ตอนที่ 94 : ภาค 2 ตอนที่ 20 ประลองศิษย์หลัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 43118
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1495 ครั้ง
    7 ก.พ. 61

บทสนทนาดำเนินต่อไปเรื่อยๆ เมอร์ลินสอบถามเรื่องต่างๆ มากมาย หนึ่งในนั้นคือเรื่องที่เมอร์ลินเปิดเผยชื่อจริงและบอกกล่าวให้ดูแลเมย์และวินสันให้กับมาตินได้ทราบ ไม่นานเขาก็ลุกขึ้นจากเก้าอี้และเดินออกจากห้องกลับไปยังรถม้า

 

มาตินเดินเคียงข้างกับเมอร์ลิน เขาต้องการไปส่งเมอร์ลินให้ถึงที่หมาย

 

ขบวนรถม้าเคลื่อนไปยังคฤหาสน์หลังใหญ่ คฤหาสน์หลังนี้ถูกจัดเตรียมให้ครอบครัวของเมอร์ลินอย่างเรียบร้อย

 

แม้ก่อนหน้านี้เมอร์ลินจะไม่ได้บอกว่าจะนำใครมาอยู่ด้วย แต่มาตินก็จัดการให้กับเมอร์ลินเป็นอย่างดี

 

คฤหาสน์หลังใหญ่นี้เพียบพร้อมไปด้วยเฟอร์นิเจอร์ครบครันและคนรับใช้อีกมากมาย

 

คนทั้งหมดที่มาตินจัดสรรมาล้วนเชื่อถือได้

 

เมอร์ลินจึงวางใจในความเป็นอยู่ของเมย์ในระดับหนึ่ง

 

เมอร์ลินพักอยู่เมืองวอเดอร์เซี่ยนระหว่างหนึ่ง เขาใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการผลิตน้ำยาเพื่อเป็นสินค้าป้อนให้กับร้านเสื้อคลุมสีฟ้า

 

ยิ่งเมอร์ลินใช้พลังอักขระเวทย์ไปมากเท่าไหร่ ความชำนาญของเขาก็เพิ่มขึ้นอย่างยิ่งยวด

 

ความเร็วในการผลิตของเมอร์ลินเพิ่มขึ้นเป็นอย่างมาก

 

ภายในครึ่งเดือน เมอร์ลินสามารถผลิตน้ำยาให้กับร้านอยู่ได้ถึง 10 ปี

 

มาตินได้แต่ยิ้มหน้าบาน ภายในเวลา 10 ปี เขาไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องสินค้าของเขาอีกต่อไป

 

ในเรื่องส่วนแบ่งรายได้ของเมอร์ลิน ส่วนหนึ่งเมอร์ลินได้มอบให้กับเมย์และวินสัน อีกส่วนหนึ่งเขาให้มาตินเก็บไว้เป็นทุนรอนของร้านไว้ก่อน

 

เมอร์ลินนั้นเชื่อใจมาติน อีกอย่างเขานั้นไม่เดือดร้อนเรื่องเงินทอง หากต้องการจริงๆ เขาก็สามารถเรียกเอาจากมาตินได้ทุกเมื่อ

 

คนของร้านเสื้อคลุมสีฟ้าในปัจจุบันนั้นแทบจะปรากฏทุกที่

 

นอกจากการขายน้ำยาแล้ว มาตินยังขยายธุรกิจอื่นออกไปนับร้อยๆ สาขาครอบคลุมอาณาจักรต่างๆ

 

หากเมอร์ลินเดือดร้อนเรื่องเงิน เขาสามารถส่งข้อความไปหามาตินและเดินเข้าร้านสาขาของมาตินได้

 

            วิถีการใช้ชีวิตของเมอร์ลินนั้นสมถะยิ่ง เรื่องที่ต้องใช้เงินนั้นนับว่ามีน้อย

 

            เวลาผ่านไปครบหนึ่งเดือน เมอร์ลินก็เริ่มออกเดินทางเพื่อสืบเรื่องของเอริก

 

            แหวนประจำตระกูลยังปรากฏพลังชีวิตของเอริก นั่นจึงหมายความว่าเขานั้นยังมีชีวิตอยู่

 

