คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Reality 5 .: อาถรรพ์หมู่บ้านน้ำค้าง :. [จบเกม!]

ตอนที่ 79 : Day 1 .:: อาร์ตตัวแม่ ::.


     อัพเดท 8 พ.ย. 53
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ระทึกขวัญ / ผี
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : นมร้อน ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นมร้อน
My.iD: https://my.dek-d.com/Tai5chck
< Review/Vote > Rating : 100% [ 6 mem(s) ]
This month views : 3 Overall : 12,954
452 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 72 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Reality 5 .: อาถรรพ์หมู่บ้านน้ำค้าง :. [จบเกม!] ตอนที่ 79 : Day 1 .:: อาร์ตตัวแม่ ::. , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 284 , โพส : 4 , Rating : 20% / 1 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


THe REALITy 5


[WEEK 5 :: DAYS 1]


 

แสงแดดสีทองสาดส่องขึ้นทางทิศตะวันออกของเช้าวันใหม่ หยาดน้ำค้างยังคงร่วงโรยลงสู้พื้นดินอย่างที่ชื่อที่ตั้งของหมู่บ้านน้ำค้าง ความเย็นยะเยือกเริ่มเข้ามาแทนที่ ลมธรรมชาติเริ่มพัดไหวเป็นสัญลักษณ์ที่บอกให้รู้ว่าตอนนี้เข้าสู่ฤดูหนาวอย่างเป็นทางการแล้ว

 

ชายหนุ่มที่ตื่นเช้ากว่าปกติเดินออกมาสูดอากาศภายนอกให้เต็มปอด แขนทั้งสองกระชับเข้าที่อกแสดงถึงความหนาวเย็นของป่า คิดถูกแล้วที่เขาเลือกที่จะเอาเสื้อกันหนาวติดมาด้วยอย่างที่แม่บอก เขามองออกไปยังประตูทางออกของหมู่บ้านที่ถูกปิดตายจนกว่าจะเหลือสองคนสุดท้าย ....

 

สองคนสุดท้ายจากผู้เข้าแข่งขันอีกหกคน!!

 

แน่นอนว่าจะต้องมีอีกสี่คนที่จะต้องออกจากเกมสุดโหดนี้ ทั้งห้าสาวที่ตายรวดเดียวในช่วงสัปดาห์ที่สอง แล้วก็สาว ๆ ที่ตายเป็นลำดับมาเรื่อย ๆ เขาคิดไปคิดมาก็อดสงสารผู้หญิงพวกนั้นไม่ได้ เพราะตั้งแต่เริ่มเกมยังไม่มีผู้เข้าแข่งขันเพศชายที่จะต้องสังเวยชีวิตให้กับเกมนี้เลย

 

“บางที ... สัปดาห์นี้อาจจะเป็นเราเองก็ได้ ... ” เขาเหม่อลอยพลันความคิดก็แล่นเข้าสู่สมอง ใบหน้าของเด็กสาวที่เขาเคยมอบผ้าเช็ดหน้าให้ผุดขึ้นมาซะดื้อ ๆ เขาพยายามสะบัดความคิดนั้นออกไปจากหัวแต่ก็ทำไม่ได้ที

 

ฌอร์นเรียกได้ว่าเป้นนักศึกษาแพทย์หนุ่มที่ป๊อปมากในหมู่ของสาว ๆ ทั้งการเรียนที่ได้เกียรตินิยมมาโดยตลอด ทั้งฐานะการเงินที่รวยล้นฟ้า เรียกได้ว่าไม่มีสาว ๆ คนใดที่อยากจะปฏิเสธเขาเลย เว้นแต่สาว ๆ ที่อยู่ในเกมนี้ และ

 

นกยูง ....

 

เขาเคยเห็นผู้หญิงหลาย ๆ คนที่ผ่านเข้ามาในชีวิตและวุ่นวายกับเขามากจนเขารำคาญ แต่ไม่รู้ทำไม กับนกยูงแล้ว เขายอมรับว่าช่วงแรกอาจจะไม่ค่อยชอบเธอมากนัก แต่ไม่รู้ตอนไหน

 

เขาถึงได้รู้สึกรักเธอมากขนาดนี้!!

 

เคร้งงงงง!!!

 

เสียงบางอย่างดังมาจากโรงครัว เวลาเช้าขนาดนี้จะมีใครที่เข้าไปในโรงครัว ตอนนี้ไม่มีใครตื่นขึ้นมาหรอก หนอกจากเกมส์ ... ที่ชอบทำอาหาร

 

เกมส์เหรอ!

