คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Reality 5 .: อาถรรพ์หมู่บ้านน้ำค้าง :. [จบเกม!]

ตอนที่ 74 : Decision Day .:: บาร์บีคิวเนื้อมนุษย์ ::.


     อัพเดท 6 พ.ย. 53
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ระทึกขวัญ / ผี
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : นมร้อน ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นมร้อน
My.iD: https://my.dek-d.com/Tai5chck
< Review/Vote > Rating : 100% [ 6 mem(s) ]
This month views : 3 Overall : 12,954
452 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 72 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Reality 5 .: อาถรรพ์หมู่บ้านน้ำค้าง :. [จบเกม!] ตอนที่ 74 : Decision Day .:: บาร์บีคิวเนื้อมนุษย์ ::. , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 328 , โพส : 4 , Rating : 100% / 1 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


THe REALITy 5


[WEEK 4 :: DAYS 6]


 

 

ภารกิจในสัปดาห์ที่ 4 ของพวกเขาประสบความสำเร็จอย่างฉิวเฉียด พวกเขาสามารถนำอวัยวะที่ต้องตามหามาครบจำนวน ฌอร์นทำหน้าที่รวบรวมของเหล่านั้นใส่ไว้ในตู้แช่ที่อยู่กลางหมู่บ้านเพื่อกันการบูดเน่าของซากแขนขารวมไปถึงดวงตาพวกนั้น หลังจากที่สรุปภารกิจเสร็จสิ้น พวกเขาก็ขอตัวแยกย้ายกันไปตามห้องพักของตนเพื่อพักผ่อนเอาแรงในวันตัดสิน

 

ซึ่งแน่นอนว่าจะต้องมีใครคนใดคนหนึ่งที่ต้องออกจากเกมการแข่งขันในสัปดาห์นี้อย่างแน่นอน!

 

รุ่งเช้าของวันใหม่เดินทางมาเร็วกว่าที่พวกเขาคาดไว้ สัญญาณนกร้องและสายลมที่โบกสะบัดจนกิ่งไม้ไหวเอนทำให้ธรรมชาติมีความสวยงามขึ้นถนัดตา

 

ภายในบ้านพักในหมู่บ้าน เสียงฝีเท้าตึงตัวเดินตรงเข้าไปยังห้องของผู้เข้าแข่งขันคนหนึ่ง เสียงเปิดประตูทำที่ไร้การเคาะทำให้ผู้เป็นเจ้าของห้องตกใจ

 

“เธอหายไปไหนมายัยตาล!” นกยูงมองหน้าของเด็กสาวตรงหน้าอย่างเอาเรื่อง พอดีกับที่เพื่อน ๆ ต่างเดินออกมาจากห้องตามเสียงตะโกนของหล่อน

 

เด็กสาวโบฮีเมี่ยนค่อย ๆ ลุกขึ้นจากเตียง เธอรู้ตัวว่าครั้งนี้เธอเป็นคนผิดที่ปล่อยให้นกยูง คู่หูของเธอต้องออกไปทำภารกิจเพียงลำพัง

 

“ตาล ... ตาลโดนพวกวิญญาณลากตัวไป ... พวกเขาขอความช่วยเหลือจากตาล” เธอทำสีหน้าเพื่อให้เด็กสาวเชื่อว่าเธอกำลังพูดเรื่องจริง

 

“ฉันไม่รู้หรอกนะว่าเธอจะพูดเรื่องจริงหรือว่าโกหก แต่เธอรู้ไหม?” เด็กสาววรรคคำก่อนที่บ่อน้ำตาจะแตกออกมา

 

ทุกคนมองหน้ากันไปตาม ๆ กันอย่าง งง

 

“ฉันต้องไปนั่งกินแกงจืดแมลงสาปคนเดียว ... ไหนจะต้องเป้นขนมปาทาเนยสอดไส้ตับอ่อนของหมูอีก ... พูดแล้วฉันยังเอียนไม่หายเลย” เด็กสาวพูดทั้งน้ำตา

 

“ตาลขอโทษนะ .... ตาลขอโทษจริง ๆ ที่ทิ้งให้นกยูงไปคนเดียว” ตาลโผกอดเพื่อนสาวที่กำลังเสียขวัญอย่างรุนแรง เธอต้องออกไปจนผจญโลกมืดกับมื้ออาหารน่าขยะแขยงนั้นเพียงคนเดียว

 

