ปราการเทวะหวนคืน

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 488,447 Views

  • 6,471 Comments

  • 5,732 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    84,670

    Overall
    488,447

ตอนที่ 12 : ปล้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15016
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1451 ครั้ง
    11 พ.ย. 61

ตอน.....ปล้น






          การก้าวเดินของหลงอู่ชิงหวินนั้นไม่ได้สนใจบรรยากาศโดยรอบเลยที่ว่าตอนนี้เหล่าผู้คนภายในเหลาต่างเงียบงันด้วยสายตาของพวกเขากำลังจ้องมองฉากกั้นที่นับว่าเป็นการปกปิดตัวตนของชนชั้นเชื้อพระวงศ์ก็ว่าได้ แต่คำล่ำลือที่กล่าวกันปากต่อปากของการปรากฏของยุทธภัณฑ์สวรรค์มันดึงดูดเหล่าผู้มีความสามารถเข้ามาไม่ขาดสาย โต๊ะที่เริ่มเต็มแต่การสั่งอาหารกลับไม่มีเพียงนั่งรอเวลาเท่านั้น 

        ถังหมิ่นยังไม่ล่ะความพยายามแต่นางก็ไม่อาจเอ่ยถามต่อไปได้ เพราะตอนนี้คนตรงหน้ากำลังรับประทานอาหารอยู่ และมันจะเป็นการเสียมารยาทยิ่งไปกว่านั้นเมื่อนางได้เห็นคนผู้ยี้ใกล้นางยิ่งรู้สคกถึงความสูงส่งจนประหลาด

       "ถังหมิ่นกลับไปนั่งที่ได้แล้ว อย่าได้ก่อเรื่องรบกวนผู้อื่น ขออภัยท่านด้วยเป็นข้าที่สั่งสอนศิษย์ไม่ดีเอง ถึงได้เกิดเรื่องเช่นนี้ " ถังจีถึงกลับก้มศรีษะตนเองลงเพื่อเป็นการเเสดงความรู้สึกผิด เป็นหานกู่ที่คำนับรับไมตรี ตอนนั้นเองที่ภาพตรงหน้าทำเอาความส่งสัยของทั้งสองศิษย์อาจารย์ถึงกระจ่าง ขลุ่ยที่พวกเขาจ้องมองมันกำลังแปรเปลี่ยนเป็นพัดหยกสลักลวดลายงดงามน่ามองพร้อมกับเจ้าขที่คลี่มันออกมาปลดปล่อยไอเย็นจากหยกอย่างเต็มที่ แม่พลังปราณจะมีโดยทั่วแต่ความเข้มข้นของพลังปราณที่ยุทธภัณฑ์สวรรค์ปลดปล่อยออกมานั้น มันเป็นของจริง ของจริงอย่างแน่นอน 'ยุทธภัณฑ์สวรรค์แปรเปลี่ยน ' 


         "ข้าก็ไขความสงสัยของพวกท่านแล้ว แค่นี้ท่านคงสบายใจแล้ว การที่พกพาเด็กน้อยที่มีสายโลหิตของเฟิงไหลในดินแดนที่หนาวเย็นเช่นนี้ไม่เป็นผลดีกับนางเท่าใดนัก นี่ถือเป็นน้ำใจเล็กน้อยก็แล้วกัน  " จวิ้นเต๋อมอบหยกสีแดงสดให้กลับหานกู่นำมันออกไปมอบให้เด็กสาวที่ตอนนี้กำลังอึ้งที่ถูกล่วงรู้ฐานะที่แท้จริง นางสวมอุปกรณ์ปิดบังแล้วแต่เหตุใดยังมีคนรู้เห็นอีก แต่ความคิดนั้นหายไปทันทีเมื่อการปรากฏตัวของหยกวิญญาณหยางที่ทำให้จิตวิญญาณอัคคีในตัวนางตอนนี้กำลังเรียกร้อง เขตเหนือนับว่ามีความหนาวเย็นไม่เหมาะกับราชวงศ์เฟิงไหลจริงๆ 

         "ขอขอบพระคุณท่านข้านับว่าเป็นอาจารย์ที่ไร้ความสามารถที่ไม่สามารถดูแลศิษย์ตนให้ดี หากไม่เป็นการหมิ่นเกียรติท่านข้าขอทราบนามของท่านเพื่อจดจำเป็นบุญคุณได้หรือไม่ " จวิ้นเต๋อนิ่งเงียบอยู่สักครู่จะเรียกได้ว่าชมชอบนิสัยของสตรีน้อยนางนี้ก็คงใช่ เพราะนางมีนิสัยใจคอที่คล้ายคลึงกับศิษย์น้องและก็มีชะตากรรมที่ไม่แตกต่างกัน แน่นอนว่าเนตรอ่านสวรรค์ของตำหนักพยากรณ์สามารถอ่านความทรงจำของผู้ที่มีพลังระดับต่ำกว่าได้


