ตอนที่ 118 : ภาค 2 ตอนที่ 44 ผู้ใต้บังคับบัญชาทั้งสิบสอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21892
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1493 ครั้ง
    27 มี.ค. 61

ผู้คนที่อยู่รอบๆ อดที่จะรู้สึกอึดอัดกับบรรยากาศนี้ไม่ได้

 

“หึ...”  เมอร์ลินคำรามเสียงต่ำออกมา พาให้ทุกคนรู้สึกตื่นเต้น

 

เจ้าหน้าที่ผู้รับผิดชอบนั้นยังคงนิ่งเฉย แววตามีความเด็ดเดี่ยว อย่างไรเสียเขาก็ต้องตรวจสอบให้ถูกต้อง เขานั้นเป็นถึงนักรบเวทย์ห้าวงเวทย์ อีกเพียงหนึ่งก้าวจะเข้าสู่ขอบเขตจอมเวทย์

 

เพียงเด็กน้อยหนึ่งคน พลังแค่นี้ยังไม่เพียงพอที่จะกดดันเขาได้

 

“หรือเจ้าไม่ยินยอม” เจ้าหน้าที่เลิกคิ้วขึ้นและเอ่ยอย่างเย็นชา

 

บรรยากาศนี้พาให้อึดอัดใจ

 

เด็กน้อยเค้นยิ้มออกมาและเอ่ย

 

“ทำไมจะไม่ได้ล่ะ” เมอร์ลินสูดลมหายใจเข้าลึกและเอ่ยอย่างสง่า

 

มือน้อยดึงชุดคลุมที่ปกปิดใบหน้าลง เผยให้เห็นถึงเรือนผมสีดำและใบหน้าอันเยาว์วัยของเขา

 

แต่กระนั้นดูเหมือนว่ารูปลักษณ์ของเมอร์ลินนั้นจะเปลี่ยนแปลงไป นอกจากผมสีขาวที่กลายเป็นสีดำแล้ว ดวงตาสีน้ำเงินยังเปลี่ยนเป็นสีดำอีกด้วย กระทั่งใบหน้าส่วนหนึ่งยังมีปานดำพาดผ่านไปเกือบครึ่งหน้า เผยให้เห็นถึงความอัปลักษณ์เมื่อได้มอง

 

สิ่งต่างๆ เหล่านี้เมอร์ลินสามารถทำมันได้อย่างไม่ยากเย็น เขาใช้พลังปราณเซียนปรับเปลี่ยนร่างกายเล็กน้อยเพื่อปลอมตัว กระทั่งใบหน้าอันไม่น่ามองนั้นยังสร้างเหตุผลที่ทำให้ปกปิดใบหน้าอยู่ตลอดเวลา

 

เหตุผลทุกอย่างนั้นสอดคล้อง การปลอมตัวนี้ไม่เผยช่องโหว่

 

“ดูปานดำบนหน้าเขาสิ มิน่าล่ะถึงได้ปิดบังใบหน้าอยู่ตลอดเวลา”

 

“หากเป็นข้าก็คงทำเช่นนั้นเหมือนกัน”

 

“แต่ยังไงเสีย คุณค่าของเขานั้นไม่ได้อยู่ที่ใบหน้า ดูการบ่มเพาะของเขาสิ เขาเป็นเด็กอายุเพียงเท่านี้กลับทะลวงถึงขอบเขตนักรบเวทย์ได้แล้ว ไม่แน่ว่าในอนาคตเขาถึงไปได้ถึงจอมเวทย์เป็นแน่”

 

“เหอะๆ ต่อให้เป็นจอมเวทย์แล้วอย่างไร ถ้ามีใบหน้าแบบนี้ข้าก็คงไม่เอาด้วยหรอก หึ”  ชายคนหนึ่งกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความอิจฉา

 

คนจำนวนมากมองไปที่ใบหน้าของเมอร์ลินและพูดคุยอย่างอื้ออึง

 

“เมื่อเจ้ายอมให้ตรวจสอบโดยดี เช่นนั้นเจ้าก็รับตราของเจ้าไปและรอคำสั่งอีกครั้งหนึ่ง” เจ้าหน้าที่ผู้รับผิดชอบเมื่อตรวจสอบเรียบร้อยแล้ว เขาจึงให้เมอร์ลินผ่าน แต่แววตาก็แฝงไปด้วยความสงสัยไม่น้อย

 

