ตอนที่ 96 : ภาค 2 ตอนที่ 22 ขีดจำกัดทางสายเลือดธาตุโลหะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 39491
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1560 ครั้ง
    12 ก.พ. 61

การประลองผ่านนับหลายคู่ จนในที่สุดก็ถึงลำดับของคอร์สนิก

 

“ข้าขอประลองกับเมอร์ลิน ศิษย์หลักลำดับที่ 108” คอร์สนิกระเบิดเสียงประกาศกร้าวออกมา

 

สายตาทั้งหมดจ้องไปยังตำแหน่งของเมอร์ลินอย่างพร้อมเพรียง

 

เมื่อมีคนเรียกชื่อของเขา เมอร์ลินจึงค่อยๆ ลืมตาและมองไปยังตำแหน่งของลานประลอง

 

สีหน้าที่สงบ ดวงตาที่เยือกเย็นลึกล้ำเป็นพิเศษ เยียบเย็นไร้ซึ่งความรู้สึกจ้องมองคอร์สนิก จนเสี้ยวเวลาหนึ่งทำให้เขารู้สึกสั่นสะท้าน

 

เมอร์ลินดึงหน้าเย็นชา ไม่เอ่ยคำพูดใด

 

สายลมหอบร่างเล็กร่อนลงพื้นของลานประลองอย่างแผ่วเบา

 

เมอร์ลินสามารถเหาะเหินเดินอากาศได้โดยใช้ข้ออ้างในการเป็นผู้เชี่ยวชาญธาตุลม คนทั้งโลกนั้นรู้ดีว่านอกจากผู้ที่มีพลังระดับจอมเวทย์ขึ้นไปแล้วก็ยังมีผู้เชี่ยวชาญธาตุลมที่สามารถลอยตัวกลางอากาศได้

 

“เป็นเจ้าที่ต้องการประลองกับข้า” เมอร์ลินเหลือบตามองคอร์สนิกและเอ่ยอย่างไร้อารมณ์

 

คอร์สนั้นนั้นเป็นหนุ่มรูปงาม แต่งชุดชนชั้นสูงสีขาว หน้าตาผิวพรรณผุดผ่อง หล่อเหลาจนหญิงสาวหลายคนต้องชะเง้อมองตา

 

“ถูกต้องแล้ว ข้าคอร์สนิก ลำดับที่ 30 ต้องการท้าประลองกับเจ้า” คอร์สนิกยืดอกเอ่ยอย่างสง่า นัยน์ตามีความหยามเหยียดเด็กน้อย

 

คอร์สนิกนั้นคือนักรบเวทย์ 2 วงเวทย์ เขานั้นเป็นตัวตนที่แข็งแกร่งลำดับต้นๆ ของโรงเรียน สองปีมานี้เขาได้รับการฝึกฝนมาอย่างดี แม้จะไม่ได้ครอบครองสิบอันดับแรก เพียงอันดับไม่ต่ำกว่ายี่สิบเขานั้นมั่นใจว่าสามารถคว้ามันมาได้

 

แต่การได้ครองอันดับเหล่านั้น ผลประโยชน์ที่ได้รับนั้นย่อมไม่อาจเทียบเท่ากับข้อเสนอของเรน

 

จิตเวทย์ระดับ 5 นั้นยั่วยวนใจเขาเป็นอย่างมาก จิตเวทย์ระดับ 5 ถึงสิบก้อนมูลค่าของมันนับได้หลายล้านเซนี่ ของรางวัลที่ล้ำค่าเช่นนี้ แน่นอนว่าเขายากที่จะปฏิเสธมัน

 

เมอร์ลินหรี่ตาลงและเอ่ย

 

“เป็นที่น่าประหลาดใจที่ลำดับสูงถึงสองคนจงใจท้าทายข้าที่ลำดับต่ำกว่า นี่ไม่คาดว่าข้าคงจะไปสะดุดเท้าใครเข้าให้แล้ว มันจะเป็นการดีหากพวกเจ้าไม่ได้จงใจยั่วยุข้า แต่ถ้าเจ้าต้องการข้าก็จะสนองเจ้าเอง”

