ปราการเทวะหวนคืน

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 617,915 Views

  • 7,675 Comments

  • 6,453 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    82,587

    Overall
    617,915

ตอนที่ 20 : หานเป่ย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16418
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1490 ครั้ง
    19 พ.ย. 61

ตอน....หานเป่ย






     เมื่อสิ้นรับสั่งของอ๋องโจวเหล่าทหารมากมายก็ต่างเข้ามาล้อมรถลากไว้เพื่อป้องกันการหลบหนี แต่หานกู่และหานหลี่ไม่มีท่าทีหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย ยิ่งกว่านั้นพวกเขายังแสดงท่าทางเบื่อหน่าย เหตุการณ์นี้ทำเอาโจวเฉิงถึงกลับคิ้วกระตุก เห็นได้ชัดว่ากลุ่มคนตรงหน้าไม่ได้สามัญ แต่อ๋องโจวกลับปล่อยให้โทษะควบคุมได้ ช่างตลกเสียจริงๆหากบุตรีไม่ใช่พระสนมมีหรือคนผู้นี้จะมีวันนี้ได้ 



     แต่ภายในรถลากยังไม่ทราบถึงแรงกดดันที่คนเหล่านี้ปลดปล่อยออกมาเลยท่าทางของท่านอ๋องยังคงนิ่งเฉยจน น่าอวี๋นางแทบอยากกระโดดออกไปเพื่อร่วมรบ แต่เพียงชั่วครู่นางรู้สึกถึงการปรากฏตัวของยุทธภัณฑ์สวรรค์บางอย่างที่ปลดปล่อยกลิ่นอายหนาวเย็นถึงขั่วหัวใจ 


.    'พิณเก้าวิญญาณสวรรค์ ' จวิ้นเต๋อเพียงไม่ต้องการที่จะทำร้ายผู้คน แต่การสั่งสอนกฌนับว่าสำคัญ เขาดึงเอายุทธภัณฑ์สวรรค์ที่ไม่เคยใช้ออกมาเพื่อทำการทดลองใช้ และนี้ก็นับว่าเป็นสิ่งที่เขาคาดหวังไว้เช่นกัน "ทวงทำนองทะลายสวรรค์" 



     เคร้ง  ติ่ง.....ชิง....เสียงของพิณที่หลุดลอดออกมาจากภายในรถลากแม้แต่หานกู่ยังมีสีหน้าที่เปลี่ยนไปทันที ท่านอ๋องท่านกำลังจะสังหารคนในระยะสิบลี้ทั้งหมดหรือ พลังลมปราณของเขาปั่นป่วนจนแทบจะธาตุไฟเข้าเเทรกอยู่แล้วตอนนี้ แต่ในขณะนั้นมันก็จางหายไปด้วยการคุ้มกันจากท่านอ๋อง แต่ผู้คนที่ได้ยินมันกลับทรุดตัวลงอย่างรวดเร็วยิ่งฝืนโคจรปราณต้านรับยิ่งทำให้พลังปราณปั่นป่วน หลวงจีนของอารามตงหวงต่างโคจรพลังระฆังทองเพื่อคลุมกายแต่กลับพบว่าต้องใช้ระฆังทองถึงสามชั้นจึงสามารถสะกัดเสียงสำเนียงทะลายสวรรค์ของยุทธภัณฑ์สวรรค์ได้ แต่ก็ต้องเเลกมาด้วยการปลดปล่อยระดับจักรพรรดิสวรรค์ออกมา ทำให้ตอนนี้ลมปราณของเขามีมากพอที่จะคุ้มกันคนของตน 


      "ห้ามโคจรพลังปราณเดี๋ยวจะถูกธาตุไฟเข้าแทรกได้  ใช้บทสวดสงบใจนี้คือวิชายุทธสำเนียงสวรรค์ " คำกล่าวของหลู่ไตซือนั้นทำให้เหล่าศิษย์และผู้ติดตามทำตามทันที ไม่คิดว่าการมาภาคกลางในครานี้จะได้พบเจอกับสิ่งที่ไม่เคยพบเห็นมานานนับพันๆปี วิชาสำเนียงช่างร้ายกาจเสียจริง


       "อ๊ากกกกกกกกก  " เสียงร้องของเหล่าทหารที่ถูกบทบรรเลงของสำเนียงสวรรค์ผลกระนับว่าเป็นสิ่งที่พวกเขาไม่ไอาจทานทนได้ 


