ตอนที่ 262 : ภาค 3.2 ตอนที่ 100

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11819
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1070 ครั้ง
    16 ก.พ. 62

บางสิ่งกำลังเกิดการเปลี่ยนแปลง มันทำให้เมอร์ลินถึงกับรู้สึกร้อนรน

 

เมอร์ลินรีบเร่งกลับไปยังอาคารนักปรุง เมื่อไปถึงเขาก็เดินเข้าไปในห้องมิติเฉพาะห้องหนึ่งทันที

 

ภายในห้องของอาคารซีกนี้มีเมอร์ลินเป็นผู้ปกครอง เขาได้รับอนุญาตจากผู้คุมกฎโยดาให้สามารถใช้ได้ทุกห้องที่อยู่ภายในอาคารซีกนี้

 

ทันทีที่มาถึง

 

เมอร์ลินก็กระตุ้นแหวนเวทย์ของเขาและปลดปล่อยบางสิ่งออกมาทันที

 

พุ่ง!

 

ลำแสงที่หลากสีพวยพุ่งออกมาอย่างรุนแรง

 

กลางอากาศเกิดการสั่นสะเทือน ร่างของนกน้อยตัวหนึ่งล่องลอยอยู่ท่ามกลางพลังทรงกลมที่มีคลื่นกระเพื่อมออกมาเป็นระลอกๆ

 

"แอรีส"

 

สิ่งที่พุ่งออกจากแหวนเวทย์วงหนึ่งของเมอร์ลินก็คือแอรีส เจ้าสัตว์เลี้ยงตัวน้อยของเมอร์ลินนั่นเอง

 

นกน้อยลอยเคว้งคว้างอยู่กลางอากาศ รอบตัวของมันมีคลื่นพลังที่รุนแรงแผ่ออกมา

 

ครานั้นเองทั่วร่างของนกน้อยก็ปรากฏสายฟ้าสีรุ้งสาดซัดกระจายไปทั่ว

 

ปัง! ปัง! ปัง!

 

ชั้นบรรยากาศถูกสายฟ้าสีรุ้งโจมตี ช่องว่างภายในอากาศทรุดลงอย่างฉับพลัน

 

ความรุนแรงนี้กระทั่งสามารถเขย่ามิติแห่งนี้ได้

 

โครม!

 

เมอร์ลินถอยออกมาอย่างใจเย็น สายตาของเขาจับจ้องไปที่แอรีสอยู่ตลอดเวลา

 

"ดูเหมือนว่าเจ้านกน้อยตัวนั้นกำลังอยู่ในช่วงเวลาสำคัญ มันกำลังจะตีฝ่าทะลวงขอบเขตของสัตว์อสูรระดับ 9"

 

เมอร์ลินคาดเดาสถานการณ์

 

ในตอนที่แอรีสได้รับพลังของซามัว ตั้งแต่นั้นมามันก็ปิดด่านอยู่แหวนเวทย์และไม่ออกมาอีกเลย

 

เมื่อเวลาผ่านไป ไม่น่าเชื่อว่าวันนี้มันกำลังจะโจมตีขอบเขตเพื่อทะลวงสู่ขอบเขตใหม่ของสัตว์อสูร

 

เหตุการณ์นี้สร้างความตื่นเต้นให้กับเมอร์ลินเป็นอย่างมาก เนื่องจากแอรีสได้ทำพันธะสัญญากับเมอร์ลิน มันจึงได้กลายเป็นสัตว์เลี้ยงของเขา

 

หากแอรีสสามารถทะลวงขอบเขตระดับ 9 ได้ อย่างน้อยๆ เมอร์ลินก็ได้รับเสริมที่เป็นตัวตนที่อยู่ในขอบเขตมหาจอมเวทย์

 

มันสามารถเป็นไพ่ตายในช่วยชีวิตของเขาได้

 

ทว่าในตอนนั้นเอง

 

ปัง! ปัง! ปัง!

