ตอนที่ 283 : ภาค 3.2 ตอนที่ 121

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12979
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1039 ครั้ง
    3 เม.ย. 62



พลังสมาธิของเมอร์ลินเพิ่มขึ้นอย่างพรวดพลาดราวกับภูเขาไฟที่ปะทุลาวาออกมา

 

พลังสมาธิมากมายเอ่อล้นออกมาจากก้นบึ้งของร่างกายทำให้เมอร์ลินรู้สึกเหมือนอยู่ในสภาวะใต้น้ำแต่ทว่ากลับสามารถหายใจได้อย่างปลอดโปร่งโล่งสบาย

 

ระดับพลังสมาธิของเมอร์ลินสูงขึ้นกระทั่งเทียบเท่ากับวอลอร์ดชั้นกษัตริย์ได้แล้ว ขาดเพียงการสลักอักขระเวทย์ให้มากกว่านี้ก็จะทำให้เขาสามารถต่อกรกับเมไจระดับกษัตริย์ได้

 

พลังสมาธิคือใบเบิกทาง มันสามารถช่วยให้เมอร์ลินสลักอักขระได้ง่ายขึ้นและสามารถทำความเข้าใจวิถีอักขระได้ดีมากขึ้น รวมไปถึงศาสตร์อื่นๆ ที่ทำให้เด็กน้อยมีความเข้าใจที่สูงล้ำกว่าคนทั่วไป

 

หลังจากการอำนวยพรของทวยเทพศักดิ์สิทธิ์เสร็จสิ้น

 

การแสดงออกของเมอร์ลินก็ยิ่งมีความสงบมากกว่าเดิม ทุกๆ การขยับตัวและการทำสิ่งใดล้วนมีความหมายและพลังอันน่าสะพรึง ดูสูงส่งและลึกล้ำเหนือคนทั่วไป

 

ลักษณะเช่นนี้ไม่ต่างจากเมไจระดับกษัตริย์เลยแม้แต่น้อย

 

"พลังสมาธิของข้าเพิ่มขึ้น มันทำให้จิตใจของข้าสามารถมองผ่านสิ่งใดได้ทะลุปรุโปร่งมากขึ้น การทั่งการฝึกมรดกของเซียนจักรพรรดิข้าก็ยังมีความมั่นใจส่วนหนึ่งที่จะได้อะไรมา"

 

ดวงตาสีน้ำเงินปรากฏระลอกคลื่นดั่งผิวน้ำ นิ่งสงบและล้ำลึกยากหยั่งถึง

 

มือน้อยถูกพลิกและยื่นออกไปด้านหน้า

 

"มา" เด็กน้อยกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย

 

ในตอนนั้นเองดวงแสงที่รายล้อมไปด้วยวิถีอักขระก็ลอยเข้าหาเมอร์ลิน

 

ดวงแสงนั้นสร้างคลื่นวิญญาณที่น่าหวาดหวั่นออกมา มันกระพริบไปมาเคลื่อนที่ด้วยความเร็วอันเป็นที่สุดไม่ต่างจากความเร็วของแสงเลยแม้แต่น้อย ไม่นานมันก็จมหายเข้าไปในมือของเด็กน้อย

 

"วิญญาณอักขระนับได้ว่าเป็นสมบัติโจมตีชิ้นหนึ่ง ตัวตนของมันเป็นทั้งกึ่งพลังวิญญาณกึ่งพลังอักขระ มีคุณสมบัติในการทะลุทะลวงสรรพสิ่งได้เหมือนวิญญาณ กายเนื้อไม่สามารถป้องการการโจมตีนี้ได้ ศาสตร์ของวิถีอักขระควบคุมระยะไกลคือส่วนสำคัญของเคล็ดลับนี้"

 

"ส่วนพลังอักขระที่อยู่รายรอบวิญญาณอักขระนั้นคือพลังที่แท้จริง วิญญาณอักขระสามารถพุ่งเข้าไปในแกนพลังของศัตรูและใช้อำนาจอักขระประทับอักขระลงไป ส่วนสำคัญคือศาสตร์แห่งวิถีอักขระสะกดสัตว์อสูรและอักขระวิญญาณที่มีผลต่อการควบคุมวิญญาณของศัตรู"

