ตอนที่ 170 : ภาค 3.1 ตอนที่ 8 เข้าสู่ดันเจี้ยน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20248
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1401 ครั้ง
    20 ก.ย. 61

เพียงเสี้ยวหนึ่งของห้วงเวลา เวลาก็ผ่านไปหนึ่งอาทิตย์

 

หอคอยดารายังคงเงียบสงบและทรงอำนาจอยู่เช่นเคย

 

พ้นยามที่ดวงอาทิตย์สาดแสง ร่างเงาของคนทั้งสิบสองก็ล่องลอยอยู่กลางท้องฟ้า

 

ในทันใดนั้นเองบนยอดของหอคอยดาราก็ปรากฏร่างเงาอันน่าครั่นครามพุ่งผ่านอากาศ แสงสีนวลปานละอองแสงของดวงจันทร์สาดส่องตรงมายังสิบสองดารา ปรากฏยังเบื้องหน้าของคนทั้งสิบสองคน

 

พลังอำนาจบนร่างแผ่กระจายออกไป

 

“พบท่านหัวหน้า” สิบสองดาราเอ่ยอย่างพร้อมเพียง แต่ละคนฉายดวงตาที่มาดมั่นเตรียมพร้อม

 

“อืม” เมอร์ลินคำรามเสียงทุ้มต่ำ แสดงออกนิ่งเฉย อารมณ์ในดวงตาเยือกเย็นเป็นที่สุด

 

สองเท้าแตะลงบนอากาศ ยืดเหยียดตรง สองมือไพล่หลัง บุคลิกแสดงออกอย่างสูงส่ง

 

“พวกเจ้าพร้อมที่จะลงดันเจี้ยนแล้ว?” เมอร์ลินกล่าวเสียงนิ่ง

 

ดันเจี้ยนใต้ดินโรงเรียนเวทย์อารากอน คือดันเจี้ยนที่มีมาตั้งแต่สมัยก่อนที่เมืองอารากอนจะสร้างขึ้น ว่ากันว่าดันเจี้ยนแห่งนี้ถูกผู้สูงศักดิ์ที่ทรงอำนาจปิดผนึกและสร้างโรงเรียนเวทย์อารากอนกดทับเอาไว้

 

สิบสองดาราไม่เคยเป็นนักเรียนของโรงเรียนเวทย์อารากอน แน่นอนว่าพวกเขาแค่เคยได้ยินตามข่าวลือ

 

ชื่อเสียงของดันเจี้ยนแห่งนี้นับว่ามีมากล้น กระทั่งเอริกและพรรคพวกก็ยังไม่สามารถกวาดผ่านดันเจี้ยนแห่งนี้ได้ ควรรู้ไว้ว่าเอริกในตอนนั้นคือขอบเขตจอมเวทย์ห้าวงเวทย์ อีกเพียงไม่กี่ก้าวเขาก็จะสามารถทะลวงผ่านขอบเขตมหาจอมเวทย์ได้แล้ว

 

แล้วพวกเขาล่ะคือตัวตนในระดับใดกัน? เพียงแค่คิดสิบสองดาราก็อดที่จะตื่นเต้นไม่ได้

 

“พร้อมแล้ว ครับ/ค่ะ ท่านหัวหน้า”

 

“ดี เช่นนั้นก็ไปกันได้”

 

มือน้อยยื่นออกไปและตวัดผ่านอากาศอย่างคล่องแคล่ว อำนาจอักขระควบแน่นปรากฏเป็นอักขระเวทย์สีเขียวพลั่งพรูออกมาเป็นเส้นสาย

 

“หัวหน้าจะเปิดประตูดันเจี้ยนที่นี่อย่างนั้นหรอ?” เมนซ่ากล่าวกระซิบ

 

สกูตั้มที่อยู่ด้านข้างไม่ได้เอ่ยตอบ สายตาของเขามองไปยังอักขระเวทย์มามายที่ปรากฏขึ้น

 

อักขระเวทย์มากมายขับเคลื่อนเป็นเส้นสายหลายวิถี

 

ในครั้งนั้นเมอร์ลินได้ลอบจดจำและคัดลอกวงเวทย์เคลื่อนย้ายที่อัสลานสร้างขึ้นไว้ได้หมด

 

เพียงหนึ่งการมองของดวงตาเลเมเกทันนั้นทรงอำนาจเหนือสิ่งอื่นใด ภาพที่เห็นล้วนถูกบันทึกไว้ได้อย่างแม่นยำ