 

สายฟ้าสีรุ้งพลันบังเกิดความปั่นป่วน ร่างของนกน้อยแอรีสปรากฏพลังที่ยุ่งเหยิง บนตัวปรากฏยอดของต้นไม้แทรกแซมออกมา

 

ทั่วบริเวณกลายเป็นถูกปกคลุมไปด้วยพืชหญ้าที่เติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว

 

กลิ่นอายธาตุไม้สาดซัดไปตัวบริเวณ

 

"แย่แล้ว ดูเหมือนเจ้านกน้อยกำลังจะเกิดปัญหา" ในแววตาของเมอร์ลินมีความตนก

 

เขาใช้พลังของดวงตาเลเมเกทันสอดส่องตรวจสอบนกน้อยแอรีสทันที

 

ภายใต้อำนาจของดวงตาเลเมเกทัน ภาพที่เมอร์ลินมองเห็นนั้นลึกซึ้งเป็นอย่างยิ่ง การกวาดสายตาของเขาครั้งหนึ่งสามารถมองเห็นทุกจุดอย่างละเอียดถี่ยิบ

 

"หืม..." เด็กน้อยคำรามเสียงต่ำออกมา หัวคิ้วทั้งสองขมวดมุ่นเป็นปุ่ม

 

"นกน้อยตัวนี้ช่างโลภมาก การกลืนกินพลังของซามัวโดยไม่รอให้มันย่อยเสียก่อน นั่นนับว่าประมาทพลังของสัตว์อสูรระดับ 9 เกินไป เพราะความรีบร้อนของเจ้ามันจึงเกิดปัญหาเช่นนี้ขึ้น" เมอร์ลินเอ่ยตำหนินกน้อย

 

ในตอนนั้นเอง

 

นิ้วชี้ข้างขวาของเมอร์ลินก็กระพริบถี่ๆ และชี้ไปยังร่างของนกน้อยแอรีสอย่างเย็นชา

 

ซูม!

 

ต้นไม้ห้าร้อยปีธาตุไม้สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ลำแสงสีเขียวที่ราวกับแก่นแท้พุ่งออกไปยังร่างของนกน้อย

 

พุซึ!

 

ลำแสงนี้ไม่ใช่ลำแสงทำลายล้าง แต่ทรงกันข้ามมันกลับสามารถช่วยเหลือนกน้อยแอรีสได้

 

พรึม!

 

อากาศเกิดการสั่นไหว พลังที่อยู่รอบๆ แอรีสเคลื่อนตัวอย่างปั่นป่วน ลำแสงสีเขียวของเมอร์ลินคอยควบคุมสภาวะการตีฝ่าพลังของแอรีสเอาไว้

 

เวลาผ่านไปครึ่งวัน

 

ในตอนนั้นเอง ห้องในมิติก็ถูกย้อมไปด้วยแสงสีเขียวที่บาดตา

 

ในที่สุดแอรีสก็มาถึงขั้นตอนสุดท้ายของการโจมตีขอบเขต

 

ปัง!

 

ท้องฟ้าอากาศรอบๆ คล้ายกับรับความกดดันนี้ไม่ไหว สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ก่อให้เกิดคลื่นสนั่น

 

แสงสีเขียวทั้งหมดถูกระเบิดออกมาในคราเดียว ห้องทั้งห้องเต็มไปด้วยแสงสว่างจ้าจนไม่สามารถลืมตาได้อีกต่อไป

 

ท่าทางของเมอร์ลินยังคงสงบเยือกเย็น สีหน้าดูค่อยๆ ผ่อนคลาย

 

จิ๊บ! จิ๊บ! จิ๊บ!

 

เสียงของแอรีสดังออกมา

 

เมื่อแสงทั้งหมดจางหาย เมอร์ลินก็ได้เห็นร่างของนกน้อยอย่างชัดเจน

 

มุมปากของเด็กน้อยถูกยกเป็นรอยยิ้ม

 

"มานี่สิแอรีส" เมอร์ลินสูดลมหายใจเข้าลึกและเอ่ย

 

ในตอนนั้นเองนกน้อยที่แสนรู้ความก็บินโผล่ลงมาเกาะลงบนที่หลังมือของเด็กน้อย กรงเล็บที่แหลมคมจิกไปที่เนื้อบางของเมอร์ลิน หากเขาไม่ได้ฝึกวิชากายาศักดิ์สิทธิ์ก็ไม่แน่ว่ากรงเล็บของนกน้อยตัวนี้อาจจะทำอันตรายเขาได้

