ตอนที่ 120 : ภาค 2 ตอนที่ 46 ทดสอบความสามารถ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23832
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1428 ครั้ง
    31 มี.ค. 61

เสียงคำรามของสัตว์ร้ายดังก้องไปทั่วทั้งป่า

 

สัตว์อสูรขนาดยักษ์พุ่งตรงมาอย่างเกรี้ยวกราด ทุกๆ ที่ที่มันเคลื่อนผ่านล้วนถูกกวาดด้วยพลังกำลังของมันทั้งสิ้น

 

แผ่นนั้นสั่นสะเทือน กลิ่นอายนั้นน่าสะพรึงกลัวของสัตว์อสูรระดับ 4 ที่มีพลังเทียบเท่ากับนักรบเวทย์ระดับต้นระเบิดออกมาอย่างบ้าคลั่ง

 

เพียงไม่กี่อึดใจร่างของตัวตนที่เหี้ยมโหดก็ปรากฏ

 

หมูป่ากระหายเลือด สัตว์อสูรระดับ 4

 

สัตว์อสูรที่มีรูปร่างใหญ่เกือบสี่เมตร มันเป็นสัตว์อสูรที่มีพลังแข็งแกร่งเป็นอันดับต้นๆ ของป่านี้ มิหนำซ้ำร่างกายของมันยังแผ่กลิ่นอายพลังที่สามารถเทียบเท่าได้กับนักรบเวทย์หนึ่งวงเวทย์

 

มันเป็นสัตว์อสูรเจ้าป่าที่เป็นยักษ์ใหญ่สามารถถล่มหมู่บ้านใดหมู่บ้านหนึ่งได้อย่างง่ายๆ

 

หมูป่ากระหายเลือดถูกเด็กน้อยคนหนึ่งยั่วยุ มันซึ่งเป็นตัวตนผู้แข็งแกร่งของป่าทนไม่ไหวจึงเกลี้ยวกลาดวิ่งตะบึงไล่ล่า ด้วยขนาดตัวและพละกำลังของมันนั้น ทำให้เส้นทางที่มันวิ่งผ่านถูกมันทำลายจนเป็นแนวยาว มันเป็นถึงสัตว์อสูรระดับ 4 ย่อมมิใช่ธรรมดาสามัญ มันสามารถใช้เขี้ยวของมันวิ่งชนหินผาให้ทลายหักพังได้

 

เมื่อหมูป่ากระหายเลือดวิ่งมาถึงที่นี่ตามที่เด็กน้อยนำพา มันได้พบกับมนุษย์จำนวนไม่น้อย ความเกลี้ยวกลาดก็ยิ่งปะทุความรุนแรงเพิ่มมากขึ้น มนุษย์พวกนี้กล้าบังอาจรุกล้ำอาณาเขตของมัน แววตาอันแดงฉานสว่างโร่ออกมาในทันที

 

ฟืด ... ฟืด ... ฟืด ...

 

อี๊ดดดดดดด

 

สกอเปี้ยนทั้งรู้สึกตื่นเต้นและกังวลไปพร้อมๆ กัน

 

แววตาของพวกเขาหลายคนมีความหวาดกลัว

 

“ให้พวกเราสู้กับสัตว์อสูรตัวนี้!

 

“นี่คือการทดสอบอย่างนั้นหรือ?”

 

“บ้าไปแล้ว นี่เขาต้องการส่งให้เราไปตายชัดๆ”

 

“ข้าไม่อยากตายที่นี่ ข้าถอนตัวตอนนี้ยังทันอยู่ไหม?”

 

กลุ่มดาราแต่ละคนเริ่มที่จะแตกตื่น ดูเหมือนหลายคนนั้นแทบจะสติแตกไปแล้ว

 

แต่ทว่ายังมีคนส่วนหนึ่งที่ยังคงมีสติอยู่ หนึ่งในนั้นคือสกูตั้นกับเมนซ่าที่กำลังดูการเคลื่อนไหวของสัตว์ร้าย

 

“ทุกคนหยิบอาวุธขึ้นมาและตั้งสติ หากพวกเราไม่สู้ ทางเดียวจะหนีรอดนั่นคือการตายเท่านั้น” สกูตั้นเป็นคนแรกที่เอ่ยเตือนสติของทุกคน

