ตอนที่ 312 : ภาค 3.2 ตอนที่ 150

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10339
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 872 ครั้ง
    7 มิ.ย. 62


ตามข้อมูลที่เมอร์ลินได้รับมาจากวอลอร์ดไวท์ทีธ

 

ด่านที่สามคือสถานที่ที่เป็นโลกใบหนึ่ง

 

สถานที่แห่งนี้คือโลกจำลองหนึ่งในร้อยของดินแดนซากอสูร

 

ประตูผ่านด่านซ่อนอยู่ในที่แห่งใดแห่งหนึ่งบนโลกใบนี้

 

ผู้เข้าทดสอบจะต้องหาประตูบานนั้นให้ได้เพื่อที่จะผ่านการทดสอบที่สาม

 

โลกใบนี้เต็มไปด้วยกลิ่นคาวที่น่าสะอิดสะเอียน พื้นดินเต็มไปด้วยของเหลวที่มีกลิ่นเหม็นราวกับกลิ่นของน้ำหนองเจิ่งนองไปทั่ว

 

ต้นไม้ใบหญ้าสีหมองคล้ำมีกลิ่นอายด้านลบสาดคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ

 

มันไม่ใช่สถานที่ที่มนุษย์จะอาศัยอยู่ได้

 

"การจะค้นหาของสิ่งหนึ่งในสถานที่ประหลาดนี้ย่อมไม่ใช่เรื่องง่าย ด่านทดสอบนี้ต้องการวัดความสามารถในการเอาตัวรอดและภารกิจค้นหาที่ยากกว่าระดับทั่วไป"

 

การค้นหาของสิ่งใหญ่ในโลกที่กว้างใหญ่นั้นเปรียบได้ดั่งงมเข็มในมหาสมุทร

 

สัมผัสอำนาจอักขระถูกกระจายออกไปอย่างเต็มที่ภายในรัศมีร้อยไมล์รอบๆ รามกับมีดวงตาจำนวนมากสอดส่องลงมา

 

เมอร์ลินใช้อำนาจอักขระออกมาอย่างเต็มที่

 

ด้วยขอบเขตครึ่งก้าวสู่จักรพรรดิเวทย์นี้ ทำให้สัมผัสอำนาจอักขระของเขากระจายออกไปได้ไกลมาก อีกทั้งยังสามารถสอดสองค้นหาได้อย่างลึกซึ้ง

 

เมอร์ลินราวกับจะมีพลังดวงตาเทพเจ้าในพื้นที่แห่งนั้น

 

ร่างเล็กกลายเป็นแสงพุ่งค้นหาประตูด่านที่สามอย่างต่อเนื่อง

 

ในขณะที่เมอร์ลินทะยานอยู่กลางอากาศนั้น

 

นอกมิติ

 

"เด็กคนนั้นทำอะไร? กล้าที่ที่จะปลดสัมผัสวิญญาณออกมามากขนาดนั้น เขาไม่กลัวเหล่าอสูรตื่นขึ้นมาหรืออย่างไรกัน?" วอลอร์ดหนึ่งพันอันดับแรกผู้หนึ่งหรี่ตาลงกล่าวขึ้น

 

เขาเป็นผู้หนึ่งที่มีประสบการณ์ในมิติด่านทดสอบแห่งนั้น ครั้งนั้นแม้เขาจะแผ่สัมผัสอำนาจอักขระไปในระยะทางสั้นๆ แต่ยังไม่รอดพ้นอำนาจของเหล่าอสูร

 

โชคดีที่ก่อนหน้านั้นเขาได้กำจัดโฮมุนคูสไปหลายตัว จึงสามารถเป็นผู้ที่ติดหนึ่งพันอันดับแรกได้

 

เรื่องนี้นับได้ว่าเป็นเรื่องหนึ่งที่วอลอร์ดไวท์ทีธได้ลืมเอ่ยเตือนเมอร์ลิน

 

