คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Reality 5 .: อาถรรพ์หมู่บ้านน้ำค้าง :. [จบเกม!]

ตอนที่ 72 : Day 4 .:: อาหารมื้อค่ำ ::.


     อัพเดท 4 พ.ย. 53
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ระทึกขวัญ / ผี
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : นมร้อน ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นมร้อน
My.iD: https://my.dek-d.com/Tai5chck
< Review/Vote > Rating : 100% [ 6 mem(s) ]
This month views : 3 Overall : 12,954
452 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 72 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Reality 5 .: อาถรรพ์หมู่บ้านน้ำค้าง :. [จบเกม!] ตอนที่ 72 : Day 4 .:: อาหารมื้อค่ำ ::. , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 268 , โพส : 2 , Rating : 60% / 1 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


THe REALITy 5


[WEEK 4 :: DAYS 4]


 

“ตาลหายไป!” ทันทีที่คำพูดหลุดออกมาจากปากของฌอร์น ทุกคนได้แต่ยืนนิ่ง แม้แต่เก๋เก๋กับนกยูงที่กำลังเริงร่าอยู่เมื่อครู่ถึงกับหน้าเสีย

 

พลันความคิดบ้า ๆ ก็หลุดออกมาจากห้วงแห่งความคิด ....ความคิดที่พวกเขาไม่อยากจะนึกถึงมัน

 

คำที่ไคกิเคยบอกเอาไว้ก่อนเข้ามาในป่าต้องสาปแห่งนี้

 

ประวัติที่ไคกิเคยเล่าว่าใครก็ตามที่เข้ามาในป่าต้องสาปแห่งนี้ มักจะไม่ได้กลับออกไปจากป่ามรณะ .. เวลายามวิกาลแบบนี้ทำให้ขนแขนของบางคนเริ่มลุกชันขึ้นด้วยความกลัว

 

“ร .. เราต้องออกตามหาเธอนะ!” เกมส์เสียงสั่น น้ำตาเริ่มไหลออกมาด้วยความหวาดกลัวอย่างสุดขีด ตอนนี้สมองของเธอกำลังจะกระเจิงไปไหนต่อไหนแล้ว

 

ฌอร์นและอาร์มพยายามส่องไฟไปตามข้างทางเพื่อตามหาร่องรอยการหายตัวไปของเด็กสาว หนึ่งในกลุ่มของผู้เข้าแข่งขัน นกยูงและเก่เก๋บีบมือกันแน่น ราวกับว่าพวกเขากำลังเข้ามา

 

ลองของหรือลบหลู่บางอย่างที่มองไม่เห็น!!

 

พวกเขาพยายามหาร่องรอยของเด็กสาวผู้มองเห็นวิญญาณ แต่หาดท่าไรก็ไม่เจอรอยเท้าของเด็กสาวที่ก้าวไปทางไหนเลย

 

“มีแค่ตะเกียงที่ตกอยู่ ....” อาร์มพูดพรางก้มลงเก็บตะเกียงที่ตกอยู่ที่พื้น

 

ความเงียบเริ่มเข้ามาในบรรยากาศที่วังเวงเช่นนี้ ความกดดันเริ่มผสมผสานมากับสายลมที่พัดเอื่อย ๆ ไปมาอย่างน่ากลัวสร้างแรงกดดันให้กับพวกเขาอย่างทวีคูณ

 

“เอางี้ไหม?” ฌอร์นพูดขึ้นเพื่อทำลายความเงียบ

 

“พวกเราจะแบ่งออกเป็นสองทีม พวกที่ยังไม่ได้ทำภารกิจก็เดินทางไปต่อ ส่วนพวกที่ทำภารกิจแล้วก็ออกตามหาตาลให้เจอ เราจะได้ไม่ต้องเสียเวลาทั้งหมด ดีมั้ยครับ? ” เขาพยายามเสนอหนทางที่พอจะเป็นประโยชน์ด้วยกันทั้งสองฝ่าย

 