 

อีกเพียงไม่กี่สิบเมตรหมูป่ากระหายเลือดก็จะมาถึง ทุกการย่ำเท้าของมันนั้นทำให้แผ่นดินสั่นสะเทือน เสียงกรี๊ดร้องคำรามนั้นทำให้หัวใจรู้สึกสั่นผวา

 

กลุ่มดาราเมื่อได้สติ ทุกคนจึงหยิบอาวุธขึ้นมาพร้อมที่จะต่อสู้

 

“พวกเรามีกันตั้ง 12 คน ข้าไม่เชื่อว่าจะไม่สามารถล้มเจ้าหมูป่าตัวนี้ได้”

 

“ขอเพียงพวกเขาร่วมใจกัน แม้เป็นสัตว์อสูรระดับ 4 ก็สามารถกำราบได้”

 

เมอร์ลินยิ้มเล็กๆ กับคำพูดของสกูตั้น เขาคำรามเสียงทุ้มต่ำเบาๆ อย่างพึงพอใจ

 

“ชายที่ชื่อสกูตั้นคนนี้มีทักษะการเป็นผู้นำที่ดี” เมอร์ลินพยักหน้าพร้อมกับกวาดสายตามองดูการต่อสู้

 

ตูม! ตูม! ตูม!

 

ในที่สุดหมูป่ากระหายเลือด สัตว์อสูรตัวใหญ่ยักษ์ก็มาถึง

 

ทางที่มันเคลื่อนผ่านนั้นถูกกวาดราบพนาสูญ แผ่นดินแตกระแหง ต้นไม้ถูกหักโค่นล้นระเนระนาด

 

อี๊ดดดดดดด!

 

หมูป่ากระหายเลือดคำรามออกมาอย่างน่ากลัว นัยน์ตามีความอำมหิตกระหายเลือด สายตาจ้องมองคนทั้ง 12 อย่างหิวกระหาย

 

“ทำยังไงดีมันมาแล้ว!” พีชเชลยืนถือไม้เท้าด้วยอาการสั่นๆ ดวงตานั้นเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

 

สกูตั้นสังเกตเห็นว่าสมาชิกกำลังแตกตื่น เขาจึงหยิบโล่ที่เป็นอาวุธของเขาขึ้นมาและพุ่งตัวเข้าหาหมูป่ากระหายเลือด

 

สกูตั้นเป็นคนแรกที่เคลื่อนไหว

 

“ข้าจะหลอกล่อมันเอาไว้ ทุกคนรีบโจมตีมันให้เต็มที่” อกูตั้นระเบิดเสียงออกมาและใช้บทเวทย์พุ่งตัวเข้าไป

 

“โล่มรกต”

 

วงเวทย์สีเท่าภายในร่างของสกูตั้นขับเคลื่อนพลังเวทย์ออกมาประสานกันส่งต่อไปที่โล่ที่เขาถือ ในวินาทีนั้นเองพลังเวทย์ก็ส่องประกายออกมากลายเป็นโล่โปร่งแสงที่มีประกายสีเขียวขนาดใหญ่ถึงสองเมตร

 

โล่มรกตนั้นพุ่งจู่โจมไปที่ร่างของหมูป่ากระหายเลือดในทันที

 

ปัง!

 

ร่างของหมูป่ากระหายเลือดถูกโล่มรกตนั้นชนจนถอยออกไปหนึ่งถึงสองก้าว

 

น่าเสียดายที่สกูตั้นนั้นเป็นเพียงนักเวทย์ หากเขามีพลังในระดับนักรบเวทย์ โล่มรกตคงจู่โจมจนทำให้หมูป่ากระหายเลือดกระเด็นจนล้มลงได้แน่

 

การโจมตีนี้นั้นทำให้หมูป่ากระหายเลือดปะทุอารมณ์โกรธ ดวงตาอันแดงกล่ำจ้องไปที่สกูตั้นอย่างโหดเหี้ยม

 

หมูป่ากระหายเลือดย่ำเท้าลงพื้นหนึ่งครั้ง บนร่างก็ปรากฏไอความร้อนลึกลับและพุ่งเข้าจู่โจมสกูตันทันที

 

“รีบโจมตีมันเร็วเข้า” สกูตั้นระเบิดเสียงคำราม

 

สกูตั้นเรียกโล่มรกตออกมาอีกครั้ง แต่ทว่าโล่มรกตที่มีขนาดใหญ่กว่าสองเมตรนั้นไม่อาจต้านทานพละกำลังของสัตว์ร้ายที่มีพลังเทียบเคียงกับนักรบเวทย์ได้

 

ปัง!

