คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Reality 5 .: อาถรรพ์หมู่บ้านน้ำค้าง :. [จบเกม!]

ตอนที่ 83 : Day 5 .:: ไหผีสิง ::.


     อัพเดท 13 พ.ย. 53
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ระทึกขวัญ / ผี
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : นมร้อน ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นมร้อน
My.iD: https://my.dek-d.com/Tai5chck
< Review/Vote > Rating : 100% [ 6 mem(s) ]
This month views : 3 Overall : 12,954
452 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 72 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Reality 5 .: อาถรรพ์หมู่บ้านน้ำค้าง :. [จบเกม!] ตอนที่ 83 : Day 5 .:: ไหผีสิง ::. , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 331 , โพส : 3 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


THe REALITy 5


[WEEK 5 :: DAYS 5]


 

“ก็ธงของเธอลอยน้ำมา ฉันยัยนกยูงมัวแต่ลังเลไม่หยิบมันไว้ซะที .. ฉันเลยรวบหัวรวบหางและหยิบมันมานี่ไง คนที่หยิบมาคือฉันเอง ฉันไว้กว่านกยูง ...” ดัฟตอบไปตามตรง

 

เขาคงจะเล่นเกมจนจริงจังมากเกินไปจนลืมไปว่า .... พวกเขาคือเพื่อนกัน!

 

ตอนนี้เก๋เก๋เข้าใจแล้ว .. เรื่องราวทั้งหมดของความวุ่นวายถูกเฉลยแล้ว !

 

“ดัฟ .. นี่นาจริงจังเกินไปหรือเปล่า?” อาร์มพยายามเตือนสติของเพื่อนทีก่ำลังลงเล่นเกมนี้โดยไม่ถึงความรู้สึกของใครเลยสักคน

 

“ฉันไม่สนหรอกนะ ... ตอนนี้สิ่งที่ฉันอยากได้คือของรางวัล ....” เขาพูดก่อนที่จะหัวเราะในลำคอ มองธงสองผืนก่อนที่จะออกเดินไปตามทาง

 

“เดี๋ยวก่อนสิ .. นี่นายกำลังจะไปไหนเนี่ย!” ตาลพยายามห้ามเอาไว้เพราะเรื่องนี้มันยังไม่จบ เขาสะบัดแขนของเธอออกสุดแรงจนเธอเกือบจะล้มลงไป แต่โชคดีที่อาร์มรับมาได้ทัน

 

“ไหใต้ถุนบ้าน มีธงของเธอซ่อนอยู่ไม่ใช่เหรอไง! เหลือของเธอกับฌอร์น ฉันก็เป็นผู้ชนะแล้วไม่ใช่เหรอ” นัยน์ตาของเขาจริงจังมาก จริงจังจนไม่เหมือนกับดัฟคนเดิมที่พวกเขาเคยรู้จักมาตลอดห้าอาทิตย์ที่ผ่านมา

 

“ฉันไม่ให้นายทำแบบนั้นหรอกนะ ... ธงนั้นมันของฉัน” ตาลพยายามยื้อร่างของดัฟเอาไว้ ส่วนเก๋เก๋กับอาร์มก็พยายามแยกคนทั้งคู่ออก

 

ระหว่างนั้นเองที่สองหนุ่มสาวรีบตรงรี่มาจนสุดท้างลำธาร ที่นั่นพวกเขาเห็นร่างของคนสี่คนที่กำลังตะลุมบอนกันดูชลมนวุ่นวายไปหมด

 

“เกิดอะไรขึ้นเนี่ย ....!!” นกยูงอ้าปากค้างมองดูภาพเหตุการณ์ตรงหน้า ฌอร์นรีบเข้ามาแยกดัฟและตาลให้ออกจากกัน

 

“เฮ้! ใจเย็นสิ มีไรพูดกันได้นะ!” ฌอร์นพยายามเตือนสติของคนทั้งสอง

 

ในตอนนั้นเองที่นกยูงเหลือบไปเห็นธงผืนส้มของตนที่อยู่ในมือของดัฟ เธอจ้องหน้าของผู้ที่ถือธงนั้นอย่างไม่สบอารมณ์แต่เธอต้องพยายามเก็บอารมณ์ไว้ไม่ให้ปะทุออกมาในตอนนี้

 

“ดัฟ .. นายมันเห็นแก่ตัวที่สุด!” ตาลสุดจะทนกับเพื่อนที่อยู่ตรงหน้า

 