 

อักขระเวทย์ถูกขับเคลื่อนและเปล่งแสงประกายเต็มท้องฟ้า

 

ในตอนนั้นเองอักขระเวทย์ทั้งหมดก็ถูกควบแน่น กลายเป็นเส้นแสงที่ค่อยๆ ถูกวาดเป็นวงเวทย์ขนาดใหญ่ที่ซับซ้อน อักขระเวทย์มากมายที่เหลือตกลงบนวงเวทย์วงนี้ราวกับเม็ดฝน

 

ทุกๆ หนึ่งสัมผัสของอักขระเวทย์จะเกิดวงเวทย์ขึ้นวงหนึ่ง กลายเป็นวงเวทย์ขนาดใหญ่ที่มีวงเวทย์ขนาดเล็กทับซ้อน เปิดเผยพลังที่ทรงอำนาจ

 

ทันใดนั้นเองกลางวงเวทย์ก็ปรากฏแสดงสีหม่นสว่างวาบ

 

แสงเส้นหนึ่งพลันปรากฏพรวดขึ้นกลางอากาศ ระหว่างที่แสงนี้เปล่งแสงระยิบระยับก็มีสายฟ้าสีหม่นเส้นหนึ่งกรีดผ่ากลางนภาอากาศด้วยเสียงอันดังสนั่นหวั่นไหว เกิดเป็นช่องรอยกรีดขนาดยักษ์

 

ประตูที่เก่าแก่และโบราณมีความสูงเกือบหนึ่งร้อยเมตรปรากฏออกมาจากช่องว่างนั้น

 

เหล่าสิบสองดาราหัวใจเต้นถี่ หลายคนนั้นอดที่จะระงับความตื่นเต้นไว้ไม่ได้

 

นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาเคยเห็นประตูที่มีขนาดใหญ่ขนาดนี้

 

บานประตูถูกสลักด้วยอักขระเวทย์จำนวนมาก อักขระแต่ละตัวนั้นประกอบไปด้วยอักขระที่แสดงพลังธาตุมืดเสียเป็นส่วนใหญ่ หน้าที่หลักของมันคือส่งพลังให้ประตูบานนี้เคลื่อนผ่านมิติ

 

บานประตูยักษ์ค่อยๆ เปิดออก

 

อีกด้านของประตูนั้นเผยให้เห็นของเหลวสีฟ้าใสที่ราวกับพื้นผิวของน้ำ พื้นผิวของมันปรากฏคลื่นกระเพื่อมอยู่ตลอดเวลา กลิ่นอายที่โบราณและทรงพลังแผ่กระจายออกมาจนทำให้หลายคนเกิดความรู้สึกเหมือนถูกสิ่งใดสิ่งหนึ่งกดทับไว้

 

ไม่แปลกใจเลยว่านี่คือประตูที่ผู้ใช้อักขระขั้นสีครามสร้างขึ้น

 

ภายใต้หน้ากากสีขาวเลื่อมทองปรากฏหยดเหงื่อพร่างพราย

 

“ไม่คิดเลยว่าเพียงแค่เรียกประตูออกมาจะต้องใช้พลังเวทย์มากมายขนาดนี้” เมอร์ลินคำรามอยู่ในใจ

 

เมอร์ลินพักหายใจชั่วครู่และหันไปเอ่ยต่อสิบสองดารา

 

“ไปกันเถอะ” กล่าวจบร่างเล็กก็กลายเป็นดั่งแสงของละอองของดวงจันทร์พุ่งเข้าไปในประตู

 

สิบสองดาราไม่รอช้า ปฏิบัติตามคำสั่งของเมอร์ลินในทันใด

 

ร่างทั้งสิบสองกลายเป็นเส้นแสงสีเงินพุ่งเข้าไปยังประตูอย่างพร้อมเพียง

 

ปัง!

