[นิยายแปล BL] it's actually not easy wanting to be a supporting male lead อยากเล่นเป็นตัวประกอบไม่ง่ายเลยจริงๆ

ตอนที่ 17 : สปอย ARC 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,107
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 150 ครั้ง
    1 พ.ค. 63

เราคงไม่ได้แปลต่อแล้วอะค่ะ เลยจะมาลงสปอยไว้ไม่ให้ค้างคากัน
 

 

น้องสุยของเรารู้สึกเห็นใจกับโชคชะตาของน้องฮัสกี้แต่ก็ทำไรไม่ได้ จากนั้นหลังสอบเสร็จก็เป็นเวลาของพล็อตที่สุยหยวนจะต้องป่วย โดยหวังอวิ๋นซั่นจะออกจากบ้านแต่ลืมปิดหน้าต่างไว้ทำให้อากาศเย็นเข้ามาในบ้าน น้องสุยเราที่ทุ่มเทกับบทก็นอนตากลมอยู่ทั้งวันจนนางเอกกลับแล้วสงสัยว่าน้องหายไปไหน ถึงได้ไปเห็นว่าน้องนอนสั่นอยู่ นางเอกไม่รู้จะทำไง เลยอุ้มน้องวิ่งออกมาจากบ้านแล้วไปหาคลินิก แต่คือกว่านางเอกจะกลับถึงบ้านมันก็ดึกมากแล้ว คลินิกปิดหมด นางก็เลยตัดสินใจโทรหาอิพี่ให้มาช่วย อิพี่ก็ถามตำแหน่งพร้อมกับขับรถมาหา
 

พออิพี่มาถึง นางเอกก็อุ้มน้องขึ้นรถ อิพี่ก็เอายาอวี้เซียนตานให้น้องสุยกิน ระหว่างนี้นางเอกก็เป็นห่วงว่าน้องสุยจะเป็นไรมากมั้ย อิพี่สบโอกาสค่ะทุกคน! ถามนางเอกว่ารู้วิธีดูแลหมาป่วยมั้ย นางเอกตอบไม่เท่านั้นแหละ อิพี่ก็พาน้องไปอยู่บ้านแทน!!!! อิพี่ก็พูดว่าแบบในที่สุดก็ได้ตัวน้องมาซะที เสียดายที่ได้แค่ชั่วคราว แล้วก็พูดอีกว่า หรือเขาควรหาวิธีให้น้องมาอยู่ในความดูแลของอิพี่ตลอดไปดีมั้ย น้องสุยก็เงียบ...... อิพี่ถามว่าน้องเข้าใจที่พี่พูดใช่มั้ย น้องก็พยายามทำให้ตัวเองดูโง่ที่สุด อิพี่ก็เต๊าะน้องอะว่า ไม่เป็นไร ที่น้องแกล้งโง่ตอนนี้มันน่ารักดี หน้าของน้องสุยก็คือ QAQ (ARC 5.4)

พอน้องถึงบ้านอิพี่ก็เจอแมวดำตัวหนึ่ง น้องก็คุ้นๆ พอแมวดำเห็นน้องก็หรี่ตาลงเดินมาหาน้องพร้อมกับยกอุ้งมือมาบูลลี่ขนน้อง เชิงว่าตบหัวอะค่ะ น้องสุยก็ไม่ยอมคำรามในคอไป อิพี่มาเจอฉากนี้ก็ตะโกนออกมา อาเหยียน! น้องแมวดำก็ตกใจหยุดไป อิพี่เดินมาจับที่คอน้องแมวแล้วโยนไปที่พรมนุ่มๆ น้องแมวก็ไม่ได้เป็นไร แค่เหลือบมองสุยหยวนหยิ่งๆ แล้วเดินจากไป อิพี่ก็อุ้มน้องขึ้นมาบอกว่าแมวดำชื่ออาเหยียน น้องน่าจะจำมันได้

น้องสุย : "..........."