      " ได้โปรดหยุดเถอะขอรับ พวกเขาล้วนเป็นราษฎรของท่าน " โจวเฉิงพยายามที่จะเจรจาให้คนตรงหน้าหยุดใช้สิ่งที่เขาเองก็ยังไม่สามารถบอกได้ว่ามันคือสิ่งใด มันไม่ต่างจากกำยารสะลายปราณเลย และยังไม่สามารถปิดกั้นได้ เพราะมันสามารถทะลวงเกราะปราณของเขาได้อย่างง่ายดายคงไม่ต้องคิดถึงผู้อื่น เพียงไม่นานเสียงของพิณก็จบลง ปรากฏภาพของผู้คนที่ทนทานต่อสำเนียงสวรรค์ไม่ไหวล้มตัวลงนอนกับพื้นอย่างทรมาน ภาพตรงหน้าแม้แต่หานกู่เองยังมีใบหน้าที่ซีดขาวแทบไม่อยากจะหายใจ การขู่เช่นนี้ฆ่ากันเลยเถอะ 


        "อ๋องโจวเช่นนั้นหรือ ที่นี้คือเป่ยโจวเมืองน่าด่านเล็กๆจะมีท่านอ๋องดูแลหรือ เอาอย่างนี้ ข้าจะยึดตำแหน่งของเจ้าเสีย ต่อไปที่นี้ไม่มีอ๋องโจว หรืออาจไม่ทีตระกูลโจวอยู่เลยก็ย่อมได้ " เสียงของเด็กหนุ่มกล่าวออกมาอย่างราบเรียบแต่ครานี้กลับทำให้อ๋องโจวที่ตอนนี้ฉี่ลาดไปเรียบร้อยแล้วเพราะความปั่นป่วนของพลังปราณระดับราชาสวรรค์ของมันไม่ได้ช่วยอะไรมันได้เลย 


        "ขอองค์ชายอภัยด้วยเรื่องนี้นับเป็นความผิดของบุคคล  ตระกูลโจวมีมากกว่าพันชีวิตหากจะพิพากษาหม่อมฉัน..หม่อมฉันน'' โจวเฉิงเองก็มิเคยมีอาการเช่นนี้มาก่อนคำพูดจาของเขาติดขัดไปหมด และอีกอย่างคนที่เขาหวังช่วยเจรจาตอนนี้ก็มีเพียงหลวงจีนเหล่านั้น แต่หลู่ไต่ซือรู้ดีว่าโจวเฉิงกำลังจะขอร้องตน 


       "เรื่องของราชวงศ์พวกเราคงไม่สามารถช่วยเหลือได้ ต้องขอบคุณองค์ชายสิบเจ็ดที่ไว้ไมตรี " ที่กล่าวเช่นนี้เพราะช่วงหลังวิชาสำเนียงก็หายไป คล้ายดังคนที่บรรเลงสามารถควบคุมมันได้อย่างใจคิดนี่มันไม่ใช่แค่ความสามารถระดับจักรพรรดิสวรรค์แล้ว นี่มันระดับมากกว่านั้นอีก สวรรค์ท่านปลุกใครขึ้นมากัน!!! 

       "เป่ยโจวมีความสำคัญก็จริง แต่คงไม่สำคัญถึงขนาดต้องแบ่งอำนาจเช่นนี้ หากเป็นรัชสมัยของพระบิดาคงไม่ให้มีเหตุการณ์ขุนนางกบฎตั้งตนเป็นอ๋องเช่นนี้ " เสียงที่ชัดเจน เพราะตอนนี้ประตูของรถลากถูกเปิดออกเผยให้เห็นเด็กหนุ่มผู้หนึ่งที่มีใบหน้าขาวกระจ่างคล้ายไม่เคยต้องแดดลมแม้แต่น้อย ดวงตาที่ไม่หวั่นเกรงต่อสิ่งใดจ้องมองไปทั่วบริเวณ ที่จวิ้นเต๋อออกมานั้นเพียงอยากรู้ผลของพิณเก้าวิญญาณสวรรค์เท่านั้น และตอนนี้เขาก็ประจักษ์แล้วว่ามันมิใช่ของเล่น มันดูจะรุนแรงและไร้ปราณีกว่าขลุ่ยหยกเป่ยหู่เสียอีก 


        "ดวงตานั่น!!!..  " ตอนนี้โจวเฉิงถึงกลับชะงักเพราะสีทับทิมที่สุกสกาวงดงามมันบ่งบอกถึงสายโลหิตที่สูงส่งอย่างแท้จริง กลิ่นกายที่หอมจนต้องเผลอสูดดมให้เต็มปอดอย่างไม่รู้จักอิ่มเอม แต่มัรก็แฝงมาด้วยอำนาจบางอย่าง 


      อั๊กก!!!  เสียงกระอักโลหิตของหลวงจีนน้อยผู้หนึ่งที่ไม่น่าจะมีวัยมากนัก แต่เมื่อได้เห็นและสูดดมกลิ่นเหมยหิมะถึงกลับทำให้บดสวดสงบใจขาดสะบั้นไปในทันที และพลังลมปราณที่ตีกลับเช่นนี้นับว่าอันตราย นี้คือจิตใจที่ผู้กำลังตกอยู่ในห้วงของกามรมณ์อย่สงชัดเจน การสะกัดจุดของหลู่ไต่ซือนั้นนับว่าสามารถควบคุมอาการนี้ได้อย่างรวดเร็วแต่หากพวกเขายังไม่หยุดคิดเกรงว่าจะลำบาก นี่ล่ะคือจุดอ่อนของอารามตงหวง เพราะหากลุ้มหลงในกามรมณ์พลังลมปราณจะตีกลับอย่างรุนเเรง 


