ตอนที่ 302 : ภาค 3.2 ตอนที่ 140

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10165
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 997 ครั้ง
    16 พ.ค. 62

เมอร์ลินสัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงของมิติ

 

เมื่อคิดได้ดังนั้นร่างของเด็กน้อยแทบจะพุ่งทะลวงออกไปทันที

 

เมอร์ลินในตอนนี้มีความสามารถเพียงพอแล้วที่จะทะลวงร่องลึกแห่งความพิศวงออกไป

 

การเก็บเกี่ยวของเขาดูเหมือนว่าจะมาถึงขีดจำกัดแล้ว

 

การกลั่นรูปแบบอักขระของถุงมือทำได้ช้าลง ภายในอัดแน่นไปด้วยรูปแบบอักขระหลายหมื่นรูปแบบ จนถุงมือสีดำได้กลายมาเป็นถุงมือสีคราม

 

แม้ว่าจะสามารถเก็บเกี่ยวรูปแบบอักขระได้อีก แต่ด้วยการกลั่นที่ช้าลงนั้นจะทำให้เมอร์ลินเสียเวลา

 

เขาไม่ต้องการที่จะอยู่ที่นี่อีกต่อไป

 

ส่วนวิญญาณอักขระนั้นได้เติบโตมาถึงจุดหนึ่งแล้ว วิญญาณหนึ่งหมื่นดวงดูเหมือนจะเป็นขีดจำกัดของมันในตอนนี้

 

ซึ่งการบ่มเพาะของวิญญาณอักขระอาจจะมีขั้นตอนที่ทะลวงระดับไปอีกขั้นหนึ่ง

 

จากเทคนิคการบ่มเพาะของเซียนโอสถสงป้า เมื่อวิญญาณอักขระพัฒนามาได้ถึงคอขวด มันจำเป็นจะต้องมีวิญญาณหลักในการก่อตัวเข้าสู่ระดับใหม่

 

ดังนั้นแล้วเมอร์ลินจำเป็นจะต้องหาวิญญาณที่แข็งแกร่งเพื่อนำมาเป็นแกนพลังหลักของวิญญาณอักขระ

 

เทคนิคการบ่มเพาะนี้คล้ายคลึงกับวิธีสร้างธงวิญญาณ

 

ซึ่งเหมือนกับอาวุธครึ่งเซียนที่กระถางแปดสวรรค์ชั้นฟ้าได้กลืนกินไป ธงวิญญาณนั้นมีแกนวิญญาณหลังเป็นวิญญาณกระเรียนขาว

 

แน่นอนว่ากระเรียนขาวตัวนี้ย่อมไม่ใช่ธรรมดา มันจะต้องเป็นสัตว์วิญญาณที่มีพลังเหนือขอบเขตนภาผู้ฝึกตนขึ้นไปแน่ๆ ไม่เช่นนั้นแล้วครึ่งเซียนผู้นั้นคงไม่จับวิญญาณของมันมาทำเป็นแกนพลังหลักของธงวิญญาณ

 

พูดถึงเรื่องธงวิญญาณ ดูเหมือนว่ากระถางและเปลวไฟกำลังทำการกลั่นมันอย่างเพลิดเพลิน

 

เมอร์ลินไม่รู้ว่าพวกมันกำลังทำอะไร แต่ทั้งสองเป็นสมบัติของจักรพรรดิ การกระทำของมันจะต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน

 

เมอร์ลินตัดสินใจออกจากที่นี่ ร่างเล็กพุ่งทะยานขึ้นไปข้างบนราวกับดาวตกที่กวาดผ่านชั้นฟ้า

 

ถุงมือสีครามถูกโบกออกไปนับครั้งไม่ถ้วน

 

รูปแบบอักขระมากมายระเบิดพรั่งพรูออกมายับยั้งรูปแบบอักขระที่ลอยอยู่บนอากาศนับไม่ถ้วน

 

ด้วยการกลั่นรูปแบบอักขระมาหลายหมื่นรูปแบบจึงทำให้เมอร์ลินได้เรียนรูปในรูปแบบอักขระมากมาย

 