ข้อผิดพลาดนี้ทำให้อันตรายเข้ามาเยือนเมอร์ลินอย่างรวดเร็ว

 

ห่างออกไปสิบไมล์

 

ภูเขาเบื้องหน้าก็กลายมาเป็นมีชีวิต ดวงตามหึมาเปิดตาขึ้นมา เส้นเลือดฝอยนับไม่ถ้วนปรากฏในดวงตาที่แดงกล่ำนั้น จ้องมองเมอร์ลินด้วยเจตนาสังหาร

 

ในตอนนั้นเองภูเขายักษ์ก็เคลื่อนไหว

 

เสียงหึ่งๆ ดังขึ้นอย่างกึกก้อง อำนาจของจักรพรรดิเวทย์ถูกสาดทะลุทะลวงเป็นเส้นแสงหลากสี ชั้นบรรยากาศทั้งชั้นราวกับจะเกิดการบิดเบี้ยว

 

ภูเขาลูกหนึ่งกลายเป็นตัวตน

 

มือยักษ์เคลื่อนไหวราวกับจะเป็นกฎของสวรรค์

 

คลื่นพลังที่ครั่นครามกดทับลงมาที่ร่างของเมอร์ลินอย่างรุนแรง

 

"ตัวตนจักรพรรดิเวทย์!" หัวใจของเมอร์ลินเต้นระรัว

 

วินาทีนั้นเมอร์ลินรู้สึกราวกับจะสัมผัสถึงขอบแดนของความตาย

 

มือน้อยที่สวมใส่ถุงมือสีครามสะบัดออกไป

 

พลังรูปแบบอักขระเกือบห้าร้อยรูปแบบปรากฏขึ้นเป็นม่านพลังอย่างรวดเร็ว

 

ในตอนนั้นเองมือยักษ์ที่เต็มไปด้วยอำนาจทำลายล้างก็ฟาดลงมา อากาศรอบๆ ถูกบดขยี้จนปรากฏเสียงระเบิดออกมาเป็นชั้นๆ กระแทกเข้ากับม่านพลังของเมอร์ลิน

 

โครม!

 

เพล้ง!

 

ม่านพลังรูปแบบอักขระของเมอร์ลินถูกมือยักษ์ทำลาย คลื่นกระแทกระเบิดออกมาสาดออกไปทั่วทุกสารทิศ มิหนำซ้ำพลังมือยักษ์นั้นยังไม่ได้ถูกลดทอนราวกับจะเป็นพลังที่ไม่มีที่สิ้นสุด มันยังคงพุ่งทะลวงเข้าหาเมอร์ลินเรื่อยๆ

 

นี่คือพลังของจักรพรรดิเวทย์!

 

"ร้ายกาจเกินไปแล้ว" เมอร์ลินกัดฟันแน่น ใบหน้าปรากฏความเคร่งเครียด

 

ขอบเขตครึ่งก้าวสู่จักรพรรดิเวทย์แม้จะห่างจากขอบเขตจักรพรรดิเวทย์ไม่มากนัก แต่ทว่าพลังของมันกลับอยู่คนละโลก

 

ห้าร้อยรูปแบบอักขระสามารถคุกคามครึ่งก้าวจักรพรรดิเวทย์ระดับสูงได้ แต่มันกลับไม่แม้แต่จะลดทอนกำลังของจักรพรรดิเวทย์ได้

 

เรื่องนี้ทำให้เมอร์ลินรู้สึกหวาดกลัวเป็นอย่างมาก

 

เมอร์ลินสะบัดถุงมือสีครามออกไปอีกครั้งหนึ่งอย่างใจเต้นระรัว

 

ครั้งนี้รูปแบบอักขระหนึ่งพันรูปแบบปรากฏออกมาเบื้องหน้า

 

เมอร์ลินพุ่งตัวไปยังอีกด้านหนึ่งทันที เขาไม่แม้แต่จะเหลียวหันกลับมามอง

 

รูปแบบอักขระนับพันก่อตัวเป็นรูปร่าง อำนาจแสงหลากสีปรากฏสาดออกมาอำนาจทำลายล้างเขย่าคลอนฟ้าดิน

 

ปัง!