       "องค์ชายยยย......" เสียงของอ๋องโจวตอนนี้ขาดห้วงด้วยความหวาดกลัวกลิ่นของเหมยหิมะจะรุนแรงเพียงใดแต่ก็ไม่สามารถปกปิดกลิ่นที่ไม่พึงประสงค์ได้เลย 


       " ข้าได้กลิ่นของหงส์อัคคีจากตัวเจ้า เจ้ามีสิ่งใดเกี่ยวข้องกับจักรวรรดิหงส์สวรรค์เช่นนั้นหรือ " เมื่อเดินเข้ามาใกล้มากพอแต่ไม่มีผู้ใดกล้าเงยหน้าขึ้นมามองเลย พวกเขาเห็นเพียงฉลองพระบาทที่มีลวดลายสีทองงดงามและมันถูกตัดเย็บอย่างปราณีตงดงามที่สุด 


        จวิ้นเต๋อนั้นมีประสาทสัมผัสที่ไวมาก ตามเนื้อตัวของอ๋องโจวผู้นี้มีกลิ่นอายของหงส์อัคคีจริงๆ และกลิ่นอายเช่นนี้ก็คงมาจากสิ่งของบางอย่างที่มีตราประทับราชวงศ์เฟิงไหล เพราะมันทำมาจากสายเลือดของผู้ถือตรา เช่นเดียวกับตาของหลายๆราชวงศ์ เพราะมันสามารถตรวจสอบว่าเป็นของจริงหรือไม่ เพียงไม่นานกระดาษแผ่นน้อยที่หลุดออกมาจากผ้าคาดเอวถึงมันจะมีปลอกสีทองปิดผนคกไว้อย่างดีแต่ไม่อาจปิดบังความจริงในสารนั่นได่ ทันที่ที่สารคำสั่งลับถูกเปิดออก พลังความร้อนของจักรพรรดิหยางก็ปะทุขึ้นมาด้วยโทษะ 



       "ขุนนางสุนัขช่างเลวทรามสิ้นดี รับคำสั่งผู้อื่นสังหารนายเหนือหัวของตนเองกบฎโดยแท้  หานลู่ดมกลิ่นโลหิตนี่เสีย และล่าสังหารผู้คนที่เกียวข้องให้หมด จะไม่มีตระกูลโจวในฉีหลินอีก " ตำสั่งที่ออกมาจากโทษะล้วนๆสร้างความตรึงเครียดแม้แต่โจวเฉิง แต่เขาไม่ได้รับผลกระทบเพราะเขาไม่มีสายเบือดตระกูลโจวแม้แต่น้อย 




       "อย่าได้สอดมือ .... " หลู่ไต่ซือพูดเสียงเครียดเมื่อศิษย์ของตนกำลังจะเข้าไปวุ่นวาย แต่สิ่งทค่เขาเองสามารถสัมผัสได้เมื่อครู่นั้นมันทำให้เขาต้องรีบส่งข่าวกลับทางอารามโดยเร็ว 'อ๋องศักดิ์สิทธิ์ยังเหลืออยู่ ' 

       "ท่านอาจารย์แต่ว่า!!!   " เสียงของศิษย์ที่ดูจะไม่ยินยอมเพราะมันป่าเถื่อนมากเกินไปการใช้สัตว์อสูรในการล่าสังหารเช่นนี้นับว่าโหดเหี้ยมมากที่สุด เพราะมันไม่สนใจลูกเด็กเล็กแดง มันจะสังหารทุกชีวิตที่มีสายเลือดของตระกูลโจวไหลเวียนอยู่ 


       โจวหย่าซือถูกฉีกร่างออกเป็นชิ้นๆด้วยฝีมือของสัตว์อสูรวานรสี่ฤดูที่ตอนนี้มันตอบรับคำสั่งของจวิ้นเต๋ออย่างไม่ลังเล สัญชาตญาณของมันยังคงเป็นสัตว์อสูรที่ดุร้ายและต้องการฆ้าฟัน ถึงจะไม่ขยายร่างกายเต็มที่แต่ด้วยขนาดตัวเพียงเท่านี้ก็เกินพอแล้ว มันข้ามผ่านผู้ที่ไม่เกี่ยวข้องไปอย่างรวดเร็วชาวเมืองเป่ยโจวต่างคุกเขาลงกับพื้นสวดอ้อนวอนพุทธองค์ การสังหารที่ติดตาพวกเขาเน้นถึงความป่าเถื่อนและโหดร้าย  แต่จสิ้นเต๋อก็ไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองทำไม่ถูกการกระทำของเขาอีกไม่นานคงลือกันไปไกล จะสังหารทึกตระกูลคงไม่ได้ แต่หากส่งตระหัวตระกูลหนึงออกไป นับว่าเป็นการประกาศให้พวกเขาได้รู้ว่าพวกเขากำลังจะเจอกับสิ่งใด 




