ตอนที่ 229 : ภาค 3.2 ตอนที่ 67

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21634
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1265 ครั้ง
    14 พ.ย. 61

ทันทีที่เด็กหนุ่มชี้ไปยังภูเขาเบื้องหน้า เมอร์ลินก็รู้สึกไม่สบอารมณ์เป็นอย่างมากเพราะทิศทางนั้นคือทิศทางที่เขาพึ่งจะจากมา

 

ความผิดปกตินี้ทำให้อารมณ์ของเขาขุ่นมัว

 

ในช่วงเวลาชั่วพริบตาเด็กหนุ่มแอบกระทำบางสิ่งด้านหลังของเขา

 

อสรพิษร้ายสีดำแดงที่สามารถสังหารได้แม้แต่ขอบเขตจอมเวทย์พุ่งฉกจู่โจมไปที่ด้านหลังของเมอร์ลินอย่างรวดเร็ว

 

มันเป็นความเร็วที่รวดเร็วยิ่งกว่าลูกธนู คนธรรมดาไม่อาจป้องกันการจู่โจมนี้ได้ ต่อให้เป็นจอมเวทย์คนหนึ่งก็ยากที่จะปัดป้องได้ทันการ

 

แต่น่าเสียดายที่เมอร์ลินนั้นไม่ใช่คนธรรมดา

 

ด้วยสัมผัสของพลังอักขระระดับขั้นสีม่วงของเขานั้นลึกล้ำเป็นอย่างมาก ภายในรัศมีห้าร้อยเมตรเขาสามารถตรวจจับสิ่งผิดปกติได้อย่างแม่นยำ

 

เมอร์ลินหรี่ตาลงแล้วถอนหายใจออกมาอย่างแรง

 

ฟ่ออออ

 

เสี้ยววินาทีนั้นเอง ยังไม่ทันที่อสรพิษสีดำแดงจะเข้าถึงตัวของเมอร์ลิน

 

อำนาจต้นไม้ร้อยปีธาตุลมภายในร่างก็สั่นไหว

 

บูม!

 

พลังธาตุลมอันมหาศาลถาโลมกระหน่ำอย่างรุนแรง เกลียวคลื่นปานน้ำขึ้นน้ำลงซัดกระหน่ำออกไปทั้งสี่ทิศโดยมีเมอร์ลินเป็นศูนย์กลาง

 

เกลียวคลื่นสายลมมีความคมราวกับใบมีดศักดิ์สิทธิ์ตัดผ่านอากาศที่ว่างเปล่าทะลวงออกไป

 

ฉัวะ! ฉัวะ! ฉัวะ!

 

อ๊ากกกกก

 

เสียงของเด็กหนุ่มกรีดร้องในช่วงหนึ่งลมหายใจ

 

ไม่เพียงร่างของอสรพิษสีดำแดงจะฉีกเป็นชิ้นๆ แล้ว ร่างของเด็กหนุ่มที่อยู่ใกล้ในช่วงระยะไม่ถึงห้าเมตรก็พลอยโดนสายลมที่แหลมคมตัดผ่านร่าง

 

เลือดสดๆ ทั้งของมนุษย์และสัตว์อสูรสาดกระจายไปทั่วบริเวณโดยที่ไม่แปดเปื้อนไปถึงเสื้อผ้าของเมอร์ลินเลยแม้แต่น้อย รอบๆ ร่างกายของเขามีม่านพลังชั้นหนึ่งป้องกันอยู่ ไม่ต้องเอ่ยถึงเลือดเนื้อที่สาดกระจาย แม้แต่ไรฝุ่นก็ไม่อาจเปื้อนชายเสื้อของเขา

 

เด็กหนุ่มผู้โชคร้ายไม่รู้ตัวว่าเขากำลังเล่นกับอะไร ไม่ทันทีเขาจะทันตั้งรับ สายลมที่เป็นดั่งเคียวมรณะก็ฉีกกระซากร่างและพรากวิญญาณภายในเสี้ยววินาที