 

เมื่อทะลวงเข้าสู่ขอบเขตระดับ 9 ร่างกายของนกน้อยก็เกิดความเปลี่ยนแปลง บนหัวของมันมีเขาที่มีลักษณะเหมือนเขาของกวางโผล่ขึ้นสองข้าง กระนั้นแล้วร่างของมันยังเล็กลงกว่าเดิมเป็นเท่าตัว

 

"แต่เดิมเข้ามีรูปร่างท่าหนึ่งฝ่ามือ กลับมาตอนนี้แทนที่เจ้าจะมีรูปร่างเปลี่ยนเป็นมนุษย์ แต่กลับมีขนาดลดลงยิ่งกว่าเดิมเสียด้วยซ้ำ ด้วยขนาดเพียงครึ่งฝ่ามือ รูปร่างของเขาช่างดูไม่หน้าเกรงขามเมื่อเทียบเท่ากับพลังรบของเขาเลย" เมอร์ลินกล่าวอย่างยิ้มๆ

 

นกน้อยแอรีสมีท่าทีที่ไม่พอใจเล็กน้อย จะงอยปากของมันจิกลงไปที่เนื้อของเมอร์ลินอย่างหยอกล้อ

 

หากเป็นคนธรรมดาทั่วไป การจิ๊กนี้อาจนับได้ว่ามีพลังเทียบเท่าพลังของจอมเวทย์เสียด้วยซ้ำ แต่เมอร์ลินที่ฝึกฝนกายาศักดิ์สิทธิ์มาได้ระดับหนึ่ง จึงทำให้การหยอกล้อของนกน้อยไม่มีผลใดๆ ต่อเขา

 

เมอร์ลินยิ้มและเอ่ย

 

"เจ้านี่ช่างแสนซน" เขาใช้มืออีกข้างหนึ่งลูบไปที่หัวของแอรีสเบาๆ อย่างเอ็นดู

 

นกน้อยแอรีสดูเหมือนจะชอบใจไม่น้อย

 

"เห้อ ... เจ้ารู้ไหมว่าเจ้าทำให้ข้าเสียเวลาไปครึ่งวัน ตอนนี้ข้ายังมีบางสิ่งที่ต้องทำ ... มานี่ ข้าจะหาที่อยู่ใหม่ให้กับเจ้า"

 

กล่าวจบเมอร์ลินก็เรียกสิ่งของสิ่งหนึ่งออกมาจากแหวนเวทย์

 

พรึบ!

 

ในตอนนั้นเอง ม้วนกระดาษม้วนหนึ่งก็ปรากฏ

 

มันคือม้วนกระดาษอักขระ สิ่งของที่เอาไว้ใช้เก็บสัตว์รบอักขระ

 

จากที่เมอร์ลินได้เรียนรู้ว่าภายในม้วนอักขระนั้นเป็นสถานที่ที่ดีในการเก็บสัตว์

 

ข้างในม้วนกระดาษอักขระนั้นราวกับโลกอีกโลกหนึ่ง มันถูกเชื่อมต่อกับอีกมิติหนึ่งที่เมไจสร้างขึ้น

 

ยิ่งพลังของเมไจคนนั้นแข็งแกร่งมากเท่าไหร่ สถานที่ภายในก็จะดูดีมากขึ้น อีกทั้งยังเป็นประโยชน์ต่อสัตว์ที่เข้าไปอยู่ไม่น้อย

 

เมอร์ลินจึงใช้พลังอักขระขั้นสีม่วงของเขาสร้างม้วนกระดาษอักขระนี้ขึ้นมา

 

แต่กว่าที่เขาจะสามารถสร้างมันขึ้นมาได้ เขาก็ได้ลงทุนลงแรงไปกับมันไม่น้อย

 

แม้เมอร์ลินจะอยู่ในระดับขั้นสีม่วง แต่ความยากในการสร้างม้วนกระดาษอักขระก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น ยิ่งสิ่งนั้นเป็นสิ่งของที่ดีเท่าไหร่ วิถีกรรมและโอกาสที่จะสร้างสำเร็จก็ต้องยากขึ้นเท่านั้น

 

