นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

คัดลอกลิงก์เเล้ว

ไอ้ชาย (BOY-FRIEND)

แด่ไอ้ชายเพื่อนรักของฉัน ในวันที่ฉันตัดหญ้าแล้วคิดถึง

ยอดวิวรวม

5

ยอดวิวเดือนนี้

2

ยอดวิวรวม


5

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


0
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  29 ก.ย. 63 / 21:55 น.
นิยาย (BOY-FRIEND)

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

เนื้อเรื่อง อัปเดต 29 ก.ย. 63 / 21:55


ไอ้ชาย(เพื่อนรัก)

    

   เทคโนโลยีเหมือนทำให้โลกใบใหญ่ไร้พรมแดน การติดต่อสื่อสารแม้อยู่คนละซีกโลกก็สามารถติดต่อกันได้เพียงแค่มีอินเตอร์เน็ต แค่เสียงของใครสักคนดังผ่านอุปกรณ์สื่อสารก็หมือนการได้เจอคนนั้นจริง ๆ ยิ่งสมัยนี้สามารถติดต่อโดยเห็นหน้าค่าตาของคนที่อยู่ปลายทางได้อีก เหมือนยกคนๆนั้นมาไว้ตรงหน้า แต่ทำไงได้คนอย่างฉันมันไม่ค่อยไปตามยุคสมัย

   อยากวิดิโอคลอหามัน แต่ก็ไม่ดีกว่า อยากจะแชทหามันก็ไม่ดีกว่า งั้นเขียนอะไรถึงมันก็แล้วกัน ถึง....ไอ้ชาย............

ถ้าให้นึกถึงเพื่อนหนึ่งที่ฉันอยากคุยและอยากเจอมากที่สุด คงหนีไม่พ้นไอ้ชาย ความจริงฉันกับไอ้ชายเริ่มแรกเดิมที

ไม่ค่อยมีประโยคสนทนากันด้วยซ้ำ แต่พักหลังก่อนจะจบมหาวิทยาลัย รู้สึกว่าเวลาของฉันได้ใช้ไปกับไอ้ชายมากพอควร

ไหน ๆวันนี้ระหว่างทำงานก็คิดถึงมันขึ้นมา  ขอเขียนถึงไอ้ชายเพื่อนรักผ่านตัวอักษรก็แล้วกัน .......Miss you……….

       ฉันมันตัวคนเดียวอยุ่แล้วเวลาไปไหนมาไหน ส่วนไอ้ชายก็มีกลุ่มเพื่อนของมันอยู่สองถึงสามคนไม่ว่าที่ไหนไม่ว่าเมื่อไรเป็นต้องเห็นอยู่ด้วยกัน เหมือนกับว่าพวกนี้ใช้อวัยวะขับถ่ายอันเดียวกัน ไม่ใช่ว่าฉันอิจฉาหรือว่าไม่พอใจ ฉันเพียงแต่ชอบสังเกตผู้คนก็เท่านั้น  ยิ่งตอนปีหนึ่งฉันไม่ได้พิศวาสอะไรไอ้ชายแม้แต่น้อย เพียงแต่รู้สึกว่ามันจะมีอิทธิพลต่อเพื่อนๆพอตัว

ก็ตัวมันสูงใหญ่ เสียงใหญ่ ผมยาว ไม่ค่อยยอมใครเท่าไร ฉันไม่อยากจะขัดคอมันเพราะมันเป็นคนจิตใจดีทำเพื่อส่วนรวม

สวนทางกับปากของมัน ที่ร้ายกาจยิ่งกว่าขวานผ่าซากเสียอีก แต่ทำไงได้มันก็เป็นของมันอย่างนี้ 

       ฉันยอมรับว่าตอนปีหนึ่ง ไม่ค่อยได้ให้ความร่วมมือกับกิจกรรมของสาขาเท่าไร ไม่ว่าจะเป็นการล่าลายเซ็นรุ่นพี่ การทำกิจกรรมร่วมกัน เพราะฉันจัดมันไว้เป็นลำดับท้ายๆ ไม่อย่างนั้นฉันอาจสนิทกับไอ้ชายเร็วกว่านี้ แต่อะไรก็ไม่แน่นอนบางทีอาจจะทำให้เกิดความบาดหมางก็ได้ ฉันเห็นไอ้ชายกุจีกุจอที่ได้ลายเซ็น  ทั้งที่นิสัยมันดูกระด้างกระเดือก แต่มันก็ดุอ่อนโยนกับเขาเป็นเหมือนกันเวลาทำอะไรแบบนี้  โชคดีที่ฉันยังได้เห็นไอ้ชายที่งานหอใน มันก็เข้ากิจกรรมแทบทุกอย่างเหมือนกัน และที่รู้สึกประหลาดใจเมื่อพบสอบออกมา ถ้าจำไม่ผิดเกรดเฉลี่ยเทอมแรกของไอ้ชายน่าจะสูงสุดของสาขา 