 

ร่างเล็กค่อยๆ หันร่างกลับ ดวงตาสีน้ำเงินนั้นเย็นชาเป็นอย่างมาก รังสีสังหารยังตกค้างไม่จางหาย

 

“กล้าที่จะลอบทำร้ายข้า ผลลัพธ์ย่อมเป็นเช่นนี้” เมอร์ลินเอ่ยต่อซากร่างของเด็กหนุ่มอย่างเยือกเย็น ในดวงตาเป็นเผยความอำมหิตที่ทำให้ผู้คนหวาดกลัว

 

ในตอนนั้นเองมือน้อยก็ยื่นคว้าอากาศออกไป

 

สิ่งของชิ้นเล็กๆ ที่ตกอยู่ผสมกับเศษเนื้อถูกพลังที่ไร้รูปดึงเข้ามาสู่มือของเมอร์ลิน

 

แหวนเวทย์ของเด็กหนุ่ม!

 

เมอร์ลินรับแหวนมาอยู่ในมือ หลังจากนั้นเขาก็ทำการตรวจสอบสิ่งของที่อยู่ในแหวนทันที

 

"เป็นอย่างที่คิด เขามีมันอยู่จริงๆ ด้วย" มุมปากของเด็กน้อยถูกยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม ใบหน้าปรากฏอารมณ์ยินดี

 

สิ่งที่เขาต้องการถูกดึงออกมาอยู่ในมือ

 

พรึบ!

 

มันคือ "แผนที่"

 

ถูกต้องแล้ว สิ่งที่เมอร์ลินคิดไว้ในตอนแรกก็คือแผนที่ของเด็กหนุ่ม

 

ในตอนแรกเมอร์ลินตั้งใจที่จะช่วยเหลือและขอดูแผนที่จากเด็กหนุ่ม เพราะการที่เขามีดวงตาเลเมเกทัน เขาสามารถกวาดตามองเพียงครั้งเดียวก็สามารถจดจำได้หมดแล้ว

 

เขาไม่ต้องการเพื่อนร่วมเดินทาง การใกล้ชิดกับผู้คนมากเกินไปอาจทำให้ความลับของเขาถูกเปิดเผย

 

เป็นที่รู้กันดีว่าแผ่นดินนี้คือสถานที่ต้องห้ามของเหล่ามนุษย์

 

ที่นี่มีตัวตนระดับมหาจอมเวทย์นับหมื่นคน การถูกเปิดเผยและถูกไล่ล่านั้นไม่ใช่เรื่องที่ดีนัก

 

แต่น่าเสียดาย มันไม่เป็นไปอย่างที่เขาคิด

 

ใครจะไปคิดเล่าว่าเด็กหนุ่มคนนี้กลับหน้าซื่อใจคด จิตใจมีความโลภต้องการดาบอักขระขั้นสีเขียวในมือของเมอร์ลิน จึงเกิดความคิดที่จะฆ่าชิงทรัพย์

 

หากเป็นผู้อื่น แผนการของเด็กหนุ่มย่อมต้องสำเร็จได้อย่างง่ายดาย

 

แต่นี่คือเมอร์ลิน

 

การคิดร้ายกับเด็กน้อยคนนี้ ย่อมไม่มีจุดจบที่ดีอย่างแน่นอน

 

"นอกจากแผนที่แล้ว เจ้านี่นับว่ามีทรัพย์สินดีๆ อยู่เหมือนกัน"

 

เมอร์ลินพบม้วนกระดาษอยู่หกแผ่น สี่แผ่นนั้นปรากฏเป็นรูปภาพ อีกสองแผ่นนั้นว่างเปล่า ไม่เท่านั้นเขายังพบกับบัตรประจำตัวของเด็กหนุ่ม และสิ่งของที่คาดว่าจะเป็นอุปกรณ์เวทมนต์อยู่อีกเล็กน้อย