 

ร่างของสกูตั้นถูกหมูป่ากระหายเลือดพุ่งเข้าชนอย่างจัง โล่มรกตนั้นแตกละเอียด พร้อมกับร่างของสกูตั้นที่กระเด็นลอยขึ้นกลางอากาศราวกับว่าวสายป่านขาด

 

ในตอนนั้นเองแสงของบทเวทย์อันหลากหลายก็ปรากฏ ไอเวทย์พลุ่งพล่านผสานจนกลายเป็นเวทย์โจมตีที่ทรงพลังจำนวนมาก

 

“ค้อนอัศนี” ทอรัสร่ายเวทย์โจมตี ค้อนในมือปรากฏเป็นรูปลักษณ์การโจมตีขนาดใหญ่

 

ตูม!

“หมัดคลื่นเหมันต์” อูซ่าชกมันที่สวมสนับมือ ร่ายเวทย์จนการเป็นเวทย์โจมตีหมัดน้ำแข็งขนาดหนึ่งเมตร

 

ตูม!

 

“ศรแห่งเพลิง” ซากีต้าคว้าธนูและยิ่งศรเวทย์เปลวเพลิง

 

“กระสุนเวทย์ภูผา” พาโวกระชับไม้เท้าพร้อมกับร่ายเวทย์โจมตีธาตุดิน

 

“คลื่นเสียงพิฆาต” ไลลาร่ายเวทย์พร้อมกับดีดพิณในมืออย่างมุ่งมั่น

 

คนอื่นๆ นั้นก็ไม่นิ่งเฉย พวกเขาต่างร่ายเวทย์โจมตีหมูป่ากระหายเลือดในทันที

 

ตูม! ตูม! ตูม!

 

หมูป่ากระหายเลือดถูกเวทย์โจมตีจำนวนมากโจมตีกระหน่ำอย่างถี่ๆ เกิดเสียงระเบิดตูมตามราวกับฟ้าร้อง ฝุ่นควันซัดม้วนกระจายฟุ้งไปทั่วทั้งบริเวณ

 

การโจมตีนี้จะสามารถกำราบหมูป่ากระหายเลือดได้หรือไม่?

 

สีหน้าของกลุ่มดาราแต่ละคนนั้นเต็มไปด้วยความไม่มั่นใจ

 

ในตอนนั้นเองฝุ่นควันทั้งหมดก็เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างน่าประหลาด ฝุ่นควันทั้งหมดกำลังถูกดูดเข้าไปยังจุดกึ่งกลาง

 

ศูนย์กลางที่ฝุ่นควันถูกดูดเข้าไปในปรากฏเป็นหมูป่ากระหายเลือดที่มีผิวหนังแตกระแหงราวกับผิวของลาวาที่แห้งแล้ว นัยน์ตาที่แดงกล่ำนั้นเต็มไปด้วยความกระหายเลือด มองเหยื่อเบื้องหน้าอย่างโกรธแค้น

 

“แย่แล้ว! การโจมตีของพวกเราทำอะไรมันไม่ได้” ลาเซอต้าตะโกนอย่างตกใจ

 

เมื่อเห็นว่าการโจมตีเมื่อครู่ไม่สามารถล้มหมูป่ากระหายเลือดลงได้ เหล่าผู้ใช้เวทย์ระยะไกลจึงรีบถอยห่างออกไปทันที

 

ส่วนคนที่ถนัดการต่อสู้ระยะประชิดที่เหลือก็ต่างรีบเร่งร่ายเวทย์

 

ช่างน่าเสียดาย ที่การต่อสู้ในครั้งนี้คือการต่อสู้ของจริงไม่ใช่การฝึกทดลอง สัตว์อสูรตัวร้ายไม่ได้ปล่อยให้พวกมนุษย์ร่ายเวทย์ได้นาน สัตว์อสูรที่ราวกับภูเขายักษ์เริ่มที่จะทำการโจมตีในทันที