“รู้มั้ยว่าตั้งแต่มีเกมชิงธงกัน ทุกคนก็ดูเปลี่ยนไป .. เหมือน ...” นกยูงมองหน้าของเพื่อนสลับไปมา ซึ่งในตอนนั้นทุกคนต่างเงียบกันไปหมด

 

“เธอจะพูดอะไรยัยนกยูง?” ดัฟมองหน้า

 

“นายรู้ตัวมั้ย ว่านายน่ะจริงจังกับเหมมากที่สุด ... นายกำลังจะทำลายมิตรภาพของพวกเราที่มีมาด้วยกันตลอดนะ ... เกมนี้อีกแค่วันเดียวมันก็จะจบ ... แต่พวกเราต้องอยู่ด้วยกันไปอีกนานนะ .. ไม่แน่บางทีพรุ่งนี้อาจจะต้องมีใครที่จะต้องออกจากการแข่งขันไปอีกหนึ่ง .. ถ้ามานั่งคิดได้ที่หลัง นายว่ามันจะไม่สายไปหรือเปล่า ....” นกยูงเดินมาหาดัฟ

 

“นายก็ทำให้พวกเราทั้งหมดต่างเข้าใจผิดกันไปต่าง ๆ นานา ทั้งทั้งที่เรื่องนี้ไม่สมควรที่จะเกิดขึ้นด้วยซ้ำ นายกำลังจะทำลายความเป็นเพื่อนของฉันกับนกยูงที่มีมานาให้หายไปภายในคืนเดียว ถ้านายไม่พูดออกมาฉันคงไม่รู้นะว่าที่แท้จริงแล้วมันเกิดเรื่องบ้าอะไรกันขึ้น” เก๋เก๋ยิ้มเจื่อนให้เด็กสาว เธอยิ้มกว้างอย่างเต็มใจตอบรับรอยยิ้มนั้น

 

เหตุการณ์ทุกอย่างที่เข้าใจผิดกันมาสองวันเริ่มคลี่คลายลง มิตรภาพของนกยูงและเก๋เก๋เริ่มกลับมาอีกครั้ง เว้นแต่ว่าตอนนี้พวกเขาต้องเตือนดัฟที่กำลังจริงจังกับเกมนี้เพียงคนเดียว

 

“ถ้าฉันไม่ชนะ ... ฉันจะได้ออกไปจากป่าบ้า ๆ นี่ได้ยังไงกัน ... ฉันเบื่อจะตาย แล้วนี่มันก็เป็นเกม ถ้านายไม่จริงจังกับมัน เขาจะสร้างเกมขึ้นมาให้พวกเราเล่นทำไม ... ตอนนี้ฉันว่านาย ตาลแล้วก็ฉันมาแข่งกันต่อดีกว่านะ ... เกมจะได้จบ ..” ดัฟไม่ฟังคำพูดใครนอกจากคำพูดของตัวเอง

 

“ผมขอสละสิทธิ์ ..” เขาพูดเสียงเย็นยะเยือกจนคนฟังเกือบจะขนลุกไปตาม ๆ กัน

 

“ทำไมนาย ....” นกยูงมองหน้าของฌอร์น

 

“ก็ดีเหมือนกันนะ .. จะได้เหลือฉันกับเธอที่ต้องมาดวลกันต่อ” เขาพูดอย่างสนุกสนาน

 

“ทำไมนายไม่เล่น นายยังมีสิทธิ์อยู่นะ” นกยูงจับที่หัวไหล่ของเพื่อนชายที่กำลังจะเดินตรงไปยังโขดหิน

 

เขาลุยน้ำลงไปก่อนที่จะค่อย ๆ ยกก้อนหินก้อนเล็กก้อนน้อยขึ้นมาจากน้ำ ปรากฏให้เห็นธงของเขาที่ถูกพันธนาการอยู่ใต้น้ำนั้น ธงผืนสีเหลืองที่สะบัดไปตามแรงน้ำ เขาหยิบมาช้า ๆ ก่อนที่จะส่งให้ตาล ..

 

“ผมจะไม่เล่นเกมที่ทำลายมิตรภาพของพวกเราอีกแล้ว ...” เขาส่งให้ตาลเก็บมันไว้ในมือ

 

ตี๊ดดดดดดดดดดดด!!