“ทำไมข้าถึงตรวจสอบระดับพลังเวทย์ของเด็กคนนี้ไม่ได้เลย หรือว่าเขามีอุปกรณ์เวทย์ที่สามารถปิดบังพลังของตัวเองได้” เจ้าหน้าที่ครุ่นคิด “อายุเพียงเท่านี้กลับเป็นถึงนักรบเวทย์ แสดงว่าเบื้องหลังของเขานั้นจะต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน เรื่องนี้ข้าจึงไม่ควรที่จะแย่ขาเข้าไป”

 

การลงทะเบียนตัวตนของทหารอาสาดำเนินไปจนเสร็จสิ้น

 

ในตอนนั้นเองชายร่างสูงสวมใส่ชุดเกราะสีเงินก็เดินไปยังด้านหน้าสุด ชายผู้นี้อายุประมาณห้าสิบหกสิบปี ท่วงท่าองอาจ นัยน์ตาแฝงไปด้วยความกล้าหาญ บนร่างมีกลิ่นอายของพลังจอมเวทย์ปลดปล่อยออกมา สร้างแรงกดดันให้กับผู้คน

 

ตัวตนของเขาคือหนึ่งผู้บังคับบัญชาการกองทัพของดยุกโคว

 

เมอร์ลินนั้นเคยเจอชายผู้นี้มาแล้วครั้งหนึ่งที่ห้องท้องพระโรง แต่ดูเหมือนว่าในตอนนั้นเขาจะไม่ได้ใส่ใจชายผู้นี้นัก

 

ชายผู้นั้นเข้ามาเอ่ยแนะนำตัวเพียงสองสามประโยค จากนั้นก็มีเจ้าหน้าที่ผู้รับผิดชอบจัดทัพออกมาชี้แจง มีการขานชื่อผู้ที่อยู่ในระดับนักรบเวทย์และจัดแจงมอบผู้ใต้บังคับบัญชาให้รับผิดชอบ

 

หลายคนนั้นได้รับผู้ใต้บังคับบัญชามาหลายสิบคน แต่ทว่าเมอร์ลินนั้นกลับได้รับมาเพียงแค่ 12 คน

 

แม้ว่าเด็กน้อยจะมีพลังในระดับนักรบเวทย์ แต่กองทัพก็ยังไม่วางใจในวัยวุฒิของเขา จึงจัดแจงไพล่พลให้เพียงแค่นี้

 

นักรบเวทย์ทั้งหลายมีโควตาสำหรับผู้ใต้บังคับบัญชาอยู่ในมือ พวกเขาสามารถเดินเข้าไปจับจ่ายเลือกผู้ใต้บังคับบัญชาของพวกเขาได้

 

ผู้ที่อยู่ต่ำกว่าระดับนักรบเวทย์นั้นจะต้องเป็นผู้ที่ถูกเลือก พวกเขาไม่มีสิทธิปฏิเสธ หากระดับนักรบเวทย์ต้องการตัว

 

เมอร์ลินมีโควตาอยู่ 12 คน ก่อนหน้านี้เขาได้สังเกตคนกลุ่มหนึ่งที่กำลังพูดคุยถึงเอริก

 

เพียงหนึ่งการมอง เมอร์ลินก็สามารถจดจำใบหน้าของพวกเขาได้หมด

 

เมอร์ลินเดินตรงไปเลือกผู้ใต้บังคับบัญชาของเขา

 

คนกลุ่มนั้นมองเมอร์ลินอย่างหายใจไม่ทั่วท้อง แม้ว่าเด็กคนนี้จะเป็นนักรบเวทย์ แต่ยังไงเสียเขาก็เป็นเด็กคนหนึ่ง

 

การอยู่ใต้บังคับบัญชาของเด็ก แน่นอนว่าเป็นเรื่องที่ไม่อาจยอมรับได้

 

เมอร์ลินชี้และเลือกพวกเขาเหล่านั้นอย่างไม่แยแส เขาไม่สนใจความคิดของพวกเขาเหล่านั้น

 

หากเพียงเมอร์ลินต้องการแน่นอนว่าพวกเขาย่อมไม่มีทางที่จะปฏิเสธได้ สุดท้ายคนกลุ่มนั้นก็เดินออกมาเข้าร่วมกับเมอร์ลินอย่างจำใจ ดูเหมือนว่าไม่มีใครเต็มใจที่จะอยู่กับเมอร์ลินเลยแม้แต่คนเดียว

 

ผู้ใต้บังคับบัญชาที่เมอร์ลินเลือกมา เป็นชาย 7 คน หญิง 5 คน

 

สายตาของพวกเขาทั้ง 12 ชีวิตนั้นเต็มไปด้วยความผิดหวังและรู้สึกครั่นครามอยู่ในใจ

 

