คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Reality : Blood Zodiac จักราศีเลือด

ตอนที่ 127 : - 25 May 2012 : ช่วงเวลาแห่งความตาย


     อัพเดท 5 มิ.ย. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ระทึกขวัญ / ผี
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : นมร้อน ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นมร้อน
My.iD: https://my.dek-d.com/Tai5chck
< Review/Vote > Rating : 100% [ 1 mem(s) ]
This month views : 3 Overall : 7,541
343 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 55 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Reality : Blood Zodiac จักราศีเลือด ตอนที่ 127 : - 25 May 2012 : ช่วงเวลาแห่งความตาย , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 152 , โพส : 8 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


Reality .:: Blood Zodiac ::.

เรียลลิตี้ : จักราศีเลือด

25 MAY 2012

11.45 น.

ใบไม้พลิ้วไหวโบกสะบัดไปตามแรงลมจากพายุฝนที่กำลังตั้งเคล้ามาแต่ไกล หมู่เมฆสีดำกำลังเคลื่อนที่ลงมาครอบคลุมตัวคฤหาสน์นี้เอาไว้ สนามหญ้าและน้ำพุรวมไปถึงทุกสิ่งทุกอย่างที่รอบ ๆ ไม่มีการเคลื่อนไหว นอกจากสิ่งมีชีวิตทั้งสามที่กำลังเดินไปมาอยู่ภายในห้องรับแขกของหยาดพิรุณทิพย์ ดอกหญ้า ไทม์ และเจนกำลังรอการกลับมาของเพื่อนทั้งสามคนอย่างใจจดใจจ่อ เมื่อมาถึงพวกเธอตัดสินใจจะบอกเรื่องนี้กับเพื่อนที่เหลือให้รู้และหาวิธีที่จะออกไปจากคฤหาสน์อาถรรพ์แห่งนี้ให้ได้ แต่ดูเหมือนว่าเวลาใกล้เที่ยงแล้ว ยังไม่ปรากฏวี่แววของเพื่อนทั้งสามคนที่ออกไปหาอาหารเลย เสียงเข็มนาฬิกายังคงดังอยู่เบา ๆ เสียงเงียบกริบนั้นกลับทำให้การเบนเข็มภายในนาฬิกาเรือนโตดังก้องกังวานอยู่ภายในโสตประสาทของหญิงสาวทั้งสาม วินทีนี้ ชีวิตของพวกเธอนั้นสำคัญกว่าเงินรางวัลที่กำลังจะได้มาด้วยซ้ำ

 

เกมนี้ถูกออกแบบมาเพื่อฆ่าคนดวงตกทั้งหลายและจะมีแค่คนดวงดีเพียงคนเดียวที่ได้รับเงินรางวัลนั้นไปครอบครองอย่างสบายใจ แต่บัดนี้ ตอนนี้และวินาทีนี้เกมทุกอย่างที่ออกแบบมาได้เปลี่ยนไปแล้ว ไม่มีใครดวงดีสักคนในตอนนี้ ทุกคนตกที่นั่งลำบากพอๆกัน นั่นคือพวกเขาจะต้องถูกเล่นงานจากเจ็ดพี่น้องแห่งหยาดพิรุณทิพย์เหมือนกับแม่นมนั้น ไหนจะเป็นคุณพ่อคุณแม่ของพวกหล่อนอีกที่ยกขบวนมากันทั้งครอบครัว สถานที่อาถรรพ์และดินแดนที่คิดว่า ‘ปลอดภัย’ กำลังจะกลายเป็นหลุมฝังศพของผู้มาเยือนในอีกไม่ช้านี้

 

“ฉันว่ารีบออกไปจากที่นี่กันเถอะ ... ฉันไม่ไหวแล้ว” หญิงสาวสติแตกบอกเพื่อนทั้งสองด้วยสีหน้าที่เอาจริง ตาเริ่มโตขึ้นมาด้วยความตื่นตระหนกระคนกับน้ำตาที่ไหลออกมาอย่างไม่ขาดสาย

 

“จะบ้าเหรอ แล้วสามคนนั้นล่ะ พวกนั้นยังไม่รู้เรื่อง” ไทม์ที่คุมสติของตัวเองอยู่พยายามปลอบประโลมเจนที่กำลังเสียขวัญอย่างสุดขีด ตอนนี้เธอเองก็กลัวไม่ต่างอะไรกับเจนและดอกหญ้า หากแต่ตอนนี้เธอต้องพยายามตั้งสติและหาวิธีออกไปจากคฤหาสน์โดยที่ยังมีชีวิตอยู่