 

ทันใดนั้นเองต้นไม่ธาตุลมก็ปะทุพลังออกมา อำนาจแห่งลมพุ่งทะยานออกมาทั้งสี่ทิศ เมอร์ลินนั้นยืนอยู่จุดศูนย์กลางด้วยสีหน้าที่นิ่งสงบ

 

“ข้าเมอร์ลิน ลำดับที่ 108 ขอรับการท้าประลองกับเจ้า” เมอร์ลินสูดลมหายใจเข้าลึกและกล่าวอย่างสง่า

 

รอบตัวของเด็กน้อยมีสายลมที่อ่อนโยนราวกับวิญญาณแห่งภูติพลายกำลังร่ายรำ อำนาจแห่งลมเคลื่อนไหวอย่างวูบวาบส่งพลังกดดันออกมาอย่างกดขี่

 

คอร์สนิกอดที่จะขมวดคิ้วเข้าหากันไม่ได้ ตั้งแต่ต้นจนจบเขาไม่สามารถระบุพลังของเด็กคนนี้ได้

 

ผลจากการใช้อำนาจของรอยสักรูปเถาวัลย์ ไอเวทย์ของเมอร์ลินจึงไม่รั่วไหลออกมาเลยแม้แต่น้อย คอร์สนิกจึงตรวจจับระดับพลังของเมอร์ลินไม่ได้

 

“เห้อ เด็กคนนี้ช่างโชคร้ายที่กล้ายั่วยุกลุ่มเหยี่ยว เรนถึงกับส่งคอร์สนิกออกมา ใครบ้างไม่รู้ว่าคอร์สนิกนั้นร้ายกาจขนาดไหน กิจกรรมดันเจี้ยนลับครั้งที่แล้วเขาทำการเกี่ยวเก็บสัตว์อสูรชั้น 3 ได้เป็นจำนวนมาก แม้จะไม่ได้อยู่ในกลุ่มเหยี่ยว แต่เขาก็มีคุณสมบัติมากพอที่จะกล่าวคำว่าร้ายกาจ”

 

“เวทย์ลมเมื่อครู่นับว่าร้ายกาจ แต่เมื่อเจอกับคอร์สนิก เวทย์ของเด็กคนนั้นนับว่าไร้ค่า”

 

“หึ หากข้ามีพลังขีดจำกัดสายเลือดเช่นนั้นบ้าง ตอนนี้ข้าคงจะขึ้นไปอยู่บนที่นั่งตำแหน่งแท่นคริสตัลนั้น”

 

เสียงพูดคุยถูกส่งต่อเป็นทอดๆ หลายคนนั้นยังไม่รู้ตัวตนของเมอร์ลินจึงกล้าที่จะดูถูกความสามารถของเด็กน้อย

 

คอร์สนิกมองเมอร์ลินอย่างเหยียดหยามและเอ่ย

 

“เด็กน้อย เจ้าสามารถยอมแพ้ได้ ข้านั้นไม่ได้อ่อนแอเหมือนคูโบ ไม่เช่นนั้นแล้วเจ้าจะได้เจ็บตัวเสียเปล่า”

 

คอร์สนิกแสยะรอยยิ้มอย่างดูถูก

 

เมอร์ลินไขว้มือไว้ด้านหลัง ยืดหลังเหยียดตรง นัยน์ตาปรากฏราวกับทะเลที่นิ่งสงบและมองคอร์สนิกอย่างไม่แยแส

 

“ที่นี่คงมีแต่ตัวพูดมาก สุนัขรับใช้เช่นเจ้ามีสิทธิ์ข่มขู่ข้าเชียวหรือ?” เมอร์ลินเอ่ยอย่างราบเรียบ ไร้อารมณ์

 

