คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Reality 5 .: อาถรรพ์หมู่บ้านน้ำค้าง :. [จบเกม!]

ตอนที่ 92 : Day 4 .:: ตัวต่อตัว ::.


     อัพเดท 18 พ.ย. 53
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ระทึกขวัญ / ผี
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : นมร้อน ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นมร้อน
My.iD: https://my.dek-d.com/Tai5chck
< Review/Vote > Rating : 100% [ 6 mem(s) ]
This month views : 4 Overall : 12,955
452 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 72 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Reality 5 .: อาถรรพ์หมู่บ้านน้ำค้าง :. [จบเกม!] ตอนที่ 92 : Day 4 .:: ตัวต่อตัว ::. , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 236 , โพส : 1 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


THe REALITy 5


[WEEK 6 :: DAYS 4]


 

“ฌอร์น!!!” นกยูงตะโกนเรียกฌอร์นเสียงดังลั่น ถึงรู้ว่าเขาไม่สามารถได้ยินเสียงนั้นได้เพราะรถไฟของเขาเคลื่อนที่ไปอีกทาง ตอนนี้พวกเธอเหลืออยู่กันสองคน ต้องเผชิญหน้าต่อว่าบนรถด่วนสายมรณะนี้ ... คนโรคจิตจะออกมาเล่นงานพวกเธอตอนไหน!

 

รถไฟไอน้ำของหมู่บ้านน้ำค้างที่แล่นมาด้วยความเร็วแบบพอดี ๆ เกิดหลุดออกจากรอยต่อระหว่างโบกี้ที่สองและโบกี้ที่สาม มีผลทำให้โบกี้ที่สองนั้นมุ่งตรงไปตามทางด้านหน้าที่มีผู้โดยสารคือสองสาวนกยูงและตาลที่พ่วงสายด่วนขบวนนี้ ส่วนอีกสามหนุ่มที่เหลือก็ติดอยู่ในโบกี้ที่สามที่มุ่งหน้าไปทางขวาเพื่อตรงไปยังส่วนของการสร้างเหมือง

 

“ฌอร์น ...” ราวกับว่าเด็กสาวกำลังจะเสียสติเมื่ออยู่กันเพียงสองคน ตาลเดินเข้ามาปลอบใจเพื่อนสาวที่กำลังจะสติแตกกับภาพตรงหน้า

 

พวกเธอทั้งสองไม่สามารถรู้ได้เลยว่าจะต้องเจอกับอะไรที่รอพวกเธออยู่บนขบวนรถไฟสายนี้บ้าง

 

แสงไฟในห้องของส่วนผู้โดยสารในโบกี้ที่สองเกิดติด ๆ ดับ ๆ อย่างไม่ทราบสาเหตุ ตาลพยายามคุมสติของตัวเองเพื่อให้ไม่ใจของตัวเองเตลิดไปมากกว่านี้

 

เด็กสาวอีกคนเอาแต่ร้องไห้ สายตายังคงมองไปรอบ ๆ อย่างหวาด ๆ ....

 

“เราต้องหาวิธีหยุดรถไฟนี้ให้ได้ก่อนนะ ...” นกยูงพยายามเรียกสติของตัวเองให้กลับคืนมาอีกครั้ง เธอค่อย ๆ เช็ดน้ำตาก่อนที่จะยืนขึ้น

 

“ถูกต้อง นั่นคือ ... ห้องควบคุมรถไฟที่อยู่ที่โบกี้แรก ....”ตาลนึกขึ้นได้ก่อนที่จะรีบวิ่งไปเปิดประตูที่โบกี้ที่หนึ่ง หากแต่ว่า ....

 

!!!!

 

“เราต้องหาวิธีหยุดเจ้ารถรางบ้า ๆ นี่!” ชายหนุ่มขยับแว่นก่อนที่จะมองไปยังโบกี้ที่สี่ที่กำลังสั่นไหวอยู่ตามรางรถไฟ

 

รถไฟไอน้ำของพวกเขาแล่นเข้ามายังเขตก่อสร้างเหมือง แสงไฟสลัว ๆ ตามผนังหินพอจะส่องให้เห็นรอบ ๆ นอกของบริเวณรถไฟนั้น มีรถเครนสีเหลืองที่จอดสนิทอยู่ และอุปกรณ์ก่อสร้างมากมายที่วางย่างไม่เป็นระเบียบ

 

แต่นี่ไม่ใช่เวลาที่พวกเขาจะมีนั่งพิจารณาลักษณะการก่อสร้างเหมืองในตอนนี้ ที่พวกเขาต้องทำก็คือออกไปยังโบกี้สุดท้ายเพื่อหยุดการเคลื่อนไหวของรถรางนี้ให้ได้เสียก่อน!