 

สภาพแวดล้อด้านนอกเริ่มไม่เป็นใจเท่าใดนัก ฝนเริ่มโปรยตัวลงมาเบา ๆ เป็นสัญญาณเตือนให้พวกเธอรู้ว่าอีกไม่นานนักจะมีพายุฝนขนาดใหญ่เข้ามา ต้นหญ้าโบกพัดราวกับจะหลุดออกมาจากพื้นดินที่ยึดตัวมันไว้ บรรยากาศในตอนนี้ไม่สามารถบรรยายถึงความน่ากลัวได้เลย รอบ ๆ นั้นเริ่มกลายเป็นสีดำครึ้ม ไม่มีท้องฟ้าสดใส ใบหญ้าสีเขียว มีเพียงแต่ความมืดที่มาคอยโอบล้อมเธอเอาไว้เท่านั้น

 

“บางทีพวกนั้นอาจจะโดนฆ่าตายแล้วก็ได้ ... ไทม์ ดอกหญ้า ... ออกไปกันเถอะนะ” เจนพยายามดึงเพื่อนทั้งสองให้ออกไปจากคฤหาสน์หลังนี้ เธอเริ่มรู้สึกว่าตัวเธอเองเริ่มไม่ไหวแล้วกับบรรยากาศที่แสนกดดันและน่ากลัวเช่นนี้ เธอไม่สามารถรับมือกับความกลัวที่กำลังจู่โจมเธอไปทั่วทั้งร่างกายที่แสนบอบบางนั้น

 

หากแต่ไม่มีคำตอบหรือบทสนทนาของหญิงสาวอีกสองคนเลย ไทม์เองไม่อยากจะโต้ตอบอะไรกับหญิงสาวที่เสียสติอยู่ตรงหน้าแล้ว เธอไม่ได้โกรธเจนที่จะคิดแบบนั้น ตอนนี้เธอกำลังหวาดกลัวอย่างสุดขีด สถานการณ์แบบนี้เธอไม่สิทธิ์คิดอะไรออกมาก็ได้ ไม่มีใครรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ไม่มีใครรู้เลยสักคนเดียวแม้กระทั่งตัวของเธอเองก็ไม่สามารถรับรู้ได้เลย

 

“ดอกหญ้าว่าพวกเราน่าจะไปหาพี่สา ... ไปตามหาและบอกเรื่องนี้กับเธอ บางทีพี่เขอาจจะมีหนทางหนีที่ดีกว่านี้ก็ได้” หญิงสาวที่เงียบอยู่นานโพล่งขึ้นมาทำลายความเงียบที่แสนจะกดดันนี้ นับว่าเป็นความคิดที่ดีที่ให้ออกไปตามหาพิธีกรรุ่นพี่ของรายการ

 

ทั้งสองไม่ได้ตอบอะไรนอกจากลุกขึ้น ไทม์ค่อย ๆ แง้มประตูคฤหาสน์เกาแก่ออกไปจนเสียงเอี๊ยดอ๊าดอย่างน่าขนลุก ทำไมการเปิดประตูออกไปครั้งนี้มันช่างน่ากลัวบวกกับเสียงประตูด้วยแล้วทำให้นึกถึงบรรยากาศในหนังสยองขวัญที่กลุ่มวัยรุ่นถูกหลอกมาฆ่าทีละคนอย่างน่าสยดสยอง ด้านนอกไม่ปรากฏสิ่งมีชีวิตอะไรหรือสิ่งที่ดูน่าสงสัยเลยแม้แต่น้อย

 

เป็นหนทางดีที่เธอทั้งสามจะออกตามหาสาในตอนนี้!

