ตอนที่ 301 : ภาค 3.2 ตอนที่ 139

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9456
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 878 ครั้ง
    14 พ.ค. 62

ภายในร่องลึกแห่งความพิศวงนอกจากรูปแบบอักขระและวิญญาณร้ายแล้วยังมีตัวตนอื่นอยู่อีก

 

เสียงคำรามของกลุ่มพลังสีดำนั้นทำให้ชั้นวิญญาณของเมอร์ลินถึงกับสั่นสะท้าน

 

ดวงตาปรากฏความหวาดกลัวสะท้อนออกมา

 

เสียงคำรามของกลุ่มพลังสีดำดังขึ้นเป็นระยะ

 

เมอร์ลินไม่กล้าที่จะเข้าใกล้

 

ดีที่ว่าตัวตนนั้นไม่ได้ใส่ใจในเมอร์ลิน

 

เมอร์ลินจึงรีบหนีออกมาจากที่นั่นทันที

 

เป็นครั้งแรกที่เมอร์ลินรู้สึกหวาดกลัวแม้จะยังไม่เห็นตัวตนที่แท้จริง

 

ความรู้สึกของเขาร้องเตือนว่าสิ่งนั้นอันตรายเป็นอย่างมาก ห้ามเข้าใกล้

 

นับตั้งแต่นั้นมาเมอร์ลินจึงพยายามที่จะอยู่ห่างตัวตนนั้นให้ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้

 

หลังจากนั้นก็หันไปเก็บเกี่ยวรูปแบบอักขระและวิญญาณโดยที่ไม่เข้าใกล้ตัวตนนั้น

 

วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว

 

ในปีนั้นคนของแดนตะวันตกรู้สึกพอใจกับผลงานของสองผู้คุมกฎที่รอดชีวิตเป็นอย่างมาก แม้ว่าจะสูญเสียผู้คุมกฎสองคนก็ภารกิจนี้ก็สำเร็จ

 

มิหนำซ้ำการตายหรือหายตัวไปของเมอร์ลินก็จับมือใครดมไม่ได้

 

วอลอร์ดไวท์ทีธจึงไม่รู้ว่าจะต้องไประบายอารมณ์ที่ใครและยังคงเชื่อว่าเมอร์ลินมีโอกาสที่จะรอดกลับมา

 

หนึ่งปีผ่านไป

 

ในพื้นที่ที่มืดมิดไร้ซึ่งแสงและสรรพเสียง เด็กน้อยคนหนึ่งที่นั่งอยู่บนกองภูเขากระดูกอย่างเยือกเย็น

 

แรงกดดันมากมายปานกระแสน้ำเชี่ยวกราดสาดซัดออกมาจากเด็กน้อย

 

แม้ว่าขอบเขตพลังเวทย์ของเขาจะไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดใด แต่มันกลับสื่อว่าเป็นโลกอีกใบ

 

พลังอำนาจบนร่างแผ่กระจายออกไป

 

บนมือขวามีถุงมือสีครามข้างหนึ่งสวมใส่อยู่ แต่เดิมสีของมันคือสีดำ แต่ด้วยการเก็บเกี่ยวที่รุ่งโรจน์จึงทำให้มันเกิดการเปลี่ยนแปลง

 

ภายในถุงมือไม่ใช่จุดแสงที่คล้ายกับดวงดาวอีกต่อไป แต่ตอนนี้มันกลับมาปรากฏรูปลักษณ์ของคลื่นน้ำที่ไหลวน

 

เมื่อสังเกตให้ดีก็จะพบว่าคลื่นเหล่านั้นคือดวงแสงจำนวนมากที่รวมตัวกันและถูกขับเคลื่อน

 

มันไม่สามารถบอกได้ว่ารูปแบบอักขระที่ถูกถุงมือข้างนี้กลั่นเข้าไปมีจำนวนเท่าไหร่

 

เด็กน้อยลืมตาขึ้นและยื่นมือออกไป

 

ฝ่ามือค่อยๆ ถูกพลิกช้าๆ

 

วาบ!

