีของตนออกมาโอ้อวดเพราะตัวเขาเเละมารดาหาได้ตกอยู่ใต้อำนาจต่างถิ่น แต่เพียงว่าพวกเขาอยากรวมอำนาจไว้ที่ตนเองเสียมากกว่า และก็นับว่าไม่ได้ทำผิดจนถึงขั้นต้องประหาร ถึงจะมีเรื่องของขนมกุ้ยฮัวเขาจะรับผิดเอง


         แน่นอนว่าคำกล่าวทุกอย่างของอ๋องผิงนับว่าเป็นความจริงเพราะเนตรอ่านสวรรค์มิได้โกหก แต่ความทะเยอทะยานของสตรีผู้นี้นับว่าเป็นอันตรายต่อราชวงศ์ในอนาคต แต่นางทำไปเพราะความต้องการและนางถูกชาติกำเนิดมารดาของนางกดดัน

        "หม่อมฉันยอมรับโทษแทนนาง ได้โปรดเสด็จตาจวิ้นอ๋องอภัยให้นางด้วย ....   " สิ้นเสียงของอ๋องผิงที่จนปัญญาที่จะกล่าวสิ่งใดนอกจากขอรับโทษทัณฑ์แทน เพราะอาจจะยื่อโทษตายของมารดาได้ 


      ".....โบยด้วยแส้กิเลนเพลิงห้าสิบครั้ง....หานกู่เจ้าจัดการที " คำว่าแส้กิเลนเพลิงนั้นมันไม่ได้ต่างไปจากกริชเขี้ยวกิเลนเลย ยิ่งเป็นเชื้อพระวงศ์ยิ่งไม่ต้องสงสัย มีสายเลือดเบาบางเช่นไรก็นับว่าเจ็บปวดเท่าทวีเช่นนั้น ความจริงของเหล่านี้จวิ้นเต๋อได้มาตอนสำรวจสุสาน มันถูกเก็บรักษาไว้อย่างดีและไม่คิดว่าจะได้ใช้มันการมีอยู่ของพวกมันทำให้ผู้ที่มีสายโลหิตฉีหลินแม้น้อยนิดก็ต้องผวาเมื่อได้ยิน  


       ตอนนี้ภาพตรงหน้านั้นทำให้เหล่าขุนนางกว่าสามร้อยชีวิตต่างหนาวสั่นกันไปทั้งตัว และดูเหมือนว่าพวกมันก็ไม่อาจรอดได้เลย กิเลนเพลิงสวรรค์ตัวเป็นๆกำลังย่างเดินอย่างไม่สนใจผู้ใด ลมหายใจของมันสามารถแผดเผาพวกเขาจนไม่เหลือเถ้ากระดูกได้เลย แต่กลับคลอเคลียจวิ้นอ๋องราวกับว่ามิรู้สึกใดๆ 


       "ขอบพระทัยเสด็จตาจวิ้นอ๋องที่เมตตา ..." หานกู่เเละหานหลี่ไม่คิดว่าทั้งสองจะได้มาทำหน้าที่เช่นนี้ การลงโทษลูกหลานของท่านอ๋องช่างเลือดเย็นจริงๆเพราะตอนนี้แม้แต่ฮ่องเต้เองยังไม่กล้ากระดิกตัวไปไหน แล้วอีกอย่าง


          'เสด็จปู่คงไม่เอาเรื่องข้า ' 


       "ครั้งแรกนั้นแค่เตือนอ้าวป้าย แต่มีคราหน้าอีกข้าจะส่งเจ้าให้ถึงสิ่งที่เจ้าปรารถนาเอง " คล้ายดังว่าความคิดของฮ่องเต้น้อยถูกเอ่ยออกมา ทำเอาฉีหลินอ้าวป้ายถึงกลับสะดุ้งตกใจ เพราะความกลัวเลยทีเดียวเมื่อเสียงที่ดูไม่มท่าทีล้อเล่นหลุดออกมาจากคนที่นั่งอยู่ด้านหลังตั้งแต่เมื่อวานเขาไท่ได้รับอนุญาตให้มองพระพักตร์ของเสด็จปู่อีก จนกว่าจะจัดการกับความคิดที่ว่านั้นได้ 