จากนั้นอิพี่ก็เอาอาหารมาหลอกล่อน้องจนในที่สุดน้องก็เผยตัวออกไป ตอนที่น้องเห็นอสูรฝันร้ายน้องก็นึกถึงอาหลี่ (ชื่ออสูรผลึกแก้ว) ขึ้นมา ว่าอาหลี่จะเป็นไง น้องก็ถามระบบว่าเอาสัตว์เลี้ยงข้ามโลกมาได้เหรอ ระบบก็บอกทำได้แต่ต้องใช้แต้มเยอะ

แล้วอิพี่ก็เซอไพรส์น้อง พาไปที่ห้องนอน น้องสุยก็ได้เห็นอสูรผลึกแก้วนอนอยู่บนเตียงแบบหงอยๆ อิพี่พูดขึ้นมาว่า อสูรผลึกแก้วที่สูญเสียเจ้าของไปมักจะอยู่ต่อไม่รอด น้องสุยสงสารก็เดินไปหา อาหลี่ก็หันมาจากนั้นน้องก็ตกใจ ระหว่างนี้อิพี่ที่ไปอาบน้ำเสร็จออกมาถึงก็คือเจอภาพก้อนขนสีขาวสองก้อนกระโดดแล้วก็กลิ้งกันไปมาบนเตียง ในที่สุดน้องก็ตระหนักได้ว่าต่อให้น้องแสดงเป็นหมาอิพี่ก็รู้อยู่ดี....เอวัง (ARC 5.5)

ระหว่างที่อยู่บ้านอิพี่ก็คือน้องโดนเทคแคร์ดีมาก จนถึงตอนที่นางเอกมารับน้องกลับ อิพี่ก็เปิดประเด็นว่าเรียนไฮสคูลหลังจากนี้มันหนักมาก จะไม่มีเวลามาดูแลน้อง ทีนี้นางเอกก็กังวลว่าทำไงดี อิพี่พูดเลยว่ามาฝากไว้ได้เลย ที่บ้านมีแมว มีกระต่าย แต่ยังไม่มีหมาที นางเอกก็ดีใจตอบตกลงไป แล้วจากนั้นก็พาน้องสุยไปตรวจอีกรอบนึง หมอก็ถามว่าใครที่เป็นเจ้าของเข้ามาล็อกน้องไว้หน่อย หมอจะวัดอุณหภูมิแล้ว นางเอกก็ก้าวขึ้นมากอดน้อง (มันต้องเสียบเทอร์โมมิเตอร์ในก้น) น้องสุยพอได้ยินก็ดิ้นหลุดจากนางเอก อิพี่เลยเข้าไปแทน น้องสุยก็ไม่กล้าดิ้นละ แต่คือน้องก็เกร็งมาก อิพี่พูดขึ้นมาว่า ในเมื่อน้องกลัวก็ไม่ต้องวัดก็ได้เพราะเดี๋ยวตอนที่เทอโมมิเตอร์ถูกใส่เข้าไป แล้วถ้าเกิดน้องดิ้นมันอาจจะหักแล้วติดอยู่ข้างในได้ น้องก็คือค้างไปเลย คิดในใจว่าเป็นสุนัขนี่มันน่าเศร้าจริงๆ ระบบก็คือบอกว่าฉันได้ทำผิดพลาดอันใหญ่หลวง จุดเทียนให้ๆ (เชิงว่าไว้อาลัยให้นายนะฮ่าๆ)

คือก่อนหน้านี้น้องก็แบบดีใจมากที่จะได้กลับไปอยู่กับนางเอก แต่มาจนถึงตอนนี้อิพี่ก็พูดกับน้องสุยขึ้นมาว่า นายควรรู้ไว้นะว่าจะเลือกอยู่กับเจ้าของแบบไหนดีกว่า นายน่าจะรู้แล้วว่าการที่มนุษย์เข้าไปอยู่ในร่างสัตว์มันน่าหวาดหวั่นขนาดไหน โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้านายได้อยู่กับเจ้าของที่ไม่รู้ว่านายมีจิตใจของมนุษย์น่ะ

น้องเราโดนขู่ค่ะ!!! ถ้าไม่เลือกอิพี่ก็คือโดนตอน ถ้าน้องไม่เลือกอิพี่น้องจะถูกพากลับไปแล้วโดนวัดไข้ไรงี้ค่ะ5555 (ARC 5.6)