 

สกูตั้มที่ดีดตัวกลับมา เขาร่วมมือกับอูซ่าผู้ใช้สนับมือ สองคนร่วมมือกันเข้าบุกประชิดหมุป่ากระหายเลือดอีกครั้ง

 

โล่มรกตขนาดใหญ่และกำปั้นน้ำแข็งยักษ์ปรากฏจากความว่างเปล่าพุ่งเข้าจู่โจมหมูป่ากระหายเลือด

 

แต่ดูเหมือนว่าโชคนั้นจะไม่เข้าข้าง หมูป่ากระหายเลือดปะทุความร้อนสูงรวมกำลังวิ่งพุ่งชนเวทย์ทั้งสองอย่างไม่เกรงกลัว

 

ลาเซอต้าและสกอเปี้ยนผู้ใช้ดาบ อาศัยจังหวะที่หมูป่ากระหายเลือดถูกเบนความสนใจ สองดาบฟันทะแยงเข้ากับลำตัวของหมูป่ากระหายเลือด คลื่นดาบที่เต็มไปด้วยพลังเวทย์ทำลายล้างจู่โจมเข้าไปยังเป้าหมายอย่างเต็มที่

 

เพล้ง!  เพล้ง!

 

ไม่น่าเชื่อ!

 

ผิวหนังที่เหมือนรอยแตกของลาวานั้นกลับแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก ดาบของลาเซอต้ากับสกอเปี้ยนหักไปในทันที

 

แม้ว่าพวกเขาจะร่ายเวทย์เสริมความแข็งแกร่งเข้าไปอย่างเต็มที่แล้ว แต่มันกลับไร้ผลกับผิวหนังของหมูป่ากระหายเลือด

 

เหล่าผู้ใช้เวทมนต์ระยะไกลเมื่อร่ายเวทย์เสร็จจึงโจมตีเข้ามาอีกครั้ง ลูกธนูที่อาบไปด้วยพลังเวทย์และคลื่นพลังเวทย์จำนวนมากพุ่งกระหน่ำโจมตี

 

ตูม! ตูม! ตูม!

 

ภายใต้ผิวหนังอันแข็งแกร่งของหมูป่ากระหายเลือด การโจมตีของระดับต่ำกว่านักรบเวทย์นั้นไร้ผล

 

พลังเวทย์เล็กๆ เหล่านี้นั้นทำให้หมูป่ากระหายเลือดกลายเป็นเกรี้ยวกราดมากยิ่งขึ้น

 

สัตว์ร้ายร่างยักษ์วิ่งตะบึงเข้าใส่กลุ่มผู้โจมตีระยะไกล หนึ่งในคนจำนวนนั้นบางคนยังไม่ทันที่จะร่ายเวทย์เสร็จด้วยซ้ำ เมื่อมองเห็นเจ้าสัตว์ร้ายวิ่งเข้ามา พวกเขาและเธอก็ต่างสละการร่ายเวทย์และวิ่งหลบหนีอย่างรนราน

 

กรี๊ด!

 

สถานการณ์ในตอนนี้นั้นเต็มไปด้วยเสียงกรีดร้อง ความหวาดกลัวแทรกซึมไปถึงแกนสมอง

 

เดิมทีแล้วด้วยระดับพลังของพวกเขา การยั่วยุสัตว์อสูรระดับ 4 นั้นเป็นการกระทำที่โง่เง่าเป็นอย่างมาก

 

การทดสอบของเมอร์ลินนั้นโหดร้ายเกินไป!

 

“บ้าเอ้ย! หยุดนะเจ้าบ้า หันมาทางนี้สิ!” สกูตั้มใช้โล่มรกตพุ่งจู่โจม ต้องการเบี่ยงเบนความสนใจของสัตว์ร้าย

 

แต่ทว่าการกระทำของเขานั้นไร้ผล

 

สกูตั้มไม่อาจดึงความสนใจของหมูป่ากระหายเลือดเอาไว้ได้

 

ด้วยสัญชาตญาณของสัตว์ เมื่อใดที่เหยื่อเริ่มวิ่งหนีมันก็ยิ่งกระตุ้นการไล่ตาม หมูป่ากระหายเลือดวิ่งจู่โจมไปยังกลุ่มผู้โจมตีระยะไกลอย่างไม่แยแสต่อสิ่งรอบข้าง