 

เมอร์ลินไม่ได้สนใจผลลัพธ์ เขาใช้ความเร็วสูงสุดหนีออกมาทันที

 

เบื้องหลังมือยักษ์ปะทะกับหนึ่งพันรูปแบบอักขระ ห้วงอากาศบริเวณนั้นกลายเป็นถูกย้อมด้วยแสงสีและอำนาจทำลายล้าง

 

พื้นที่ว่างราวกับกำลังจะทรุดลงมา ทุกสิ่งถูกอำนาจทำลายล้างกวาดผ่านราวกับถูกกลืนกิน

 

มือยักษ์ถูกชักกลับ สภาพของมันทรุดโทรมไปเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้เรียกว่าบาดเจ็บ

 

คนยักษ์ในร่างภูเขาหันหน้าไปยังทิศทางที่เมอร์ลินหนีไป

 

ปากที่ใหญ่โตมโหฬารถูกอ้าจนกว้าง เสียงคำรามที่เขย่าชั้นบรรยากาศแทบจะปรากฏในวินาทีเดียวกัน

 

โฮกกกกกกก!

 

เสียงคำรามของคนยักษ์กลายเป็นคลื่นทำลายล้าง ความเร็วที่เป็นตัวตนไร้สสารพุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว

 

เพียงแค่การเปล่งเสียงครั้งหนึ่ง อากาศด้านหน้าก็สั่นสะเทือนกลายเป็นการโจมตีที่รุ่งโรจน์

 

แม้ความเร็วของเมอร์ลินจะน่าหวาดกลัว แต่ความเร็วของเสียงคำรามของคนยักษ์นั้นร้ายกาจยิ่งกว่า

 

ตูม!

 

ในวินาทีเป็นตาย

 

เมอร์ลินระเบิดอำนาจอักขระออกมาเป็นม่านพลังอย่างฉับพลัน

 

อำนาจสีม่วงพลันพังทลาย คลื่นเสียงกระแทกเมอร์ลินกระเด็นออกไปจนกระอักออกมาเป็นเลือด ร่างกายถูกอำนาจการสั่นสะเทือนของเสียงทำให้ได้รับบาดเจ็บไปทั้งร่าง

 

ความหวาดกลัวเริ่มกัดกินจิตใจ

 

"อำนาจธาตุไม้!"

 

เมอร์ลินเร่งเร้าพลังฟื้นฟูถึงขีดสุด ช่วงเวลาไม่กี่ลมหายใจร่างของเขาก็พุ่งหนีออกไปอย่างต่อเนื่อง

 

เมอร์ลินหนีออกมาจากคนยักษ์นั้นอยู่นาน จนกระทั่งเขาแน่ใจว่าคนยักษ์นั้นไม่ได้ตามมา

 

แท้จริงแล้วหลังจากการโจมตีด้วยเสียงคำรามแล้ว คนยักษ์นั้นก็ไม่ได้ขยับออกไปจากที่เดิม

 

เหตุผลคือครึ่งร่างของมันถูกผนึกอยู่ใต้พื้นพิภพ ร่างที่โผล่พ้นมีเพียงช่วงบนของร่างกายเท่านั้น

 

"อำนาจจักรพรรดิเวทย์น่ากลัวเป็นอย่างมาก" เมอร์ลินกล่าวด้วยใบหน้าซีดเซียว เขายังคงกระอักเลือดออกมาอย่างต่อเนื่อง

 

ขอบเขตการฟื้นฟูของต้นไม้ธาตุไม้ดูเหมือนจะไม่สามารถรับมือพลังของจักรพรรดิเวทย์ได้ง่ายๆ

 