ต่อให้ไม่มีถุงมือข้างนี้เขาก็เชื่อว่าจะสามารถสร้างรูปแบบอักขระขึ้นมาได้ เพียงแต่มันอาจจะไม่ทรงพลังเท่ากับรูปแบบอักขระที่ถุงมือข้างนี้สร้างขึ้นเท่านั้น

 

ภายในร่องลึกแห่งความพิศวงนั้นเต็มไปด้วยรูปแบบอักขระและวิญญาณ

 

เมอร์ลินใช้รูปแบบอักขระของถุงมือในการยับยั้งรูปแบบอักขระที่อยู่โดยรอบ อีกทั้งยังเรียกวิญญาณอักขระออกมาเพื่อข่มขู่วิญญาณร้ายไม่ให้เข้าใกล้อีกด้วย

 

เมื่อเมอร์ลินใช้ทั้งสองอย่างคู่กัน การหนีออกจากร่องลึกแห่งความพิศวงจึงเป็นไปอย่างง่ายดาย

 

ร่างของเด็กน้อยทะลุชั้นพลังของหมอกสีดำ

 

ปัง!

 

เมอร์ลินในตอนนี้ราวกับกลับมาจากโลกแห่งความตาย

 

ท่าทางของเขาราวกับเปลี่ยนไปเป็นคนละคน บนร่างมีกลิ่นอายของรูปแบบอักขระที่แข็งแกร่ง

 

ถุงมือสีครามได้ส่งเสริมการพัฒนาของเขาอีกขั้นหนึ่ง ทำให้เขาในตอนนี้ดูไม่ต่างจากเมไจระดับกษัตริย์เลยแม้แต่น้อย

 

แม้ว่าเขาจะยังสลักอักขระลงไปไม่ถึงห้าพันตัว แต่กลิ่นอายพลังที่แผ่ออกมามันกลับคล้ายกับตัวตนอย่างเมไจระดับกษัตริย์อย่างชัดเจน

 

เมื่อเมอร์ลินรับรู้ความจริงในข้อนี้ เขาก็ถอนหายใจออกมา

 

"ดูเหมือนว่าการกลับไปในครั้งนี้ ข้าจะไม่อาจปกปิดระดับการบ่มเพาะพลังอักขระได้อีกแล้ว กลิ่นอายของพลังอักขระบนร่างนั้นรุนแรงเกินไป มันเหนือกว่าที่พลังของลายสักจะปกปิดได้อย่างมิดชิด"

 

"ต่อให้สามารถปกปิดเมไจทั่วไปได้ แต่ก็คงไม่อาจรอดพ้นสายตาของพวกเมไจระดับตำนานอยู่ดี"

 

เมอร์ลินวิเคราะห์

 

พลังอักขระส่วนใหญ่ของเขามาจากพลังของรูปแบบอักขระบนถุงมือข้างนี้

 

เมอร์ลินเคยลองพยายามใส่มันลงไปในแหวนเวทย์ แต่ทว่ากลับไม่สามารถทำได้

 

การมีอยู่ของถุงมือข้างนี้นั้นได้เปิดเผยพลังของเขาไปหมดแล้ว หากเขายังดื้อดังปกปิดพลังต่อไป เกรงว่าถุงมือคู่นี้อาจจะชักนำวอลอร์ดมากหน้าหลายตาให้มาเป็นศัตรูกับเขา

 

ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นลูกศิษย์ของวอลอร์ดไวท์ทีธ แต่เหตุการณ์ที่ผ่านมาก็ทำให้รู้แล้วว่าต่อให้เป็นลูกศิษย์ของเมไจในตำนานก็ยังมีคนคิดร้ายกล้าที่จะลงมือ

 

ดังนั้นแล้วเขาไม่อาจยืมจมูกของคนอื่นหายใจได้อีกต่อไป การที่จะปกป้องตนเองจำเป็นต้องใช้พลังของตัวเองเท่านั้น

 

การเปิดเผยพลังไปตรงๆ อาจจะสามารถกดข่มพวกที่มีฝีมืออ่อนด้อยไม่ให้มาวุ่นวายกับเขาได้

 

อีกทั้งเขาสามารถใช้เหตุการณ์ในการติดอยู่ในมิติแห่งนี้เป็นเหตุผลข้ออ้างในการอธิบายพัฒนาที่รวดเร็วอย่างน่ากลัวนี้ได้