ในใจปฏิเสธที่จะรับเมอร์ลินเป็นหัวหน้า ทำไมพวกเขาถึงต้องมาอยู่ในการควบคุมของเด็กน้อยเช่นนี้ ทำไมถึงให้เด็กคนหนึ่งมากำกับพวกเขา

 

สงครามในครั้งนี้พวกเขาคงไม่ต้องการที่จะตายหรือกลายเป็นคนไร้ค่า

 

เมอร์ลินกวาดสายตาที่เยือกเย็นจ้องมอง การมองของเขาราวกับสามารถมองทะลุใจคนได้

 

ทำไมเขาจะไม่รู้ความกังวลของคนทั้ง 12 ชีวิต แต่เขานั้นเลือกที่จะไม่แยแส

 

“การที่ข้าเลือกพวกเจ้ามา นั่นก็นับว่าเป็นโชคที่ดีของเจ้าแล้ว” เมอร์ลินคิดในใจและมุมปากปรากฏรอยยิ้มที่เยือกเย็นออกมา

 

เมอร์ลินเอามือไพล่หลัง ยืดหลังเหยียดตรงและค่อยๆ ก้าวเดินสำรวจผู้ใต้บังคับบัญชาของตน

 

บางคนเมื่อเด็กน้อยเดินผ่านถึงกับเบือนหน้าหนีเพราะรับไม่ได้ที่จะต้องมาอยู่ใต้บังคับบัญชาของเด็ก พวกเขาคิดว่าการเข้าร่วมสงครามในครั้งนี้เป็นเกียรติแก่ชีวิตของพวกเขา แต่พวกเขาไม่คิดเลยว่าจะต้องมาฟังคำสั่งของเด็กน้อยเช่นนี้ อย่างนี้แล้วพวกเขาจะหาเกียรติใดๆ จากสงครามนี้ได้ พวกเขาจึงแสดงความผิดหวังออกมาอย่างชัดเจนโดยไม่คิดจะปิดบัง

 

อาการต่อต้านเหล่านี้นั้นดูเหมือนจะมีปัญหา แต่เมอร์ลินกลับไม่ใส่ใจเลยแม้แต่น้อย

 

“ชื่อของข้าคือ บาโท กาเมอร์ ... นับตั้งแต่วันนี้ไปข้างคือผู้บังคับบัญชาของพวกเจ้า” เมอร์ลินเอ่ยเสียงเย็น แสดงออกด้วยท่าทีที่ไร้อารมณ์

 

เมอร์ลินพึ่งจะกล่าวไปได้เพียงประโยคเดียว แต่แล้วก็มีเสียงลอดผ่านมาทางตราสัญลักษณ์ว่าให้ระดับนักรบเวทย์รวมพล

 

เมอร์ลินชะงักไปเล็กน้อยก่อนเอ่ย

 

“พรุ่งนี้ตอนเช้า ให้ทุกคนไปพบข้าที่ประตูเมืองทิศเหนือ” จบคำเด็กน้อยก็รุดเดินออกไปในทันที ทิ้งผู้ใต้บังคับบัญชาที่แสดงออกซึ่งความผิดหวัง

 

แต่จะให้ทำอย่างไรได้ เมื่ออยู่ในกองทัพคำสั่งของผู้บังคับบัญชาคือประกาศิตที่ต้องปฏิบัติตาม ถึงแม้ว่าหัวหน้าของพวกเขาจะเป็นเด็ก แต่พวกเขาก็ต้องทำตามคำสั่งอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

 

ไม่นานนักเมอร์ลินก็ได้เข้าพบหัวหน้ากองรบซึ่งเป็นหัวหน้าของพวกเขาเหล่านักรบเวทย์

 

เมอร์ลินถูกเลือกให้ไปประจำการกับหัวหน้ากองรบผู้หนึ่ง

 

ผู้ที่ซึ่งเป็นหัวหน้าของเมอร์ลินมีชื่อว่าเอิร์ลอาลอง ชายชราผู้มีใบหน้าเป็นเอกลักษณ์ สวมใส่ชุดขุนนางสีน้ำเงินเป็นประกาย บนตัวปล่อยกลิ่นอายพลังเวทย์อันน่าหวาดหวั่นออกมา เขาคือหนึ่งในจอมเวทย์ของอาณาจักรอารากอน ขุนนางผู้เป็นจอมเวทย์และเป็นเจ้าเมืองเมืองหนึ่งของอาณาจักร

 