 

แต่ทว่าภายในแหวนเวทย์วงนี้กลับไม่มีทรัพย์สินที่เป็นเงินอยู่ในนั้น

 

"น่าแปลกที่เจ้านี่ไม่พบเงินติดตัว ไม่รู้ว่าในดินแดนแห่งนี้ใช้สกุลเงินอย่างไร การเข้าเมืองจะต้องจ่ายค่าผ่านทางเหมือนกับเมืองในดินแดนอื่นๆ หรือไม่?" เมอร์ลินถอนหายใจออกมาครั้งหนึ่ง

 

"เอาเถอะ ไว้ไปถึงเมืองก่อนค่อยว่ากัน"

 

เมอร์ลินมองไปยังเศษซากของศพของทั้งคนและสัตว์อสูร มันล้วนอุจาดตาเป็นอย่างยิ่ง

 

ในเมื่อตอนนี้เขายึดทรัพย์สินของเด็กหนุ่มไว้แล้ว ก็ควรต้องทำลายหลังฐาน

 

มือเล็กโบกออกไปครั้งหนึ่ง

 

ต้นไม้ห้าร้อยปีธาตุไม้เกิดการสั่นไหว พลังธาตุไม่ปะทุเอ่อล้นออกมา

 

ภายในพื้นที่ที่หยดเลือดสาดกระเซ็นปรากฏต้นหญ้าและเถาวัลย์ขึ้นปกคลุม พวกมันเหล่านั้นล้วนดูดซับทั้งเลือดเนื้อที่กระจายเหล่านั้นจนหมดสิ้น

 

"จะโทษก็ต้องโทษที่เจ้าหาเรื่องไม่ถูกคน" เด็กน้อยกล่าวออกมาอย่างไร้อารมณ์และทะยานตัวออกไป

 

เมอร์ลินเมื่อได้แผนที่มาเรียบร้อยแล้ว เพียงหนึ่งการมองเขาก็สามารถจดจำมันได้เป็นอย่างดี

 

เขาใช้เวลาเพียงไม่นานก็สามารถระบุตำแหน่งที่ตนเองอยู่ได้แล้ว

 

เมอร์ลินเล็งเป้าหมายไปยังเมืองที่ใกล้ที่สุดและมุ่งหน้าทะยานออกไปในทันที

 

ภายใต้อำนาจของต้นไม้ร้อยปีธาตุลม พลังความเร็วของเมอร์ลินไม่ด้อยไปกว่าการเดินทางของจอมเวทย์เลยแม้แต่น้อย

 

น่าเสียดายที่พลังปราณเซียนของเขาไม่สามารถใช้ได้ ความเร็วในการเดินทางจึงช้ากว่าแต่ก่อนมาก

 

แต่ทว่าความเร็วในระดับจอมเวทย์นั้นก็คงเพียงพอแล้วสำหรับการเดินทางไปเมืองที่ใกล้ที่สุดของที่นี่

 

เมอร์ลินคาดว่าภายในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมงเขาก็สามารถไปถึงที่หมายได้แล้ว

 

เมืองที่เมอร์ลินกำลังจะมุ่งหน้าไปนั้นชื่อเมืองกีรัน มันเป็นชื่อเมืองเดียวกันกับที่เด็กหนุ่มนั้นบอก แต่ทว่ามันกลับเดินทางไปในคนละทิศที่เขาบอกมา

 

เมื่อทราบเป้าหมายแล้ว เมอร์ลินก็ไม่ได้รีบร้อนนัก

 

เพียงเวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง

 

ในที่สุดเมอร์ลินก็เข้าใกล้เมืองกีรัน

 

"นั่นคงเป็นถนนที่เข้าสู่เมือง"

 

สายตาที่เฉียบคมมองเห็นถนนเส้นหนึ่งที่ตัดผ่านกลางป่า

 

