ตอนที่ 51 : อาการผิดปกติของเมลดี้ (รีไรท์)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 46986
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1321 ครั้ง
    6 ธ.ค. 60

เมื่อเมอร์ลินเปิดประตูเข้าไปก็พบกับเมลดี้ที่นั่งรออยู่ที่โต๊ะทำงาน

 

ห้องนี้เป็นห้องส่วนตัว มันเป็นห้องพักอาจารย์ที่ใหญ่โต ถึงแม้ว่ามันจะไม่ได้ใหญ่เท่ากับห้องของอัสลาน แต่มันก็ใหญ่พอที่จะบ่งบอกฐานะของเธอในโรงเรียนแห่งนี้ได้

 

สายตาของหญิงสาววัยกลางคนนั้นจ้องไปที่ศิษย์หลักของเธอ

 

การจ้องนี้ไม่ใช่การจ้องที่ธรรมดา ภายในดวงตาของเธอนั้นเคลือบไปด้วยพลังเวทย์ เธอกำลังจ้องมองเมอร์ลินด้วยพลังเวทย์

 

เมลดี้ตรวจสอบสภาพร่างกายของเมอร์ลินด้วยเวทมนต์ของเธอ

 

เมลดี้จ้องศิษย์หลักของเธอที่ตอนนี้มีสภาพที่สมบูรณ์ดังเดิม

 

ดูเหมือนว่าการทะลวงระดับแบบกะทันหันจะไม่มีผลกระทบต่อร่างกายของเด็กน้อยคนนี้สักเท่าไหร่

 

หากเป็นคนอื่นพวกเขาคงต้องนอนซมอยู่บนเตียงหลายวัน แต่นั่นคือการเอ่ยถึงคนอื่นคนที่ไม่ใช่เด็กน้อยตรงหน้านี้ ตรรกะสำหรับคนทั่วไปนั้นไม่สามารถใช้ได้กับศิษย์หลักของเธอคนนี้

 

เพียงแค่คืนเดียวเมอร์ลินนี้ก็สามารถลุกขึ้นมาเป็นปกติ

 

เด็กน้อยโค้งตัวเล็กน้อยแล้วเอ่ยคำทักทายอาจารย์สาว

 

"สวัสดีท่านอาจารย์" ใบหน้าของเขานั้นปรากฏรอยยิ้มบางๆ ดูราวกับคนเจ้าเล่ห์

 

"ดูเหมือนว่าเจ้าในตอนนี้จะหายดีแล้ว" คิ้วโก่งของเมลดี้ถูกยกขึ้นข้างหนึ่งแล้วพ่นคำถามออกมา

 

เมลดี้ลุกขึ้นจากเก้าอี้และเดินไปยังศิษย์หลักของเธออย่างนวยนาด ท่าทางการเดินของเธอนั้นเผยให้เห็นทุกสัดส่วนโค้งเว้าที่แสนยั่วโยน

 

เมอร์ลินนั้นไม่ได้แยแสต่อมัน เขายิ้มและเอ่ย "ตอนนี้ข้านั้นสบายดี ขอบคุณท่านอาจารย์ที่เป็นห่วง"

 

ระหว่างที่เมอร์ลินพูดนั้นเมลดี้ก็เดินไปรอบตัวของเมอร์ลิน ราวกับว่าเธอกำลังสำรวจร่างกายของเมอร์ลิน เธอใช้มือข้างหนึ่งแตะไปที่บ่าของเด็กน้อย แล้วเดินไปวนไปรอบๆ 

 

สายตาของเมลดี้นั้นกำลังตรวจเช็คร่างกายของศิษย์หลักของเธอ

 

เมลดี้ใช้เวลาไปไม่นานกับการสำรวจนี้ ในเวลานั้นเองเธอก็เกิดความรู้สึกหนึ่งโผล่พรวดขึ้นมา

 