          เพียงร้อยอึดใจการกลับมาของหานลู่นั้นหมายความว่าไม่มีตระกูงโจวเหลืออยู่ แต่สายตาของจวิ้นเต๋อกลับหันมองไปทางโจวเฉิงที่ตอนนี้สั่นเทาด้วยความหวาดกลัว 'คนผู้นี้ไม่ใช่สายเลือดของตรักูลซินะ แต่ทำไม่ถึงใช้แซ่โจวกัน ' 


        "หม่อมฉันๆ ......ไม่ใช่คนของตระกูลโจวพะยะค่ะ  หม่อมฉันไร้ชื่อแซ่ ได้อดีตนายท่านช่วยเหลือไว้ " มะนกล่าวออกมาอย่สงหวาดกลัวหลีกเลี่ยงความเกี่ยวโยงกับตระกูลโจวอย่างชัดเจน ถึงจะดูเนรคุณแต่ตัวมันก็ทำเพื่อตระกูลโจวมานาน 

       "เจ้าก็ใช้แซ่หานแล้วกัน อีกอย่างรวบรวมสมบัติทั้งหมดของตระกูลโจวส่งไปที่เมืองหลวง และเจ้าก็ทำหน้าที่เช่นเดิน หานเฉิงและดูแลเมืองเป่ยโจว..ไม่ดีกว่าเปลี่ยเมืองเป่ยโจวเป็นชื่อเมืองหานเป่ย แต่จงจำเอาไว้ว่าเจ้าได้ชื่อนี้มาเพราะเหตุการณ์ใด   หย่าหลิงออกมา!!!  " สิ้นคำกล่าวกระเเสพลังงานของเปลวเพลิงกระจายไปทั่วปกปิดดึงสติของเหล่าชาวเมืองกลับมาจ้องมองสิ่งที่ปร่กฏตรงหน้า สัตว์เทพสัญลักษณ์แห่งความดีงาม กำลังยื่นเด่นเป็นสง่า การกลับมาปรากฏกายของสัตว์เทพทำให้ผลการกระทำครั้งนี้กลับกลายเป็นเรื่องดี ทันทีที่ตระกูลโจวหายไป กิเลนถึงกลับปรากฏตัวนี้มันลางดีชัดๆ 

        หลู่ไต่ซือถึงกับอ้าปากข้างนอกจากจะเป็นท่านชายศักดิ์ยังเป็นผู้ที่ครอบครองพลังสายเลือด เพราะครอบครองกิเลนเพลิงสวรรค์ต้นกำเนิดราชวงศ์คนผู้นี้นับว่ามีความสำคัญยิ่งในอนาคตทีเดียว





        จวิ้นเต๋อตั้งใจให่หย่าหลิงปรากฏตัวออกมาเพื่อสร้สงกำลังใจให้เหล่าชาวเมืองที่ตอนนี้นับว้าได้ผล เพราะพวกเขาต่างสายเเช่งตระกูลโจวที่รั้งแผ่นดิน และหันมาสัการะบูชาส่ยเลือดราชวงศ์อีกครั้ง 'กิเลนปรากฏ สถานทีทใดเเสดงถึงพระปรีชาและความดีงามเจริญรุ่งเรืองในสมัยนั้น



        " ท่านอาจารย์ นั่นคือสัตว์เทพใช่ไหม " เสียงของเหล่าศิษย์ที่ตอนนี้กำลังสนใจสิ่งที่ปรากฏเพราะไม่เคยเห็นมาก่อนเพียงเห็นในตำราเท่านั้นนับว่าเป็นวาสนาที่ได้เห็นของจริง เพียงเท่านี้ก็สามารถพูดได้แล้วว่าเคยเห็นสัตว์เทพกิเลนตัวเป็นๆมาแล้ว สมคำล้ำลือถึงความสง่างามของสัตว์เทพตรงหน้า 

       เสียงเรียกจากศิษย์ทำให้หลู่ไต่ซือตื่นจากความติด เพราะเขาหาได้มองเพียงสัตว์เทพเขามองถึงผู้ครอบครอง และการจัดการเรื่องราวได้อย่างน่าตกใจ หากไม่ทีกิเลนปรากฏเรื่องราวที่โหดร้ายเช่ยนี้จะถูกกล่าวถึงว่าเช้นไร แต่ตอนนี้มีเรื่องใหม่ที่น่าสนใจมากกว่าเป็นเรื่องของสัตว์เทพนั่นเอง 