เพียงรู้ไว้ว่าเมื่อคนคนหนึ่งได้กลายเป็นจอมเวทย์และยอมที่จะรับใช้อาณาจักร เขาคนนั้นก็จะได้รับการอวยยศให้ได้รับตำแหน่งขุนนางระดับสูง

 

จอมเวทย์ในโลกนี้นั้นมีไม่มาก อาณาจักรใหญ่อาณาจักรหนึ่งนั้นมีจอมเวทย์ไม่ถึงร้อย ไม่ต้องนับอาณาจักรเล็กๆ หากปรากฏจอมเวทย์สักคนหนึ่ง เขาคนนั้นจะต้องเป็นผู้ยิ่งใหญ่ในอาณาจักรนั้นอย่างแน่นอน

 

แต่หากเทียบกับอาณาจักรใหญ่อย่างอารากอนแล้ว จอมเวทย์ผู้คนนั้นจะเป็นได้เพียงแค่ขุนนางชั้นสูงเท่านั้น มีเพียงผู้ใช้ภูษาวิญญาณที่จะเป็นผู้แข็งแกร่งและมีเกียรติอย่างแท้จริง

 

กองของเอิร์ลอาลองนั้นรับผิดชอบในหน้าที่สนับสนุน ได้รับหน้าที่ในหน่วยกองกลาง ปฏิบัติการโจมตีระยะไกล และใช้เวทย์สนับสนุน กองรบนี้อยู่ในความรับผิดชอบของ “ลูซี่” หนึ่งในอัศวินโต๊ะกลมที่ได้รับตำแหน่งเป็นหนึ่งในแม่ทัพของฝั่งดยุกโคว แน่นอนว่าหลายคนนั้นมองเห็นเมอร์ลินเป็นเด็กคนหนึ่ง พวกเขาจึงจัดให้เมอร์ลินอยู่ในทหารกองนี้

 

ในระหว่างนั้นเองเมอร์ลินก็ได้รับน้ำยาเพิ่มพลังเวทย์คุณสมบัติแฝงมาจำนวนหนึ่ง มันเป็นน้ำยาที่มีแต่ร้านเสื้อคลุมสีฟ้าเท่านั้นที่สามารถผลิตออกมาขายได้ น้ำยาพวกนี้ถูกแจกจ่ายให้กับหัวหน้ากลุ่มทุกคน แน่นอนว่ามันเอาไว้ใช้สำหรับการใช้เวทย์โจมตีขนาดใหญ่ที่ต้องใช้ผู้ร่ายเวทย์จำนวนหลายๆ คน และน้ำยาเหล่านี้จะทำให้ลดระยะเวลาการร่ายเวทย์ได้อย่างมีประสิทธิภาพ

 

สงครามบางครั้งก็ตัดสินกันที่ความเร็ว น้ำยาพวกนี้จึงเป็นประโยชน์อย่างมากในการทำสงคราม มันจึงเป็นที่ต้องการของทุกๆ อาณาจักรและทำให้ร้านเสื้อคลุมสีฟ้าเจริญรุ่งเรืองจนมาถึงจุดนี้

 

การประชุมแผนการทัพดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง เมอร์ลินได้เรียนรู้การทำสงครามในดินแดนแห่งนี้ไปไม่น้อย เขาได้รับทักษะเวทย์ประสานเพื่อใช้สำหรับการสนับสนุนและการโจมตีในวงกว้างมาจำนวนหนึ่ง

 

จนในที่สุดก็สิ้นสุดการประชุม เหล่าหัวหน้ากลุ่มได้รับหน้าที่ในเอาแผนการและทักษะต่างๆ ไปฝึกฝนผู้ใต้บังคับบัญชาของตนให้พร้อมสำหรับการทำสงคราม พวกเขาได้ให้เวลาห้าเดือนกว่าๆ ก่อนวันทำสงครามไม่กี่วันพวกเขาจะนัดรวมพลอีกครั้งหนึ่ง

 

วันรุ่งขึ้นสมาชิกของกลุ่มของเมอร์ลินก็ได้มารวมตัวกันครบทั้ง 12 คนที่ประตูทิศเหนือของเมืองตามที่ผู้บังคับบัญชาของพวกเขาได้สั่งการ

 

“ทำไมป่านนี้แล้วยังไงมา” ชายร่างท้วมบ่นออกมา

 

“นั่นนะสิ ทั้งที่เป็นคนนัดพวกเรา แต่เด็กคนนั้นกลับยังไม่โผล่หน้ามา” หญิงสาวที่มีใบหน้าตกกระกล่าวเสริมด้วยน้ำเสียงที่ไม่สบอารมณ์นัก

 