 

เขาสิ้นสุดการแข่งขันแล้ว เขากลายเป็นผู้เข้าแข่งขันเรียลลิตี้ธรรมดา ไม่ใช่ผู้เข้าแข่งขัน ‘ชิงธง’ อีกแล้ว แสงสีแดงยังคงกระพริบไปมาเรื่อย ๆ ให้รู้ถึงสถานะของเขาในตอนนี้

 

“ทำไมนายถึง ...” นกยูงกำลังอึ้งกับการกระทำของเขา

 

“ถ้าไม่มีคุณ ผมก็ไม่เล่นเกมนี้แล้วเหมือนกัน” เขาส่งยิ้มให้เด็กสาวอย่างจริงใจ แก้มของเธอแดงระเรื่อ หัวใจเต้นอย่างไม่เป็นจังหวะที่ควรจะเป็น ลมหายใจเริ่มเข้าออกไม่เป็นส่ำ

 

นี่เราคิดอะไรกันแน่ .... เธอคิด

 

“งั้นฉันขอล่ะ ...” ดัฟสะบัดมือของอาร์มที่กำลังเผลอก่อนที่จะวิ่งไปยังใต้ถุนบ้านในหมู่บ้านเพื่อไปเอาธงของตาล

 

“หยุดเดี๋ยวนี้นะ!” ตาลตะโกนก่อนที่จะวิ่งตามดัฟไปติด ๆ ซึ่งในตอนนั้นที่อาร์มวิ่งตามตาลไปด้วยเช่นกัน

 

“เอ่อ เก๋เก๋ ...” นกยูงเรียกเพื่อน เขาเดินมาตรงหน้า

 

“ไม่ต้องพูดอะไรหรอก ฉันเข้าใจหมดแล้ว .. เอาเป็นว่าเรื่องของฉันกับแกก็คุยกันทีหลังและกันเนอะ ...” เขาตบบ่าของเพื่อนก่อนที่จะเดินไปยังหมู่บ้าน ปล่อยให้นกยูงและฌอร์นอยู่ด้วยกันสองคน

 

ดัฟวิ่งเข้ามายังใต้ถุนบ้าน เขาหยิบไฟฉายกระบอกจิ๋วขึ้นมาไว้ในมือก่อนที่กราดไฟไปทั่วใต้ถุนนั้น สายตาก็เล็งหาไหที่ตาลได้เก็บธงเอาไว้

 

สัญชาติญาณของเขาสั่งให้เขาหันไปทางขวา ในตอนนั้นเองที่เขาเหลือบไปเห็นไหสีเหลืองขึ้นสนิมเก่า ๆ ที่พิงเสาเอาไว้

 

มันอยู่ทางขวาจริง ๆ !

 

เขาค่อย ๆ เดินไปอย่างช้า ๆ ก่อนที่จะตรงไปยังไหใบเก่านั้น มือค่อย ๆ เอื้อมไปหยิบธงนั้นมาอย่างช้า ๆ และสบายใจ เพราะอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้านี้เขาต้องกลายเป็นผู้ชนะของเกมอย่างแน่นอน

 

ในระหว่างที่มือของเขาจะไปถึงไห ...

 

จู่ ๆ ไหก็กลิ้งลงพื้นอย่างไม่มีสาเหตุ ปากไหหันมาทางเขา จนเขาตกใจผงะไปชนกับเสาเข้าอย่างแรง

 

“เจ้บชะมัด!” หลังของเขากระแทกกับเสาจนเจ็บไปทั่ว ระหว่างที่เขากำลังร้องอย่างเจ็บปวดนั้น จู่ ๆ ไหก็กลิ้งไปกลิ้งมาอยู่ตรงหน้า

 

เหงื่อกาฬของเด็กหนุ่มเริ่มไหลออกมาตามใบหน้าและร่างกายราวกับว่าเขาอาบน้ำมาแล้วไม่ได้เช็ดตัว ใจเต้นตึกตักเมื่อนึกถึงเรื่องสยองขวัญที่เขาเคยได้ยินมา ไหยังคงกลิ้งไปมา

 

เหมือนมีคะทำให้มันกลิ้ง!