ก่อนหน้านี้เมอร์ลินได้ใช้พลังตรวจสอบบัตรประจำตัวของเด็กหนุ่มมาบ้างแล้ว ปรากฏว่าสิ่งของชนิดนี้นั้นมีการสร้างที่ใช้วิถีอักขระที่ซับซ้อนเป็นอย่างมาก แม้แต่เขาเองก็ไม่สามารถทำความเข้าใจได้

 

หากไม่มีอะไรผิดพลาด เขาสามารถใช้บัตรประจำตัวนี้ผ่านเข้าเมืองได้และไปรอเอมิเรียที่ในเมืองนั้น ก่อนที่จะให้เอมิเรียทำบัตรประจำตัวใบใหม่ให้กับเขา ตามที่เธอได้เคยพูดไว้

 

ก่อนจะถึงเมืองกีรันเมอร์ลินได้ร่อนลงที่ถนนที่ตัดผ่าน

 

เขาเปลี่ยนมาใช้อุปกรณ์เวทมนต์ที่เด็กเคยนำเอาออกมาก่อนหน้านี้มาใช้

 

ทันทีที่โยนของสิ่งนั้นออกไป อักขระวิถีหนึ่งก็พุ่งออกมาและก่อรูปกลายเป็นแผ่นกลมสีดำที่ลอยได้

 

"พาหนะของดินแดนนี้ช่างแปลกประหลาด แต่มันก็คงไม่ต่างอะไรกับดาราจักรของกลุ่มดารามากนัก"

 

การทำงานของของสิ่งนี้คล้ายกับดาราจักรที่เมอร์ลินสร้างขึ้น เพียงแต่กรรมวิธีของมันดูซับซ้อนยิ่งกว่าและสามารถย่อรูปร่างให้เป็นรูปจำลองชิ้นเล็กให้จัดเก็บได้

 

ความพิเศษแตกต่างจากดาราจักรของกลุ่มดาราระดับหนึ่ง

 

"เอาไว้เมื่อเข้าไปในเมือง ข้าจะตั้งใจศึกษาเจ้าอีกครั้ง" เมอร์ลินมองไปยังแผ่นกลมที่ลอยได้

 

"หวังว่าการทำงานของมันคงจะไม่ต่างจากดาราจักรมากนัก"

 

ร่างเล็กกระโดดขึ้นไปยืนบนแผ่นกลมและป้อนพลังเวทย์เข้าไปเพื่อเป็นการขับเคลื่อน

 

ทันทีที่ของสิ่งนั้นได้รับพลังเวทย์ แผ่นกลมแผ่นนั้นก็เคลื่อนตัวพุ่งไปด้านหน้าทันที

 

ฟิ้ว!

 

เมอร์ลินแสดงอาการผิดหวังออกมาเล็กๆ

 

"น่าเสียดายที่เจ้านี่ แสดงความเร็วได้แค่ขอบเขตนักรบเวทย์เท่านั้น ดูเหมือนว่าข้ากำลังคาดหวังกับมันสูงเกินไป" เมอร์ลินส่ายศีรษะไปมาอย่างห้ามไม่ได้

 

ร่างเล็กพุ่งตัวไปทางเส้นทางของถนนซักระยะหนึ่ง ระหว่างทางเขาได้พบกับผู้คนที่สัญจรไปมามากขึ้น

 

ในที่สุดเขาก็ได้พบกับเมืองกีรัน

 

เบื้องหน้าของเมอร์ลินปรากฏภาพเมืองที่แปลกตา

 

สิ่งก่อสร้างภายในเมืองนั้นสูงลับฟ้าทะลุก้อนเมฆ แม้แต่กำแพงเมืองเองยังสูงนับร้อยเมตรยิ่งใหญ่และแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก มองเข้าไปด้านในที่เห็นลิบๆ ผู้คนบินสัญจรไปมากลางอากาศอย่างขวักไขว่

 