"เผ่าอสูรไม่เพียงมีการบ่มเพาะที่ร้ายกาจ อีกทั้งตัวตนของมันยังใช้ศาสตร์ลึกลับผสานกับโฮมุนคูสที่มีพลังชีวิตมหาศาล แม้มีพลังรบในระดับที่เท่ากัน แต่ก็ใช่ว่าจะสามารถกำราบพวกมันลงได้ง่ายๆ"

 

เมอร์ลินหาสถานที่ปลอดภัยและเปลี่ยนถุงมือ ให้เป็นเก้าอี้สีครามฟื้นฟูร่างกายอย่างรวดเร็ว

 

ภายใต้อำนาจของสมบัติเทพเจ้านี้แม้แต่พลังของจักรพรรดิเวทย์ก็ยังต้องสยบให้มัน เก้าอี้สีครามสามารถฟื้นฟูร่างกายของเมอร์ลินได้ อีกทั้งยังฟื้นฟูพลังในส่วนต่างๆ ได้อย่างรวดเร็ว

 

เมอร์ลินหลับตาและวิเคราะห์เหตุการณ์เมื่อครู่

 

ในตอนนั้นเขาก็รู้ถึงข้อผิดพลาดของตนเอง

 

เมื่อลืมตาขึ้นมาดวงตาก็ปรากฏความเข้าใจ

 

"เป็นเพราะการแผ่สัมผัสอำนาจอักขระเข้มข้นเกินไป ทำให้อำนาจอักขระนั้นไปกระตุ้นตัวตนของอสูรที่หลับอยู่ คราวหน้าข้าจะต้องระวังให้มาก"

 

ผ่านไปครู่หนึ่งหลังจากที่เมอร์ลินรักษาตนเองจนฟื้นฟูเต็มร้อยแล้ว

 

เขาไม่ได้ออกเดินทางในทันที

 

เด็กน้อยยังคงนั่งคิดหาวิธีที่สามารถผ่านด่านให้ปลอดภัยที่สุดอยู่เงียบๆ

 

"สถานที่แห่งนี้ไม่สามารถใช้พลังอักขระออกมาได้อย่างเต็มที่ ไม่เช่นนั้นแล้วมันจะไปกระตุ้นอสูรแข็งแกร่งที่กำลังหลับไหลอยู่"

 

เมอร์ลินคิดถึงเหตุการณ์ที่ผ่านมาแล้วมีสีหน้าเจ็บปวด มันเป็นเพราะเขาพลาดเอง การประมาทนั้นทำให้เขาเกือบจะทำให้การทดสอบล้มเหลว

 

"มันจะต้องมีซักวิธีหนึ่งที่ทำให้ข้าไม่สามารถสำรวจโลกใบนี้ได้อย่างปลอดภัย"

 

บนเก้าอี้สีคราม เมอร์ลินคิดหาวิธีการมากมายในหัว

 

เขากระทั่งตรวจสอบห้วงความคิดของเซียนโอสถ แม้จะมีวิธีที่เขาต้องการ แต่มันก็ไม่ใช่วิธีการระดับที่เมอร์ลินจะสามารถทำได้ในตอนนี้

 

ผ่านไปเกือบครึ่งวัน

 

ในที่สุดความคิดหนึ่งก็แล่นเข้ามา

 

ดวงตาของเมอร์ลินเปิดขึ้นอย่างเป็นประกาย

 

"ร่างของเหลวสีทอง!"

 

ร่างของเหลวสีทองคือหนึ่งในศาสตร์ที่เขาขโมยมาจากกลุ่มเหยี่ยวรุ่นใหม่ของโรงเรียนเวทย์อารากอน

 

ร่างของเหลวสีทองมีจิตส่วนหนึ่งของเมอร์ลินแฝงอยู่ พลังบ่มเพาะอยู่ในระดับต่ำกว่าเมอร์ลินเล็กน้อย แม้จะไม่เป็นประโยชน์ในด้านการต่อสู้ แต่กลับสามารถนำมันมาใช้งานในการสำรวจได้ดี

 