ก็นอนเรียนเห็นมันหลับฟุบโต๊ะออกบ่อย มันคงเป็นพวกหัวดีแต่ขี้เกียจ  เหตุการณ์ในความทรงจำของฉันสำหรับมันคงตอนที่ไปรับน้องที่ประจวบ ฉันเมาแล้ววิ่งรอบเกาะ ปีต้นมะพร้าว วิ่งแล้วก็หายตัวไป เห็นมันบอกว่าเขาถามหาตัวกันให้ควัก 

        พอขึ้นปีสองค่อยได้คุยกับมันมากขึ้น  เพราะต้องทำกิจกรรมรับน้องฉันก็ยังสันโดษเหมือนเดิมไม่ได้มีกลุ่มไหนเป็นหลัก ส่วนไอ้ชายก็อยู่กลุ่มของมัน เพียงแต่ได้สนทนากันมากขึ้น ปีสองเหมือนจะเจอกันบ่อยตอนติวหนังสือ ไอ้ชายก็ไปกับกลุ่ม ส่วนฉันก็ไปกับคนของฉัน จนถึงตอนนี้ฉันก็ไม่ได้พิศวาสหรือยินดียินร้ายกับไอ้ชาย  เกือบลืมไปทั้งตอนปีหนึ่งและปีสอง ไอ้ชายไปดุฉันต่อยมวยด้วย มันอาจไปดูเพื่อนมันต่อยหรือคนอื่นต่อยแหละเพียงแต่ฉันขึ้นคู่แรกๆ  รับน้องปีนี้เปลี่ยนสถานะจากน้องเฟรชชี่มาเป็นพี่ปีสอง วีกรรมของฉันยังเหมือนเดิมแค่ปั่นจักรยาน ยกรูปปั้นคิวปิด ไม่ได้ภาพตัดแต่แอบไปอ้วกในห้อง ดูยังไงฉันและไอ้ชายไม่มีวี่แววจะมาสนิทกันได้เลย  ตอนไปฝึกงานแม้จะฝึกคนละที่แต่ฉันก็ได้ยินเสียงของไอ้ชายผ่านโทรศัพท์ ฉันไม่ได้อินสตราแกรม เลยไม่ค่อยรู้เรื่องราวอะไรมากมาย ก็ฉันตั้งใจว่าจะเล่นตอนเรียนจบนี่

 

          แต่แล้วโชคชะตาฟ้าดินก็เหมือนกำหนดให้ฉันกับไอ้ชายได้สนิทกัน ฉันไปเจอป้ายสอนภาษาอังกฤษฟรีที่หอสมุดแล้วก็หยิบขึ้นมาอ่าน อยากจะฝึกภาษาอังกฤษมาเรียนมหาลัยทั้งทีจบไปพุดไม่ได้ฟังไม่ออกดูแย่เต็มที ร้อยวันพันปีไม่เคยจะหยิบติดไม้ติดมือกลับไป อยู่ดี ๆก็เหมือนเห็นไอ้ชายถือใบแบบเดียวกัน  ได้ความว่าไอ้ชายก็หยิบมาจากหอสมุดเหมือนกัน (ฉันโทรไปหาขณะพิมพ์นี่แหละ) ก็จัดการนัดแนะเจอกันวันอาทิตย์ที่เรียน ถ้าเป็นหวยขายบ้านแทงก็ถูกคนอย่างไอ้ชายไปไหนต้องมีเพื่อนโดยเฉพาะเพื่อนกลุ่มที่สนิท แต่ดูเหมือนจะไม่มีใครมากับมันเลยทำให้ฉันได้ไปเรียนภาษาอังกฤษกับไอ้ชายโดยปริยาย สำหรับฉันคิดว่านี่เป็นจุดเริ่มต้นที่เริ่มสนิทกับไอ้ชาย 