       "อย่าได้ถือเป็นบุญคุณให้จดจำเลยข้าเพียงนึกถึงศิษย์น้องผู้หนึ่งและนึกเอ็นดูเด็กน้อยผู้นี้เท่านั้น ต่างคนต่างมีทางเดินของตนเอง อย่าได้ผูกพันธ์เพียงความสัมพันธ์แค่การพูดคุยเลย " ถึงคนผู้นี้จะไม่ได้มีเจตนาที่แอบแฝงสิ่งใด แต่การจะสร้างความสัมพันธ์นั้นคงไม่เหมาะเท่าไหรหนัก เพราะตอนนี้นับว่าตัวตนของฉีหลินจวิ้นเต๋อแทบไม่มีความสัมพันธ์ใดๆ ไม่มีบุญคุณความแค้นกับผู้ใด 


        การที่ปฏิเสธความสัมพันธ์และไมตรีคนจากสภาปราชญ์ยิ่งเป็นถึงอาวุโสล่ะก็ยิ่งไม่ต้องพูดถึง ทำให้ตัวถังจียังไม่อาจคาดเดาสถานะของคนผู้นี้ได้ชัดเจน แต่ตอนนี้สถานะของคนที่มาอยู่ตรงหน้าของเขาตอนนี้ แน่นอนไม่ทีใครไม่รู้จักผู้ที่มีอนาคตที่โดดเด่นเช่นนี้ และฐานะนายเหนือหัวของดินแดนแห่งนี้


          "ข้ามีนามว่า หลงอู่ชิงหวิน ..   ไม่ทราบว่าอ๋องศักดิ์สิทธิ์แห่งตำหนักพยากรณ์ให้เกียรติมาเยือนแผ่นดินแห่งนี้  " ถึงจะเป็นคำกล่าวที่ไม่หนักมากมาย แต่การแนะนำตัวเช่นนี้นับว่าเสี่ยงเป็นอย่างมาก เพราะฮ่องเต้ถึงกลับให้เกียรติคนผู้นี้มากเสียจริง แต่หากจำไม่ผิดเมื่อครู่ฮ่องเต้ชิงหวิน เรียกบุคคลตรงว่า..



        "ท่านอ๋องศักดิ์สิทธิ์แห่งตำหนักพยากรณ์..   เป็นไปไม่ได้...ถงหมิ่นเจ้าถอยออกไปจากตรงนี้เดี๋ยวนี้ " ตอนนี้ถงจีตกใจเป็นอย่างมาก หากฟังจากปากผู้อื่นเขาคงไม่มีทางเชื่อว่ามันเป็นความจริง  แต่คนตรงหน้านั่นคือฮ่องเต้เเห่งจักรวรรดิมังกรสวรรดิ์

       และแน่นอนว่าหากคนตรงหน้าเป็นอ๋องศักดิ์สิทธิ์ทุกอย่างที่เขากำลังหาคำตอบมันจะถูกเติมเต็มจนสมบูรณ์ ไม่แปลกที่ศิษย์ของเขาจะรู้สึกดีเมื่ออยู่ต่อหน้า ผู้ที่มีพลังหยางที่แข็งแกร่งเป็นที่สุด แต่ในฐานะของสตรีนางไม่ควรเข้าใกล้อ๋องศักดิ์สิทธิ์มากกว่านี้ 


        แต่เขากลับคิดอ่านในเรื่องอื่นแทน ตำหนักพยากรณ์ยังเหลืออยู่เช่นนั้นหรือ ไม่มีอ๋องศักดิ์สิทธิ์แห่งตำหนักพยากรณ์มานานกว่าสามพันปี คนผู้นี้ไปอยู่ที่ใดมาถึงไม่ปรากฏตัวตอนที่เหล่าผู้คนกดดันคนของตำหนักพยากรณ์


       "เห้ออออ   ข้าไม่นึกว่าจะเจอเจ้าที่นี้อีก 'มังกรน้อย' แต่ครานี้ข้าคงคิดว่าเป็นเรื่องบังเอิญเท่านั้น แต่เจ้าก็นำปัญหามาทุกครั้งซินะ " เมื่อกล่าวจบจวิ้นเต๋อก็หยิบพัดของตนขั้นมาวางไว้ เป็นเชิงว่ามีบางอย่างกำลังเกิดขึ้น แต่สิ่งนี้ทุกคนพึ่งจะสัมผัสได้

