×
NC

คำเตือนเนื้อหานิยาย

นิยายเรื่องนี้อาจมีเนื้อหาหรือการใช้ภาษา
ที่ไม่เหมาะสม เยาวชนที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปี
ควรใช้วิจารณญานในการอ่าน
กดยอมรับเพื่อเข้าสู่เนื้อหานิยาย

อ่านเงื่อนไขเพิ่มเติม
ปิด

Just One ขอรักเธออีกครั้งหนึ่ง...

โดย Takiap_Mai

เพราะเหตุผลบางอย่างทำให้เธอต้องไปจากเขา ทั้งๆที่ตัดสินใจแล้วว่าจะไม่กลับเข้าไปในชีวิตของเขาอีก แต่โชคชะตากลับเล่นตลก "ถึงไม่ตามหาก็ได้เจอ" แบบนี้เรียกพรหมลิขิต...ได้หรือเปล่านะ

ยอดวิวรวม

741

ยอดวิวเดือนนี้

8

ยอดวิวรวม


741

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


17
จำนวนตอน : 32 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  25 ก.ย. 65 / 20:51 น.
คำเตือนเนื้อหา NC

มีการบรรยายฉากกิจกรรมทางเพศ


ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

มินตรา

ออแกไนซ์สาวมือหนึ่งของบริษัท หญิงสาวตัดสินใจกลับมาเกาหลีอีกครั้งเพื่อตามหารักแรกของเธอ

“นาย…ไม่รู้จักฉันงั้นเหรอ”

ชายหนุ่มทำหน้าไม่เข้าใจ ก่อนลุกขึ้นยืน

“ไปครับ ผมจะส่งคุณขึ้นรถกลับบ้าน”

ถึงเธอจะเมาแต่ก็ไม่ได้เสียสติจนจำคนผิดเป็นแน่ มินตราลุกขึ้นยืนเพื่อมองเขาอย่างพิจารณา

“ฉันถามว่า นาย ไม่ รู้ จัก ฉัน...งั้นเหรอ?” เธอถามย้ำ

“ไม่ครับ ผมไม่รู้จักคุณ”

มินตราชะงักเพราะสีหน้าเขาแสดงออกว่าไม่รู้จักเธอจริงๆ

 

คีชิน

ศิลปินชื่อดังเขาค่อนข้างมีชื่อเสียงแต่หาตัวจับได้ยากนานๆครั้งชายหนุ่มถึงออกงานหรือจัดแสดงภาพวาด
 เพราะไม่ชอบถูกจับตามองเขาจึงตัดสินใจไปเป็นอาจารย์สอนวาดภาพที่โรงเรียนชนบทแห่งหนึ่ง

“เอ่อ...คือว่า”

ชายหนุ่มเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงอึกอัก เพราะถูกหญิงสาวกอดแน่นจนแทบจะสิงเป็นร่างเดียวกับเขาอยู่แล้ว

“เอ๊ะ!”

ทันทีที่สติกลับมาเธอจึงรู้ว่ากำลังซุกอยู่ที่อกแกร่งของชายตรงหน้า หญิงสาวรีบผละออกอย่างรวดเร็ว

“ขอโทษค่ะ คือว่า…” มินตราพูดพลางเลื่อนสายตามองคนตรงหน้า

“คิน!!”

“คีชินครับนั่นคือชื่อของผม คุณคงไม่ได้ตามผมมาจนถึงที่นี่เพราะคิดว่าผมคือคนที่คุณรู้จัก ใช่มั้ยครับ”

 

เรื่องราวของเขาและเธอจะลงเอยอย่างไร ฝากติดตามกันด้วยนะคะ^^
 

(>///<)

มินตรายังคงไม่เข้าใจเธอนั่งนิ่งก่อนพยายามนึก ว่าเมื่อกี้เธอเผลอรับปากอะไรไป

คีชินเดินกลับมาเห็นหญิงสาวนั่งครุ่นคิดจึงอยากแกล้งเธอขึ้นมา

ร่างบางนั่งอยู่บนเฉลียงบ้านชายหนุ่มเดินไปยืนด้านหลังเธอก่อนยื่นใบหน้าเข้าไปหา กระซิบข้างหูเล็ก

“คิดออก…หรือยังครับ”

หญิงสาวสะดุ้งสุดตัว

“นี่คุณ!” มินตราพูดพลางหันมองหน้าชายหนุ่ม

มือบางยกขึ้นปิดหูเล็กที่ริมฝีปากหยักจงใจเฉียดโดนเมื่อครู่ หน้าเธอแดงขึ้นมาทันที คีชินยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนเอ่ย

“เหม่ออะไรงั้นเหรอครับ ถึงไม่ตั้งใจฟังคนอื่นพูดเลย”

“คือฉัน...คิดอะไรเรื่อยเปื่อยน่ะค่ะ” เธอตอบก่อนเสมองไปทางอื่น

“คิดเรื่อง เมื่อคืนงั้นเหรอครับ” คีชินถามหน้านิ่ง

ดวงตาหวานเบิกกว้างมองชายตรงหน้า ก่อนภาพเหตุการณ์เมื่อคืนจะวนเข้ามาในความคิด ร่างบางลุกขึ้นยืนทันที

“ฉัน…ขอตัวก่อนนะคะ”

 

สวัสดีค่ะ^^ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกที่เราเขียน ผิดพลาดประการใดอภัยให้กันด้วยน้าา

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น