 

“คฤหาสน์กว้างใหญ่ขนาดนี้ เราจะเจอพี่สาได้ยังไง” ดูเหมือนว่าเจนจะเริ่มแย้งขึ้นมา

 

“อย่าตามหาพี่สา .. ตามหารถบันทึกภาพของรายการ ฉันว่าที่นั่นอาจจะมีคนเยอะมากกว่า และบางที พี่สาอาจจะอยู่ที่นั่น” ไทม์เริ่มจะคิดอะไรออกมาบ้างแล้วหลังจากที่สูดความสดชื่นของกลิ่นหญ้าที่เคล้ากับสายฝน

 

ฝ่าเท้าทั้งสามคู่เหยียบพื้นหญ้าไปที่ประตูลูกกรงขนาดใหญ่ที่เปิดอ้าไว้เมื่อไม่นานมานี้ สายตาของพวกเธอจ้องมองไปรอบ ๆ เพื่อหารถ OB ที่ใช้บันทึกภาพของรายการ แต่มองไปทางใดก็มีเพียงป่ารกเท่านั้น จนกระทั่งวิสัยทัศน์ของหญิงสาวที่กำลังสติแตกอยู่รอมร่อเห็นอะไรบางอย่างอยู่ท่ามกลางทางเดินที่เต็มไปด้วยป่ารกชัฏ

 

“ใช่หรือเปล่า?” ไม่พูดเปล่า พรางชี้มือไปยังสิ่งที่เธอเห็น ถ้าเธอและเพื่อนไม่ได้ตาฝาด นั่นคือรถบันทึกภาพที่พวกเธอกำลังตามหาอยู่

 

ความดีใจเริ่มก่อตัวขึ้นมาอีกครั้งหลังจากที่ความรู้สึกนั้นหายไปนาน ทั้งไทม์ เจน และดอกหญ้าต่างกึ่งเดินกึ่งวิ่งไปตามทางถนนที่ปูดูพื้นดินเฉอะแฉะเพื่อมุ่งหน้าไปยังรถบันทึกภาพนั้น แต่เมื่อยิ่งเดินเข้ามาใกล้ ความรู้สึกแปลกประหลาดกลับแล่นเข้ามาขั้วหัวใจและความรู้สึกนั้นแทน

 

รอบ ๆ รถบันทึกภาพของกองถ่ายรายการนั้นช่างเงียบเชียบ ไม่มีเสียงพูดคุยของบรรดาทีมงานและพี่สาอยู่เลย เหมือนรถที่น้ำมันหมดและมาจอดทิ้งเอาไว้ ไม่มีใครมาเอาไปเติมน้ำมัน กระจกทึบนั้นทำให้พวกเธอไม่สามารถมองเห็นอะไรที่อยู่ภายในรถได้เลย ยิ่งเดินเข้าไปใกล้มากเท่าไหร่กลับยิ่งให้ความรู้สึกที่ว่า

 

ไม่มีใครเลยสักคน ....

 

แต่โชคยังพอเข้าข้างพวกเธอบ้าง ด้านข้างของรถนั้นถูกเปิดออกเล็กน้อย ความหวังเล็ก ๆ ของหญิงสาวทั้งสามเริ่มปรากฏออกมาอีกครั้ง พวกทีมงานนี่แหล่ะที่จะสามารถช่วยเหลือพวกเธอให้ออกไปจากดินแดนแห่งความตายนี้ได้ เจนรีบวิ่งนำหน้าก่อนที่เปิดประตูรถบันทึกภาพให้กว้างขึ้นเพ่อมองสิ่งที่อยู่ข้างในได้อย่างชัดเจน หากแต่ทันทีที่ประตูเปิดอ้าออก หญิงสาวถึงกับผงะหนีก่อนที่จะถอยออกมาจากรถและล้มหงายลงไปที่พื้น

 

“กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด!!!” เสียงหวีดร้องที่ดังก้องกังวานพอที่จะให้ฝูงนกบินออกมาจากรังอย่างแตกตื่นได้ หญิงสาวอ้าปากค้างร้องไห้ออกมาพร้อมกับกอดดอกหญ้าเอาไว้แน่น หญิงสาวอีกคนพยายามตั้งสติและมองไปรอบ ๆ ตัวรถอย่างไม่เชื่อสายตาของตัวเอง

 