ครั้งนั้นเมอร์ลินสามารถสร้างร่างของเหลวสีทองออกมาได้แค่ร่างเดียว พลังสมาธิและพลังอักขระของเขานั้นไม่เพียงพอที่จะสร้างอีกร่างหนึ่งขึ้นมาได้

 

ตอนนี้สถานะและการบ่มเพาะของเมอร์ลินพัฒนาก้าวมาอยู่ในระดับที่ไกลมากแล้ว

 

พลังสมาธิเข้าใกล้ระดับสี่ดาว พลังอักขระมีอักขระเวทย์ระดับโบราณส่งเสริมพลังไม่ต่างจากระดับตำนานทั่วไปเลยแม้แต่น้อย

 

"ทำไมข้าถึงคิดถึงมันไม่ได้ในตอนแรก"

 

เมอร์ลินลงมือสร้างร่างของเหลวสีทองออกมาในทันที 

 

ครั้งนั้นเขาใช้วิถีอักขระวิธีหนึ่งสร้างมันขึ้นมา แต่ทว่าในตอนนี้ความรู้ในศาสตร์อักขระของเมอร์ลินเหนือล้ำไปไกลแล้ว

 

ด้วยความลึกซึ้งนี้เมอร์ลินใช้เวลาไม่นานก็สร้างรูปแบบอักขระที่เป็นร่างของเหลวขึ้นมาได้

 

เมอร์ลินปรับแต่งร่างของเหลวอยู่ในระดับที่ไม่ได้ทรงพลังมากนัก แต่กลับใส่ความสามารถในการแผ่สัมผัสวิญญาณออกไปจำนวนมาก

 

ทั้งนี้เขาเน้นปริมาณให้มากกว่าคุณภาพ

 

นิ้วมือเรียวเล็กชี้ออกไปด้านหน้า รูปแบบอักขระรูปแบบหนึ่งปรากฏคนตัวเล็กขนาดเท่าสองฝ่ามือผิวกายสีทองพลันปรากฏออกมาเรื่อยๆ

 

เมอร์ลินนั่งอยู่บนเก้าอี้สีครามไม่ยอมลุกไปไหน พลังสมาธิและพลังอักขระที่ใช้ออกไปถูกฟื้นฟูอย่างต่อเนื่อง

 

ร่างของเหลวสีทองมากมายพรั่งพรูออกมามากมายมหาศาล

 

ภายในเวลาครึ่งชั่วโมงเบื้องหน้าของเมอร์ลินก็ปรากฏร่างของเหลวสีทองนับหมื่นเรียงรายอย่างเป็นระเบียบ พร้อมที่จะรับคำสั่งของเขา

 

"ไป!"

 

ทันทีที่สิ้นเสียงสั่งการ ร่างของเหลวสีทองนับหมื่นก็บินออกไปกลายเป็นเส้นแสงสีทองส่องสว่างไปทั่วท้องฟ้า

 

"ควบคุมร่างของเหลวสีทองนับหมื่นใช้พลังสมาธิไม่ใช่น้อยๆ หากไม่ได้พลังฟื้นฟูจากเก้าอี้ตัวนี้ ข้าย่อมไม่สามารถใช้วิธีการนี้ได้แน่ๆ"

 

เมอร์ลินรู้สึกพึงพอใจกับสมบัติเทพเจ้าชิ้นนี้เป็นอย่างมาก ภายใต้อำนาจการฟื้นฟูนี้เขาสามารถทำในสิ่งที่เกินตัวได้อย่างวางใจ

 

เขารู้ตัวว่าหากไม่ได้เก้าอี้สีครามตัวนี้ช่วยไว้ ขีดจำกัดในการควบคุมร่างของเหลวสีทองของเขาคือหนึ่งร้อยตัวเท่านั้น

 

เด็กน้อยนั่งอยู่บนเก้าอี้ควบคุมจิตนับเหมือนที่กระจายออกไป พลังสมาธิของเขาลดลงฮวบฮาบแต่ก็ฟื้นฟูในระดับที่น่าหวาดกลัวเช่นเดียวกัน