 

ด้วยพลังที่เทียบเท่ากับนักรบเวทย์ ความเร็วของหมูป่ากระหายเลือดจึงอยู่ในระดับที่น่าสะพรึงกลัวเป็นอย่างมาก

 

พาโว หญิงสาวผู้โชคร้ายตกเป็นเป้าหมายในการกวาดไล่ของหมูป่ากระหายเลือด

 

แต่ในตอนนั้นเองดูเหมือนว่าโชคจะไม่เข้าข้างเธอ พาโววิ่งจนสะดุดขาตัวเองล้ม

หมูป่ากระหายเลือดแสดงแววตาที่แดงกล่ำพุ่งเข้าโจมตีเหยื่อของมันในทันที

 

กรี๊ด!

 

พาโวกรีดร้องออกมาอย่างสุดเสียง ในหัวของเธอปรากฏภาพของความตาย ความกลัวถูกหยั่งลึกลงไปในจิตใจของเธอ

 

“พาโว!”  เหล่าคนที่วิ่งหนีไปทิศทางอื่นต่างหยุดชะงัก

 

คนที่เหลือนั้นต่างร้องเสียงหลงออกมาอย่างตกใจ

 

แต่ในทันใดนั้นเอง เงาดำอันประหลาดก็พุ่งลงมาจากฟากฟ้า

 

“หยุดแค่นี้แหละ!” เสียงอันวัยเยาว์ถูกเปล่งออกมาจากปากของเมอร์ลิน

 

ร่างเล็กนั้นโผล่ลงมาจากท้องฟ้าและพุ่งตัวไปหยุดที่หลังของหมูป่ากระหายเลือด

 

ร่างของเมอร์ลินนั้นราวกับสายน้ำที่ไหลช้า

 

การแสดงออกของเขาเยือกเย็นเหนือสิ่งอื่นใด ล่องลอยปานเทพ ปลดปล่อยกลิ่นอานที่สูงส่งกดขี่ผู้คน

 

ทันทีที่ปลายเท้าข้างหนึ่งของเมอร์ลินแตะลงบนหลังของหมูป่ากระหายเลือดก็เกิดพลังที่ไร้รูปปรากฏคล้ายระลอกคลื่นน้ำที่สามารถมองเห็นด้วยตาเปล่าได้

 

ตูม!

 

ร่างของหมูป่ากระหายเลือดถูกพลังกดทับมหาศาลราวกับภูเขาลูกหนึ่งกดอยู่จนล้มลงไปในทันที

 

เมื่อเท้าอีกข้างหนึ่งของเมอร์ลินแตะสัมผัสบนหลังของหมูป่ากระหายเลือด พลังแรงกดทับอันลี้ลับก็เพิ่มขึ้นอย่างเท่าทวีคูณ

 

ปัง!

 

สัตว์อสูรระดับ 4 อย่างหมูป่ากระหายเลือดนั้นทนพลังแรงกดดันของเมอร์ลินไม่ไหว ร่างกายที่แข็งแกร่งนั้นก็พลันระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ ผิวหนังที่ราวกับพื้นผิวของลาวานั้นไม่มีประโยชน์อะไรเมื่ออยู่ต่อหน้าเมอร์ลิน

 

พื้นดินที่หมูป่ากระหายเลือดยืนอยู่นั้นแตกระแหงอย่างน่าประหลาดเป็นรูปใยแมงมุม

 

ควรรู้ไว้ว่าแม้แต่สัตว์อสูรระดับ 6 ที่มีพลังเทียบเท่ากับจอมเวทย์ เมอร์ลินยังสามารถจัดการพวกมันด้วยการสะบัดมือเพียงครั้งเดียว หมูป่ากระหายเลือดที่เป็นสัตว์อสูรระดับ 4 จึงไม่นับว่าเป็นอะไรในสายตาของเมอร์ลิน

 

ทุกคนนั้นตกอยู่ในอาการอึ้งตะลึงงัน มองเมอร์ลินด้วยอาการสั่นสะท้าน

 

ภาพของเด็กน้อยประทับความกลัวเข้าไปในจิตใจของทุกคน

 