“จะว่าไปศิษย์หลักของข้านั้นก็มีรูปร่างและหน้าตาที่น่ารักไม่เบา ตัวเล็กน่ากอดกำลังดี ผมสีขาว ผิวขาว ดวงตาสีฟ้ากลมโตนั้นช่างน่ามอง ปากที่มีนิดนึงจมูกที่มีหน่อยนึง รวมๆ แล้วเด็กคนนี้นั้นน่ารักมาก นี่ถ้าไม่ติดว่าเขาชอบที่จะปั้นใบหน้าที่เย็นชา เขาก็คงจะน่ารักยิ่งกว่านี้” เมลดี้คิดพลางยิ้มกริ่มหยิ่มอยู่ในใจ

 

แน่นอนว่าเมอร์ลินไม่อาจล่วงรู้ถึงความคิดนี้

 

เมลดี้ละมือออกจากบ่าและหันไปสัมผัสที่แก้มของเด็กน้อย

 

“ดูแก้มตุ่ยๆ อันแสนน่ารักนี่สิ มันทำให้ข้านั้นอดที่จะขย้ำมันไปมาไม่ได้”

 

ในใจของเมลดี้นั้นเต็มไปด้วยเสียงกรีดร้องของหญิงสาวที่ถูกใจสิ่งน่ารักหรือสวยงาม

 

มุมมองของเธอนั้นเปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน

 

เธอนั้นเริ่มที่จะหลงใหลความน่ารักของศิษย์หลักของเธอ

 

สองมือของเมลดี้คว้าจับไปที่แก้มของเมอร์ลินอย่างอดไม่ได้

 

“ทำไมศิษย์หลักของเธอถึงน่ารักอย่างนี้”

 

ใบหน้าของเมอร์ลินนั้นเต็มไปด้วยความเหยเก นั่นเพราะแรงดึงจากสองมือของเมลดี้ ในตอนนี้มือทั้งสองของเธอนั้นกำลังดึงแก้มของเมอร์ลินไปมาอย่างเมามันส์

 

เมลดี้แสดงออกซึ่งความหลงใหลอย่างลืมตัว เธอนั้นเป็นหญิงสาววัยกลางคนที่ยังไม่ได้แต่งงาน และในครอบครัวของเธอนั้นก็ไม่มีลูกหลานให้เลี้ยงดู

 

การที่เด็กหน้าตาน่ารักมาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าทำให้ต่อมบ้าคลั่งความน่ารักนั้นปะทุออกมา สายตาของเธอนั้นเต็มไปด้วยความเคลิบเคลิ้ม เธอจึงเผลอทำเรื่องที่ขาดสติเช่นนี้อย่างลืมตัว

 

“อะแฮ่ม ... อะแฮ่ม ...”

 

เมอร์ลินอดที่จะกระแอมออกมาไม่ได้ ตอนแรกเขานั้นก็ตกใจอยู่ไม่น้อยสำหรับการกระทำของเมลดี้ แต่เมื่อเห็นสีหน้าของเธอแล้ว เขานั้นก็พอจะเข้าใจสภาพทางจิตของเธอ

 

มันไม่ต่างจากยายแก่ที่กำลังหลงใหลในลูกหลาน ขนาดตัวเขาเองยังยอมรับว่าช่วงเวลาหนึ่งของอดีตเขายังเคยหลงใหลในลูกสาวของเขาสำหรับช่วงเวลานั้น

 

เพราะความเข้าใจนี้จึงทำให้เมอร์ลินนั้นไม่แสดงอาการใดๆ ต่อต้าน

 

เมลดี้เมื่อได้ยินเสียงเตือนของเมอร์ลินก็พลันตื่นจากภวังค์

 

เธอปล่อยมือจากแก้มของเมอร์ลินด้วยท่าทีที่แตกตื่น การกระทำของเธอนั้นหน้าอายเป็นอย่างมาก ต่อหน้าศิษย์หลักของเธอ เธอนั้นได้สูญเสียภาพลักษณ์ของอาจารย์ผู้น่าเชื่อถือไปหมดแล้ว

 

เธอรีบเบือนหน้าออกไปอีกฝั่งหนึ่งเพื่อจัดการอารมณ์ของเธอ แต่เมื่อหันกลับมามองหน้าเมอร์ลินอีกครั้งหนึ่ง ใบหน้าที่ง้ำงอทำให้เธออดที่จะมองว่ามันน่ารักไม่ได้

 

ไม่ได้! ไม่ได้!  

