ปราการเทวะหวนคืน

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 515,101 Views

  • 6,582 Comments

  • 6,024 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    111,324

    Overall
    515,101

ตอนที่ 11 : บะหมี่หนึ่งชาม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17005
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1308 ครั้ง
    7 พ.ย. 61

ตอน....บะหมี่หนึ่งชาม






            เมื่อสถานการณ์ตรึงเครียดหายไปทำให้พวกเขามีเวลาเงยหน้าขึ้นมามองความงดงามของเนินเขาที่พวกเขาไม่คิดว่ามันจะงดงามและมีทิวทัศน์เช่นนี้เพราะ

         "นี่ๆ...มันพลังอะไรกัน ปราณที่สามารถตอบสนองกับเหล่าพฤกษาได้ขนาดนี้ ความบริสุทธิ์ขนาดนี้หากข้ามิได้เห็นกับตาข้าคงเชื่อถือไม่ลงจริงๆ " เหลียงกงกงที่อุทานอย่างลืมตัวว่าตอนนี้นายของตนพึ่งถูกหมิ่นเกียรติไป แต่ด้วยความงดงามทำให้เขาสามารถปรับอารมณ์ได้อย่างรวดเร็ว และมันดูจะส่งผลถึงคนอื่นๆด้วยเช่นกัน 

        แต่สิ่งที่ฮ่องเต้สนใจมากที่สุดตอนนี้คืออาการที่ไม่สู้ดีของหลงหยู่ มันเป็นสัตว์เทพแม้เเต่สัตว์อสูรระดับราชาสวรรค์ยังไม่สามารถสร้างความกดดันให้มังกรน้อยตรงหน้าได้ แต่เพียงเมื่อครู่ด้วยความรู้สึกของหลงหยู่มันส่งผลถึงเขาให้แย่ลงเช่นกัน บรรยากาศเช่นนี้คล้ายดังอยู่ต่อหน้าสัตว์เทพที่มีระดับสูงกว่า

       "เหลียงกงกงเก็บของทุกอย่างลงหีบห้ามให้ใครเปิดมันออกเป็นอันขาด " ที่ต้องกล่าวเช่นนี้เพราะของเหล่านี้ต่างมีกลิ่นหอมที่แปลกประหลาด แต่มันกลับสร้างความหวาดกลัวให้กับหลงหยู่ สัตว์อสูรมักมีสัมผัสที่ฉับไวเสมอ






        เนินเขาสลับทุ่งหญ้าที่สลับซับซ้อนแต่มันยังมีทางรถลากเล็กๆ ที่สามารถเดินทางผ่านได้สบาย อากาศที่เริ่มเข้าสู่ฤดูใบไม้ผลิมันเป็นอากาศที่อบอุ่นสบายตัวชวนพาให้งีบหลับเสียจริง


       "ท่านอ๋องอีกไม่กี่ชั่วยามเราจะถึงหน้าด้านเมืองหลงซินแล้วขอรับ " หานกู่เองก็เเปลกใจที่ท่านอ๋องเลือกที่จะเสด็จทางที่ห่างไกลมากกว่าทั้งที่เดินลัดเลาะตามหุบเขาเป่ยหู่เข้าสู่เขาเป่ยจงก็ถึงเมืองหลงซินแล้ว แต่การเลือกเส้นทางนี้ก็ดีเช่นกัน นานเท่าใดเเล้วที่เขาไม่ได้ลงเขาเป่ยหู่ ที่ด้านหน้าด่านพบว่ามีเหล่าชาวบ้านมากมายที่ต่างรอเข้าไปยังเมืองหลงซิน ด้วยสภาพภูมิประเทศที่ติดกับเขตเหนือทำให้มีอากาศหนาวเย็นตลอดทั้งปี สิ่งที่ขาดเเคลนในสภาพเช่นนี้ย่อมเป็นอาภรณ์เครื่องนุ่งห่มต่างๆ  เหล่าชนชั้นต่ำหรือจะเรียกอีกทางในความรู้ของเต๋อก็คือชนชั้นเเรงงานตลอดจนเหล่าขอทาน ที่ใดมีผู้มั่งคั่งย่อมมีผู้ยากจนเสมอนับว่าเป็นเรื่องที่สามารถเห็นได้ทั่วๆไป ไม่มีอะไรแปลก และคนเหล่านี้พวกเขาต่างรู้ดีว่าไม่ควรเข้าใกล้ชนชั้นสูงมากนักเพราะอาจตกตายโดยไม่รู้ตัวได้ 


