ตอนที่ 285 : ภาค 3.2 ตอนที่ 123

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10866
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 898 ครั้ง
    8 เม.ย. 62

การโจมตีของผู้คุมกฏคนนี้สร้างแรงกดดันให้กับเมอร์ลินเล็กน้อย

 

แม้ว่าเขาจะเป็นวอลอร์ดผู้หนึ่ง แต่เขาก็ยังไม่ได้เรียนวิถีอักขระต่อสู้ในการป้องกันหรือโจมตี จึงใช้อำนาจอักขระเข้าต้านออกไปตรงๆ

 

อำนาจสีม่วงที่ถูกรอยสักอำพลางให้เป็นสีเขียวแผ่ขยายออกไปโดยมีเมอร์ลินเป็นศูนย์กลาง

 

เมอร์ลินอยู่กลางอากาศอย่างสงบนิ่ง ใบหน้าไม่ปรากฏอารมณ์เลยแม้แต่น้อย

 

"การโจมตีของคนผู้นี้พลังรบไม่ต่างจากผู้พิทักษ์ทอร์เลยแม้แต่น้อย"

 

อำนาจสีเขียวก่อตัวเป็นฟองอากาศขนาดยักษ์ปะทะเข้ากับการโจมตีอุกาบาตของผู้คุมกฎคนนั้นอย่างจัง

 

โครม!

 

หากเมอร์ลินมีฐานะที่แท้จริงเป็นผู้คุมกฎเท่าๆ กับชายคนนั้น แน่นอนว่าอำนาจอักขระของเขาย่อมไม่มีทางต้านการโจมตีนี้ได้ แต่ด้วยอำนาจอักขระนี้เป็นอำนาจของวอลอร์ดผู้หนึ่ง ผลลัพธ์มันจึงแตกต่างออกไป

 

อุกาบาตที่มีเปลวเพลิงลุกโชนชนเข้ากับอำนาจอักขระพลันแตกซ่าน

 

อุกาบาตถูกอำนาจอักขระสีเขียวนั้นบดขยี้ จนอากาศเกิดคลื่นสั่นสะเทือนจนน่าหวาดหวั่นใจ

 

"ทำไมต้องโจมตีข้า" เสียงเล็กๆ ถูกเอ่ยออกมาอย่างแผ่วเบา แต่ทว่ามันกลับดังอยู่ข้างหูของผู้คุมกฎคนนั้นอย่างชัดเจน

 

ผู้คุมกฎคนนั้นอึ้งตะลึง ไม่อาจขยับตัวได้

 

มุมขอบตากระตุก ใบหน้าเผยอารมณ์ตึงเครียดอย่างไม่เคยมีมาก่อน

 

"คนผู้นี้ฝีมือร้ายกาจ การสลักอักขระนับว่าเข้าใกล้หนึ่งพันอักษร ไม่เช่นนั้นอำนาจอักขระของเขาย่อมไม่สามารถทำลายวิถีอักขระโจมตีของข้าได้แน่" ชายในชุดคลุมสีเทากร่นเสียงในใจ

 

"ขออภัยท่านด้วย มันเป็นการเข้าใจผิด โปรดอย่าถือสาความไม่รู้นี้" ผู้คุมกฎชุดคลุมเท่าปั้นหน้ากล่าวด้วยรอยยิ้ม

 

ทันทีที่ได้รับรู้ความแตกต่างของพลัง การแสดงออกของเขาก็เปลี่ยนไป

 

ภายในหล่มอสูรนี้ ความถูกต้องตัดสินที่ความแข็งแกร่ง มีหลายครั้งที่เหล่าเมไจถูกปล้นชิงระหว่างเมไจด้วยกัน

 

ในดินแดนนี้ผู้คนไม่ได้สามัคคีกันมากนัก

 

เหตุผลหนึ่งอาจเป็นเพราะดินแดนนี้สุขสงบมากเกินไป การปราศจากภัยคุกคามทำให้ผู้คนเริ่มทำตามใจตัวเองมากกว่าที่จะทำเพื่อส่วนรวม

