[ทดลองอ่าน นิยายแปลลิขสิทธิ์] แผนทวงแค้นของขันทีวายร้าย

ตอนที่ 13 : บทที่ 12 น้ำผึ้งก่อน้ำตาล(บวกเพิ่มอีกหนึ่ง)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,508
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 474 ครั้ง
    19 ก.ย. 62

บทที่ 12

น้ำผึ้งก่อน้ำตาล(บวกเพิ่มอีกหนึ่ง)

 

ราตรีนี้ฮ่องเต้ได้พาพระสนมไปชื่นชมอุทยานหลวงอีกครั้ง

หนนี้เป็นเสียนเฟย[1]


เสียนเฟยผู้นี้เป็นผู้นำของวังหลัง แม้นางไม่มีภูมิหลังทางครอบครัว แต่มีรูปโฉมงดงามเป็นเลิศ เพียบพร้อมด้วยศีลธรรมจรรยา ยามแรกเข้าวังหลวงฮ่องเต้ก็ได้แต่งตั้งให้เป็นถึงพระสนมเอก และหลังจากนั้นไม่ถึงครึ่งปีก็ได้รับมอบหน้าที่ให้ดูแลวังหลัง


จวบจนบัดนี้นางยังคงมีน้ำหนักในใจฮ่องเต้ไม่เสื่อมคลาย


การชมทิวทัศน์ร่วมกันในค่ำคืนนี้ชวนให้หลิงเซียวคิดว่าคราวนี้ฮ่องเต้ย่อมต้องได้กินเนื้อ[2]แน่นอน เพราะนี่ก็ผ่านมาหลายวันแล้วที่ฮ่องเต้ไม่แตะต้องสตรีนางใด ซึ่งมันผิดปกติเกินไปแล้ว


ที่สำคัญก็คือหลิงเซียวคิดว่าหากฮ่องเต้สามารถโปรดปรานสตรีนางใดเป็นพิเศษได้ ก็จะไม่หวนนึกถึงผู้ที่ถูกพลิกป้ายแต่ไม่ได้รับการอวยยศอย่างโม่ฉี ขอเพียงไม่นึกถึงนาง นางก็ไม่มีโอกาสปีนป่ายขึ้นมาได้ ดังนั้นหลิงเซียวจึงกระตือรือร้นที่จะสร้างบรรยากาศให้แก่ฮ่องเต้และเหล่าพระสนมเป็นอย่างยิ่ง


คืนนี้เสียนเฟยสวมชุดสีม่วงอ่อน ผัดหน้าทาแป้งบางเบา ดูสง่างามสูงศักดิ์


ท่ามกลางแสงจันทร์กระจ่าง บรรยากาศเป็นใจ ฮ่องเต้และเสียนเฟยมาหยุดอยู่ที่ริมทะเลสาบ 


หลิงเซียวเห็นดังนั้นจึงถอยไปซ่อนตัวในพงหญ้าริมทะเลสาบเงียบๆ ล้วงถุงผ้าที่เตรียมไว้ออกมาจากอกเสื้อ ปากถุงถูกมัดไว้หลวมๆ ด้านในโป่งพองไม่รู้ว่ามีสิ่งใดอยู่


หลิงเซียวคลี่ยิ้มน้อยๆ มองไปยังคนทั้งสองที่ยืนใกล้ชิดกันอยู่ริมทะเลสาบ


เขาก้มหน้าแล้วแง้มถุงผ้าในมือ ขณะที่เขาก้มลงไปนั้นเองฮ่องเต้ที่ยืนอยู่ริมทะเลสาบได้มองมาทางเขา ริมฝีปากเหยียดโค้งขึ้นเล็กน้อย สายตาสาดประกายสว่างวาบกลางแสงจันทร์


“ฝ่าบาท ฝ่าบาทเพคะ”


เสียนเฟยมองดูฮ่องเต้ด้วยความสงสัย ฮ่องเต้ได้สติและหันมองเสียนเฟย พร้อมกับที่รอยยิ้มบนใบหน้าเลือนหายไปแปรเปลี่ยนเป็นท่าทีเคร่งขรึม


“มีอะไร”