วิวัฒธนาการของเมืองนี้ช่างเหนือล้ำกว่าดินแดนมนุษย์เป็นอย่างมาก

 

นอกจากกำแพงเมืองแล้ว เหนือขึ้นไปบนท้องฟ้าของเมืองกีรันยังปรากฏอักขระตัวหนึ่งที่แข็งแกร่งส่งพลังครอบคลุมทั้งเมือง

 

เมอร์ลินที่มองเห็นอักขระตัวนี้ครั้งแรกก็อดที่จะรู้สึกสะท้านไม่ได้

 

"อักขระที่สร้างจากพลังอักขระขั้นสีครามอย่างนั้นหรือ?"

 

ไม่แปลกใจที่เมอร์ลินจะรู้จัก เพราะแม้แต่อักขระขั้นสีดำเขาเองก็เคยเห็นมาแล้ว

 

ส่วนอักขระขั้นสีครามนั้น สนามรบเดสซิ่งวันเดอร์เองก็เป็นหนึ่งในอุปกรณ์ที่สร้างขึ้นจากพลังอักขระขั้นสีครามเช่นเดียวกัน

 

เพราะแบบนี้เมอร์ลินจึงได้รู้ว่าอักขระที่ล่องลอยอย่างทรงพลังจะต้องเป็นพลังอักขระขั้นสีครามอย่างแน่นอน

 

ทันทีที่เมอร์ลินไปถึงด้านหน้าของประตูเมือง เขาก็พบกับผู้คนนับไม่ถ้วนที่กำลังต่อแถวเพื่อเข้าไปในเมืองกีรัน

 

แต่ละคนแต่งตัวดูคนข้างมีฐานะ การแต่งตัวของเขานั้นดูราวกับชนชั้นสูงในดินแดนมนุษย์แทบทุกคน

 

ไม่ว่ามองไปที่ไหนเมอร์ลินก็ไม่เห็นคนที่มีสภาพยากจนเลยสักคนเดียว

 

สมแล้วที่เผ่าเทพเป็นเมืองของผู้ใช้อักขระ

 

ผู้ที่อยู่ในดินแดนแห่งนี้ล้วนเป็นผู้ใช้อักขระแทบทั้งสิ้น

 

เมอร์ลินใช้เวลาต่อแถวไม่นานก็มาถึงคิวของเขา

 

"คนต่อไปเดินเข้ามา" เสียงของผู้คุมประตูเอ่ยขึ้น เสียงนั้นถูกเอ่ยออกมาจากประตูแต่มันกลับไม่ปรากฏร่างของคนพูด

 

สถานที่ที่จะผ่านเข้าเมืองนั้นไม่เหมือนกับประตูเมืองทั่วไป ภายในช่องว่างที่จะผ่านเข้าเมืองนั้นดูคล้ายกับซุ้มประตู แต่เบื้องล่างกลับปรากฏวงเวทย์วงหนึ่งที่เต็มไปด้วยพลังอักขระที่แข็งแกร่ง เปล่งแสงระยิบระยับสร้างแสงสีรุ้งราวกับเป็นภาพมายาเพ้อฝัน

 

"เจ้าคนนั้น ข้าบอกให้เข้ามา หากไม่ต้องการก็ไสหัวออกไปจากที่นี้" ผู้คุมประตูระเบิดเสียงออกมาอย่างขุ่นเคือง

 

เมอร์ลินเมื่อได้ยินเสียงนั้นก็พลันได้สติตื่นจากภวังค์

 

เขารีบก้าวเข้าไปในวงเวทย์วงนั้นเหมือนกับที่คนก่อนหน้านี้ทำทันที

 

ก่อนหน้านี้เมอร์ลินได้สังเกตคนก่อนๆ หน้านี้มาหมดแล้ว พวกเขาทั้งหมดต่างเดินเข้าไปยืนในวงเวทย์และแสดงบัตรประจำตัวออกมา

 