 

"ไม่ว่าในด้านใดอักขระวิญญาณนั้นก็เป็นสมบัติโจมตีที่เยี่ยมยอด ข้อเสียของมันมีเพียงไม่กี่อย่างเท่านั้น น่าเสียดายที่มันไม่สามารถใช้ได้กับผู้ที่มีพลังเหนือกว่าได้ และการใช้งานแต่ละครั้งจำเป็นจะต้องจ่ายพลังสมาธิและพลังอักขระในการควบคุมเป็นจำนวนมาก มันจึงไม่สามารถใช้งานหลายๆ ครั้งติดต่อกันได้"

 

เมอร์ลินไม่ได้ออกจากห้องมิติแห่งนี้ในทันที เขาใช้เวลาทบทวนความรู้และทำความเข้าใจซักระยะเวลาหนึ่ง

 

จนในที่สุดประตูห้องของเขาก็เปิดออก

 

ทันทีที่ประตูห้องของเมอร์ลินเปิดออก เจ้าหน้าที่ที่ได้รับคำสั่งให้เฝ้าดูเมอร์ลินก็รีบไปรายงานระดับสูงของสมาคมทันที

 

ไม่นานวอลอร์ดชุมคลุมสีทองก็ปรากฏตัว

 

ทันทีที่เขาเห็นเมอร์ลินเดินออกจากประตู เขาก็มีสีหน้าประหลาดใจ

 

"ดูเหมือนว่าเด็กคนนี้จะมีอะไรเปลี่ยนไป"

 

กลิ่นอายของเมอร์ลินเปลี่ยนแปลงไปอีกระดับหนึ่ง การแสดงออกที่เย็นชาของเขานั้นไม่ได้ให้ความรู้สึกเย่อหยิ่งอีกต่อไป เพียงแต่มันกลับกลายไปเป็นความนิ่งสงบและราบเรียบ ดูธรรมดาและลึกล้ำอย่างอธิบายไม่ถูก

 

วอลอร์ดชุดคลุมสีทองราวกับกำลังเผชิญหน้าอยู่กับแม่น้ำที่สงบนิ่ง

 

แม้เขาจะเป็นเมไจชนชั้นกษัตริย์ผู้หนึ่ง ก็ยังไม่เคยเจอผู้ที่มีพลังสมาธิเช่นนี้มาก่อน

 

เขาลอบรู้สึกชื่นชมเด็กน้อยอยู่ในใจ

 

"สวัสดีเมอร์ลิน ดูเหมือนว่าเจ้าจะเก็บตัวอยู่นานทีเดียว" วอลอร์ดชุดคลุมสีทองกล่าวด้วยรอยยิ้ม

 

"สวัสดี" เมอร์ลินกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบ คำพูดสั้นๆ นั้นไม่ได้แสดงออกซึ่งความหยิ่งยโส แต่มันกลับให้ควบรู้สึกสงบนิ่งเป็นอย่างมาก

 

"ธุระของท่านคือ?"

 

วอลอร์ดชุดคลุมสีทองยื่นตราสัญลักษณ์อันหนึ่งให้กับเมอร์ลิน

 

"นี่คือตราแสดงฐานะผู้คุมกฎเมไจนักแก้ไข สมาคมได้จัดทำให้ท่านเรียบร้อยแล้ว"

 

ความจริงแล้วการจะได้มาซึ่งตราสัญลักษณ์นี้เมอร์ลินต้องยื่นเรื่องลงทะเบียนทำเอง แต่ด้วยสถานะพิเศษของเขา เขาจึงได้รับความอำนวยความสะดวกจากรองหัวหน้าสมาคมเป็นผู้จัดการให้

 

แม้วอลอร์ดผู้นี้จะเป็นถึงเมไจระดับกษัตริย์ แต่เมื่อเทียบกับลูกศิษย์เพียงคนเดียวของวอลอร์ดไวท์ทีธแล้ว ความรุ่งโรจน์ของเด็กคนนี้ในอนาคตนั้นไม่สามารถประมาณการได้