ฮ่องเต้ถาม เสียนเฟยเม้มปาก ก่อนคลี่ยิ้มบาง ท่วงท่างามสง่า “ฝ่าบาท หม่อมฉันเพิ่งทูลว่าศาลากลางทะเลสาบมีทิวทัศน์งดงาม กลางศาลามีโต๊ะและเก้าอี้สามารถชมจันทร์ได้ ไม่ลองเสด็จไปชมดูหน่อยหรือเพคะ”


ฮ่องเต้ชำเลืองมองไปยังตำแหน่งของกอหญ้า “เราว่าที่นี่ดีมากแล้ว”


เสียนเฟยพลันแปลกใจ หลุบตาลง คลี่ยิ้มน้อยๆ และไม่เอ่ยวาจาใดอีกด้วยทีท่าเชื่อฟัง


จู่ๆ ก็มีแสงสีเขียวเรืองรองจำนวนมากบินออกมาจากกอหญ้าด้านข้าง กะพริบแสงวับวามส่องสว่างไปกว่าครึ่งบริเวณ ดวงตาของเสียนเฟยเต็มไปด้วยความตื่นตาตื่นใจ


ฮ่องเต้เองก็เงยหน้ามอง แววตาแฝงความนัยลึกล้ำ


“หิ่งห้อยนี่นา” เสียนเฟยเอื้อมมือแตะหิ่งห้อยที่กะพริบแสง ใบหน้ายังคงคลี่ยิ้มบางอย่างสง่างาม แต่หากสังเกตให้ดีแล้วจะเห็นความประหลาดใจในดวงตาของนาง


นางหันกลับมามองฮ่องเต้ สายตาแฝงความรักและซาบซึ้งใจ “ขอบพระทัยฝ่าบาทที่ทรงเมตตาหม่อมฉันเช่นนี้”


ฮ่องเต้หันมาเผชิญหน้ากับเสียนเฟย แต่สายตากลับมองข้ามนางไปตกยังหลิงเซียวที่แอบออกมาจากกอหญ้าแล้วกลับมาอยู่ด้านหลังเงียบๆ


เสียนเฟยกะพริบตาอย่างสงสัย มองตามสายตาฮ่องเต้ไปทางด้านหลัง ทันใดนั้นฮ่องเต้พลันคว้ามือนางเอาไว้ นางตกตะลึงหันกลับมาทันควัน ไม่ใส่ใจมองให้ชัดเจนอีกต่อไปว่าฮ่องเต้มองไปยังที่ใด


ฮ่องเต้เหลือบดูเสียนเฟย เห็นนางมีสีหน้าไม่สบายใจแกมหวาดหวั่นคล้ายกำลังผิดหวังจึงปล่อยมือนาง


เสียงทุ้มต่ำกล่าวว่า “คืนนี้ดึกมากแล้ว เสียนเฟยรีบกลับไปพักผ่อนเถิด”


เสียนเฟยตะลึงงัน มุ่นหัวคิ้วด้วยความคับข้องใจบางอย่าง แต่การแสดงออกนั้นก็เลือนหายไปอย่างรวดเร็ว แปรเปลี่ยนเป็นยอบตัวคำนับอย่างเชื่อฟังและนำนางกำนัลจากไป


หลิงเซียวมองตามเงาร่างเสียนเฟยไปอย่างตกตะลึงแกมสงสัย


บรรยากาศสุดเป็นใจ แสงจันทร์ก็ช่างงดงาม แต่เสียนเฟยกลับจากไปเช่นนี้?!


ไม่สมเหตุสมผลเลย!


“หลิงเซียว” ขณะที่กำลังจับจ้องอยู่กับเงาร่างของเสียนเฟยหลิงเซียวก็ได้ยินฮ่องเต้เรียกหา


เขารีบก้าวขึ้นหน้ามาโค้งตัวลง “ฝ่าบาท”


แววตาลึกล้ำของฮ่องเต้เพ่งพิศหลิงเซียวราวกับต้องการมองเขาให้ทะลุปรุโปร่ง พาให้หลิงเซียวรู้สึกตงิดใจ เรื่อง ชวนฝันที่ทำทั้งหมดนี้ฮ่องเต้ไม่ได้พยักหน้าเห็นชอบ แต่ก็มิได้คัดค้าน และหลิงเซียวก็ได้กระทำลงไปแล้ว ยามนี้เมื่อฮ่องเต้เรียกชื่อเขาจึงออกจะกังวลใจอยู่บ้าง