 

เมื่อออกมาข้างนอก เมอร์ลินเริ่มมองหาสัตว์รบของเขาที่ทิ้งไว้ก่อนหน้านี้

 

หัวหน้าสัตว์อสูรค้างคาว หลักจากการต่อสู้แล้วเกิดอุบัติเหตุเมอร์ลินก็ไม่ได้มีเวลาใส่ใจมัน ทันทีที่ออกมาจากร่องลึกแห่งความพิศวงได้ มันคือสิ่งแรกที่เขามองหา

 

เมอร์ลินกระจายอำนาจอักขระออกไป อำนาจนี้ถูกผสมไปด้วยรูปแบบอักขระที่หลากหลายทำให้มันฝ่าฝืนกฏเกณฑ์ของมิติแห่งนี้ที่ตั้งไว้

 

ทำให้เมอร์ลินสามารถใช้อำนาจอักขระเพื่อค้นหาได้

 

เด็กน้อยหรี่ตาลง เขากระจายอำนาจอักขระไปไกลถึงสิบๆ ไมล์แต่ก็ไม่สามารถค้นหาสัตว์รบของเขาได้เจอ

 

"หวังว่ามันจะยังคงมีชีวิตอยู่" คิ้วทั้งสองขมวดเข้าหากัน

 

ในด้านของสายสัมพันธ์ เขาก็ไม่ได้รับรู้ของการคงอยู่ของมันเช่นเดียวกัน

 

สิ่งนี้ทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย

 

แต่ก่อนหน้านี้เองเด็กน้อยได้เหลือบตามองเห็นพื้นที่ว่างที่ถูกควันสีดำของร่องลึกแห่งความพิศวงโอบล้อมเอาไว้

 

"ที่นี่จะต้องเป็นวิหารลับแลอย่างแน่นอน" เมอร์ลินกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ไร้ซึ่งอารมณ์

 

ดวงตาเล็กหรี่ลงและพุ่งตัวไปยังพื้นที่ว่างนั้นทันที

 

ซูม!

 

"ดวงตาอักขระ!"

 

ดวงตาสีน้ำเงินเกิดประกายสว่างวาบ

 

เมอร์ลินเรียกใช้ดวงตาอักขระเพื่อใช้ในการสำรวจสอดส่องหาประตูทางเข้าวิหาร

 

ในครั้งนี้เขาไม่ได้ใช้วิถีอักขระอย่างที่ผ่านมา

 

หนึ่งปีมานี้เขาได้เก็บเกี่ยวรูปแบบอักขระมาเป็นจำนวนมาก ทำให้ความรู้เกี่ยวกับอักขระของเขาพัฒนาขึ้นอย่างน่าหวาดกลัว

 

วิถีอักขระและรูปแบบอักขระแม้จะมีต้นตอมาจากแหล่งเดียวกัน แต่มีวิธีการใช้ที่แตกต่างกัน

 

การใช้วิถีอักขระคือการร่ายเรียงอักขระเวทย์สร้างวิถีอักขระออกมาแล้วจัดเรียงให้เป็นรูปแบบ

 

แต่รูปแบบอักขระนั้นคือพลังอักขระที่ตายตัว ภายในประกอบไปด้วยวิถีอักขระที่หลากหลาย มันสามารถเรียกได้ว่าเป็นวิถีอักขระสำเร็จรูปก็ว่าได้

 

รูปแบบอักขระคืออำนาจอักขระที่สามารถใช้ออกมาได้ทันท่วงทีโดยที่ไม่ต้องเสียเวลาสร้างอักขระเวทย์ออกมา

 

ในวินาทีนั้นเองเมอร์ลินก็รับรู้ถึงการคงอยู่ของประตูทางเข้าวิหาร

 

ภายใต้ผืนทรายที่ถูกกลบหน้า ร่องรอยการคงอยู่ของมันไม่สามารถหนีพ้นสายตาของเมอร์ลินไปได้

 

เด็กน้อยชี้นิ้วออกไปที่จุดหนึ่ง แสงสว่างวาบและคลื่นพลังที่ราวกับจะเป็นระลอกคลื่นปรากฏที่ปลายนิ้ว

 

วูบ!