 

แม้เผ่าเทพจะมีกฎหมายที่แข็งแกร่ง แต่ก็ใช่ว่าทุกที่จะสามารถใช้ได้

 

ไม่ว่าจะเป็นหล่มอสูรหรือซากปรักหักพักของเทพเจ้า ทุกๆ ที่ล้วนเต็มไปด้วยกลิ่นอายฆ่าฟัน

 

การแย่งชิงสมบัติล้วนกลายเป็นเรื่องธรรมดาของสถานที่เหล่านี้ไปเสียแล้ว

 

"เป็นเรื่องเข้าใจผิด?" เมอร์ลินกล่าวอย่างยิ้มๆ ท่าทางเรียบเฉย ไม่มีการแสดงออกว่าจะโจมตีโต้กลับ

 

"ฮ่า ฮ่า ฮ่า ถูกต้องแล้วมันเป็นเพียงการเข้าใจผิด ผู้คุมกฎโปรดอย่างได้ถือสา" ชายคนนั้นกล่าวด้วยดวงตาที่เป็นรอยยิ้ม ภายในใจกำลังเยาะเย้ยกับความไร้เดียงสาของเด็กน้อย

 

เขาคิดว่าคำเรียกขานผู้คุมกฎนั้นอาจทำให้เด็กน้อยรู้สึกผยอง

 

แม้ว่าเด็กคนนี้จะมีพลังอักขระที่แข็งแกร่งกว่า แต่เขาก็คิดว่าเด็กคนนี้คงเป็นบุตรหลานของตระกูลใหญ่โต ที่ได้รับทรัพยากรในการบ่มเพาะให้สลักอักขระได้มากมายขนาดนี้

 

เมอร์ลินมีประสบการณ์กับเรื่องพวกนี้มาบ้างแล้ว มุมปากถูกยกเป็นรอยยิ้มเหยียดออกมาแล้วใช้หางตาเหลือบมองไปยังผู้คุมกฎชุดคลุมสีเทาคนนั้น

 

รอยยิ้มของเด็กน้อยนั้นสร้างสัมผัสที่เย็นวาบให้กับผู้คุมกฎชุดเทาวูบหนึ่ง

 

"ไป!" ดวงตาของเมอร์ลินมีแสงเย็นชาสว่างวาบขึ้น

 

เขาต้องการใช้โอกาสนี้ทดสอบฝีมือ

 

ทันทีที่คำสั่งถูกเอ่ยออกมาจากปากของเด็กน้อย หนอนปีศาจทั้งห้าตัวที่ซ่อนอยู่ใต้พื้นดินก็จู่โจมผู้คุมกฎชุดเทา

 

ปากทั้งห้าของหนอนปีศาจอ้ากว้างเกือบห้าเมตร รอบๆ ไปถึงส่วนลึกมีฟันที่คล้ายกับใบเลื่อยที่เลอะไปด้วยคราบกรดสีเหลืองดูแล้วน่าสยดสยอง

 

หนอนปีศาจทั้งห้าพุ่งตรงที่ผู้คุมกฎชุดเทาในเวลาเดียวกัน

 

"นักฝึกสัตว์อย่างนั้นหรือ?" ใบหน้าของผู้คุมกฎชุดเทาครึ้มลง มือกวัดแกว่งสร้างอักขระเวทย์ขึ้นมาเตรียมรับการต่อสู้

 

"เด็กคนนี้ไม่ธรรมดาอย่างที่คิด เหอะ ... มันก็ถูกต้องแล้ว ผู้ที่มายังสถานที่แห่งนี้แต่ละคนล้วนไม่มีสิ่งที่ธรรมดา"

 

ในตอนนั้นเองดวงตาของผู้คุมกฎชุดเทาเปลี่ยนเป็นแข็งกร้าว

 

วิถีอักขระโจมตีถูกสร้างออกมา กลางอากาศปรากฏวงแหวนเพลิงวงหนึ่งที่เดือดพล่านพุ่งไปยังสัตว์อสูรทั้งห้าทันที

 

ตูม!