ฮ่องเต้ยืนอยู่ข้างหน้าหลิงเซียว นิ่งเงียบไม่เอ่ยวาจา ใจของหลิงเซียวยิ่งว้าวุ่นมากขึ้น สุดท้ายก็อดถามไม่ได้


“ฝ่าบาททรงโปรดสิ่งที่กระหม่อมทำเหล่านี้หรือไม่พ่ะย่ะค่ะ”


ฮ่องเต้ได้ฟังก็เลิกคิ้ว เงยหน้ามองหิ่งห้อยเต็มท้องฟ้า ไพล่มือไว้ด้านหลัง “ครั้งต่อไปเมื่อเจ้าเตรียมสิ่งเหล่านี้ให้เราจะเป็นการดีกว่านี้ถ้าไม่มีใครมากับเราด้วย”


หลิงเซียวเบิ่งตาโต ถ้อยคำของฮ่องเต้หมายความว่าอย่างไร


ที่บอกว่ามีครั้งหน้าหมายความว่าชอบใจ?


แต่ที่ว่าจะดีกว่าถ้าไม่มีใครมาด้วยหมายความว่าอย่างไร หรือฮ่องเต้ต้องการอยู่ตามลำพัง


ถ้าอย่างนั้นเขาทำเรื่องพวกนี้ไปจะมีความหมายอะไร


ที่เขาเตรียมเรื่องพวกนี้ไม่ใช่เพื่อให้คืนวสันต์ของฮ่องเต้มีสีสันหรอกหรือ


ขณะที่หลิงเซียวกำลังสับสน ฮ่องเต้ก็หัวเราะออกมา “แน่นอนว่าเราอนุญาตให้เจ้าอยู่ด้วย”


นั่นมิกลายเป็น เรื่องชวนฝันระหว่างบุรุษสองคนหรอกหรือ


ไม่ ไม่ถูกต้อง


ตอนนี้เขาเป็นขันที เพราะฉะนั้นก็จะกลายเป็น เรื่องชวนฝันระหว่างหนึ่งบุรุษและหนึ่งขันที


คิดอะไรไม่เข้าเรื่อง หลิงเซียวส่ายศีรษะ และโค้งกายลงหน้าฮ่องเต้ ทว่ากลับไม่กล้าต่อบทสนทนา “กระหม่อมขอบพระทัยฝ่าบาทที่ทรงเมตตา”


ฮ่องเต้ชำเลืองมองหลิงเซียวคราหนึ่งประหนึ่งจะสำรวจเขาอย่างถี่ถ้วน ทำเอาหลิงเซียวตัวแข็งทื่อ ใจเต้นรัวไม่หยุด

ยังดีที่สายตาของฮ่องเต้ตกบนใบหน้าของเขาเพียงชั่วครู่แล้วเคลื่อนออกไป หลิงเซียวถอนหายใจ ได้ยินเสียงใจเต้นตุบๆๆ ดังก้องในหู


ฮ่องเต้ไม่ได้บอกให้ไป หลิงเซียวเองก็ไม่กล้าเอ่ยปาก ได้แต่ติดตามอยู่ข้างกายฮ่องเต้เงียบๆ ตามไปยืนอยู่ท่ามกลางกลุ่มหิ่งห้อยที่เขาปล่อยออกมา ยืนอยู่เช่นนั้นครึ่งค่อนคืน


วันรุ่งขึ้น หลิงเซียวจับไข้อย่างเต็มภาคภูมิ


ลำคอเขาแห้งผากและเจ็บมากจนไอไม่หยุด ศีรษะปวดจนอยากยกมือขึ้นทุบสักสองทีแต่ไม่มีแรง


วันนี้เขาไม่ได้ไปรับใช้ข้างกายฮ่องเต้ ไม่รู้ว่าผู้ดูแลสวีจะพูดให้ร้ายอะไรเขาบ้าง


ผู้ดูแลสวีเป็นคนไร้เมตตา สิ่งของที่ฮ่องเต้มอบให้เขา ฝ่ายนั้นล้วนนำไปหมดสิ้น ทว่าเมื่อมีโอกาสได้ขัดแข้งขัดขาเขาให้ล้มได้ก็ไม่มีทางยอมปรานี