 

แสงสว่างสีขาวที่เจิดจ้าราวกับดวงอาทิตย์ดวงเล็กๆ ปรากฏขึ้นในมือของเด็กน้อย

 

นี่คือวิญญาณอักขระ!

 

แม้ว่ารูปร่างของมันจะไม่ได้ใหญ่โตไปกว่าเดิม แต่อำนาจที่ส่องประกายออกมากลับสามารถปล่อยพลังกดดันที่มากมายผิดปกติกวาดผ่านออกไป

 

ตลอดระยะเวลาหนึ่งปีที่ผ่านมา เมอร์ลินได้เก็บเกี่ยวดวงวิญญาณได้นับหมื่นดวง

 

วิญญาณเหล่านั้นถูกกลั่นและนำมาพัฒนาให้กับวิญญาณอักขระของเขา

 

มันสามารถเรียกได้ว่าวิญญาณอักขระในตอนนี้มีอำนาจที่จะต่อสู้กับครึ่งก้าวสู่จักรพรรดิเวทย์ได้อย่างไม่เกรงกลัว

 

ของสิ่งนี้สามารถทำให้เขามีอำนาจที่จะต่อต้านและสามารถหลบหนีพวกเขาได้อย่างแน่นอน

 

แม้ว่ามันจะไม่มีความสามารถในการคุกคาม แต่ก็ทำให้เมอร์ลินไม่รู้สึกเกรงกลัวเหล่าครึ่งก้าวสู่จักรพรรดิเวทย์อีกต่อไป

 

"ฟู่ ... ดูเหมือนว่าตอนนี้จะถึงเวลาแล้วที่จะไปเผชิญหน้ากับตัวตนนั้น"

 

เด็กน้อยลุกขึ้นและมองออกไปยังทิศทางหนึ่งด้วยสายตาที่แน่แน่ว

 

ตลอดเวลาที่ผ่านมาเมอร์ลินพยายามค้นหาว่ากลุ่มก้อนพลังนั้นคือสิ่งใด ความพยายามของเขาถูกทำให้ล้มเหลวนับครั้งไม่ถ้วน

 

แต่เมื่อไม่กี่เดือนที่ผ่านมา ในตอนที่เขาสามารถรวบรวมกลั่นรูปแบบอักขระที่มากได้ถึงจำนวนหนึ่ง ก็ทำให้เขาสามารถเข้าใจในกฎเกณฑ์บางส่วนของมิติแห่งนี้ได้

 

ยิ่งรวบรวมรูปแบบอักขระมากขึ้นเท่าไหร่ ความเขาใจนี้ก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้นเท่านั้น

 

จนในวันหนึ่งเมอร์ลินก็ได้สัมผัสได้ถึงพลังเซียน

 

พลังนี้ถูกเล็ดลอดออกมาจากกลุ่มก้อนพลังกลุ่มนั้น

 

หัวใจของเมอร์ลินเต้นระรัวเมื่อพบความจริงนี้

 

พลังเซียน!

 

แม้มันจะปรากฏออกมาแค่แวบเดียว แต่เขาก็สามารถสัมผัสมันได้อย่างชัดเจน

 

การพบพลังเซียนบนโลกใบนี้สำหรับเมอร์ลิน เขาไม่ได้แปลกใจอีกต่อไป เพราะเขาเองก็ได้กลายมาเป็นผู้สืบทอดของจักรพรรดิเซียน และลูกศิษย์ของเขาก็ยังเป็นผู้สืบทอดของเซียนกระบี่เช่นเดียวกัน

 

แต่มันกลับทำให้ความอยากรู้ของเมอร์ลินมีเพิ่มมากขึ้น

 