 

อายุเพียงแค่นี้กลับสามารถบ่มเพาะถึงขอบเขตขั้นสีเขียวได้ อีกทั้งยังมีพลังสมาธิที่น่าตื่นตะลึง

 

มันจะเป็นที่น่าแปลกใจถ้าเขามองไม่เห็นคุณสมบัติที่ล้ำเลิศเหล่านี้

 

"ขอบคุณ" เมอร์ลินรับตราสัญลักษณ์มาและยิ้มเล็กๆ

 

"วอลอร์ดไวท์ทีธได้มาถึงแล้ว ท่านต้องการจะไปหาเขาในตอนนี้เลยหรือไม่?" วอลอร์ดชุดคลุมสีทองกล่าวด้วยน้ำเสียงที่นิ่มนวล

 

เมอร์ลินส่ายศีรษะเบาๆ และเอ่ยว่า

 

"ยังก่อน ตอนนี้ข้าต้องการทราบว่าแถวนี้พอจะมีสถานที่ที่สามารถออกล่าสัตว์อสูรได้หรือไม่?"

 

วอลอร์ดชุดคลุมสีทองไม่รู้สึกแปลกใจในคำถามนี้เลยแม้แต่น้อย เพราะเมอร์ลินนั้นมีชื่อเสียงเป็นอย่างมาในเรื่องการฝึกสัตว์รบ  การที่เขาปิดตัวฝึกฝนเป็นเวลาหลายวันแล้วถามหาสถานที่ออกล่าสัตว์อสูรนั้นเป็นสิ่งที่คาดเดาได้

 

แม้ว่าเมอร์ลินจะเป็นที่ยอมรับในเรื่องของการฝึกสัตว์รบ แต่ในด้านการแก้ไขวิถีอักขระมันก็ยังทำให้วอลอร์ดผู้นี้มีจิตใจที่เคลือบแคลงเล็กๆ

 

"แน่นอนว่ามี ภายในอาคารสมาคมมีประตูมิติบานหนึ่งที่สามารถไปยังหล่มอสูร สถานที่ที่เป็นแหล่งอาศัยของสัตว์อสูรภายในแดนกลาง ที่นั่นนับว่าเป็นสถานที่ที่อันตราย แม้แต่ผู้คุมกฎคนหนึ่งไปเองก็ยังไม่นับว่าปลอดภัย ท่านสนใจจะไปที่นั่นอย่างนั้นหรือ?"

 

เมอร์ลินยิ้มและพยักหน้า

 

"เมื่อท่านต้องการจะไปที่หล่มอสูรก่อน ข้าจะไปแจ้งให้ท่านวอลอร์ดไวท์ทีธทราบ"

 

วอลอร์ดชุดคลุมสีทองเดินออกไป แต่เขากลับชะงักนิดหนึ่งแล้วหันมาพูดกับเมอร์ลินว่า

 

"หล่มอสูรคือสถานที่ที่อันตราย มันถูกแบ่งอาณาเขตออกเป็นสามชั้น ท่านอย่าพยายามที่จะเข้าไปชั้นในสุด เพราะที่นั่นมีสัตว์อสูรที่ยากจะต่อกร แม้กระทั่งเมไจระดับกษัตริย์ก็ยังไม่มั่นใจว่าจะสามารถปราบปรามมันได้ ขอให้ท่านโชคดี"

 

เมอร์ลินยืนฟังอยู่เงียบๆ

 

"หล่มอสูร" เขาเคยได้ยินชื่อนี้มาจากหนังสือเล่มหนึ่งที่อยู่ในห้องลับอาคารนักปรุงยา

 

ว่ากันว่าหล่มอสูรนั้นเป็นสถานที่ที่มีขนาดใหญ่หลายพันไมล์ มันเป็นแหล่งที่อยู่ของสัตว์อสูรที่ใหญ่ที่สุดของดินแดนแห่งนี้

 

มีนักฝึกสัตว์มากมายต้องการที่จะแสวงโชค เพื่อค้นหาสัตว์อสูรที่ร้ายกาจมาเป็นสัตว์รบ

 