            เมอร์ลินได้พูดคุยกับเมย์อย่างเข้าใจ หญิงสาวจึงบอกลาลูกชายของเธออย่างอาลัยอาวรณ์

 

            ในความคิดของเมย์ เมอร์ลินนั้นไม่ใช่เด็กน้อยอีกต่อไป แม้วัยวุฒิของเขาจะแค่ 15 ปี แต่คุณวุฒิของเขานั้นเหนือล้ำยิ่งกว่าเธอจะคาดฝัน เพียงเห็นการจัดการต่างๆ ของเขา เธอก็มั่นใจแล้วว่าลูกชายของเธอจะต้องดูแลตนเองได้อย่างแน่นอน

 

            เมอร์ลินใช้พลังของรอยสักเถาวัลย์ปรับพลังให้อยู่ในระดับขั้นนักรบเวทย์เพื่อความสะดวก

 

            ภายใต้อำนาจของรอยสัก หากไม่ใช่ตัวตนอย่างมหาจอมเวทย์ระดับสูง ย่อมไม่สามารถมองเห็นระดับที่แท้จริงของเมอร์ลินได้

 

            ในตอนที่เมอร์ลินออกมาจากเทือกเขาไร้ทัดทาน เขานั้นอยู่ในระดับขั้นจอมเวทย์และยังมีพลังเวทย์ที่เหลือล้น สามารถสร้างหนึ่งถึงสองวงเวทย์บ่มเพาะขึ้นมาได้

 

            แน่นอนว่าเขานั้นย่อมทำการบ่มเพาะพลังเวทย์เหล่านั้นอย่างไม่หลงเหลือ ภายในเวลาเกือบสองเดือนมานี้ไม่รู้ว่าเขาเป็นจอมเวทย์ที่มีการบ่มเพาะกี่วงเวทย์แล้ว

 

            เมอร์ลินเริ่มออกเดินทางอีกครั้ง เขาใช้วิชาเท้าแสงจันทร์จนไปถึงข้ามชายแดนเข้าสู่อาณาจักรอารากอนและใช้วงเวทย์เคลื่อนย้ายมิติ เคลื่อนที่ไปยังเมืองหลวงของอารากอน

 

            เพียงใช้เวลาหนึ่งวันเมอร์ลินก็มาถึงที่หมาย เขานั้นยังหยุดนิ่งและใช้ความคิด

 

            การสืบเรื่องของเอริก เบาะแสและข้อเท็จจริงต่างๆ คนผู้นั้นย่อมน่าจะรู้เบื้องลึกๆ อะไรบ้าง

 

            “หากต้องการสืบสวน ข้าคงต้องไปพบเขาคนนั้น” เมอร์ลินกล่าวพรึมพรำเงียบๆ

 

            ดวงตาของเด็กน้อยเปล่งประกายออกมา

 

            ในตอนนั้นเองใต้เฝ่าเท้าของเมอร์ลินก็เต็มไปด้วยแสงนวลของดวงจันทร์ ร่างเล็กพุ่งทะยานสู่เส้นขอบฟ้าอย่างรวดเร็ว เป้าหมายของเขานั้นคือโรงเรียนเวทย์อารากอน

 

            หากต้องการสืบเรื่องของเอริกให้แน่ชัด แน่นอนว่าเขาย่อมต้องสืบจากคนที่มีความน่าเชื่อถือ เขาคนนั้นจะต้องเป็นคนที่เอริกไว้วางใจ แน่นอนว่าเขาคนนั้นก็คือ ...

 

            อัสลาน ผู้เป็นหนึ่งในลูกศิษย์ของเอริก

 

            อัสลานนั้นนอกจากจะเป็นศิษย์ของเอริกแล้ว เขานั้นยังเป็นหนึ่งในอัศวินโต๊ะกลมและยังเป็นผู้อำนวยการของโรงเรียนเวทย์อารากอนอีกด้วย

 

            หากจะถามหาผู้ที่ซื่อสัตย์กับเอริก อันดับหนึ่งในตัวเลือกนั้นย่อมเป็นอัสลาน

 

            เมอร์ลินเปลี่ยนชุดเป็นเครื่องแบบของโรงเรียนเวทย์อารากอน สัญลักษณ์ของเหยี่ยวด้านหลังนั้นยังทำให้เขาโดดเด่นและสง่าอยู่เสมอ