“แล้วนี่แปรงฟันหรือยังยะหล่อน ... ฉันไม่อยากได้กลิ่นที่พึงปรารถนาลอยออกมาจากปากเธอนะ” เก๋เก๋มองหน้าของเพื่อนสาว

 

“อย่าพูดเรื่องอาหารพวกนั้นเลย เป็นฉันฉันไม่ทำหรอก .... กินเข้าไปได้ยังไงกันนกยูง ... ” คราวนี้เกมส์ทำหน้าเจื่อน ๆ พลันนึกถึงเมนูอาหารที่นกยูงเพิ่งสวาปามไปเมื่อคืนก่อน

 

“ถ้าไม่ติดที่ว่าเป็นภารกิจนะ ฉันไม่ทำหรอกย่ะ” นกยูงออกมาจากกอดของเด็กสาวก่อนที่จะปาดน้ำตาและเดินออกไปจากห้องนอน เธอเพียงแค่จะมาบอกเรื่องที่เธอต้องเจอให้ตาลฟังเท่านั้น ทำไมทุกคนต้องกระต่ายตื่นตูมขนาดนั้น

 

“ฉันนึกว่ายัยนั่นจะมาฉะเธอซะอีก” ดัฟเดินเข้ามานั่งบนเตียงของเด็กสาว

 

“ถึงนกยูงจะเป็นคนขี้เหวี่ยงขนาดไหน แต่ตาลเชื่อนะ ว่าเธอไม่ทำร้ายเพื่อน ๆ แน่” ตาลพูดก่อนที่จะมองนกยูงที่เดินออกไปหลังลำธารนั้น

 

ในระหว่างการพูดคุยเรื่องของตาลที่หายตัวไป ชายหนุ่มคนหนึ่งละออกจากกลุ่มก่อนที่จะเดินไปยังลำธารนั้น

 

นกยูงนั่งตัวงออยู่บนโขดหิน แต่น้ำตายังคงไหลมาไม่หยุด เมื่อเธอนึกถึงเรื่องมื้ออาหารเย็นเมื่อคืนนั้น มันทำให้เธออยากจะอาเจียนทุกครั้งที่นึกถึงมัน

 

“อ่ะ ...” เสียงหนึ่งดังมาจากด้านหลังของเธอ เธอเอี้ยวตัวไปอย่างตกใจ พลันเห็นมือเรียวของชายหนุ่มยื่นมาพร้อมผ้าเช็ดหน้าผืนเล็ก

 

“อะไรเหรอ?” เธอเลิกคิ้ว

 

“เช็ดน้ำตาซะ ผมเพิ่งรู้นะเนี่ยว่าคุณก็ขี้แย มีมุมของโก ๆ อยู่เหมือนกัน” เขาพูดก่อนที่จะเบนหน้าไปทางอื่น

 

เด็กสาวไม่ได้พูดอะไรนอกจากหยิบผ้าเช็ดหน้ามาจากมือของเขาก่อนที่ซับน้ำตาที่เลอะเต็มสองตาของเธอ

 

“วันนี้แล้วสินะที่จะต้องมีคนไปอีกคน .... ฉันไม่อยากจะคิดภาพเล้ย ต้องมาเห็นเพื่อน ๆ ตายต่อหน้าที่ละคนสองคน” เธอพูดก่อนที่จะมองไปยังลำธารใสนั้น

 

“เรียลลิตี้มันก็ต้องเป้นแบบนี้แหล่ะครับ ... ตายจริง ... เจ็บจริง เหมือนชีวิตของคนนี่แหล่ะ มีเกิดก็ต้องมีตาย คนที่อยากมชีวิตรอดต้องปรับตัวให้เข้ากับธรรมชาติให้ได้ ไม่เช่นนั้นก็อาจจะหมดลมหายใจ” เขาพูดก่อนที่จะมองหน้าของเด็กสาว

 

เธอกระโดดลงมาจากโขดหินนั้น ก่อนที่จะส่งผ้าเช็ดหน้าให้เขา

 

“ ถ้าสัปดาห์ฉันต้องออกจากเกมไป ... ยังไงฉันก็ดีใจนะ ที่อย่างน้อยวันหนึ่งเรามาพูดดีดีต่อกัน นายก็ไม่ขี้เก๊กเหมือนเก่าแล้ว ดูน่ารักขึ้นตั้งเยอะแน่ะ รู้มั้ย นายนักศึกษาแพทย์ ... ขอบใจสำหรับผ้าเช็ดหน้านะ  ” เธอพูดก่อนที่จะส่งยิ้มให้เด็กหนุ่มตรงหน้า