 

ไกลออกไป

 

ร่างของเหลวสีทองทำงานอย่างแข็งขัน

 

สัมผัสอำนาจอักขระกระจายออกไปสำรวจพื้นที่ในจุดต่างๆ

 

ดีที่ว่าอำนาจอักขระเหล่านี้ไม่ได้เข้มข้นเหมือนที่เมอร์ลินใช้มันออกมา ผลลัพธ์ของมันจึงไม่ได้กระตุ้นอสูรแข็งแกร่งที่กำลังหลับอยู่ในตื่นขึ้นมา

 

จุดประสงค์ของด่านนี้ไม่ใช่การก่อสงครามฆ่าล้างอสูร แต่เป้าหมายของมันคือการสำรวจที่มีประสิทธิภาพ อีกทั้งยังวัดทักษะการเอาตัวรอดเพื่อให้วอลอร์ดไปถึงเป้าหมาย

 

แม้จะพบประตูที่สามารถทำให้ผ่านด่าน แต่ก็ไม่ใช่ว่าวอลอร์ดผู้นั้นจะไปถึงได้ง่ายๆ

 

สถานที่แห่งนี้มีอันตรายรอบด้าน แม้ว่าตัวตนอย่างอสูรที่แข็งแกร่งจะหลับไหล แต่มันก็ยังมีโฮมุนคูสที่ดุร้ายคอยขัดขวาง

 

โฮมุนคูสแต่ละตัวล้วนมีพลังในระดับครึ่งก้าวสู่จักรพรรดิเวทย์ หากเกิดการต่อสู้ที่ครึกโครมเกินไป พลังที่ต่อสู้อาจจะไปปลุกอสูรที่แข็งแกร่งให้ตื่นขึ้นมาได้

 

นี่คือความยากมหาโหดของด่านนี้

 

ผู้ที่สามารถผ่านด่านนี้ไปได้จึงมีสิทธิที่จะท้าประลอง 108 อันดับแรก เพื่อเข้าไปแทนที่ในสภา 108 ประตูแดนเทพ

 

"นั่นน่ะหรือโฮมุนคูส"

 

ไกลออกไปร่างของเหลวของเมอร์ลินก็พบกับเหล่าโฮมุนคูสตัวเป็นๆ

 

โฮมุนคูสแม้จะมีรูปร่างที่คล้ายกับมนุษย์แต่อวัยวะบางส่วนของมันกับผิดแปลกออกไป บางตัวหัวที่โตเกินขนาดตัว บางตัวมีแขนที่ยาว บางตัวสามารถยืดได้หดได้ แต่ละตัวล้วนอยู่ในขอบเขตที่ไม่ธรรมดาทั้งสิ้น

 

ปัง!

 

หนึ่งในร่างของเหลวถูกโฮมุนคูสโจมตีอย่างรวดเร็ว แขนของมันยืดออกมาแล้วตบไปที่ร่างของร่างของเหลวของเมอร์​ลินอย่างรุนแรง

 

เพียงหนึ่งการโจมตีร่างของเหลวพลันแตกสลาย

 

ทันทีที่จิตดวงนั้นกลับมา ร่างของเมอร์ลินกลายเป็นสั่นสะท้าน

 

"ในขณะที่ดวงจิตกลับมา ความรู้และสัมผัสของดวงจิตดวงนั้นกลับชัดเจนเป็นอย่างยิ่ง ราวกับว่าข้าไปเผชิญเหตุการณ์นั้นมาด้วยตัวเอง"

 

เมอร์ลินทั้งตกใจและแปลกใจไปพร้อมๆ กัน

 

เมอร์ลินเคยใช้ร่างของเหลวสีทองมาหลายครั้ง แต่ทว่าเขากลับไม่เคยสังเกตเห็นถึงจุดนี้

 

ครั้งนี้สัมผัสที่เมอร์ลินได้รับนั้นชัดเจนเป็นอย่างมาก ราวกับว่าประสบการณ์ของร่างของเหลวคือประสบการณ์ของเขา