ในตอนนี้การบ่มเพาะของเขาสามารถสลักอักขระเวทย์ลงบนวงเวทย์บ่มเพาะได้ถึงสี่พันกว่าตัวแล้ว การบ่มเพาะเกือบจะเข้าขั้นระดับกษัตริย์และมีอำนาจพลังรบไม่ต่างจากเมไจระดับกษัตริย์เลยแม้แต่น้อย

 

อีกทั้งถุงมือคู่นี้ยังสามารถกลั่นรูปแบบอักขระนับหมื่นจนสามารถใช้รูปแบบเหล่านี้ได้อย่างน่าสะพรึงกลัว อีกทั้งยังกลั่นดวงวิญญาณนับหมื่นทำให้วิญญาณอักขระสามารถสู้รบกับสัตว์อสูรที่มีพลังครึ่งก้าวสู่จักรพรรดิเวทย์ได้แล้ว

 

แม้ว่าเมอร์ลินจะไม่เคยทดลองใช้วิญญาณอักขระกับคน แต่มันก็มีความเป็นไปได้สูงว่ามันอาจจะสามารถทำได้

 

ยิ่งวิญญาณอักขระแข็งแกร่ง ความปลอดภัยของเขาก็ยิ่งเพิ่มสูงขึ้นไปด้วย

 

เมอร์ลินทะยานมุ่งหน้าออกไปอย่างเยือกเย็น

 

ตอนนี้เขาต้องการรู้ว่ากลุ่มก้อนพลังนั้นคือสิ่งใดของเซียนและมันเป็นสมบัติของเซียนระดับใด

 

เมอร์ลินในตอนนี้มีความสามารถที่จะเข้าใกล้ เขาจึงเดินหน้าเข้าไปอย่างไม่เกรงกลัว

 

ยิ่งเข้าใกล้ ตัวตนนั้นก็ยิ่งส่งเสียงคำรามมากยิ่งขึ้น

 

แม้ว่าเสียงคำรามของมันจะเต็มไปด้วยอำนาจ

 

แต่น่าแปลกที่มันไม่โจมตีเมอร์ลินในทันที

 

ยิ่งเข้าใกล้ สัมผัสของเมอร์ลินก็ยิ่งชัดเจนมากยิ่งขึ้น

 

"นั่นมัน ..."

 

เมอร์ลินรู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างมาก เขามองสิ่งนั้นด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง

 

"ธงวิญญาณ!"

 

ในที่สุดเมอร์ลินก็ได้รับรู้ตัวตนของมัน

 

กลุ่มก้อนพลังนั้นไม่ใช่สิ่งของอื่นใด แต่มันคือธงวิญญาณที่ผู้ฝึกตนใช้ในการบ่มเพาะ

 

"ดูเหมือนว่ามันจะยังไม่สมบูรณ์ มันคืออาวุธเซียนที่ยังไม่เติบโตอย่างเต็มที่ แต่คลื่นพลังที่สาดซัดออกมาเห็นได้ชัดว่ามันมีอำนาจที่อยู่เหนือผู้ฝึกตน แต่ก็ไม่ได้มีอำนาจถึงขอบเขตนภาเซียน"

 

ยิ่งพูดเมอร์ลินก็ยิ่งขนลุก

 

เมอร์ลินเคยสัมผัสพลังของขอบเขตนภาเซียนจากลูกศิษย์ของเขามาแล้วจึงสามารถแยกแยะได้

 

อำนาจที่เหนือกว่าผู้ฝึกตน แต่ไม่ใช่ขอบเขตนภาเซียนนั่นหมายความว่าของสิ่งนี้คือสิ่งของของเซียนที่อยู่ในขอบเขตครึ่งเซียน

 

เมอร์ลินรู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างมาก แววตาแสดงออกซึ่งความโลภ

 

เขาต้องการธงวิญญาณผืนนั้น

 

"แต่ข้าจะสยบมันได้อย่างไร แม้ว่าในตอนนี้มันจะอยู่ในสภาพที่อ่อนแอ แต่มันก็เป็นสมบัติของครึ่งเซียนชิ้นหนึ่ง มันไม่ง่ายเลยที่จะได้มันมา"

 

ในระหว่างที่เมอร์ลินกำลังยืนเหม่ออยู่นั้น

 

ธงวิญญาณก็สงเสียงคำรามและโจมตีออกไปอย่างรวดเร็ว

 

ควันสีดำพุ่งออกไปคล้ายกับเงาของมือยักษ์ตบไปที่เมอร์ลินอย่างรุนแรง อำนาจนี้ทรงพลังราวกับท้องฟ้ากำลังกดทับลงมา

 

ครืน!