        "ท่านอ๋องขอรับเราต้องแสดงป้ายหยกขอรับ อีกอย่างป้ายหยกของเราน่าจะรอการตรวจสอบอีกนาน ..  " ป้านสถานะของจวิ้นเต๋อนับว่าต้องรอนานเพราะหากใช้ป้ายของตำหนักพยากรณ์ที่ล่มสลายย่อมไม่มีน้ำหนัก 


      "งั้นเอาป้ายหยกนี้ไปแล้วกัน พวกเขาคงไม่ถามต่อหรอก " สิ่งที่จวิ้นเต๋อดึงออกมานั้นเป็นสิ่งที่อาจารย์มอบให้ มันเป็นพู่หยกห้อยที่สลักเป็นเสามีมังกรพันโดยรอบ เขาเองก็ไม่ค่อยรู้ความหมายเท่าใดนักแต่รู้ว่ามันเป็นใช้ยืนยันฐานะของเชื้อพระวงศ์ในจักรวรรดิมังกรสวรรค์ได้เท่านั้นเอง 





         "สิ่งนี้สามารถใช้ยืนยันฐานะได้หรือไม่ขอรับ " หานหลี่ที่เป็นผู้แสดงป้าย มีอาการไม่วางใจอย่างชัดเจนเพราะไม่รู้ว่าจะถูกไล่กลับมาหรือไม่ พวกเขาเดินทางในเนินเขาเล็กๆมาสามวันแล้ว อย่างน้อยก็ขอเขาเมืองให้ชื่นใจบ้างเถอะ 

       "ได้โปรดรอสักครู่ ...   " หลังจากนั้นทหารยามที่เฝ้าหน้าด่านก็เร่งรายงานทันที เพราะพู่ห้อยมังกรตอนนี้มีเพียงท่านอ๋องและฮ่องเต้เท่านั้น เมื่อวานมีผู้ใช่มันเดินทางเข้าเมืองไปแล้วและวันนี้ก็มีอีกแต่พบว่ามันมีบางอย่างที่แปลกออกไป 




        "ใครเป็นผู้มอบพู่ห้อยให้เจ้ามา เหตุใดถึงไม่เชิญเสด็จเข้ามา  " ซินเจีย ผู้ดูแลประตูทางทิศเหนือของเมืองหลงซินกล่าวขึ้นมาอย่างกังวลใจ ถึงจะมีความคล้ายคลึงพู่ของฝ่าบาทแต่เเน่นอนว่าไม่ใช่ พู่นี้มันดูจะมีอายุมากกว่าแม้เเต่ตัวเขาเองยังไม่สามารถระบุได้ว่ามันถูกประทานให้เเก่ผู้ใดและในรัชสมัยใด แต่ตอนนี้ฝ่าบาทนั้นประทับอยู่ที่ตระกูลซิน หากต้องรับเชื่อพระวงศ์เพิ่มก็ไม่น่าจะมีปัญหา 


        "นำทางคนผู้นั้นไปที่จวนตระกูลซิน...  " เสียงที่คล้ายดังคำสั่งเพราะไม่อาจรู้ได้ว่าเป็นผู้ใดกัน เพียงฮ่องเต้ก็ทำให้ปวดหัวพอเเล้ว 

       เมื่อได้รับอนุญาตให้สามารถเข้าเมืองได้หานหลี่ก็ไม่รอช้าบังคับรถลากเดินทางทันทีเหล่าผู้คนต่างหลบหลีกเพราะตอนนี้มีทหารที่เปิดทางทำให้ง่ายและสะดวกมากขึ้น 




        "หยุดก่อนหลี่น้อย ข้าอยากกินบะหมี่ " รับสั่งของท่านอ๋องเล่นเอาหานกู่แทบสำลักมาดของผู้ติดตามของชนชั้นสูงผู้รู้ความ มันก็ไม่ผิดที่เขาจะทำตนเช่นนั้นเพราะท่านอ๋องก็เป็นชนชั้นสูงจริงๆ แถมสูงมากเสียด้วย เหล่าทหารที่นำทางต่างให้ความสนใจว่าเหตุใดรถลากคันงามถึงหยุดกระทันหัน แน่นอนความคาดหวังของพวกเขาผู้ที่สามารถนั่งรถลากที่พิเศษเช่นนี้คงเป็นผู้ใหญ่ในราชวงศ์ เพราะรถลากไม่วาบหวิวหรือรวดเร็วมากนัก 