      รับสั่งเพียงไม่นาน จวิ้นเต๋อก็คิดว่าสมควรที่จะต้องเดินทางต่อ หากนับเวลาไม่ผิดเขาจะเข้าเมืองหลวงในอีกสามวัน แต่ก็นับว่าข่าวคงไปเร็วกว่าถึงสองวัน  มือของท่านอ๋องยังคงกำราชสารจากราชวงศ์เฟิงไหลไว้แน่นจะเป็นคำสั่งใดไปมิได้นอกจากสังหาร ฉีหลินน่าอวี๋และโอรส นั่นยิ่งทำให้โทษะจองจวิ้นเต๋อมีมากขึ้น เพร่ะขนาดขุนนางกินเบี้ยหวัดฉีหลินแต่รับใช้ผู้อื่นนี้นับเป็นความล้มเหลวในฐานะของเจ้านายที่ไม่สามารถควบคุมผู้ใต้บังคับบัญชาได้ และที่ประทานนามให้หานเฉิงนั้นเพื่อย้ำเตือนว่าต่อไปนี้คำว่าตระกูลหาน(ข้ารับใช้ตำหนักพยากรณ์) กลับมาเเล้ว 




      ถึงจะไม่ได้เห็นกับตาแต่เสียงกรีดร้องของเหล่าผู้คนก็ดังพอให้ ฉีหลินน่าอว๋แทบไม่อยากขยับกายไปไหน แต่ก็อดเป็นหวงเหลียวเจิ้งไม่ได้ แต่กลับไม่ได้ยินเสียงตกใจของโอรสสักเเอะเดียว ทำให้นางไม่อาจวางใจ แต่ถึงจะอยากไปดูลูกมากเเค่ไหนแต่ด้านในเป็นที่ประทับของท่านปู่สตรีเช่นนางหาเข้าไปได้ไม่ 


       "อย่ากังวลสิ่งใดเลย ข้าจะดูแลเขาเอง เจ้าสบายใจได้ " เสียงที่ตอบกลับมาคล้ายสามารถอ่านความคิดที่นางกำลังกังวลอยู่ได้ และคำตอบก็ทำใฟ้นางคลายความกังวลลงอย่างบอกไม่ถูกนับว่าตอนนี้นางนับท่านปู่สิบเจ็ดเป็นที่พึ่งเพียงหนึ่งเดียว จะให้ทำสิ่งใดนางยินยอมเสมอ 

       "เพคะ....   " เสียงของนางขาดหายเพราะนางรู้สึกยินดีเป็นอย่างมาก เพราะตลอดทางนั้นมีคำสรรเสรินมากมายนับว่าเป็นสิ่งที่ไม่เคยพบเห็นในราชวงศ์ฉีหลินมานานแล้ว 


      


        "พวกเราเร่งเดินทางกันเถอะ ข่าวนี้สำคัญมาก หากเหล่าปรมาจารย์รับรู้คงไม่อาจนิ่งเฉยได้อีก " ในฐานะของสี่ขุมอำนาจลับถึงตำหนักพยากรณ์จะไม่ได้อยู่ในสายตาเท่าใดนัก แต่ตอนนี้นับว่าต้องรายงานทุกอย่างมิให้ตกหล่น และเรื่องของสัตว์เทพกิเลนเพลิงสวรรค์ด้วย 




       (ราชวังฉีหลินนนนน......)






       "รายงานนนน......""  เสียงของผู้ส่งสารนำข่าวด่วนจากหน้าด่านเเจ้งมายังวังหลวงอย่างรวดเน็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะตอนนี้นั้นไม่รู้ทิศทางสิ่งใดเลย ความจริงเหล่าตระกูลขุทอำนาจต่างรู้เรื่องพวกนี้ตั่งแต่เมื่อวานแล้ว แต่ไม่มีผู้ใดสามารถบอกได้ว่าข่าวจริงแท้เเค่ไหน แต่ถึงยังไงก็นับเป็นข่าวที่ร้ายที่สุด แต่คงเพียงขุนนางเท่านั่น เพราะตอนนี้ไทเฮาที่กำลังอยู่หลังม่านไม่ไผ่นางไม่เคยดีใจขนาดนี้มาก่อน การข่าวขตระกูลเหิงแห่งเป่ยเหิงก็ไม่ช้าเช่นกันทำให้พระนางยืนยันกับน้องชายนางว่าห้ามเสียมารยาทเป็นอันขาด 




       " ตอนนี้เมืองเป่ยโจวถูกเปลี่ยนนามใหม่เป็นหานเป่ย ตระกูลโจวคิดการกบฏทำให้ถูกเออ......สังหารทั้งตระกูล" คำรายงานนับว่าสร้างแรงสั่นสะเทือนไปทั่วท้องพระโรงเพราะตอนนี้ โจวไท่เฟยที่กำลังนั่งฟังอยู่ถึงกลัยแสดงสีหน้าที่แปลกไป  ผู้ใดกันกล้าสังหารบิดาของนาง ตอนนี้นางหันไปทางน้องชายนางที่มีท่าทีมิต่างกัน 