 

พื้นที่ว่างในอากาศก่อเกิดเกลียวคลื่นปานคลื่นทะเลเพลิง เปลวไฟกระจัดกระจายเต็มท้องฟ้าพร้อมกับร่างของสัตว์อสูรทั้งห้าที่ถูกจัดการได้ภายในการโจมตีเดียว

 

ผู้คุมกฎชุดเทายิ้มอย่างเหนือกว่า

 

"เมไจนั้นไม่ได้วัดกันที่พลังอย่างเดียว วิถีอักขระนั้นก็สำคัญไม่แพ้กัน ต่อให้มีพลังอักขระที่แข็งแกร่ง แต่เมื่อต้องเจอวิถีอักขระที่ร้ายกาจ พลังรบของวิถีอักขระย่อมเหนือกว่าพลังอักขระที่ใช้ออกมาทื่อๆ อยู่แล้ว"

 

เมื่อเห็นสัตว์อสูรทั้งห้าถูกทำลาย เมอร์ลินยังคงนิ่งสงบ การแสดงออกของเขาราวกับว่ากำลังทำสมาธิอยู่ตลอดเวลา

 

ด้วยสีหน้าที่ไร้อารมณ์ มือน้อยขยับเคลื่อนไหวอีกครั้ง

 

ทันทีที่ฝ่ามือพลิกหงาย ดวงแสงสีขาวที่เต็มไปด้วยวิถีอักขระหมุนเวียนก็ปรากฏ

 

มุมปากของเด็กน้อยถูกยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม

 

วิญญาณอักขระพุ่งตรงไปยังผู้คุมกฎชุดเทาด้วยความเร็วที่น่าหวาดกลัว

 

ซูม!

 

ผู้คุมกฎชุดเทาอดที่จะรู้สึกหวาดหวั่นกับดวงแสงสีขาวนี้ไม่ได้ เขาสัมผัสได้ถึงพลังอักขระที่ลึกลับ สัญชาตญาณกำลังร้องเตือนถึงอันตรายแก่เขา

 

ใบหน้าของผู้คุมกฎชุดเทากลายเป็นน่าเกลียด มือขยับสร้างวิถีอักขระออกมาป้องกัน

 

วิถีอักขระที่เขาสร้างขึ้นคือกำแพงเปลวเพลิงที่หนาถึงสองเมตรตั้งตระหง่านจรดท้องฟ้า

 

ปัง!

 

บรรยากาศทั้งหมดกลายเป็นเดือดพล่าน คลื่นความร้อนซัดสาดไปทั่วทิศทาง

 

แต่ทว่า

 

พุซึ!

 

ดวงแสงสีขาวกับทะลวงผ่านกำแพงเปลวเพลิงที่หนาแน่นนี้อย่างง่ายดาย

 

การทะลวงผ่านนี้ไม่มีแม้แต่คลื่นกระเพื่อม

 

"เป็นไปได้ยังไงกัน!" ผู้คุมกฎชุดเทาด้วยแต่รู้สึกอึ้งตะลึงงัน

 

ด้วยความเร็วนี้ ผู้คุมกฎชุดเทาไม่อาจจะหาทางป้องกันอีกได้แน่

 

ใบหน้าของเขากลายเป็นขาวซีด ความหวาดกลัวปรากฏขึ้นภายในใจ

 

ซวบ!

 

"อะไรกัน!"

 

ผู้คุมกฎชุดเทายังคงเต็มไปด้วยความประหลาดใจ

 

ดวงแสงสีขาวนั้นกลับไม่มีพลังทำลาย มันไม่ได้โจมตีเขา แต่มันกลับพุ่งผ่านร่างของเขาราวกับมีก้อนหินจมลงไปบนผิวน้ำ

 

เมื่อผู้คุมกฎชุดเทาหันไปดู ใบหน้าของเขาก็ราวกับกำลังกินยาขม

 

"ไม่นะ!"