 

คราวนี้สีหน้าของฌอร์นเปลี่ยนไปอย่างชัดเจน หน้าที่ขาวเนียนราวผู้หญิงเริ่มแดงระเรื่องอย่างไม่สาเหตุ ตัวเริ่มร้อนผ่าวไปหมดทั้งตัว

 

“ผู้เข้าแข่งขันทุกคนเชิญประจำที่ครับ!” เสียงของไคกิดังผ่านเสากระจายเสียง แทรกความรู้สึกของฌอร์นไปในบัดดล

 

“ไปกันเถอะ ... ได้เวลาแล้ว” นกยูงพูดก่อนที่จะเดินนำหน้าของเขาไป แต่ในตอนนั้นเองที่เธอหันกลับมาอีกครั้ง

 

“ถ้าเป็นไปได้ ... ถ้าฉันรอด เราจะกลับมาเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันได้นะ” นกยูงยักคิ้วก่อนที่จะรีบวิ่งไปยังลานตัดสิน ปล่อยให้ฌอร์นยืนคิดไปเองคนเดียว

 

“ถ้าฉันจะเป็นมากกว่าเพื่อนเธอ ... เธอจะว่าอะไรไหม?” เขาพูดคนเดียวก่อนที่จะเดินตามเด็กสาวไปติด ๆ

 

พวกเขาทั้งหมดมาสู่ลานตัดสินของหมู่บ้านน้ำค้างเป็นที่เรียบร้อย ตรงหน้าปรากฏหลุมฝังศพของเพื่อน ๆ ที่พวกเขาไม่ทันได้สังเกตดู หลุมเริ่มเพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อย ๆ และตอนนี้ก็มีหลุมว่างเพิ่มมาอีกหลุม ใครกันนะจะได้เป็นผู้โชคร้ายคนนั้น

 

นอกจากหลุมศพของเพื่อน ๆ แล้ว ยังปรากฏตะแกรงเหล็กขนาดใหญ่สี่ตระแกรงที่วางอยู่ ด้านล่างตะแกรงเหล็กนั้นปรากฏท่ออะไรบางอย่างที่มีขนาดเล็กและเรียงถี่พอพอกันตาตระแกรง

 

“เอาล่ะครับ .. ทุกท่าน ชาย 4 หญิง 3 มายืนเรียงแถวได้แล้วครับ อีกไม่นานเราจะมีมาทานอาหารร่วมกัน” ไคกิพูดก่อนที่เริ่มอ่านโพลคะแนน

 

“อาหารร่วมกัน? ” นกยูงทำหน้าเสีย พลันนึกถึงอาหารพวกนั้น

 

“บาร์บีคิวไงล่ะครับ” เขาพูดอย่างมีเลศนัยน์ก่นอที่จะกางสมุดโพลออก

 

“ขอให้ทั้ง 4R ออกมาหน้าแถวด้วยนะครับ”

 

.....

 

R11

 

......

 

R2

 

.....

 

R12

 

......

 

R15

 

.....

 

คราวนี้สาว ๆ ทั้งสามคนที่เหลืออยู่ของรายการต้องออกไปประจันหน้าทั้งหมด เหลือเพียงหนุ่มน้อยที่รอดตัวไปอีกครั้ง ยกเว้นแต่อาร์มที่ต้องออกไปเป็นชายหนุ่มคนแรกที่มีคะแนนโหวตน้อย

 

พวกเขาทั้งสี่คนถูกมัดไว้กับตระแกรงเหล็ก ใจเต้นตึกตักไม่เป็นส่ำ ต่างคนต่างกลัวว่าจะต้องเป็นตัวเองที่ต้องออกจาเกม

 

“ถ้าครั้งนี้เป็นฉัน ฉันอยากจะบอกกับเธอว่า บิ๊กอายเธอสวยมาก” นกยูงหันมาพูดกับเกมส์

 

คนที่ใจเต้นตึกตักอย่างหวดเสียวไม่ได้มีเพียงแค่สี่คนที่ต้องออกไปเท่านั้น ฌอร์นเองก็หน้าเจื่อนไปเหมือนกันที่เห็นนกยูงต้องออกไปยืนเรียงแถวแบบนั้นทุกสัปดาห์

 

“ขอแสดงความเสียใจกับ ...”