สายตาของเด็กน้อยนั้นสุดจะเย็นชา ราวกับจะสามารถแช่แข็งทุกอย่างได้

 

คอร์สนิกแสดงสีหน้าที่เหมือนกับกินยาขมอย่างฉับพลัน เขาโกรธจนลมออกหู

 

“เด็กคนนี้กล้าเหยียดหยามข้า” คอร์สนิกคิดในใจอย่างแค้นเคือง ในตาปรากฏเจตนาฆ่าออกมาอย่างชัดเจน

 

“แล้วเจ้าจะได้รู้ ว่าโอกาสที่ข้ามอบให้นั้นมีค่ามากแค่ไหน”

 

จบคำคอร์สนิกก็ร่ายเวทย์อย่างรวดเร็ว ทันทีที่เขาเริ่มร่ายเวทย์ร่างกายก็เริ่มเป็นแปลง

 

ชายหนุ่มรูปงามที่มีผิวพรรณผุดผ่อง บัดนี้ผิวของเขาทั้งหมดค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีดำด้าน

 

ผิวพรรณทั้งหมดกลายสภาพเป็นโลหะที่แข็งแกร่ง ร่างทั้งร่างถูกย้อมด้วยสีดำด้าน

 

คอร์สนิกกลายเป็นมนุษย์โลหะไปในชั่วพริบตา กลิ่นอายธาตุโลหะแผ่กระจายออกมากดขี่ผู้คน

 

พลังขีดจำกัดสายเลือดธาตุโลหะ

 

ดวงตาของเมอร์ลินเป็นประกายเมื่อเห็นความสามารถนี้

 

“น่าสนใจ” เมอร์ลินหรี่ตาลงและยิ้มเล็กๆ

 

ตึง!

 

คอร์สนิกร่างโลหะย่ำเท้าลงพื้นแรงๆ หนึ่งก้าว เกิดเสียงดังสนั่นจนทั่วทั้งลานประลานนั้นสะท้าน พื้นของเวทีประลองนั้นเกิดรอยแตกร้าวเป็นแผ่เป็นใยแมงมุมกดขี่คู่ต่อสู้

 

เมอร์ลินยังคงแสดงออกอย่างเฉยชาอยู่กับที่ สีหน้าสงบไม่เคลื่อนไหวไม่พูดจา

 

สุกรข่มขู่สิงโต เล่าให้ฟังมุมไหนมันก็น่าขำอยู่ดี

 

“เจ้าเด็กสารเลว เจ้ากล้าดูถูกข้า วันนี้ข้าจะสั่งสอนเจ้าแทนแม่เจ้าเอง” คอร์สคำรามออกมาอย่างเกรี้ยวกราด

 

เมื่อถูกเอ่ยพาดพิงถึงมารดา สีหน้าของเมอร์ลินก็เปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน

 

พุง!

 

อาณาเขตแห่งลมปะทุออกมาอย่างรุนแรง สายลมไร้รูปรอย พัดผันผวนอย่างบ้าคลั่ง

 

ปลายนิ้วชี้ถูกดีดออกไป สายลมถูกบีบอัดและควบแน่น เกิดเป็นความเคี้ยวสายลมที่ร้ายกาจพุ่งออกไป

 

ฮู้!

 

คมเขี้ยวสายลมพุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว สายลมนั้นเหมือนกับคมมีด เพียงสัมผัสเล็กๆ ก็สามารถเฉือนเนื้อมนุษย์จนขาดวิ่นได้อย่างง่ายดาย

 

คอร์สนิกยิ้มออกมาอย่างมั่นใจ ร่างโลหะนั้นเป็นพลังสายเลือดที่แข็งแกร่ง ยืนตั้งรับอย่างมาดมั่นราวกับปราการเหล็กที่ตั้งตระหง่าน

 

เกิดเสียงดัง ตูม! ดังสนั่นจนทำให้ผู้ฟังสั่นสะท้าน

 

