คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Reality 5 .: อาถรรพ์หมู่บ้านน้ำค้าง :. [จบเกม!]

ตอนที่ 81 : Day 3 .:: รอยร้าว ::.


     อัพเดท 10 พ.ย. 53
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ระทึกขวัญ / ผี
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : นมร้อน ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นมร้อน
My.iD: https://my.dek-d.com/Tai5chck
< Review/Vote > Rating : 100% [ 6 mem(s) ]
This month views : 4 Overall : 12,955
452 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 72 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Reality 5 .: อาถรรพ์หมู่บ้านน้ำค้าง :. [จบเกม!] ตอนที่ 81 : Day 3 .:: รอยร้าว ::. , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 248 , โพส : 3 , Rating : 80% / 1 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


THe REALITy 5

[WEEK 5 :: DAYS 3]

 

“ ง ... งู!” เด็กสาวเหงื่อตก สายตายังคงจ้องมองร่างของมัจจุราชที่ขู่ฟ่ออยู่ตรงหน้า ร่างที่นั่งคุกเข่าพยายามควานหาท่อนไม้ถนัดมือสักอันเพื่อจัดการกับเจ้าตัวที่ตามเธอมาตลอดการซ่อนผืนธงของเธอ

 

น้ำตาเริ่มไหลออกมาปนกับเหงื่อที่ชโลมเต็มใบหน้าของเด็กสาว ตอนนี้เธอกำลังประจัญหน้าอยู่กับสิ่งมีชีวิตที่สามารถปลิดชีพของเธอให้ตายได้ภายในไม่กี่นาทีข้างหน้านี้

 

ร่างของมันค่อย ๆ เลื้อยเข้ามาใกล้นกยูงมากขึ้น เธอก็พยายามถอยหลังไปเรื่อย ๆ อย่างช้า ๆ และไม่รีบร้อนเพราะตอนนี้มันกำลังชูคอโชว์แผงแม่เบี้ยที่กำลังชูชันด้วยความน่าเกรงขาม

 

ทันทีที่ที่มันชูคอ มันพร้อมแล้วที่จะฉกเหยื่อที่อยู่ตรงหน้า

 

“กรี๊ดดดดดดดดด!!!”

 

ผลั่ก!!

 

ท่อนไม้ขนาดพอดีมืออย่างที่นกยูงต้องการถูกใครบางคนฟาดกระหน่ำลงไปยังร่างของงูยักษ์อย่างไม่ปราณีปราศรัย เลือดสีเข็มของสัตว์เดียรัจฉานกระเด็นเปรอะเสื้อของเขาเป็นดวง

 

“ฌอร์น ...” เขาคือชายหนุ่มที่มาช่วยเด็กสาวได้ทันเวลา

 

ทันทีที่ร่างนั้นแน่นิ่ง ร่างของเด็กสาวโผเข้ากอดผู้ช่วยชีวิตอย่างไม่รีรอ น้ำหูน้ำตาเริ่มไหลพรากไม่ขาดสาย

 

“ไม่เป็นไรแล้วนะ ...” เขาไม่สามารถพูดอะไรได้นอกจากคำว่าไม่เป็นไร

 

แค่นั้นน่ะเหรอที่เขาต้องการจะพูดจริง ๆ กับเธอ ... แค่นี้เองเหรอ

 

“แล้วนายเข้ามาทำอะไรลึกขนาดนี้ .. รู้ได้ไงว่าฉันอยู่นี่?” คำถามมากมายถูกยิงเป็นชุดจนเขาไม่รู้จะเริ่มตอบคำถามไหนก่อนเป็นคำถามแรก

 

“เอ่อ ...” เขาอ้ำอึ้งและไม่สามารถที่จะตอบคำถามของเธอได้ ในตอนนั้นเอง

 

ตี๊ดดดดดดดดด!!!

 

เสียงลากยาวของนาฬิกาดิจิตัลเริ่มดังขึ้นไม่ใกล้ไม่ไกลนี้ เด็กสาวรีบผละออกจากอ้อมอกของฌอร์นก่อนที่จะรีบวิ่งตามเสียงนาฬิกานั้นออกไปด้านนอก โชคดีที่เขายังไม่ได้ตอบคำถามของเด็กสาว เพราะถ้าเขาเผลอตอบออกไปล่ะก็ ... เขากับเธอต้องมองหน้ากันไม่ติดแน่ ๆ

 

เพราะเขาเป็นคนตามเธอมาตั้งแต่ที่เธอเดินเข้าป่าสนแล้ว!!