       "ฝ่าบาท ตระกูลโจวเราจงรักพักดีหาได้มีเจตนาใส่ร้าย แต่มันผู้นั้นกล้าใส่ความ ฝ่าบาทให้ความเป็นธรรมด้วย " ความจริงไท่เฟยเช่นนางหาได้มีสิทธิในการเอ่ยในท้องพระโรงเช่นนี้ แต่นางก็ลุแก่อำนาจมาหลายปี ทำให้นางไม่เกรงแม้แต่ไทเฮา


      "เป็นผู้ใดๆ ที่ใส่ร้ายท่านพ่อจองข้า ท่านพ่อเป็นถึงอ๋องจะถูกสังหารเช่นนี่ไม่ได้ บอกมา!!!  " เสียงของโจวต้าซือที่โกรธเป็นไฟไต่ถามความจริงกับผู้ส่งสารอย่างหยาบคายโดยหาได้สนใจฮ่องเต้หรือไทเฮาเลย


      "เป็นนน เป็นนนองค์ชายสิบเจ็ดพะยะค่ะ " คำว่าองค์ชายสิบเจ็ดนั้นมันดูจะไม่เข้าหูเอาเสียเลย เพราะไม่เคยมีคำนี้อยู่ในหัวพวกเขาเลยต่างหาก ใครกันองค์ชายสิบเจ็ดเหล่าขุนนางและเชื้อพระวงศ์ต่างแสดงความสนใจ




        "พระทัยเย็นก่อนเถิดโจวไท่เฟย หากเป็นเช่นนี้ ท่านอาสิบเจ็ดคงมีเหตุผล รอให้เขาเข้ามาถึงเมืองหลวงเสียก่อนเถิด อีกอย่างท่านอาสิบเจ็ดยังครอบครองสัตว์เทพกิเลนเพลิงสวรรค์ย่อมมีสิทธิ์ในการจัดการกับเหล่าขุนนาง  " เสียงของสตรีหลังม่านไม้ไผ่กล่าวออกมาอย่างให้เกียรติโจวไท่เฟย เพราะนางนับว่ามีอำนาจอยู่บ้าง แต่ตอนนี้เหิงไทเฮากำลังยินดีเป็นอย่างยิ่ง พวกเจ้าจะได้เห็นความน่ากลัวของสายโลหิตกิเลนเพลิงสวรรค์อย่างแน่นอน อย่าตกใจตายไปเสียก่อนล่ะ 


       "เสด็จอา ....."


     "ไทเฮาท่านหมายความว่าเช่นใด ท่านรู้จักองค์ชายสิบเจ็ดเช่นนั้นหรือ เหตุใดพวกข้าถึงไม่รู้ว่ามีองค์ชายเหลืออยู่ " เสียงของเชื่อพระวงศ์ผู้หนึ่งกล่าวขึ้น และนับว่าเป็นเชื้อพระวงศ์สายนอกที่นับว่ามีอำนาจมากที่สุดตอนนี้ แต่มันก็ไม่ได้โง่พอที่จะมองข้ามเพราะหากไทเฮาเรียกหาองค์ชายสิบเจ็ดว่าท่านอา วัยขององค์ช่ยผู้นี้คงมากกว่าไทเฮาเสียอีก และจะอยู่ในระดับใดกัน


      "ไม่ผิดหรอกอ๋องผิง องค์ชายสิบเจ็ดมีฐานะเป็นถึงปู่ทวดของฮ่องเต้ ที่ไม่ปรากฏรายนามในราชวงศ์นั้นด้วยเหตุผลบางอย่างข้าเองคงไม่อธิบายเรื่องนี้ เพราะนับเป็นความรับของราชวงศ์ " คำกล่าวที่ไม่คิดว่าไทเฮาจะกล้าเอ่ยกล่าวกับอ๋องผิงเช่นนี้ คำว่าความลับของราชวงศ์แสดงให้เห็นว่า อ๋องผิงมิได้อยู่ในราชวงศ์มิจำเป็นต้องรู้ 




        "แต่ยังไงก็ตามที องค์ชายสิบเจ็ดยังเป็นเพียงองค์ชายการที่สำเร็จโทษขุนนางเช่นนี้นับว่าผิดกฎอีกอย่างเป็นเขาเองที่หมายปองราชบัลลังก์ " เสียงของโจวต้าซือ พยายามที่จะปลุกระดมให้คนอื่นให้ด้วย เพราะตอนนี้นับส่าตระกูลโจวของมันกำลังล่มสลายไปแล้ว 


       "รายงานตอนนี้บ้านของไต่ท้าวโจวถูกสัตว์อสูรถล่มไม่มีผู้ใดรอดชีวิตนอกจากบ่าวไพร่ " เสียงที่รายงานทำเอา โจวต้าซือนิ่งค้างเพราะหากเป็นเช่นนี้บรรดาบุตรของเขาก็ตกตายไปแล้ว สีหน้าของเขาทั้งหวาดกลัวและเจ็บแค้น 


       "มันเป็นใคร???      " ความโกรธของโจวต้าซือนั้นตอนนี้ไม่ได้เห็นผู้ใดอยู่ในสายตา พลังลมปราณระดับดาราสวรรค์ที่ปลดปล่อยออกมาแม้เเต่ฮ่องเต้ยังไม่อาจต้านทานได้ ทำให้เป็นครั้งแรกที่เหิงไทเฮากล้าที่จะปกป้องหลานชายอย่างเต็มที่


       "คลื่นๆๆ..." 