“เด็กคนนี้แข็งแกร่ง เขาแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก”

 

“เพียงแค่ขึ้นไปยืนบนหลังของสัตว์อสูรก็สามารถกำราบมันได้แล้ว”

 

“เด็กคนนี้ช่างน่ากลัว พลังของเขานั้นราวกับปีศาจ”

 

บนใบหน้าของทุกคนนั้นเต็มไปด้วยคำพูดและคำถามที่ไม่กล้าที่จะเอ่ยออกมา

 

พวกเขานั้นแทบจะไม่เชื่อในสายตาของตัวเอง

 

เมอร์ลินยังคงแสดงสีหน้าเย็นชาราวกับน้ำแข็ง

 

พาโว หญิงสาวผู้ที่อยู่ใกล้กับหมูป่ากระหายเลือดกว่าใคร ร่างของเธอในตอนนี้นั้นเต็มไปด้วยเลือดของหมูป่ากระหายเลือด เลือดของสัตว์อสูรชโลมไปทั่วทั้งร่าง

 

นัยน์ตาของพาโวปรากฏอาการตกใจอย่างสุดขีด มองร่างอันเยาว์วัยของเมอร์ลินด้วยอารมณ์ที่หลากหลาย

 

เมอร์ลินส่ายศีรษะไปมาเล็กๆ สองมือไพล่หลัง ยืดหลังเหยียดตรงอย่างสง่างาม

 

มือน้อยถูกยื่นออกไปด้านหน้า

 

ทันใดนั้นเองจิตเวทย์ที่อยู่ในร่างของหมูป่ากระหายเลือดก็พุ่งทะลุทะลวงร่างที่แหลกเหลวนั้นออกมา

 

เพียงไม่กี่อึกใจ ในมือของเมอร์ลินก็ปรากฏจิตเวทย์ระดับ 4

 

เมอร์ลินเหลือบตามองสกูตั้มและเอ่ย

 

“ในสายตาของข้า เจ้าเป็นคนที่กล้าหาญและเป็นผู้นำที่ดี ในตอนท้ายสุดเป็นเจ้าที่ใช้การโจมตีสุดท้ายพยายามหลอกล่อสัตว์อสูรตนนี้เอาไว้ แม้ว่าเจ้าจะยังมีฝีมือที่ไม่ดีนักแต่นี่คือรางวัลในการแสดงความสามารถของเจ้า” เมอร์ลินเอ่ยต่อสกูตั้มด้วยน้ำเสียงที่เย็นเยียบ

 

มือน้อยสะบัดครั้งหนึ่ง จิตเวทย์ระดับ 4 ก็พุ่งไปหาสกูตั้ม

 

“ขอบคุณท่านหัวหน้า” สกูตั้มเอ่ยพร้อมกับโค้งตัวเคารพ

 

หลายคนนั้นมองสกูตั้มด้วยความอิจฉา รางวัลชิ้นนี้มีค่ามหาศาล มูลค่าของจิตเวทย์ระดับ 4 ในอยู่ในหลักล้านเซนี่

 

หลายคนที่อยู่ตรงนี้มันมาจากครอบครัวที่ยากจน หลายคนนั้นขาดแคลนทรัพยากรในการบ่มเพาะ ดังนั้นแล้วจิตเวทย์ระดับ 4 นั้นจึงเป็นของที่มีค่าเป็นอย่างมาก ไม่แน่ว่าต่อให้เข้าร่วมจนจบสงคราม ก็ไม่แน่ว่าพวกเขาจะมีปัญญาที่จะได้รับเงินจำนวนมากขนาดนี้

 

เมอร์ลินพยักหน้าและเอ่ย “พวกเจ้าสามารถพักผ่อนได้ครู่หนึ่ง หลังจากนั้นตามข้ารวมกันที่ก้อนหินก้อนเดิม”

 

จบคำพูดร่างของเมอร์ลินก็หายไปกับความว่างเปล่า

 

ถูกต้องแล้ว! มันคือเวทย์มิติ

 

เมอร์ลินสามารถใช้เวทย์เคลื่อนย้ายฉับพลันได้ในระยะ 100 เมตร

 

