คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Reality 5 .: อาถรรพ์หมู่บ้านน้ำค้าง :. [จบเกม!]

ตอนที่ 90 : Day 2 .:: คนนอก ::.


     อัพเดท 16 พ.ย. 53
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ระทึกขวัญ / ผี
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : นมร้อน ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นมร้อน
My.iD: https://my.dek-d.com/Tai5chck
< Review/Vote > Rating : 100% [ 6 mem(s) ]
This month views : 4 Overall : 12,955
452 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 72 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Reality 5 .: อาถรรพ์หมู่บ้านน้ำค้าง :. [จบเกม!] ตอนที่ 90 : Day 2 .:: คนนอก ::. , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 242 , โพส : 1 , Rating : 100% / 1 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


THe REALITy 5


[WEEK 6 :: DAYS 2]


 

ภารกิจในการแข่งขันในสัปดาห์ที่หกคือการนำอวัยวะซึ่งประกอบไปด้วยลูกตาสองดวง แขนซ้าย แขนขวา ขาซ้ายและขาขวา เพื่อนำเอาชิ้นส่วนนั้นไปประกอบเข้ากับร่างของมนุษย์ที่ประจำที่อยู่ด้านข้างของป่าสน เพื่อให้ไฟฟ้าของรถไฟใต้ดินกลับมาทำงานได้อีกครั้ง

 

“เพิ่งรู้แฮะว่าที่นี่มีรถไฟใต้ดินกับเขาเหมือนกัน” ดัฟพูดห้วน ๆ ก่อนที่จะค่อย ๆ ม้วนแผนที่เพื่อส่งคืนให้กับฌอร์น

 

ตอนนี้พวกเขาทั้งห้าคนกำลังเตรียมตัวให้พร้อมเพื่อจะไปยังสถานที่ในการแข่งขันภารกิจ วันนี้ท้องฟ้ากลับดูสดใสและปลอดโปร่งมากในสายตาของพวกเขาทั้งห้าคน ถึงแม้ว่าแสงแดดจะส่องเข้าไม่ถึงเท่าที่ควรก็ตามทีเถอะ

 

“คงจะดีกว่ารถไฟใต้ดินแถวสยามล่ะมั้งเนอะ!” เก๋เก๋พูดเชิงประชดประชันก่อนที่จะแสบลิ้นชอบใจตามแบบฉบับคนที่ร่าเริงและสนุกสนาน

 

“ฉันเตรียมอาหารไว้ให้ทุกคนและ ปิคนิคเที่ยวนี้สนุกแน่” นกยูงพูดก่อนที่จะส่งแซนด์วิชให้เพื่อน ๆ อย่างที่เธอชอบทำเป็นประจำ ทุกคนรับมันมาก่อนที่จะยิ้มให้ แต่คนที่ยิ้มและดูมีความสุขเป็นพิเศษมากกว่าใคร ๆ คงไม่พ้นฌอร์น

 

ชั่วโมงนี้เป็นชั้วโมงแห่งความรัก ทั้งสองคนได้แต่มองตากันก่อนที่จะหลบหน้าไปทางอื่นด้วยความเขินอาย ตาลเดินมาสะกิดเพื่อนสาวเบา ๆ

 

“หวานกันจริงเลยน้า คนพวกนี้นี่ อิจฉา ๆ ๆ ” เธอกระแซะเอวของนกยูง เธอรีบปัดหน้าออกไปทางอื่นด้วยความเขิยอาย ไม่ต่างอะไรกับชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าเลย

 

“ถ้าพร้อมแล้วก็ลุยกันเล้ยยยย” ดัฟชูสองนิ้วก่อนที่จะเปล่งพลัง เขาคงตื่นเต้นมากกับภารกิจที่กำลังจะมาถึงในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้านี้

 

พวกเขาทั้งหมดหันมามองหน้ากันก่อนที่จะพยักหน้าเบา ๆ ตอนนี้พวกเขากำลังจะออกเดินทางไปยังเหมืองใต้ดินของภารกิจในสัปดาห์นี้กันแล้ว

 

สายลมเริ่มพัดเอื่อย ๆ อย่างสบายใจ ประกอบกับเสียงนกที่ร้องทักทายผู้มาเยือนทั้งห้าคน น้ำในลำธารยังคงไหลไปเรื่อย ๆ ตามวิถีของธรรมชาติที่สร้างขึ้น กล้องวงจรปิดหลาย ๆ ตัวต่างก็พยายามจับภาพและสังเกตุพฤติกรรมการเคลื่อนไหวของบรรดาผู้เล่นเกมที่เหลือรอดอยู่ทั้งห้าคน