เมไจส่วนใหญ่มักจะเข้าไปเพียงแค่เขตกลางของหล่มอสูรเท่านั้น ไม่กล้าเข้าไปเขตในที่เป็นแหล่งที่อยู่ของราชันย์สัตว์อสูร

 

มีตำนานเล่าว่าราชันย์สัตว์อสูรที่อยู่ด้านในคือลูกหลานของสัตว์รบของเทพอักขระอดีต

 

เทพอักขระคือตัวตนที่เป็นจักรพรรดิระดับสูง สายเลือดของสัตว์รบของเทพอักขระนั้นจึงแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก กระทั่งสัตว์รบระดับสีทองที่แข็งแกร่งก็ไม่อาจจะเทียบได้

 

เมไจระดับกษัตริย์ก็ยังเกรงกลัวในการคงอยู่ของพวกมัน

 

เมอร์ลินคาดคะเนในใจว่าสัตว์อสูรที่อยู่เขตในของหล่มอสูรจะต้องมีพลังไม่ต่ำกว่าจ้าวภูเขาของเทือกเขาไร้ทัดทานอย่างแน่นอน

 

ไม่นานเมอร์ลินก็เดินทางมาถึงประตูมิติที่วอลอร์ดชุดคลุมสีทองแนะนำ

 

อาคารแห่งนี้มีประตูมิติอยู่หลายที่ แต่ละที่ล้วนเชื่อมต่อไปยังสถานที่สำคัญๆ ของดินแดนบาบิโลน เพื่อให้นักแก้ไขเดินทางไปทำภารกิจในสถานที่ต่างๆ ได้อย่างสะดวก

 

หากไม่มีภารกิจ เมไจที่ต้องการใช้ประตูมิติจะต้องจ่ายเป็นแต้มคะแนนศักดิ์สิทธิ์ถึงหนึ่งร้อยแต้ม

 

แต่สำหรับเมอร์ลิน หนึ่งร้อยแต้มคะแนนศักดิ์สิทธิ์นั้นไม่นับว่าเป็นอันใดในสายตาเขา

 

เมอร์ลินทำการจ่ายแต้มคะแนนศักดิ์สิทธิ์ให้กับผู้คุมประตู หลังจากนั้นพวกเขาก็ให้ตราสัญลักษณ์อันหนึ่งที่เป็นกุญแจที่จะให้กลับมายังอาคารสมาคมนักแก้ไข

 

ฐานะของเมอร์ลินในตอนนี้ น้อยคนที่จะรู้ พวกเขาจึงมองเด็กน้อยด้วยสายตาที่ดูแคลนเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้แสดงออกอย่างโจ่งแจ้ง

 

เมอร์ลินไม่แยแสต่อการกระทำของผู้คนรอบตัวเขาเลยแม้แต่น้อย เขายังคงสภาวะรอบตัวเหมือนผิวน้ำที่สงบนิ่ง ปราศจากอารมณ์ใดๆ

 

วูบ!

 

หลังจากที่เมอร์ลินผ่านเข้ามาภายในช่องว่างมิติ เขาก็ใช้ระยะเวลาหนึ่งในการเดินทาง

 

ในที่สุดก็มาถึงหล่มอสูร

 

เมื่อก้าวออกมาจากประตูมิติ เมอร์ลินก็พบว่าประตูมิติที่เขาผ่านเข้ามาคือประตูแห่งเดียวสำหรับสถานที่แห่งนี้

 

การที่จะกลับไป เมอร์ลินจะต้องใช้ประตูนี้เดินทางกลับเช่นกัน

 

เหตุผลที่เมอร์ลินมายังหล่มอสูร นั่นเพราะเขาต้องการที่จะทดสอบพลังของวิญญาณอักขระ

 

หล่มอสูรมีพื้นที่พันๆ ไมล์ ไม่ว่าจะเป็นเขตแดนชั้นใด มันก็เป็นสถานที่ที่กว้างใหญ่เป็นอย่างมาก

 

เมื่อมาถึงที่นี่ เมอร์ลินก็พบว่าเขาไม่ใช่คนเดียวที่ใช้ประตูมิตินี้

 