 

เมลดี้ตบไปที่ศีรษะของเธออย่างแรงเพื่อเรียกสติของเธอกลับมา เธอนั้นรีบเดินไปยังที่นั่งของเธออย่างเร็วไว ก่อนที่เธอจะสูญเสียตัวตนไปอีกครั้ง เธอหลับตาลงเพื่อปรับอารมณ์อยู่ครู่หนึ่ง เธอลืมตาขึ้นมาและเอ่ย

 

"เจ้ารู้หรือไม่ทำไมข้าถึงเรียกเจ้ามาที่นี่"

 

เมอร์ลินส่ายศีรษะไปมาและเอ่ย

 

“ข้าไม่ทราบ”

 

น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความเย็นชานั่นเพราะเขายังรู้สึกขุ่นเคืองกับพฤติกรรมของเมลดี้เมื่อครู่เล็กน้อย

 

ส่วนทางด้านเมลดี้นั้นก็คุ้นชินกับท่าทีของศิษย์หลักของเธอแบบนี้ไปเสียแล้ว เธอจึงยิ้มแล้วเอ่ยว่า "นั่นเป็นเพราะว่าเจ้าได้เข้ามาเรียนในระหว่างกลางภาคเรียน ซึ่งโรงเรียนได้เปิดทำการสอนมาหลายเดือนแล้ว"

 

เมลดี้จ้องไปที่ใบหน้าของเด็กน้อย เธออมยิ้มและเอ่ยต่อ

 

"นี่เป็นชุดคลุมของโรงเรียนเวทย์อารากอน บนไหล่ขวาของชุดคลุมนั้นถูกปักด้วยขีดสีทองจำนวน 3 ขีด นั่นหมายถึงนักเรียนชั้นปีที่ 3

 

“โรงเรียนเวทย์แห่งนี้นั้นมีทั้งหมด 6 ชั้นปี โดยการที่จะเข้าเรียนแต่ละชั้นปีได้นั้นนักเรียนทุกคนจะต้องทำการสอบเลื่อนระดับเสียก่อน มีอัจฉริยะหลายคนที่เรียนอยู่ที่นี้ บางคนสามารถเลื่อนชั้นปีได้ตั้งแต่อายุยังน้อย ส่วนบางคนอยู่จนซ้ำชั้นจนถูกขับออกเลยก็มี”

 

“จากนักเรียนชั้นปีที่ 3 ทั้งหมด เจ้านับว่ามีอายุน้อยที่สุด และมันอาจจะเรียกได้ว่าเป็นนักเรียนที่มีอายุน้อยมากที่สุดเท่าที่เคยมีมาก็ได้”

 

เมลดี้หยุดแล้วหยิบถุงขนาดเล็กยื่นให้แก่เมอร์ลิน

 

เมอร์ลินสังเกตได้ว่าถุงนี้ไม่ใช่ถุงธรรมดา แต่มันคือถุงที่เป็นอุปกรณ์เวทย์ ตัวของถุงนั้นถูกสลักด้วยอักขระเวทย์ เพียงแต่ว่าคุณภาพของมันยังด้อยกว่าแหวนเวทย์อยู่มาก

 

"ภายในถุงนี้มีหนังสือและอุปกรณ์การเรียนของเจ้า ตารางเรียนของนักเรียนชั้นปีที่ 3 ก็ถูกบรรจุอยู่ในนั้นด้วย จงดูและจัดการมันให้ดี”

 

เมลดี้หรี่ตาลงเล็กน้อยและเอ่ยต่อ

 

“ความสามารถของเจ้านั้นเพียงพอแล้วที่จะเข้าเรียนในชั้นปีที่ 3 แต่ข้าอยากจะเตือนเจ้าไว้อย่างหนึ่ง ด้วยใบหน้าที่เย็นชาของเจ้าอาจจะชักนำปัญหาเข้ามา เด็กน้อยจงระวังท่าทางของเจ้าไม่ให้ไปเตะตาพวกนักเรียนอันธพาล ที่ข้าเป็นห่วงไม่ใช่ตัวเจ้าแต่เป็นเด็กเหล่านั้น จำไว้กฎของโรงเรียนนั้นห้ามฆ่าคนหรือทำร้ายจนสาหัส อย่าก่อความวุ่นวายในโรงเรียนแห่งนี้"