 

ทันทีที่คนทั้งหมดจมหายเข้าไปในบานประตู ประตูบานนี้ก็ปิดลง ภาพของประตูค่อยๆ เลือนลางและจางหายไปราวกับไม่เคยมีตัวตนปรากฏขึ้นมา

 

เมย์และวินสัน พร้อมกับบริวารแหงนหน้ามองท้องฟ้า ภาพที่เห็นทั้งหมดเมื่อสักครู่ล้วนอยู่ในหายตาของพวกเขา

 

นับวันตัวตนของเมอร์ลินก็ยิ่งยิ่งใหญ่เหนือจินตนาการ การเติบโตของเด็กน้อยทำให้เมย์ผู้เป็นแม่ไม่สามารถคิดภาพตามได้ทัน

 

“ขอให้เจ้าปลอดภัยกลับมา” เมย์เอ่ยภาวนาด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบา

 

ด้านในของดันเจี้ยนใต้ดินโรงเรียนเวทย์อารากอน

 

ร่างของเมอร์ลินและสิบสองดาราก้าวข้ามผ่านประตูที่มีรูปร่างดั่งผิวน้ำ ทันทีที่ร่างทั้งสิบสามผ่านพ้นเข้ามา ผิวของบานประตูก็กลายเป็นแข็งกระด้างไม่เหมือนกับผิวของน้ำอีกต่อไป

 

“ที่นี่น่ะหรือดันเจี้ยนใต้ดินโรงเรียนเวทย์อารากอน?” สกูตั้มกล่าวพรึมพรำกับตัวเอง

 

ด้านในของดันเจี้ยนชั้นนี้ไม่ต่างจากโพลงถ้ำที่มีขนาดใหญ่ ลึกเข้าไปมีทางแยกมากมายที่คล้ายกับเขาวงกต หากเป็นผู้ที่ไม่คุ้นชินในเส้นทาง แน่นอนว่าจะต้องใช้เวลานานในการค้นหาห้องของหัวหน้าสัตว์อสูร

 

“ข้าได้ตกลงกับอัสลานเอาไว้ ว่าจะไม่แตะต้องสัตว์อสูรที่ต่ำกว่าชั้นที่ 5 เพราะฉะนั้นแล้วไม่จำเป็นต้องใส่ใจกับสัตว์อสูรเล็กๆ พวกนี้” น้ำเสียงอันเยาว์วัยกล่าวอย่างราบเรียบ

 

เมอร์ลินได้ทำการตกลงกับอัสลานแล้วว่าจะไม่แตะต้องสัตว์อสูรที่ต่ำกว่าชั้นที่ 5 เพราะในอีกไม่กี่เดือนโรงเรียนเวทย์อารากอนก็จะเปิดให้เหล่านักเรียนได้ทำภารกิจดันเจี้ยน เพื่อเก็บเกี่ยวจิตเวทย์จากสัตว์อสูรเหล่านี้

 

โดยทั่วไปแล้วหัวหน้าสัตว์อสูรจะมีอัตราการเกิดที่เร็วมาก ภายในระยะเวลาหนึ่งเดือนมันก็จะปรากฏตัวอีกครั้ง แต่เพียงสัตว์อสูรบริวารที่มีอยู่จำนวนมากคงจะไม่ทันที่จะใช้งานเมื่อโรงเรียนเวทย์อารากอนต้องการทำภารกิจดันเจี้ยน

 

เมอร์ลินจึงได้รับข้อเสนอนี้มา

 

หากกลุ่มเหยี่ยวรุ่นนี้มีความสามารถอยู่บ้าง พวกเขาคงขึ้นไปถึงชั้นที่ 5 ได้และสัตว์อสูรชั้นที่ 5 คงจะหลงเหลืออยู่บ้าง แม้จะมีจำนวนที่ไม่มากนักก็ตาม

 

“ตามข้ามา”

 

ร่างเล็กสะบัดแขนเสื้อท่าทางเย็นชาครั้งหนึ่งร่างก็พุ่งออกไป

 

สิบสองดาราไม่รอช้า พวกเขารีบพุ่งตัวติดตามเมอร์ลินออกไปในทันที

 

เมอร์ลินเคยมาดันเจี้ยนแห่งนี้แล้ว เส้นทางทั้งหมดถูกดวงตาเลเมเกทันจดจำได้อย่างชัดเจน การเดินทางในเขาวงกตดันเจี้ยนแห่งนี้จึงไม่เป็นปัญหาสำหรับเขา

 

ดันเจี้ยนชั้นที่หนึ่งถึงชั้นที่ห้า พวกเขาย่อมไปถึงที่นั่นได้อย่างรวดเร็ว

 

เส้นแสงสีเงินจำนวนมากลัดเลาะลอดผ่านแต่ละเส้นทางของเขาวงกตอย่างรวดเร็ว สัตว์อสูรชั้นหนึ่งคือสัตว์อสูรระดับ 1 เท่านั้น แต่ละชั้นนั้นจะปรากฏสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งเพิ่มขึ้นหนึ่งระดับ เพียงแต่หัวหน้าสัตว์อสูรของชั้นนั้นๆ จะมีความแข็งแกร่งที่มากเป็นพิเศษ