หลังจากนั้นหวังอวิ๋นซั่นก็เอาสุยหยวนมาฝากไว้กับอิพี่บ่อยมากขึ้น ในเรื่องพล็อตความรักโรแมนติกระหว่างศิษย์ อาจารย์ก็คือพังพินาศไปหมดแล้ว แต่น้องสุยก็ยังคงยึดมั่นตามพล็อตเดิมต่อไป โดยที่น้องจะแอบหนีออกจากบ้านไปที่โรงเรียนเพื่อที่จะตามหาเจ้าของ เดิมก็คือพล็อตนี้จะช่วยพัฒนาความสัมพันธ์ระหว่างคู่พระนาง แต่กลายเป็นว่าหลังจากนั้นอิพี่ก็คือพาน้องไปรรด้วยทุกวันราวกับพรากจากกันไม่ได้...

ที่อิพี่เอาน้องไปรรได้ก็เพราะอิพี่ลูกผอ. ตั้งแต่ที่อิพี่เอาน้องไปรร ทุกคนก็มองว่าเจ้าของของน้องก็คืออิพี่ไม่ใช่หวังอวิ๋นซั่นอีก อิพี่ก็สบโอกาสซื้อน้องต่อจากนางเอกซะ และได้กลายเป็นเจ้าของน้องเต็มตัวจ้า

แต่ๆ ความโชคร้ายของน้องก็คือ น้องเข้าฤดูติดสัด! น้องไปวนเวียนอยู่ใกล้ๆ สุนัขเพศเมีย อิพี่เห็นก็คือโกรธ ลากน้องกลับบ้านปิดประตูดังปัง! น้องนั่งสั่นงกอยู่ที่มุมห้อง ละมีความคิดนึงแวบเข้ามาว่าน้องอาจจะได้เผชิญกับประสบการณ์ที่อธิบายไม่ได้ในอนาคตอันใกล้....

อิพี่ถามน้องว่าให้เลือกเอาระหว่างไปคลินิกกับควบคุมตัวเองจะเลือกอย่างไหน น้องสุยแกว่งหางสองครั้งเชิงเลือกข้อสอง จากนั้นอิพี่ก็ลากน้องให้มานั่งบนตัก น้องก็เลียหน้าให้อิพี่ละก็คือเลียไปเลียมาจนถึงไหปลาร้า น้องก็ถูส่วนล่างเข้ากับอิพี่ค่ะ!!! อิพี่ก็คือสบถ ละพูดขึ้นว่าอิพี่เคยหาความรู้เกี่ยวกับเรื่องพวกนี้มาบ้าง แล้วก็พากันขึ้นมานั่งใหม่ อิพี่ก็เปิดดูอะไรในโทรศัพท์น้องก็เห็นว่าหน้าจอที่ค้นหาล่าสุดมันคือเรื่องอย่างว่า... น้องสุยเราอึ้งไปเลยค่ะ... อิพี่ก็ถามน้องว่าอยากลองไหม น้องก็วิ่งเลยจ้า อิพี่ก็บอกว่าแค่หยอก แล้วก็เข้าโหมดหวาน (นิดหน่อย) ว่าอิพี่อะอยากได้น้องมาตลอดนั่นแหละ แต่ถ้าน้องไม่ยอมพี่ก็จะไม่บังคับ จากนั้นอิพี่ก็ลุกไปเข้าห้องน้ำจ้า น้องสุยมองตาม สงสัยว่าอิพี่เข้าไปทำไร แต่น้องก็เลิกสนใจทันที ฮาาา (ARC 5.7)