 

ผู้คุมกฎชุดเทาเผลอส่งเสียงร้องออกมา

 

ดวงแสงสีขาวจมหายเข้าไปในร่างของกระทิงทมิฬที่อยู่ด้านหลังแทบจะทันที

 

พุซึ!

 

วิญญาณอักขระวิ่งแล่นเข้าไปในร่างของกระทิงทมิฬอย่างรวดเร็ว

 

ไม่นานอักขระวิญญาณก็ถูกประทับเข้าที่แกนกลางของสัตว์อสูร

 

บูม!

 

หมอกพิษทมิฬระเบิดออกมาแทบจะทันที

 

กระทิงทมิฬที่มีท่าทางที่อ่อนแอกลับแข็งแกร่งและมีแรงต่อต้านขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ

 

"เป็นไปได้ยังไง เขาสามารถควบคุมสัตว์อสูรตนนั้นได้แล้ว!"

 

ผู้คุมกฎชุดเทามองอย่างไม่เชื่อสายตา แต่เมื่อเขาเห็นแววตาของสัตว์อสูรกระทิงทมิฬที่มีอักขระลึกลับปรากฏ เขาก็แน่ใจแล้วว่าสัตว์อสูรตัวนี้ถูกช่วงชิงไปแล้ว

 

ดวงตาของผู้คุมกฎชุดเทามองเมอร์ลินอย่างเกลียดชัง

 

"เจ้ากล้าแย่งสัตว์อสูรของข้า ต่อให้เจ้าเป็นคุณหนูจากตระกูลใหญ่โต วันนี้ข้าก็จะฆ่าเจ้า"

 

เมื่อเห็นว่าสัตว์อสูรที่ตนต่อสู้มาตั้งแต่ต้นถูกช่วงชิง ใบหน้าของผู้คุมกฎชุดเทาจึงมีจิตสังหารอันบ้าคลั่งและเหี้ยมโหด

 

เขาซึ่งมาจากแดนใต้เพื่อจะเสาะหาสัตว์รบที่แข็งแกร่งไปแลกกับคะแนนศักดิ์สิทธิ์บนศิลาอักขระปริศนา

 

แม้สัตว์อสูรตัวนี้จะไม่ใช่สัตว์รบที่จับไปแล้วมีระดับสีทอง แต่ความแข็งแกร่งของมันกลับอยู่ในระดับเดียวกัน

 

มันเป็นสัตว์รบที่เหมาะสำหรับเมไจที่มีพลังสมาธิไม่มากแต่ในด้านคุณภาพกลับเทียบเท่าระดับสีทอง ราคาของมันจึงนับว่ามีมูลค่าเป็นอย่างมาก

 

เขาใช้เวลาหลายวันเพื่อเสาะหาสัตว์อสูรตัวนี้

 

แต่กลับเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันเมื่อเด็กคนนี้ปรากฎตัว

 

เมื่อเห็นสัตว์อสูรที่ทุ่มเทกำลังลงไปถูกช่วงชิง ผู้คุมกฎชุดเทาจึงโมโหเลือดขึ้นหน้า

 

ร่างพุ่งทะยานไปทางเมอร์ลินและสร้างวิถีอักขระโจมตีอย่างรวดเร็ว

 

"ตายซะเถอะ!"

 

มาจากตระกูลใหญ่แล้วอย่างไร

 

ที่นี่คือหล่มอสูร

 

ไม่ว่าผู้ใดก็มีสิทธิ์ตายในนี้ได้ทั้งนั้น

 

ใบหน้าของผู้คุมกฎชุดเทาปรากฏรอยยิ้มที่ไร้ความปราณี

 

จิตสังหารที่มากล้นพวยพุ่งไปทางเมอร์ลินราวกับสายฟ้าที่โหมกระหน่ำ

 

แต่ทว่ายังไม่ทันที่เขาจะถึงตัว กระทิงทมิฬที่อยู่ใต้อาณัติของเด็กน้อยก็เข้ามาขัดขวาง

 

แม้ว่าอำนาจของมันไม่เพียงพอที่จะคุกคามผู้คุมกฎชุดเทา แต่มันก็มีความสามารถที่จะต่อต้านได้

 

ตูม! ตูม! ตูม!