 

เพียงเวลาไม่นาน เมอร์ลินและสิบสองดาราก็ปรากฏตัวยังบานประตูใหญ่ที่เก่าแก่และโบราณ

 

ประตูบานนี้มีความสูงนับสิบเมตรลักษณะรูปร่างเก่าแก่ถูกสร้างมาจากเหล็กกล้าที่ดูมีอายุ พืชเล็กและตะไคร่เกาะจับดูไม่น่าสวยงามนัก อีกด้านหนึ่งของประตูมีคลื่นพลังที่แข็งแกร่งเล็กๆ แผ่ออกมา

 

เมอร์ลินย่ำเท้าลงพื้นแรงๆ ครั้งหนึ่ง พลังที่ไร้รูปก็ทำให้บานประตูเปิดออก

 

เผยให้เห็นห้องโถงใหญ่ที่มีขนาดสามารถจุคนนับหลายหมื่นเข้าไปได้

 

ทันทีที่เมอร์ลินและสิบสองดาราก้าวข้ามผ่านประตู หัวหน้าสัตว์อสูรก็ตื่นขึ้น

 

มันคือสัตว์อสูรมหึมา รูปร่างคล้ายกับหนอนยักษ์ที่มีลวดลายเป็นใบหน้าของคนที่กำลังหวีดร้องอย่างสยดสยอง บนร่างแผ่กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวกดขี่ผู้บุกรุก

 

เมอร์ลินไม่แยแสต่อหัวหน้าสัตว์อสูรตนนี้เลยแม้แต่น้อย

 

ฝ่าเท้าเล็กๆ ย่ำเท้าออกไปหนึ่งก้าว ร่างก็กระพริบทะลวงความว่างเปล่ามุ่งหน้าไปยังประตูที่จะนำทางไปชั้นถัดไปในทันที

 

หัวหน้าสัตว์อสูรหนอนยักษ์เกรี้ยวกราด พ่นของเหลวที่เป็นกรดโจมตี

 

ในตอนที่สิบสองดารากำลังจะเคลื่อนไหว เสียงของเมอร์ลินก็ทำให้พวกเขาหยุดชะงัก

 

“ไม่จำเป็น” เสียงนี้เย็นชาเป็นที่สุด จิตสังหารอันแหลมคมพุ่งทะลวงออกไป

 

ดวงตาสีเงินเปล่งแสงเป็นประกาย ต้นไม้ธาตุลมภายในร่างขยับเคลื่อนไหว

 

ลมเย็นมหาศาลที่ราวกับคลื่นสึนามิซัดม้วนออกไปครืนเครง อากาศถูกพลังลมกวาดผ่านราวกับเกลียวคลื่นซัดไปยังร่างของหัวหน้าสัตว์อสูรหนอนยักษ์

 

ฆ่า!

 

ครืน! ครืน! ครืน!

 

ของเหลวที่หัวหน้าสัตว์อสูรหนอนยักษ์โจมตีออกมาพลันถูกแรงลมซัดสาดจนแตกสลาย คลื่นแรงลมยักษ์ถาโถมพัดยังร่างมหึมา

 

เพียงพริบตาหัวหน้าสัตว์อสูรหนอนยักษ์ก็ถูกลมเย็นของเมอร์ลินแช่แข็ง ความหนาวเย็นเกาะกินไปทั้งร่าง แรงลมซัดม้วนราวกับคลื่นพายุที่บ้าคลั่ง จนในที่สุดหัวหน้าสัตว์อสูรหนอนยักษ์ไม่อาจทนทานได้ ร่างกายถูกแช่แข็งและโดนลมแรงซัดจนแตกสลายเป็นชิ้นๆ

 

ทั้งหมดนี้เล่าเหมือนจะยาว แต่กลับเกิดขึ้นภายในช่วงหนึ่งลมหายใจ

 

เมอร์ลินลงมือโดยไม่แม้แต่จะขยับตัว พลังคุกคามที่น่าหวาดกลัวก็สามารถจัดการกับหัวหน้าสัตว์อสูรตัวมหึมาได้แล้ว

 

หัวหน้าสัตว์อสูรชั้นหนึ่งเป็นเพียงสัตว์อสูรระดับ 3 เท่านั้น ความพิเศษของหัวหน้าสัตว์อสูรนั้นคือมีพลังชีวิตที่มากมายกว่าสัตว์อสูรทั่วไป

 