 

ท้ายสุดของประโยคเมลดี้นั้นพูดด้วยสีหน้าที่จริงจัง ทุกคำพูดที่เธอเอ่ยออกมานั้นกล่าวมาจากความในใจ ฝีมือของเมอร์ลินนั้นตอนนี้ พวกเด็กอันธพาลนั้นย่อมไม่อยู่ในสายตาของเขา ภายในชั้นปีที่ 3-4 ทั้งหมดอาจไม่มีใครรับมือกับบอลเวทย์สายฟ้าของเขาได้ แต่หากเขาเกิดไปตอแยกับพวกนักเรียนปี 5 ขึ้นไปนั่นก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง เพราะเธอได้ข่าวมาว่านักเรียนบางคนสามารถทะลวงเข้าสู่ขั้นนักรบเวทย์ได้แล้ว

 

มันอาจเกิดเหตุการณ์เลวร้ายหากเมอร์ลินเกิดสะดุดเท้าของเด็กพวกนี้

 

"ข้าทราบแล้ว" เมอร์ลินรับปากเมลดี้ด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบน้ำ

 

ตั้งแต่ต้นจนจบเมอร์ลินนั้นยังคงรักษาท่าทีที่เรียบเฉยของเขาเอาไว้

 

"เอาล่ะ เช่นนั้นก็หมดธุระแล้วเจ้าออกไปได้" เมลดี้กล่าวด้วยน้ำเสียงที่เคร่งขรึมเพื่อกู้ภาพลักษณ์อาจารย์ที่น่าเคารพของเธอให้กับมาและเพื่อลบการกระทำที่น่าอายเมื่อครู่ออกไป

 

“ขอบคุณอาจารย์”

 

เมอร์ลินเมื่อได้รับถุงมิติมาอยู่ในมือแล้ว เขาก็โค้งทำความเคารพพร้อมเอ่ยคำขอบคุณแล้วหันหลังเดินออกไป

 

แต่ในระหว่างที่เมอร์ลินกำลังเปิดประตูออกไปนั้น เสียงของเมลดี้ก็ทำให้เขาหยุดชะงัก

 

"เดี๋ยวก่อน!"  

 

เมลดี้เอ่ยรั้งเมอร์ลินเอาไว้จนเมอร์ลินต้องหันกลับมาอีกครั้ง

 

"ข้ายังมีเรื่องหนึ่งที่อยากจะขอจากเจ้า" เมลดี้กล่าวด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง สายตาของเธอนั้นเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น

 

เมอร์ลินนั้นไม่ได้เอ่ยตอบกลับมาเช่นเคย เขาเพียงเอียงคอเล็กน้อยเพื่อรอฟังคำพูดต่อไปของเมลดี้

 

สายตาของเมลดี้นั้นจ้องมายังเมอร์ลินอย่างจริงจัง

 

เมอร์ลินคิดว่าเรื่องที่เธอต้องจะพูดนั้นคงเป็นเรื่องที่สำคัญเป็นอย่างมาก

 

เมลดี้กัดที่ริมฝีปากล่างของเธอแล้วใช้ลิ้นเลียมันครั้งหนึ่งแล้วเอ่ยออกมาว่า

 

"ข้า... ข้า ... ข้าขอหอมแก้มเจ้าหน่อยได้ไหม"  

 

จบคำพูดของเมลดี้ เมอร์ลินนั้นจ้องกลับไปด้วยสายตาที่จริงจัง ไม่มีคำพูดใดเอ่ยออกมาจากปากของเด็กน้อย มันมีเพียงแต่เสียงปิดประตูที่ดังสนั่นไปทั้งห้อง

 

ปัง!

 

“เจ้าเด็กขี้งก!