 

ใต้น้ำเกิดแรงสั่นสะเทือนที่รุนแรง

 

รูปแบบอักขระปรากฏออกมาอย่างไร้รูปร่างขยายตัวออกไปเป็นชั้นๆ กวาดล้างพื้นทรายให้มองเห็นโครงสร้างของสถานที่แห่งนี้ให้ชัดเจน

 

เม็ดทรายทั้งหมดถูกอำนาจนี้ซัดสาดกระจายออกไปเป็นรัศมีวงกว้าง

 

จากนั้นเมอร์ลินก็เก็บนิ้วแล้วเปลี่ยนเป็นแบมือยื่นออกไปอย่างรวดเร็ว

 

ดวงแสงสีขาวที่สว่างจ้าราวกับดวงอาทิตย์ดวงเล็กๆ ปรากฏขึ้นบนฝ่ามือ

 

ไม่ต้องรอให้เมอร์ลินสั่งการ ดวงแสงนั้นก็พุ่งออกไปราวกับมีสำนึกรู้ที่สอดคล้องกับผู้ครอบครอง

 

วิญญาณอักขระของเมอร์ลินเปรียบเสมือนมาสเตอร์คีย์

 

นอกจากจะสามารถเข้าแทรกแซงรูปแบบอักขระที่วางไว้ได้แล้ว มันยังมีความสามารถในการเปลี่ยนแปลงจัดเรียงรูปแบบใหม่ตามความคิดของเมอร์ลิน

 

เมอร์ลินที่เก็บรวบรวมรูปแบบอักขระหลายหมื่นรูปแบบภายในหนึ่งปีที่ผ่านมามีความรู้ความเข้าใจในรูปแบบอักขระขึ้นมา บวกกับอำนาจของดวงตาเลเมเกทันทำให้ความรู้ความเข้าใจเพิ่มสูงขึ้นมากมายหลายเท่าตัว

 

ตัวตนของเขาในยามนี้ไม่ต่างจากเมไจนักแก้ไขระดับกษัตริย์เลยแม้แต่น้อย แม้เขาจะยังไม่สามารถสลักอักขระได้ครบห้าพันตัว แต่อำนาจพลังที่เปล่งออกมา เขากลับมีคุณสมบัติที่จะเข้าถึงมัน

 

เมอร์ลินใช้เวลาเพียงแค่ครึ่งชั่วโมง ในที่สุดเขาก็ไขกุญแจบานประตูนี้ได้

 

บานประตูปรากฏขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์ ประตูบานนี้เต็มไปด้วยความเก่าแก่และมีสถาปัตยกรรมที่วิจิตร สลักลวดลายของศิลปะในโลกใต้น้ำ

 

ทันทีที่ประตูวิหารเปิดออก ทั่วทั้งทะเลสีม่วงก็เกิดการสั่นไหวอย่างรุนแรง

 

เมอร์ลินไม่ลังเลที่จะเข้าไปทันที

 

เมื่อเข้าไปด้านใน เขาก็สัมผัสได้ว่าเคยมีคนที่เข้ามาด้านในนี้แล้ว

 

เมอร์ลินกระจายอำนาจอักขระออกไปเพื่อสำรวจ

 

เขาพบว่าสถานที่แห่งนี้ไม่ได้กว้างใหญ่เหมือนวิหารทะเลทราย

 

มันราวกับจะเป็นสถานที่ที่เอาไว้ใช้เก็บสิ่งของโดยเฉพาะ ไม่ได้มีเอาไว้เพื่อพักอาศัย

 

ด้านในประกอบด้วยห้องสิบเอ็ดห้อง แต่ละห้องล้วนมีชั้นวางและหีบเก็บของ

 

เมื่อเมอร์ลินเข้าด้านใน เขาก็รู้สึกผิดหวัง

 

"ดูเหมือนว่าสมบัติส่วนใหญ่จะถูกเก็บเกี่ยวไปหมดแล้ว"

 

"ความจริงมันก็สามารถคาดเดาได้ว่ามิติแห่งนี้ถูกเปิดมานับพันปีแล้ว และผู้ที่รู้ที่อยู่ของวิหารแห่งนี้ก็นับว่าเคยมาเยือนบ้างแล้ว ไม่เช่นนั้นพวกเขาคงไม่เอ่ยถึงความน่ากลัวของร่องลึกแห่งความพิศวงออกมา"