       "ท่านอ๋อง จะ.......    " หานกู่กำลังจะอ้าปากออกความเห็นแต่เมื่อสัมผัสถึงความไม่พอใจของนายตนได้ก็ถึงหลับหุบปากสนิดทันทีเป็นหานหลี่เสียอีกที่รู้สึกตื่นเต้น เหลาอาหารที่มีผู้คนมากมายเป็นสวรรค์ของนักชิม พวกเขาเพียงรักษาพรหมจรรย์เรื่องการกินดื่มล้วนสามารถทำได้ 


       ประตูรถลากถูกเปิดออกพร้อมกับการปรากฏตัวของเด็กหนุ่มที่สวมใส่ชุดผ้าไหมสีน้ำเงินครามลวดลายรูปกิเลนที่ถูกปักด้วยดิ้นทองราวกับว่ามันมีชีวิตจริงๆ แต่มันก็ไม่ได้โดดเด่นเท่ากับรูปร่างที่ดูสมส่วนและเหล่าเครื่องประดับที่ล่ำค่าจนไม่สามารถประเมินได้ 


      เหล่าทหารที่ยังไม่คิดอ่านสิ่งใด แต่เห็นได้ชัดว่าคนตรงหน้าเป็นเชื้อพระวงศ์จริงแต่ไม่ใช่หลงอู่ข่าวนี้ต้องรีบส่งไปยังจวนตระกูลซินโดยเร็วที่สุด เพราะการปรากฏตัวของราชวงศ์อื่นนับว่าไม่ใช่เรื่องที่เหมาะสมแถมยังมีผู้ติดตามเสด็จเพียงสองคนเท่านั้นเอง 

      ท่วงท่าการเดินนับว่าก็ไม่ต่างจากชนชั้นสูงทั่วๆไป เพียงแต่ขัดใจตรงที่ผ้าคลุมหน้าที่ปิดความลับของรูปโฉมไว้กว่าครึ่ง และดวงตาที่มองกวาดหาที่ว่างที่พอจะนั่งได้ 


      " นาย  นายท่านต้องการสถานที่แบบไหนดีขอรับ...  " 



      "เอาเป็นที่ที่ดีที่สุด ไม่มีคนเลยยิ่งดี อีกอย่างที่นี้มีฉากกั้นไหม ถ้ามีขอด้วย.. " เสียงของหานกู่ดูเข้มแข็งมากขึ้น เพราะทุกสายตาตอนนี้กำลังจ้องมองมาที่นายตนอย่างไม่วางตารูปลักษณ์ว่าน่าสนใจแล้ว เหล่าของมีค่ามากมายที่ดึงดูดสายตาโจรมันช่างดีจริงๆ ท่านจะห่อยหยกที่หาไม่ได้อีกแล้วในดินแดนเช่นนี้ถึงสามอันไม่ได้ 


        " ท่านอาจารย์ท่านดูคุณชายท่านนั้นซิ หยกวารีคืนสวรรค์ หยกหทัยจันทรา หยกเหราภิภพ  นั้นหยกในตำนานทั้งสามจริงๆใช่ไหม " เสียงใสของเด็กน้อยที่น่าจะมีอายุไม่ถึงสิบสามปีดี แต่ความรู้ของนางช่างน่าทึ่ง แน่ล่ะเพราะนางเป็นคนของสภาปราชญ์ยุทธภพ และอาจารย์ของนางก็เป็นหนึ่งในปราชญ์เช่นกัน สายตาที่ผ่านตาของมีค่ามากมาย เสียงกลืนน้ำลายดังก้องในหัว เพราะเขาคิดว่าศิษย์ของเขาคงมองเห็นของเรียนแบบ ใครจะห้อยสิ่งที่ประเมินค่ามิได้พวกนั้นกัน แต่เมื่อหันไปมองมันไม่ได้มีเพียงเท่านั่น ....


