ตอนที่ 238 : ภาค 3.2 ตอนที่ 76

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13136
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1051 ครั้ง
    24 ธ.ค. 61

หลังจากจบการทดสอบวันนั้น วอลอร์ดไวท์ทีธก็ถูกเทพนักบุญเรียกเข้าพบและมอบภารกิจที่สำคัญให้ทำ

 

แม้ในใจของไวท์ทีธจะรู้สึกร้อนใจเรื่องการรับเด็กน้อยคนนั้นมาเป็นลูกศิษย์ แต่เขาก็ไม่อาจปฏิเสธคำสั่งของเทพนักบุญได้

 

ไวท์ทีธไม่ต้องการให้ผู้อื่นรู้เรื่องที่ตนอยากรับเมอร์ลินไว้เป็นลูกศิษย์ให้มากนัก แต่ด้วยท่าทางและปฏิกิริยาของเขาในวันนั้นทำให้เหล่าวอลอร์ดที่เป็นเมไจระดับกษัตริย์หลายคนไม่กล้าที่จะแย่งชิงกับเขา

 

ด้วยฐานะของไวท์ทีธ เขาไม่อาจแสดงอาการจนออกนอกหน้าได้ เรื่องที่ต้องการรับเมอร์ลินไว้เป็นลูกศิษย์จึงมีคนรู้เพียงไม่กี่คนเท่านั้น ส่วนผู้ที่พบเห็นในวันนั้นก็ไม่กล้าที่จะป่าวประกาศออกไป เพราะเกรงว่าจะทำให้ไวท์ทีธไม่พอใจ

 

ไวท์ทีธได้ออกไปทำภารกิจและมอบหมายเรื่องนี้ให้กับคนสนิทของเขา

 

หลายวันต่อมา

 

กลางป่าแห่งหนึ่ง

 

บนพื้นดินที่เต็มไปด้วยเศษใบไม้ปรากฏอักขระวิถีหนึ่งที่ครอบคลุมอำพลางไปกับสภาพธรรมชาติ

 

ซวบ!

 

ร่างเล็กในชุดนักพจญภัยพุ่งตัวออกมาจากโพรงใต้ดิน

 

เขาคนนี้ก็คือเมอร์ลินนั่นเอง

 

หลังจากที่ทดสอบการเป็นเมไจเสร็จสิ้นและได้รับทราบว่าเขาจะต้องไปยังศูนย์ฝึกเมไจที่ส่วนกลางของดินแดนบาบิโลน

 

เจ้าหน้าที่ได้แจกแจงรายละเอียดและแจ้งให้กับเมอร์ลินได้ทราบว่าอีก 15 วันพวกเขาจะนัดรวมพลผู้ที่สอบผ่านเมไจของครึ่งปีนี้ให้เข้ารับการฝึกฝนที่ศูนย์ฝึกเมไจส่วนกลางประจำแดนตะวันออก

 

ถูกต้องแล้ว เมืองกีรันที่เมอร์ลินอยู่ในพื้นที่ของแดนตะวันออก ส่วนเอมิเรียนั้นอาศัยอยู่ในแดนเหนือ ทั้งสองแดนล้วนเป็นหนึ่งในสี่ส่วนดินแดนของเผ่าเทพ แต่ละแดนมีพื้นที่ก้าวใหญ่เป็นอย่างมาก หากต้องการเดินทางระหว่างแดนโดยใช้ความเร็วในระดับจอมเวทย์พวกเขาจะต้องใช้เวลาถึงสองเดือนด้วยกันถึงจะสามารถข้ามผ่านดินแดนหนึ่งได้

 

เมไจทั้งหมดจะต้องได้รับการฝึกฝนจากศูนย์ฝึกเมไจที่เป็นส่วนกลางประจำแดนที่ตั้งของตนเอง

 

เมืองที่เมอร์ลินจะต้องออกเดินทางไปฝึกฝนเมไจคือนครโพเนกรีฟ เมืองที่ว่ากันว่ามีความยิ่งใหญ่เป็นอันดับสองของดินแดนบาบิโลนและเป็นที่ตั้งของตัวตนระดับสูงของดินแดนหลายคน