 

เขาค่อย ๆ เดินผ่านลำธารไปยังโรงครัว ในมือยังคงถือไม้ยาวเพื่อเป็นอาวุธประจำตัว ยังไงถ้าเป้นสัตว์ร้ายเขาจะได้จัดการกับมันก่อนที่จะเป็นอันตรายกับคนอื่น

 

และแล้วเขาก็หยุดอยู่หน้าโรงครัว สายตาและเลนส์แว่นพยายามปรับโฟกัสเพื่อหาจุดของสิ่งมีชีวิตที่อยู่ในโรงครัวนั้น เงาตระครุ่มขยับไปมา เขาไม่สามารถมองให้ถนัดตาได้

 

นอกเสียจาก

 

“ใครน่ะ!!” เขาตะโกนออกไปก่อนที่จะรีบเปิดประตูโรงครัวเพื่อให้แน่ใจว่าสิ่งที่เขาเห็นนั้นเป็นอะไรกันแน่

 

“จะโวยวายทำไมเนี่ย .. เดี๋ยวเพื่อนก็ตื่นหมดหรอก” เสียงใสเอ่ยแก่เขาก่อนที่สีหน้าจะแดงระเรื่อด้วยความเขินอาย

 

“นกยูง ... ม .. มาทำอะไรตอนเช้าขนาดนี้เนี่ย ....” ฌอร์นไม่สามารถปรับสีหน้าให้เขากับสถานการณ์ตอนนั้นได้ เขารีบหันหลังแทนการสนทนาระหว่างเขาทั้งสอง

 

“ก็ฉัน .. จะลองมาทำกับข้าวดูน่ะ ก็ยัยเกมส์ไม่อยู่แล้ว ฝีมือการทำอาหารก็ต้องเป็นพวกผู้หญิงสินะ ....” เธอพูดแก้เขิน แต่มือยังคงง่วนอยู่กับเมนูอาหารที่เธอจะเตรียมทำให้เพื่อน ๆ ได้ลองกิไม้นกัน

 

“อ้อ ... แล้วนายเอาไม้มาทำไมกันน่ะ ...” เธอถามขึ้นเมื่อเห้นเด็กหนุ่มกุมเอาไว้แน่นมือ

 

“ผมคิดว่าเป็นพวกสัตว์เข้ามาขโมยอาหารในโรงครัวน่ะสิ” เขารีบปรับน้ำเสียงที่ดูเขนอายพลันหันหน้ามาประจัญกับเธอ

 

วันนี้เด็กสาวใส่ชุดเอื้อมกันเปื้อนสีชมพู ชุดเดรสแขนกุดสีครีมนาวสบาย ๆ และรองเท้าแตะแบบชาวบ้าน ๆ

 

น่ารัก ....

 

“นายเป็นอะไรหรือเปล่าเนี่ย?” เธอเลิกคิ้วขึ้นก่อนที่จะเดินมาหาเขา

 

มือขวาเริ่มแตะเข้าที่หน้าผากของชายหนุ่มเบา ๆ สัมผัสมือของเธอที่ส่งผ่านมายังร่างกายของเขา ทำให้เขาแทบจะล้มทั้งยืน

 

“ตัวก็ไม่ได้ร้อนนี่ .. แล้วทำไมหน้าแดง?” เธอไม่สามารถรับรู้ความรู้สึกของเด็กหนุ่มตรงหน้าได้เลย

 

“คงหิวมั้ง ...” เขาบ่ายเบี่ยงคำตอบออกไปทั้งที่ใจอยากจะพูดคำอื่นเป็นไหน ๆ

 

“งั้นดีเลย วันนี้ฉันทำต้มจืดเต้าหู้อ่อนล่ะ ไงนายมาก็ดีและ ลองชิมฝีมือฉันคนแรกเลยนะ ^^” เธอฉีกยิ้มก่อนที่จะรีบตักน้ำซุปไว้ในกระบวยและเดินมาหาเขาอีกครั้ง

 

“ลอวดูนะ” เธอค่อย ๆ เอื้อมกระบวยเข้าใกล่ปากของเขาเพื่อที่จะป้อน เขาซดเข้าไปเต็มที่ สีหน้าเริ่มเปลี่ยน ...