แน่นอนว่าการเข้าเมืองกีรันนั้นไม่ได้เข้ากันได้ฟรีๆ ไม่ว่าเมืองไหนๆ ในดินแดนใดก็ต้องเก็บส่วยภาษีในการเข้าเมืองทั้งสิ้น

 

เมอร์ลินพบแท้จริงแล้วดินแดนแห่งนี้ก็ใช้เงินในการแลกเปลี่ยนเช่นเดียวกัน สกุลเงินของเผ่าเทพนั้นถูกเรียกว่า "ดอล"

 

ค่าธรรมเนียมในการเข้าเมืองกีรันนั้นต้องจ่ายเงินเป็นจำนวนหนึ่งพันดอล

 

ก่อนหน้านี้มีคนที่มีเงินไม่พอถูกขับไล่ออกจากประตูเมือง

 

เมอร์ลินที่มองดูมาตั้งแต่ต้นจนจบก็พบว่า เงินของเผ่าเทพนั้นถูกบรรจุไว้ในบัตรประจำตัวของแต่ละบุคคล

 

ดีที่เมอร์ลินได้บัตรประจำตัวของเด็กหนุ่มมา

 

แต่เขาก็ต้องลุ้นว่าเงินในบัตรประจำตัวของเด็กหนุ่มจะมีถึงไหม?

 

แล้วเขาจะถูกจับได้หรือไม่ว่าบัตรนี้ไม่ใช่บัตรประจำตัวของเขา?

 

"ยังไงก็คงต้องเสี่ยงดู สถานการณ์ที่แย่ที่สุดก็แค่ถูกโยนออกจากเมืองเท่านั้น" เมอร์ลินคิดอย่างมีหวังในใจ

 

ไม่รอช้าเด็กน้อยหยิบบัตรประจำตัวออกมาจากแหวนเวทย์ทันที

 

มือน้อยชูบัตรขึ้นเหนือศีรษะ

 

ในตอนนั้นเองวงเวทย์ที่อยู่ใต้เท้าของเขาก็ขับเคลื่อน แสงที่หลายสีโพยพุ่งออกมา

 

พลังอักขระจำนวนหนึ่งถูกดึงออกมาจากบัตรประจำตัวที่เมอร์ลินถือเอาไว้

 

"อลัน เยเกอร์ ผ่านได้!" เสียงของผู้คุมประตูราวกับเสียงของระฆังของสวรรค์

 

ฟู่ ...

 

"ในที่สุดก็ผ่าน ดีที่บัตรของเจ้าเด็กนี่ยังมีเงินและข้าไม่ถูกจับได้"

 

ตอนนี้เมอร์ลินรู้สึกโชคดีที่เขาได้ฆ่าเจ้าหนุ่มนั่น ไม่เช่นนั้นแล้วหากเขาต้องการที่จะเข้าเมือง เขาย่อมไม่สามารถทำได้หากขาดบัตรประจำตัว

 

เมอร์ลินยืดอกและเดินผ่านม่านพลังที่ราวกับผิวน้ำสีครามเข้าไปในทันที

 

เท้าเล็กๆ ย่ำเข้าไปในดินแดนของเมืองกีรัน

 

ทันทีที่พ้นผ่านไปยังอีกด้านหนึ่ง เมอร์ลินก็ได้พบกับเมืองที่ราวกับเป็นโลกอีกโลกหนึ่ง

 

สถานที่แห่งนี้ดูแปลกตาเป็นอย่างมาก สิ่งก่อสร้างแต่ละแห่งล้วนใหญ่โตมโหราฬ บรรยากาศภายในเมืองเนืองแน่นไปด้วยผู้คน เต็มไปด้วยความครึกครื้นที่น่าแปลกใจ

 

ภาพของมันดูดีราวกับเป็นเมืองแห่งสวรรค์

 

ถนนทุกซอกมุมล้วนสะอาดหมดจด สิ่งก่อสร้างบ้านเรือนล้วนถูกตกแต่งอย่างสวยงามตระกานตา

 