 

หลังจากที่ได้รับข้อมูลครบถ้วนแล้ว เมอร์ลินก็ออกจากเมืองแล้วทำการปิดด่านฝึกตนเพื่อทำความเข้าใจเกี่ยวกับสมุนไพรทั้งสิบแสนรายชื่อ

 

แม้ว่าเมอร์ลินจะสามารถจดจำชื่อและรายละเอียดของสมุนไพรต่างๆ ได้ แต่การปรุงยานั้นไม่ได้ใช้แค่การจดจำเป็นอย่างเดียว พวกเขาจะต้องอาศัยความเข้าใจในสมุนไพรนั้นๆ ด้วย

 

ทั้งหมดนี้เมอร์ลินตั้งใจเพื่อที่จะได้รักษาต้นไม้พลังปราณของตน

 

ทันทีที่สามารถทำการเล่นแร่แปรธาตุสมุนไพรได้ เขาจะได้ทำการปรุงยาทันที

 

แน่นอนว่าเมอร์ลินไม่สามารถเข้าใจมันได้ภายใน 15 วัน แต่อย่างน้อยเขาก็ได้เตรียมพร้อมที่จะทำมัน

 

เมื่อครบกำหนด 15 วันเมอร์ลินก็ออกจากหลุมที่ขุดอำพลางไว้

 

เด็กน้อยในชุดนักผจญภัยที่ซื้อมาจากข้างในเมืองมุ่งหน้าไปอาคารเมไจที่อยู่ใจกลางเมืองในทันที

 

ทันทีที่ถึงอาคารที่ใหญ่โตของศูนย์เมไจประจำเมือง เมอร์ลินก็พบกับผู้คนนับร้อยที่ผ่านการทดสอบของเมไจ

 

คนเหล่านี้แทบจะไม่จำกัดอายุ บางคนแทบจะเข้าสู่วัยกลางคนแล้วด้วยซ้ำ เขาพึ่งจะผ่านการทดสอบเมไจ

 

แต่ล่ะคนล้วนมีความหยิ่งทะนงในตนเอง

 

ยิ่งเป็นพวกที่มาจากตระกูลใหญ่ด้วยแล้ว ผู้คนต่างล้อมหน้าล้อมหลังพวกเขา ส่วนหนึ่งเป็นเพราะภายในศูนย์ฝึกเมไจ มักจะมีบุคคลระดับสูงที่มาจากตระกูลใหญ่เหล่านั้น

 

การผูกมิตรกับคนเหล่านี้ ย่อมเป็นประโยชน์ในกาลข้างหน้า

 

แต่เมอร์ลินหาได้สนใจไม่ สิ่งที่เขาต้องการไม่ใช่ความยิ่งใหญ่ แต่เป็นวิถีอักขระการเล่นแร่แปลธาตุอย่างเดียวเท่านั้นที่เป็นเป้าหมายสำหรับเขา

 

หนึ่งในคนที่ถูกล้อมหน้าล้อมหลังนั้น ยังมีคนหนึ่งที่เมอร์ลินคุ้นเคย

 

เขาคนนั้นก็คือดราอูฟ

 

เมื่อดราอูฟสบตากับเมอร์ลิน ฟันขาวก็กัดกรอด มองเด็กน้อยอย่างมีความอาฆาต

 

"นั่นเจ้าเด็กคนนั้นนิ" หนึ่งในผู้ติดตามของดราอูฟเอ่ย

 

ตระกูลแวนเดอเรอร์นั้นไม่ขาดแคลนผู้มีความสามารถ แม้แต่ตระกูลเล็กๆ หรือคนไร้ชื่อเสียงก็ยังต้องมาขอพึ่งบารมีของแวนเดอเรอร์

 

"ท่านดราอูฟจะจัดการมันเลยไหม?"

 

ดราอูฟไม่ได้เอ่ยอันใด เขาม้านสายตาไปยังผู้ติดตามที่ปากเปราะ

 

"เจ้าโง่!"