 

"ไม่ได้การแล้ว!"

 

เมอร์ลินรีบโบกถุงมือสีครามออกไป รูปแบบอักขระมากมายระเบิดออกมาเป็นคลื่นที่บ้าคลั่งปะทะเข้ากับร่างเงาของมือยักษ์นั้นอย่างรุนแรง

 

ปัง!

 

อำนาจทั้งสองปะทะกันคล้ายกับเสียงของหลังคาท้องฟ้ากำลังจะถล่มลงมา

 

ควรรู้ไว้ว่าอำนาจรูปแบบอักขระของเมอร์ลินนั้นเพียงพอที่จะต้านทานการโจมตีของตัวตนครึ่งก้าวสู่จักรพรรดิเวทย์ได้แล้ว

 

แต่ทว่า

 

อำนาจของควันสีดำนั้นทรงอานุภาพเกินไป

 

รูปแบบอักขระของเมอร์ลินแตกกระจายออกไปเป็นชิ้นๆ ร่างเล็กพ่นโลหิตออกมาและถูกทำให้ร่นถอยออกไปหลายก้าว

 

เมอร์ลินทั้งตกใจและหวาดกลัว

 

ไม่คิดว่าควันสีดำจะทรงอำนาจขนาดนี้ แม้เขาจะรู้ว่าของสิ่งนี้คือสมบัติของครึ่งเซียน แต่มันก็เป็นสมบัติที่อ่อนแอไม่ได้อยู่ในช่วงเวลาที่รุ่งโรจน์

 

แต่เดิมเขาคิดว่าเขาสามารถสะสมรูปแบบอักขระได้เพียงพอที่จะต่อกรกับสิ่งนี้ได้แล้ว

 

แต่ผลลัพธ์ที่ออกมาคือ "ไม่"

 

เขาไม่สามารถต้านทานได้แม้แต่หนึ่งการโจมตีของสมบัติชิ้นนั้น

 

ผลลัพธ์ของความทะนงตนที่เกินตัวนี้ก่อให้เกิดเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดขึ้น

 

ดวงตาที่แหลมคมของเมอร์ลินจดจ้องและมองไปยังส่วนลึกของธงวิญญาณ

 

ปรากฏว่า

 

ด้านในนั้นมีร่างเงาสัตว์ตัวหนึ่งอาศัยอยู่

 

มันคือกระเรียนสีขาว!

 

แม้มันจะเป็นกระเรียนสีขาวที่บริสุทธิ์ดุจเซียน แต่กลิ่นอายรอบๆ ตัวของมันกลับเต็มไปด้วยพลังวิญญาณที่อาฆาต พลังด้านลบส่งสัมผัสที่รุนแรงตลบคละคลุ้ง

 

เสียงกรีดร้องและโหยหวนของเหล่าวิญญาณดังระงมไปทั่ว

 

ธงวิญญาณแสดงอำนาจนี้อีกครั้งหนึ่ง มันไม่ได้นิ่งเฉยอีกต่อไป

 

ครั้งนี้มันออกไล่ล่าเด็กน้อย

 

เมอร์ลินตกใจเป็นอย่างมาก ไม่คิดว่ามันจะออกไล่ล่า เพราะที่ผ่านมามันไม่แม้แต่จะแยแสเขาเลยแม้แต่น้อย

 

ธงวิญญาณกลายเป็นกระเรียนสีขาวทะยานออกมา พลังสีดำยังคงปรากฏอยู่รอบๆ อย่างเข้มข้น

 