 

การต่อสู้ที่ดุเดือดถูกเริ่มขึ้นอีกครั้ง

 

ไอพิษและเปลวเพลิงจำนวนมากถูกซัดสาดกระจายเต็มท้องฟ้า

 

เมอร์ลินยังคงยืนอย่างนิ่งสงบกลางอากาศ ดวงตามองดูการต่อสู้ราวกับสายน้ำที่ไหลเอ่ยๆ

 

ในตอนนั้นเองมือน้อยก็ขยับอย่างเชื่องช้า

 

ดวงแสงสีขาวเคลื่อนที่ไวปานแสงของดวงอาทิตย์ พุ่งไปยังทิศทางต่างๆ ตามใจนึก

 

เมอร์ลินสามารถรับรู้การคงอยู่ของสัตว์อสูรที่อยู่ภายในรัศมี 10 ไมล์ได้เป็นอย่างดี

 

ตอนนี้เขากำลังทดลองควบคุมสัตว์อสูรระดับ 8 ในจำนวนที่มากขึ้น

 

"ขอดูหน่อยว่าขีดจำกัดของข้าในตอนนี้อยู่ในระดับไหน"

 

เมอร์ลินที่มองดูการต่อสู้เบื้องหน้า ในขณะเดียวกันก็ควบคุมวิญญาณอักขระให้ประทับอักขระวิญญาณกับสัตว์อสูรต่างๆ ที่อยู่แถวนี้

 

หนึ่งตัว

 

สองตัว

 

...

 

สิบตัว

 

สิบห้าตัว

 

ยี่สิบตัว

 

คิ้วเล็กๆ ถูกขมวดมุ่น ใบหน้าปรากฎความไม่พอใจเล็กๆ

 

"แถวนี้มีสัตว์อสูรแค่ยี่สิบตัว ดูเหมือนว่ามันจะยังไม่ถึงขีดจำกัดของข้า" เมอร์ลินกล่าวออกมาด้วยความรู้สึกที่เสียดาย

 

ในตอนนั้นเองผู้คุมกฎชุดเทาก็รับรู้ถึงอันตราย

 

การต่อสู้ของเขากับสัตว์อสูรกระทิงทมิฬยังไม่เสร็จสิ้น จู่ๆ ก็มีสัตว์อสูรยี่สิบตัวพุ่งเข้าหาเขาในเวลาเดียวกัน

 

"นี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นกันเนี้ย  หรือว่า ..."

 

ผู้คุมกฎชุดเทามองไปยังเด็กน้อยที่ยืนนิ่งสงบกลางอากาศอย่างหวาดกลัว

 

ในตอนนั้นเองเขาก็ได้รู้ว่าเด็กคนนี้ไม่ใช่คนที่จะสามารถเล่นด้วยได้

 

"เด็กคนนี้เป็นนักฝึกสัตว์ที่น่ากลัวเกินไปแล้ว เขาสามารถควบคุมสัตว์อสูรได้มากถึงขนาดนี้!"

 

แม้ผู้คุมกฎชุดเทาไม่รู้ว่าเด็กน้อยใช้วิธีการใดถึงสามารถควบคุมสัตว์อสูรได้มากขนาดนี้ แต่ที่รู้ตอนนี้เขาไม่กล้าที่จะอยู่ที่นี่ต่อ

 

สัตว์อสูรยี่สิบตัวพุ่งตรงมายังเขาอย่างรวดเร็ว

 

แน่นอนว่าเด็กน้อยย่อมไม่ยอมเจรจา สิ่งที่เขาทำได้ในตอนนี้คือ "หนี"

 

ผู้คุมกฎชุดเทาไม่คิดให้มากความ ร่างพุ่งทะยานออกไปไม่เหลียวมองเบื้องหลังเลยแม้แต่น้อย

 

"คิดที่จะหนีอย่างนั้นหรอ? ตามไป!"