        "ผ้าไหมธาราเหมันต์ทั้งชุด ตัดเย็บด้วยฝีมือช่างราชวงศ์ และดูขนจิ้งจอกสวรรค์อีกและนั่น ขลุ่ยหยกเป่ยหู่.... " นี้มันบ้าไปแล้วหากจะบอกว่าที่พกพานั้นคือของปลอมคงไม่อาจบอกได้ อย่างรูปลักษณ์ของยุทธภัณฑ์สวรรค์นั้นดูสมจริง(ก็มันเป็นของจริง) หากนับราคาทั้งตัวคนผู้นี้แต่งตัวได้มีราคาเเพงที่สุดบนตัว ด้วยราคาทั้งหมดหากรวมทรัพสินของเมืองหลงซินทั้งหมดก็ยังไม่ถึงครึ่งเลยด้วยซ้ำ และแล้วภาพตรงหน้าของเขาตอนนี้ทำให้เขาสะดุ้งสุดตัว เพราะมันเป็นภาพศิษย์ของเขาที่ตอนนี้เกือบที่จะถึงตัวคนผู้นั้นแล้ว...




          "ท่านชายผู้นี้ขออภัยที่ข้าน้อยเสียมารยาท ข้าน้อยอยากเรียนถามท่านขลุ่ยหยกที่ห้อยอยู่ใช่ขลุ่ยหยกเป่ยหู่หรือไม่ ข้าน้อยและอาจารย์ของข้าน้อยต่างถกเถียงกันถึงมัน " การจะถามว่ามันจริงหรือปลอมนั้นก็ดูจะเป็นการเสียมารยาทมากเกินไป ครั้นจะปล่อยให้ค้างคาก็คงไม่ไหว การปรากฏตัวของยุทธภัณฑ์สวรรค์ไม่ใช้จะพบเห็นโดยง่าย และขลุ่ยหยกเป่ยหู่ก็ไม่ปรากฏมานับหมื่นปีแล้วก็ว่าได้ 


        เสียงใสๆของนางทำให้จวิ้นเต๋อหันมาให้ความสนใจ เพราะนางกำลังสงสัยความจริงว่าของที่เขาถือเป็นของปลอม เป็นเด็กน้อยที่ใฝ่หาความรู้เสียจริง

        หานกู่ที่แทบจะถลาเข้ามาขวางทางมิให้เด็กสาวถึงตัวท่านอ๋องโดยง่าย แต่ก็นับว่าเป็นคราแรกที่มีผู้ใกล้ชิดที่เป็นอิสตรีขนาดนี้ ในตอนที่เขาเป็นท่านชายหรืออ๋องศักดิ์สิทธิ์

         จวิ้นเต๋อไม่ได้กล่าวสิ่งใดมาก และไม่ได้หันหน้ากลับไปเสียด้วยซ้ำ ด้วยท่าทางที่ทุกอย่างล้วนเป็นสิ่งที่ไม่น่าสนใจย่อมไปเตะตาใครหลายคน ก็พอรู้อยู่ว่าคนผู้นี้คงมิใช่ผู้คนธรรมดาๆ 


       "เด็กน้อยเจ้าว่าขลุ่ยหยกเป่ยหู่เช่นนั้นหรือ " แต่ในตอนนั้นเองกลุ่มคนที่สนใจการปรากฏตัวของจวิ้นเต๋ออยู่แล้วเพราะจากของมีค่ามากมายมันคุ้มค่าที่จะเสี่ยงเเละยิ่งมีผู้คุ้มกันน้อยคนเช่นนี่ยิ่งเป็นโอกาสที่เหมาะสม ตอนนี้ทุกสายตาต่างจ้องมองบุรุษที่ส้วมผ้าคลุมหน้าว่าเเปลกประหลาดและพวกเขายังไม่อาจสัมผัสถึงพลังปราณได้เลย แต่ตอนนี้มีเพียงคนผู้เดียวที่กำลังนั่งคิดอ่านอย่างน่าปวดหัว

        ถังจี  อาวุโสลำดับที่ 109 ของสภาปราชญ์กำลังนั่งวิเคราะห์ถึงฐานะที่พอจะเป็นไปได้ หากจะลงความเห็นคนผู้นี้คงเป็นผู้ที่แต่งตัวได้หรู่หราที่สุดเท่าที่เคยมีมา มากกว่าจักรพรรดิของจักรวรรดิพยัคฆ์ขาวเสียอีก แต่เมื่อมองดูอีกที่กลับไม่สามารถหาสถานะเขาได้ อาภรณ์ปักลายกิเลนสวรรค์เช่นนี้คงมีเพียงสายเลือดของฉีหลินเท่านั้น แต่มันย้อนแย้งเป็นอย่างมาก ราชวงศ์ฉีหลินมิมีทายาทที่เป็นบุรุษเจริญวัย และคงไม่ร่ำรวยขนาดนี้ และอีกอย่างจะบอกว่าเป็นราชวงศ์สายนอกก็คงมิใช่