เมอร์ลินรีบทำการหนีในทันที

 

เขาใช้อำนาจของถุงมือสีครามที่อัดแน่นไปด้วยรูปแบบอักขระในการลอยตัว ร่างของเขากลายเป็นแสงเส้นหนึ่งพุ่งทะยานออกไปอย่างรวดเร็ว

 

แต่ในตอนนั้นเอง

 

เมอร์ลินก็รู้สึกใจหายวูบ

 

สัมผัสของอันตรายปรากฏขึ้นเหนือศีรษะ

 

กระเรียนขาว!

 

แม้ว่ากระเรียนขาวจะไม่มีพลังเทียบเท่าในยามรุ่งโรจน์ แต่มันก็เคยเป็นตัวตนที่อยู่เหนือผู้ฝึกตน มันเคยเป็นอาวุธของครึ่งเซียนผู้หนึ่ง

 

การออกไล่ล่าผู้ฝึกตนผู้หนึ่งจึงไม่ใช่ปัญหาสำหรับมัน

 

นัยน์ตาของกระเรียนขาวสว่างโร่เต็มไปด้วยความเยือกเย็น ปรากฏเจตนาฆ่า

 

ดูเหมือนว่ามันจะไม่ปล่อยเด็กน้อยไป

 

ฝ่ามือยักษ์สีดำโผล่ออกมาอีกครั้งหนึ่ง แต่ครั้งนี้มันดูยิ่งใหญ่มากกว่าเดิม พลังของมันสามารถเทียบเท่ากับพลังของจักรพรรดิเวทย์คนหนึ่งได้!

 

ในตอนนี้เมอร์ลินมั่นใจแล้วว่ากระเรียนขาวที่อยู่ในธงวิญญาณตัวนี้สามารถใช้วิชาเซียนได้

 

มิหนำซ้ำวิชานี้ยังร้ายกาจเป็นอย่างมาก

 

ฝ่ามือยักษ์ปลดปล่อยพลังที่ยิ่งใหญ่กดทับราวกับภูเขาสวรรค์กำลังล่วงหล่นลงมา

 

"แย่แล้ว ..." เมอร์ลินตกใจและรู้สึกใจหายวูบ สีหน้ามีท่าทีที่หวาดกลัว

 

เขาโยนวิญญาณอักขระขึ้นไปแล้วใช้รูปแบบอักขระในถุงมือสีครามเข้าต่อต้าน

 

วิญญาณอักขระรูปร่างเท่าศีรษะคนเปล่งแสงสว่างที่เจิดจ้าราวกับดวงอาทิตย์เล็กๆ ดวงหนึ่ง เมื่อเสริมพลังกับพลังของรูปแบบอักขระ รูปร่างของมันก็ขยายใหญ่ขึ้น

 

วิญญาณอักขระในตอนนี้มีขนาดใหญ่ราวหนึ่งเมตร แสงสว่างสีขาวเจิดจ้าบาดตา กระทั่งปลดปล่อยพลังเขย่าอากาศออกไปเป็นชั้นๆ พุ่งตรงเข้าต่อต้านมือยักษ์

 

พลังโจมตีของวิญญาณอักขระในตอนนี้เมอร์ลินเชื่อว่าสามารถต่อต้านพลังของจักรพรรดิเวทย์ได้

 

"ทั้งหมดขึ้นอยู่กับการโจมตีนี้"

 

เมอร์ลินเมื่อปลดปล่อยการโจมตีนี้ออกไปเขาจึงตั้งท่าทีจะหนีโดยไม่รอดูผล

 

นั่นเพราะเขารู้ดีว่าต่อให้เขารับมือการโจมตีนี้ได้ แต่การโจมตีครั้งต่อไปของอาวุธครึ่งเซียนก็ไม่ใช่อะไรที่เขาจะมั่นใจได้อยู่ดี

 