 

ดัฟและเก๋เก๋เดินคุยกันถึงเรื่องภารกิจต่าง ๆ ที่ผ่านมาในรอบหลายสัปดาห์ ส่วนตาลนั้นก็เดินไล่หลังสองหนุ่มมาติด ๆ อีกมือก็ถือลูกประคำก่อนที่จะมองไปรอบ ๆ เพื่อดูความผิดปกติของพลังงานลึกลับนี้ ถึงแม้ว่ามันจะดูไร้สาระไปบ้าง แต่อย่างน้อยพลังงานเหล่านั้นก็ยังมีประโยชน์กับเธอและเพื่อน ๆ บ้าง อีกสองหนุ่มสาวที่เหลือก็เดินรั้งท้ายกลุ่มมา โดยที่มือซ้ายของฌอร์นถือกล่องโฟมแช่แข็งอวัยวะมา อีกมือหนึ่งก็จับที่แขนของแฟนสาวเบา ๆ นกยูงได้แต่มองหน้าของฌอร์นก่อนที่แก้มจะกลายเป็นสีแดงระเรื่อ

 

“ภารกิจในสัปดาห์นี้ดูท่าจะสบายกว่าที่คิดอีกนะเนี่ย ... ” นกยูงเริ่มการสนทนาเปิดประเด็นเป็นคนแรก

 

“ผมว่าไม่หรอก ...”

 

“บางทีพวกพี่พี่อาจจะใจดีให้เรารีแล็คบ้างก็ได้ ... นายอ่าคิดมากไปหรือเปล่า?” นกยูงมองหน้าของแฟนหนุ่มอีกครั้งก่อนที่จะเสยผมของเขาที่ลงมาปรกหน้า

 

“ในเกมนี้ .. ไม่มีอะไรผ่อนคลายสำหรับพวกเราสองคนและก็คนอื่น ๆ หรอก ...”

 

“นายกำลังจะหมายความว่า ....” เธอเลิกคิ้ว

 

“เหมือนจะมีอะไรบางอย่างที่แสนจะยากเย็นรอคอยเราอยู่ที่ปลายทางนี่แน่ ๆ” เขาพูดก่อนที่จะหยุดเดิน มองดูเส้นทางที่กำลังจะถึงในอีกไม่กี่กิโลเมตรข้างหน้านี้

 

“คิดมากน่า นกยูงว่าไม่มีอะไรหรอก รีบเดินกันดีกว่า เดี๋ยวจะไม่ทันเพื่อน ๆ!” เธอรีบลากแขนของชายหนุ่มก่อนที่จะกึ่งเดินกึ่งวิ่งไปตามทางเพื่อไปสมทบกับเพื่อน ๆ ที่กำลังจะถึงที่หมายแล้ว

 

เวลานี้เริ่มเข้ามาเป็นเวลาเที่ยงแล้ว พวกเขายังเหลืออีกไม่มากนักก็จะถึงที่หมายที่พวกเขาตั้งหน้าตั้งตารอเอาไว้

 

“เหนื่อย พักก่อนได้ไหม” ดัฟพูดก่อนที่จะนั่งลงใต้ต้นไม้ ไม่ได้ฟังเสียงของเพื่อนเลย

 

พวกเขามองหน้ากันก่อนที่จะตัดสินใจพักกลางทางเพื่อทานอาหารกลางวัน ไม่มีอาร์มแล้วดูเหงา ๆ ยังไงชอบกล

 

เหมือนกลับว่าไม่มีผู้นำที่คอยสั่งพวกเขาให้ทำตามอย่างเป็นระบบเหมือนแต่ก่อนเลย!!