คมเคี้ยวสายลมปะทะกับร่างโลหะอย่างรุนแรง แรงระเบิดกวาดเอาพื้นของเวทีจนกลายเป็นฝุ่นผงถึง 3 เมตร

 

ฝุ่นควันคละคลุ้งบดบังสายตา

 

“เด็กคนนั้นใช้เวทย์ลมอีกแล้ว เมื่อครู่เวทย์ลมนั้นถึงกับส่งอูโบกระเด็นออกมาภายในการโจมตีเดียว แล้วคอร์สนิกล่ะ เป็นยังไงบ้าง”

 

“แรงประทะถึงกับเกิดแรงระเบิด ฝุ่นควันขนาดนี้ทำให้ข้ามองเห็นไม่ชัด แต่ที่แน่ๆ คอร์สนิกนั้นไม่ถูกส่งกระเด็นออกมาอย่างอูโบ”

 

ยังไม่ทันที่การพูดคุยจะจบการสนทนา ภายใต้กลุ่มฝุ่นควันนั้นก็ปรากฏวัตถุสีดำพุ่งออกมาด้วยความเร็วสูง

 

วัตถุสีดำนั้นเต็มไปด้วยกลิ่นอายพลังที่ร้ายกาจ เคลื่อนที่ด้วยความเร็วสุดขีดจนมองเห็นเป็นเส้นแสง

 

เมอร์ลินสะบัดมือออกไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว เบื้องหน้าปรากฏปราการแห่งลมที่น่าสะพรึง

 

คลื่นลมพัดม้วนอย่างบ้าคลั่งกลายเป็นกำแพง อากาศถูกเสียดสีจนเกิดเป็นเสียงกรีดร้องอันน่าแสบหู

 

วัตถุสีดำพุ่งตรงเป็นเส้นทางยาวตรงดิ่งเข้าปะทะกับปราการแห่งลม

 

พุสึ! พุสึ! พุสึ!

 

ไม่น่าเชื่อ!

 

วัตถุสีดำทะลวงผ่านปราการแห่งลมของเมอร์ลินนับหลายชั้น

 

เด็กน้อยหรี่ตาลง สับเปลี่ยนสีหน้าอย่างฉับพลัน

 

วัตถุสีดำพุ่งตรงกวาดผ่านการป้องกัน มุ่งหน้าโจมตีเมอร์ลินด้วยพลังที่กดขี่

 

ดวงตาเลเมเกทันมองวัตถุนั้นและทำความเข้าใจในเสี้ยววินาที ดวงตาของเมอร์ลินปรากฎความเข้าใจบางอย่าง

 

เท้าเล็กย่างออกไปหนึ่งก้าว อำนาจแห่งดวงจันทร์ปรากฏใต้ฝ่าเท้า ร่างของเมอร์ลินกลายเป็นแสงสีนวลพุ่งผ่านอากาศด้วยความเร็วที่น่ากลัวอย่างสุดขีด

 

ฟุ่บ!

 

ร่างของเมอร์ลินปรากฎอยู่อีกฝั่งของเวทีอย่างรวดเร็ว

 

ภายใต้สายตาที่ตกใจของทุกคน ไม่มีใครที่สามารถมองเห็นการเคลื่อนไหวของเขา

 

ทันทีที่ร่างของเมอร์ลินหายไปจากจุดนั้น วัตถุสีดำก็ถูกหยุด เปิดเผยรูปลักษณ์ที่แท้จริงของมันออกมา

 

วัตถุสีดำนั้นมีรูปร่างคล้ายกับหัวสว่างขนาดใหญ่ ส่งกลิ่นอายอำนาจของการทะลุทะลวงออกมา

 

เมื่อฝุ่นควันจางหาย ร่างของคอร์สนิกก็ปรากฏแก่หายตา

 

แขนของเขานั้นหายไปหนึ่งข้าง!