 

            เมอร์ลินผ่านประตูเมืองอย่างง่ายดายและมุ่งหน้าไปยังโรงเรียนเวทย์อารากอน เขาจากที่นี่ไปสองปีกว่าสิ่งต่างๆ นับว่ามีการเปลี่ยนแปลง

 

            ก่อนหน้านี้เมอร์ลินเป็นนักเรียนชั้นปีที่ 3 เมื่อเขากลับมาในตอนนี้ยอมเป็นชั้นปีที่ 6 ที่เป็นชั้นปีสุดท้าย

 

            การหายตัวไปของเมอร์ลิน แน่นอนว่าอัสลานนั้นจะต้องได้รับแจ้งจากเอริก

 

            ไม่นานเขาก็มาถึงหน้าประตูโรงเรียนเวทย์อารากอน

 

            รูปลักษณ์ของเมอร์ลินในตอนนี้เยือกเย็นเหนือสิ่งอื่นใด ปลดปล่อยกลิ่นอายที่สูงส่งกดขี่ผู้คน

 

            ผู้เฝ้าประตูเมอร์ลินเห็นเมอร์ลินก็เกิดความสั่นไหว ตราสัญลักษณ์รูปเหยี่ยวนั้นทำให้พวกเขาไม่กล้าที่จะมีเรื่องกับเมอร์ลิน

 

            เพียงแค่เห็นเมอร์ลินเดินเข้ามา พวกเขาก็ทำความเคารพอย่างนอบน้อม ปล่อยให้เมอร์ลินเดินผ่านอย่างรวดเร็ว

 

            ทันทีที่เมอร์ลินเข้ามาในอาณาเขตของโรงเรียนได้ไม่ถึงร้อยเมตร คนผู้หนึ่งก็ปรากฏตัวด้านหลังของเขาอย่างรวดเร็ว

 

            พรึบ!

 

            นี่ไม่ใช่ความเร็วในการเคลื่อนที่

 

            เมอร์ลินสัมผัสได้ถึงความแปรปรวนของพลังเวทย์ในอากาศ

 

            ผู้ที่ปรากฏตัวด้านหลังจะต้องใช้เวทย์มิติอย่างแน่นอน

 

            เมอร์ลินหยุดและหันหลังกลับด้วยใบหน้าที่สงบนิ่ง เขามั่นใจอยู่มากว่าคนที่อยู่ด้านหลังนี้คือใคร

 

            ผู้ที่ใช้เวทย์มิติในโรงเรียนแห่งนี้ นอกจากเขาแล้วจะมีสักกี่คนที่สามารถใช้ได้

 

            เมื่อผู้คนเห็นตราสัญลักษณ์รูปเหยี่ยวแน่นอนว่าทุกคนย่อมต้องยำเกรง ไม่มีใครหาญกล้าที่จะล้อเล่นกับผู้ที่สวมใส่ชุดคลุมนี้

 

            คนคนนี้ย่อมเป็นใครไปไม่ได้นอกจาก ... เมลดี้

 

            “ศิษย์หลักที่รัก ในที่สุดเจ้าก็กลับมา”

 

            ยังไม่ทันที่เมอร์ลินจะได้ตั้งตัวร่างของหญิงสาวทรงโตก็พุ่งเข้าหาเขา

 

            ใบหน้าของเมอร์ลินจมลงไปในหน้าอกที่อวบอิ่ม

 

            เมลดี้ทำการกอดรัดฟัดเหวี่ยงเมอร์ลินอย่างเต็มที่ น้ำเสียงของเธอดูเบิกบานเป็นอย่างยิ่ง

 

            “ท่านอาจารย์ปล่อยข้าก่อน ข้าหายใจไม่ออก” เมอร์ลินกล่าวอย่างอู้อี้ในทรวงอกของเมลดี้

 

            ในที่สุดเมลดี้ก็คลายอ้อมกอดปลดปล่อยศิษย์หลักของเธอเป็นอิสระ

 

            เมลดี้มองเมอร์ลินและหยุดครู่หนึ่ง ก่อนที่เธอจะเผยรอยยิ้มออกมาเต็มใบหน้า

 

            “ศิษย์หลักของข้า ยินดีด้วยที่เจ้าพัฒนาขึ้นอีกข้าหนึ่งแล้ว”