 

เมอร์ลินกวาดสายตาไปรอบๆ เขาพบว่าสมบัติส่วนใหญ่ถูกเก็บกวาดออกไป แต่ก็ยังพอมีสมบัติชิ้นเล็กๆ และสมบัติที่เกิดความเสียหาย

 

"สมบัติพวกนี้คงจะเป็นสิ่งเหลือเดนในสายตาของผู้ที่เข้ามาสำรวจแรกๆ"

 

แน่นอนว่าผู้ที่จะเข้ามาที่นี่ได้อย่างปลอดภัยอย่างน้อยๆ เขาต้องเป็นเมไจระดับตำนาน

 

สมบัติที่เหลืออยู่บางชิ้นเป็นเกียร์ระดับสีเขียวและมีบางชิ้นเป็นเกียร์ระดับสีม่วงที่ไม่สมบูรณ์

 

เมอร์ลินสะบัดมือน้อยออกไป และเก็บรวบรวมสมบัติทุกชิ้นที่เหลืออยู่

 

เมอร์ลินเก็บรวบรวมสมบัติที่เหลืออยู่อย่างไม่เต็มใจ

 

"อย่างน้อยๆ สมบัติพวกนี้คงสามารถไปแลกเป็นคะแนนศักดิ์สิทธิ์ได้บ้าง"

 

เมอร์ลินอดที่จะถอยหายใจออกมาไม่ได้

 

เมอร์ลินสำรวจไปในแต่ละห้องอย่างใจเย็น เขาไม่ได้รีบร้อน เพราะเขาสามารถสัมผัสได้ถึงประตูมิติของซากวิหารที่กำลังพยายามจะเปิดออก

 

ความไม่เสถียรในครั้งนั้นทำให้ประตูมิติเปิดได้ยากขึ้นกว่าเดิม

 

ผ่านไปหนึ่งชั่วโมงแล้ว เมอร์ลินก็ยังไม่เห็นวี่แววของประตูมิติที่จะเปิดออกมา

 

"พวกเขาคงต้องใช้เวลา"

 

ในระหว่างนี้เมอร์ลินก็ทำการเก็บเกี่ยวสมบัติเหลือเดนไปเรื่อยๆ เขาคาดคะเนไว้ว่าสมบัติเหล่านี้น่าจะนำไปแลกเป็นคะแนนศักดิ์สิทธิ์ได้หลายแสนคะแนน

 

"มิติซากวิหารไม่ได้มีที่นี่เพียงแค่แห่งเดียว ข้ายังสามารถไปสำรวจได้อีกหลายๆ มิติ เมื่อข้าสามารถออกไปจากที่นี่ได้"

 

เมอร์ลินกล่าวอย่างปลอบใจตัวเอง อย่างน้อยๆ การมาเยือนสถานที่แห่งนี้ก็ทำให้เขาได้รับประโยชน์อยู่บ้าง

 

ด้วยพลังรบของวิญญาณอักขระและรูปแบบอักขระของถุงมือสีครามทั้งสองนั้นก็ทำให้เขามีพลังรบที่ไม่ต่างจากครึ่งก้าวสู่จักรพรรดิเวทย์เลยแม้แต่น้อย

 

หากในอนาคตเขาต้องรับมือกับเกียร์ที่คล้ายกับโซ่ชิ้นนั้นอีกครั้ง ผลลัพธ์ที่ออกมาจะต้องสลับกันต่างจากตอนนั้นอย่างแน่นอน

 

ห้องเก็บของทั้งสิบเอ็ดห้องถูกเมอร์ลินสำรวจอย่างหมดจด

 

แต่ทว่าในตอนนั้นเอง สายตาที่แหลมคมของเมอร์ลินก็เหลือบเห็นบางอย่าง

 

ภายในห้องว่างที่สิบเอ็ดนอกจากสมบัติเหลือเดนแล้ว บนผนังยังมีภาพบางอย่างที่สะดุดตาเมอร์ลิน

 

ภาพนี้เป็นภาพสลักผนังที่ถูกของมีคมขีดเขียนราวกับถูกสร้างขึ้นมาจากยุคโบราณ

 

"กระเรียนขาว? หญิงสาว?"