 

ทุกคนต่างตะลึงงัน จ้องมองคอร์สนิกด้วยสายตาที่ไม่เชื่อ

 

ทันใดนั้นเองวัตถุสีดำก็ลอยกลับไปหาเจ้าของ วัตถุสีดำกลับไปหาคอร์สนิก

 

เมื่อวัตถุสีดำเข้าใกล้คอร์สนิก มันก็ถูกทำให้กลายเป็นของเหลวและไหลไปรวมกันที่แขนของคอร์สนิก

 

ของเหลวสีดำนั้นกลั่นตัวและกลับสู่รูปร่างเดิมของมัน

 

แท้จริงแล้วของวัตถุสีดำนั้นคือแขนของคอร์สนิก!

 

คอร์สนิกยืนยิ้มด้วยใบหน้าที่เหี้ยมเกรียม

 

มันเป็นที่พิสูจน์แล้วว่าเวทย์ลมของเมอร์ลินนั้นไม่สามารถทำอันตรายเขาได้

 

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า เป็นว่าอูโบนั้นอ่อนแอเกินไป เพียงหนึ่งการโจมตีเล็กๆ ก็ถึงกับทำให้หมดท่า” คอร์สนิกเหลือบตามองเมอร์ลินอย่างเย็นชาและระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างสะใจ น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยอารมณ์ดูถูกเหยียดหยาม

 

“มา... ไอ่หนู เรามาจบเรื่องนี้กันเถอะ”

 

ทันทีที่พูดจบ แขนทั้งสองข้างของคอร์สนิกก็กลายเป็นของเหลวสีดำ พุ่งออกไปและกลายรูปร่างเป็นแท่งเหล็กปลายแหลมคม

 

ซู่! ซู่!

 

 

เสียงของแท่งเหล็กพุ่งผ่านทะลุชั้นอากาศ ก่อเกิดเสียงที่น่าหวาดหวั่นจนน่าขนลุก

 

แท่งเหล็กสีดำแผ่อำนาจราวกับเพชฌฆาต เคลื่อนที่ด้วยความเร็วอันเป็นสุดขีด

 

เมอร์ลินรับมือกับการโจมตีของคอร์สนิก

 

อาณาเขตแห่งลมนั้นเป็นอำนาจของเขา รอบๆ ตัวปรากฏสายลมที่เป็นมิตร แต่เมื่อมีแขกไม่ได้รับเชิญมาเยือนอาณาเขต อำนาจของลมก็กลายเป็นแข็งกร้าว แผ่อำนาจอันเกรี้ยวกราดออกมากดขี่ผู้คน

 

เมอร์ลินยังคงใจเย็น ไม่หวาดหวั่นใดๆ สายตายังคงเย็นชาไร้ความรู้สึก

 

แท่งเหล็กสีดำพุ่งมาด้วยความเร็วเสียง มือน้อยสะบัดไปข้างหน้าอย่างรุนแรง เบื้องหน้าก็กลายเป็นคลื่นลมพัดม้วนตลบแผ่พลังอำนาจคมเขี้ยวของสายลมที่ยิ่งใหญ่

 

สายตาของคนภายนอกมองเห็นเวทย์ลมของเมอร์ลินเป็นบอลเวทย์ลมที่ทรงอำนาจ

 

ทันทีที่เมอร์ลินลงมือสายลมที่ราวกับพายุก็ปะทะกับแท่งเหล็กสีดำอย่างขบเขี้ยว

 

ปัง! ปัง! ปัง!

 

คอร์สนิกควบคุมแท่งเหล็กสีดำราวกับเป็นส่วนหนึ่งของร่างกาย ทุกๆ การโจมตีนั้นรวดเร็วและร้ายกาจ แฝงไปด้วยอำนาจที่สามารถทะลุทะลวงได้ทุกสิ่ง

 

เมอร์ลินรับมือด้วยการยืนอยู่ที่เดิม ตั้งแต่ต้นจนจบเขาไม่ได้ขยับตัวเลยแม้แต่น้อย เพียงสะบัดมือไปมา อาณาเขตแห่งลมที่ครอบครองก็มอบอำนาจที่ร้ายกาจกดขี่คู่ต่อสู้