 

            เมลดี้สังเกตไอเวทย์สีขาวที่อยู่รอบๆ ตัวของเมอร์ลิน เธอจึงรับรู้ว่าเมอร์ลินนั้นได้พัฒนามาถึงขั้นนักรบเวทย์แล้ว

 

            ด้วยอำนาจของรอยสักเถาวัลย์แน่นอนว่าเธอย่อมไม่อาจมองเห็นการบ่มเพาะที่แท้จริงของเมอร์ลินได้

 

            “ขอบคุณท่านอาจารย์ ข้าเองก็ยินดีกับท่านด้วยเช่นกันที่ทะลวงผ่านขอบเขตจอมเวทย์ได้สำเร็จ” เมอร์ลินกล่าวอย่างยิ้มๆ

 

            เมลดี้ขมวดหัวคิ้วเข้าหากัน

 

            “เด็กคนนี้รู้ว่าข้าบ่มเพาะถึงขอบเขตจอมเวทย์ได้อย่างไร ทั้งๆ ที่ข้าปกปิดมันไว้ได้อย่างดี” เมลดี้มองเมอร์ลินอย่างขบคิด เธอไม่รู้เลยว่าเมอร์ลินนั้นอยู่ในระดับที่สูงยิ่งกว่าเธอ มิหนำซ้ำเขายังสามารถมองเห็นวงเวทย์บ่มเพาะของเธอได้อย่างชัดเจน

 

            มีเพียงตัวตนที่อยู่ในระดับสูงกว่าเท่านั้นถึงจะสามารถมองเห็นการบ่มเพาะของฝ่ายตรงข้ามได้ แม้ว่าคนผู้นั้นมีเจตนาที่จะปกปิดก็ตาม

 

            เมลดี้ส่ายศีรษะไปมา สลัดความคิดที่ไร้สาระและระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง

 

            “โฮ่ โฮ่ โฮ่ แน่นอนอยู่แล้วก็ข้านั้นเป็นอาจารย์ของเจ้า” เมลดี้หยุดและมองเมอร์ลินอย่างจริงจัง

 

“แต่ว่าเจ้านั้นมาได้ทันเวลาพอดี ข้านั้นกังวลเสียแทบแย่ ข้านึกว่าในปีนี้ข้าจะต้องเสียหน้าเสียแล้ว”

 

            “มีเรื่องอะไรหรือท่านอาจารย์”  เมอร์ลินเอ่ยถาม

 

            “ก็วันนี้เป็นวันแรกที่จะเริ่มการแข่งขันประลองศิษย์หลักพอดีน่ะสิ ศิษย์หลักทุกคนของแต่ละอาจารย์จะต้องเข้าร่วมประลองความสามารถ เพื่อแสดงความสามารถของอาจารย์ผู้สอน” เมอร์ลินหยุดครู่หนึ่งและเข้าไปจับแขนของเมอร์ลิน

 

“ไปกันได้แล้ว เจ้าเป็นศิษย์หลักของข้า เจ้าจะต้องเข้าร่วมประลองในนามของข้า รีบไปเดี๋ยวนี้งานประลองกำลังจะเริ่มแล้ว” เมลดี้กล่าวอย่างรีบร้อน เธอกระชากแขนของเมอร์ลินและหายตัวเข้าไปในช่องว่างของมิติทันที

 

วูบ!

 

เมลดี้ไม่รู้ตัวเลยว่าเธอกำลังนำสัตว์ประหลาดที่ร้ายกาจเข้าสู่ลานประลอง

 

            ด้วยพลังของเมอร์ลินในตอนนี้เด็กนักเรียนในโรงเรียนล้วนไม่ใช่คู่ต่อสู้เขา พวกเขาคงเป็นได้เพียงเต้าหู้ที่ถูกเขาขย้ำเล่น

 

            เมอร์ลินถูกเมลดี้ลากเข้าใปในสนามประลองขนาดใหญ่

 

            ภายในสนามประลองปรากฏอัฒจรรย์ที่นั่งของคนดูรายรอบอย่างมหาศาล

 

            งานประลองศิษย์หลักนั้นถูกจัดขึ้นทุกๆ สองปี

 