 

“ไม่อร่อยเหรอ?” เธอทำหน้าจ๋อย

 

“ร้อน!!!” เขาพูดก่อนที่จะรีบหาน้ำดื่มกลั้วปากในทันที สงสัยลิ้นจะพองแ น่ ๆ เลย

 

และแล้วเมนูอาการเช้าก็เสร็จไปด้วยดีด้วยฝีมือของเด็กสาวคนเดียว ต้มจืดเต้าหู้หมูสับผสมสาหร่ายแห้งพร้อมข้าวสวยร้อน ๆ พร้อมเสิร์ฟถึงโต๊ะอาหาร ตาลและเก่เก๋อาสาเป็นลูกมือช่วยตักอาหารวางไว้บนโต๊ะตามตำแหน่งที่เพื่อน ๆ นั่ง แต่เธอก็ไม่ลืมที่จะตักมาทั้งหมด 16 จานและตั้งเรียงไว้อีกฝั่งเพื่อให้คนที่ล่วงลับได้มานั่งโต๊ะร่วงวงกับพวกเธอ

 

หนุ่มที่เพิ่งกลับมาจากออกกำลังกาย เห็นอาหารวางอยู่บนก็ตรงปรี่มานั่งตามตำแหน่งอย่างอัตโนมัติ แต่ครั้งนี้ดัฟกลับถือกล่องไม้ขนาดเล็กมาด้วย

 

“อะไรเอ่ยอยู่ในกล่อง?” เก๋เก๋ถามชายหนุ่มที่เดินกลับมาที่โต๊ะ

 

“เห็นมันวางอยู่หน้าทางออกโน้น .. เราเลยเอามาน่ะ อาจจะเป็นภารกิจของเราก็ได้นะ” เขาแจงเพื่อน ๆ

 

ตาลอาสาเดินมาเปิดเกาะนั้นออก มีผ้าที่ถูกตัดเป็นสงสามเหลี่ยมคละสีวางเรียงรายอยู่ในกล่อง ...

 

“สงสัยจะเป้นของประดับปาร์ตี้ล่ะมั้ง” นกยูงพูดติดตลกก่อนที่จะมองหน้าของตาล

 

ตอนนี้เธอทั้งสองคนเริ่มจะสนิทกันแล้ว ... คงเป็นเพราะเหลือสาว ๆ กันอยู่แค่นี้แล้วล่ะมั้ง พวกเธอเลยรู้สึกว่าต้องพึ่งพากัน

 

“ดูพวกเธอสนิทกันดีนะ ... ไม่คิดจะมาสนิทกับพวกเราบ้างเหรอ?” อาร์มแซวสองสาวที่กำลังคุยกันถูกคอ

 

“คบกะพวกนาย มีหวงได้กัดกันตาย .... อีกอย่าง รีบ ๆ คบกันไว้ บางทีวีคนี้ฉันอาจจะต้องออกจากเกมก็ได้ ใครจะไปรู้...” นกยูงพูดขึ้นมาลอย ๆ

 

“ช่าย ๆ สงสัยแฟนคลับพวกนายคงเป็นพวกคุณหญิงคุณนายที่มีเงินโหวตกระหน่ำให้ล่ะมั้ง พวกนายถึงอยู่กันครบองค์ประชุมขนาดนี้” ตาลไม่วายแซวเด็กหนุ่มตอบ

 

“เพราะพวกเราหล่อและจิตใจดี .. ขอขีดเส้นใต้คำว่าหล่อ” ดัฟทำหน้าเก๊กหล่อ

 

“น้อย ๆ หน่อยนะพวกนาย นี่มันคำเก๋เก๋นะยะ” เขาพูดอย่างอารมณ์ดี ตอนนี้พวกเขาทั้งหกคนรู้สึกว่าสนิทสนมกันมากขึ้น เพราะจำนวนคนที่น้อยลงทำให้พวกเขาเห็นธาตุแท้ของกันและกัน วันเวลาผ่านไปจะทำให้เขารักกันมากขึ้นและอาจจะมีความสัมพันธ์ที่แปรเปลี่ยนเป็นบางคน

 

“พวกเธอนี่นะ .. อาร์ตตัวแม่กันจริงจริ๊ง” ฌอร์นหัวเราะในลำคอก่อนที่จะเริ่มรับประทานอาหาร

 

หลังจากที่พวกเขาทานอาหารกันเป็นที่เรียบร้อย ดัฟและเก๋เก๋นำจานไปเก็บที่โรงครัวของหมู่บ้านน้ำค้าง ในตอนนั้นเองที่เสียงตามสายก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง

 

“Hello .... Morning คร้าหนุ่มสาวแห่งเรียลลิตี้ วันนี้ริบบิ้นมาเป็นกรรมการในวีคนี้นะคะ .... อรุณสวัสดิ์ยามเช้านะคะ ทานอาหารกันเรียบร้อยแล้วใช่ไหมเอ่ย?”