“หมายความฉัน เกมส์ และเก๋เก๋ต้องออกไปตามหายัยเด็กเห็นผีนั่นสามคนเองเหรอ!” ดัฟชี้เข้าที่อกของตัวเองอย่างไม่เชื่อหูของเขาว่าพวกเขาจะต้องออกตามหาเพื่อน

 

“แต่เด็กเห็นผีที่ว่าก็คือเพื่อนพวกเรานะ เก๋เก๋ว่าเอางั้นก็ได้ .... ไม่ใช่ว่าเพราะเก่เก๋จิตใจดีหรอกนะ แต่ถ้าเก๋เก๋เป็นตาล เก๋เก๋คงต้องรอให้เพื่อน ๆ มาช่วยอยู่เหมือนกัน ....” คราวนี้เก๋เก๋ออกปากพูดออกได้อย่างมีสาระและตรงประเด็นที่สุด

 

“คนอื่นล่ะว่าไง?” ฌอร์นถามคำถามของเพื่อน ๆ ที่เหลืออีกห้าคน พวกเขาตกลงและเห็นตามนี้

 

การเดินทางถูกแบ่งแยกออกเป็นสองทีมในจำนวนที่ไม่เท่ากันอย่างเห็นได้ชัด พวกที่ยังไม่ได้ทำภารกิจจะต้องไปกับฌอร์นเพื่อทำภารกิจที่เหลือให้เสร็จสิ้น และในระหว่างนั้น เกมส์ ดัฟและเก๋เก๋ต้องออกตามหาตาล พวกฌอร์นเดินมุ่งหน้าผ่านหลุมไป พวกเขาทั้งสามมองพวกเขาถือตะเกียงไฟจนความมืดกลืนพวกเขาไปจนหมด

 

“เราจะเริ่มจากตรงไหนดีล่ะ” เกมส์มองเพื่อน ๆ อีกสองพลันหันตะเกียงไปตามทาง มีทางที่ถูกถากเล็ก ๆ อยู่ด้านหลังของดัฟ ตะเกียงทั้งสามถูกส่องไปในทางเดียวกันเผยให้เห็นทางที่ถูกถากออกอย่างที่เกมส์พูด พวกเขาทั้งสามมองหน้ากันก่อนที่จะพยักหน้าและเดินไปตามทางนั้นอย่างหวั่น ๆ

 

เด็กสาวเดินมาตามทางเรื่อย ๆ ในตาที่เหม่อลอยเริ่มปิดลงก่อนที่เข่าทั้งสองจะทรุดลงกับพื้นอย่างไม่มีสาเหตุ นัยน์ตาที่เหม่อลอยเริ่มกลับมาได้สติอีกครั้ง เธอเริ่มมองไปรอบ ๆ ตัวที่มืดมิด

 

มีเพียงความมืดมิดที่ไร้แสงตะเกียง!!

 

เธอรีบควานหาปืนพลุจากกระเป๋ามาไว้ในมือ ตัวเริ่มสั่นเทา แต่ไม่ใช่เพราะความหนาว หากแต่เป็นความกลัวที่ไร้เวียนอยู่รอบตัวของเธอ

 

พวกกูอยู่ตรงนี้!!!

 

เสียงน่าขนลุกดังขึ้นอยู่ด้านหลังของเด็กสาว

 

ปลุ!!

 

ปืนพลุถูกยิงออกจากปากกระบอก แสงสีแดงพุ่งไปตามทางก่อนที่จะดับไป หากแต่ว่าก็ไม่มีใครหรืออะไรอยู่ตรงนั้นเลย น้ำตาของเด็กสาวเริ่มไหลออกมา แหมแต่ตอนนี้เธอก็ยังไม่รู้ว่าตัวเธอเองอยู่ส่วนไหนของป่า เธอเอาปืนมาแนบอกของเอาไว้ จ้องมองไปยังความมืดที่เป็นเพื่อนเธอได้ดีในเวลานี้

 

ช่วยพวกกูด้วย!!!