 

“บ้าชะมัดเลย ถูกหาเจอซะแล้ว!” เสียงสบถของชายตรงหน้าพูดขึ้นอย่างไม่สบอารมณ์นัก เขามองนาฬิกาที่กระพริบด้วยแสงสีแดงไปมาอย่างเป็นจังหวะ เขาเป็นคนแรกที่หลุดออกจากตำแหน่งของผู้ชนะ

 

“ถูกเจอแล้วสินะนายอาร์ม” นกยูงเดินออกมาจากพุ่มไม้ แต่ปากยังคงสนทนากับชายตรงหน้า

 

“ซวยที่สุดเลยอ่าพระเจ้า ..” เขาบ่นอุบเป็นเด็ก ๆ ก่อนที่จะจ้องมองนาฬิกาแสงสีเขียวของนกยูง

 

“น่าอายุชะมัด ฉันเป็นคนแรกที่แพ้เหรอเนี่ยยยยยย” เขาลากเสียงยาวตามเสียงนาฬิกาก่อนที่จะคอตกอย่างหมดหวัง

 

“เอาน่า ๆ ๆ ....” เธอตบบ่าของอาร์มเบา ๆ เพื่อให้กำลังใจ เขาเงยหน้าขึ้นก่อนที่จะยิ้มเจื่อน ๆ พลางเดินไปยังต้นไม้ก่อนที่จะเตะมันอย่างจัง

 

“เฮ้ย ... ไปทำงั้นทำไมน่ะ” เธอตกใจก่อนทีจะรีบวิ่งไปห้ามเขา เขาทำหน้าเบ้ก่อนที่จะเดินกลับบ้านพักไปอย่างไม่พอใจนัก เขาคงจะเคืองที่ต้องแพ้เกมคนแรกซะมากกว่า

 

“อะไรของหมอนั่นนะ” เธอมองอาการแปลก ๆ ของชายหนุ่ม

 

ฟิ้ววววว!!

 

มีบางอย่างไรค่อย ๆ ปลิวผ่านหน้าของเธอก่อนทีจะร่วงลงไปในลำธาร เธอมองสิ่งที่ว่านั้นลอยน้ำไปเรื่อย ๆ

 

“เฮ้อ ... หาของคนอื่นต่อดีกว่า ..” เธอพูดก่อนที่จะเริ่มออกเดินทางตามหาผืนธงพอดีกับที่ฌอร์นเดินออกมาจากพุ่มไม้นั้น

 

“เอ๊ะ!” เด็กสาวเอะใจกับสิ่งที่ลอยไปตามน้ำ เธอรีบหันหลังโดยเร็ว ...

 

“ธงงงงงงง!!” เธอตะโกนสุดเสียงที่จะรีบวิ่งตามลำธารไปเรื่อย ๆ ฌอร์นได้แต่ส่งเสียงเรียก เธอไม่ได้ฟังคำของฌอร์นเลย กลับกันเธอกลับเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้นเพื่อที่จะตามธงนั้นให้ทัน

 

ผืนธงทรงสามเหลี่ยมสีม่วงลอยไปตามน้ำอย่างใจเย็นเหมือนสายน้ำที่อยู่เบื้องล่าง เมื่อเห็นว่ามันไม่ลึกมาก เธอจึงค่อย ๆ พยายามลุยน้ำเพื่อคว้าธงผืนนั้นมา

 

ธงที่ลอยไปตามน้ำเริ่มติดกับโขดหิน ได้ทีที่เธอจะรีบลุยน้ำไปคว้าไว้

 

“ระวังนะนกยูง ...มันอันตราย”

 

“ไม่เป็นไรน่าฌอร์น สบายมาก ....”

 

“แต่ ....”

 

ยังไม่ทันที่ฌอร์นได้พูดอะไรไปมากกว่านี้ จู่ ๆ ก็มีมือหนึ่งเดินตรงมาและคว้าผืนธงสีม่วงนั้นไปอย่างฉิวเฉียด .... เขาคว้าธงนั้นไปต่อหน้าต่อตาของเธอ

 

ตี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!

 

“งานงอกแล้วค่ะ!” เด็กหนุ่มที่นั่งงอเข้าอยู่บนโขดหินตกใจเสียงนาฬิกาของตัวเอง เขารีบลงจากโขดหินก่อนที่จะรีบตรงดิ่งไปยังด้านหน้า

 

“ฉันเห็นธงนั้นก่อนนะ ... ทำไมจู่ ๆ นายก็มาคว้าไปซะหน้าตาเฉยแบบนี้ล่ะ” นกยูงมองหน้าของคนตรงหน้าอย่างเอาเรื่อง

 

“ไม่สนหรอกว่าใครจะเห็นก่อน แต่ที่แน่ ๆ ... ฉันได้!” ดัฟจ้องมองหน้าของเธอกลับเช่นกัน เพราะเขาก็ไม่ได้พิสมัยกับพวกผู้หญิงนัก

 

“นายทำไม่ถูกนะ ในเมื่อฉันมาก่อน ...”

 

“เธอช้าเองนี่นา ...”

 

“นายว่าไงนะ!!” นกยูงทำท่าจะเดินเข้าหาดัฟ แต่กลับถูกแขนของฌอร์นจับเอาเสียก่อน

 

 

“ปล่อยฉันนะ .. ฉันจะไปฆ่าตาบ้านี่!”