       "พิษสะกัดปราณ..    " เสียงผู้คนที่สำรอกโลหิตออกมา แม้แต่ผู้ที่มีพลังปราณสูงที่สุดในบุคคลเหล่านี้ อย่างถงจีเองที่มีระดับถึงจักรพรรดิสวรรค์ขั้น3 ยังไม่สามารถสัมผัสถึงผิดได้ก่อนที่มันจะออกฤทธิ์   การมาของกลุ่มคนชุดดำที่เข้ามาภายในเหล่าอาหารจำนวนกว่าห้าสิบคน เมือพิษออกฤทธิ์ทำให้พวกเขาเลือกที่จะปรากฏตัวออกมาจากเงามืด แต่พวกเขาไม่รู้ดลยว่าในขณะที่ทุกคนกำลังเคร่งเครียดอยู่นั้น ยังมีคนเพียงผู้เดียวที่นั่งอย่างสบายใจ มองการปรากฏตัวของคนเหล่านี้ 


      เหล่าคนที่อยู่ในเหลาอาหารต่างมีสีหน้าไม่ต่างจากคนที่ตายไปแล้ว ก็เป็นเช่นนั้นเพราะตอนนี้แม้แต่ฝึกปราณเบื้องต้นยังสามารถที่จะสังหารพวกเขาได้ ถังจีดันตัวของศิษย์ตนเข้ามาด้านหลังทันที ครานี้นับว่าพวกเขาลงมืออย่างโจ่งแจ้งทีเดียว และตอนนี้เป้าหมายของพวกเขาคงไม่พ้นฮ่องเต้ชิงหวินเป็นแน่


       "พวกเจ้าเป็นคนของผู้ใดกัน เหตุมดถึงกระทำสิ่งที่เลวร้ายเช่นนี้ เรื่องนี้เเน่นอนจะต้องถูกตรวจสอบโดยสภาปราชญ์ " ถังจีถึงกลับเอ่ยใช่อำนาจของสภาปราชญ์เป็นครั้งแรก การใช้อำนาจมากดดันไม่ใช่เพื่อชีวิตของตนเอง แต่เป็นชีวิตของศิษย์...


      " 55555  ใครจะกลัวสิ่งที่มายังไม่ถึงกัน หากท่านถูกสังหารแล้วยังจะมีใครเป็นผู้บอกเล่าอีก และอีกอย่างที่เบือกลงมือที่นี้เพร่ะนอกจากจะได้ขนราชสีห์(ฮ่องเต้) และยังมีผลพลอยได้เป็นเเพะตัวอ้วนอีก    "เสียงที่กล่าวออกมาอย่างสบายอารมณ์ เพราะมันได้รับรายงานการปรากฏตัวของฮ่องเต้อีกครั้ง และมันได้รู้มาอีกว่าที่นี้มีของมีค่าที่พอให้มันกล้าเสี่ยงที่จะทำการอุกอาจเช่นนี้


         "เจ้า!!!!   เจ้านั้นแหละ ส่งยุทธภัณฑ์สวรรคของเจ้าออกมา ข้าจะไว้ชีวิตเจ้า 555" แน่นอนว่าตอนนี้คนที่มันกล่าวเรียกขาน และใช่น้ำเสียงที่ดูจะเย้ยหยันและเป็นต่อที่สุด เพราะมันต้องเสียไปหลายหยกกว่าจะได้พิษนี้มาครอบครอง และดูท่ามันจะคุ้มค่ากว่าที่คิด 



       "เสี่ยวเอ้อ ข้าขอชาเหมยกุ้ย(กุหลาบ)ได้หรือไม่  " เสียงที่ตอบกลับมาคล้ายไม่ได้สนใจผู้ใด เพราะตอนนี้จวิ้นเต๋อจัดการกับบะหมี่ตรงหน้าเสร็จเรียบร้อยแล้ว แต่ไม่อาจฝืนใจดื่มชาเย็นชืดได้ จึงคิดจะสั่งชาขึ้นชื่อ   

      แต่ปฏิกิริยาของอ๋องศักดิ์สิทธิ์นั้นตอนนี้แม้แต่ ปราชญ์ถงจียังถึงกลับตกตะลึง เพราะในการพูดจาคล้ายไม่รู้ว่าสถานการณ์ตอนนี้เป็นสถานการณ์เช่นใด แต่กลับตรงกันข้าม เพราะอ๋องจวิ้นเต๋อคล้ายมิสนใจสิ่งใดเลยต่างหาก แท้แต่ตอนนี้ที่เขากำลังจะโดนปล้นก็ตามที