แต่ในระหว่างที่เมอร์ลินกำลังจะหนีนั้นเอง

 

ในร่างกายของเขาก็มีพลังสายหนึ่งดึงรั้งร่างของเขาเอาไว้

 

ภายในมิติบ่มเพาะของเมอร์ลินพลันปะทุแสงสีทองออกมา

 

แสงนี้ราวกับจะส่องทะลวงไปถึงโลกหน้า ภายในพื้นที่ร่องลึกแห่งความพิศวงถูกย้อมไปด้วยสีทองด้วยแสงนี้

 

ในตอนนั้นเองวัตถุบางอย่างก็พุ่งออกมาจากร่างของเมอร์ลิน

 

ในตอนแรกวัตถุนี้มีขนาดเท่าหัวแม่มือ แต่เมื่อมันทะการพุ่งทะลวงออกไป ร่างของมันก็ค่อยๆ ใหญ่ขึ้น

 

ร่างของเมอร์ลินถูกทำให้หยุดชะงัก เขาไม่สามารถต้านทานอำนาจนี้ได้

 

เมื่อของสีนั้นปรากฏออกมา ดวงตาของเมอร์ลินก็เบิกกว้าง

 

"กระถางแปดสวรรค์ชั้นฟ้า!"

 

ถูกต้องแล้ว สิ่งของที่ปรากฏออกมาคือสมบัติของจักรพรรดิเซียนเจี้ยนเจี๋ย

 

สมบัติจักรพรรดิไม่ใช่สิ่งของวัตถุธรรมดา แม้ว่ามันจะเป็นสมบัติแต่มันก็มีจิตวิญญาณของมัน

 

ในความเป็นจริงแล้วเมอร์ลินนั้นแทบจะไม่สามารถใช้สมบัติจักรพรรดินี้ได้ เพียงแต่โชคดีที่เขาได้รับเจตจำนงของจักรพรรดิเซียนเจี้ยนเจี๋ย

 

สมบัติจักรพรรดินั้นมีสายสัมพันธ์กับเจ้าของ เดิมที่แล้วผู้ที่จะใช้สมบัติสายเลือดของจักรพรรดิเช่นนี้ได้จะต้องเป็นผู้สืบเชื้อสายของจักรพรรดิผู้นั้น

 

แต่เมอร์ลินเป็นข้อยกเว้นเพราะเขามีเจตจำนงของจักรพรรดิของในกาย

 

ครั้งนี้เมอร์ลินไม่ได้ตั้งใจใช้สมบัติจักรพรรดิชิ้นนี้ แต่มันปรากฏด้วยตัวของมันเอง

 

ดูเหมือนว่าสมบัติจักรพรรดิจะมีความสนใจในธงวิญญาณ

 

เมื่อกระถางแปดสวรรค์ชั้นฟ้าปรากฏ วิญญาณอักขระของเมอร์ลินก็ถูกปัดออกไป

 

ฝ่ามือยักษ์ของกระเรียนขาวถูกอำนาจของสมบัติจักรพรรดิทำลายอย่างง่ายดาย

 

กระเรียนขาวปรากฏความหวาดกลัวขึ้นในหัวใจ

 

กระเรียนขาวตั้งท่าจะหนี

 

แต่สมบัติจักรพรรดิย่อมไม่ยอมให้เป็นเช่นนั้น

 

ฝากระถางถูกเปิดออก แสงสีทองพุ่งออกไปราวกับจะเป็นโซ่เส้นหนึ่งที่มีอำนาจล้นฟ้า

 

เมอร์ลินมองดูภาพนี้อย่างตื่นเต้น

 

กระเรียนขาวระเบิดพลังอำนาจควันสีดำออกมาต่อต้าน เสียงของวิญญาณนับแสนดวงกรีดร้องอย่างโหยหวนกลายเป็นอำนาจวิญญาณที่แก่กล้า

 

แต่เพียงโซ่สีทองพุ่งออกไปและได้สัมผัส พลังเหล่านั้นก็ถูกอำนาจสีทองกดดันให้สลายหายไปทันที