 

“รถไฟไอน้ำของหมู่บ้านนี้มีโครงสร้างยังไงนะ!” ดัฟพูดก่อนที่จะชำเลืองดูโครงสร้างการทำงานของรถไฟมรณะที่ติดอยู่ตรงหน้าต่าง

 

เขาเริ่มอ่านเกมของการเคลื่อนที่ของเจ้ารถไฟไอน้ำนี่แล้ว!

 

“รถไฟไอน้ำของหมู่บ้านน้ำค้างถูกออกแบบเพื่อใช้ในการเคลื่อนขบวนออกเป็นสองท่อน หมายความว่าห้องในส่วนของการควบคุมรถไฟน้ำจะแบ่งเป็นสองส่วนนั่นคือส่วนของโบกี้แรกและโบกี้สุดท้าย ... ฉันคิดว่างั้นนะ” ดัฟพยายามอธิบายรายละเอียดของโครงสร้างตามแบบที่เขาเข้าใจมากที่สุด

 

“ชัวร์ไหมเนี่ย!” เก๋เก๋พยายามซักถามเพื่อขอความแน่ใจจากชายหนุ่ม

 

“ไม่ลองไม่รู้ ...” ฌอร์นเห็นด้วยกับความคิดของดัฟ เขายิ้มออกมาเผยให้เก็นลักยิ้มที่น่าหยิก

 

ดัฟอาสานำทางพวกเขาไปยังโบกี้ที่สี่ .. เขาพยายามเปิดประตูเลื่อนออกเพื่อไปยังห้องควบคุม

 

ครืดดดดด!!!

 

ประตูที่เกาะไปด้วยสนิมค่อย ๆ ถูกเปิดอย่างแรงด้วยฝีมือของดัฟ พวกเขาทั้งสามวิ่งไปตามทางของขบวนที่สี่ก่อนที่จะถึงส่วนของห้องควบคุม หากแต่ว่า

 

“บ้าเอ๊ย! มันล๊อค!” ดัฟทั้งดันทั้งผลักประตูให้เปิดออก หากแต่ว่ามันไม่เป็นผลให้ประตูเลื่อนออกมาแต่อย่างใด

 

“จะทำยังไงดี!” เก่เก๋เริ่มชักไม่แน่ใจกับความคิดของตัวเองแล้ว ....

 

“ต้องช่วยกันเปิดประตูบ้า ๆ นี่ออก!” ฌอร์นเสนอความเห็น

 

ท่ามกลางความชุลมุนวุ่นวายทางฝ่ายชายนั้น จู่ ๆ ช่องระบายอากาศของรถไฟในโบกี้ที่สามเกิดร่วงลงมาที่พื้นอย่างไม่มีสาเหตุ ... เล่นเอาพวกเขาสะดุ้งไปตาม ๆ กัน

 

ฌอร์นมองออกไปยังโบกี้ที่สาม .... ไม่ใช่ฝีมือของลมแน่ ๆ

 

“มันมาแล้ว!!” ฌอร์นส่งเสียงร้องก่อนที่จะรีบวิ่งไปยังประตูเพื่อปิดมัน ในตอนนั้นเองที่เขาแอบเห็นอะไรบางอย่างที่โรยตัวลงมาจากช่องระบายอากาศนั้น ...

 

ร่างของใครบางที่กำลังลงมาเพื่อจัดการกับพวกเขาตามที่ไคกิบอก!

 

“คนโรคจิต!” ดัฟอุทาน

 

ในตอนนั้นเองที่เก๋เก๋รีบช่วยฌอร์นปิดประตูอีกแรง ... หากแต่ว่าประตูที่ขึ้นสนิมเกินไปอาจจะทำให้มันสามารถอ้าออกตอนไหนก็ได้ ....