เมอร์ลินซึ่งเป็นจอมเวทย์สามวงเวทย์ ที่สามารถปะทุพลังในขอบเขตจอมเวทย์สี่วงเวทย์ได้

 

เพียงหัวหน้าสัตว์อสูรชั้นหนึ่งจึงเป็นตัวตนที่ไม่จำเป็นต้องใส่ใจมากนัก

 

สิบสองดาราเห็นการลงมือของหัวหน้าตัวน้อยก็อดรู้สึกที่จะขนลุกไม่ได้ หัวหน้าที่สุดจะเย็นชาลงมือโดยไม่แม้แต่จะขยับตัวด้วยซ้ำ

 

“ไม่ว่าจะเห็นกี่ครั้ง ข้าก็ไม่สามารถทำใจให้คุ้นชินได้อยู่ดี” สกอเปี้ยนกล่าวพร้อมกับลูบแขนตัวเองไปมา

 

แคนเซอร์ที่อยู่ข้างๆ ยิ้มแหย่ๆ อย่างมีความเห็นด้วย

 

“รีบไปกันเถอะ ท่านหัวหน้าเข้าไปในประตูบานนั้นแล้ว” เสียงทุ้มกล่าวเตือนสติและรีบติดตามเมอร์ลินไปในทันที

 

ชั้นที่สอง

 

ชั้นที่สาม

 

เมอร์ลินล้วนลงมืออย่างเย็นชา เขาไม่แม้แต่จะขยับตัวก็สามารถสังหารหัวหน้าสัตว์อสูรได้ทั้งสิ้น แม้ว่าสัตว์อสูรชั้นที่สามจะเป็นสัตว์อสูรระดับ 5 ที่มีพลังเทียบเท่าขอบเขตนักรบเวทย์ระดับสูงก็ตาม

 

เพียงหนึ่งการมองของเขาก็ทำให้ร่างอันมหึมาทั้งหลายดับสลายหมดสิ้น

 

เมื่อมาถึงประตูห้องหัวหน้าสัตว์อสูรชั้นที่สี่เมอร์ลินก็ได้เอ่ยกับสิบสองดาราว่า

 

“สัตว์อสูรตนนี้ข้าจะให้พวกเจ้าหนึ่งคนเป็นคนจัดการ เลือกมาว่าใครจะเป็นผู้ลงมือ” เสียงอันเยาว์วัยกล่าวอย่างเย็นชา น้ำเสียงไม่มีคำว่าล้อเล่น

 

มาถึงชั้นที่สี่ หัวหน้าสัตว์อสูรในชั้นนี้คือสัตว์อสูรครึ่งก้าวระดับ 6

 

สัตว์อสูรครึ่งก้าวระดับ 6 ที่เป็นหัวหน้าสัตว์อสูรนั้นแข็งแกร่งกว่าสัตว์อสูรครึ่งก้าวระดับ 6 ทั่วไป แน่นอนว่าพลังต่อสู้ของมันนั้นเทียบเท่าได้กับจอมเวทย์ผู้มีฝีมือคนหนึ่ง

 

ควรรู้ไว้ว่าแม้แต่กิลด์ใหญ่ในโรงเรียนเวทย์อารากอนนำกำลังนักเรียนมาปราบปรามสัตว์อสูรนับพันคน ก็ไม่สามารถทำมันได้สำเร็จ

 

สมาชิกกลุ่มดาราโดดเด่นในเรื่องของการโจมตีประสาน หากเป็นการต่อสู้เดี่ยวๆ นั้น สมาชิกกลุ่มดาราก็นับว่าเหนือกว่าจอมเวทย์ทั่วๆ ไปไม่มากนัก

 

การต่อสู้กับหัวหน้าสัตว์อสูรชั้นที่สี่คือบททดสอบที่เมอร์ลินกำลังจะมอบให้

 

สิบสองดาราแต่ละคนหันหน้ามองกัน สายตาของแต่ละคนเต็มไปด้วยความลังเลไม่มั่นใจ พวกเขาแต่ละคนนั้นรู้ขอบเขตพลังต่อสู้ของตนเองดี

 

เหมือนไลลาที่พบกับผู้ใช้ออร่าเวทย์ขอบเขตจอมเวทย์สองวงเวทย์ในครั้งนั้น เมื่อเธอรู้ตัวว่าสู้ไม่ได้ เธอจึงเรียกอีกสองดารามาช่วยต่อสู้

 