 

ดราอูฟสบทออกมาเสียงแข็ง เขาไม่สนเมอร์ลินอีกต่อไป เขาหันหลังกลับและกำลังเดินเข้าไปภายในส่วนลึกของอาคาร

 

คนผู้นี้ไม่ใช่โคโง่ที่มีแต่แรง คนของแวนเดอเรอร์ไม่ได้โง่เขลาขนาดนั้น

 

ผู้ติดตามคนนั้นมองเมอร์ลินอย่างไม่สบอารมณ์ เด็กน้อยเป็นต้นเหตุที่ทำให้เขาโดนตำหนิ

 

"หึ ต่อให้ดราอูฟไม่ทำอะไรเจ้า เมื่อเข้าไปในศูนย์ฝึกข้าจะทำให้เจ้ารู้ซึ้งถึงความโหดร้ายของข้าคนนี้เอง" ผู้ติตตามคนนั้นคำรามอยู่ในใจและรีบตามดราอูฟเข้าไปในทันที

 

เมไจทั้งหลายที่อยู่ในอาคารทำการเปิดประตูมิติขนาดใหญ่

 

ด้วยอำนาจของเมไจ พวกเขาสามารถเปิดประตูมิติที่เดินทางนับล้านกิโลเมตรที่ห่างออกไปได้

 

ศูนย์ฝึกเมไจแดนตะวันออกนั้นอยู่ห่างไกลจากเมืองกีรันไม่ใช่น้อย

 

เมื่อพิธีการต่างๆ เสร็จสิ้น

 

ผู้ผ่านการทดสอบเมไจทั้งหลายก็ตบเท้าก้าวเข้าไปอีกฟากหนึ่งของประตูมิติทันที

 

เมอร์ลินในชุดนักพจญภัยสีหม่น ไม่ได้มีท่าทางเร่งรีบ ใบหน้าที่เฉยเมยและเย็นชานั้นรอให้ผู้คนนับร้อยเดินเข้าไปในประตูมิติเสียก่อน

 

ใบหน้าของเขานั้นไร้ความรู้สึกไม่มีความตื่นเต้นเลยแม้แต่น้อย ภายในหัวตอนนี้กำลังคิดแต่เรื่องทำความเข้าใจสมุนไพร

 

หนึ่งในกลุ่มคนที่อยู่ที่นั่นกำลังส่งสัญญาณกัน ปลายนิ้วของบางคนชี้ไปที่เมอร์ลิน และมีใครบางคนพยักหน้าตอบรับ

 

ไม่มีใครรู้ว่าพวกเขามีจุดประสงค์ใด แต่ที่แน่ๆ เป้าหมายของเขาก็คือเมอร์ลิน

 

วูบ!

 

เมอร์ลินเดินอย่างใจลอยจนก้าวข้ามผ่านประตูมิติเข้าสู่อีกฟากหนึ่งของประตู

 

ศูนย์ฝึกเมไจแดนตะวันออก

 

ภาพที่เมอร์ลินเห็นคือสิ่งก่อสร้างมโหฬารหลายๆ แห่งกำลังเชื่อมต่อกันกลายเป็นสะพานที่ราวกับเชื่อมยอดเขาที่ใหญ่โตเข้าด้วยกัน

 

เมื่ออยู่ภายในศูนย์ฝึกเมไจแล้ว หลายคนพบว่าพลังอำนาจของอักขระเวทย์ได้ก่อตัวกันอย่างหนาแน่น ราวกับว่าภาพที่เห็นทั้งหมดนี้ไม่ใช่ของจริงที่เกิดขึ้นจากธรรมชาติ แต่มันเป็นสิ่งที่เผ่าเทพสร้างขึ้นจากพลังอักขระ

 

พื้นที่ภายในศูนย์ฝึกใหญ่โตโอฬารราวกับเมืองหลวงเมืองหนึ่งที่กว้างใหญ่ กระทั่งเทียบได้กับเมืองหลวงอารากอนที่เมอร์ลินจากมา

 