ยังมีเมไจหลายคนที่มาจากทุกๆ พื้นที่ในดินแดนมาบิโลนที่มาเสี่ยงโชคในสถานที่แห่งนี้

 

หลายคนมาเพื่อจับสัตว์อสูรไปเป็นสัตว์รบ และอีกหลายคนมาเพื่อล่าสัตว์อสูรเพื่อเอาชิ้นส่วนไปขายให้กับเมไจนักประดิษฐ์ เพื่อให้เมไจนักประดิษฐ์นำพวกมันไปเป็นวัตถุดิบที่สร้างเป็นเกียร์

 

ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใด หล่มอสูรก็นับเป็นสถานที่ที่เป็นแหล่งทรัพยากรที่ดีสำหรับเผ่าเทพ

 

เขตนอกของหล่มอสูรเป็นสถานที่ที่เต็มไปด้วยทะเลทราย บางที่นั้นเป็นป่ารก หรือบางที่นั้นเป็นทะเลสาบที่กว้างใหญ่ มันเป็นสถานที่ที่โอบรอบเขตกลางและเขตในมีขนาดกว้างขวางนับพันไมล์ ซึ่งเต็มไปด้วยเมไจที่แสวงโชค

 

เมไจส่วนใหญ่มักจะมาแสวงโชคที่เขตนอกของหล่มอสูร เพราะที่นี่มีสัตว์อสูรระดับที่ไม่แข็งแกร่งมากนัก เหมาะสำหรับเมไจฝึกหัดที่จะมาฝึกฝนการต่อสู้และเก็บเกี่ยวทรัพยากร

 

หลายคนที่ผ่านประตูมิติเข้ามามักจะจับกลุ่มกันเพื่อร่วมต่อสู้แล้วแบ่งผลประโยชน์

 

มีกลุ่มหนึ่งที่ต้องการชักชวนเด็กน้อยที่มาใหม่

 

แต่เมื่อพวกเขากำลังจะเข้าไปชวน ร่างของเด็กน้อยก็ทะยานทะลวงอากาศออกไปเสียแล้ว

 

"พวกเจ้าเห็นความเร็วนั้นหรือไม่? เด็กคนนั้นบินได้รวดเร็วมาก"

 

"เขาใช้เกียร์ระดับใดกันถึงได้บินได้เร็วขนาดนั้น"

 

"เขาจะต้องมาจากตระกูลใหญ่ มีเบื้องหลังที่ไม่ธรรมดา ข้าว่านั่นจะต้องเป็นเกียร์ระดับสีเขียวหรือไม่ก็สีม่วงอย่างแน่นอน เกียร์ธรรมดาย่อมไม่สามารถมีความเร็วขนาดนี้ได้"

 

กลุ่มที่ต้องการที่จะชักชวนเด็กน้อยมองร่างที่บินหายไปอย่างตื่นตะลึงและพวกเขากำลังถกเถียงเรื่องเกียร์ที่เด็กน้อยคนนั้นใช้

 

แต่แท้ที่จริงแล้วพวกเขาหารู้ไม่ว่าเมอร์ลินไม่ได้ใช้เกียร์ในการบิน ความเร็วของเกียร์ที่มีอยู่ของเขานั้นแทบจะเทียบไม่ได้เลยกับการใช้พลังต้นไม้ธาตุลมในการบินของเขา

 

ยิ่งต้นไม้ธาตุลมของเขาได้ผสานอักขระเวทย์ระดับศักดิ์สิทธิ์เข้าไปแล้ว ความเร็วในการบินยิ่งอยู่เหนือจินตนาการทั่วไป

 

เพียงเวลาไม่นานเมอร์ลินก็บินออกมานับร้อยไมล์

 

เขาพบเห็นแต่ทะเลทรายที่กว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา

 

ดีที่หนึ่งในคลังสมบัติของห้องลับนักปรุงยานั้นมีแผนที่ของหล่มอสูรบนทึกเอาไว้

 

แม้เมอร์ลินจะไม่ได้นำแผนที่นั้นออกมาจากคลังสมบัติ แต่ด้วยการมองเพียงครั้งเดียวของเขาก็สามารถจดจำรายละเอียดของแผนที่ได้อย่างแม่นยำ