กลุ่มดาราโดดเด่นเรื่องโจมตีประสาน ไม่สันทัดในการต่อสู้เดี่ยวๆ เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ทุกคนรู้ดี

 

“ให้เป็นหน้าที่ของข้าเองท่าหัวหน้า” เสียงทุ้มเอ่ยออกมาอย่างมาดมั่น

 

เสียงนี้เป็นคำพูดของสกูตั้ม ผู้เป็นหัวหน้าของกลุ่มดารานั่นเอง

 

“ดี ... เช่นนั้นก็เข้าไปกันได้แล้ว”

 

จบคำกล่าวของเมอร์ลินบานประตูที่อยู่เบื้องหน้าก็ถูกพลังที่ไร้รูปทำให้เปิดออก

 

หัวหน้าสัตว์อสูรรับรู้ถึงผู้บุกรุกส่งเสียงคำรามขึ้นมาอย่างเกรี้ยวกราด

 

เมื่อเข้าสู่อีกด้านของประตูก็เผยให้เห็นถึงหัวหน้าสัตว์อสูรที่มีรูปร่างเหมือนผีเสื้อตัวมหึมา มันคือสัตว์อสูรครึ่งก้าวระดับ 6 คลื่นพลังที่แผ่ออกมานั้นแข็งแกร่งอย่างน่าสะพรึง

 

ในครั้งนั้นกว่าเมอร์ลินและกลุ่มเหยี่ยวจะจัดการมันลงได้ก็แทบเหนื่อยเอาการ

 

ครั้งนี้เมอร์ลินส่งสมาชิกกลุ่มดาราไปท้าทายสัตว์อสูรมหึมาตนนี้เพียงคนเดี่ยว

 

นี่คือบททดสอบที่ไม่ธรรมดาที่หัวหน้าตัวน้อยมอบให้



.....................................................................

ปัจจุบันกลุ่มลับถึงภาค 3 ตอนที่ 140
หากสนใจอ่านต่อล่วงหน้าสามารถติดต่อเข้ากลุ่มลับได้ที่ เพจเซียนจอมเวทย์

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.401K ครั้ง

29,573 ความคิดเห็น

  1. #29015 P'pung (@pung6) (จากตอนที่ 170)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2562 / 08:00
    สนุกกกมากก ขอบคุณ
    #29015
    0
  2. #24307 Gnuh (@Gnuh) (จากตอนที่ 170)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2561 / 11:31

    ขอบคุณครับ

    #24307
    0
  3. #24298 Away2016 (@Away2016) (จากตอนที่ 170)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 23:48
    ขอบคุณครับ
    #24298
    1
    • #24298-1 say32140 (@say32140) (จากตอนที่ 170)
      7 สิงหาคม 2561 / 18:36
      _ๆ,ๆ1+1
      #24298-1
  4. #24297 AmbusH08 (@AmbusH08) (จากตอนที่ 170)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 20:01
    โหดแท้...
    #24297
    0
  5. #24294 baimon2003 (@baimon2003) (จากตอนที่ 170)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 22:25
    รอตอนต่อไปครับ
    #24294
    0
  6. #24293 FanUj (@FanUj) (จากตอนที่ 170)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 18:38
    มาต่อเร็วๆน้างับบบ
    #24293
    0
  7. #24292 cattycall (@catty_call) (จากตอนที่ 170)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 18:24
    ขอบคุณมาก
    #24292
    0
  8. #24291 boat489 (@boat489) (จากตอนที่ 170)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 17:50
    ขอบคุณครับ
    #24291
    0
  9. #24290 dlsomc (@dlsomc) (จากตอนที่ 170)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 17:20
    ขอบคุณคับ
    #24290
    0
  10. #24289 Mikimiki015 (@vip_minmy) (จากตอนที่ 170)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 16:41
    สนุกมากค่ะ ขอบคุณมากนะคะ
    #24289
    0
  11. #24288 kacu (@mucu) (จากตอนที่ 170)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 16:03
    ถึงกับต้องตามไปเสียเหรียญที่ficเพราะอยากรู้ว่าคนน้องเพศอะไร
    #24288
    0
  12. #24287 กุหลาบสีเทา (@somoo62) (จากตอนที่ 170)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 16:02
    อยากได้อีกกกกกอะ เท่านี้มันไม่พอกับความคิดถึงที่เรามีให้หรอกนะไรท์
    #24287
    0
  13. #24286 POOJA PATITA (@yupa2515) (จากตอนที่ 170)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 15:49
    ค้างงงง
    #24286
    0