สิ่งปลูกสร้างที่ลอยอยู่เหนือท้องฟ้าเหล่านี้ล้วนถูกหล่อเลี้ยงด้วยอำนาจพลังอักขระระดับสูง เมอร์ลินกระทั่งมองเห็นกลิ่นอายของพลังอัขกระขั้นสีครามเจืออยู่

 

"สามารถเรียกได้ว่าศูนย์ฝึกนี้ถูกสร้างโดยผู้ใช้อักขระขั้นสีคราม" เมอร์ลินหรี่ตาลงและสังเกตไปรอบๆ

 

พลังของอักขระขั้นสีครามแข็งแกร่งขนาดไหน เมอร์ลินนั้นรู้ดีเป็นที่สุด เพราะครั้งหนึ่งเขาเคยเข้าไปในดินแดนที่สร้างโดยพลังอักขระขั้นสีครามมาแล้ว

 

แม้เมอร์ลินจะเป็นผู้ใช้อักขระขั้นสีม่วง แต่พลังอักขระของเขานั้นยังห่างชั้นกับพลังอักขระขั้นสีครามนับร้อยเท่า

 

พลังอักขระขั้นสีม่วงนั้นไม่ต่างอะไรกับมดปลวกในสายตาของผู้ใช้อักขระขั้นสีคราม

 

หลังจากผู้ผ่านการทดสอบเมไจของทุกเมืองมารวมกัน ที่นี่ก็ปรากฏคนนับพัน แต่ละคนล้วนแล้วแต่เป็นผู้ใช้อักขระที่มีฝีมือไม่ธรรมดา

 

ศูนย์ฝึกเมไจเป็นสถานที่ฝึกฝนเมไจนับร้อยๆ สาขา ดังนั้นอาคารที่เป็นสิ่งก่อสร้างของที่นี่มีอยู่นับร้อยๆ แห่งเช่นเดียวกัน

 

แต่ละสาขาจะมีอาคารเป็นของตัวเอง

 

สาขาที่ได้รับความนิยมก็จะปรากฏสิ่งก่อสร้างที่เกาะรวมกันเป็นกลุ่มคล้ายหมู่เกาะรองรับผู้คน ส่วนอาคารบางแห่งก็มีเล็กบ้างใหญ่บ้างปะปนกันไป

 

สาขาที่ไม่ได้รับความนิยมจึงมีเมไจฝึกหัดอยู่น้อย สภาพเสื่อมโทรมไม่น่าดูนัก

 

ในตอนนั้นเองบนท้องฟ้าก็ปรากฎแสงสว่างสีเขียวสาดส่องลงมา

 

อากาศที่ว่างเปล่าถูกอำนาจสีเขียวแหวกออกจากอัน กลายเป็นช่องว่างที่ทำให้คนนับสิบคนก้าวออกมา

 

เวิง! เวิง! เวิง!

 

ตัวตนระดับสูงนับสิบคนปรากฏ พลังอักขระขั้นสีเขียวที่เต็มไปด้วยอำนาจมหาศาลกดทับลงมากดขี่ผู้คน

 

พวกเขาเหล่านี้คือ "ผู้คุมกฏ"

 

ผู้คุมกฎคือบรรดาศักดิ์ที่สภาเผ่าเทพมอบให้กับผู้ที่สามารถบรรลุขั้นสีเขียว เช่นเดียวกับบรรดาศักดิ์ชั้นวอลอร์ด

 

แม้จะเป็นผู้ใช้อักขระขั้นสีเขียวเช่นเดียวกัน แต่ความแข็งแกร่งของพวกเขาก็ล้วนแตกต่างกัน นั่นเป็นเพราะการบ่มเพาะสลักอักขระเวทย์ที่ไม่เท่ากัน

 

ควรรู้ไว้ว่าถึงแม้ผู้ใช้อักขระขั้นสีเขียวจะสามารถผสานอักขระเวทย์ได้เกินหนึ่งร้อยตัว แต่ผู้ใช้อักขระแต่ละคนก็ล้วนสลักอักขระเวทย์ได้ไม่เท่ากัน มิหนำซ้ำคุณภาพของอักขระของแต่ละคนยังแตกต่างกันอีกด้วย