 

เมอร์ลินจึงไม่รู้สึกกังวลใจเลยแม้แต่น้อยที่จะเข้าไปในส่วนลึกของหล่มอสูร

 

"ยังพอมีเวลาอีกสองสามวันที่ข้าจะอยู่ที่นี่" เมอร์ลินคิดในใจ

 

เบื้องล่างปรากฏสัตว์อสูรน้อยใหญ่ บางตัวมีขนาดเล็กเท่าหัวแม่มือ บางตัวมีขนาดใหญ่เท่าอาคารหลังหนึ่ง แต่ไม่ว่าพวกมันจะมีขนาดเท่าใด แต่ละตัวก็ล้วนเป็นสัตว์อสูรที่มีระดับไม่ต่ำกว่าระดับ 6 ทั้งสิ้น

 

อำนาจในพลังรบของพวกมันล้วนไม่แตกต่างจากจอมเวทย์คนหนึ่งเลยแม้แต่น้อย

 

หากจับพวกมันไปทำเป็นสัตว์รบ อย่างน้อยๆ เหล่าเมไจก็จะต้องได้สัตว์รบที่ไม่ต่ำกว่าระดับสีเงินอย่างแน่นอน

 

เมอร์ลินร่อนลงยังพื้นทรายที่มีสัตว์อสูรอยู่กลุ่มหนึ่ง

 

หนึ่งในนั้นเป็นสัตว์อสูรที่มีรูปร่างคล้ายงูสามเหลี่ยมที่มีสีสันสดใส ลวดลายสีเหลืองและแดงเป็นปล้องๆ นั้นบ่งบอกว่ามันเป็นสัตว์อสูรที่มีพิษร้าย

 

แม้ว่ามันจะมีขนาดเท่ากับหนึ่งช่วงแขน แต่การเคลื่อนที่ของมันนั้นกลับรวดเร็วเป็นอย่างมาก

 

เมื่อเมอร์ลินร่อนตัวลงมา สัตว์อสูรงูตัวนั้นก็เห็นเมอร์ลินเป็นศัตรูโดยธรรมชาติทันที

 

บึม!

 

เสียงการเคลื่อนที่ราวกับจะทะลวงอากาศระเบิดขึ้นอย่างรวดเร็ว

 

ความเร็วของมันนั้นนับว่าจัดอยู่ในระดับที่น่าหวาดกลัว

 

แต่น่าเสียดายที่คู่ต่อสู้ของมันนั้นคือเมอร์ลิน

 

ด้วยอำนาจของต้นไม้ร้อยปีธาตุลม ด้วยความเร็วระดับนี้จึงไม่สามารถคุกคามเมอร์ลินได้

 

เด็กน้อยพลิกฝ่ามือและเรียกดวงแสงที่มีวิถีอักขระไหวเวียนออกมา

 

การปรากฏตัวของวิญญาณอักขระถึงทำให้งูตัวนั้นรู้สึกสั่นสะท้าน

 

สัญชาติญาณของมันร้องเตือนออกมาด้วยความหวาดกลัว รู้สึกถึงพลังคุกคามของดวงแสงดวงนั้น

 

สัตว์อสูรงูพุ่งตัวมุดลงพื้นทรายรีบหนีในทันใด

 

ใบหน้าของเมอร์ลินแสยะรอยยิ้มออกมาและโยนวิญญาณอักขระออกไป

 

"คิดว่าจะหนีข้าได้หรอ?"

 

วิญญาณอักขระพุ่งออกไปยังเป้าหมายอย่างรวดเร็ว

 

เมอร์ลินแผ่อำนาจพลังอักขระออกไปเพื่อระบุตำแหน่งเป้าหมาย

 

วิญญาณอักขระเคลื่อนที่ด้วยความเร็วแสง

 

พริบตาก็เคลื่อนที่พุ่งเข้าสู่ร่างของสัตว์อสูรงูที่อยู่ใต้ดิน

 

พุซึ!