        "ข้าข้า..กำลังพูดกับเจ้าอยู่เจ้ามิได้ยินหรือไง....  " ตอนนี้ไม่เพียงเหล่าคนที่อยู่ภายในเหล่าอาหารจะอยากด่าท่านอ๋องผู้นี้ หัวหน้ากลุ่มนักฆ่าก็เช่นเดียวกัน เพราะพวกเขาต่างตกตลึงเพราะเห็นได้ชัดว่าคนตรงหน้าไม่สนใจ และที่แน่ๆ คนตรงหน้ามีได้ถูกพิษสะกดปราณเลยแม้แต่น้อย 


        "เจ้าพูดกับข้า แต่ข้าไม่มีธุระจะพูดคุยกับเจ้าเสียหน่อย ข้าเพียงพักกินข้าวเท่านั้นก็จะไปแล้ว เจ้าก็ทำธุระเจ้าไปเถอะ "  อ๋องจวิ้นเต๋อผู้นี้กำลังถูกคนทั้งเหลาอาหารมองด้วยาหน้าละอาใจ เพราะนี่ท่านไม่รู้เลยหรือว่าชนวนในการลอบสังหารในครานี้ที่โจ่งแจ้งและลงมือเร็วเช่นนี้ ล้วนมาจากสมบัติของท่านทั้งสิ้นืเหตุนี้ท่านจะทำเป็นมิสนใจมีได้ 

       "หานกู่ เจ้ายังไม่รีบเตรียมตัวอีก อ่ะ! โอสถของเจ้าทีหลังก็อย่าได้สูดดมอะไรมั่วๆอีก " จวิ้นเต๋อส่งโอสถให้กับหานกู่เพราะคนของตนก็ต้องพิษเช่นเดียวกัน โอสถสีเขียวตรงหน้าสามารถสะกัดกั้นยาพิษร้อยแปด มันคือ  'ร้อยแปดม่านสวรรค์ ' เป็นโอสถเฉพาะของตำหนักพยากรณ์หลอมโดยใช้พลังหยางศักดิ์สอทธิ์ตะบะกว่าพันปีถึงจะสามารถหลอมมันขึ้นมาได้ 

       สายตาของถังตีเบิกกว้างเมื่อได้เห็นโอสถอันมีค่าใกล้ มันทั้งทรงคุณค่าและเป็นที่ต้องการ เเน่นอนว่ามิมีผู้ใดหลอมโอสถนี้ได้อีก แม้เเต่อารามหยงชิง หรือแม้แต่สมาคมผู้หลอมโอสถก็ตามที แต่ท่านอ๋องตรงหน้ากลับยื่นมันให้กับข้ารับใช้ของตนเองกับมือทีเดียว

        "เจ้า เจ้า ข้าคุยกับเจ้าอยู่ อย่าได้ทำเช่นข้ามิมีตั........   " เพียงคำกล่าวที่มุ่งตรงมา มุ่งหวังเรียกความสนใจแต่กลับพบว่าร่างกายของเหยื่อตรงหน้าเลือนหายไปแล้ว และปรากฏกลิ่มหอมพัดผ่านใบหน้าพร้อมกับพัดหยกที่กระทบใบหน้าเสียงดังสนั่น.....



        ปัง!!!!      "อั๊กกกก...  เจ้า เจ้าทำร้ายข้าาาา"  มือสังหารที่มีคิดฝันว่าว่าจะมีผู้มดที่สามารถต้านพิษนี้ได้จริงๆ แต่เขากลับเกรงกลัวกระบวนท่าเมื่อครู่เสียมากกว่าเพราะเขาไม่สามารถสัมผัสถึงการใช้ลมปราณพร้อมกระบวนท่าเลย 

        เป็นดังที่หัวหน้ากลุ่มมือางหารคิด เมื่อครู่จวิ้นเต๋อใช้เพียงเพลงยุทธเท่านั่น และวิชาท่าเท่าชมบุปผา แต่ด้วยความชำนาญในเพลงยุทธที่ไม่ต้องใช้พลังปราณส่งเสริมก็ทำให้มั่นเปล่งประกายได้ นี่นับเป็นความสามารถของผู้อาวุโสที่หาตัวจับยากในยุทธภพเท่านั้น 

        "ก็ข้าเองเเหละจะมีใครเสียอีก เจ้าอยากคุยกับข้านักมิใช่หรือ และสิ่งที่เจ้าต้องการข้าก็มอบให้เจ้าแล้ว นี่เป็นรูปแบบที่ดูจะอ่อนโยนสักหน่อย " ยุทธภัณฑ์สวรรค์แปรเปลี่ยน มันสามารถที่จะเปลี่ยนรูปร่างได้ตามความต้องการของผู้ครอบครอง หากเป็นรูปของขลุ่ยหยกก็ใช้แทนกระบี่ได้บ้าง แต่รูปแบบที่ไม่ค่อยมีประโยชน์ เช่นพัดหยกแต่กลับแลกมากับความงดงามน่าจดจำ แต่หากเป็นรูปแบบของกระบี่ล่ะก็ มันนับว่าเป็นหนึ่งในอาวุทธสังหารที่ทรงพลานุภาพทีเดียว