 

เหล่าคนดูกลายเป็นอ้าปากค้าง อยากจะกระพริบตาแต่ก็ไม่ยอมทำ อยากจะตะโกนร้องแต่ก็ไม่มีเสียง พวกเขาไม่อยากจะพลาดการต่อสู้ที่ดุเดือดนี้

 

เกิดเสียงดังตูมตามจากอำนาจของการปะทะระหว่างอำนาจแห่งลมและแท่งเหล็กสีดำ

 

ในตอนนั้นเอง คอร์สนิกก็ทำในสิ่งที่ไม่คาดคิด ร่างของพุ่งเข้าหาเมอร์ลินราวกับปลายศรของลูกธนู

 

พุง!

 

ร่างทั้งร่างที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายของธาตุโลหะเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นอาวุธพุ่งโจมตีเมอร์ลินอย่างดุร้าย

 

เมอร์ลินหรี่ตาลงและเผยรอยยิ้มบนใบหน้า

 

“ไม่คิดว่าเจ้าจะมาไม้นี้ ดีเหมือนกันข้าก็เบื่อที่จะเล่นกับเจ้าแล้ว”

 

นี่เป็นเพียงไม่กี่ครั้งที่เมอร์ลินปรากฎอารมณ์ยิ้มแย้ม

 

สิ่งที่น่าขันก็คือคอร์สนิกนั้นนึกว่าตนเองนั้นเป็นตัวตนที่ยิ่งใกล้ กล้าที่จะใช้ร่างกายโจมตีเมอร์ลินโดยตรง

 

การคิดที่จะจู่โจมในระยะประชิดกับเมอร์ลินนั้นคือความคิดที่ผิดมหันต์

 

เมอร์ลินมองไปที่ร่างของคอร์สนิกอย่างเย็นชา โบกมือน้อยอันเยาว์วัย

 

ทันทีที่ร่างของคอร์สนิกเข้าสู่อาณาเขตแห่งลม อาณาเขตจึงปลดปล่อยอำนาจที่แท้จริงออกมา

 

ปัง!

 

สายลมคลั่งนับไม่ถ้วนภายในอาณาเขตแห่งลมซัดร่างของคอร์สนิกจนปลิวกระเด็นราวกับคลื่นสึนามิ

 

ปัง! ปัง! ปัง!

 

ลมคลั่งนั้นจู่โจมทุกทิศทาง คอร์สนิกกวัดแกว่งไปมาราวกับของเล่น

 

เมื่อร่างต้นขาดสมาธิในการควบคุม แท่งเหล็กสีดำทั้งสองก็กลายเป็นไร้อำนาจถูกลมพายุพัดม้วน พุ่งจู่โจมร่างต้นอย่างไม่ใยดี

 

เพล้ง! เพล้ง! เพล้ง!

 

เสียงของเหล็กกระทบกันดังราวกับกัมปนาท สอดเสียงแหลมจนแสบแก้วหู

 

อาณาเขตแห่งลมนั้นกลายเป็นกองไฟกองหนึ่งที่เอาไว้ล่อแมงเม่าให้บินเข้ามา

 

แมงเม่าเช่นคอร์สนิกถูกทำให้พ่ายแพ้อย่างยับเยิน

 

ทุกๆ การโจมตีของสายลมนั้นทำให้คอร์สนิกกลายเป็นขาดสะบัด อำนาจแห่งลมพัดม้วนราวกับคมเคี้ยวศักดิ์สิทธิ์ตัดเฉือนเล็กๆ บนผิวหนังของคอร์สนิก มิหนำซ้ำดาบนั้นยังคืนสนอง แท่งเหล็กสีดำกลายเป็นอาวุธอีกอย่างหนึ่งที่ช่วยโจมตีจนมีสภาพย่ำแย่

 