 

โซ่สีทองตวัดม้วนรัดร่างของกระเรียนขาวอย่างรวดเร็ว

 

กระเรียนขาวเต็มไปด้วยความไม่ยอม ส่งเสียงคำรามต่อต้าน

 

เสียงของกระเรียนขาวนั้นเต็มไปด้วยอำนาจ เสียงนี้ราวกับจะทำให้ชั้นฟ้าถล่มลงมา

 

เหล่าวิญญาณที่อยู่ในร่องลึกแห่งความพิศวงต่างหวาดกลัวและหลบหนี

 

กระทั่งเมอร์ลินก็ยังได้รับผลกระทบ เลือดของเขาถึงกับไหลออกมาจากทวารทั้งห้า

 

แต่กระเรียนขาวนั้นต่อต้านไม่ได้นาน

 

พลังของมันอ่อนแรงลง ร่างของมันกระพริบถี่ๆ เปลี่ยนเป็นร่างเป็นธงวิญญาณและร่างของกระเรียนขาวสลับกัน

 

ในที่สุดมันก็ถูกโซ่สีทองก็ถึงมันเข้าไปในกระถาง

 

เปลวไฟวิเศษแก่แท้สุดขั้วเหมันต์ที่อยู่ภายในเต็มไปด้วยความลิงโลด มันดูตื่นเต้นเป็นอย่างมากที่กระถางจักรพรรดิได้จับสมบัติของกึ่งเซียนชิ้นนี้มา

 

ในตอนนั้นเองกระถางแปดสวรรค์ชั้นฟ้าก็กลับเข้าไปในมิติบ่มเพาะ

 

เมอร์ลินรู้สึกได้ว่าภายในมิติบ่มเพาะกำลังมีกลิ่นอายของพลังเซียนปลดปล่อยออกมา

 

"กระถางกำลังทำการกลั่นสมบัติของครึ่งเซียนนี้" เมอร์ลินตกตะลึง

 

ผ่านไปครู่หนึ่งหัวใจของเมอร์ลินก็สั่นระรัว เมื่อเขากำลังพบว่าต้นไม้เซียนของเขาได้รับผลประโยชน์กับการกลั่นสมบัติชิ้นนี้

 

"นี่มัน ... รากของต้นไม้เซียนกำลังฟื้นฟู พลังเซียนของข้าเหมือนจะกลับมาใช้ได้อีกครั้ง" เมอร์ลินกล่าวออกมาอย่างตื่นเต้น

 

แต่แล้วการฟื้นฟูของต้นไม้เซียนก็หยุดไปดื้อๆ

 

ใบหน้าดีใจของเมอร์ลินกลายเป็นชะงัก

 

"มันหยุดแล้ว ... การบ่มเพาะของข้าฟื้นคืนกลับมาได้แค่ขั้นรวบรวมลมปราณเท่านั้น"

 

เมอร์ลินลองนำจิตเวทย์ออกมาเพื่อเริ่มบ่มเพาะพลังปราณใหม่ แต่น่าเสียดายที่มันไม่ได้ผล

 

ต้นไม้เซียนไม่ได้ถูกรักษาอย่างสมบูรณ์ มันแค่ถูกฟื้นฟูเพียงเล็กน้อยเท่านั้น เมอร์ลินยังไม่สามารถบ่มเพาะพลังเซียนได้เหมือนเดิม

 

เด็กน้อยอดรู้สึกที่จะใจหายไม่ได้

 

แต่ในตอนนั้นเอง

 

เมอร์ลินก็รับรู้ถึงสิ่งผิดปกติ

 

เขารู้สึกว่าสัมผัสของมิตินี้กำลังเกิดการเปลี่ยนแปลง

 

"หรือว่าประตูมิติกำลังถูกเปิดขึ้นอีกครั้ง"

 








.....................................................................