       ตอนนี้ร่างอันงดงามตรึงตราของท่านอ๋องผู้นี้นับว่าเป็นที่จดจำยิ่งนัก เพียงเพราะดูจากร่างสังขารที่นับว่าเยาวัยที่สุดเท่าที่เคยมีมา ทำให้สามารถคาดเดาได้ว่าคนผู้นี้สามารถบรรลระดับสวรรค์ได้ด้วยวัยเท่าใดกัน รวมทั้งตอนนี้ที่การแต่งตัวที่หรู่หราและน่ามองทำให้เหล่าผู้ที่กำลังเผชิญชะตากรรมต้องพิษอยู่ถึงกลับลืมเลือนในเรื่องนั้น เพราะความเหมาะสมสูงส่งตรงหน้ารัศมีนี้บอกไม่ได้เลยว่าแม้แต่ ฮ่องเต้ยังไม่อาจทาบทับหรือผ่านมันไปได้ ถึงจะมีผ้าคลุมที่ปิดพระพักตร์อยู่กว่าครึ่งแต่ดวงเนตรสีทับทิมของอ๋องผู้นี้ช่างร้อนแรงยิ่งกว้าพลังหยางในกายเสียอีก 


         " หานกู่ไปกันเถอะ ข้าว่าที่นี้ไม่น่าจะมีสิ่งใดให้เราสนใจอีก " คำตรัสของผู้สูงส่งด้วยพลังและรูปลักษณ์ตรงหน้าคล้ายดังเอาน้ำเย็นสาดใสใบหน้าของทุกคนไม่เว้นเเม้เเต่ฮ่องเต้ชิงหวินและปราชญ์ถังจีเอง...



       นี่ท่านจะล่ะทิ้งไปเช่นนี้จะว่าเรื่องนี่มิเกี่ยวข้องกับท่านก็มิถูกต้องเพราะการปรากฏตัวขมือสังหารที่ไร้แผนการเช่นนี้ มันหมายช่วงชิงของมีค่าที่ท่านอวดอ้างต่างหาก และอยู่ดรๆท่านจะจากไปเช่นนี้ สายตาของทุกคนที่มองไปยังร่างของเด็กหนุ่มที่อายุมิน่าจะเกินสิบเจ็ดหนาวด้วยซ้ำไป แต่บรรยากาศรอบตัวหาได้เป็นเช่นนั้นเพียงก้าวย่างผ่านกายก็คลายดังก่รเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรที่มีระดับไม่ต่ำกว่าราชาสวรรค์เลย 


       "ท่านนนอ๋อง เอ่ออคือว่าาา..    " เสียงตอบรับที่ตะกุกตะกักของหานกู่นั้นแน่นอนว่าเขากำลังเเปลกใจเพราะปกติท่านอ๋องศักดิ์สิทธิ์ต้องให้ความช่วยเหลือพวกเขาอย่างแน่นอน แต่เหตุใดท่านอ๋องของตนจึงกระทำคล้ายดังว่ามิใช่เรื่องของตนเองเสียอย่างนั้น 

       "มี่สิ่งใดหรือหานกู่ เจ้ามิอยากยุ่งเกี่ยวยุทธภพมิใช้หรือ ข้าเองก็เช่นกัน ผู้ใดจะตกตายเกี่ยวอันใดกับข้ากัน " ที่กล้ากล่าวเช่นนี้เพราะว่าเขาไม่มีห่วงอีก ญาติหรือก็มิมี สหายยิ่งแล้วใหญ่ ดีไม่ไดีคนที่เขารู้จักล้วนตกตายไปหมดแล้ว เหตุใดต้หาความเดือนดร้อนใส่ตัวด้วย


     ปึก!!   "ท่านอ๋อง ได้โปรดช่วยนางด้วย พานางไปด้วย ข้าจะขอทดแทนท่านในชาติหน้า ตัวข้าตกตายมิเป็นไร แต่นางต้องรอด " เสียงของคนผู้หนึ่งที่ดังขึ้นพร้อมกับร่างกายที่ลงไปคุกเข่าที่พื้นเพื่อขอร้องคนตรงหน้า การกระทำดูจะไร้ศักดิ์ศรีแต่นับว่าเขามิได้ขอร้องให้ตนเองเขาเพียงอยากให้ศิษย์ขงเขารอดจากเหตุการณ์นี้ไปได้เท่านั้นเอง

        "ไม่!!  ท่านอาจารย์ ถังหมิ่นไม่มีทางทิ้งท่าน ข้าจะอยู่อย่างไรหากมิมีท่านคอยสั่งสอน " เด็กสาวที่มีวัยเพียงสิบสามหนาวกล่าวออกมาอย่างหดหู่เพราะจะให้นางรอดคนเดียวเช่นนี้เห็นทีมิใช่ความต้องการของนางเลย และอีกอย่างนางไม่ทีใครอีกนอกจากอาจารย์...