เมอร์ลินเหลือบตามองคอร์สนิกที่หมดสภาพ เมื่อเขายื่นมือออกไปและคว้าอากาศ อำนาจทั้งหมดก็กลายเป็นหยุดลงอย่างฉับพลัน

 

โลกนั้นกลายเป็นหยุดนิ่ง อำนาจแห่งลมทั้งหมดหายไปในพริบตา

 

เหล่าคนดูมองอย่างตะลึงงัน ภายในใจเกิดความรู้สึกหวาดหวั่นอย่างควบคุมไม่ได้

 

เมอร์ลินเงยหน้าขึ้นไปมองที่นั่งบนยอดสุดของแท่นคริสตัล นัยน์ตาสีน้ำเงินฉายประกายที่สงบและเยือกเย็น พาให้จิตใจของคนมองนั้นถูกแช่แข็งไปในเวลานั้น

 

“ลูกสุนัขของเจ้าพ่ายแพ้แล้ว เจ้านายที่ดีควรจะมาดูแลมันหน่อย อย่ามัวแต่คอแข็งเชิดหน้าอยู่บนที่สูง กลุ่มเหยี่ยวรุ่นนี้มาถึงจุดที่ตกต่ำแล้วหรืออย่างไร ทำไมถึงมีแต่ตัวหน้าสมเพชใส่หน้ากากเล่นละคร” เมอร์ลินเอ่ยอย่างเย็นชา น้ำเสียงของเขาแฝงไปด้วยพลังเวทย์ที่ทรงพลัง แม้จะไม่ได้เอ่ยอย่างเสียงดัง แต่เสียงนี้ก็ลอดผ่านอากาศส่งเสียงในหัวของทุกคนที่อยู่ที่นี่

 

ใบหน้าสมาชิกกลุ่มเหยี่ยวทั้งหมดกลายเป็นบิดเบี้ยว

 

เรนที่นั่งอยู่บนสุดมองลงมาด้วยสายตาที่มีประกายอำมหิต กระทั่งอาร์มที่ดูเป็นคนนิ่งสงบมากที่สุดก็ยังไม่สามารถรักษาสีหน้าเอาไว้ได้

 

เด็กคนนี้กำลังท้าทาย คำพูดของเขานั้นเหยียดหยามกลุ่มเหยี่ยวเป็นอย่างมาก

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.56K ครั้ง

29,547 ความคิดเห็น

  1. #24671 DDGanesh (@DDGanesh) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2561 / 01:19