แต่ทว่า แอรีสที่เห็นม้วนกระดาษอักขระ มันก็มีท่าทีที่ขยะแขยง แสดงความดื้อรั้นออกมา

 

"ลองเข้าไปก่อน ข้าสามารถรับรองได้ว่าเจ้าต้องชอบมัน หากเจ้าไม่ชอบข้าจะไม่ฝืนใจเจ้า" เมอร์ลินกล่าวอย่างยิ้มๆ

 

ในที่สุดนกน้อยแอรีสก็ตกลง

 

ทันทีที่เมอร์ลินกางม้วนกระดาษออก มันบินพุ่งตัวเข้าไปในม้วนกระดาษอักขระด้วยตัวของมันเอง

 

พริบตาม้วนกระดาษอักขระของเมอร์ลินก็ปรากฏภาพนกน้อยที่บินว่อนกลางป่าเขาอย่างแช่มชื่น

 

การแสดงออกของมันนั้นมีความสุขเป็นอย่างมาก

 

"ข้าบอกแล้วว่าเจ้าต้องชอบมัน"

 

นกน้อยขยับปากไปมากและบินไปรอบๆ ภาพวาดอย่างร่าเริง

 

ในม้วนกระดาษอักขระปรากฏลายเส้นที่ปรากฏภาพของนกน้อยและขุนเขาเคลื่อนไหวไปมาราวกับมีชีวิต

 

เมื่อเสร็จเรื่องของแอรีสแล้ว เมอร์ลินก็ทำตามความตั้งใจเดิม เขาเดินออกจากอาคารปรุงยาและมุ่งหน้าไปที่อาคารส่วนกลางในทันที

 

ภาพบรรยากาศเหมือนเมื่อตอนเช้าเกิดขึ้นอีกครั้ง

 

ผู้คนต่างมองไปที่เด็กน้อย ไม่ว่าเขาจะเคลื่อนไหวไปทางไหน ก็ล้วนถูกสายตานับไม่ถ้วนจับจ้อง

 

ในตอนนี้ชื่อของจอบเสียบนับว่าโดดดังเป็นอย่างมาก จนคนส่วนมากแทบจะจำชื่อจริงของเขาไม่ได้แล้ว ทุกคนต่างเรียกเขาว่าจอมเสียบกันทั้งนั้น

 

เมอร์ลินใช้เวลาไม่นาน ในที่สุดเขาก็เดินทางมาถึงอาคารส่วนกลาง

 

สถานที่แห่งนี้ใหญ่โตโอ่โถง

 

อาคารส่วนกลางเปรียบเสมือนศูนย์รวมขอบศูนย์ฝึกเมไจ สถานที่แห่งนี้เป็นสิ่งก่อสร้างที่ใหญ่โต ขนาดของมันสามารถเทียบได้เท่ากับเทือกเขาแห่งหนึ่งเลยทีเดียว

 

เพียงแค่ห้องโถงต้อนรับของมันก็สามารถกล่าวได้ว่ามันมีขนาดเท่ากับภูเขาลูกหนึ่งได้แล้ว

 

สถาปัตยกรรมต่างๆ ล้วนตระกานตาวิจิตรพิสดาร

 

ทั้งหมดนี้ล้วนถูกสร้างขึ้นด้วยฝีมือของเมไจนักก่อสร้างที่ยิ่งใหญ่

 

เมอร์ลินมาถึงห้องโถงใหญ่ สีหน้าสงบนิ่ง บรรยากาศรอบๆ ตัวเขาให้ความรู้สึกห่างไกลผู้คน

 

แม้ว่าเขาจะเป็นเด็กน้อย แต่ชื่อเสียงของเขานั้นสามารถทำให้คนหยุดมองเขาได้

 

"นั่นมันจอมเสียบ"

 

"นี่น่ะหรือจอมเสียบ เขามาที่นี่ทำไมกัน?"