ทั่วทุกแห่งล้วนถูกประดับด้วยแสงสีที่เกิดขึ้นจากพลังอักขระ

 

แม้แต่สิ่งก่อสร้างเองเมอร์ลินก็ยังรับรู้ได้ว่ามันถูกสร้างมาจากพลังอักขระแทบทั้งสิ้น

 

"ดูเหมือนว่าข้าจะคิดไม่ผิด ศาสตร์แห่งอักขระของเผ่าเทพนั้นเหนือล้ำเป็นอย่างมาก กระทั่งเมืองๆ หนึ่งก็ยังเป็นอะไรที่ข้าคิดไม่ถึง" เมอร์ลินรู้สึกตื่นตาตื่นใจกับเมืองแห่งนี้เป็นอย่างมาก

 

การแสดงออกของเขานั้นราวกับบ้านนอกเข้าเมือง เขาไม่รู้ว่าตนเองควรจะเริ่มต้นจากจุดไหนดี

 

"จริงสิ ข้าต้องรีบติดต่อเอมิเรียก่อนเป็นอันดับแรก"

 

เมื่อคิดได้ดังนั้นเมอร์ลินจึงเดินไปในที่ลับตาคนและนำตราสื่อสารที่เอมิเรียมอบให้ออกมา

 

เมอร์ลินทำการส่งพลังเวทย์เข้าไปในตราสื่อสารเพื่อเป็นการกระตุ้นการทำงาน

 

"..."

 

"..."

 

ร่างเล็กเริ่มขมวดคิ้วเข้าหากัน

 

ตรานั้นยังคงนิ่งเฉย

 

"ทำไมกัน? หรือว่าหากจะกระตุ้นตรานี้จะต้องใช้พลังอักขระ ไม่ใช่พลังเวทย์" เมอร์ลินกำลังหาเหตุผลวิเคราะห์การไม่ทำงานของตราสื่อสาร

 

แต่ทว่า

 

ไม่ว่าเมอร์ลินจะส่งพลังเวทย์หรือพลังอักขระเข้าไป ตราสื่อสารนั้นกลับไม่แสดงปฏิกิริยาตอบกลับมาเลย

 

ความกังวลค่อยๆ ปรากฏขึ้น

 

ทำไมกัน? ทำไมเขาถึงกระตุ้นตรานี้ให้ทำงานไม่ได้

 




.....................................................................


แจ้งข่าวเพื่อทราบ เนื่องจากผมต้องเดินทางไปทำงานที่จีนตั้งแต่วันที่ 14 พ.ย.- 7 ธ.ค. 61 จึงต้องงดลงนิยายชั่วคราวครับ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.265K ครั้ง

29,370 ความคิดเห็น

  1. #26172 camp6789 (@camp6789) (จากตอนที่ 229)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 02:33
    ที่จีนก็มีอินเทอร์เน็ตนะคับไรท์
    #26172
    0
  2. #26074 0633478171 (@0633478171) (จากตอนที่ 229)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 11:30
    รอคร้าาา
    #26074
    0
  3. #26071 0917623719 (@0917623719) (จากตอนที่ 229)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 15:22
    รออยู่นะคะ
    #26071
    0
  4. #26070 Noong7 (@Noong7) (จากตอนที่ 229)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 14:20
    รอเด้อออ สู้นะ
    #26070
    0
  5. #26051 poosurat (@poosurat) (จากตอนที่ 229)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 17:41
    เดินทางปลอดภัยค่ะ รอๆ
    #26051
    0
  6. #26049 TopfyCandys (@TopfyCandys) (จากตอนที่ 229)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2561 / 17:16
    รอครับบ
    #26049
    0
  7. #26040 027308063 (@027308063) (จากตอนที่ 229)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 12:25
    รออยู่นะค้าา
    #26040
    0
  8. #26031 Namtip2002 (@Namtip2002) (จากตอนที่ 229)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 / 19:48
    รอค้าา เดินทางปลอดภัยนะคะ
    #26031
    0
  9. #26023 miss_abc (@miss_abc) (จากตอนที่ 229)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 / 11:59
    เดินทางปลอดภัยนะค่ะ
    #26023
    0
  10. #26013 Eve_Rapeepan (@Eve_Rapeepan) (จากตอนที่ 229)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2561 / 21:54