 

“อย่าทะเลาะกันเลยน่ะ นี่มันเกมนะ!” ฌอร์นพยายามเตือนสติของนกยูงที่กำลังจะทำเรื่องไม่เป็นเรื่อง เธอเดินมาตั้งนาเพื่อมาตามหาธง แต่กลับถูกดัฟคว้าไปหน้าตาเฉย

 

“ไม่ดีหรือไงที่ฉันกำจัดคู่แข่งได้อีกคน ...” ดัฟมองหน้าของหล่อนก่อนที่จะยิ้มให้

 

“ถ้าอยากได้ขนาดนั้นก็เอาไปแล้วกันนะ” เขาพูดก่อนที่จะส่งผืนธงสีม่วงให้เด็กสาวที่บังเอิญคว้ามันมาด้วยความโมโห

 

“เอามาตอนนี้มันจะมีประโยชน์อะไรเล่า!” เธอตะโกนใส่หน้าของเด็กหนุ่มอย่างหมดความอดทน

 

“แกเหรอที่เอาธงฉันไป ...” เสียงหนึ่งดังขึ้นทางด้านหลัง

 

ทั้งสามคนหันไปเป็นตาเดียวกันเพื่อมองเจ้าของเสียงเรียกที่แสนจะเรียบเฉยนั่น

 

เขาคือเจ้าของธง .... เก๋เก๋!

 

“ยัยเก๋เก้ง แกดู ....” ยังไม่ทันที่นกยูงจะได้บอกอะไรไปมากกว่านี้ เขาเดินเข้ามาผลักนกยูงจนร่วงลงไปในน้ำ

 

“แกเองเหรอที่เอาธงของฉันไป ...” เขามองหน้าของนกยูงอย่างไม่เชื่อสายตาตัวเอง

 

“นี่แกกำลังเข้าใจผิดนะ” นกยูงรีบลุกขึ้นจกน้ำเพื่อบอกความจริงแก่เพื่อนสนิท

 

“แกจะบอกว่า ... ธงของฉันมันมาอยู่ในมือของแกเองเหรอยัยนกยูง ....” น้ำตาเริ่มไหลออกมาจากดวงตาของเก๋เก๋ น้ำตาของเก๋เก๋ที่ไม่มีใครเห็นมัน

 

“เอ่อ ....”

 

“ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้นแหล่ะทั้งสามคนเลย ...” เก๋เก๋ปาดน้ำตาก่อนที่จะเดินกลับไป นกยูงพยายามจะไปพูดให้เข้าใจ แต่กลับถูกฌอร์นห้ามเอาไว้เธอเองก็รู้ดีว่าเข้าไปตอนนี้มันไม่มีประโยชน์แน่  ๆ จะทะเลาะกันเสียเปล่า ๆ

 

เขาหยุดเดินไปสักพักก่อนที่จะหันมา

 

“ถ้าเป็นคนอื่นฉันจะไม่เสียใจขนาดนี้เลย .. แต่นี่แกเป็นเพื่อนของฉันนะ!” เขาพูดก่อนที่จะรีบวิ่งกลับไป นกยูงได้แต่ร้องไห้ส่วนฌอร์นก็หันมามองหน้าของตัวต้นเหตุอย่างเอาเรื่อง

 

เขายักไหล่ให้เด็กหนุ่มเบา ๆ ก่อนที่จะเดินสบายกลับไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

 

 

 

 

 

สถานะ .:: ถูกชิงธง 2 คน::.

R1 – สีเหลือง

R2 – สีแดง

R3 – สีม่วง

R12 – สีส้ม

R14 – สีเขียว

R15 – สีดำ

 







Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Reality 5 .: อาถรรพ์หมู่บ้านน้ำค้าง :. [จบเกม!] ตอนที่ 81 : Day 3 .:: รอยร้าว ::. , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 248 , โพส : 3 , Rating : 80% / 1 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 3 : ความคิดเห็นที่ 429
คัฟบ้าเอ้ยยยยยยย
PS.  http://writer.dek-d.com/sermman/writer/view.php?id=871849 ทัศนศึกษาสั่งตายสนุกมาเลยเรื่องนี้อย่าลืมมาอ่าคอมเม้นและสมัครด้วยนะคะสนุกสวดยอด
Name : Pinny Kaa! < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Pinny Kaa! [ IP : 110.168.16.99 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 ตุลาคม 2555 / 17:42
# 2 : ความคิดเห็นที่ 336
เชียร์นกยูงกับอาร์มมากกว่า T^T
Name : LIKE [ IP : 118.172.87.22 ]

วันที่: 21 พฤศจิกายน 2553 / 00:05
# 1 : ความคิดเห็นที่ 316
ฌอร์นมาช่วยจริงด้วย!!!! แต่ทำไมคัฟทำตัวไ่ม่คอยดีเลยแฮะตอนนี้...

ทำนกยูง กับ เก๋เก๋ทะเลาะกันเลย!
Name : ผู้อ่านทั่วไป [ IP : 110.169.17.236 ]

วันที่: 10 พฤศจิกายน 2553 / 18:46
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android