 

"เจ้าอย่าโง่ไปหน่อยเลย เขาพึงได้คะแนนศักดิ์สิทธิ์มาสองหมื่นคะแนน แน่นอนว่าเขาต้องมาซื้อหาสิ่งของในร้านค้าศักดิ์สิทธิ์"

 

"จริงด้วย ข้าดันลืมไปเสียได้"

 

การที่เมอร์ลินปรากฏตัวที่นี่ ไม่ได้สร้างความประหลาดใจให้กับผู้คนมากนัก เพราะคนส่วนใหญ่ล้วนรู้จุดประสงค์การมาของเด็กน้อยกันดีอยู่แล้ว

 

ในตอนนั้นเอง ก็มีหญิงสาวใจกล้าผู้หนึ่งเธอกล้าที่จะเดินเข้าหาจอมเสียบผู้มีชื่อเสียงเลื่องลือ

 

"สวัสดีท่านผู้ทรงเกียรติ ไม่ทราบว่าท่านต้องการมองหาสิ่งใด ข้าชื่อเมอา ได้รับภารกิจต้อนรับอยู่ที่นี่ หากท่านมีคำถาม ข้าสามารถตอบคำถามของท่านได้" หญิงสาวในชุดรวดรูปสีน้ำตาลเอ่ยอย่างมีเสน่ห์

 

เมื่อเห็นจอมเสียบเดินเข้ามา เมอาไม่ลังเลที่จะให้บริการเด็กน้อย

 

"ข้าต้องการดูของในร้านค้าศักดิ์สิทธิ์" เมอร์ลินกล่าวถึงจุดประสงค์ในการมาของเขา ท่าทีที่เย็นชาของเขานั้นสร้างระยะห่างให้กับผู้คนได้เป็นอย่างดี

 

แต่ทว่ากลับไม่ใช่เมอาคนนี้

 

"ตามที่ท่านต้องการ เชิญทางนี้ข้าจะนำทางท่านไปที่ห้องร้านค้าศักดิ์สิทธิ์" เมอาแสดงออกอย่างนอบน้อม

 

เมอร์ลินเดินตามเมอาไปอย่างไม่คิดอะไร เขานั้นยินดีที่จะให้หญิงสาวนำทาง มิหนำซ้ำในใจเขายังคิดว่าหลังจากที่เขาต้องออกจากอาคารแห่งนี้ เขาจะตบรางวัลให้เธอบ้างสักเล็กน้อย

 

เมอาพาเมอร์ลินไปที่ทางเดินยาวที่ทำมาจากคริสตัน

 

เมื่อเท้าของคนทั้งสองแตะไปที่ทางเดินนั้น ร่างของพวกเขาก็ล่องลอยไปตามเส้นทางโดยที่ไม่ต้องออกแรงเดิน

 

ในตอนแรกเมอาต้องการเห็นสีหน้าประหลาดใจของเด็กน้อย

 

แต่ทว่าเมอร์ลินนั้นเย็นชาเกินไป

 

สีหน้าของเขาไม่ได้เป็นเหมือนเด็กทั่วๆ ไป ตั้งแต่ต้นจนจบสีหน้าของเขาดูไม่เปลี่ยนแปลงไปเลยแม้แต่น้อย

 

เมื่อเดินทางไปได้ระยะหนึ่ง เมอร์ลินก็สังเกตเห็นบางจุดในห้องอีกห้องหนึ่ง

 

"ที่นี่มีตลาดมืดด้วยหรือ?" น้ำเสียงที่เย็นชาเอ่ยออกมาอย่างสงสัย

 

เมอายิ้มและเอ่ย

 

"ถูกต้องแล้ว ที่นี่มีตลาดมืดตั้งอยู่ ความจริงแล้วในทุกๆ ศูนย์ฝึกเมไจหรือว่าอาคารเมไจประจำเมือง ทุกๆ ที่ ล้วนมีทั้งตลาดมืดและแท่งอักขระปริศนา ส่วนร้านค้าศักดิ์สิทธิ์นั้นจะมีเพียงศูนย์ฝึกเมไจทั้งสี่เท่านั้นที่มีตั้งอยู่" เมอาอธิบายด้วยรอยยิ้ม

 

"อืม ... ที่นี่มีแท่งอักขระปริศนาอยู่ด้วย?"