        แต่ตอนนี้เองที่เขาพอที่จะค้นหาความทรงจำมากมาย บุคคลิกการวางตัวของชายผู้นี้ทั้งสูงส่งและไม่อาจเอื้อมถึง และยังมีความน่าสงสัยมากมายว่าเเท้จริงเขามีฐานะใดกันแน่ 


        ถังหมิ่นเองนางยังมิได้รับคำตอบ แถมยังถูกกันออกห่าง นับเป็นคราเเรกที่มีคนทำเช่นนี้กับนาง หากนางไม่บอกฐานะจากการแต่งตัวของนางและเหล่าเครื่องประดับที่เป็นเอกลักษณ์ของสภาปราชญ์ ย่อมมิมีผู้ใดไม่รู้จัก แต่เหตุใดพวกเขาถึงไร้น้ำใจเช่นนี้ 



       "นายท่านจะรับอะไรดีขอรับ...." เสียงของเสี่ยวเอ้อที่เข้ามารับออเด้อ นับว่ามีอารมณ์เช่นยุทธภพในหนังกำลังภายในที่เคยดูจริงๆ แต่เมื่อมาคิดดูดีๆก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่แรงบันดาลใจพวกนั้นอาจได้มาจากโลกนี้ก็เป็นได้ 

       ความคิดอ่านเลื่อยเปื่อยของอ๋องจวิ้นเต๋อทำเอาเสี่ยวเอ้อนิ่งค้าง จนทนไม่ไหนเงยหน้าขึ้นมองแขกผู้มีเกียรติที่อาจเป็นถึงองค์ชายหรือท่านอ๋อง แต่มันกลับพบว่าใต้ผ้าคลุมผืนบางเบาที่บางพอใจให้เห็นรอยยิ้มที่นับว่าตกตายก็ไม่เสียดายที่ได้เห็น ฟันแต่ล่ะซีกต่างขาวใสราวกลับว่ามันถูกทำขึ้นจากหยกเนื้อดี ดวงตาสีแดงสดที่หาไม่ได้ในสามัญทั่วไปทำเอาใบหน้าที่กำลังจะเอ่ยถามอีกครั้งถึงกลับตกอยู่ในภวังค์ไม่เอ่ยสิ่งใดอีก มันเพียงอยากอยู่เงียบๆมองรอยยิ้มใต้ผ้าคลุมผืนบางนี้ เป็นธรรมดาที่เหล่าชนชั้นเชื้อพระวงศ์จะปกปิดใบหน้าของพวกเขา


       " เอาบะหมี่มาหนึ่งชาม   ....ไปได้เเล้ว " หานกู่ที่ไม่ใคร่จะพอใจนักแต่ก็หาได้โวยวายให้เป็นเรื่องราวใหญ่โต ท่านอ๋องบอกว่าอยากเสวยบะหมี่ก็ต้องเป็นบะหมี่ เพียงสั่งแล้วรียเสวยแล้วรีบไปเท่านั้น เพราะตอนนี้พวกเขานับเป็นจุดสนใจมากพอเเล้ว 


      "ฝ่าบาทดูนั่น..!!!   " ความสั่นเทาในน้ำเสียงไม่ใช่ความนินดีเลย มันกลับเป็นน้ำเสียงที่เข็ดขยาด รถลากตรงหน้าแถมสัตว์อสูรก็คุ้นตา จะเรียดว่าคุ้นตาคงมิใช่เรียกว่าจดจำไม่มีทางลืมต่างหาก พวกเขาพึ่งมาถึงเมืองหลงซิน เเสดงให้เห็นว่าะวกเขาเข้ามาในจักรวรรดิมังกรสวรรค์  ฮ่องเต่หลงอู่ชิงหวินเองก็ถึงกลับหยุดเดินและทอดพระเนตรยังสิ่งที่ทำให้เหลี่ยงกงกงถึงกลับเดินถอยหลังเสียหนึ่งก้าว 