 

สัตว์อสูรทั้งหมดเชื่อฟังคำสั่งของเมอร์ลินอย่างสดุดี พวกมันพุ่งทะยานติดตามไล่ล่าผู้คุมกฎชุดเทาไปติดๆ ทันที

 

ความกลัวปรากฏขึ้นในหัวใจของผู้คุมกฎชุดเทา

 

"ข้าไม่น่าไปเตะใส่ตอไม้นี้ เด็กคนนี้แข็งแกร่งเกินไป การควบคุมสัตว์อสูรยี่สิบกว่าตัวนั้นเกินเมไจทั่วไปจะทำได้ เขาต้องเป็นอัจฉริยะจากตระกูลใหญ่อย่างแน่นอน"

 

เด็กคนหนึ่งความคุมสัตว์อสูรได้ยี่สิบกว่าตัว ภาพเหตุการณ์นี้ช่างน่าขนลุกขนพอง เกินกว่าจะเชื่อได้

 

เหงื่อเย็นไหลย้อยเต็มแผ่นหลัง

 

ถูกสัตว์อสูรระดับ 8 ยี่สิบกว่าตัวไล่ล่า มันไม่ใช่อะไรที่ผู้คุมกฎคนหนึ่งจะรับมือได้

 

สิ่งที่เขาต้องทำในตอนนี้คือการหนี

 

ผู้คุมกฎชุดเทาหนีอย่างไม่คิดชีวิต หากเขาหยุดเขาจะต้องเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรระดับ 8 ยี่สิบกว่าตัว เขาจะต้องเอาชีวิตมาทิ้งที่นี่

 

หนึ่งวันผ่านไปผู้คุมกฎชุดเทายังคงถูกไล่ล่าอย่างไม่ลดละ

 

เมื่อเขาหันกลับไปมอง เขาก็พบว่าสัตว์อสูรที่อยู่เบื้องหลังได้เพิ่มจำนวนมากขึ้น

 

จากยี่สิบเป็นสามสิบ จากสามสิบเป็นสี่สิบ จนตอนนี้ท้องฟ้าเบื้องหลังได้เต็มไปด้วยฝูงสัตว์อสูรที่น่ากลัวนับไม่ถ้วน

 

ระหว่างทางเมอร์ลินได้เริ่มเก็บเกี่ยวสัตว์อสูรที่อยู่รายทาง

 

วิญญาณอักขระถูกใช้งานอย่างต่อเนื่อง แต่เมอร์ลินยังรู้สึกว่าเขาสามารถควบคุมสัตว์อสูรได้มากกว่านี้

 

"พลังสมาธิในขอบเขตของวอลอร์ดคนหนึ่งมีมากมากเกินกว่าข้าคิดไว้" เมอร์ลินแอบรู้สึกชื่นชมอำนาจของพลังสมาธิเหล่านี้เล็กๆ

 

ในวันรุ่งขึ้น

 

ผู้คุมกฎชุดเทาก็หนีอย่างเอาเป็นเอาตาย โดยที่เขาไม่รู้ตัวเลยว่าได้นำพาตัวเองเข้าสู่เขตในของหล่มอสูรแล้ว

 

ความน่ากลัวที่แท้จริงของหล่มอสูรคือสัตว์อสูรที่อยู่ในเขตชั้นใน มันเป็นที่อยู่ของสัตว์อสูรที่อยู่ในเขตกลาง

 

หากสัตว์อสูรที่อาศัยอยู่ในชั้นกลางคือสัตว์อสูรระดับ 7-8 เช่นนั้นสัตว์อสูรที่อยู่ในเขตชั้นในก็จะต้องเป็นสัตว์อสูรที่มีระดับเหนือกว่า มันอาจจะเป็นสัตว์อสูรระดับ 9 หรือมากกว่านั้น

 

ควรรู้ไว้ว่าที่มาของหล่มอสูรนั้นคือถิ่นที่อยู่ของสัตว์รบของเทพอักขระโบราณ

 

มันเป็นไปได้ว่าราชาของหล่มอสูรนั้นคือสัตว์อสูรที่อยู่ในขอบเขตของจักรพรรดิเวทย์

 