 

“คร้า/คราบบบบ” พวกเขาลากเสียงยางอย่างเหนื่อยใจที่จะต้องเล่นเกมอีกครั้ง

 

“รู้สึกว่าจะได้กล่องกันแล้วใช่ไหม?” ฌอร์นหันไปมองกล่องที่วางอยู่กลางโต๊ะ

 

“กล่องนี่คือภารกิจหรือครับ?” อาร์มยกมือถาม

 

“ใช่ค่ะ .... พวกคุณจำภารกิจของเรียลลิตี้ในซีซั่นแรกเลยได้ไหมคะ ที่มีเกมการเล่นธงกันของพวกผู้เข้าแข่งขันที่ว่า ถ้าใครถูกหาธงเจอจะต้องออกจากการเล่าเกมและจะเป็นผู้แพ้ไป ส่วนผู้ที่ชนะจะมีรางวัลให้นะคะ”

 

“รางวัลหรือคะ .. เก๋เก๋ปลื้มของรางวัล”

 

“ใช่ค่ะ ของรางวัลคือ คนที่ชนะจะได้รับสิทธิ์ได้ไปนั่งรถไฟชมธรรมชาติและได้ออกไปโลกกว้างด้านนอกเพื่อเปิดหูเปิดตาเป็นเวลา 1 วันนั่นเอง! โดยที่คนที่ชนะสามารถพาใครไปก็ได้หนึ่งคนด้วย” ทันทีที่ริบบิ้นเผยของรางวัล ฌอร์นเองหันไปมองหน้านกยูง

 

ถ้าเขาเป็นผู้ชนะ เขาจะเลือกเธอไปเที่ยวที่นั่นก่อนที่จะไม่มีโอกาส

 

“อาณาเขตของการซ่อนคือรอบบ้านยกเว้นในห้องนอนและบริเวณป่าสนด้านหลังค่ะ”

 

“แล้วของใครสีอะไรคะ” ตาลถามบ้าง

 

“ธงสีของแต่ละคนจะเป็นดังนี้นะคะ ... R1 สีเหลือง , R2 สีแดง , R3 สีม่วง , R12 สีส้ม , R14 สีเขียว และ R15 สีดำค่ะ” ระหว่างที่ริบบิ้นพูด พวกเขาก็จัดแจงแจกธงประจำตัวให้แต่ละคน

 

“วันนี้ให้พวกคุณไปซ่อนธงกันก่อน แล้วในวันพรุ่งนี้เราจะมารับกล่องอีกใบหนึ่งนะคะ ขอให้ทุกคนเต็มที่และห้ามโกงนะคะ”

 

พวกเขาพยักหน้ารับคำก่อนที่จะแยกย้ายกันไปซ่อนธงของใครของมัน เกมทดสอบมิตรภาพกำลังเริ่มต้นขึ้นแล้ว!

 

สถานะ .:: ยังไม่มีผู้ถูกชิงธง::.

R1 – สีเหลือง

R2 – สีแดง

R3 – สีม่วง

R12 – สีส้ม

R14 – สีเขียว

R15 – สีดำ






Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Reality 5 .: อาถรรพ์หมู่บ้านน้ำค้าง :. [จบเกม!] ตอนที่ 79 : Day 1 .:: อาร์ตตัวแม่ ::. , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 284 , โพส : 4 , Rating : 20% / 1 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 4 : ความคิดเห็นที่ 450
คือว่า ริบบินนี่ตายไปเมื่อซีซั่นที่3 ไม่ใช่เหรอคับ แล้วทำไมมาพูดได้หละ???
Name : ช่างสงสัย [ IP : 124.120.159.29 ]

วันที่: 21 มีนาคม 2556 / 11:29
# 3 : ความคิดเห็นที่ 427
ณอร์นกะนกยูงน่าร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
PS.  http://writer.dek-d.com/sermman/writer/view.php?id=871849 ทัศนศึกษาสั่งตายสนุกมาเลยเรื่องนี้อย่าลืมมาอ่าคอมเม้นและสมัครด้วยนะคะสนุกสวดยอด
Name : Pinny Kaa! < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Pinny Kaa! [ IP : 110.168.16.99 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 ตุลาคม 2555 / 17:18
# 2 : ความคิดเห็นที่ 312
ชอบคู่ ฌอร์นกับนกยูง!!!! อยากให้อยู่นานๆจัง...
Name : ผู้อ่านทั่วไป [ IP : 110.169.17.220 ]

วันที่: 8 พฤศจิกายน 2553 / 17:18
# 1 : ความคิดเห็นที่ 311
เก๋เก๋สีม่วง .. เริ่ด ! 55555

ปีนี้มี Reward Challenge ละ .. เดี๋ยวจะลองไปแก้ในตารางก่อน หุหุ
PS.  กาลเวลาที่ผันผ่าน.. สายธารที่แปรผัน.. รัตติกาลไร้แสงจันทร์.. ความฝันที่ไม่มีวันเป็นความจริง... @!~-เวอร์ซัส ซีสตริงค์-~!@
Name : ธาราปริศนา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ธาราปริศนา [ IP : 118.172.60.76 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 พฤศจิกายน 2553 / 14:51
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android