            ตอนที่เมอร์ลินเข้ามา เขาได้เข้าเรียนในกลางเทอมและเริ่มเรียนแค่หนึ่งภาคเรียนเท่านั้น งานประลองศิษย์หลักยังไม่ถูกจัดขึ้นเมอร์ลินก็หายตัวไปเสียแล้ว

 

            เมอร์ลินได้ฟังข้อมูลคร่าวๆ จากเมลดี้ว่าสิบอันดับแรกของศิษย์หลักส่วนใหญ่นั้นมักจะเป็นตำแหน่งของกิลด์ 11 ดวงตาเหยี่ยวและหัวหน้ากิลด์ใหญ่ทั้งสาม

 

            ผู้ที่ครองอันดับหนึ่งของโรงเรียนมาอย่างยาวนานนั้นไม่ใช่ใคร คนคนนั้นคืออัลเกรียหัวหน้ากลุ่มเหยี่ยวนั่นเอง

 

            แต่ทว่าในตอนนั้นศิษย์เก่านั้นได้จบการศึกษากันไปเสียหมดแล้ว แม้จะยังพอมีเหลืออยู่บ้างแต่ก็ไม่ใช่ตัวตนอย่างกลุ่มเหยี่ยวอย่างแน่นอน

 

            เมอร์ลินจากที่นี่ไปเป็นเวลาเกือบสองปีกว่าๆ หากตอนนั้นเขายังอยู่สถานะของเขาคงเป็นนักเรียนชั้นปีที่ 6 แต่เมื่อเมอร์ลินได้หยุดการเรียนไป ตัวตนของเขาจึงหยุดอยู่ที่นักเรียนชั้นปีที่ 3 เช่นเดิม

 

            เมอร์ลินนั้นหยุดเจริญเติบโตคงรูปร่างที่อ่อนเยาว์ การที่อยู่ในชั้นปีที่ 3 ก็นับว่าเป็นเรื่องที่มหัศจรรย์อยู่แล้ว

 

            แม้เมลดี้จะสังเกตเห็นจุดนี้ แต่เธอก็ไม่ได้เอ่ยถาม เธอลากเมอร์ลินตรงไปยังตำแหน่งของผู้เข้าร่วมการประลองทันที

 

            ภายในงานประลองนั้นนอกจากอัฒจรรย์ที่ใหญ่โตแล้ว มันยังประกอบด้วยปรัมพิธีที่มีเหล่าอาจารย์และผู้สูงศักดิ์ของอาณาจักรนั่งเป็นพยานอยู่

 

            นอกจากนี้มันยังมีแท่นคริสตัลที่สร้างจากเวทมนต์กลายเป็นภูเขาที่นั่งตั้งตระหง่านอยู่

 

            แท่นคริสตัลเหล่านี้ประกอบไปด้วยที่นั่ง 173 ที่ เท่ากับจำนวนอาจาย์ของโรงเรียนเวทย์อารากอน

 

            เมื่อเมอร์ลินมาถึงที่นั่งบนแท่นคริสตัลก็ถูกจับจองเรียบร้อยแล้ว

 

            การจับจองนี้ไม่ได้ทำตามใจชอบ ที่นั่งเหล่านี้แสดงถึงตำแหน่งของศิษย์หลักแต่ละคน โดยผู้ที่อยู่บนยอดภูเขาคริสตัลนั้นก็คือผู้ที่ครอบครองอันดับหนึ่งของศิษย์หลัก

 

            ศิษย์หลักแต่ละคนนั้นจะได้ทรัพยากรในการบ่มเพาะที่แตกต่างกันขึ้นอยู่กับอันดับที่ครอบครอง ว่ากันว่าผู้ที่ได้อันดับหนึ่งนั้นได้รับจิตเวทย์ระดับ 5 เป็นรางวัลจำนวนหลายก้อน

 

            อัลเกรียที่ครอบครองอันดับหนึ่งมาเป็นเวลานาน เขาจึงมีพลังบ่มเพาะที่สูงส่งเหนือเหล่านักเรียนในโรงเรียน

 

            จิตเวทย์ระดับ 5 นั้นเป็นอันใดในสายตาของเมอร์ลิน ที่เขายอมทำอย่างว่าง่ายอย่างในตอนนี้นั่นเป็นเพราะคำขอร้องจากเมลดี้เท่านั้น

 