 

ผู้ที่มาจากตระกูลระดับสูงพวกเขาอาจมีโชคได้ครอบครองอักขระเวทย์ระดับโบราณได้หลายสิบตัว แต่ผู้ที่มาจากตระกูลธรรมดา อักขระเวทย์ระดับโบราณนั้นไม่ใช่สิ่งที่จะสามารถหาได้ทั่วไป

 

ชายชราในชุดเกราะรบสีเขียวก้าวออกมา ใบหน้าขึงขัง ท่าทางหยิ่งยโส บนร่างเต็มไปด้วยกลิ่นอายอักขระขั้นสีเขียวที่แข็งแกร่ง แรงกดดันที่ปลดปล่อยออกมาไม่ต่ำกว่าขอบเขตมหาจอมเวทย์เลยแม้แต่น้อย

 

เขายกมุมปากขึ้นและเอ่ย

 

"ผู้ผ่านการทดสอบทุกคนจงฟัง พวกเจ้าสามารถไปยังอาคารสาขาได้ตามความต้องการ"

 

"เมื่อพวกเจ้าลงทะเบียนกับสาขาที่ต้องการแล้ว พวกเจ้าจะมีสิทธิในการพักอาศัยและศึกษาสาขานั้นๆ การเข้าร่วมสาขา บางสาขาที่มีความนิยมอาจจะมีการแข่งขันเกิดขึ้น จงเตรียมตัวให้ดี"

 

"หากพวกเจ้าสามารถเข้าร่วมสาขาที่ต้องการได้แล้วแต่เกิดความไม่พึงใจ ภายในเวลาครึ่งปีหากพวกเจ้าไม่แน่ใจในความต้องการ พวกเจ้าสามารถเปลี่ยนสาขาอีกครั้งหนึ่งได้"

 

"และหากภายในสี่ปีพวกเจ้าไม่สามารถผ่านการทดสอบของสาขา พวกเจ้าจะถูกไล่ออกจากศูนย์ฝึกและรีบตำแหน่งเมไจฝึกหัดคืน"

 

ชายชราในชุดเกราะรบนิ่งไปครู่หนึ่งและเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงที่เยียบเย็น

 

"จำเอาไว้ว่าจงรักษาชีวิตของพวกเจ้าให้ดี สถานที่แห่งนี้หาใช่ที่ที่ปลอดภัยอย่างที่พวกเจ้าคิด ทุกๆ ปีนั้นมีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้นนับครั้งไม่ถ้วน เอาล่ะ จงไปเลือกสาขาที่พวกเจ้าต้องการได้แล้ว"

 

จบคำพูดของผู้คุมกฎในชุดเกราะรบ ร่างของผู้ผ่านการทดสอบนับพันก็กรู่เข้าไปยังสาขาที่พวกเขาต้องการ

 

โดยที่พวกเขาแต่ละคนได้ศึกษาแผนที่ของศูนย์ฝึกมาจากตระกูลของพวกเขาแล้ว

 

มีเพียงไม่กี่คนที่กำลังยืนนิ่งไม่รู้จะเริ่มต้นยังไงดีและหนึ่งในคนเหล่านั้นก็คือเมอร์ลิน

 

ทว่าในตอนนั้นเอง

 

ชายหนุ่มร่างสูงโปร่ง ใบหน้าธรรมดาสวมใส่ชุดคลุมเริ่มต้นของเมไจ จู่ๆ ก็เดินเข้ามาประชิดกับร่างเล็ก

 

ชายคนนั้นส่งรอยยิ้มให้แก่เมอร์ลิน

 

"สวัสดี ข้าชื่อเลโอนาด เป็นเมไจฝึกหัดปีสาม" ชายคนนั้นแนะนำตัวและกล่าวอย่างยิ้มแย้ม

 

เมอร์ลินยกยิ้มขึ้นและผงกหัวเล็กน้อยเป็นการตอบรับ

 

ท่าทางของเขานั้นหยิ่งยโสเป็นอย่างมาก แต่ดูเหมือนว่าเลโอนาดจะไม่ได้นำมันมาใส่ใจ เขายังคงเอ่ยต่ออย่างอารมณ์ดี

 

"เจ้าคงกำลังสับสนไม่รู้จะเริ่มต้นยังไงดี ถูกต้องหรือไม่?"