 

"แน่นอนว่ามี" เมอารู้สึกชอบใจที่เมอร์ลินเอ่ยถาม เพราะการแสดงออกที่เย็นชาของเขานั้นได้สร้างระยะทางที่ทำให้คนยากจะเขาถึงเป็นอย่างมาก เมื่อเขาเอ่ยถาม เมอาก็รู้สึกว่าระยะทางนั้นสั้นลง

 

เมื่อกล่าวถึงแท่งอักขระปริศนาเมอร์ลินก็เกิดความรู้สึกสนใจ

 

"เช่นนั้นก็พาข้าไปที่นั่นก่อนแล้วพวกเราค่อยไปร้านค้าศักดิ์สิทธิ์"

 

เมื่อได้ยินดังนั้นเมอาก็ไม่ได้เอ่ยขัดใดๆ เธอนำเมอร์ลินไปที่ห้องแท่งอักขระปริศนาทันที

 

ทันทีที่มาถึงเมอร์ลินก็พบว่าแท่งปริศนาของศูนย์ฝึกเมไจนั้นยิ่งใหญ่กว่าอาคารเมไจประจำเมืองกีรันเป็นอย่างมาก

 

ภายในห้องแห่งนี้ปรากฏบันใดวนเป็นชั้นๆ และแท่งสูงมากมายตั้งตระหง่านอย่างตระกานตา

 

พื้นที่ของมันราวกับจะสามารถยกภูเขาลูกหนึ่งมาไว้ที่นี่

 

อักขระมากมายเคลื่อนที่อยู่ภายในแท่งอักขระปริศนา

 

มีผู้คนมากมายอยู่ที่นี่ หลายแท่งถูกรายล้อมไปด้วยผู้คุมกฎเป็นส่วนใหญ่ แต่กระนั้นก็มีเมไจฝึกหัดจำนวนไม่น้อยที่มาคอยสอดส่องและค้นหาภารกิจที่พวกเขาสามารถทำได้

 

"ให้ข้าไปดูพวกมัน"

 

เมอร์ลินเดินนำไปยังแท่นอักขระปริศนาแท่งต่างๆ ในแต่ละพื้นที่แท่งอักขระปริศนาจะถูกจัดเป็นหมวดหมู่ตามสาขาของเมไจ

 

แท่งอักขระปริศนาเหล่านี้จะถูกจัดเป็นส่วนๆ แต่ล้วนล้วนแต่มีผู้คนรายล้อม

 

แม้แท่งอักขระปริศนาจะมีนับพัน แต่นั่นก็ยังไม่มากพอสำหรับความต้องการของผู้คน

 

เมอร์ลินได้เดินไปยังแท่งอักขระปริศนาต้นหนึ่ง พื้นที่แห่งนี้ไม่ค่อยมีคนซักเท่าไหร่นัก

 

"ดูเหมือนว่าแท่งอักขระปริศนาแท่งนี้จะดูแตกต่างจากแท่งอื่นๆ"

 

เมอร์ลินมองดูอย่างสังเกต แท่งอักขระปริศนาแท่งนี้มีขนาดใหญ่โตมโหฬาร อีกทั้งยังมีลวดลายที่แปลกตาแตกต่างจากแท่งอักขระปริศนาทั่วไป

 

เมื่ออ่านข้อความในแท่งอักขระปริศนา เมอร์ลินก็พบข้อความที่น่าสนใจ

 

"หือ... คำถามนี้มีรางวัลตั้งไว้ถึงหนึ่งแสนคะแนนศักดิ์สิทธิ์" ในจำนวนข้อความมากมาย เมอร์ลินได้พบคำถามที่ตั้งเงินรางวัลไว้สูงอย่างไม่น่าเชื่อ

 

หนึ่งแสนคะแนนศักดิ์สิทธิ์! คำถามนี้ช่างมีมูลค่ามากมายนัก

 

"จงค้นหาความหมายของอักขระตัวนี้"

 

สายตาที่แหลมคมของเด็กน้อยจ้องไปยังอักขระที่เป็นโจทย์ที่ให้เงินรางวัลมูลค่าสูง

 

"นี่มัน ..." ดวงตาสีน้ำเงินเบิกกว้างขึ้น ภายในใจรู้สึกตื่นเต้นอย่างห้ามไม่ได้

 