 

“ต้องหาอะไรมาบังมัน!” เขาพูด

 

“ไม่มีเวลาหรอก ....เอางี้ ...” เก๋เก๋กลืนน้ำลายเพื่อขอพูดเสนอความเห็นบ้าง

 

“ดัฟ นายมาช่วยฌอร์นต้านประตูเอาไว้ ส่วนเรื่องของห้องควบคุม ยกให้เป็นหน้าที่ของเก๋เก๋เอง!” เขาพูดเสียงดังฟังชัด แม้ว่าอีกสองหนุ่มจะไม่เข้าใจในคำพูดของกระเทยน่ารักคนนี้ แต่ดัฟก็ยังมาช่วยฌอร์นตามที่เขาบอก

 

“จะทำอะไรของเขานะ!” ดัฟมองเด็กหนุ่มน้อยเดินไปที่ห้องควบคุม ในขณะที่มือก็กำลังปิดประตูเพื่อต้านคนนอกที่กำลังจะบุกรุกเข้ามาในเขตความปลอดภัยของพวกเขา

 

เก๋เก๋เดินมาหยุดที่หน้าประตูห้องควบคุม เขาสูดลมหายใจเข้าไปลึก ๆ เพื่อเรียกความมั่นใจให้กลับมาอีกครั้ง เขาต้องทำได้แน่ ๆ ....

 

“ย๊ากกกกกก!!!” สิ้นเสียงตะโกนของเขา ร่างของเขาพุ่งเข้าหาประตูในส่วนของด้านข้างลำตัวจนประตูหลุดออกจากข้อต่อไปกองที่พื้น ...

 

“เฮ้ย!!” ทั้งสองอุทานจนแทบจะพร้อมกัน เก่เก่ค่อย ๆ หันมาช้า ๆ ก่อนที่จะพูดสโลแกนประจำตัวของหล่อน

 

“เพราะเก๋เก๋สวยและจิตใจดี ... จบโน๊ะ!” เขาพูดก่อนที่จะรีบเข้าไปในห้องควบคุมรถไฟและสับสวิซของรถไฟลง

 

มันค่อย  ๆ ชะลอความเร็วลงช้า ๆ ก่อนที่จะจอดสนิทในที่สุด .... สองหนุ่มเริ่มใจชื้นขึ้นมาอีกครั้ง พวกเขาหันไปมองไอ้โรคจิตที่กำลังจะเข้ามาในห้องโดยสาร แต่ปรากฏว่า เขาหายไปแล้ว ...

 

“รีบออกไปจากที่นี่กันเถอะ” เก๋เก๋พูดก่อนที่เปิดประตูก้านข้างห้องควบคุมออก ก่อนที่จะกระโดดลงไปจากรถไฟไอน้ำเป็นคนแรก ทั้งสองหนุ่มหันมาพยักหน้าก่อนที่จะรีบวิ่งออกไปทางนั้นและกระโดดลงไปจนแทบจะพร้อม ๆ กันเลย

 

“มืดชะมัด!” นี่คือสิ่งแรกที่ดัฟอุทานทันทีที่ลงมาถึงพื้น เขาเดินไปยังตะเกรียงที่แขวนผนังหินเอาไว้ก่อนที่จะหยิบมันมาไว้ในมือ

 

ที่นี่คือเขตของการก่อสร้างเหมืองเพื่อขยายแหล่งอุตสาหกรรมของหมู่บ้านให้เจริญก้าวหน้าและอาจจะสร้างเป็นสถานที่ท่องเที่ยวในอนาคตก็เป็นได้ แต่เป็นเพราะว่าก่อนหน้านี้กลับเกิดเหตุการณ์สังหารหมู่ของคนในหมู่บ้านเสียก่อน จึงทำให้หมู่บ้านนี้ปิดตัวลงจนกลายเป็นเพียงหมู่บ้านร้างธรรมดา ๆ

 

“รีบออกไปตามหาสองสาวนั่นดีกว่า .. ป่านนี้คงกำลังจะลำบาก” ฌอร์นพูดก่อนที่จะเดินไปยังรางรถไฟ ส่วนเก๋เก๋ได้แต่ยืนผิงรถไฟไอน้ำไว้

 

“จะออกไปไหนกันละหนุ่ม ๆ ... มาสนุกด้วยกันก่อนสิ!” เสียงบางอย่างดังขึ้นบนหลังคา เสียงแหลม ๆ ของผู้หญิงคนหนึ่งที่อยู่ในชุดผ้าคลุม เธอหัวเราะร่าก่อนที่จะกระโดดลงมาค่อมร่างของเก่เก่ที่อยู่ใกล้ที่สุดในรัศมีการกระโดดของเธอ