 

เมอร์ลินได้ยินเสียงตะโกนโวยวายดังออกมาจากห้องของเมลดี้ เขานั้นรีบเดินออกไปอย่างไม่แยแส

วันถัดมา

 

หลังจากที่กลับจากห้องของเมลดี้ เมอร์ลินก็ได้เดินสำรวจบริเวณโดยรอบนั้นนิดหน่อยแล้วกลับเข้าห้องพักของเขา

 

การกลับเข้าห้องพักของเมอร์ลินนั้น เขาไม่ได้ทำการนอนพักผ่อนดังเช่นคนทั่วไปที่ทำกัน แต่เขานั้นกลับนั่งเข้าสมาธิฝึกฝึกการบ่มเพาะพลังปราณเซียน แม้ว่าที่นี่จะมีไอพลังเวทย์ไม่มากเท่ากับหอคอยมหาเวทย์ แต่มันก็ยังสามารถทำการบ่มเพาะได้อย่างรวดเร็วเมื่อเทียบกับในอดีต

 

ในหลายปีที่ผ่านมาเมอร์ลินพบว่าการบ่มเพาะด้วยพลังเวทย์นั้นสามารถทำให้พลังปราณเซียนของเขาบริสุทธิ์ เขาไม่จำเป็นต้องขจัดของเสียใดๆ ออกจากร่างกายของเขา ด้วยข้อดีเหล่านี้จึงทำให้พลังปราณเซียนของเขานั้นบริสุทธิ์เป็นอย่างยิ่ง มันแทบจะเรียกได้ว่าความบริสุทธิ์นี้สามารถทำให้เขาทะลวงเข้าสู่ขั้นถัดๆ ไปได้อย่างง่ายดาย

 

ตอนนี้เมอร์ลินนั้นอยู่ในระดับก่อลำต้น การดื่มกินหรือหลับนอนนั้นไม่จำเป็นต่อเขา เพียงแค่มีพลังปราณเซียนเขาก็สามารถฟื้นฟูร่างกายดังเช่นคนตื่นนอนตลอดเวลาได้

 

เช้าวันนี้เมอร์ลินสวมชุดคลุมใหม่เอี่ยมที่เมลดี้มอบให้ ชุดคลุมนี้มีสีดำ อกด้านซ้ายนั้นถูกปักด้วยรูปกริฟฟอนซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของอาณาจักรอารากอน และไหล่ด้านขวาของชุดคลุมถูกปักด้วยแถบสีทอง 3 แถบ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของนักเรียนชั้นปีที่ 3

 

ระหว่างที่เมอร์ลินเดินออกมานั้นเขาได้พบกับชายหนุ่มที่เข้าได้เจอวันก่อน ชายหนุ่มนั้นได้เดินผ่านเขาไปอย่างไม่ใยดี เมื่อเป็นเช่นนี้เขาจึงก็เลือกที่จะไม่ใส่ใจ

 

เมอร์ลินพยายามที่จะไม่ก่อปัญหาตามคำขอของเมลดี้

 

นอกจากชายหนุ่มที่เจอในวันก่อนแล้ว เมอร์ลินยังเจอเด็กนักเรียนอีกมากมายตามทางเดิน ในวันแรกที่เขาเข้ามานั้นเด็กพวกนี้มองเขาด้วยสายตาที่หยิ่งทะนงและเหยียดหยาม

 

แต่วันนี้พวกเขากลับไม่สบตากับเมอร์ลิน แถมยังมีท่าทีที่นอบน้อมเป็นอย่างมาก

 

เมอร์ลินสังเกตเห็นแถบที่ไหล่ด้านขวาของเด็กเหล่านั้น ในตอนนั้นเองเขาก็ได้รู้เหตุผลของการเปลี่ยนแปลง

 

เด็กเหล่านี้ต่างสวมใส่ชุดคลุมที่มีแถบ 1-2 แถบ นั่นหมายความว่าพวกเขาอยู่ในชั้นปีที่ 1 หรือ 2 และมีบางคนที่มี 3 แถบ พวกเขาต่างมองเขาด้วยแววตาที่สงสัย

 