"อักขระวิญญาณ! อักขระตัวนี้คืออักขระวิญญาณ มิหนำซ้ำมันยังเป็นอักขระวิญญาณที่ข้าเคยเรียนรู้มาจากกำแพงสีม่วง" ภายในใจของเมอร์ลินรู้สึกลิงโลด

 

หากนี่ไม่ใช่โชค จะเรียกว่าอะไรได้อีก

 

เขาสามารถตอบคำถามในข้อนี่ได้ และเขาสามารถได้รับคะแนนศักดิ์สิทธิ์ถึงหนึ่งแสนคะแนน

 

"เมอามานี่หน่อย" เมอร์ลินเรียกหาเมอา

 

"มีอะไรหรือท่านผู้ทรงเกียรติ"

 

"ข้าจะตอบคำถามเหล่านี้ได้อย่างไร?" เมอร์ลินเอ่ยถามการตอบคำถามของแท่งอักขระปริศนา

 

หลังจากนั้นเมอาก็ได้อธิบายการตอบคำถามอย่างละเอียด เสร็จแล้วเมอร์ลินก็ไล่หญิงสาวออกไปแล้วทำท่าทีเดินหาแท่งอักขระปริศนาอย่างสนใจ

 

ในตอนนั้นเอง ในสถานการณ์ที่ลับตาคนเมอร์ลินก็แอบเขียนคำตอบส่องไปยังแท่งอักขระปริศนาแท่งนั้น

 

เวิง!

 

คำตอบถูกส่งไปยังผู้จ้างวาน ทันทีที่คำตอบถูกส่งมาผู้จ้างวานก็ใช้เวลาตรวจคำตอบอย่างถี่ถ้วน

 

อีกฟากหนึ่งของดินแดน เมไจผู้เฒ่าที่มีฐานะอยู่ในระดับกษัตริย์คนหนึ่งกำลังกระโดดตื่นเต้นดีใจ

 

เขารู้สึกยินดีเป็นอย่างมากที่มีคนสามารถตอบคำถามของเขาได้ คำถามที่เขาใช้เวลาหลายสิบปีในการศึกษา ในที่สุดมันก็เป็นผลสำเร็จ

 

เมื่อคำตอบนั้นถูกต้อง คะแนนศักดิ์สิทธิ์ก็ถูกโอนถ่ายไปยังผู้ตอบคำถามทันที

 

ในเวลาเดียวกันนั้นเอง เมไจระดับกษัตริย์ที่อยู่ในหลายพื้นที่ก็ได้ทราบว่าคำถามข้อนี้ถูกตอบอย่างถูกต้องเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

 

"เป็นเมไจระดับสูงผู้ใดกันที่สามารถตอบคำถามนี้ได้?" เมไจระดับกษัตริย์คนหนึ่งกล่าวอย่างสงสัย

 

เมไจระดับกษัตริย์ในอีกหลายๆ พื้นที่ก็รู้สึกเช่นนี้เช่นเดียวคน หลายคนต้องการค้นหาผู้ตอบคำถาม แต่น่าเสียดายที่ไม่มีใครสามารถระบุได้

 

คงจะมีแต่เมไจระดับตำนานเท่านั้นถึงจะมีความสามารถนี้อยู่บ้าง

 

ความวุ่นวายเกิดขึ้นในชั่วพริบตา เมไจระดับกษัตริย์หลายคนต้องการรู้ที่มาของผู้ตอบคำถามนี้

 

 






.....................................................................

ปัจจุบันกลุ่มลับถึงกลุ่มที่ 9 ภาค 4
อ่านต่อจากเด็กดีเริ่มอ่านที่กลุ่มที่ 5
หากสนใจอ่านต่อล่วงหน้าสามารถติดต่อเข้ากลุ่มลับได้ที่ เพจเซียนจอมเวทย์
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.07K ครั้ง

29,455 ความคิดเห็น

  1. #27976 DDGanesh (@DDGanesh) (จากตอนที่ 262)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 23:59

    THANK YOU

    #27976
    0
  2. #27172 3sandy (@hamony777) (จากตอนที่ 262)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:24
    เส้นทางทำเงิน555
    #27172
    0
  3. #27144 siney (@asakurayo2004) (จากตอนที่ 262)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:28
    เอาแล้ววววว
    #27144
    0
  4. #27143 Gouyjeng (@Gouyjeng) (จากตอนที่ 262)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:51
    อะเมซิ่งเมอร์ลิน 555
    #27143
    0
  5. #27142 Thank You (จากตอนที่ 262)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:44