“ซากีต้า ระวังคำพูดของเจ้าหน่อยก็ดี ยังไงเสียเขาก็เป็นนักรบเวทย์ผู้หนึ่ง มิหนำซ้ำยังเป็นหัวหน้าของพวกเรา” ชายหนุ่มรูปร่างผอมแห้ง ท่าทางดูป่วยอยู่ตลอดเวลาเอ่ย

 

“เจ้าจะสนใจทำไมเมนซ่า ยังไงซะเด็กคนนั้นก็เป็นแค่เด็ก” หญิงสาวที่ชื่อพาโวเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ดูเหนือกว่า

 

“นี่แหละน๊า เด็กยังไงก็เป็นเด็ก ถึงจะมีพลังเวทย์ขอบเขตนักรบเวทย์ก็เถอะ แต่จะให้มารับผิดชอบในสงครามมันก็เกินความสามารถของเด็กอยู่ดี” ชายหน้าแหลมเอ่ยสำทับ แน่นอนว่าเขาก็เป็นคนหนึ่งที่ไม่พอใจกับการมาสายของหัวหน้าตัวน้อย

 

“ทำไมพวกเขาต้องมาซวยแบบนี้เนี๊ยะ หวังว่าเจ้าเด็กนั่นจะไม่พาพวกเราไปตายในสงครามหรอกนะ” ชายผู้มีทรงผมประหลาดชี้ตั้ง เอ่ยอย่างมีอารมณ์ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความไม่พอใจ

 

“พอได้แล้ว ... สกอเปี้ยน” ชายร่างท้วมที่อยู่ตรงข้ามเขาเอ่ยเสียงเย็นอย่างห้ามปราม

 

“ทำไม ข้าแค่ ...” สกอเปี้ยนบ่นออกมาอย่างไม่พอใจ แต่ยังไม่ทันจะพูดจบชายหน้าแหลมก็พูดขัดขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง

 

“หยุดได้แล้วสกอเปี้ยน ... ดูข้างหลังเจ้า ...” ชายหน้าแหลมที่ชื่อลาเซอต้าเอ่ยกระซิบเพื่อให้ชายที่ชื่อสกอเปี้ยนรู้ตัว เมื่อชายหนุ่มหันหลังกลับ เขาก็พบว่าคนที่เขากำลังนินทาอยู่นั้นได้ปรากฏตัวอยู่ข้างหลังเขาแล้ว

 

สายตาหลายคู่มองเห็นร่างของเมอร์ลินโผล่ออกมาจากความว่างเปล่า อากาศถูกแยกออกและปิดลงอย่างฉับพลันด้วยฝีมือของเด็กน้อยคนนี้

 

“ผู้ใช้เวทย์มิติ!” หญิงสาวที่ชื่อเดลพินัสกล่าวออกมาอย่างตกใจ ซึ่งเดิมทีแล้วเธอนั้นเป็นคนที่เงียบมาก น้อยครั้งนักที่จะได้ยินเสียงของเธอ แต่เมื่อเธอได้พบกับผู้ใช้เวทย์มิติ เธอก็อดที่จะรู้สึกตื่นเต้นอย่างเสียไม่ได้

 

ควรรู้ไว้ว่าผู้ใช้เวทย์มิตินั้นหาได้ยาก อาณาจักรใหญ่อาณาจักรหนึ่งนั้นมีผู้ใช้เวทย์มิติไม่ถึงยี่สิบคนเสียด้วยซ้ำ

 

คนทีเหลือเมื่อได้ยินสิ่งที่เดลพินัสพูดพวกเขาก็อดที่จะตื่นตะลึงและรู้สึกหนาวเย็นขึ้นมาไม่ได้ ถึงแม้ว่าจะเป็นเด็กน้อยคนหนึ่ง แต่กลับเป็นถึงผู้ใช้เวทย์มิติ มิหนำซ้ำยังเป็นนักรบเวทย์ เพียงคุณสมบัติเท่านี้จะไม่ทำให้พวกเขารู้สึกหวาดกลัวได้อย่างไร

 

คำพูดที่เคยดูถูกเหยียดหยามเมื่อครู่นั้นถูกกลืนเข้าในลำคออย่างเสียไม่ได้

 

ภายใต้สายตาที่ตกใจของทุกคน เด็กน้อยยืนอยู่ด้านหลังของสกอเปี้ยน ดึงท่าทีเย็นชา กวาดตามองผู้ใต้บังคับบัญชาอย่างไม่แยแส

 