ภายในรถบันทึกภาพที่พวกเธอเห็น มีร่างของทีมงานผู้ชายสองคน คนหนึ่งดูมีอายุหน่อย ส่วนอีกคนเหมือนจะเป็นเด็กฝึกงานของช่องสถานีนี้ สังเกตได้จากบัตรสตาฟที่แขวนอยู่ที่คอของเด็กหนุ่มคนนั้น แต่สิ่งที่เหมือนกันในตัวของผู้ชายสองคนนี้คือบาดแผลและรอยเลือดที่กระเซ็นเปื้อนรถบันทึกภาพเต็มไปหมด สภาพนั้นไม่สามารถบรรยายออกมาได้หมด ตามตัวของเขามีบาดแผลจากของมีคมเต็มตัว ที่หน้าผากของชายอายุมากปรากฏรูขนาดย่อมคล้ายอะไรเจาะเข้าไปภายในหัวกะโหลก ก้อนเลือดสีเข้มไหลออกมาจากรูที่เปิดอ้านั้น ส่วนชายหนุ่มหน้าตาอีกคนไม่มีร่องรอยของการเจาะ แต่เป็นร่องรอยของการใช้ของมีคมปาดเข้าไปที่ลพคอผ่านหลอดลมทะลุเข้าไปยังเส้นเลือดใหญ่ เสื้อนักศึกษาสีขาวนั้นถูกย้อมไปด้วยสีแดงของธรรมชาติไปจนหมด ล้นจุกปาก นัยน์ตาเหลือกค้างอย่างทรมาน ภาพที่ปรากฏอยู่บนมอนิเตอร์นั้นเป็นคลื่นแทรกทีไม่สามารถรับชมได้ เสียงซ่านั้นดังไปทั่วภายในรถ ดอกหญ้าเดินเลยรถบันทึกภาพไปที่ท่าจอดแพที่พวกเธอเคยทำภารกิจในสัปดาห์แรกที่เข้ามาแข่งขัน ปรากฏว่าแพหลุดไปแล้ว เชือกที่มัดแพเอาไว้กลับถูกตัดออกไป สิ่งที่เธอเห็นอยู่ไกล ๆ คือแพไม้ที่ลอยอยู่กลางน้ำ

 

ความหวังเดียวที่พวกเธอมีพังทลายลงไป คนที่จะช่วยเธอได้ทั้งสองคนกลับตายลงอย่างปริศนาด้วยฝีมือของใครบางคนที่อยู่กับพวกเขาก่อนตาย เหมือนกับภูเขาลูกโตหล่นลงมาทับร่างของพวกเธอ ตอนนี้ความรู้สึกอันหนักอึ้งได้แผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย ความมืดมิดเริ่มเข้ามาปกคลุมความคิดที่กำลังจะเตลิดไปไกล ตอนนี้แม้แต่ไทม์เองก็ไม่สามารถคิดอะไรออก แต่ใช่ว่าหนทางยังไม่มีนี่นา คนที่เธอตามหานั้นยังไม่เจอและไม่ได้อยู่ที่นี่ แสดงว่าเธอยังพอมีทางรอดบ้าง

 

“ลุกขึ้นเจน ไปตามหาพี่สากัน” ไทม์ประคองเพื่อนที่ร้องไห้ฟูมฟายให้ลุกขึ้น

 

“เรา ..จะไปไหน” เสียงสั่นเครือถามกลับไปอย่างน่าเวทนา

 

“ฉันว่าพี่สาอาจจะยังมีชีวิตอยู่ ... ตอนนี้เธอยังไม่กลายเป็นศพเหมือนพวกนั้น ฉันว่ารีบตามหาพี่สาแล้วบอกให้เธอพาเราออกไปจากที่นี่เถอะนะ” ไทม์รีบจูงมือทั้งสองออกไปจากรถบันทึกภาพ ช่วงจังหวะที่หันหลังเพื่อเตรียมตัวไปให้ไกลจากรถคันนั้น ร่างบางของใครบางคนยืนรอพวกเธออยู่แล้ว

 

เธอคนนั้นจ้องมองมายังทั้งสามด้วยใบหน้าที่เหม่อลอย พวกเธอไม่สามารถเข้าใจถึงความรู้สึกที่แสดงออกมาจากใบหน้าของหญิงสาวตรงหน้าได้เลย สายตาคู่งามของหล่อนไม่เคลื่อนสายตาไปไหนนอกจากร่างของสามสาวที่ยืนอยู่ตรงหน้า ตัวของเธอสั่นไปหมด เหมือนกับเพิ่งผ่านวิกฤตการณ์เลวร้ายมาหมาด ๆ ปากของเธอแห้งพรากเหมือนคนขาดน้ำมาหลายวัน เธอเริ่มเดินโซเซเข้ามาหาทั้งสามช้า ๆ

 