ตัวตนที่ไม่แตกต่างจากยากีร่ากับตากีร่าเลยแม้แต่น้อย

 

ในตอนนั้นเองเมอร์ลินก็รับรู้ถึงกลิ่นอายของอันตราย

 

ตัวเขาที่ติดตามไล่ล่าผู้คุมกฎชุดเทามาอย่างติดๆ ทันใดนั้นเองเขาก็ได้เห็นร่างของผู้คุมกฎชุดเทาถูกฉีกกระชาก

 

อ๊ากกกก

 

เสียงร้องโหยหวนดังออกมาอย่างน่าสยดสยอง

 

ผู้คุมกฎชุดเทาไม่ได้ถูกสังหารโดยฝูงสัตว์อสูรของเมอร์ลิน

 

แต่เขากลับถูกสิ่งมีชีวิตที่อยู่ในเขตชั้นในของหล่มอสูร สังหารภายในพริบตา

 

กระทั่งผู้คุมกฎที่มีพลังรบเทียบเท่าขอบเขตมหาจอมเวทย์ ยังถูกจัดการได้ง่ายดายขนาดนี้ ตัวตนที่อยู่ในเขตชั้นในของหล่มอสูรย่อมเป็นตัวตนที่น่าหวาดกลัวอย่างไม่คาดคิด

 

ทันทีที่เมอร์ลินกำลังจะหันหลับกลับ

 

แต่ทว่า

 

มันกลับไม่ทัน

 

เจ้าถิ่นที่อยู่ที่นี้รับรู้ถึงการมาเยือนของแขกที่ไม่ได้รับเชิญ ได้ปิดทางหนีของเด็กน้อยอย่างสิ้นเชิง

 

ตอนนี้

 

เมอร์ลินจึงต้องเผชิญหน้ากับ ...





.....................................................................

ปัจจุบันกลุ่มลับถึงกลุ่มที่ 10 ภาค 4
อ่านต่อจากเด็กดีเริ่มอ่านที่กลุ่มที่ 6
หากสนใจอ่านต่อล่วงหน้าสามารถติดต่อเข้ากลุ่มลับได้ที่ เพจเซียนจอมเวทย์
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 898 ครั้ง

29,547 ความคิดเห็น

  1. #28000 DDGanesh (@DDGanesh) (จากตอนที่ 285)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 13:55

    THANK YOU

    #28000
    0
  2. #27931 Ambababobo (@pubpab211) (จากตอนที่ 285)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 23:50

    ปกติมันจะสนุกจนค้างอยากอ่านต่อ แต่พอเจอมุกบังคับค้างกลับรู้สึกเฟลแฮะ ><

    #27931
    1
  3. #27930 KevinJAme (@KevinJAme) (จากตอนที่ 285)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 22:01
    กับข้าวครับ กับข้าว
    #27930
    0
  4. #27929 AeKkunG Nawoa (@aekkung) (จากตอนที่ 285)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 12:18
    กับ...โดเรมอนนนน
    #27929
    0
  5. #27928 ป๊อปเปอร์... (@sonada2525) (จากตอนที่ 285)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 07:19
    ค้างงงงงงงงงงงวนไป
    #27928
    0
  6. #27927 29222922 (@29222922) (จากตอนที่ 285)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 07:16
    อ๊ากกกก ค้างง่ะ
    #27927
    0
  7. #27926 Jill (จากตอนที่ 285)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 02:27

    อย่างน้อยไรท์ก็น่าจะพิมพ์ให้จบประโยคหน่อยนะค้าาาา แหมมมม!!! ไหนๆก็จะค้างแล้วมีชื่ออีกหน่อยก็ค้างอยู่ดี TT

    #27926
    0
  8. #27925 MarkTheLegend (@MarkTheLegend) (จากตอนที่ 285)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 01:55
    แอดไปเรียนศาสตร์ที่ทำให้ค้างมาจากไหนเนี้ย 555 ค้างได้ทุกตอนจริงๆ
    #27925
    0
  9. #27924 หัวเผือกสีม่วง (@sunisaaiw1992) (จากตอนที่ 285)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 01:24