 

เมอร์ลินไม่ตอบคำถามของชายหนุ่ม เขาเพียงมองหน้าและใช้สายตาสื่อออกไปว่าชายหนุ่มมาแนะนำตัวและพูดคุยกับเขาทำไม

 

เวลาที่ผ่านมาเมอร์ลินรู้ดีว่าเขาได้สร้างความไม่พอใจกับคนหลายกลุ่ม มันจะไม่เป็นที่แปลกใจหากใครสักคนกำลังคิดวางแผนแก้แค้นเขา

 

แต่ก็ใช่ว่าเด็กน้อยนั้นจะเกรงกลัว เขากำลังตั้งรับอย่างนิ่งๆ รอให้คนเหล่านั้นลงมือเข้ามา

 

เมอร์ลินไม่รู้ว่าชายคนนี้จะเป็นอย่างที่เขาคิดไว้หรือเปล่า? แต่ไม่ว่าจะเป็นยังไงเขาก็ไม่ได้แยแสอยู่แล้ว

 

"เจ้าต้องการอะไร?"

 

"ฮ่า ฮ่า ฮ่า อย่ามองข้าด้วยสายตาแบบนั้น ข้าแค่อยากจะทำหน้าที่รุ่นพี่ที่ดีแนะนำผู้มาใหม่แค่นั้น หากเจ้าไม่สะดวกใจเช่นนั้นข้าก็จะไป" เลโอนาดกล่าวอย่างสบายๆ การแสดงออกของเขานั้นเป็นธรรมชาติอย่างยิ่ง

 

แต่มีหรือที่เมอร์ลินจะไม่สามารถสังเกตเห็นสิ่งผิดปกติบางอย่าง

 

เมอร์ลินยกยิ้มและเอ่ย

 

"เช่นนั้นรุ่นพี่มีอะไรจะแนะนำกับข้า"

 

"ไม่ต้องกังวลไป ข้าไม่คิดร้ายกับเจ้าแน่นอน" เลโอนาดยิ้มและเอ่ยต่อ "ข้าเพียงอยากจะชวนเจ้าไปเข้าร่วมกับสาขานักแก้ไขเท่านั้น"

 

"เจ้าเป็นคนของสาขานักแก้ไข" เมอร์ลินยกคิ้วขึ้น

 

"ถูกต้องแล้ว ข้าคือเมไจฝึกหัดสาขานักแก้ไข บอกตามตรงข้าได้ยินวีรกรรมของเจ้าในการทดสอบมาบ้างแล้ว คุณสมบัติของเจ้านั้นเหมาะที่จะอยู่ในสาขานักแก้ไขเป็นอย่างยิ่ง สาขานักแก้ไขนั้นมีคะแนนศักดิ์สิทธิ์ที่มอบให้มากกว่าสาขาอื่น เจ้าสามารถใช้คะแนนศักดิ์สิทธิ์ไปแลกเป็นสิ่งที่เจ้าสนใจในคลังศักดิ์สิทธิ์ได้ ว่ายังไงเจ้าสนใจบ้างหรือไม่?"