ทุกคนต่างมองการกระทำของเมอร์ลินอย่างอ้าปากค้าง ต่อให้พบเห็นการใช้เวทย์มิติกี่ครั้งก็ยังคงทำให้พวกเขาต้องตื่นตะลึง

 

“เป็นยังไงบ้าง? พาโว” ไลลารีบรุดมาดูอาการของพาโวที่ตอนนี้เธอดูไม่ค่อยมีสติที่สมบูรณ์นัก

 

ไลลาหยิบพิณของเธอออกมาและเริ่มที่จะร่ายเวทย์

 

“บทเพลงแห่งการเยี่ยวยา”

 

ทันทีที่เสียงเพลงบรรเลงออกมา คลื่นเสียงเวทมนต์ก็พุ่งเข้าไปในร่างของพาโว เวทมนต์แห่งเสียงนั้นสามารถรักษาและเยียวยาจิตใจของพาโวได้

 

ไม่นานนักพาโวจึงได้สติกลับคืนมาเหมือนเดิม

 

“นี่ข้ากำลังฝันไปใช่หรือไม่ เด็กคนนั้นสามารถจัดการสัตว์อสูรระดับ 4 ได้ เหมือนกับเขาไม่ต้องออกแรงเลยด้วยซ้ำ” เมนซ่าเอ่ยอย่างไม่เชื่อในสายตาของตัวเอง

 

“เจ้าไม่ได้ฝันไปหรอก เพราะข้าก็เห็นเหมือนกับเจ้า นี่มันไม่ใช่ความฝันแน่”

 

“เป็นไปได้ยังไงกัน! เจ้านี่คือสัตว์อสูรระดับ 4 และเขาก็อยู่ในขั้นนักรบเวทย์ ถึงแม้หัวหน้าจะอยู่ในขอบเขตนักรบเวทย์ แต่เขาก็ไม่น่าจะจัดการมันได้ง่ายดายขนาดนี้” เดลพินัสชี้ไปที่ซากหมูป่ากระหายเลือด

 

“เป็นไปได้หรือไม่ได้ มันก็เป็นไปแล้ว และความจริงอีกอย่างหนึ่งคือเขาเป็นหัวหน้าของพวกเรา” สกูตั้มเอ่ย แววตาของเขาปรากฏความเคารพในตัวของเมอร์ลิน

 

“ข้านี่อยากจะตบปากตัวเองสักพันครั้งที่เคยดูถูกเขาไว้” สกอเปี้ยนใช้มือตบไปที่ปากของตัวเอง

 

“ไม่ใช่เจ้าคนเดียวหรอกที่คิดอย่างนั้น พวกเราอย่าพูดมากความเลย รีบกลับกันได้แล้ว เดี๋ยวท่านหัวหน้าจะรอนาน”

 

“เช่นนั้นก็ไปกัน”

 

กล่าวจบหลายคนก็รีบไปยังจุดนัดหมายในทันที

 

เพียงการทดสอบหนึ่งของเด็กน้อยก็ทำให้พวกเขาย่ำแย่แล้ว ในอนาคตพวกเขาจะถูกเด็กน้อยฝึกฝนแบบไหน แน่นอนว่าพวกเขาไม่อาจรู้ได้

 

แต่สิ่งเดียวที่พวกเขารู้ก็คือ ... การฝึกฝนของหัวหน้าตัวน้อยจะต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.428K ครั้ง

29,367 ความคิดเห็น

  1. #28979 Status.. (@warunon18) (จากตอนที่ 120)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 18:57

    ถ้าไม่นับคำผิด.. รวมๆก็คืออ่านสนุกดีค่ะ
    #28979
    1
    • #28979-1 Katsura Hinagiku (@painapat005) (จากตอนที่ 120)
      25 มิถุนายน 2562 / 14:41
      ทางเดียวที่จะหนีรอดคือการตายเท่านั้น5555
      #28979-1
  2. #25788 Peerada1648 (@Peerada1648) (จากตอนที่ 120)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 19:51
    ความหมายนัยๆคือมันจะต้องโหดร้ายอย่างแน่นอน
    #25788
    0
  3. #24693 DDGanesh (@DDGanesh) (จากตอนที่ 120)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2561 / 20:15