            “จงไปประจำที่ของเจ้าได้แล้ว” เมลดี้เอ่ยพร้อมกับชี้ไปยังที่นั่งที่ว่างอยู่หมายเลข 152

 

            ที่นั่งหมายเลข 152 นั้นเป็นที่นั่งสุดท้ายของจำนวนคนที่นั่งไปแล้ว ที่นั่งนั้นยังว่างอีกหลายที่นั่นเพราะอาจารย์บางคนไม่ได้ส่งศิษย์หลักของตนเข้าร่วมประลอง

 

            เมอร์ลินพยักหน้าช้าๆ และเดินไปตรงที่นั่งนั้นอย่างใจเย็นท่ามกลางสายตาของคนจำนวนมากที่จับจ้องเขาอยู่

 

            ตัวตนของเมอร์ลินในตอนนี้ราวกับภูเขาที่ตั้งตระหง่าน เขาไม่หวั่นไหวต่อสายตาของคนรอบข้างเลยแม้แต่น้อย การแสดงออกของเขานั้นสงบและสุขุมเยือกเย็นเป็นอย่างมาก

 

            “เด็กคนนั้นคือใครกัน”

 

            “ดูนั่นสิ บนเสื้อคลุมของเขามีสัญลักษณ์ของกลุ่มเหยี่ยว”

 

            “เป็นไปได้ยังไง สมาชิกของกลุ่มเหยี่ยวทุกคนนั้นประจำบนที่นั่งอยู่ครบแล้ว”

 

            “หรือเป็นไปได้ว่าเขาจะแอบอ้างเป็นคนของกลุ่มเหยี่ยว เขาไปกินดีเสือมารึยังไงทำไมถึงใจกล้านัก”

 

            กลุ่มคนดูเริ่มวิพากษ์วิจารณ์เมอร์ลินอย่างสนุกสนาน แต่แล้วชายคนหนึ่งก็พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เคร่งเครียด

 

            “ผิดแล้ว เด็กคนนั้นไม่ได้แอบอ้างใดๆ เขานั้นคือสมาชิกของกลุ่มเหยี่ยวอย่างแท้จริง”

 

            “เป็นไปได้ยังไงกัน ก็เห็นอยู่ว่ากลุ่มเหยี่ยวทั้ง 11 คนประจำตำแหน่งครบทุกคนแล้ว”

 

            ชายคนนั้นส่ายหน้ากับความไม่รู้ของคนที่เอ่ยแย้ง

 

            “เป็นไปได้สิ ถ้าเด็กคนนั้นคือสมาชิกรุ่นเดิมของกลุ่มเหยี่ยว เจ้าเคยได้ยินตำนานสมาชิกกลุ่มเหยี่ยวที่อายุน้อยที่สุดสามารถล้มเสนาธิการของกลุ่มเหยี่ยวได้หรือไม่”

 

            จบคำชายที่เอ่ยแย้งก็ปรากฏเหงื่อเย็นไหลออกมา

 

            “เรื่องนั้น ...” ยังไม่ทันที่เขาจะพูดจบหญิงสาวคนหนึ่งก็เอ่ยแทรก

 

            “เป็นไปได้ไหมว่าเขาคือเซอร์เตส เมอร์ลิน ผู้ครอบครองทวิธาตุ” หญิงสาวแต่งชุดคลุมของนักเรียนชั้นปีที่ 6 เอ่ยขึ้น เธอนั้นนับว่าเป็นคนเก่าของโรงเรียน ช่วงเวลานั้นเธอเคยมองเมอร์ลินในระยะไกล

 

            ในตอนนั้นไม่มีใครที่จะไม่รู้จักเมอร์ลิน เด็กน้อยที่สร้างความสั่นสะเทือนให้กับกลุ่มเหยี่ยว เขานั้นได้กำราบเลโอผู้เป็นเสนาธิการของกลุ่มเหยี่ยว มิหนำซ้ำยังเกือบปะทะกับอันเกรีย

 

            แต่น่าเสียดายที่หลังจากจบภารกิจดันเจี้ยนลับ ตัวตนของเด็กน้อยก็หายไป

 

            ในตอนนี้ปีศาจน้อยได้มาปรากฏตัวต่อหน้าพวกเขาอีกครั้งหนึ่งแล้ว

 