 

“แซนด์วิชที่รอคอย” ดัฟพูดก่อนที่จะหยิบของว่างออกมาจากกระเป๋าเป้ใบเล็ก เขาโซ้ยขนมปังอย่างไม่รีรอพร้อมกับนมกล่องที่ติดกระเป๋ามาพร้อมกับขนมปัง

 

แสงแดดเริ่มสาดแรงขึ้นบนท้องฟ้า หากแต่ที่พื้นดินรอบ ๆ บริเวณของหมู่บ้านน้ำค้างกลับเย็นยะเยือกเหมือนพวกเขาทั้งหมดอยู่คนละที่กับความเป็นจริงที่ปรากฏขึ้นบนโลกใบนี้

 

“หิวยัง?” ฌอร์นหันมาถามเด็กสาวที่นั่งปาดเหงื่อที่ตกอยู่บนใบหน้า เขาหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาซับเงื่อที่ชุ่มไปเต็มหน้าของแฟนสาว

 

“ไม่เท่าไรหรอก” เธอพูดก่อนที่จะเก็บแซนด์วิชไว้ในกระเป๋า

 

ตาลกับเก๋เก๋มองดูคู่นี้ก็อดอิจฉาไม่ได้ พวกเขาทั้งสองพยายามนั่งนึกอะไรเล่น ๆ .. ตรงที่ว่าทุกซีซั่นต้องมีคนที่เป็นคู่รักกันมาตลอด พวกเขาลองนั่งนับดูว่าซีซั่นหลาย ๆ ซีซั่นที่ผ่านมา มีคู่ไหนที่สมหวังบ้าง

 

“พี่สากับพี่ไคกิ” ตาลเริ่มก่อน

 

“กุญแจซอลกับกฤต”

 

“มีใครอีกน้า?” ตาลพยายามนึกถึงชื่อคู่รักที่กำลังมาแรงในแต่ละซีซั่น

 

สายตอของเธอมองขึ้นฟ้าบ้าง ลงพื้นบ้างเพื่อใช้ความคิด ในตอนนั้นเองที่เธอเห็นอะไรบางอย่างที่พื้นไม่ไกลจากที่พวกเขาทั้งหมดใช้เป็นที่พักชั่วคราว

 

“.............”

 

“คิดไม่ออกล่ะสิยัยตาล ...”

 

“ไม่ใช่อย่างนั้น ..” เธอเสียงสั่นกระตุกแขนเสื้อของเก๋เก๋เพื่อให้เขาได้รับรู้ว่าเธอเห็นอะไร

 

“อย่าบอกนะว่าแกเห็นผีอีกแล้ว” คราวนี้เก๋เก๋เขยิบมาใกล้เพื่อนสาวให้มากขึ้น

 

“มากกว่าผีอีก” เธอพูดก่อนที่จะชี้ไปที่พื้น

 

พื้นโดยรอบเป็นเหมือนกับสนามหญ้าที่เต็มไปด้วยหญ้าที่เขียวขจีและน่าพักผ่อนเป็นไหน ๆ หากแต่ว่าตอนนี้ พวกเขาทั้งสองกลับเห็นอะไรบางอย่างที่แซมมากับสีเขียวของต้นไม้ใบหญ้านั้น

 

“กรี๊ดดดดดดดด!!!” เก๋เก๋ร้องเสียงหลง กระโดดเกาะตาลเอาไว้แน่น

 

“เสียงยัยเก๋เก้ง ...” นกยูงหันมามองหน้าแฟนหนุ่มก่อนที่จะรีบลุกขึ้นตามเสียงร้องที่ไม่ไกลนักไปเท่าไร

 

“เกิดอะไรน่ะ” ดัฟที่มาที่นี่เป็นคนแรกจ้องหน้าของทั้งสองเป้นการใหญ่

 

“ดูที่พื้นสิ!” ตาลชี้ไปให้ดูบางอย่างที่อยู่ที่พื้น

 

ท่ามกลางสีเขียวขจีของต้นไม้ใบหญ้าแล้ว นอกจากนั้นยังมีสีขุ่น ๆ เข้ม ๆ ของอะไรบางอย่างที่ตัดกับเฉกของสีเขียวได้เป็นอย่างดี ฌอร์นที่เป็นนักศึกษาแพทย์ก้มลงที่พื้นก่อนที่จะเอานิ้วชี้ของเขาแตะลงบนรอยนั้น

 

สีนั้นเปื้อนมือของเขามา เขาค่อย ๆ สูดเพื่อให้แน่ใจว่าสิ่งที่เขาเห้นนั้นจะใช่ที่พวกเขาทั้งหมดคิดไว้หรือเปล่า

 

“เลือด ....” คำตอบสั้น ๆ หลุดออกมาจากปากของชายหนุ่มจนผู้พูดเองก็เกือบจะเป้นลมเหมือนกัน เพราเขาเองก็ไม่ค่อยสันทัดกับกลิ่นเลือดซักเท่าไร