 

เรื่องของเมอร์ลินไม่ใช่ความลับ ผู้คนจำนวนมากได้เห็นการทดสอบรอบที่สามของเขา การใช้วิถีอักขระของเขาดึงดูดความสนใจของเหล่าเมไจเป็นอย่างมาก

 

แม้แต่ก่อนที่จะเดินทางมายังศูนย์ฝึกเขาก็ยังได้ยินผู้คนพูดถึงเรื่องของเขาอยู่เลย

 

การที่ชายคนนี้ชักชวนให้เมอร์ลินเข้าร่วมกับสาขานักแก้ไขทำให้เขามองชายคนนี้ในมุมที่เปลี่ยนไป

 

บางทีชายคนนี้อาจจะไม่ใช่ผู้ที่ต้องการแก้แค้นเขาก็ได้

 

เมอร์ลินเคยได้ยินเรื่องคะแนนศักดิ์สิทธิ์มาบ้างแล้ว คะแนนศักดิ์สิทธิ์นั้นสามารถนำไปแลกได้เกือบทุกสิ่ง กระทั่งความรู้ระดับสูงของวิถีอักขระ

 

ไม่แน่ว่าในคลังศักดิ์สิทธิ์อาจจะมีความรู้เกี่ยวกับการเล่นแร่แปรธาตุให้เขาแลกก็เป็นได้

 

เมอร์ลินนิ่งอยู่นาน จนเลโอนาดเริ่มทนไม่ไหว

 

"เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน รับนี่ไป ... นี่คือแผนที่อาคารนักแก้ไข" เลโอนาดยื่นแผนที่แผ่นหนึ่งให้กับเมอร์ลินและเอ่ยต่อ "สาขานักแก้ไขนั้นเป็นที่นิยามเป็นอย่างมาก แต่การรับคนเข้าสาขานั้นเข้มงวดเป็นอย่างมากเช่นกัน หากเจ้าสนใจที่จะเข้าร่วมสาขานักแก้ไข เจ้าสามารถไปเข้าร่วมทดสอบได้ที่อาคารนักแก้ไขตามแผนที่ที่ข้าให้ไป ข้าต้องขอตัวก่อน หวังว่าพวกเราจะเจอกันอีกครั้ง"

 

ตั้งแต่ต้นจนจบเมอร์ลินยังคงรักษาความเยือกเย็นและหยิ่งยโสเอาไว้

 

ภายในใจของเลโอนาดกำลังรู้สึกเดือดดาลไม่น้อย นับต้องแต่ที่เขามาอยู่ในศูนย์ฝึกแห่งนี้ ด้วยฐานะเมไจฝึกหัดสาขานักแก้ไข ผู้คนมากมายล้วนเคารพต่อเขา

 

หากไม่ใช่เขาได้รับคำสั่งลงมาให้เชื้อเชิญเด็กน้อยให้เข้าร่วม เขาไม่มีทางที่จะมาตอแยกับเด็กน้อยเช่นนี้อย่างแน่นอน

 

เมื่อเขาทำตามคำสั่งเสร็จสิ้นแล้วก็ไม่จำเป็นต้องรั้งรอให้อยู่ต่อ

 

"ข้าได้ทำสุดความสามารถแล้ว หากเจ้าเด็กที่หยิ่งยโสเช่นนั้นไม่เข้าร่วม มันก็ไม่ใช่ความผิดของข้า"

 

เลโอนาดจากไปโดยทิ้งเมอร์ลินที่ไม่ทราบการตัดสินใจ

 

นักเล่นแร่แปรธาตุนั้นเป็นอาชีพที่สองของสาขานักปรุงยาและสาขานักประดิษย์

 

หนทางในการเข้าสู่อาชีพที่สองนั้นยาวไกล ไม่รู้ว่านานเท่าไหร่กว่าที่คนคนหนึ่งจะสามารถเดินทางไปสู่อาชีพที่สองได้

 

การนำคะแนนศักดิ์สิทธิ์ไปแลกความรู้เล่นแร่แปรธาตุนั้นอาจเป็นหนทางที่ใกล้ยิ่งกว่าและใช้เวลาสั้นกว่าอีกทางหนึ่ง

 

หรือว่าเมอร์ลินจะเดินทางในเส้นทางของนักแก้ไขดี?

 

นับตั้งแต่เลโอนาดเดินจากไป เด็กน้อยยังคงยืนอยู่ที่เดิม ไม่มีใครมองเห็นความคิดของเขา






.....................................................................