 

ทุกๆ เหตุการณ์ที่ร่างของเหลวสีทองตนนั้นได้เผชิญคือสบประการณ์จริงๆ ของเขา

 

ในตอนนั้นเองดวงตาของเมอร์ลินก็เป็นประกายสว่างวาบ

 

ในหัวปรากฏความเข้าใจบางอย่าง มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม

 

"ดี ดี ดี หากเป็นเช่นนี้ ร่างของเหลวสีทองก็นับว่าเป็นประโยชน์ต่อข้าเป็นอย่างมาก"

 

เมอร์ลินเลิกสงสัยและเพ่งจิตค้นหาประตูด่านถัดไปต่อ

 

สองวันผ่านไปในที่สุดร่างของเหลวสีทองตัวหนึ่งก็พบประตูผ่านด่าน

 

ดวงตาของเด็กน้อยปรากฏความยินดี

 

"ในที่สุดข้าก็เจอมัน" ร่างเล็กขมวดคิ้วเล็กน้อย

 

"แต่ว่าสถานที่แห่งนั้นกลับอยู่ไกลเป็นอย่างมาก ห้าพันกว่าไมล์ระยะทางขนาดนี้ไม่ใช่เล่นๆ"

 

ระยะทางห้าพันไมล์นั้นแทบจะเรียกได้ว่าอยู่อีกซีกโลกหนึ่ง หากเมอร์ลินสามารถใช้พลังปราณเซียนได้ เขาสามารถใช้ท่าร่างละอองแสงจันทร์ไปที่นั่นได้อย่างไม่ยากเย็น

 

แต่ทว่าตอนนี้มีเพียงพลังอักขระที่แข็งแกร่งเป็นที่สุด ความเร็วของมันยังต่ำกว่าการใช้พลังปราณเซียนอยู่มาก อีกทั้งยังเสี่ยงที่จะถูกโฮมุนคูสโจมตี

 

แม้เมอร์ลินจะมีปัญหาในข้อนี้แต่ใบหน้าของเขากลับไร้ความกังวล

 

"เห็นทีว่าข้าจะต้องใช้สมบัติที่ได้มาจากห้องลับในวิหารลับแลตอนนี้เสียแล้ว"

 

นิ้วมือน้อยแตะลงไปที่แหวนเวทย์วงหนึ่ง ในตอนนั้นเกียร์ชิ้นหนึ่งมีเปล่งแสงสีครามสะอาดตาก็ปรากฏ

 

เกียร์ชิ้นนี้มีรูปร่างเหมือนรูปปั้นปลาทองสีคราม

 

แสงสีครามที่เปล่งออกมา นั่นหมายความว่าสมบัติชิ้นนี้คือเกียร์ระดับสีคราม

 

มันคือเกียร์ที่ระดับเทพนักบุญสร้างขึ้น!

 

"จงปรากฏ!"

 

เมอร์ลินโยนรูปปั้นปลาท้องขึ้นบนฟ้า

 

รูปปั้นนั้นเปล่งเสียงคำรามออกมา รูปปั้นปลาทองขยายใหญ่ขึ้นกลายเป็นปลาทองสีครามที่ว่ายอยู่กลางท้องฟ้า

 

ไม่ว่าปลาทองสีครามตัวนี้จะว่ายไป ณ ที่ใด อาณาเขตรอบๆ ตัวของมันก็กลายเป็นมหาสมุทรให้แหวกว่าย

 

นี่คือพลังของเกียร์ระดับสีคราม!

 

มันคือเกียร์ระดับเดียวกันที่ใช้สร้างมิติสงครามเดสซิ่งวันเดอร์ในอาณาจักรอารากอน








.....................................................................