    Thank you

    #24671
    0
  2. #23629 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 12:44
    ได้เวลาตบเกรียนตัวใหญ่
    #23629
    0
  3. #23257 chocolato.p (@yhing_haw_kaun) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 20:04
    คือจริงๆคนในรุ่นนี้ก็น่าจะทันเมอร์ลินกันหมดนะ
    #23257
    1
  4. #22982 Achoui_winniemark7 (@bongkochakron) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 21:25
    โว้ยยยยยย ไม่มีใครจำเมอลินได้เลย 2 ปีเอง คนระดับตำนานเลยนะเว้ย แปลว่าเมอลินไม่เจ๊งพอหรอ เลยไม่มีเรื่องเล่าขาน ไหนจะเรื่องตบจอมเวทร่วงอีก มันต้องเป็นตำนานของโรงเรียนแล้ววีรกรรมระดับนี้ เห้อ
    #22982
    0
  5. #22441 AmbusH08 (@AmbusH08) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 23:31
    ตบให้เกี้ยง
    #22441
    0
  6. #21821 _Late_ (@Nutjung1414) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 6 มีนาคม 2561 / 14:23
    เออแต่เมอร์ลินพูดถูกนะ เอาแต่สั่งชาวบ้าน ไม่ลงมาสู้เอง
    #21821
    0
  7. #21629 cloudy_sky2 (@Cloudy_sky) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:43
    เมอร์ลินโครตเทพพพพพ
    #21629
    0
  8. #21597 •Faye• (@MeyerAnne) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2561 / 15:25
    โอ้ .... เมอร์ลิน ไม่รีบไปบ่มเพาะอักขระขั้นต่อไปเหรอ ใกล้ถึงแล้วแต่ก็คงไม่ได้เอามาโชว์
    #21597
    0
  9. #21596 srikoon (@lekjomphol) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2561 / 15:24
    อย่าโหดนักนา น่าเอ็นดู
    #21596
    0
  10. #21595 1501 (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:06
    เง้อๆๆๆ ค้างงงแรง รีบมาต่อไวไวนะคะ จะรอ (^_^)
    #21595
    0
  11. #21594 Wfast (@Wfast) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:15
    สู้ๆ สนุกมากกกก
    #21594
    0
  12. #21593 MrXaou (@lokiloss) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:11
    พราย เขียนงี้ป่าว?
    #21593
    0
  13. #21591 loliz (@neospobkap) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:54
    ลูกหมานี่หว่ากลุ่มนี้เห่าแต่กัดไม่เก่ง เจอสิงโตห่มหนังแกะละแกเอ๋ย จมติงไปเหอะ
    #21591
    0
  14. #21590 PMMMorningstar (@Layerthetime) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:14
    แต่ก็เป็นอย่างพระเอกมันว่านะ
    รุ่นนี้ดูไม่ค่อยมีน้ำยา แถมหยิ่งมากไป
    ปกติกลุ่มเหยี่ยวต้องเงียบๆ น่าเกรงขาม
    แต่รุ่นนี้ไม่ไหวๆ โมโหง่ายกันไปหมด
    #21590
    0
  15. #21589 Panyapong2234 (@Panyapong2234) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:24
    รีบต่อเร็วๆ กระทืบเจ้าเรนให้จมพื้นเวทีประลอง ให้รู้เสียบ้างผู้อาวุโสกลุ่มเหยี่ยวที่แท้จริงเป็นอย่างไร ทั้งฝีมือและนิสัย
    #21589
    0
  16. #21588 #DESTINY# (@MarkTC) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:30
    สนุกมากๆครับ
    #21588
    0
  17. #21586 Oohya (@themelony) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:01
    ฮืออออ มาแล้ววว
    สั่งสอนมันเลยย ให้รู้ซะบ้างว่ากลุ่มเหยี่ยวควรเป็นยังไงง โอ้ยยย คิดถึงรุ่นเก่าา
    #21586
    0
  18. #21585 NuengMontian (@NuengMontian) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:54
    ขออีกตอน
    #21585
    0
  19. #21584 Garoon Srithanagorn (@17099) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:25
    นี่ขนาดยังไม่ได้ใช้เวทย์มิตินะ -.-
    #21584
    1
    • #21584-1 น่าเบื่อ (@Kiritoname2017) (จากตอนที่ 96)
      12 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:27
      ไม่ต้องมิติหรอกครับ มันยังไม่ได้ร่ายเวท...เลยด้วยซ้ำ
      #21584-1
  20. #21582 quebec2 (@Quebec) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:08
    ค้างมาก แต่สนุกมาก
    #21582
    0
  21. #21581 annaaa (@anna_anna) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:02
    ค้างเกินไปแล้ว
    #21581
    0
  22. #21580 net721th (@net721th) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:38
    สนุกมากเลยฮะ
    #21580
    0
  23. #21579 bayvaratt (@bayvaratt) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:19
    แต่งต่อเร็วๆน้า
    #21579
    0
  24. #20008 angelgrey (@angelgrey) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 22:05
    ไม่ปลอมตัวแล้วให้ทำไงอะ? คิดไอเดียให้หน่อยดิ
    #20008
    0
  25. #20001 oomlovegood (@oomlovegood) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 12:09
    ถ้ากลัวคนรู้ตัวตนขนาดนั้น จะไปสมัครทำไม เปลี่ยนเป็นแอสซาซิน ไปเลย มาเงียบๆไปเงียบๆ
    #20001
    0