        ตอนนี้ในสายตาของเจ้าเมืองหลงซินมองรถลากคันงามอย่างสงสัยใคร่รู้ว่าผู้ใดกันที่ทำให้ฮ่องเต้เสียกิริยาเช่นนี้ และน้ำเสียงของเหลียงกงกง ก็บอกชัดเจนแล้วว่าดูท่าจะเกรงกลัวไม่น้อย มีผู้ยิ่งใหญ่เสมอฮ่องเต้เสด็จมายังหลงซินเหตุใดมิมีรายงานถึงตน แต่เมื่อเห็นทหารรักษาเมืองนับสิบนายที่ยืนรออยู่ก็คลายใจลงบ้างอย่างน้อยก็คงพอที่จะถามเอาความได้ 

        "ฝ่าบาททท!!!....  " ไม่แม้แต่เหลียงกงกงจะเสียความเป็นตนเอง แม้เเต่เเม่ทัพหยางที่เผลอตัวเรียกฐานะของคนตรงหน้าจนผู้คนโดยรอบได้ยิน ที่เผลอเช่นนี้เพราะทิศทางที่ฮ่องเต้กำลังจะไปนั้นคือสถานที่ ที่เจ้าของรถลากอยู่นั้นเอง  

       การมาของเจ้าเมืองนับว่าเป็นที่รู้กันทั่วทั้งในและนอกเหลาอาหารแห่งนี้ เหล่าผู้ดูแลต่างเข้ามาเพื่อประจบประเเจงอยากออกนอกหน้าแต่พวกเขาถึงกลับชะงักเมื่อพบว่ามีผู้ที่มาพร้อมกับจ้าวเมือง แต่กลับเดินนำหน้าแพมกิริยาของท่านจ้าวเมืองยังดูอ่อนน้อมเป็นอย่างมากอีกด้วย 

       "ที่ที่ดีที่สุด.....    "เสียงของท่านจ้าวเมืองเอ่นกระซิบไปยังเจ้าของเหลาอาหาร แต่ใบหน้าที่ยิ้มค้างอยู่นั้นถึงกลับซีดไปในทันทีเพราะตอนนี้มีแขดที่เหมาทั้งหมดในที่ที่ดีที่สุดเพื่อบะหมี่ชามเดียว ทำให้การทำบะหมี่ชามเดียวที่มีค่ามากกว่าสิบทอง


        ***ค่าเงิน ใช่กันทั่ว


 100แดง =1 เงิน

 100เงิน = 1ทอง

 100ทอง= 1หยก



1หยกเท่ากับหยกหนึ่งชั่ง.....



         เจ้าของเหลาอาหารถึงกลับทำตัวไม่ถูกเพราะไม่อาจทำเช่นนั้นได้ แถมคนผู้นั้นยังไม่รู้ว่าเป็นผู้ใด แม้เเต่เสี่ยวเอ้อที่ถูกส่งไปรับใช้ยังไม่สามารถเข้าถึงตัวได้ และเสี่ยวเอ้อที่เป็นมืออาชีพที่สุดตอนนี้นั้นสติหลุดลอยไปไกลแล้ว ได้เเต่เพ้อถึงใบหน้าที่ที่งดงามราวกับเทพสวรรค์ลงมาเดินดิน .....



         "ขออภัยด้วยขอรับนายท่าน คือว่าชั้นพิเศษนั้นถูกจองจนหมดแล้ว เหลือเพียงชั้นที่อยู่ใกล้เคียงเท่านั้นขอรับ...  " ถึงไม่อยากขัดใจเจ้าเมืองแต่ตัวเขาก็ไม่อาจไล่ลูกค้าอันทรงเกียรติหากนับเชื้อพระวงศ์กับเจ้าเมืองเดล้ว แน่นอนเลยว่าไม่ต้องคิดสิ่งใดให้เหนื่อยใจเลย แต่ก่อนที่ซินเว่ย จะกล่าวกดดันฐานะออกไป มือของฮ่องเต้หนุ่มที่ไม่ได้หันหน้ามาหรือแม้เเต่จะสนใจ แต่ยกพระหัตย์ขึ้นมาเป็นเชิงให้หยุดพูด หรือไม่ก็ไม่เอาแล้ว แต่กลับดำเนินไปทันที