เมอร์ลินเลิกที่จะสนใจแล้วเดินไปยังตึกที่จะต้องเรียนคาบแรกของเขา เขานั้นได้สำรวจโรงเรียนแห่งนี้มาแล้วครั้งหนึ่ง ด้วยความสามารถของดวงตาเลเมเกทันในการจดจำทุกสิ่งที่เห็น เพียงครั้งเดียวก็สามารถจดจำมันได้แล้ว

 

การหาตึกเรียนในคาบแรกจึงไม่ใช่ปัญหาสำหรับเมอร์ลิน

 

ตึกเรียนของโรงเรียนของโรงเรียนแห่งนี้มีลักษณะที่คล้ายกัน พวกมันทั้งหมดทำมาจากหินอ่อนที่ก่อสร้างให้สูงหลายชั้น ภายในโรงเรียนแห่งนี้นั้นมีตึกเรียนจำนวน 29 ตึก แต่ละตึกนั้นแบ่งออกเป็นภาควิชาต่างๆ ตามสัดส่วน

           

ตลอดการเดินทางไปห้องเรียน เมอร์ลินนั้นถูกจับจ้องด้วยสายตาของผู้คนหลากหลาย นักเรียนจำนวนไม่น้อยสนใจในตัวเขา

           

นั่นอาจเป็นเพราะแถบสีทอง 3 แถบบนไหล่ของเขา

 

เขานั้นเป็นนักเรียนหน้าใหม่สำหรับชั้นปีที่ 3 แถมยังเข้าเรียนกลางเทอม

 

มันจึงไม่เป็นที่น่าแปลกใจที่พวกเขาจะหันมาสนใจในตัวของเมอร์ลิน

 

เมอร์ลินนั้นถูกจับให้เป็นประเด็นหัวข้าการพูดคุยของเหล่านักเรียนอย่างรวดเร็ว การเข้าเรียนกลางเทอมและถูกบรรจุเริ่มต้นในชั้นปีที่ 3 ไม่ใช่ว่าใครก็สามารถทำได้

 

ระหว่างนั้นเองก่อนที่เมอร์ลินจะเดินถึงห้องเรียนของเขา เขาก็ได้พบกับชายหนุ่มที่มีรูปร่างสูง มีผมสีดำ และสวมเสื้อผ้าของชนชั้นสูง บนไหล่ของสวมเสื้อคลุมนั้นปักด้วยแถบสีทอง 5 แถบ 

 

คนคนนี้เป็นคนที่เมอร์ลินคุ้นตาเป็นอย่างมาก

 

เพราะเขาคือ ...

 

เซอร์เตส  เคลย์  

 

พี่ชายต่างมารดาของเมอร์ลิน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.321K ครั้ง

29,370 ความคิดเห็น

  1. #29283 วายุจัง (@inu47) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 16:07
    โอ้ว... ท่านพี่จะจำได้ บ่
    #29283
    0
  2. #28665 spriteppp (@spriteppp) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 18:57
    แจ้งตำรวจจับเจ้แกที
    #28665
    0
  3. #26367 🍥 Mo Chi 🍉 (@--Shadow--) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 01:09
    เจ้แกจะกินเด็กแล้วนะนั่น
    #26367
    0
  4. #25855 Jolly CCP (@c1chonlana) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 21:07
    อูยยยยย ต้องตายกันไปข้างละงานนี้
    #25855
    0
  5. #25531 SeowooPark (@the01yunosama) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 09:58
    akaรูปลักษณ์ที่ปลุกสัญชาตญาณความเป็นแม่
    #25531
    0
  6. #25098 ชื่อของคุณ (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 6 กันยายน 2561 / 11:45

    ปัง!!! คือไม่ลังเลสักนิดเลยหรอ 55555

    #25098
    0
  7. #24625 DDGanesh (@DDGanesh) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2561 / 14:26