            เมอร์ลินนั่งยืดหลังตรงอยู่บนเก้าอี้คริสตัลอันดับที่ 152

 

            “เอาล่ะ การประลองลำดับถัดไปลำดับที่ 113 เริ่มขึ้นได้” เสียงของพิธีกรประกาศด้วยเวทย์ส่งเสียง ดังอย่างกึกก้องไปทั่วทั้งสนามประลอง

 

            เมลดี้ได้บอกเล่ากติกาของการประลองให้เมอร์ลินได้รับทราบมาบ้างแล้ว

 

            การประลองศิษย์หลักนั้นคือการประลองเพื่อชิงอันดับ ทุกคนที่เข้าร่วมประลองจะต้องเลือกคู่ต่อสู้ของตนอย่างน้อยหนึ่งคน พวกเขาสามารถเลือกคู่ต่อสู้ได้ระดับ 1-50 อันดับ

 

            ภายในการต่อสู้นี้ห้ามทำให้คู่ต่อสู้บาดเจ็บหรือเสียชีวิต

 

            คู่ต่อสู้ที่มีอันดับสูงกว่าหากทำการประลองชนะ เขาคนนั้นก็จะได้แทนที่ในตำแหน่งนั้นและมีโอกาสประลองได้อีกครั้ง

 

            แต่หากคู่ต่อสู้มีอันดับที่ต่ำกว่า หากประลองชนะอันดับจะคงเดิม

 

            สำหรับการพ่ายแพ้การประลองนั้น หากคู่ต่อสู้อยู่ในลำดับที่ต่ำกว่า เขาคนนั้นย่อมตกอันดับลงไป แต่หากคู่ต่อสู้อยู่ในอันดับที่สูงกว่า อันดับของเขาจะคงเดิมแต่จะเป็นเสียหน้าเป็นอย่างมาก

 

            ลำดับที่นั่งของการประลองนั้นถูกจัดไว้ในตำแหน่งเดิมของการประลองครั้งที่แล้ว

 

            เมอร์ลินเป็นผู้ที่มาใหม่ เขาจึงอยู่ในอันดับสุดท้าย

 

            การประลองจะเริ่มที่อันดับที่ต่ำไปหาสูง เมอร์ลินนั้นมาสาย เขาจึงพลาดโอกาสในการท้าประลองเป็นคนแรก

 

            แต่ทว่าเหมือนสวรรค์เป็นใจ ยังมีผู้ไม่รู้เหนือรู้ใต้ท้าประลองกับเมอร์ลิน

 

            “ข้าขอท้าประลองกับอันดับที่ 152” ชายร่างกำยำกล่าวด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น อันดับของเขาคือ 108

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.495K ครั้ง

29,587 ความคิดเห็น

  1. #29362 วายุจัง (@inu47) (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 14:43
    มีไก่มาให้เชือดเล่นด้วย
    #29362
    0
  2. #27825 ployploypim (@ploypim2543) (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 04:23
    สงสาร 555555555 เลือกผิดคนแล้วไอหนู
    #27825
    1
    • #27825-1 0887587577 (@0887587577) (จากตอนที่ 94)
      30 เมษายน 2562 / 21:28
      ก็ว่ามีร้อยเลือกใครไม่เลือกเหมือนเอาอนาคตไปทิ้งอะ
      #27825-1
  3. #24669 DDGanesh (@DDGanesh) (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2561 / 00:52

    Thank you

    #24669
    0
  4. #24047 นักอ่านสายฟรี (@wuttichaiwutti) (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 18:43