    Thank you

    #24693
    0
  4. #23617 boyboyman (@boyboyman) (จากตอนที่ 120)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 05:54
    อยากได้หนังสือแล้ว😭😭😭
    #23617
    0
  5. #23272 chocolato.p (@yhing_haw_kaun) (จากตอนที่ 120)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 22:16
    มีรายละเอียดเรื่องตัวละครมากขึ้น ครั้งนู้นจำได้เป็นเลข เบอร์หนึ่งเบอร์สอง 55555
    #23272
    0
  6. #22818 Gnuh (@Gnuh) (จากตอนที่ 120)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 07:50
    <p>ขอบคุณครับ</p>
    #22818
    0
  7. #22568 MrNew2 (@MrNew2) (จากตอนที่ 120)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 22:09
    Bnnnnn
    #22568
    0
  8. #22473 AmbusH08 (@AmbusH08) (จากตอนที่ 120)
    วันที่ 17 เมษายน 2561 / 17:32
    ฝึกแบบตายยกแก็ง 555
    #22473
    0
  9. #22228 QueenOfMars (@Nutjung1414) (จากตอนที่ 120)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 20:03
    สนุกมากค่ะ แต่ยังมีสะกดผิดอยู่นะคะ หลายๆตอนเลย ถ้าไรต์ว่างๆก็ลองดูนะคะ
    #22228
    0
  10. #22157 Tadam.t (@tadam-supattra) (จากตอนที่ 120)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 20:40
    สนุกมากกกกค่ะ รอนะคะ ขอบคุณมากค่ะ
    #22157
    0
  11. วันที่ 1 เมษายน 2561 / 21:51
    รอออออออ
    #22124
    0
  12. #22123 naniitt (@naniitt) (จากตอนที่ 120)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 16:33
    มันส์สุดดดดด
    #22123
    0
  13. #22122 Satomokura (@Satomokura) (จากตอนที่ 120)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 15:37
    ไปอ่านล่วงหน้าดีกว่าที่fictionดีกว่า
    #22122
    0
  14. #22121 BttEiEi (@BttEiEi) (จากตอนที่ 120)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 14:48
    เพิ่งเห็นว่ากลับมา55 สู้ๆนะะ
    #22121
    0
  15. #22120 Mixstar (@yoshigo) (จากตอนที่ 120)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 02:00
    เริ่มมาละ เริ่มเข้มข้น
    #22120
    0
  16. #22118 defy (@chaimaha) (จากตอนที่ 120)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 00:28
    ขอบคุณครับ อ่านกี่ทีก็สนุกไม่เบื่อเลยครับ
    #22118
    0
  17. #22117 dana_lippy (@dana_lippy) (จากตอนที่ 120)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 20:47
    รางวัลๆๆๆๆๆๆ รอค่ะ
    #22117
    0
  18. #22116 Wfast (@Wfast) (จากตอนที่ 120)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 20:30
    ค้างว้อยยยย
    #22116
    0
  19. #22115 EchizenRyoma (@siriwanphanpa) (จากตอนที่ 120)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 20:23
    รางวัลที่สมควรได้
    #22115
    0
  20. #22114 Ponglamyai (@Ponglamyai) (จากตอนที่ 120)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 20:14
    ขอบคุณครับไรท์
    #22114
    0
  21. #22113 aonkiki (@aonkiki) (จากตอนที่ 120)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 18:29
    รออออออออออออออออออออออออออ
    #22113
    0
  22. #22109 Ms.mouw (@loveyou.liza) (จากตอนที่ 120)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 17:24
    เกรี้ยวกราดนะงับ ไม่ใช่ เกลี้ยวกลาด
    ขอบคุณที่แต่งให้อ่านงับ
    #22109
    0
  23. #22108 Drasaren (@drasaren) (จากตอนที่ 120)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 16:59
    1 ตอนชั่งสั่นยิ่งนัก T^T
    #22108
    0
  24. #22107 ning :3 (@melodyning) (จากตอนที่ 120)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 15:48
    อยากอ่านต่อเเล้ววว ตื่นเต้นๆๆ
    #22107
    0
  25. #22106 ปูโพธาราม (@souwanee) (จากตอนที่ 120)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 15:33
    อดทนได้เหล่าดวงดาวก็จรัสแสงคุ้มค่าที่ลงแรง
    #22106
    0