 

นกยูงรีบหยิบยาดมออกมาจากกระเป๋าก่อนที่จะส่งให้เขา เขารีบรับมาสูดดมเพื่อกลบกลิ่นคาวเลือดที่แตะจมูกไปทั่ว

 

“เลือดของใครกันนะ!” ตาลไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง

 

“ดูท่าว่ามันเพิ่งเกิดรอยนี้ได้ไม่นาน เพราะกลิ่นของมันยังสด ๆ เหมือนเพิ่งถูกกรีดมาเมื่อกี้นี่เอง ...” เขาพูดในขณะที่มือเขายังสูดดมกลิ่นของพิมเสนนั้น

 

“แล้วใครทำล่ะนั่น” ดัฟพูดก่อนที่จะเริ่มมองรอยเลือดที่ทอดยาวไปตามทางข้างหน้า ...

 

“ถ้างั้นเราไปต่อเถอะ จะได้รู้สุกทีว่าสิ่งที่ว่านั้นคืออะไร ...” นกยูงพูดอย่างมั่นใจก่อนที่จะเดินตรงไปตามรอยเลือดพร้อมกับเพื่อน ๆ เพื่อให้แน่ใจว่าสิ่งที่พวกเขาเห็นมันคืออะไรกันแน่

 

เสียงเท้าย่ำกับพื้นหญ้าและใบไม้แห้งจนดังเสียดสีกันจนน่าขนลุก ไม่นานนักสิ่งที่พวกเขาค้นหสก็ถูกค้นพบ

 

ลานที่เต็มไปด้วยร่างของมนุษย์ที่ถูกสตาฟไว้ราวกับว่าเป็นหุ่นบังคับเครื่องยนต์ ด้านหน้าของพวกเขาปรากฏสิ่งที่พวกเขารอคำตอบมานานแสนนาน

 

“หยี!” เก๋เก๋หลับตาปี๋ ไม่อยากมองดูภาพที่เกิดขึ้นตรงหน้า

 

รอยเลือดมากมายปรากฏอยู่ที่ลานใส่อวัยวะ รอยเลือดที่กระจายไปทั่วทั้งบริเวณ ซากแกะและซากวัวนอนแน่นิ่งกันอยู่อย่างไม่เป็นระเบียบ นี่คงเป็นที่มาของรอยเลือดที่พวกเขาตามหาอยู่ ดัฟและตาลสูดลมหายใจที่เต็มไปด้วยกลิ่นคาวก่อนที่จะค่อย ๆ ยกลังมาและต่ออวัยวะที่หุ่นตัวหนึ่งที่ยืนอยู่ข้างรางรถไฟ

 

“ใครเป็นคนทำเรื่องแบบนี้กันนะ” นกยูงมองอย่างหวาด ๆ

 

“หรือว่า ...” เก๋เก๋อ้าปากค้าง

 

“หรือว่าไรอ่ะ” ดัฟรีบพูดเพื่อขอคำตอบจากปากของเขา

 

“นอกจากพวกเราที่เป็นผู้แข่งขันแล้ว ... ยังมีคนนอกคนอื่นที่แอบเข้ามาที่นี่ .....” คำพูดของเก๋เก๋ทำให้ทุกคนมองหน้ากัน

 

หรือบางทีมันอาจจะจริงอย่างที่เขาพูดก็ได้ ...

 

อาจจะมีคนนอกที่แอบแฝงเข้ามาในรายการเพื่อต้องการอะไรบางอย่างแน่ ๆ!

 

 

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Reality 5 .: อาถรรพ์หมู่บ้านน้ำค้าง :. [จบเกม!] ตอนที่ 90 : Day 2 .:: คนนอก ::. , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 242 , โพส : 1 , Rating : 100% / 1 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 1 : ความคิดเห็นที่ 433
โอ้ววววววววววววใครกันนนนน
PS.  http://writer.dek-d.com/sermman/writer/view.php?id=871849 ทัศนศึกษาสั่งตายสนุกมาเลยเรื่องนี้อย่าลืมมาอ่าคอมเม้นและสมัครด้วยนะคะสนุกสวดยอด
Name : Pinny Kaa! < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Pinny Kaa! [ IP : 124.121.69.108 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 ตุลาคม 2555 / 13:53

หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android