            ปีสามเป็นปีที่หนักหนาสาหัสสากรรจ์ ฉันเหมือนโดนพายุกระหน่ำลุกแล้วลูกเล่า เฝ้ารอวันฟ้าหลังฝนมักจะสวยงามเสมอดั่งใครสักคนเคยกล่าวไว้ แต่เหมือนกับว่าช่วงนั้นฉันไม่รุ้เลยว่ามันจะสวยงามหรือเปล่า ขอแค่พายุมันอ่อนกำลังลง มันก็สวยงามแล้ว ทั้งปัญหาค่าย ปัญหากับอาจารย์ การเรียน โชคดีที่ปัญหาความรักมันจบไปก่อนหน้านี้ แม้ฉันกับไอ้ชายจะมีบทสนทนาเพิ่มขึ้น ได้ปรึกษาหารือเรื่องเรียนมากขึ้น แต่สำหรับฉันการจะเลื่อนตำแหน่งให้มาเป้นเพื่อนสนิทมันต้องมีเหตุการณ์ประดับใจ และไอ้ชายก็ได้ทำมันลงไป 

             “ มึง มีคนบอกว่ามึงเห็นแก่ตัวเรื่องขอฝึกงานไปซัมเมอร์” เสียงไอ้ชายจากโทรศัพท์

            “ อ่า พอจะรู้ว่าใคร ช่างมัน กูไม่เคยเห็นในสายตาอยู่ละ” เสียงฉัยตอบกลับไปแบบเรียบเฉย

            “ แต่คนอื่นจะเข้าจึงผิดนะ มึงควรไปแก้ข่าว” เสียงไอ้ชายเหมือนอยากให้ฉันไปทวงความยุติธรรรม

            “ช่างดิ กูรู้กูทำอะไร อะไรจริงไม่จริง คนอื่นไม่สำคัญ” เสียงฉันตอบ

            “อ้าว นี่กูเดือดร้อนแทนมึงไปเอง” เสียงไอ้ชายรู้สึกผิดหวัง เมื่อปลายสายไม่ได้แยแสกับเหตุการณ์ 

           วันนั้น ตอนนั้น จนถึงวันนี้ ฉันรู้สึกว่าไอ้ชายเป็นเพื่อนแท้คนหนึ่ง แทนที่มันจะอยุ่เฉยๆ ทำเรื่องให้มันเงียบๆไป แต่มันกลับเลือกที่จะบอกฉัน ตอนนั้นฉันไม่สามารถบอกใครได้ว่าจะได้ไปแลกเปลี่ยน ทุกอย่างมันดูคุมเครือไปหมด ฉันเครียด สับสน หนักใจ แต่ก็เลือกจะพูดออกไปให้ไอ้ชายได้ฟัง แต่มันดันผิดพลาดอาจารย์คนหนึ่งคิดว่าฉันข้ามหน้าข้ามตาไม่ยอมบอกแกก็เลยเอาเรื่องไปเล่ากับเพื่อนสนิทแก(เพื่อนสนิทแกคือเพื่อนร่วมสาขา) แล้วไอ้นี่มันก็ปากสว่างเอาเรื่องไปเล่าให้เพื่อนคนอื่นฟัง เพื่อนบางคนก็อยู่กลุ่มไอ้ชาย มันรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นทั้งหมด คงเห็นเพื่อนคิดว่าฉันเป็นคนเห็นแก่ตัว จะเอาได้เอาดีคนเดียว  ไม่คิดบอกกล่าวใคร แต่สำหรับฉันใครจะว่าอย่างไร  I don’t care อยู่แล้ว แต่ไอ้ชาย.......ไม่ใช่แบบนั้น

             แสงไฟสลัวในห้องที่มืดของฉัน ขอพักสายตาสักหน่อย กลัวจะหลับใหล เดี๋ยวไอ้ชายตามเข้ามาด่าถึงในฝัน รีบเขียนถึงมันต่อดีกว่า แค่นึกถึงเสียงของมันก็เอ็ดตะโลมาแต่ไกล ทำไงได้มันก็แค่ความคิดส่วนความจริงเป็นเพียงพัดลม

             หลังจากฉันกลับมาจากการเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยน ทุกอย่างมันดูหนักหนาหลังจากฉันไปมีชีวิตที่งดงามในแดนปลาดิบ  นี่เป็นเวลาชดใช้กรรมของฉันแล้ว เทอมสุดท้ายของการเรียนมหาลัย ตอนแรกฉันก็อยากได้เกียรติยมเพราะจะได้อยู่กับมัน แต่ดูจากสภาพฉันตอนนั้นแล้วแต่ประคองตัวให้จบก็ทุลักทุเล  สุดท้ายก็มีไอ้ชายเป็นตัวแทนหมู่บ้านคนเดียว 