ปัจจุบันกลุ่มลับถึงกลุ่มที่ 10 ภาค 4
อ่านต่อจากเด็กดีเริ่มอ่านที่กลุ่มที่ 6
หากสนใจอ่านต่อล่วงหน้าสามารถติดต่อเข้ากลุ่มลับได้ที่ เพจเซียนจอมเวทย์
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 872 ครั้ง

29,508 ความคิดเห็น

  1. #29062 QueenOfMars (@Nutjung1414) (จากตอนที่ 312)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2562 / 11:27
    ขอให้ไวท์ทีธฟื้นตัวไวๆ
    #29062
    0
  2. #28631 Saku442274 (@Saku442274) (จากตอนที่ 312)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 04:29
    ไม่อยากให้เมอร์ลินออกมาฟังข่าวร้ายเลยจริงๆ
    #28631
    0
  3. #28628 baimon2003 (@baimon2003) (จากตอนที่ 312)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 16:08
    รอตอนต่อไป
    #28628
    0
  4. #28627 Noong7 (@Noong7) (จากตอนที่ 312)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 15:44
    ยอมใจจจจ
    #28627
    0
  5. #28624 FanUj (@FanUj) (จากตอนที่ 312)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 19:18

    อยากอ่านต่อแล้ววว
    #สู้ๆนะไรท์
    #28624
    0
  6. #28623 ฮาเรม (@HAREM1) (จากตอนที่ 312)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 17:23
    โดนปล้นแน่ๆ
    #28623
    0
  7. #28622 KanitinMax (@KanitinMax) (จากตอนที่ 312)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 17:00
    เป็นพาหนะ? งง?
    #28622
    0
  8. #28621 Thank You (จากตอนที่ 312)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 13:32

    ขอบคุณครับ

    #28621
    0
  9. #28620 masternay25452 (@masternay25452) (จากตอนที่ 312)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 13:02
    ออกจากที่นี้ ปัญหาโถมมาแน่นอน ( ยิ่งสมบัตินี้ด้วยเเล้ว ตาย ๆ )
    #28620
    0
  10. #28619 สัญญา (จากตอนที่ 312)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 12:51

    ปันหาเล็กมากท้าเมอลืนไช้นทีการใช่ใวสมิด

    #28619
    0
  11. #28618 beernon2 (@BeerNon) (จากตอนที่ 312)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 11:46
    ออกไปใด้เมอลินเจอปันหาใหญ่แน่
    #28618
    0
  12. #28617 Fikusa (@famedragonoy) (จากตอนที่ 312)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 11:42
    ร่างสีทองใช้ฟาร์มความรู้แบบอัลลิมิด โตรสุดอ่ะ
    #28617
    0
  13. #28615 Xenogear99 (@Xenogear99) (จากตอนที่ 312)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 11:14
    เหยดโด้ว แบบนี้จะมีสมบัติอีกกี่ชิ้นกันนะ
    #28615
    0
  14. #28614 suga112 (@suga112) (จากตอนที่ 312)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 11:02

    ชอบบบบบบบสนุกมากกกกกค้างตลอด

    #28614
    0
  15. #28613 ตะกอนใจ (@monstersmile) (จากตอนที่ 312)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 10:49
    เป็นห่วงท่านอาจารย์​
    #28613
    0
  16. #28612 Rxoiiiii._ (@0808694151) (จากตอนที่ 312)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 10:44
    รักเรื่องนี้ชอบเรื่องนี้ติดตามเรื่องนี้หลงเรื่องนี้
    ผูกพันธ์ไปแล้ววว
    #28612
    0
  17. #28611 now108 (@now108) (จากตอนที่ 312)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 10:36
    ขอบคุณค่ะ^^
    #28611
    0
  18. #28610 Lrk-nnnk (@Lrk-nnnk) (จากตอนที่ 312)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 10:34
    อัพเร็วจริงค่ะวันนี้ นั่งรีตั้งแต่เช้าแล้ว😂
    #28610
    0
  19. #28609 123Toomtiom (@123Toomtiom) (จากตอนที่ 312)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 10:19
    วันนี้อัพเร็วจังครับ
    #28609
    0