จากนั้นก็ผ่านมาหลายปีละ อิพี่ถูกครอบครัวบังคับให้ไปดูตัว ก็มีนางรองเหยาฟางโผล่มาในฉากกินข้าว แต่อิพี่ก็เอาน้องสุยไปด้วย เดิมทั้งคู่ตกลงกันว่าการดูตัวนี้จะเป็นเรื่องบังหน้า แต่เหมือนนางรองเริ่มจะมีใจนิดๆ เลยถามอิพี่ แต่อิพี่ก็บอกว่าคิดกับนางแค่เพื่อน นางรองก็เลยถอยไปพร้อมกับบอกว่าคงทำข้อตกลงกันเรื่องดูตัวบังหน้าไม่ได้แล้ว คือตามบทอิพี่กับนางรองก็ต้องดูตัวกัน แต่ตอนนั้นพระเอกใช้เรื่องนี้บังหน้าเรื่องที่คบกับนางเอกไง แต่ตอนนี้อิพี่ไม่ได้สนไรแล้วก็เลยไม่ได้อะไรมาก นางรองก็เลยจากไปอย่างรวดเร็ว...

หวังอวิ๋นซั่นกับซุนเจี๋ยก็คบกันอยู่มหาลัยเดียวกัน จากนั้นก็แต่งงานกันทันทีหลังเรียนจบ แล้วมีลูกชายด้วยกันหลังจากนั้นสองปี ตอนงานแต่งสุยหยวนและหลิวหมิงโจวก็ได้ถูกเชิญไปร่วมงานด้วย สุยหยวนกลายเป็นมาสคอตงานแต่งไป

ผ่านไปสิบปี ก็ถึงเวลาที่น้องต้องจบลง... พี่ก็กอดน้องไว้บนเตียงบอกว่าโลกนี้มันน่าเบื่อมาก พี่ส่งอาหลี่กับอาเหยียนไปโลกหน้าเรียบร้อยแล้ว สุยหยวนก็คือแค่ครางฮึมไป ในห้องเงียบๆ หลิวหมิงโจวลูบคนของสุยหยวนพร้อมกับพึมพำเสียงเบาเกี่ยวกับเรื่องต่างๆ ในที่สุดสุยหยวนก็หลับตาลง

บางทีการเป็นสุนัขที่ได้ตายลงในอ้อมกอดของเจ้าของคงจะเป็นเรื่องที่ดีที่สุดเลย ใช่ไหม?

END!!!! (ARC 5.8)

เราขอจบการแปลนิยายลงที่ตรงนี้แล้วกันค่ะ ไม่แน่ใจว่าจะได้มาลงสปอยให้อีกมั้ย โดยรวมก็คือเราเพิ่งแปลนิยายเรื่องนี้ได้แค่หนึ่งเดือนเองค่ะ... แหะๆ นับว่าเราแปลจบสองARCได้มั้ยเนี่ย....

ถ้ามีโอกาสเราอาจจะแปลเรื่องต่อไปอย่างถูกลิขสิทธิ์นะคะ แต่แบบติดต่อทางนักเขียนฝั่งจีนคือยากจังเลยค่ะ... เราไม่มีช่องทางอะไรเลย ใครมีนิยายสนุกๆ เม้นท์มาบอกเราหน่อยค่า ถ้าว่างก็จะได้ไปอ่านนนน

ขอบคุณทุกคนนะคะที่ติดตามและขอบคุณทุกกำลังใจค่า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 150 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

340 ความคิดเห็น

  1. #322 LittleJune (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 18:21
    กรณีที่ติดต่อเจ้าของเรื่องไม่ได้ คุณนักแปลสามารถแปลต่อได้นะคะ โดยทำการปิดระบบโดเนททั้งหมด ถ้าโดเนทมาแล้ว ก็คืนโดเนท จากนั้นใช้คำว่าแปลเพื่อการศึกษา แปลได้นะคะ หากนิยายเรื่องนี้มีLCในไทย ก็ยุติการแปลลบทิ้งหรือปิดตอนค่ะ