 

ภาพที่เมอร์ลินเห็นนั้นไม่ได้ดูวิจิตรงดงาม แต่มันกลับถูกเขียนออกมาอย่างลวกๆ เป็นลายเส้นหยาบๆ

 

แต่ที่สะดุดตาของเขานั้นคือเสื้อผ้าอาภรณ์ที่หญิงสาวผู้นี้สวมใส่ อีกทั้งเบื้องหลังของหญิงสาวยังมีเส้นตรงขีดๆ เป็นรูปวงกลมราวกับจะเป็นแสงของรัศมีฉับพลัน

 

"เซียนอย่างนั้นหรือ?" เมอร์ลินกล่าวออกมาอย่างขนลุกซู่

 

กระเรียนขาวนี้ทำให้เมอร์ลินคิดถึงธงวิญญาณสมบัติของครึ่งเซียน

 

"ไม่แน่ว่าหญิงสาวผู้นี้จะเป็นครึ่งเซียนเจ้าของธงวิญญาณชิ้นนั้น" เขารู้สึกตื่นตะลึงเป็นอย่างมาก ไม่คิดว่าจะมาเจอเรื่องราวของเซียนในสถานที่แห่งนี้

 

เมอร์ลินสังเกตภาพวาดนี้อยู่นาน ในตอนนั้นเองดวงตาอักขระของเขาก็เกิดปฏิกิริยากับบางสิ่ง

 

เมื่อมองลึกเข้าไปในดวงตาของภาพวาด เสี้ยวความรู้สึกหนึ่งก็ถูกส่งออกมา

 

เมอร์ลินรู้สึกปวดดวงตาจี๊ดไปครู่หนึ่ง

 

"ดูเหมือนว่าที่นี่จะไม่ได้มีแค่สิบเอ็ดห้อง มันยังมีอีกห้องที่ถูกซ่อนเอาไว้"

 

เมอร์ลินหลับตาและนั่งวิเคราะห์โครงสร้างของสถานที่แห่งนี้

 

มันไม่ใช่สิ่งที่จะวิเคราะห์ได้ง่ายๆ อีกทั้งเขาก็ไม่รู้ว่าความรู้สึกของเขาที่สัมผัสได้จะเป็นจริงหรือไม่

 

ภาพนี้นับว่าเป็นกุญแจสำคัญของห้องที่สิบสอง

 

ในตอนนั้นเองเมอร์ลินก็ทำให้สิ่งที่ไม่คาดคาด

 

มือน้อยสะบัดออกไปที่ภาพวาดอย่างรุนแรง ภาพวาดนี้ถูกคลื่นพลังของเมอร์ลินลบล้าง

 

ด้วยความสามารถของเขา หนึ่งการมองก็สามารถจดจำภาพนี้ได้แล้ว มันไม่จำเป็นต้องมีอยู่ให้ผู้อื่นได้รับรู้อีกต่อไป เขาจึงตัดสินใจที่จะทำลายมัน

 

แต่ทว่า

 

ทันทีที่ภาพวาดถูกลบล้าง สิ่งไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น

 

ผนังที่สลักภาพวาดเปลี่ยนเป็นกลไก รูปแบบมากมายปรากฏขึ้นอย่างน่าตกใจ

 

"ที่แท้ห้องที่สิบสองก็อยู่ที่นี่" ดวงตาของเด็กน้อยมองเข้าไปด้านในอย่างเป็นประกาย

 

อีกด้านหนึ่งของมิติซากวิหารเทพเฮอร์มีส

 

มีเมไจระดับกษัตริย์และระดับตำนานกลุ่มหนึ่งกำลังลงมือเปิดประตูมิติขึ้นมา

 

เกียร์ทั้งสิบสองชิ้นส่องแสงสว่างอย่างเจิดจ้า

 

นอกจากเมไจระดับตำนานแล้ว เมไจระดับกษัตริย์ทั้งสิบเอ็ดคนต่างมีสีหน้าที่ปั้นได้ยาก

 

"ท่านวอลอร์ดไวท์ทีธ พวกเราพยายามเปิดประตูมิติแห่งนี้มาครึ่งวันแล้ว แต่ดูเหมือนว่าความไม่เสถียรของมันจะมีเพิ่มมากขึ้น ทำให้ยากที่จะเปิดมันในตอนนี้" เมไจคนหนึ่งกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่ยำเกรงต่อชายชรา

