Judgement 13 คดีโรงเรียน

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 154 Views

  • 0 Comments

  • 2 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    4

    Overall
    154

ตอนที่ 6 : คดีที่ 2 ขโมยผลงาน (ต่อ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    28 พ.ย. 61

ที่ห้องเรียนม.5/1 กัญญาเล่าเรื่องดุสิตาให้ทุกคนในห้องฟังหมด
    
     "โห พี่สิตาด่าขนาดนั้นเลยเหรออ่ะ"  เจนจิราถาม

     "ใช่ ยัยพี่สิตาด่าซะแรงเลย ขนาดฉันยืนเฉยๆ ยังสะดุ้ง"  กัญญาบอก

     "ฉันว่าคราวนี้พี่สิตาคงได้กดอัลตินิสัยโหดมาแน่ๆ มิน่าพี่ๆ ม.6/1 ถึงได้หงอยขนาดนั้นฮ่าๆๆ"  รวิภาหัวเราะกับเพื่อนๆ ของเธอ สินีนาฏค้อน

     "ก็อิแค่ด่า ก็ทำเป็นยกย่องอ่ะ"

     "แล้วที่พวกพี่ ม.6/1 ไปหาเรื่องพี่สิตา มันถูกนักเรอะยัยบ๊อง"  รวิภาตอกกลับ สินีนาฏได้แต่นิ่ง เถียงไม่ออก

ช่วงบ่ายที่ห้องเรียนม.6/2 ดุสิตา อินทิรา ตฤณ และวรงค์กรกำลังทำบอร์ดเรื่องเพศศึกษาอย่างขยัน บางคนก็พากันเล่นดีดหู พูดเรื่องขำขันบ้างตามประสาวัยรุ่น แต่มีบางคนที่ทำเรื่องรายงานโดยเฉพาะวรงค์กร ที่ท่าทางจะขยันเรื่องนี้เป็นพิเศษ ดุสิตาเห็นก็บอก
      
     "เพิ่งหายป่วยน่ะอย่าหักโหมสิกร"

     "ทำไงได้ เรื่องริต้ามันสอนเราได้หลายๆ อย่างเลยนะโชคดีที่ฉันใส่ถุงยาง มันก็เลย..."

     "จะใส่ถุงนะไม่ใช่ว่าไม่มีโอกาสท้องได้ เพราะถ้าเกิดถุงแตกขึ้นมามันก็ท้องอยู่ดีนั่นแหละ ทางที่ดีนะเว้ยถ้าแกรักใครสักคน แกต้องให้เกียรติเขา ไม่ใช่แบบจบบนเตียงไม่ใช่นะเว้ย"  อินทิราบอก

     "อืม คราวหน้าฉันจะปรับปรุงตัว จะไม่คิดถึงเรื่องนั้น จะตั้งใจเรียน"  วรงค์กรกล่าว

     "ให้มันดีอย่างนี้สิกร ลูกผู้ชายตัวจริง ทำผิดก็ต้องยอมรับ"  ดุสิตาชม วรงค์กรอึ้ง หน้าแดงที่ถูกชม

เมื่อเสร็จรายงานไปขั้นหนึ่งแล้วช่วยสี่โมงทั้งสี่คนกำลังจะเดินออกจากโรงเรียน นพดลนักเรียนห้องม.6/1 เข้ามาขวางพอดี

     "จะไปไหนล่ะจ๊ะทั้งสี่คน ได้ข่าวว่าพวกเธอทำโครงการอยู่เหรอ แหมไอ้ฉันนี่มันอยากไปดูของพวกเธอจนตัวสั่นเลยนะ"

     "ถ้าอยากดูอยากสอดจนตัวสั่นก็ดูคลิปวิดีโอด้วยนะ เผื่อเธอจะเลิกเผือกเรื่องชาวบ้านบ้างนะดล"   อินนทิราโต้

     "ทำอย่างกะว่าพวกเธอมันดีตายนะสิ ไอ้กรมันมั่วไปทั่ว มันเป็นต้นเหตุทำให้รุ่นน้องตายไม่พอ ไม่รับเป็นพ่อของเด็กด้วยซ้ำ พวกเธอคิดว่าพวกตัวเองมันดีนักหรือไง"  นพดลปากโป้ง ดุสิตาหันมา

     "อย่างน้อยฉันคนหนึ่งที่ให้โอกาสกร กรเขารู้อยู่แก่ใจว่าเขาทำอะไรลงไป ดลถ้าเธอคิดว่าเธอดีกว่ากร เธอต้องใช้ความรู้และความดีเข้าสู้ ไม่ใช่มาทำตัวอันธพาลเหมือนสุนัขไล่เห่าไปวันๆ พวกเรากลับกันเหอะ"  ดุสิตาต่อว่าเสร็จ ก็ชวนเพื่อนกลับ นพดลขบกรามแน่น ไม่นึกว่าดุสิตาจะกล้าว่าตัวเอง

     "ปากดีไปเถอะดุสิตา ฉันคนหนึ่งที่จะเอาเธอมาเป็นของฉันให้ได้"

_________________________________________________________________________________

0 ความคิดเห็น