 

“กรี๊ดดดดดดดดด!!!” เก๋เก๋ส่งเสียงร้องด้วยความกลัว .... ฌอร์นพยายามหาไม้หรืออะไรมาจัดการกับพวกโรคจิตพวกนี้

 

“มาเล่นกับพวกเราสิ!” อีกเสียงดังขึ้นจากข้างหลัง แต่ครั้งนี้เป็นเสียงเด็กผู้ชายรุ่นราวคราวเดียวกับพวกเขา ในมือของเขามีไม้อย่างที่ฌอร์นต้องการ เขาหวดไม้นั้นลงไปบนหลังของฌอร์น หากแต่ว่าฌอร์นกลับเอี้ยวตัวหลบทันและคว้าไม้นั้นมาไว้ในมือพร้อมกับถีบร่างนั้นจนเซไปกับพื้น

 

ในขณะที่เก๋เก๋เองพยายามตะเกียดตะกายออกมาจากร่างของสาวน้อยที่คร่อมร่างของเขาอยู่ ...

 

“มาเล่นทำอาหารกันเถอะ!” เธอพูดก่อนที่จะหยิบมีดปลายแหลม เครื่องมือแพทย์อย่างที่ฌอร์นเคยเห็นในโรงพยาบาลและเป็นมีดเล่มเดียวกับที่สังหารสัตว์ที่ตายเกลื่อนอยู่หน้าสถานี ในตอนนั้นเองที่คมมีดกำลังจะปักร่างของเก๋เก๋ ดัฟรีบพุ่งเข้ามาจากด้านข้างก่อนที่จะผลักร่างนั้นให้ล้มลงไป

 

“แกไม่มีสิทธิ์มาทำแบบนี้กับคนของพวกเรา!” ดัฟตะคอกใส่หน้าก่อนที่จะดึงตัวเก๋เก๋ขึ้นมา ฌอร์นส่งสัญญาณให้วิ่งไปตามทางที่รถรางเคยวิ่งมา พวกเขาตัดสินใจออกวิ่งไปตามทางเพื่อหาทางออกไปจากเหมืองให้เร็วที่สุด พวกมันทั้งสองค่อย ๆ ลุกขึ้นมาก่อนที่จะหัวเราะตามหลังพวกเขามาติด ๆ

 

ทางด้านของสองสาว พวกเธอไม่สามารถข้ามไปยังโบกี้ที่หนึ่งได้เพราะประตูล็อคอย่างแน่นหน้าด้วยโซ่ขนาดใหญ่

 

“แบบนี้เราจะหยุดขบวนรถไฟได้ไงกัน ....” ตาลเริ่มหมดหวัง

 

ในตอนนั้นเองที่ช่องระบายอากาศหลุดออกมาจากด้านบนเพดานของรถไฟ พวกเธอทั้งสองหันไปจนแทบจะพร้อม ๆ กัน .... และแล้วบางสิ่งก็กระโดดลงมาพร้อมกับขวานในมือ!

 

คนโรคจิตที่พวกเธอไม่ต้องการที่จะเผชิญหน้าด้วย

 

และแล้ว ศึกระหว่างสองสาวกับชายหนุ่มโรคจิตกำลังจะเริ่มขึ้น!!

 

 

 

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Reality 5 .: อาถรรพ์หมู่บ้านน้ำค้าง :. [จบเกม!] ตอนที่ 92 : Day 4 .:: ตัวต่อตัว ::. , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 236 , โพส : 1 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 1 : ความคิดเห็นที่ 435
คนโรคจิตบ้า บ้าแล้วยังมายุ่งกับคนที่เข้าแข่งขันอีกถ้าพวกเขาไม่ชนะแกตายแน่คนบ้าาาาาา
PS.  http://writer.dek-d.com/sermman/writer/view.php?id=871849 ทัศนศึกษาสั่งตายสนุกมาเลยเรื่องนี้อย่าลืมมาอ่าคอมเม้นและสมัครด้วยนะคะสนุกสวดยอด
Name : Pinny Kaa! < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Pinny Kaa! [ IP : 124.121.69.108 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 ตุลาคม 2555 / 14:10

หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android