    ขอบคุณครับ

    #27142
    0
  6. #27138 panter01 (@panter01) (จากตอนที่ 262)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:02

    อ่านถึงตอนนี้แล้วมีอาการอยากอ่านต่อเรื่อยๆ

    #27138
    0
  7. #27137 จิล (จากตอนที่ 262)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:53

    เดี๋ยวได้โดนรุมจีบแน่เลยเมอร์ลิน


    #27137
    0
  8. #27136 boynareta (@boynareta) (จากตอนที่ 262)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:55
    ส้มหล่น
    #27136
    0
  9. #27135 SATANGnaphatsorn (@SATANGnaphatsorn) (จากตอนที่ 262)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:11
    เมอร์ลินนนนนายเว่อมั่กกกก
    #27135
    0
  10. #27134 now108 (@now108) (จากตอนที่ 262)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:29
    วิธีการหาเงินได้เร็วอยุ่ข้างน้านี้เอง^^
    #27134
    0
  11. วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:09
    ไล่ตอบทุกอันนี่ รวยเลยนะ 55555
    #27133
    0
  12. #27132 quinn_811 (@quinn_811) (จากตอนที่ 262)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:58
    ตอบจนกว่าจะซื้อตำราได้เลย555
    #27132
    0
  13. #27131 pick-17 (@pick-17) (จากตอนที่ 262)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:33

    แหล่งฟาร์มเงินแห่งใหม่ มีปัญญาเปรียบดั่งทรัพย์!!!!! 555555
    #27131
    0
  14. #27130 IngArisra (@IngArisra) (จากตอนที่ 262)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:05
    ขอบคุณค่ะ
    #27130
    0
  15. #27128 ZinCyan (@ZinCyan) (จากตอนที่ 262)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:19
    ไล่ตอบทุกแท่นเลยจ้า 5555555555555
    #27128
    0
  16. #27127 Noong7 (@Noong7) (จากตอนที่ 262)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:02
    แหล่งรายได้แหล่งใหม่ เสร็จโจรรรร555
    #27127
    0
  17. #27126 Nidmitsu789 (@Nidmitsu789) (จากตอนที่ 262)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:09

    555 สนุก และลุ้นไปด้วย

    รอตอนต่อไปอยู่ค่ะ

    #27126
    0
  18. #27125 F9tiss (@F9tiss) (จากตอนที่ 262)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:34
    วุ่นวายอีกแน่ๆ555
    #27125
    0
  19. #27124 conun5557 (@conun5557) (จากตอนที่ 262)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:31
    เรื่องวุ่นๆของหนูเมอร์ลิน
    #27124
    0
  20. #27123 yoonly (จากตอนที่ 262)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:26

    ขอบคุณค่ะ

    #27123
    0
  21. #27122 MarkTheLegend (@MarkTheLegend) (จากตอนที่ 262)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:11
    5555 เชรดโด้ โครตเด่น
    #27122
    0
  22. #27121 FanUj (@FanUj) (จากตอนที่ 262)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:09

    รอต่ออยู่นะไรท์
    #27121
    0
  23. #27120 AikoLovemovie (@AikoLovemovie) (จากตอนที่ 262)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:06
    555 เมอร์ลิน
    #27120
    0
  24. #27119 ภูติที่โบยบิน (@A-loveless) (จากตอนที่ 262)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:04
    เรื่องวุ่นวายกำลังจะตามมา 555
    #27119
    0
  25. #27118 Fresher Aeolus Zephyrus (@fresherzephyr) (จากตอนที่ 262)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:03
    ตอนนี้คำผิดค่อนข้างเยอะนะครับ อ่านมาถึงข้างล่างจำได้ไม่หมดละว่าผิดคำไหนบ้างเอาที่พอนึกออก

    ตนก -> ตระหนก
    ท่า -> เท่า
    เขา -> เจ้า
    ตระกานตา -> ตระการตา
    โดดดัง -> โด่งดัง
    #27118
    0