    เมื่อมีLC กฎหมายบ้านเราจะคุ้มครองนิยายเรื่องนั้นๆทันที การแปลต่อถือว่าผิด
    #322
    0
  2. #321 เดี๋ยวช่วยพายนะฮะ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 11:29
    ขอบคุณมากๆเลยนะ โลกต่อไปต้องได้ไป bl รึป่าว ภาวนาน้อนต้องไปดำหรือเนี้ยยย
    #321
    0
  3. #320 windsen (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 06:42
    ขอบคุณที่แปลให้อ่านนะคะ แถมยังสปอยต่อให้ด้วยน่ารักมั้กๆ
    #320
    0
  4. #319 sunnight (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 00:48
    ขอบคุณมากนะค่า ฮือ ถึงจะเสียใจที่ไม่ได้แปลต่อ
    #319
    0
  5. #317 sweet-meringue (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 18:50

    ขอบคุณค้าไรท์ โลกนี้ไม่ค้างแล้ว ฮือๆๆๆ

    #317
    0
  6. #316 pondbambam (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 15:23
    เศร้ามากเลยค่า😭ขอบคุณนะคะที่แปลเรื่องนี้ เราชอบเรื่องนี้มากๆเลยค่ะ
    #316
    0
  7. #315 palllll (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 14:37

    ขอบคุณที่แปลให้อ่านนะคะ ชอบสปอยมากๆค่ะ
    #315
    0
  8. #314 Apoptosis (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 14:28
    ขอบคุณที่มาสปอยจนจบแอคนะคะ แงงงงง แต่เราไม่อยากให้ไรท์ไปเลยยยย แต่ก็ขอบคุณที่แชร์เรื่องราวดีๆให้กันนะคะ ถ้าไรท์จะกลับมาแปลต่อเราก็จะกลับมาอ่านเรื่องนี้ต่อเหมือนกัน ในความเห็นเราคือเรื่องนี้แล้วก็ไรท์ไม่ได้ผิดอะไรอ่ะ ไม่มีอะไรผิด ไรท์ช่วยเขาโฆษณาด้วยซ้ำอ่ะ ถ้ามันดังมี LC เขายังไงก็ได้ขายอ่ะ จริงๆไม่อยากให้ไรท์คิดมากแล้วกลับมาแปลต่อมากเลยค่ะ
    #314
    0
  9. #313 Aonan Woraporn (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 13:11
    ขอบคุณสปอยนี้นะคะ อย่างน้อยก็ทำให้เราไม่รู้ค้างกับเรื่องนี้ หวังว่าจะได้มาเจอกันอีก ขอบคุณมากค่ะ
    #313
    0
  10. #312 เวนีล่า (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 12:32
    งื้อออ เสียใจอ่ะ แต่เราก็เคารพการตัดสินใจของผู้แปลค่ะ ขอบคุณนะคะที่แปลเรื่องราวสนุกๆมาแบ่งปันกันนะคะ //ฉันว่าแล้วว่าอิพี่ต้องรู้! อิพี่แผนสูงงงง

    เล่นพล็อตอิน้องพังอีกตามเคย... อิพี่สมควรเอาคะแนนมาเปย์ให้อิน้องบ้างงงง โปรดอย่าทำพล็อตอิน้องพังอีกเลย555
    #312
    0
  11. #310 @เดือนสิบสอง (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 11:43

    ขอบคุณที่มาสปอยล์จนจบ ARC นะคะ อดเห็นเสี่ยวหยวนตะมุตะมิเป็นลูกหมาตัวเร้กๆ

    #310
    0
  12. #309 ภูตเงา [Doppelganger] (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 11:42

    อยากอ่านเต็มๆจัง... แต่ก็ขอบคุณสำหรับสปอยนะคะ

    #309
    0
  13. #308 noonunnn (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 11:39
    ขอบคุณที่มาสปอยให้. อน่างน้อยก็ไม่ค้างคา 55
    #308
    0
  14. #307 $a$i (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 11:39
    ขอบคุณสำหรับสปอยค่ะ โลกนี้คือมันมีความน่ารักและตลกพอๆกัน 5555555 อยากรู้ความเป็นไปมากๆๆ ขอบคุณสปอยจริงๆค่ะ
    #307
    0
  15. #306 thx.fornovle (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 11:39
    ขอให้ติดต่อได้ไวๆๆ
    #306
    0
  16. #305 thx.fornovle (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 11:38
    น้องแกล้งโง่แล้วน่ารักคืออะไรเนี่ย55555
    #305
    0