        "หยุดพูด!!.....   พวกเจ้าจะไม่มีใครไปที่ไหนได้ทั้งนั้น ไม่ถูกพิษแล้วยังไงอย่างไรเสียก็มีพวกข้านับร้อยที่ล้อมที่นี้ไว้หมดเเล้ว " หัวหน้ามือสังหารตะโกนเสียงดังเพื่อเรียกความสนใจ มันคล้ายถูกดูหมิ่นคนผู้นี้คิดจะไปก็ไปมิได้เห็นพวกเขาอยู่ในสายตาเลย หากว่าด้วยเรื่องพลังปราณเขาอาจด้อยกว่า แต่ในด้านจำนวนคนแล้วนับว่ามีเยอะกว่ามากทั้งยังอยู่ในระดับปราณนภาขึ้นไปแทบจะทั้งสิ้น



         ยิ่งรู้ถึงกำลังที่แท้จริงของมือสังหารแล้วเหล่าผู้ที่ยังต้องพิษสะกัดปราณต่างมีสีหน้าที่ไม่ใคร่สู้ดีนักเพราะตอนนี้แม้แต่เหล่าผู้ฝึกปราณเบื้องต้นยังสามารถสังหารพวกเขาได้ภายในพริบตาเดียว แต่ความหวังของพวกเขาถูกฝากไว้กับเด็กหนุ่มผู้สูงส่งที่กำลังลุกยืนรัศมีความสูงค่าในตัวนั้นแผ่ออกไปทั่งกลิ่มหอมของเหมยหิมะยังกำจรไปทั่วบริเวณทุกครั้งที่คนผู้นี้ขยัยกาย มันทั้งหอมหวนและเยือกเย็น 


        ในบรรดาของคนทั้งหมดมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้ถึงสถานะของอ๋องศักดิ์สิทธิ์แห่งตำหนักพยากรณ์ นอกเหนือจากนั้นรวมถึงเหล่ามือสังหารล้วนไม่มีความทรงจำที่เก่าแก่เช่นนั้นเพราะอย่างมากพวกเขาคงมีอายุเพียงพันปีเศษเท่านั้น 

      จวิ้นเต๋อดูท่าทางของหานกู่ ถึงกลับต้องถอนหายใจเพราะเขาคิดว่าหานกู่น่าจะรักษากฎมากกว่าเขาเสัยอีก แต่กลับไม่สามารถปล่อยผ่านเหตุการณ์เล็กน้อยได้เลย

       "เอาเถอะครานี้นับว่าข้าจะช่วยพวกเขาก็แล้วกัน เลิกทำหน้าเช่นนั้นได้แล้ว แต่ก็ต้องแลกกลับการที่เจ้าห้ามพูดเรื่องกฎกับข้าหนึ่งเดือน " เสียงของเด็กหนุ่มที่ดูจากท่าทางของหานกู่จะเป็นผู้ปกครองที่คอยพล่ำสอน และเด็กหนุ่มผู้นี้ดูจะสนใจคำพูดของเขามากทีเดียว


        เพียงคำกล่าวเมื่อครู่บรรยากาศภายนอกก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เพราะมันดูหนาวเย็นลงคล้ายดังยืนตอหน้าผาสูงต้องลมหนาว กลิ่มหอมอ่อนของเหมยหิมะที่โชยมายิ่งทวีความรุนเเรงมากขึ้น ฉากที่กั้นอยู่เริ่มที่จะปรากฏกลีบเหมยหิมะที่ไม่รู้มันมาจากที่ใด เพราะเหมยหิมะมีเพียงที่เขาเป่ยหู่เเละมันออกดอกฤดูหนาวเท่านั้น แต่ตอนนี้มันชัดเจนจนไม่อาจปฏิเสธได้


        จวิ้นเต๋อโคจรปราณ แต่เขาเลือกที่จะโคจรปราณธาตุพฤกษาแทนที่จะเป็นเพลิงหยางเพราะหากใช้เพลิงหยางทั้งหลงซินคงไม่มีอยู่ในแผนทีอีกต่อไป เพราะเพลิงหยางตะบะกว่าหมื่นปีนั้นไม่เคยมีมาก่อนทำให้ไม่อาจคาดเดาความสามารถแท้จริงของมันได้