ช่วงเวลานั้นยากลำบากเหลือเกิน ฉันเครียดกับการทดลอง เครียดกับการเรียน แถมสุขภาพย่ำแย่หายใจเป็นเลือด แต่ก็ไม่วายจะหาแอลกอฮอล์ดื่ม แม้ไม่ได้ดื่มมากแต่ฉันมันคนเมาง่าย ไอ้ชายก็ชอบชวนฉันดื่ม ถ้าฉันจำไม่ผิดมันเป็นคนเดียวที่อ่านภาษาไทยได้ ที่ฉันให้ดูไดอารี่และให้มันเขียนหน้าสุดท้าย ไม่รู้ว่าอยากให้มันเขียนหรือว่ามึนเมา แต่เมาขนาดไหนก็ไม่เคยมีใครได้ดู  ยิ่งเป็นสถานที่แต่ลละแห่งที่ดื่มกินกับไอ้ชายสุ่มเสี่ยงทั้งนั้น (ห้องชุมนุม หน้ากองกิจ หน้าศร.1) แม้มันจะโวยวาย เสียงดัง ชอบทำร้ายร่างกายบ้างบางที แต่มันก็มีมุมงอแงของมัน ฉันเคยไปช่วยมันทำแลปตั้งแต่ค่ำจนเกือบเช้าของอีกวัน ฉันจะง่วงงอแงช่วงตีหนึ่งตีสอง แต่พอหลังจากนั้นไอ้ชายกลับงอแงแทน ฉันว่ามันน่ารักขึ้นเป็นกองแหละ 

        อย่าหาว่าฉันงู้นงี้ ตอนที่อยู่กับมันมาก ๆ ไปไหนมาไหนกับมัน กินข้าวกับมัน ดื่มกับมัน จะไม่ให้ฉันแอบคิดก็คงยาก 

หมายถึงกลัวว่าฉันจะชอบมันขึ้นมา ถ้าเป็นงั้นมันจะมองหน้ามันไม่ติด ขนาดมันเองตอนเดินไปส่งหน้าหอตอนนั้นจะสร่างเมากันแล้ว ยืนคุยกันพักใหญ่หน้าหอ จนตีสองตีสามยุงกัดไปหลายช่อง แต่ก็ทำเป็นไม่รู้สึกรู้สา

“มึงกลัวปะ” ไอ้ชายถามขึ้น

“กลัวอะไรวะ” ฉันตอบ (สารภาพรู้ว่ามันจะถามอะไร)

“กลัวว่ามึงจะชอบกู หรือกูจะชอบมึง” ไอ้ชายเหมือนจะจริงจังกับคำถาม

“จะบอกว่าไม่ ก็ไม่ได้หวะ กูก็กลัว แต่ไม่หรอก” เสียงฉันตอบอย่างแกนๆ 

ในหัวตอนนั้นแม้จะยังมึน แต่ก็นึกย้อนเหคุการณ์ไปในตัว ไอ้ชายมีแฟนแล้ว แฟนมันอยู่ต่างประเทศ ต่อให้เราชอบมันก็ไม่มีทาง เราไม่ใช่สเปก มันชอบคนสูง แม้เราจะขัดมันได้ก็ตาม ฉันไม่ได้ชอบไอ้ชายแบบนั้น แต่รู้สึกดีเวลาที่มีมันอยู่ด้วย

แม้มันจะบอกว่าเห็นมันอย่างนี้ มีคนมาชอบเยอะแยะทั้งหญิงชาย มันพูดไปหัวเราะไปแล้วบอกจริงนะเว้ย

สำหรับฉันผู้ชายคนหนึ่ง แม้มันจะตัวสูง เสียงใหญ่  ไอ้ชายก็มีมุมทีอ่อนแอและอ่อนโยนตามปกติมนุษย์คนนหนึ่งที่ได้เกิดมาเป็นผู้หญิง (ไอ้ชายเป็นฉายาของผู้หญิง) โดยเฉพาะวันงานบายเนียร์ตอนปีสาม ในชุดราตรีกระโปรงยาวเปิดไหล่ที่มันสลัดความเป็นไอ้ชายออกไป แต่เพียงกริยาท่าทางและน้ำเสียงที่ออกมานั้น......นั่นแหละ......ไอ้ชาย..................

ผลงานอื่นๆ ของ เหงาฮิ

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น