ปัจจุบันกลุ่มลับถึงกลุ่มที่ 10 ภาค 4
อ่านต่อจากเด็กดีเริ่มอ่านที่กลุ่มที่ 6
หากสนใจอ่านต่อล่วงหน้าสามารถติดต่อเข้ากลุ่มลับได้ที่ เพจเซียนจอมเวทย์
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 878 ครั้ง

29,507 ความคิดเห็น

  1. #28307 Thank You (จากตอนที่ 301)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 08:02

    ขอบคุณครับ

    #28307
    0
  2. #28305 บิว (จากตอนที่ 301)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 23:23

    อันนี้ก็ไม่ค้างนะแต่รู้สึกว่าอยากอ่านต่อ555 เป็นความอยากรู้ล้วนๆ

    #28305
    0
  3. วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 14:53
    ต่ออีกตอนเลยได้มั้ยยยยย
    #28303
    0
  4. #28301 sangrawee182513 (@sangrawee182513) (จากตอนที่ 301)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 13:14

    ลลุ้นนนนนน

    #28301
    0
  5. #28300 Nidmitsu789 (@Nidmitsu789) (จากตอนที่ 301)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 13:14

    กำลังลุ้นเลยล่ะ

    #28300
    0
  6. #28299 fonnzosh (@osh_namfon_pcy) (จากตอนที่ 301)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 13:00
    ต่ออีกได้มั้ยยยยยยย
    #28299
    0
  7. #28296 baimon2003 (@baimon2003) (จากตอนที่ 301)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 12:02
    รอตอนต่อไป
    #28296
    0
  8. #28295 Pokie_wiva (@cookieship) (จากตอนที่ 301)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 11:56
    จะได้ออกไปแล้วววว เย้ๆ การเเก้แค้นกำลังจะเริ่ม 😀
    #28295
    0
  9. #28294 pss933 (@pss933) (จากตอนที่ 301)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 11:48
    เลือดไหลออกจากทวารทั้ง5อย่างขำมีอะไรบ้าง
    หู จมูก ปาก ตูด แล้วอีกที่มันตรงใหน?
    #28294
    3
    • #28294-1 dmonkeydragon (@dmonkeydragon) (จากตอนที่ 301)
      14 พฤษภาคม 2562 / 12:01
      จมูกมี2รูนับเป็น2ไงงงง55555555555555 ได้ป่ะ
      #28294-1
    • #28294-2 Thanakrit Thanagulayod (@ponooo) (จากตอนที่ 301)
      14 พฤษภาคม 2562 / 12:44
      น่าจะเป็นตา
      #28294-2
  10. #28293 Saku442274 (@Saku442274) (จากตอนที่ 301)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 11:34

    เป็นพระเอกที่ต้องใช้ความพยายามจริงๆ ว่าแต่...เมอร์ลินกำลังจะได้ออกไปแล้วใช่ไหม? ถ้าใช่ก็ขอจุดพลุ!!!!
    #28293
    0
  11. #28292 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 301)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 10:21

    คิดว่าจะสามารถรักษาต้นไม้เซียนได้แล้วซะอีก ช่างเย็นแสนเข็นจริงๆ

    #28292
    0
  12. #28291 conun5557 (@conun5557) (จากตอนที่ 301)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 10:14
    หรือจะมีตัวอะไรมาอีกน้าา
    #28291
    0
  13. #28290 suga112 (@suga112) (จากตอนที่ 301)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 10:14

    มาต่ออีกได้มั้ยยยย

    #28290
    0
  14. #28289 yodyut (@yodyut) (จากตอนที่ 301)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 10:07
    ไวทีปมาแล้วววว
    #28289
    0
  15. วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 10:01

    จะได้ออกจากมิติแล้วววว
    #28288
    0
  16. #28287 FanUj (@FanUj) (จากตอนที่ 301)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 09:52

    เปิดประตูได้แล้วจริงๆหรือปล่าวน่าาาาา
    #สู้ๆนะไรท์
    #28287
    0