 

ในตอนนั้นเองที่มีบางอย่างกลิ้งออกมาจากปากไห .. บางอย่างที่เขาเองเคยเห็นว่ามันคืออะไร

 

“เหวออออออ!” เขาร้องเสียงหลงก่อนที่จะตาลีตาเหลือกวิ่งออกไปจากใต้ถุนบ้าง

 

“เล่นเกมให้แฟร์หน่อยสิ .. อย่าโกง!!!” เสียงนั้นดังตามหลังของเขามาติด ๆ หัวของเกมส์ที่ไหม้ไฟกลอ้งออกมาจากปากไหเพื่อคอยดูแลธงของตาล

 

เขาวิ่งออกมาจนกระแทกกับตาลที่วิ่งตามาพอดี ทันทีที่เขาเห็นตาลเขารีบคว้ากระเป๋ากางเกงก่อนที่จะส่งธงผืนเขียวให้แก่เด็กสาว เธอรับมันไว้อย่างแปลกใจ

 

“นี่นายเก็บธงไว้กับตัวเหรอ ไอ้ขี้โกง!!” ตาลพูดก่อนที่จะวิ่งไล่ตีดัฟที่กำลังกลัวจนตัวสั่น

 

“ไม่ทำแล้วจร้า!!!” เขาตะโกนเหมือนคนบ้าก่อนที่จะวิ่งไปหลบใต้โต๊ะอาหาร ปล่อยให้อาร์มและเก๋เก๋ยืนหัวเราะร่าอย่างสะใจ

 

ตาลชนะแล้ว!!!

 

“ต่อไปก็เหลืออีกเรื่องเดียวล่ะ ...” อาร์มบอก

 

“เรื่องไรอ่ะ?” เก๋เก๋งง

 

“เรื่องหัวใจของสองคนนั้นไงเล่า ” เขาพูดก่อนที่จะฉีกยิ้มก่อนที่จะวิ่งไปแยกสองคนให้ออกจากกัน

 

สายลมพัดมาเบา ๆ .... ประกอบกับเสียงนกร้องยามค่ำคืน หากแต่คืนนี้ไม่ได้น่ากลัวเลยสักนิด ร่างสองร่างยืนมองหน้ากัน อีกฝ่ายยืนอ้ำอึ้งไม่กล้าสบตาในขณะที่อีกร่างยิ้มน้อยยิ้มใหญ่กับร่างอีกร่างที่อยู่ตรงหน้า เขาตั้งใจจะบอกเธอแล้ว

 

“นกยูง ...” เขาเอ่ยชื่อของเด็กสาวตรงหน้าเบา ๆ เด็กสาวไม่ได้พูดอะไรนอกจากมองหน้าของเด็กหนุ่มตรงหน้า

 

“ในชีวิตตั้งแต่ที่ผมเกิดมา ผมเจอผู้หญิงมากมายที่คอยป้วนเปี้ยนกับชีวิตของผม ผู้หญิงพวกนั้นจ้องจะผลาญเงินของผม ... ทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้ตัวของผมสารพัด ... แต่ผมก็ไม่ได้สนใจผู้หญิงพวกนั้นเลยเพราะผมรู้ว่าผู้หญิงก็โกหกไปซะทุกคน ...” เขาสูดลมหายใจเข้าเต็มที่

 

“แล้วนายมาบอกฉันทำไมเล่า” เธอพยายามพูดเพื่อปัดความเขินอายออกไปจากใบหน้าที่กำลังแดงราวมะเขือเทศสุก

 

“ผมกำลังจะบอกคุณว่า เพราะคุณ .. เพราะผมเจอคุณ มันทำให้ผมลบคำพวกนั้นออกไปจากหัวได้ ... จนตอนนี้ผมมั่นใจแล้วว่าคนที่ผมรักคือใคร ....”

 

เสียงทุกเสียงเงียบราวกับรอฟังคำตอบจากปากของชายหนุ่ม

 

“ผมไม่สนใจหรอกนะว่าคำตอบจะเป็นยังไง แต่ผมก็จะบอกในสิ่งที่ผมต้องการจะพูดออกไปแล้ว ... ก่อนที่จะไม่ได้บอกคุณอีก ...” เขาเดินเข้ามาใกล้ร่างของเด็กสาวเข้าไปอีกจนลมหายใจรดที่หน้าผากของหญิงสาว

 

“ผมรักคุณ ....” เขาบรรจงจูบลงไปบนหน้าผากของเด็กสาว เธอรู้สึกร้อนไปหมดในร่างกายของเธอ .. ไม่เคยมีใครมาทำอะไรที่แสนจะโรแมนติกแบบนี้ ฝูงหิงห้อยต่างบินออกมาจากรวงรัง สีทองกระพริบไปมาทำให้รู้สึกว่าพวกเขากำลังจะหลุดไปยังโลกแห่งเวทย์มนต์ ฌอร์นและนกยูงมองหน้ากัน “คุณล่ะคิดยังไงกับผม?”