“พี่สา...เกิดเรื่องใหญ่แล้ว!!” เจนรีบสะบัดแขนของไทม์ออกก่อนที่จะวิ่งไปเขย่าแขนของรุ่นพี่ไปมาเพื่อพยายามเล่าความจริง หากแต่เจนกลับไม่ได้ห่วงสภาพร่างกายของหญิงสาวเลยแม้แต่น้อย สิ่งที่เธอต้องการตอนนี้คือให้สาบอกทางออกไปจากดินแดนมรณะแห่งนี้

 

รุ่นพี่ตรงหน้าละสายตามามองที่เจนเพียงคนเดียว ในตอนนั้นที่เจนเองก็ได้รับรู้ถึงความรู้สึกของหญิงสาวที่ส่งผ่านดวงตาคู่นั้นมา มันเต็มไปด้วยความเศร้าเสียใจ ความเหงา และความอาฆาตแค้นอย่างถึงที่สุด รอยยิ้มของสาปรากฏขึ้นที่มุมปาก ไม่ใช่รอยยิ้มของความดีใจที่ได้เจอผู้รอดชีวิต หากแต่เป็นรอยยิ้มที่แผงไปด้วยความหมายมากมาย หนึ่งในความรู้สึกนั้น

 

คือความรู้สึกที่อยากจะฆ่าคนตรงหน้าให้ตายคามือ!

 

ไม่มีคำตอบออกมาจากปากของหญิงสาวนอกจากจับหัวไหล่ของเจนและเขย่าอย่างแรงก่อนที่จะเหวี่ยงร่างบางที่ไร้เรี่ยวแรงให้ล้มไปกองลงกับพื้น ไทม์ละดอกหญ้าตกใจก่อนที่จะรีบวิ่งมาประคองเจน หากแต่เธอกลับสะบัดความห่วงใยของเพื่อนออกไปก่อนที่จะลุกขึ้นมา

 

“พี่สา ....” ดอกหญ้ามองหน้าของรุ่นพี่อย่างไม่เข้าใจในพฤติกรรมประหลาดของเธอ

 

“จะหนีไปไหนล่ะ ... พวกเธอเองไม่ใช่รึที่อยากจะดั้นด้นเข้ามาหาความตายกันถึงหยาดพิรุณทิพย์” เสียงที่ผ่านเข้ามาโสตประสาททำให้พวกเธอสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่างที่ไม่สามารถอธิบายได้ ราวกับว่าคนตรงหน้าของทั้งสามไม่ใช่รุ่นพี่จอมโหดที่รู้จักดี ทั้งสำเนียงการพูดนั้นช่างดูแปลกไปกว่าเดิม เหมือนกับว่าไม่ใช่เธอ

 

หรือมีใครอยู่ในร่างของเธอ ...

 

สิ้นเสียงของเธอ มือขวานั้นล้วงไปกระเป๋าหลังกางเกงยีนส์ก่อนที่จะหยิบอะไรบางอย่างออกมาด้านหลัง สิ่งนั้นสะท้อนกับแสงแดดจนเกิดเป็นเงาวาววับ แต่นั่นก็มากพอที่จะทำให้พวกเธอรู้ว่ามันคืออะไร เมื่อเห็นดังนั้นพวกเธอถึงกับออกไปวิ่งไปตามทางด้านหน้ากลับไปยังหน้าคฤหาสน์อีกครั้ง ซึ่งในตอนนั้นเองเป็นเวลาดีกับที่พวกของมิยองเดินกลับเข้ามาพอดี

 

“นี่พวกเธอหายไปไหนมา เตรียมของทำอาหารไว้หรือยัง” เธอยังคงเชิดหน้าเริดโดยที่ไม่รู้ว่ามีอะไรบางอย่างที่กำลังจะฆ่าเธอและเพื่อนอีกห้าคน

 

“หนีเร็ว!! ที่นี่กำลังจะฝังพวกเราทั้งเป็น เราต้องหนีแล้ว!!” ไทม์พยายามพูดให้ได้ใจความมากที่สุด แต่เพื่อนที่มาใหม่ทั้งสามกลับงงเป็นไก่ตาแตก ไม่สามรถรู้เรื่องอะไรได้เลย แต่ในตอนนี้ไม่มีเวลามาอธิบายอะไรได้มากนักเพราะสาเดินมาถึงหน้าประตูคฤหาสน์แล้ว

 

ปัง!