 

เมไจระดับตำนานไม่ได้เอ่ยคำใดออกมา เขาเร่งเร้าพลังให้เกียร์ทั้งสิบสองกระตุ้นประตูมิตินี้ให้เปิดออกขึ้นให้ได้

 

แท้จริงแล้วเมไจระดับกษัตริย์เหล่านี้ไม่ได้เต็มใจนักที่จะปฏิบัติภารกิจนี้ แต่เมื่อมันถูกเอ่ยออกมาจากปากของวอลอร์ดไวท์ทีธ มันก็เป็นเรื่องยากที่พวกเขาจะปฏิเสธออกไป

 

ครึ่งวันมานี้ประตูมิติซากวิหารเทพเฮอร์มีสดูเหมือนจะไม่มีปฏิกิริยาตอบโต้เลยแม้แต่น้อย

 

ประตูมิตินี้พึ่งเปิดไปเมื่อปีที่แล้ว ผ่านไปเพียงแค่หนึ่งปีมันเป็นเรื่องยากที่จะเปิดมันอีกครั้งภายในระยะเวลาสั้นๆ นี้

 

"ทำต่อไป เมื่อเสร็จงานข้าตอบตอบแทนพวกน้ำใจของพวกเจ้า" คำพูดของวอลอร์ดไวท์ทีธเปรียบเสมือนน้ำที่พรมลงมาตรงกลางหัวใจ

 

การตอบแทนน้ำใจของเมไจระดับตำนาน แค่คิดพวกเขาก็รู้สึกตื่นเต้นแล้ว

 

ในตอนนั้นเองหลังจากที่เวลาผ่านไปหลายอึดใจ

 

มิติซากวิหารเทพเฮอร์มีสก็เหมือนกับจะสามารถเปิดออกได้

 

เกียร์ที่เป็นอุปกรณ์เปิดมิติทั้งสิบสองหมุนวนไปรอบๆ อย่างบ้าคลั่ง

 

ผ่านไปไม่นานใจกลางของการหมุนวนนั้นก็บังเกิดหลุมดำหลุมหนึ่งปรากฏออกมา

 

"ดูเหมือนว่ามันจะสามารถเปิดได้แล้ว"

 

ทันทีที่หลุมดำขยายกว้างขึ้น ชั้นบรรยากาศและพื้นที่ว่างเปล่าก็ถูกทำให้บิดเบี้ยว

 

เปรี้ยง!

 

สายฟ้าสีดำสาดซัดออกมาจากหลุมดำหลุมนั้น

 

ปากของหลุมดำเกิดความไม่เสถียร มันบิดเบี้ยวไม่เข้ารูป

 

และในตอนนั้นเองบางสิ่งก็พุ่งออกมาจากหลุมดำ

 

สิ่งนั้นราวกับเงาสีดำที่ไหววูบ กลางอากาศเกิดแรงสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

 

ร่างที่มาพร้อมแรงลมม้วนตลบไปทั่วบริเวณยืนอยู่กลางอากาศอย่างหยิ่งทะนง พลังไร้รูปร่างม้วนพัดออกไปทั่ว ทำให้ผู้คนรู้สึกว่ามีสายลมพัดโกรกใบหน้า

 

"สวัสดีท่านอาจารย์ ศิษย์กลับมาแล้ว"







.....................................................................

ปัจจุบันกลุ่มลับถึงกลุ่มที่ 10 ภาค 4
อ่านต่อจากเด็กดีเริ่มอ่านที่กลุ่มที่ 6
หากสนใจอ่านต่อล่วงหน้าสามารถติดต่อเข้ากลุ่มลับได้ที่ เพจเซียนจอมเวทย์
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 997 ครั้ง

29,587 ความคิดเห็น

  1. #28389 QueenOfMars (@Nutjung1414) (จากตอนที่ 302)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 14:34
    เท่มากก
    #28389
    0
  2. #28344 Nidmitsu789 (@Nidmitsu789) (จากตอนที่ 302)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 01:45