 

นกยูงได้แต่อ้ำอึ้ง ไม่ได้พูดอะไรนอกจากส่งยิ้มบาง ๆ ให้ มือเรียวยาวของเธอจับที่มือของเขาก่อนที่จะเดินไปตามทางเพื่อกลับหมู่บ้าน

 

“แค่นี้ก็น่าจะรู้แล้วนะ .. ว่าฉันคิดไงกะนาย นายแพทย์ขี้เก๊ก!” เธอพูด เขายิ้มออกมาอย่างมีความสุขที่สุดอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

 

ขอบคุณรายการเรียลลิตี้ที่ทำให้พวกเขาได้มาพบกัน

 

แต่พรุ่งนี้สำคัญยิ่งกว่าสิ่งอื่นไหน ... ใคร!! กำลังจะถูกกำจัด จะเป็นสาวโบฮีเมี่ยนอย่างตาล คู่รักที่เพิ่งตกลงเป็นแฟนกันระหว่างฌอร์นกับนกยูง เด็กหนุ่มเจ้าสำอางอย่างเก๋เก๋ เด็กหนุ่มมาดผู้นำอย่างอาร์ม หรือจะเป็นหนุ่มล่าของรางวัลอย่างดัฟ

 

หนึ่งในหกคนนี้ต้องมีใครไปสักคน!!

 

สถานะ .:: ธงสีแดงชนะ::.

 

ระบบ Face To Face Mode [ส่งทางข้อความลับก่อนวันเสาร์เวลา 15.00]

 

ชื่อเล่นของคุณที่ใช้การแข่งขันพร้อมรหัส .:

คิดว่าเกมในสัปดาห์นี้เป็นอย่างไร .............................

เกมชิงธงชอบที่ซ่อนของใครมากที่สุด ..........................

เหตุการณ์ที่ชอบในสัปดาห์นี้คืออะไรและเหตุการณ์ที่ไม่ชอบคืออะไร ........................

เชิญระบายสิ่งที่คาใจได้เลย ....................................








Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Reality 5 .: อาถรรพ์หมู่บ้านน้ำค้าง :. [จบเกม!] ตอนที่ 83 : Day 5 .:: ไหผีสิง ::. , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 331 , โพส : 3 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 3 : ความคิดเห็นที่ 322
อ้าว...จำผิดธง ตาลชนะแฮะ
Name : ผู้อ่านทั่วไป [ IP : 110.169.17.211 ]

วันที่: 13 พฤศจิกายน 2553 / 09:10
# 2 : ความคิดเห็นที่ 321
ฌอร์นชนะจริงด้วย!!!!
Name : ผู้อ่านทั่วไป [ IP : 110.169.17.211 ]

วันที่: 13 พฤศจิกายน 2553 / 09:09
# 1 : ความคิดเห็นที่ 320
 โอยยย ! ปลาบปลื้มที่นกยูงได้คู่กับอาร์ม T^T

ไม่นึกว่าลูกสาวจะได้รักใครซักที 55+

อ้อ... มีพิมพ์ผิดนะครับ

“ผมรักคุณ ....” เขาบรรจงจูบลงไปบนหน้าผากของเด็กสาว เธอรู้สึกร้อนไปหมดในร่างกายของเธอ .. ไม่เคยมีใครมาทำอะไรที่แสนจะโรแมนติกแบบนี้ ฝูงหิงห้อยต่างบินออกมาจากรวงรัง สีทองกระพริบไปมาทำให้รู้สึกว่าพวกเขากำลังจะหลุดไปยังโลกแห่งเวทย์มนต์ อาร์มและนกยูงมองหน้ากัน “คุณล่ะคิดยังไงกับผม?”

ตอนแรกก็ตกใจ เอ๊ะ ตกลงมันอาร์มหรือฌอร์นที่สารภาพหว่า-*-


PS.  พอดีว่า... เราติดโครงการประกวดเรื่องสั้นของแจ่มใส ใครมีไอดีอยู่เย็นตาโฟก็ช่วยไปคอมเม้นท์กันหน่อยนะ ^-^ [วีคสุดท้ายแล้ว] http://www.yenta4.com/jamsai/list.php?id=08
Name : วัชพืชคุง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ วัชพืชคุง [ IP : 58.8.145.194 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 พฤศจิกายน 2553 / 21:02
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android