 

“แกอยู่ไหน ... แกมาแต่เสียงแบบนี้แล้วฉันจะช่วยพวกแกได้ยังไงกัน!” เธอเอามืออุดหูเอาไว้ พลันสายลมก็พัดให้ต้นใหญ่ไหลเอนไปตามทิศทางของลม ลายสักของมันหากสังเกตดูดีดี

 

นั่นมันรูปหน้าคนนี่นา!!!

 

ฝั่งของฌอร์น พวกเขาเดินห่างออกมาจากจุดเดิมได้สักพักจนมาถึงทางแยกที่ถูกป้ายเขียนเอาไว้ว่า

 

“ภารกิจที่สอง R12 , R2 , ทางซ้าย ภารกิจที่สาม R1 , R15 ทางขวา .... ” อาร์มอ่านป้ายที่ติดอยู่ระหว่างทางแยก

 

“ฉันต้องไปคนเดียวเหรอ!” หญิงสาวที่เดินอยู่ในกลุ่มเพียงคนเดียวเสียงสั่น ตรงไปอ่านข้อความจากป้ายไม้ทางซ้ายให้แน่ใจอีกครั้ง ทุกข้อความที่อาร์มอ่านนั้นถูกต้องแล้ว

 

เธอจะต้องก้าวไปที่ทางแยกนั้นเพียงคนเดียว!

 

“ถ้ามีอะไรจุดปืนพลุบอกนะ พวกเราจะรีบมา” ฌอร์นมองดูสีหน้าของหญิงสาวที่หวาดกลัวอย่างเห็นได้ชัด

 

“ อ ... อื้ม” เธอเผลอร้องไห้ออกมาก่อนที่จะวิ่งไปตามทางด้านซ้ายเพื่อทำภารกิจของเธอ โดยที่เธอไม่ได้กล่าวคำล่ำลากับเด็กหนุ่มทั้งสอง ถ้าตาลอยู่ เธอคงไม่ต้องวิ่งไปคนเดียวแบบนี้

 

ตาล .. เธออยู่ที่ไหนกัน?

 

เด็กสาวเดินมาตามทางเรื่อย ๆ จนมาเจอทางที่จุดประกายด้วยไฟเหมือนที่เก๋เก๋ได้เจอ ไฟสีฟ้าปนเขียวถูกติดอยู่รอบต้นไม้เต็มหมด ด้านหน้ามาโต๊ะอาหารที่ตั้งขึ้นกลางป่า ฝาครอบอาหารถูกวางอย่างเป็นระเบียบเพื่อกันบรรดาแมลงที่อาจจะมาวุ่นวายกับอาหารมื้อนี้ เก้าอี้ถูกวางเรียงสองโต๊ะ หากแต่ว่าในมื้อนี้ นกยูงต้องเป็นคนทางอาหารเพียงคนเดียว

 

“มื้อดึกในป่าต้องสาปเหรอ? จะอร่อยไหมเนี่ย” เธอพูดพรางปาดน้ำตาละพยายามพูดเพื่อให้เสียงดังเข้าไหว มือที่ถือปืนพกปละตะเกียงเริ่มสั่น เธอค่อย ๆ เดินเข้าไปวางตะเกียงและปืนเอาไว้บนโต๊ะ สายตาในตอนนั้นเองเหลือบไปเห็นซองจดหมายสีขาววางอยู่บนจานอาหาร เธอรีบหยิบและแกะออกในทันที

 

“ยินดีต้อนรับสู่อาหารรอบดึกนะครับ น้องนกยูงและน้องตาล หวังว่าพวกคุณคงทานอาหารมื้อนี้ให้อร่อย เปิดเจออะไรก็ทาน แต่ถ้าเปิดเจอลูกตาทั้งสองข้างก็หยิบมันเก็บมาก็จะจบภารกิจแล้วล่ะครับ”

 

“แค่กินอาหารเนี่ยนะ... ฉันทำคนเดียวก็ได้” รอยยิ้มเริ่มปรากฏบนใบหน้าที่เลอะไปด้วยคราบน้ำตาของเด็กสาว

 

เธอตรงไปยังฝาครอบอาหารพลันเปิดออก เมนูอาหารที่เธอเห็นทำให้เธอผงะไปจนชนกับเก้าอี้ ....