 

พรึ่บ!!!

 

ท่อเล็ก ๆ ที่เรียงรางอยู่ด้านล่างต่างส่งเปลวไฟออกมาจากปากท่อ เพื่อแผดเผาร่างของผู้โชคร้ายคนนั้น เสียงหวีดร้องดังขึ้นอย่างทรมาน อาการปวดแสบปวดร้อนเริ่มปรากฏขึ้นตามร่างกายของคนคนนั้น เนื้อที่ขาวสะอาดเริ่มปูดและพอง ผิวหนังเริ่มปริแตกจนเห็นน้ำเหลืองที่ไหลมาตามร่วงกาย ผมเริ่มหยิกงอด้วยความร้อน ร่างนั้นพยายามดิ้นออกมาจากตะแกรงไฟ แต่หากว่าไม่สามารถทำได้เลย ผิวหนังเริ่มไหม้เกรียมอย่างช้าจนร่างนั้นดำเป็นตอตะโก

 

“นี่ไงครับ .. บาร์บีคิวเนื้อคน!!!”

 

สรุปยอดผู้เสียชีวิต

R11 วีรญาพร พิบูลย์วัฒนา (เกมส์)

 

เหลือผู้เข้าแข่งขัน 6 คน

 

 




Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Reality 5 .: อาถรรพ์หมู่บ้านน้ำค้าง :. [จบเกม!] ตอนที่ 74 : Decision Day .:: บาร์บีคิวเนื้อมนุษย์ ::. , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 328 , โพส : 4 , Rating : 100% / 1 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 4 : ความคิดเห็นที่ 426
ม่ายยยยยยยย ณอร์น น่ารักอ่ะ
PS.  http://writer.dek-d.com/sermman/writer/view.php?id=871849 ทัศนศึกษาสั่งตายสนุกมาเลยเรื่องนี้อย่าลืมมาอ่าคอมเม้นและสมัครด้วยนะคะสนุกสวดยอด
Name : Pinny Kaa! < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Pinny Kaa! [ IP : 110.168.16.99 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 ตุลาคม 2555 / 17:10
# 3 : ความคิดเห็นที่ 310
ฌอร์นกับนกยูง แอบลุ้นน้ะ .

PS.  dσшƬσиЧεvεя ;p กัส กัส !
Name : nong'dow @ w.y. < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nong'dow @ w.y. [ IP : 183.89.214.198 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 พฤศจิกายน 2553 / 18:04
# 2 : ความคิดเห็นที่ 307
 เกมส์ตายได้ชวนอ้วกมาก... ไม่ใช่เพราะสะอิดสะเอียนอะไรหรอกนะ

เพราะว่า...

เราเพิ่งกินบาร์บีคิวมา T____________T

แว้กกกกกกกกกกกก!

นกยูง - ผู้หญิงไปอีกคนแล้วสิ... สงสัยว่าฉันจะต้องทำดีกัีบยัยตาลไว้บ้างแล้วล่ะ ไม่งั้นจะไม่เ้หลือเพื่อนผู้หญิงเลย

            (หันไปมองเก๋เก๋) ส่วนยัยเก้งเก้งนั่นละไว้ในฐานที่คุณก็น่าจะเข้าใจนะ

            ส่วนพวกผู้ชาย...อืม...อยู่ใกล้ไว้ก็ดีนะ จะได้มีคนปกป้องบ้าง อะัไรบ้าง (หัวเราะ)

PS.  พอดีว่า... เราติดโครงการประกวดเรื่องสั้นของแจ่มใส ใครมีไอดีอยู่เย็นตาโฟก็ช่วยไปคอมเม้นท์กันหน่อยนะ ^-^ [วีคสุดท้ายแล้ว] http://www.yenta4.com/jamsai/list.php?id=08
Name : วัชพืชคุง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ วัชพืชคุง [ IP : 58.8.32.217 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 พฤศจิกายน 2553 / 21:01
# 1 : ความคิดเห็นที่ 304
เกมส์ตาย...ใจหายวาบเลย! ทีนี้ก็เหลือผู้ชายแท้สองคน ผู้หญิงแท้สองคนเท่ากันแล้วสิ!!!!
Name : ผู้อ่านทั่วไป [ IP : 110.169.17.218 ]

วันที่: 6 พฤศจิกายน 2553 / 17:58
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android