    เมอร์ลินเจ้าช่างสุดเจ๋งจริงๆนะ

    #28344
    0
  3. #28342 KanitinMax (@KanitinMax) (จากตอนที่ 302)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 17:50
    กลับมาอย่างเท่ๆ
    #28342
    0
  4. #28339 Thank You (จากตอนที่ 302)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 08:54

    ขอบคุณครับ

    #28339
    0
  5. #28338 หัวเผือกสีม่วง (@sunisaaiw1992) (จากตอนที่ 302)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 22:58
    โอ๊บออกมาทีนี้เทพทรูยิ่งกว่าเดิม รักเมอร์ลิน
    #28338
    0
  6. #28337 FanUj (@FanUj) (จากตอนที่ 302)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 21:55

    อยากอ่านต่อแล้วอ่าาาาไรท์
    #สู้ๆนะ:-)
    #28337
    0
  7. #28336 suga112 (@suga112) (จากตอนที่ 302)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 19:35

    ค้างไม่หน้าเข้ามาอ่านเล้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

    #28336
    0
  8. #28335 ตะกอนใจ (@monstersmile) (จากตอนที่ 302)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 12:14
    อัพคลาส
    #28335
    0
  9. วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 11:24
    อัพเวลจนจะล้นละ 555555
    #28334
    0
  10. #28333 baimon2003 (@baimon2003) (จากตอนที่ 302)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 11:11
    รอตอนต่อไป
    #28333
    0
  11. #28332 ASaomsin_2547 (@ASaomsin_2547) (จากตอนที่ 302)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 10:56
    มาต่อเร็วๆน้าาา
    #28332
    0
  12. #28331 now108 (@now108) (จากตอนที่ 302)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 10:51
    อลังการงานสร้าง^^
    #28331
    0
  13. วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 10:51

    เย้ๆๆๆออกมาได้แล้วววแต่นางได้อะไรออกมาด้วยอ่ะ?
    #28330
    0
  14. #28329 beernon2 (@BeerNon) (จากตอนที่ 302)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 10:33
    อย่าเท่ใด้อะไรมาบ้างละ
    #28329
    0
  15. #28328 Soluger (@ThanakonOuadrang) (จากตอนที่ 302)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 10:29
    ต่อๆๆๆๆ
    #28328
    0
  16. #28327 monkey-bill (@monkey-bill) (จากตอนที่ 302)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 10:26
    สวัสดีท่านอาจาร์ย ข้าฟาร์มเสร็จแล้ว 55555
    #28327
    0
  17. วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 09:50

    เมอร์ลินชูถุงมือพร้อมกล่าวว่า "สวัสดีท่านอาจารย์ ศิษย์พร้อมจะดีดนิ้วแล้ว"

    #28326
    1
    • #28326-1 pss933 (@pss933) (จากตอนที่ 302)
      16 พฤษภาคม 2562 / 10:36
      มุขนี้ใช้ได้
      #28326-1
  18. #28325 defy (@chaimaha) (จากตอนที่ 302)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 09:49
    ออกมาอย่างเทห์
    #28325
    0
  19. #28324 F9tiss (@F9tiss) (จากตอนที่ 302)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 09:31
    อลังการงานสร้างจริงๆเมอร์ลิน //ตบมือรัวๆ
    #28324
    0
  20. #28323 evesjj (@evesjj) (จากตอนที่ 302)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 08:24
    ค้างๆๆๆๆ ต่อด่วนจ้า
    #28323
    0
  21. #28322 boat489 (@boat489) (จากตอนที่ 302)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 08:22
    ค้างมากกก
    #28322
    0
  22. #28321 fonnzosh (@osh_namfon_pcy) (จากตอนที่ 302)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 08:13
    ต่อเถอะค่ะ T^T
    #28321
    0
  23. #28320 ebony967 (@ebony967) (จากตอนที่ 302)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 07:58

    อาจารย์คงน้ำตานองคิดถึงมากแหงๆ
    #28320
    0
  24. #28319 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 302)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 07:26
    คงได้มีการแก้แค้นแน่ๆ
    #28319
    0
  25. #28318 LachitaChadow (@LachitaChadow) (จากตอนที่ 302)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 06:16

    มาต่ออออออให้หน่อย~ พลีสสส~
    #28318
    0