     #### อย่าให้ข้าต้องร้าย!!!!
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.374K ครั้ง

62 ความคิดเห็น

  1. #3051 IsGarfield (@IsGarfield) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 23:11
    สงสารฮ่องเต้น้อยจัง 55555
    #3051
    0
  2. #3043 Ma-A-Queen (@ma-a-queen) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 19:49
    no no นะจ้ะหลาน
    #3043
    0
  3. #1770 kookiooo (@kookiooo) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 16:25
    เหลน อย่าไปฟัง!! รีบๆโตแล้วจัดการกดเขาลงแล้วจูบปิดปากนั่นซะ
    #1770
    0
  4. #1182 trp1021 (@trp1021) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 19:39
    เหลน อย่าตาย จัดการตัวเองเร็วๆลูก
    #1182
    0
  5. #921 Lov3 Me :) (@yui068640062) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 17:06
    ชอบมากค่ะ
    #921
    0
  6. #878 Mooza (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 20:51

    กลับมาหา ทรีโน่บ้างนะเค้ารออยู่นะ

    #878
    0
  7. #820 Kathar (@0648058598) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 01:49
    เป็นเรื่องที่รออย่างใจจดใจจ่อเลยเรื่องนี้ ขอบคุณไรท์ที่สร้างผลงานดีๆอย่างนี้ให้อ่านนะคะ
    #820
    0
  8. #805 เอกเองครับ (@kujaku01) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 20:48

    สนุกมาก ขอบคุณครับ

    #805
    0
  9. #798 saicafe (@saicafe) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 19:26
    สนุกสุดๆ
    #798
    0
  10. #797 PPtoday13 (@PPtoday13) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 18:48
    ขอบคุณค่า
    #797
    0
  11. #785 สุภาณี (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 16:32

    ขอบคุณมากค่ะ

    #785
    0
  12. #761 eakaroon (@eakaroon-yay) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 14:27

    ต้องรีบจัดการไม่งั้นอดไปเที่ยวต่อ

    #761
    0
  13. #754 rheenlove (@rheenlove) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 14:12
    มันช่างร้อนแรงยิ่งนักไรท์ สุดยอดดดด
    #754
    0
  14. #752 SuSaya (@yusay) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 14:11
    ต้องรีบๆจัดการ จะได้ไปเที่ยวต่อ
    #752
    0
  15. #751 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 13:57
    แค่เบาๆนะ รับรองราชวงศ์คงหลั่งเลือดมากกว่านี้แน่
    #751
    0
  16. #750 VKK42 (@VARANTHITA) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 13:55
    ว้ายๆๆๆ อย่าให้ท่านอ๋องต้องร้ายเซ่
    #750
    0
  17. วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 13:55
    ท่านปู่เด็ดมากๆๆๆ
    #749
    0
  18. #748 PlEng95 (@plang22222) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 13:52
    ความเด็ดขาดของท่านอ๋องนี้
    ชอบมากๆๆๆๆค่ะ
    รอตอนต่อไปค่ะไรท์
    #748
    0
  19. #747 Nantiw (@Nantiw) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 13:43

    รอรอขออีกสักสองตอน

    #747
    0
  20. #746 Patrakorn Sophaphun (@pazz99) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 13:39
    น่างสานฮ่องเต้น้อย
    #746
    0
  21. #745 Nutsu_Nutsu (@Nutsu_Nutsu) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 13:28

    อย่าให้ข้าได้โหดใช่หรือไม่!! เด็ดขาดมากค่าท่านอ๋อง
    #745
    0
  22. #744 sonsoso (@sonsoso) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 13:27

    ขอบคุณค่ะ
    #744
    0
  23. #742 wilainat27 (@wilainat27) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 13:23
    ขอออีกตอนน่ะ
    #742
    0
  24. #741 ห้วงคำนึง (@NuengMontian) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 13:22
    ขออีกสักหลายๆตอนได้ไหมไรท์
    #741
    0
  25. #740 ruopankay (@ruopankay) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 13:15
    ขอบคุณค่ะ
    #740
    0