    เดินทางปลอดภัยนะค่ะ รอไรท์อยู่นะค่าาาา
    #26013
    0
  11. #26000 noomnim66 (@noomnim66) (จากตอนที่ 229)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 23:05
    เดินทางปลอดภัย แล้วกลับมาอัพไวๆค่าาา
    #26000
    0
  12. #25998 ประสิทธิ์ (จากตอนที่ 229)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 21:53

    ไร เดินทางไปกลับด้วยความปลอดภัยนะครับ

    #25998
    0
  13. #25997 mild25Time (@mild25Time) (จากตอนที่ 229)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 21:02

    เดินมางปลอดภัยค่ะไรท์ แม้ท่านจะกระชากความสุขของเราไปพร้อมกับท่านด้วยแต่ก็รอเสมอเน้อ!

    #25997
    0
  14. #25996 IngArisra (@IngArisra) (จากตอนที่ 229)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 19:50
    ขอบคุณค่ะ เดินทางปลอดภัยนะคะไรท์
    #25996
    0
  15. #25995 saynaka (@bboykoratnng) (จากตอนที่ 229)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 18:02
    โชคดีครับ ลาบก้อย
    #25995
    0
  16. #25993 boynareta (@boynareta) (จากตอนที่ 229)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 16:36

    เดินทางปลอดภัย ขอให้โชคดีครับ

    #25993
    0
  17. #25992 basssbadboy (@basssbadboy) (จากตอนที่ 229)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 16:35
    เดินทางปลอดภัยครับ
    #25992
    0
  18. #25991 SCice (@SCice) (จากตอนที่ 229)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 16:12

    ขอบคุณครับ

    #25991
    0
  19. #25989 boat489 (@boat489) (จากตอนที่ 229)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 14:52
    เดินทางปลอดภัยครับไรท์
    #25989
    0
  20. #25988 lil-sis (@lil-sis) (จากตอนที่ 229)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 12:30

    เดินทางปลอดภัยน๊าาาาาาาาา

    #25988
    0
  21. #25987 Anawat_P (@Anawat_P) (จากตอนที่ 229)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 12:28
    ไม่น้า
    เติมอ่านใน fiction เลยดีกว่า
    #25987
    1
    • #25987-1 MACARONz (@MACARONz) (จากตอนที่ 229)
      14 พฤศจิกายน 2561 / 12:55
      ดินแดนนี้ไม่ผิดหวัง สนุกจริงๆ ค่ะ แอบกระซิบเข้ากลุ่มลับประหยัดกว่า fic
      #25987-1
  22. #25986 finny999 (@finny999) (จากตอนที่ 229)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 12:09

    โอ้ไม่ อ่าน นาน 3 สัปดาห์

    อต่ขอให้ประสบความสำเร็จในการเดินทางครั้งนี้

    เดินทางปลอดภัยครับไรท์
    #25986
    0
  23. #25985 daijichun (@daijicha) (จากตอนที่ 229)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 11:47
    นรก3อาทิตย์
    #25985
    0
  24. #25984 catoblivious (@catoblivious) (จากตอนที่ 229)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 11:44
    ค้างงงอีกแล้วอ่ะ รออ่านตอนต่อไปอยู่น่ะค่ะ
    #25984
    0
  25. #25983 ZenesziaZilvalia (@ZenesziaZilvalia) (จากตอนที่ 229)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 11:42
    เดินทางปลอดภัยครับ
    #25983
    0