    งงระบบ คือท้าสู้กับคนอับท้ายสุดทำใม

    #24047
    2
    • #24047-1 Saku442274 (@Saku442274) (จากตอนที่ 94)
      15 กันยายน 2561 / 02:02
      ก็เพราะเป็นคนของ11ตาเหยี่ยวไง
      #24047-1
    • #24047-2 geeraphon (@geeraphon) (จากตอนที่ 94)
      10 กุมภาพันธ์ 2562 / 03:08
      จะได้ไม่เสียอันดับเดิมครับ
      #24047-2
  5. #23627 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 12:33
    หึหึ งานนี้กินขนม
    #23627
    0
  6. #23255 chocolato.p (@yhing_haw_kaun) (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 19:56
    หายไปหลายตอนจนเกือบจะลืมกลุ่มเหยี่ยวแล้ว
    #23255
    0
  7. #22979 Achoui_winniemark7 (@bongkochakron) (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 21:08
    คิดถึงบทตบเกรียน โชว์เทพขึ้นมาเหมือนกันแฮะ 555
    #22979
    0
  8. #22439 AmbusH08 (@AmbusH08) (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 22:53
    ขอบคุณครับ
    #22439
    0
  9. #22357 poiice222 (@poiice222) (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 07:36
    กติกางงๆนะไรท์ ห้ามทำให้คู่ต้อสู้บาดเจ็บ(?) แล้วจะประลองกันยังไง น่าจะเป็นห้ามทำให้พิการมากกว่านะ
    #22357
    0
  10. #21568 _Late_ (@Nutjung1414) (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:51
    เมอร์ลินตบมันเลยลูกแม่
    #21568
    0
  11. #21564 skylight_singto (@skylight_singto) (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:07
    เนื้อหานิยายน่าสนใจมาก แต่การเขียนบรรยายน่าเบื่อ บรรยายซ้ำไปซ้ำมาในเนื้อหาเดียวกันหลายครั้งจนขี้เกียจอ่าน อยากให้ปรับวิธีการบรรยายสักหน่อยนะคะ
    อีกอย่าง คือคำว่า "นั้น"
    #21564
    0
  12. #21548 EarlKSama (@EarlKSama) (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:38
    รออออ ท่านเมอร์ลินนนเท่ห์มากก
    #21548
    0
  13. #21547 น่าเบื่อ (@Kiritoname2017) (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:37
    ภายในการต่อสู้ห้ามทำให้ผู้ต่อสู้บาดเจ็บหรือเสียชีวิต//บาดเจ็บ? แล้วจะสู้กันยังไงหรือว่าผมงงไปเอง
    #21547
    0
  14. #21546 ZinZear (@talay2430) (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2561 / 06:14
    โอ้ยยย รอเลยฮะ มาอัพเร็วๆนะ:)
    #21546
    0
  15. #21545 Nutnichr Ratchasee (@smile_noii) (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2561 / 01:31
    ปีศาจสีขาวจะลงมือแล้ววววว
    #21545
    0
  16. #21544 ทาสของเหมียว (@iiizo) (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:18
    ต้องโชว์ให้เด็กมันดูแล้วแหละ5555
    #21544
    0
  17. #21543 Garoon Srithanagorn (@17099) (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:05
    วู้ววววว เมอร์ลินจะได้โชว์ความเทพละ -.-
    #21543
    0
  18. #21542 cloudy_sky2 (@Cloudy_sky) (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 15:59
    โอยยยยยย รอตอนต่อไป ใจแทบจะขาดดดดดดดด
    #21542
    0
  19. #21541 annaaa (@anna_anna) (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:39
    ค้างงงงงงง
    #21541
    0
  20. #21538 oiltipomsomsuay (@oiltipomsomsuay) (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:30
    รอๆๆๆค่ะ
    #21538
    0
  21. #19525 Haruthai-Mookki (@Haruthai-Mookki) (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 19 มกราคม 2560 / 22:43
    เอะ อาเธอร์อาจจะได้คู่กับซามัวร์ก็เป็นได้
    #19525
    0
  22. #18069 jackyza5567 (@jackyza5567) (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 20:55
    จบแบบหักมุมมาก
    #18069
    0
  23. #17318 twnm (@twnm) (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2559 / 11:49
    ทิ้งไว้เดือนนิดๆ
    ตอนนี้มีสิบกว่าตอนอยู่ในมือ
    ขออ่านต่อเลยนะครับ
    ขอบคุณไรท์มากๆครับ
    #17318
    0
  24. #17218 อวตาร (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2559 / 21:51
    คุณเข้าใจคำว่าสอกแทรกแนวคิดไหม.......
    #17218
    0
  25. #16803 Vithes dike (@pangpon1412) (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 22:10
    อันนั้นซามัว ที่แค่สลับร่างกับเมอร์ลินป่าว Y ได้ไง?? คุณใช้สมองส่วนไหนคิดเนี่ย ผู้ชายกับผู้หญิงเนี่ยนะ Y
    #16803
    0