หลิงเซียวก็ต้องยอมผู้ดูแลสวีคนนี้ แม้อีกฝ่ายจะเป็นกังวลว่าจะถูกตนแย่งตำแหน่ง แต่ก็ยังห้ามใจไม่ให้ละโมบในของรางวัลที่หลิงเซียวจะได้รับในอนาคตไม่ได้


เมื่อเทียบตำแหน่งกับของรางวัลแล้ว แน่นอนว่าตำแหน่งนั้นสำคัญกว่า


ดังนั้นในตอนที่เขาเป็นไข้หวัดอย่างนี้ ผู้ดูแลสวีย่อมไม่สนใจไยดีเขา ซ้ำยังปรารถนาให้เขาตกตายไปเช่นนี้ อีกทั้งในวังหลวงนี้เขาทุ่มเทเวลาทั้งหมดเพื่อรับใช้ฮ่องเต้ จึงไม่มีเพื่อนขันทีคนอื่นเลย เงินก็ไม่มีติดตัว เมื่อต้องการหาคนมาดูแลช่วยจัดหาหยูกยาให้จึงยากเย็นยิ่งนัก


หลิงเซียวขมวดคิ้ว ทอดถอนใจให้ความผิดพลาดของตนเอง ก่อนพยุงตัวจากเตียงไปยังโต๊ะเพื่อที่จะเทน้ำดื่ม ทว่าภายในกาน้ำกลับว่างเปล่า


หลิงเซียวโยนกาน้ำทิ้งไปด้วยความหงุดหงิด แล้วส่งเสียงเรียกแผ่วเบาไปยังด้านนอกสองครั้ง


เมื่อไม่มีใครตอบหลิงเซียวจึงกลับไปเอนตัวลงนอนบนเตียง ขณะนอนมึนๆ งงๆ อยู่นั้นก็ผล็อยหลับไป




[1]เฟยคือลำดับพระสนมขั้นหนึ่ง

[2]เปรียบถึงพฤติกรรมที่มุ่งเน้นด้านกิเลสและกามารมณ์ ซึ่งตรงข้ามกับคำว่ากินเจหรือกินผักที่หมายถึงการละเว้นโลกียวิสัย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 474 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

176 ความคิดเห็น

  1. #165 Yuki101 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 มกราคม 2563 / 21:14

    ในอีกไม่นานคิดว่าต้องมีคนมาหาหลิงเซียวแน่นอนเชื่อปะ ในใจก็รู้สึกสงสารนะ หลิงเซียวเพื่อนไม่คบอะ 555

    #165
    0
  2. #151 toto (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2562 / 23:25

    นายเอกเราไม่มีเพื่อนเลย

    #151
    0
  3. #104 ราชันส้ม (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 23:55
    ต้องการเล่มมากๆค่ะ รอตุลาไม่ไหวแล้ววววววว
    #104
    0
  4. #97 FauyFern (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 01:02

    ต้องการตอนต่อไปด่วนค่ะ!
    #97
    0
  5. #96 Konrafah (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 22:25
    ต้องมีคนมาเยี่ยมแน่
    #96
    0
  6. #94 neovenesia (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 18:25
    เอาเล่มมาเลยดีกว่าแบบนี้
    #94
    0
  7. #90 maemod114 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 19:08
    ตอนต่อไปปปปปป เราต้องการตอนต่อไปปปปปป!!
    #90
    0
  8. #89 raranee (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 16:54

    รอคอยยยย

    #89
    0
  9. #87 Monta (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 16:09
    รอเล่มมมมมม
    นี่จะลงถึงตอนไหนอ่ะคะ
    #87
    0
  10. #86 คันซากิ ฮิเมะ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 14:25
    ฮืออออ อยากให้เล่มออกไวๆอ๊าาาา
    #86
    0
  11. #84 Iovelove (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 13:59
    รออยู่น้าาาาาาา
    #84
    0
  12. #83 0988687528 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 13:58

    ค้างเด้อนี่
    #83
    0
  13. #82 ALMARADEYA (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 13:57

    รอต่อไป
    #82
    0
  14. #81 ilovejaebum (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 13:43

    รอออออ~

    ._.
    #81
    0