    Thank you

    #24625
    0
  8. #23837 pun101 (@pun101) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2561 / 22:52
    จะกินเด็กอายุเกือบร้อยปีงั้นรึ
    #23837
    1
    • #23837-1 tata6759 (@tata6759) (จากตอนที่ 51)
      10 กรกฎาคม 2561 / 21:52
      ไม่เกือบแล้วมันร้อยสองร้อยปีแล้ว
      #23837-1
  9. #23600 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 00:21
    อ้ะ ดันเจอพี่ชายต่างพ่อ
    #23600
    0
  10. #23235 chocolato.p (@yhing_haw_kaun) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 13:07
    รูปร่างภายนอกเป็นหนุ่มน้อยหน้าใสเมอร์ลิน แต่ข้างในดันเป็นตาแก่หงำเหงือกเทียนหลงเนี่ยสิ 5555555
    #23235
    0
  11. #22813 PinyaTecha (@PinyaTecha) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 22:52
    <p>เขา ไม่ใช่ เข้า (เข้า-ออก)</p><p>ระวังพิมพ์คำซ้ำกัน</p>
    #22813
    0
  12. #21351 AmbusH08 (@AmbusH08) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 6 มกราคม 2561 / 21:43
    ขี้งก ชอบจริงๆคำนี้ 555
    #21351
    0
  13. #21129 _Late_ (@Nutjung1414) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 10:11
    ขำเมลดี้ 55555555
    #21129
    0
  14. #21126 -Yagami- (@manami-siki) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 04:56
    ฮาาาาาา ชอบมากเลยค่ะ อ่านรวดเดียวเลย เลยไม่ได้มาคอมเมนต์ สนุกมากๆค่ะ ภาษาดีมากๆ เนื้อเรื่องโอเค ติดขัดนิดหน่อยแต่ชอบมากเลยค่ะ เป็นกำลังใจให้ไรต์เขียนต่อนะคะ
    #21126
    0
  15. #21125 -Yagami- (@manami-siki) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 04:56
    ฮาาาาาา ชอบมากเลยค่ะ อ่านรวดเดียวเลย เลยไม่ได้มาคอมเมนต์ สนุกมากๆค่ะ ภาษาดีมากๆ เนื้อเรื่องโอเค ติดขัดนิดหน่อยแต่ชอบมากเลยค่ะ เป็นกำลังใจให้ไรต์เขียนต่อนะคะ
    #21125
    0
  16. #20817 เอกเองครับ (@kujaku01) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2560 / 14:24
    อาจารย์เมลดี้ลายเป็นโชตะคอนซะแล้ว ท่าทางวันแรกก็จะได้เรื่องแฮะ
    #20817
    0
  17. วันที่ 7 ธันวาคม 2560 / 19:26
    ขี้งก นี่ ใช้คำว่า หวงตัวน่าจะดีกว่านะคะ
    #20811
    0
  18. #20799 PopeyePrommayon (@PopeyePrommayon) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2560 / 09:42
    เมลดี้หลุดค่าาาา 555
    #20799
    0
  19. #20794 re - ann (@re-rattamon) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2560 / 13:51
    เปิดอ่านในมือถือ มันปิดตอนที่ 21-41 แต่พอเปิดในคอม เปิดถึงตอนที่ 51 เกิดอะไรขึ้น?

    ว่าแต่อาการของเมลดี้เราเข้าใจเลยอ่ะ (อายุหลัก3X) เห็นเด็กแก้มใสๆ มันน่าฟัดจริงๆ คริๆ
    #20794
    0
  20. #20793 cloudy_sky2 (@Cloudy_sky) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2560 / 13:24
    มันค้างงงงงง
    #20793
    0
  21. #20790 Wfast (@Wfast) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2560 / 12:45
    ค้างงงงงง
    #20790
    0
  22. วันที่ 6 ธันวาคม 2560 / 12:36
    เอาแล้วไงอยู่ๆความวุ้นวายก็เดินเข้ามาหา
    #20789
    0
  23. #20788 Panyapong2234 (@Panyapong2234) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2560 / 11:10
    กำลังจะได้เรื่องเลย แหม นะไรท์ล่ะก้อ
    #20788
    0
  24. #20787 Avista (@babellzcalypso) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2560 / 10:47
    ฮึ้ย พี่ชายต่างมารดา เอาล้าวววว
    #20787
    0
  25. #19201 Love Yaoi (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 15 มกราคม 2560 / 18:08
    แต่งต่อไปนะค่ะ สนุกมากที่สุดเลยค่ะ
    #19201
    0