        ปราณสี่ส่วนของระดับผู้นิราศก็เพียงพอที่จะสังหารเหล่าราชาสวรรค์ทั้งกองทัพแล้ว นับประสาอะไรกับระดับนภาเท่านั้น พัดหยกเป่ยหู่ตอนนี้มันกำลังเปลี่ยนแปลงกลายเป็นกระบี่หยกเป่ยหู่ที่งดงามไอความเย็นและพลังสะกดทับของยุทธภัณฑ์สวรรค์ระดับสูงสุด ลวดลายที่สลักบนหยกนั้นเป็นลวดลายที่ไม่สามารถลอกเลียนแบบได้มันเป็นความจำเพาะของยุทธภัณฑ์ตรงหน้า ที่ด้ามจับยังห้อยพู่หยกแดงอย่างงดงาม 


        ภายเงาเลือนลางของกระบี่นับร้อยเด่นชัดขึ้นทันที แต่ทุกคนต่างรู้ว่ามันเป็นเพียงรังสีของกระบี่เท่านั้น แต่ความสามารถระดับใดกันถึงสามารถทำได้เช่นนี้ รังสีกระบี่พวกนี่ล้วนเป็นรังสีแท้จริงพลังปราณที่แฝงมาล้วนเป็นของจริง การสังหารที่แสนงดงามท่ามกลางดงกลีบดอกเหมยที่ลอยคลุ้งอยู่ในอากาศอย่างงดงาม กลีบเหมยสีขาวตอนนี้ถูกย้อมด้วยโลหิตสีแดงฉาน ภาพจากที่หวาดกลัวเหล่ามือสังหารนับร้อยภายในกระบี่เดียว เพลงกระบี่เพียงกระบวนท่าเดียวสามารถทำให้ชีวิตนับร้อยล่วงโรยราวบุปผาหลุดออกจากก้าน

       ภาพตรงหน้าทำให้หัวหน้ากลุ่มมือสังหารไม่สามารถหาเสียงของตนเองเจอได้อีกมันทั้งหวาดกลัวอย่างถึงที่สุด แน้นอนมันเองไม่อาจสัมผัสถึงพลังของคนตรงหน้าได้ และยังไม่กล้าแม้แต่จะมอง รังสีกระบี่ที่พุ้งทะยานออกมาจากฉากกั้นนั้นมันสร้างความหวาดกลัว หวาดกลัวจนไม่อาจขยับตัวได้เลย ที่หลงเหลือคนผู้นี้ไว้ใช้มีเมตตาไว้ชีวิต แต่เพียงต้องการส่งมอบให้ผู้ที่มันต้องการลอบสังหาร


       "ปึก!!!  "นายท่านได้โปรดไว้ชีวิตข้าน้อยด้วย ข้าๆๆๆๆ.." แต่ก่อนที่จวิ้นเต๋อจะได้สนใจอะไรอีก เขาเพียงเงยหน้าขึ้นมามองไปยังหานกู่เป็นสัญญาณว่าถึงเวลาไปจากที่นี้แล้ว 



       ภาพของการสังหารฝ่ายเดียวที่มันชัดเจนตรงหน้าจนแม้แต่ถังจียังไม่สามรรถระบุเพลงกระบี่เมื่อครู่ได้ แน่นอนว่ามันเป็นเพลงกระบี่บุปผา ของตำหนักพยากรณ์อย่างแน่นอน เพียงแต่ไม่สามารถบอกได้ ตลอดชีวิตของเขานับว่าครานี่พึงเคยพบเจอเป็นคราแรกแถมพลังปราณที่มากมายกว่าตนเองเสียอีก นี้มันเกิดอะไรกันขึ้น การปรากฏตัวของอ๋องฉีหลินจวิ้นเต๋อนี้แน่นอนว่าในอนาคตจะเกิดผลตามมาเป็นแน่ แต่มันดูเหมาะเจาะเกินไป ถึงจะเป็นอ๋องศักดิ์สิทธิ์แต่อย่างไรเสียก็แซ่ฉีหลิน



       ตอนนี้ราชวงศ์ฉีหลินกำลังตกต่ำที่สุดเเล้วไม่ว่าจะการก้าวล่วงของเหล่าตระกูลขุนนางหรือแม้แต่การครอบงำจากต่างจักรวรรดิ แต่หากข่าวของอ๋องศักดิ์สิทธิ์รับรู้กันโดยทั่วแน่นอนว่าต้องมีความเปลี่ยนแปลงที่ไม่อาจคาดเดาทิศทางได้เป็นแน่ 











ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.451K ครั้ง

48 ความคิดเห็น

  1. #938 Zebastian Michaelis (@beerorbie) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 22:33
    ทำไมไม่ให้ลูกน้องออกหน้าแทนอ่ะ ไม่กลัวเรื่องวุ่นวายเหรอ?
    #938
    0
  2. #423 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 / 15:14

    โชว์เทพเบาๆ จร้า

    #423
    0
  3. #382 PlEng95 (@plang22222) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 23:40
    สนุกมากค่ะ
    ท่านอ๋องคือน่ารักมากๆเลยค่ะ
    #382
    0
  4. #354 [H∆LF MOON] (@MrAirplane) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 14:10
    สนุกมากครับ ตามให้กำลังใจทั้ง2เรื่องเลย
    #354
    0
  5. #352 vj792528 (@vj792528) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 19:02

    555สุดยอดอยู่แล้วท่านอ๋องศักดิ์สิทธิ์
    #352
    0
  6. #349 VKK42 (@VARANTHITA) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 10:34
    คิดถึงท่านอ๋องจังค่ะ หุหุ
    #349
    0
  7. #347 Gurigo BuciraNo (@keky024) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 22:21
    เริ้ด เอาอีก
    #347
    0
  8. #346 wilainat27 (@wilainat27) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 20:42

    เพิ่มอีกตอนน่ะค่ะกำลังอินเลยค่ะ
    #346
    0
  9. #339 Yukime3424 (@SakawaraKeyjung) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 17:25
    สะดุดที่555ค่ะควรใช้เป็นตัวอักษรเเทนภาษาดีอยู่เเต่คำผิดเยอะมากมันผสมกันมั่วไปหมดเลยถ้ามีเวลาก็เเก้ด้วยนะค่ะมันจะได้รื่นไหลเพราะการบรรยายดีอยู่เเลัวค่ะ//ไรท์สู้ๆนะค่ะเป็นกำลังใจให้
    #339
    0
  10. #337 Notebook12 (@Notebook12) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 17:19
    คำผิดเยอะมากคัฟตอนนี้ถ้ามีเวลารบกวนรีไรท์ด้วยคัฟจะได้ไม่ทำให้เนื้อหาของเรื่องสะดุด
    #337
    0
  11. #336 Moofhay (@Moofhay) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 16:50

    สนุกมากๆค่ะ
    #336
    0
  12. #333 นัท (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 15:04

    ท่านอ๋องดีงาม..จะงดงามไปไหนแค่ชยับกาย กลิ่นหอมอ่อนของเหมยหิมะก็ที่โชยมายิ่งทวีความรุนแรง แค่ได้กลิ่นใจก็จะละลายแล้ว เป็น FC ท่านอ๋๋องจะเฝ้ารอการเดินทางท่องเที่ยวไปทั่วยุทธภพของท่านอ๋องศักดิ์สิทธิ์ (หลังจากการหลับไหลมายาวนาน อิอิ)

    #333
    0
  13. #332 อสูรเงาปีศาจ (@bantom2540) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 14:27
    สนุก รีบมาอัพเร็วนะครับ
    #332
    0
  14. #331 Patrakorn Sophaphun (@pazz99) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 12:47
    ฮึ อย่ามายุ่งน้องเต๋อของข้านะ
    #331
    0
  15. #330 saicafe (@saicafe) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 11:28
    เอาอีกจัดหนักเลย
    #330
    0
  16. #329 Tumbabycorn (@Tumbabycorn) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 09:29
    ขออีกๆๆๆ
    #329
    0
  17. #328 diarmo (@diarmo) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 07:31
    สนุกมากๆค่า
    #328
    0
  18. วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 07:17
    ต่ออออโว้ยยยยยต่ออ
    #327
    0
  19. #326 NongfonLiverpool (@NongfonLiverpool) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 07:12

    สนุกมากๆๆๆค่ะ สู้ๆๆๆค่ะ
    #326
    0
  20. #325 Lov3 Me :) (@yui068640062) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 06:48
    ขอบคุณค่ะ สนุกมากๆ
    #325
    0
  21. #324 thaneM (@thanem) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 05:16
    สนุกมากเลย รอตอนต่อไปน่ะ

    ไม่ทราบว่านักเขียนกลีบมาจากต่างจังหวัดยังครับ
    #324
    0
  22. #323 rosayrai (@dollo) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 05:16
    รอค่ะ สนุกมากๆ
    #323
    0
  23. วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 04:48

    สนุกมากๆ
    #322
    0
  24. #321 Kathar (@0648058598) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 03:34

    ค้างเจ้าค่าาาาา
    #321
    0
  25. #320 Bank Arthit (@bankatit) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 02:01
    งื้ออออ ค้างงง ขออีกคับบบ😭😭😭
    #320
    0