ปัจจุบันกลุ่มลับถึงกลุ่มที่ 8 ภาค 4
อ่านต่อจากเด็กดีเริ่มอ่านที่กลุ่มที่ 5
หากสนใจอ่านต่อล่วงหน้าสามารถติดต่อเข้ากลุ่มลับได้ที่ เพจเซียนจอมเวทย์
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.051K ครั้ง

29,368 ความคิดเห็น

  1. #28728 KK'Ro (@sweettyindy) (จากตอนที่ 238)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 10:46
    เมอร์ลินเป็นเด็กน้อย 17-18 ปี หรือเป็นคนแก่อายุเกินร้อยปี การกระทำเหมือนเด็กมากกว่า เกิดเรื่องขึ้นเพราะนิสัยแบบนี้
    #28728
    0
  2. #27962 DDGanesh (@DDGanesh) (จากตอนที่ 238)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 03:04

    THANK YOU

    #27962
    0
  3. #27139 Nn-Ninoi (@Nn-Ninoi) (จากตอนที่ 238)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:48
    ทำไมรู้สึกพระเอกโง่จัง555 เรื่องแค่นี้ต้องคิดหนักขนาดนั้นเลยหรอ คือถ้าคนที่มีความรู้หน่อยก็จะคิดได้แล้วว่าสาขานักแก้ไขนั้นศึกษาความรู้ได้ทุกแขนง และมีหนทางแลกแต้มเยอะกว่า หลังๆเริ่มคิดว่าพระเอกง่าวมากกว่านิ่งละ คือแบบว่าหยิ่งเอยอะไรเอยมากไปบางทีมันก็ดูน่ารำคาญน่าหงุดหงิดน่ะนะ อันนี้คือความคิดส่วนตัวนะ
    #27139
    1
    • #27139-1 KK'Ro (@sweettyindy) (จากตอนที่ 238)
      13 มิถุนายน 2562 / 10:44
      เห็นด้วย ขัดใจกับตรงนี้หลายครั้งแล้ว
      #27139-1
  4. #26878 MINERVA09 (@morakot3014) (จากตอนที่ 238)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:11
    เราว่าเอาแบบที่สนใจดีกว่านะดูแล้วเมอร์ลินมีความสามารถทางแก้ไขก็จริงแต่ก็ดูจะสนใจเรื่องปรุงยา#สนับสนุนหมดแหล่ะ55
    #26878
    0
  5. #26607 Achoui_winniemark7 (@bongkochakron) (จากตอนที่ 238)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 19:27
    เเาสาขาแหวกๆหน่อย แบบแก้ไขเก่งนักเดี๊ยวเมอรินจะทำให้สาขาอื่นดังกว่าเองงี้ 555
    #26607
    0
  6. #26326 Noong7 (@Noong7) (จากตอนที่ 238)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 02:56
    อย่าคิดมากๆๆ เดี๋ยวก็มีคนเติมทรูให้เอง5555555
    #26326
    0
  7. #26308 Lov3 Me :) (@yui068640062) (จากตอนที่ 238)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 21:19
    ขอบคุณค่ะ สนุกมากๆ
    #26308
    0
  8. #26307 boat489 (@boat489) (จากตอนที่ 238)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 17:27
    ขอบคุณครับ
    #26307
    0
  9. #26306 Fikusa (@famedragonoy) (จากตอนที่ 238)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 17:13
    ปั้มแต้มเอามาแลกทุกสาขาก็ได้แล้ว ง่ายจะตายไม่ต้องคิดไรมากโดยเฉพาะเทพทรู
    #26306
    0
  10. #26305 Gouyjeng (@Gouyjeng) (จากตอนที่ 238)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 16:32
    เป็นอะไรเป็นเลย ฉลาดอย่างเมอร์ลินเอามาปรับใช้กับสาขาอื่นได้ สบายๆ
    #26305
    0
  11. #26304 FanUj (@FanUj) (จากตอนที่ 238)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 16:19

    อยากอ่านต่อแล้วอ่าไรท์
    #26304
    0
  12. #26303 JANEPW (@0927780933) (จากตอนที่ 238)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 15:15
    ขอบคุณค่ะ​
    #26303
    0