“ไม่ต้องกลัวว่าข้าจะพาพวกเจ้าไปตาย ตราบใดที่พวกเจ้าเชื่อฟังคำสั่งของข้าอย่างเคร่งครัด พวกเจ้าย่อมมีสิทธิ์ที่จะมีชีวิตรอดในสงครามนี้” เมอร์ลินเอ่ยอย่างราบเรียบ น้ำเสียงดูเย็นชาไร้อารมณ์

 

สองมือไพล่หลัง ยืดเหยียดตรง เท้าเล็กก้าวไปด้านหน้าเคลื่อนผ่านผู้ใต้บังคับบัญชาทั้ง 12 คน อารมณ์เยือกเย็นเป็นที่สุด บรรยากาศทำให้คนทั้ง 12 ถึงกับขนลุกไม่กล้าที่จะเอ่ยคำใดเล็ดลอดออกมา

 

เมอร์ลินเดินมาจนสุดทาง เขาหันหลังกลับและพิงเข้ากับกำแพง การแสดงออกเปลี่ยนเป็นสบาย ดูผ่อนคลายมากยิ่งขึ้น สายตาอันแหลมคมกวาดตามองผู้ใต้บังคับบัญชาแต่ละคนโดยละเอียด

 

วิเคราะห์รูปร่าง ลักษณะนิสัย และพลังเวทย์บนร่าง

 

ภายใต้ดวงตาอันลึกล้ำและเย็นชานั้นราวกับผ่านโลกมานับหมื่นนับพันปี เพียงโดนดวงตาคู่นั้นจ้องมองเพียงครั้งเดียว ความรู้สึกของพวกเขาก็เหมือนจะถูกดึงวิญญาณออกมาได้

 

บนใบหน้าของกลุ่มคนทั้ง 12 ปรากฏเหงื่อเย็นออกมาอย่างห้ามไม่ได้

 

สกอเปี้ยนที่นินทาเด็กน้อยเมื่อครู่ ใบหน้าขาวซีดราวกับกระดาษ แรงกดดันที่มองไม่เห็นที่แผ่ออกมาจากเด็กน้อยนั้นทำให้เขารู้สึกอึดอัดจนแทบจะรู้สึกหายใจไม่สะดวก

 

ผู้ใต้บังคับบัญชาทั้ง 12 คนถูกกลิ่นอายอันทรงอำนาจของเมอร์ลินกดขี่โดยสมบูรณ์

 

“ย้ำอีกครั้งหนึ่ง ข้าคือบาโท กาเมอร์ ได้รับมอบหมายให้เป็นหัวหน้ากลุ่มของพวกเจ้า กลุ่มของพวกเราสังกัดอยู่ในตำแหน่งกองกลาง มีหน้าที่รักษาแนวป้องกันระยะกลางและทำการสนับสนุกการโจมตีด้วยเวทย์ประสาน” เมอร์ลินหลับตาลงและเอ่ยต่อ “นับตั้งแต่นี้ไปข้าจะฝึกฝนพวกเจ้าอย่างหนักให้มีฝีมือมากขึ้น สงครามในครั้งนี้อย่างเดียวที่พวกเจ้าต้องทำคือเชื่อฟังคำสั่งของข้า”

 

 “ก่อนอื่นจงบอกชื่อและระดับการพลังของพวกเจ้า”

 

เมอร์ลินเหลือบตามองไปที่ชายร่างท้วมและเอ่ย “เริ่มจากเจ้า”

 

ทันทีที่สบตากับเมอร์ลิน ชายร่างท้วมก็รู้สึกเหมือนมีหินก้อนใหญ่หล่นลงมากดทับปรากฏแรงกดดันที่ยากจะบรรยายออกมา

 

“ข้า ... ข้าชื่อสกูลตั้ม นักเวทย์ระดับ 2 จากหมู่บ้านเลเลน่า” สกูลตั้มเอ่ยไปพร้อมๆ กับเหงื่อที่ไหลหยด

 

“คนต่อไป”

 

“ข้าทอรัส นักเวทย์ระดับ 1 จากเมืองบาเซ” ทอรัสเอ่ยเสียงทุ้ม เขามีรูปร่างกำยำ ดวงตาดุคมเหมือนสัตว์ร้าย

 

“คนต่อไป”

 

ผู้ใต้บังคับบัญชาคนที่เหลือค่อยๆ แนะนำตัวกันทีละคนจนหมดทุกคน

 

เมอร์ลินมีผู้ใต้บังคับบัญชาเป็นชาย 7 คน ประกอบไปด้วย สกูตั้ม ทอรัส อูซ่า เมนซ่า แคนเซอร์ ลาเซอต้า และสกอเปี้ยน ส่วนผู้หญิงอีก 5 คนคือ ซากีต้า พาโว พีชเชล ไลลา และเดลพินัส