 

วิถีกระสุนพุ่งตรงมายังกลุ่มผู้แข่งขันทั้งหกที่กำลังสับสนอยู่ในตอนนี้ เป็นจังหวะเดียวกับที่กระสุนพุ่งตรงมาที่กลางหลังของใครบางคนอย่างแม่นยำและตรงเป้าพอดิบพอดี!!

TO BE CONTINUED ....


nu eng



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Reality : Blood Zodiac จักราศีเลือด ตอนที่ 127 : - 25 May 2012 : ช่วงเวลาแห่งความตาย , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 152 , โพส : 8 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 8 : ความคิดเห็นที่ 328

WHAT.........!?


PS.  ดังม่านหมอก บดบัง ซึ่งรักร้าว เห็นเพียงเงา แต่รู้ซึ้ง ถึงความช้ำ รักเธอมาก เหลือคณา ใจระกำ ได้เพียงทำ โอบล้อมเธอ เมื่อสายไป
Name : สึคุง~VGL~รุ่นที่10 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ สึคุง~VGL~รุ่นที่10 [ IP : 49.48.121.149 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 มิถุนายน 2555 / 20:30
# 7 : ความคิดเห็นที่ 327

WHAT.........!?


PS.  ดังม่านหมอก บดบัง ซึ่งรักร้าว เห็นเพียงเงา แต่รู้ซึ้ง ถึงความช้ำ รักเธอมาก เหลือคณา ใจระกำ ได้เพียงทำ โอบล้อมเธอ เมื่อสายไป
Name : สึคุง~VGL~รุ่นที่10 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ สึคุง~VGL~รุ่นที่10 [ IP : 49.48.121.149 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 มิถุนายน 2555 / 20:30
# 6 : ความคิดเห็นที่ 317
???? o_O
PS.  ♥Tao Kacha!♥ สวนด. At Love, เลิฟๆยูว์เบเบ~
Name : Finnare!? < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Finnare!? [ IP : 1.4.235.9 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 มิถุนายน 2555 / 20:43
# 5 : ความคิดเห็นที่ 315

ลบ ----------*

ปล.หลงเม้นแล้วเม้นอีก



แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 4 มิถุนายน 2555 / 13:30
แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 4 มิถุนายน 2555 / 13:31

PS.  โลลิ ~ โลลิ ~ ป็อป ~ โลลิป็อป... :'D
Name : ไม้ขัดส้วม !?! < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ไม้ขัดส้วม !?! [ IP : 1.4.240.146 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 มิถุนายน 2555 / 13:27
# 4 : ความคิดเห็นที่ 314
โอยยย แย่ละ
พี่สานี่รู้สึกจะ้เป็นบทที่ใช้ได้คุ้มมาก ใช้ได้ตั้งแต่นางร้าย นางอิจฉา - -" ปีนี้พลาดทั้งสาและไคกิเลยแฮะ

ตอนนี้มันไม่ใช่เกมของใครแล้วล่ะ ทุกคนมีสิทธิ์ตายได้เท่ากันจริงๆ
PS.  กาลเวลาที่ผันผ่าน.. สายธารที่แปรผัน.. รัตติกาลไร้แสงจันทร์.. ความฝันที่ไม่มีวันเป็นความจริง... @!~-เวอร์ซัส ซีสตริงค์-~!@
Name : ธาราปริศนา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ธาราปริศนา [ IP : 223.204.135.238 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 มิถุนายน 2555 / 11:31
# 3 : ความคิดเห็นที่ 313
คลอเดียแน่ๆ พยายามมาโหวตแล้วแต่ก็สู้คะแนนปั๊มโหวตไม่ได้ T^T
Name : 1139 [ IP : 101.109.227.9 ]

วันที่: 4 มิถุนายน 2555 / 10:55
# 2 : ความคิดเห็นที่ 312

เฮ้ยยย ใครกัน - -
Name : P'Princess. < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ P'Princess. [ IP : 125.25.110.104 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 มิถุนายน 2555 / 09:09
# 1 : ความคิดเห็นที่ 311
พี่แชมป์..!
ถ้าจะให้ลุ้นขนาดนี่ละก็
PS.  โลลิ ~ โลลิ ~ ป็อป ~ โลลิป็อป... :'D
Name : ไม้ขัดส้วม !?! < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ไม้ขัดส้วม !?! [ IP : 49.49.190.40 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 มิถุนายน 2555 / 05:47
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android