       ## นิยายเน้นความสบายๆ มีเรื่องราวให้ตื่นเต้นบ้าง อารมณ์ของอ๋องจวิ้นเต๋อนั้นคือผู้ที่ไม่สนใจคนอื่นเท่าไหร่ เพราะอาจอยู่ตัวคนเดียวจนชิน ชินชาในเรื่องของความรักความผูกพันธ์ แบะอีกอย่างคือไม่เสียดานทรัพสมบัติเพราะมีมากมายอยู่แล้ว มองตำหนักพฤกษาคือบ้าน ดินแดนภายนอกเป็นเพียงสถานที่สร้างความบันเทิงเท่านั้น...ชิลลลล


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.308K ครั้ง

73 ความคิดเห็น

  1. #5682 phanuwatice7 (@phanuwatice7) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:36

    สนุกมากครับ น่าติดตามมาก
    #5682
    0
  2. #4296 Valnecai (@cii3) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 14:43
    อ่านรอบสามมารวมตรงนี้ ^^
    #4296
    0
  3. #3767 คีย์บอร์ดดำ (@Akasitmika) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 22:03
    สาววายตายอย่างสงบแน่งานนี้
    #3767
    0
  4. #3377 Bank-BoxBox (@Bank-BoxBox) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 21:45
    ผมชอบแนวนี้แฮะ อ่านไม่เครียด ดูสบายๆ แต่ อ่านแล้วสนุก อมยิ้ม ตาม
    #3377
    0
  5. #3032 Ma-A-Queen (@ma-a-queen) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 13:59
    สายชิลลล

    ชอบบบบ 555
    #3032
    0
  6. #1254 samby (@samby) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 08:03

    สสนุกมากค่าาาาา

    #1254
    0
  7. #692 ป้าแก่ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 23:04

    สยุกอ่านแล้วสบายใจชอบเลย

    #692
    0
  8. #480 terng965 (@terng965) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 10:27
    สนุกครับ อ่านแล้วสบายใจลุ้นต่อไปว่าจะเกิดอะไรขึ้น
    #480
    0
  9. #295 PPtoday13 (@PPtoday13) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 20:09

    เรยๆ ดีคะ ชอบ ละมุน
    #295
    0
  10. #292 Suttidasuttida (@Suttidasuttida) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 17:06

    อ่านแล้วสบายจิตสบายใจ!!
    #292
    0
  11. #289 kris122912 (@kris122912) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 13:39
    สนุกๆๆๆๆๆ
    #289
    0
  12. #286 แสงสุรย (@0612549913) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 02:33
    มาอัพอีกนะสนุกจริงๆ
    #286
    0
  13. #285 xวาuxวาu (@mojikiss) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 22:42
    ชิลจริงๆแหล่ะ 5555
    #285
    0
  14. #273 อัจฉรา เข็มขำ (@thuhu) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 18:57

    เมื่ิอไหร่จะอัพเพิ่ม
    #273
    0
  15. #272 Patrakorn Sophaphun (@pazz99) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 18:00
    ขอบคุณค่ะ รอเลยค่ะ ไรท์สู้สู้
    #272
    0
  16. วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 12:41
    สนุกมากกกกกกค่า
    #270
    0
  17. #269 obliviousmybody (@mitty1994) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 11:39
    งงตอนล่าสุดมากเลย โดยเฉพาะช่วงท้ายๆ
    #269
    0
  18. #268 EReNoR (@tamtummai) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 10:06
    จัดมารัวๆเลยจ้าา
    #268
    0
  19. #265 pacharasaeten (@pacharasaeten) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2561 / 21:28
    มารอทุกๆชั่วโมงแต่ก็กินแห้ววววว
    #265
    0
  20. #264 fernekp (@fernekp) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2561 / 20:22
    รออยู่นะค้าบบบ
    #264
    0
  21. #262 joelamtan (@joelamtan) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2561 / 15:52
    ขอบคุณครับ
    #262
    0
  22. #261 love-ice-cream (@mystic-spirit) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2561 / 12:31
    เนื้อเรื่องน่าติดตามากก
    #261
    0
  23. #260 Gouyjeng (@Gouyjeng) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2561 / 12:28

    ตามมาจากเรื่องทรีโน่
    #260
    0
  24. #258 Kronos-Hades (@Kronos-Hades) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2561 / 05:20
    รอจ้าาสนุกมาก
    #258
    0
  25. วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 20:26
    หายไปเลยทั้งวันนนนน
    #253
    0