 

เมื่อพวกเขาได้พบกับเมอร์ลินอีกครั้งหนึ่ง ความคิดของทุกคนก็เปลี่ยนไป เด็กน้อยพวกเขาเคยดูถูก บัดนี้กลับดูให้ความรู้สึกถึงที่น่าเกรงขามและอดที่จะรู้สึกหวาดกลัวในบางครั้ง

 

ตั้งแต่ต้นจนจบเมอร์ลินไม่ได้แสดงพลังใดๆ ออกมา แต่ทว่ากลิ่นอายของเขานั้นกลับให้ความรู้สึกที่สูงส่ง จนคนทั้ง 12 คน อดที่จะยอมรับในตัวของเด็กน้อยมากขึ้นไม่ได้

 

เมื่อได้ฟังการแนะนำตัวของผู้ใต้บังคับบัญชาเสร็จสิ้น เมอร์ลินก็หลับตาลง

 

ภายในหัวของเด็กน้อยกำลังคิดแผนการบางอย่าง ไม่มีใครที่จะมองเห็นความคิดของเขา

 

บรรยากาศที่เงียบเชียบเช่นนี้ พาให้ทุกคนรู้สึกอึดอัดใจ

 

เวลาผ่านไปไม่นานหัวหน้าตัวน้อยก็ลืมตาขึ้นและเอ่ย

 

“ต่อไปข้าจะทดสอบความสามารถของพวกเจ้า”

 

คำพูดแค่ไม่กี่คำก็ทำให้คนทั้ง 12 คนนั้นอดที่จะรู้สึกขนลุกขึ้นมาไม่ได้ พวกเขาไม่รู้ตัวเลยว่าทำไมพวกเขาถึงได้เกรงกลัวในตัวของหัวหน้าตัวน้อยอย่างฉับพลัน

 