    กับ กับอะไร แง
    #27924
    0
  10. #27923 Noong7 (@Noong7) (จากตอนที่ 285)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 22:17
    มีตอนไหนบ้างที่ไม่ค้าง แงงงง
    #27923
    0
  11. #27922 Magic-star (@Magic-star) (จากตอนที่ 285)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 20:28
    กับบบบบ...ว้อย ใคนอ่านมาแล้วสปอยทีน้า
    #27922
    1
    • #27922-1 0921894287 (@0921894287) (จากตอนที่ 285)
      8 เมษายน 2562 / 21:18
      กับบบบ

      จักพรรดิเวท. สัตว์อสูรระดับ10
      #27922-1
  12. #27921 FanUj (@FanUj) (จากตอนที่ 285)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 16:12

    มันค้างมากอ่าาาาาาาาไรท์

    #มาต่อไวๆน้าาา
    #27921
    0
  13. #27920 นักอ่านเงาเลเวล13 (@lokiloss) (จากตอนที่ 285)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 13:16
    กับ!!.....
    #27920
    0
  14. วันที่ 8 เมษายน 2562 / 13:15
    งานเข้าเลย หนีไม่ดูตาม้าตาเรือ
    #27919
    0
  15. #27918 max_0075 (@max_0075) (จากตอนที่ 285)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 13:09
    ค้าง.....อีกแล้ววววว ม่ายยยยย
    #27918
    0
  16. #27917 Vjllxaa (@Vjllxaa) (จากตอนที่ 285)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 11:55
    ค้างเลย
    #27917
    0
  17. #27916 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 285)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 11:22
    งานเข้าซะงั้น
    #27916
    0
  18. #27915 Thank You (จากตอนที่ 285)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 10:57

    ขอบคุณครับ

    ถ้าวิ่งไปทางอื่นคงไม่โดนตาม
    ทางเดียวกัน ไปด้วยกัน 555+

    #27915
    0
  19. #27914 Wang_jiaying (@Wang_jiaying) (จากตอนที่ 285)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 10:00
    กับ..... กับอะไรอะไรท์เค้าอยากรู้วววววววววววว
    ค้างอ่ะค้างแรงมากกกกกก ฮือออออออ
    #27914
    0
  20. #27913 i-am_normal (@i-am_normal) (จากตอนที่ 285)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 09:46

    ทำไมไปไล่ฆ่าเขาเหมือนเหตุผลน้อยเกินไป
    #27913
    1
    • #27913-1 boynareta (@boynareta) (จากตอนที่ 285)
      8 เมษายน 2562 / 11:05
      ฆ่ามาฆ่ากลับ ไม่โกง
      #27913-1
  21. #27912 zegirl (@zegirl) (จากตอนที่ 285)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 09:15
    งือๆค้าง
    #27912
    0
  22. #27911 TimeStory (@PrinceFiendTH) (จากตอนที่ 285)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 09:02

    มองกลับหลังมีกองทัพตามทั้งวันทั้งคืน ดูโรคจิตหน่อยๆนะ เมอลิน

    #27911
    0
  23. #27910 siney (@asakurayo2004) (จากตอนที่ 285)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 08:27

    ไรท์ แกล้งกันป่าวคร้าาาาา
    #27910
    0
  24. #27909 Jintanatanti (@Jintanatanti) (จากตอนที่ 285)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 07:47
    ขอบคุณมากค่ะ อัพต่อไวไวนะค่ะ
    #27909
    0
  25. #27908 Orngchaisi (@Orngchaisi) (จากตอนที่ 285)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 07:37

    กับ...ความค้าง
    #27908
    0
  26. #27904 Kn_nann (@Kn_nann) (จากตอนที่ 285)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 04:22
    ... รปภ ปอภอ ปอภอ
    #27904
    1
    • #27904-1 conun5557 (@conun5557) (จากตอนที่ 285)
      8 เมษายน 2562 / 07:40
      คุมด่านเลยไม่ให้ออก555
      #27904-1