 

ในตอนนั้นเองวิญญาณอักขระก็เคลื่อนที่เข้าสู่แกนพลังของสัตว์อสูรงู

 






.....................................................................

ปัจจุบันกลุ่มลับถึงกลุ่มที่ 10 ภาค 4
อ่านต่อจากเด็กดีเริ่มอ่านที่กลุ่มที่ 6
หากสนใจอ่านต่อล่วงหน้าสามารถติดต่อเข้ากลุ่มลับได้ที่ เพจเซียนจอมเวทย์
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.039K ครั้ง

29,586 ความคิดเห็น

  1. #27998 DDGanesh (@DDGanesh) (จากตอนที่ 283)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 13:33

    THANK YOU

    #27998
    0
  2. #27864 Lov3 Me :) (@yui068640062) (จากตอนที่ 283)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 18:37
    ขอบคุณค่ะ
    #27864
    0
  3. #27856 ภูติที่โบยบิน (@A-loveless) (จากตอนที่ 283)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 02:05
    จับมันมา 55
    #27856
    0
  4. #27850 noomnim66 (@noomnim66) (จากตอนที่ 283)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 19:28
    ตัดตอน แบบค้างๆ 555
    #27850
    0
  5. #27848 Thank You (จากตอนที่ 283)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 19:09

    ขอบคุณครับ

    #27848
    0
  6. #27847 Shadow Reader ♡♡ (@batamana) (จากตอนที่ 283)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 18:30

    กำลังมันเลยยยยยย

    #27847
    0
  7. #27846 Po_I.O.po (@potachai) (จากตอนที่ 283)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 18:17

    รอจ้าาาาาา
    #27846
    0
  8. #27845 Nista0227 (@Nista0227) (จากตอนที่ 283)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 17:34
    สนุกมากๆๆๆ
    #27845
    0
  9. #27844 Kn_nann (@Kn_nann) (จากตอนที่ 283)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 17:16
    ฮ่า ฮ่า ฮ่า ค้างว้อยยยย
    #27844
    0
  10. #27843 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 283)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 14:38
    ถือว่าเป็นอาวุธสังหารได้เลย
    #27843
    0
  11. #27842 Noong7 (@Noong7) (จากตอนที่ 283)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 14:21
    สร้างกองกำลังลับบบบบ
    #27842
    0
  12. #27840 MarkTheLegend (@MarkTheLegend) (จากตอนที่ 283)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 13:46
    สนุกมาก ค้างอีกแล้ว 555
    #27840
    0
  13. #27839 Saku442274 (@Saku442274) (จากตอนที่ 283)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 13:16
    งือๆจะเอางูไปทำอะไรหรอเมอร์ลิน?
    #27839
    0
  14. #27838 siney (@asakurayo2004) (จากตอนที่ 283)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 13:00
    นึกว่าจะเลื่อนระดับอีกรอบ
    #27838
    0
  15. #27837 conun5557 (@conun5557) (จากตอนที่ 283)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 12:28
    และก็ อด เพราะมีกบกระโดดถีบ งูตาย
    #27837
    0
  16. #27835 ddlovepp (@puilikedd) (จากตอนที่ 283)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 12:03
    จ้า ค้างจ้า รอออ
    #27835
    0
  17. #27834 pinya1 (@pinya1) (จากตอนที่ 283)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 11:42

    ขอบคุณจ้ส
    #27834
    0
  18. #27833 FanUj (@FanUj) (จากตอนที่ 283)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 11:12

    สองตอนรวดก็ยังรู้สึกว่าไม่พออะไรท์(^^)
    #27833
    0
  19. #27832 ASaomsin_2547 (@ASaomsin_2547) (จากตอนที่ 283)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 11:04
    สนุกมากๆค่าาาา
    #27832
    0
  20. #27831 boat489 (@boat489) (จากตอนที่ 283)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 10:49
    ขอบคุณครับ
    #27831
    0
  21. #27830 baimon2003 (@baimon2003) (จากตอนที่ 283)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 10:47
    รอตอนต่อไป
    #27830
    0
  22. #27829 masternay25452 (@masternay25452) (จากตอนที่ 283)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 10:46
    ต่อออ ๆ
    #27829
    0