ภายใต้คำพูดไม่กี่คำคนทั้ง 12 คนก็เกิดความรู้สึกสะพรึงกลัวภายในจิตใจ

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.493K ครั้ง

29,455 ความคิดเห็น

  1. #29374 วายุจัง (@inu47) (จากตอนที่ 118)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 10:41
    ทำไมนึกถึงฉากฝึกรบของเรื่อง..... ของยัยเผด็จการ เลยอะ ที่นางเอกหน้าตาโรคจิตโคตรๆ บู้แบบ ตายไปข้าง ฮาาาาา
    #29374
    0
  2. #24230 prandeva (@prandeva) (จากตอนที่ 118)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 22:50
    cancer มะเร็ง ก็มาด้วย
    #24230
    1
    • #24230-1 วายุจัง (@inu47) (จากตอนที่ 118)
      17 กรกฎาคม 2562 / 10:42
      เห็นด้วยเลย พล็อตมะเร็ง... ฮ้าๆ แต่ส่วนมาก พล็อตมะเร็วจะดังเกือบทุกเรื่องนะ
      #24230-1
  3. #23270 chocolato.p (@yhing_haw_kaun) (จากตอนที่ 118)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 21:25
    ถึงเวลาสะสมลูกศิษย์
    #23270
    0
  4. #23048 ohmkung7101 (@ohmkung7101) (จากตอนที่ 118)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 12:18
    ทำไมถึงชอบปลอมตัวจริงหว่า...
    #23048
    0
  5. #22816 Gnuh (@Gnuh) (จากตอนที่ 118)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 05:57
    <p>ขอบคุณครับ</p>
    #22816
    0
  6. #22627 PaT-Parza (@PaT-Parza) (จากตอนที่ 118)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 17:25
    อาเธอร์ ปล่อยให้ภรรยามาสร้างฮาเล็ม(ทั้ง12)อย่างนี้ได้ยังไง !!!!!!
    #22627
    0
  7. #22467 AmbusH08 (@AmbusH08) (จากตอนที่ 118)
    วันที่ 17 เมษายน 2561 / 14:06
    โหดแท้
    #22467
    0
  8. #22226 QueenOfMars (@Nutjung1414) (จากตอนที่ 118)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 19:47
    เราว่ารีไรท์ละดีขึ้นเยอะเลยนะ เพราะถ้าไม่รีไรท์ตอนจะสั้นมาก พรรณนาเยอะก็ไม่เห็นเป็นไรเลย
    #22226
    0
  9. #22069 Wfast (@Wfast) (จากตอนที่ 118)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 17:38
    ขอบคุณค่า
    #22069
    0
  10. วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 14:17
    ทำไมมาอ่านรอบรีไรท์แล้วมันรู้สึกไม่โอเครเลย มันมีการอธิบายอะไรที่ซ้ำไปซ้ำมา อย่างเช่น5อาณาจักรอธิบาย เยิ้นเย้อมาก เดี๋ยวก็5อาณาจักร เดี๋ยวก็5สถานที่ต้องห้าม ซื้อพูดครั้งเดียวต่อ1ตอนก็พอ นี่พูดตลอดทั้งตอน เดี๋ยวก็พูดถึง เดี๋ยวก็เอามาอธิบายซ้ำ ซึ้งันทำให้นิยายมันไม่ก้าวไปไหนเลย ตอนที่อ่านก่นรีไรท์มันสนุกมาก ชอบมากๆ ไม่เยิ้นเย้อ แต่พอาอ่านรีไรท์มันน่าเบื่อมาก ถึงขั้นต้องเลื่อนพวกคำอธิบายไปเลย ไปหาพวกประโยคคำพูดกับเนื้อเรื่องจริงๆอ่าน ฝากไรท์หน่อยนะ ลดการออกนอกเรื่องลงหน่อย เนื้อเรื่องกำลังเข้าด้ายเข้าเข็ม ดันตัดเอาพวกอธิบายมาแซกมันเซง มันพาอารมณ์ไปไม่สุด
    #22065
    1
  11. วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 00:53
    ร๊ออออออออ
    #22039
    0
  12. #22037 ESTKUNG17 (@ESTKUNG17) (จากตอนที่ 118)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 20:08
    รอต่อปายยย~~~
    #22037
    0
  13. #22035 -Kkanoiz- (@savna) (จากตอนที่ 118)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 12:59
    รอให้เนื้อเรื่องถึงตอนก่อนรีไรท์ไม่ไหวแล้ววววว ตื่นเต้นนนน!!!!
    #22035
    0
  14. #22034 เจิน (จากตอนที่ 118)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 12:30
    เพิ่งเห็นว่าไรท์กลับมาลงใหม่ งื้อออ ขอบคุณนะคะ คิดถึงเมอร์ลินมากเลยย
    #22034
    0
  15. #22033 ~PoP_Za_HuP~ (@popjihup) (จากตอนที่ 118)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 12:19
    คิด&#8203;ฮอด&#8203;ไรต์หล้ายหลาย
    #22033
    0
  16. #22032 Mixstar (@yoshigo) (จากตอนที่ 118)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 02:25
    จะโชว์เทพไหมมมม
    #22032
    0
  17. #22031 The Safari (@Love5349) (จากตอนที่ 118)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 00:15
    รอรอรอ
    #22031
    0
  18. #22030 Bambamnakub (@Bambamnakub) (จากตอนที่ 118)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 22:45
    รอๆๆๆๆๆๆๆ
    #22030
    0
  19. #22029 phittawanna (@phittawanna) (จากตอนที่ 118)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 22:40
    สนุกมากค่ะ
    #22029
    0
  20. #22028 ZinZear (@talay2430) (จากตอนที่ 118)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 22:28
    รักเรื่องนี้ รอทุกวันเลย ขอบคุณนะครับ
    #22028
    0
  21. #22027 pinya1 (@pinya1) (จากตอนที่ 118)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 21:23
    #22027
    0
  22. #22026 yocoolingclubza (@yocoolingclubza) (จากตอนที่ 118)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 20:12
    ขอบคุณคับ
    เนื้อหาดีขึ้นมาก
    #22026
    0
  23. #22024 panraksa (@panraksa) (จากตอนที่ 118)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 19:39
    ขอบคุณคับ ^_^
    #22024
    0
  24. #22021 อ่อนหวาน~ (@Pashote) (จากตอนที่ 118)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 17:53
    มาเเล้วววววดีใจมากค่ะขอบคุณที่กลับมานะคะ หลังจากอ่านรอบนี้รู่สึกได้เลยว่าเนื้อหาเข้าที่เข้าทางกว่าเดิมมากเเม่เเบบเก่าจะสนุกเเต่เนื้อหากระจัดกระจายเเถมรวบรัดไปหน่อยพอมาอ่านรอบนี้คือมันดีมากอ่ะ ขอบคุณค่ะ^o^!!!
    #22021
    0
  25. #22019 mel-em (@mel-em) (จากตอนที่ 118)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 17:06
    รอนะคะไรต์ ติดตามอยู่ตลอดเลย เรื่องสนุกมาก และค้างมากเช่นกัน 555555
    #22019
    0