       ร่างของโจวต้าซือลงไปแนบชิดกับพื้นอย่างรวดเร็ว การที่ถูกกดทับด้วยพลังปราณระดับจักรพรรดิสวรรค์ทำให้เหล่าขุนนางได้เปิดหูเปิดตาแล้ว เหิงไทเฮาถึงขนาดเปิดเผยตนเองเช่นนี้มิเกรงกลัวจะถูกปองร้ายหรืออย่างไร และเพียงไม่นานก็มีพลังอีกสายเข้ามาแทรกแซงและมีพลังแข็งแกร่งกว่าเหิงไทเฮามากเทีเดียว 


        "อ๋องผิง ทำเช่นนี้ท่านหมายความว่ายังไง โจวต้าซือบังอาจลบหลู่ฝ่าบาทถึงขนาดนี้ อย่าคิดว่าเป็นคนของท่านแล้วจะทำสิ่งใดก็ได้ " เหิงแวี๋ ผู้มีฐานะเป็นผู้นำตระกูลเหิงในตอนนี้เข้ามาต่อว่าและเตรียมตัวที่จะช่วยเหลือพี่สาวอย่างเต็มที่ แต่ไหนเลยระดับราชาสวรรค์ขั้นปลาย จะสามารถต้านทานจักรพรรดิสวรรค์ได้ 


       "หาเป็นเช่นนั้น ไท่เฮาโปรดอภัยด้วย โจวต้าซือกำลังเสียใจท่านอย่าได้ถือเอาความ อีกอย่างเหตุการณ์นี้นับว่าสร้างความคกใจไม่น้อยเลย "ถึงจะกล่าวเช่นนั้นออกมา แต่อ๋องผิงนั้นไม่ได้อยากช่วยโจวต้าซือจริงๆ เขาเพียงอยากข่มขวัญไทเฮาเท่านั้นเอง เพราะระดับพลังที่มากกว่าสามขั้น 



       "เหิงไทเฮาพยายามที่จะสงบอารมณ์ชั่วครู่เพราะนางอาจใจร้อนไปจริงๆ นางอดทนมานานมากเเล้วเพียงอีกนิดเดียว นิดเดียวเท่านั้น ถึงจะไม่รู้นิสัยใจคอขององค์ชายสิบเจ็ดแต่ก็ยังดีกว่าเหล่าขุนนางชั่ว บัลลังค์นี้เป็นของตระกูลฉีหลินหากไม่ใช่หลานนางนางก็ยินดีสละให้ 






  (สุสานราชวงศ์ ...   )





     "จริงๆด้วยที่นี้เคยเป็นที่อาศัยของกิเลนเพลิงสวรรค์เมื่อนานมาแล้ว และนางก็สิ้นใจที่นี้อีกด้วยจวิ้นเต๋อ ดูท่าด้านในหรือส่วนที่ลึกมี่สุดคงมีรางของนางอยู่ " หย่าหลิงกล่าวขึ้นมาอย่างตื่นเต้น เพราะสถานที่เเห่งนี้เต็มไปด้วยกลิ่นอายของเทพอสูรกิเลนเพลิงสวรรค์ที่เคยคงอยู่เมื่อนานมาเเล้ว และเเน่นอนว่านางไม่ได้จากไปไหนเพียงทอดกายเป็นเนินเขาที่ทางราชวงศ์ใช้เป็นสุสาน 





         "แสดงว่าอาจมีแก่นปราณของเทพอสูรอยู่ในสถานที่เเห่งนี้เช่นนั้นหรือ " เป็นจวิ้นเต๋อที่โต้ตอบกับหย่าหลิงผ่านทางสัญญา และนับว่ามีความเป็นไปได้มากทีเดียว แก่นปราณนั้นสามารถใข้ทำยุทธภัณฑ์ได้ และมันจะยิ่งมีระดับสูงและำลังทำลายล้างมาก หากเเหล่งพลังงานของมันเป็นแก่นปราณระดับสูง 


        "ก็อาจมีและไม่มี นางสิ้นอายุไขนานมากเเล้ว ไม่คิดหรือว่าที่นี้ถูกสำรวจจนหมดเเล้ว หรือไม่หากโชคดีนางก็อาจสร้างมิติเเยกขนาดเล็กเพื่อเก็บรักษาร่างของนาง ทำให่ไม่มีสัตว์อสูรตัวใดรู้ว่านางอยู่ที่ใด ถึงรู้ก็น้อยนักที่จะสามารถเข้าไปภายในได้ " ไม่ใช่เเค่สัตว์อสูรตนอื่นแม้แต่นางยังไม่อาจรู้ได้เลย ความคิดอ่านของตัวตนระดับเทพอสูรนั้นหาใช่คิดสิ่งใดง่ายๆไม่ เพราะสุสานของเทพอสูรก็ไม่ต่างจากขุมสมบัติ เพราะพวกเขาเป็นนักสะสมที่มีอายุยืนนาน ลองคิดเอาเถิด....











ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.49K ครั้ง

46 ความคิดเห็น

  1. #7627 dplay (@dplay) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 02:04

    นี่ปู่ก่อนจะตื่นเต้นกับการหาสมบัติ ปู่มาจัดการปัญหาในครอบครัวก่อนดีมั้ย

    #7627
    0
  2. วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 14:23
    คำผิดเยอะมากค่ะ
    #7618
    0
  3. #6634 Lucky-Puppy (@poopo555) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:49
    พี่ท่านได้สมบัติเพิ่มแน่ๆๆ อิอิอิอิ
    #6634
    0
  4. #1643 samcat007 (@samcat007) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 19:59
    มันจะขัดกับที่ว่า คนเราเรวได้ ดีได้ รึป่าว บางคนดีก็ได้
    #1643
    0
  5. #1592 River no off return (@rattyas) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 23:54
    รวยแน่งานนี้
    #1592
    0
  6. #881 > AkikoChan < (@iydgtvojt123) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 22:01
    งงค่ะ งงชื่อไปหมดแล้ววววว
    #881
    0
  7. วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 15:27

    สนุกกกก
    #636
    0
  8. #635 Shadow Reader ♡♡ (@batamana) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 15:25

    ยึดอำนาจเลยยยยย

    #635
    0
  9. #621 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 14:43

    มันน่าตื่นเต้น..การกลับมาของท่านอ๋อง องค์ชาย 17 ที่ไม่อยู่ในสายลำดับของราชวงศ์

    #621
    2
    • #621-1 tonsai (@sailvlunl3a) (จากตอนที่ 20)
      19 พฤศจิกายน 2561 / 17:06
      ค้างอีกแล้ววว
      #621-1
    • #621-2 Lukiris Tink (@kimchi9) (จากตอนที่ 20)
      19 พฤศจิกายน 2561 / 22:36

      ค้างไปอีกกกกก
      #621-2
  10. #608 เอกเองครับ (@kujaku01) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 14:15

    ใกล้ถึงแล้วสินะ หายไปหนึ่งตระกูล ที่เหลืออยู่ในเมืองหลวงจะโดนด้วยไหมเนี่ย

    #608
    0
  11. #601 ดิเดียร์ (@pdeer11) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 14:07
    จัดการเห็บเกาะราชวงศ์เลยค่ะ
    #601
    0
  12. #596 phanuwatice7 (@phanuwatice7) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 14:04

    จัดการซะจิ้นเต๋อ บังอาจลบหลู่ราชวงศ์ ตายยยยยยยยยย
    #596
    0
  13. #591 xวาuxวาu (@mojikiss) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 14:01

    ฮือออ กำลังสนุกเลย
    #591
    0
  14. #584 ห้วงคำนึง (@NuengMontian) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 13:44
    เอาอีกๆ
    #584
    0
  15. #582 SLE-30 (@sarawutsaeueng) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 13:32
    ฆ่ามันพวกขีนนางเนี้ย
    #582
    0
  16. #581 inkeawpungkum (@inkeawpungkum) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 13:30
    รอท่านอ๋องเข้าวัง ท่านปู่หน้าเด็ก
    #581
    0
  17. #580 SuSaya (@yusay) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 13:22
    ขอบคุณค่ะ
    #580
    0
  18. #579 NessZero (@nesszero) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 13:22

    ตอนต่อไปตบอ๋องให้เด็กมันดู ชื่อตอน

    #579
    0
  19. #578 Suthunya Mlk'f (@ms-pang) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 13:21
    ได้โปรด แต่งให้จบภายใน1คือ แล้วออกหนังสือขาย ภายใน3วันเถอะ ค้างสุดๆ
    #578
    0
  20. #577 สุภาณี (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 13:13

    ขอบคุณมากค่ะไรท์

    #577
    0
  21. วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 13:11

    รอตอนต่อไป

    #576
    0
  22. #575 uาeต้uไม้ (@maddogmike) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 13:05

    ค้างเหมือนเดิมดองจนกว่าจะจบเรื่องราชวงค์ดีใหมนี่

    #575
    0
  23. #574 blacks2 (@blacks) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 13:05

    ^_^ชอบมากค่ะ
    #574
    0
  24. #573 chonticha04042cb (@chonticha04042cb) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 13:04

    เอาอีกกกกกก
    #573
    0
  25. วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 13:03
    อยากอ่านต่อ ขออีกได้มั้ย
    #572
    0