 

แกงจืดแมลงสาป!!

 

“หยี!!!!” เธออุทานเสียงแหลมก่อนที่จะนั่งลงบนโต๊ะ เพื่อรับประทานอาหารคาวที่แสนจะน่าสะอิดสะเอียนนั่น

 

ทางด้านของสองหนุ่มที่แยกมาจากนกยูง พวกเขาแหวกดงหญ้าที่ดูจะรกและสูงระดับเข่าจนมาถึงลานกว้างสำหรับทำภารกิจที่สามของพวกเขาทั้งสองคน

 

“ทางรายการเขาคิดยังไงนะ ถึงจับคู่ชายกับชายหญิงกับหญิง” ฌอร์นพูดลอย ๆ ในขณะที่เขาเดินเข้าลานกว้าง

 

“ปล่อยให้ผู้หญิงไปแบบนั้นคงอันตรายน่าดูเลยเนอะ” อาร์มหันมาพูดกับชายหนุ่มในขณะที่เท้ายังคงก้าวเดินไปเรื่อย ๆ

 

พวกเขาทั้งสองคนเดินทางมาถึงลานกว้าง สถานที่สำหรับทำภารกิจที่สาม กระจกบานใหญ่ที่ถูกทำให้เป็นปลายแหลมราวกระจกฟันปลาถูกเรียงตามทาง ด้านล่างนั้นมีรางที่เชื่อมระหว่างกระจกและรางไฮดรอลิกสำหรับให้มันเคลื่อนที่ กลางลานนั้นมีท่อนขาเรียวสวยสองข้างวางอยู่แน่นิ่ง เศษกระจกฟันปลาถูกวางเป้นวงกลมและถูกซ้อนกันหลาย ๆ ชั้น แต่ละชั้นจะมีช่องว่างพอที่จะสามารถข้ามไปยังด้านในได้

 

“กระจกนี้ต้องหมุนได้ ... อันตรายใช่ย่อยเลยนะเนี่ย” ฌอร์นพูดก่อนที่จะเช็คสภาพรางที่ดูน่ากลัวนั้น

 

ยังไม่ทันที่ฌอร์นจะได้พูดจบ รางกระจกเปื้อนเลือดก็หมุนได้ราวกับเล่นกล หมอกเริ่มปรากฏขึ้นรอบ ๆ บริเวณเพื่อทำให้ทัศนวิสัยของหนุ่ม ๆ เริ่มลดต่ำลง

 

บานกระจกเริ่มหมุนไปมาอย่างน่ากลัว หากแต่ว่ามันช้าบ้างเร็วบ้างสลับกันไป ฌอร์นพยายามจ้องมองการหมุนของกระจก

 

“กระจกมันหมุนเป็นจังหวะ!” ฌอร์นมองหน้าของอาร์ม เมื่ออาร์มรู้การทำงานของกระจกเลื่อนแล้ว พวกเขาพยายามมองจังหวะที่จะต้องก้าวเข้าไป เพราะถ้าจับจังหวะผิดแม้แต่ครั้งเดียว พวกเขาบาดเจ็บสาหัสแน่!

 

ทางด้านของตาล เธอกำลังยืนจ้องต้นไม้ใหญ่ มือเรียวยาวแตะเข้าที่ต้นไม้นั้นเหมือนกับว่ามันกำลังจะพูดกับตาล

 

ช่วยพวกกูด้วย พวกกูติดอยู่ในนี้ ..... มึงคนเดียวเท่านั้นที่จะช่วยพวกกูให้เป็นอิสระ

 

เธอจ้องมองการสนทนาของต้นไม้ปีศาจนี้ ... ต้องมีบางอย่างซ่อนอยู่ใต้โคนต้นไม้ แต่ด้วยความที่เธอไม่มีตะเกียงไฟติดมือมา ทำให้ยากแก่การมองเห็น

 

“ฉันไม่มีแสงสว่าง ฉ .. ฉันช่วยเธอไม่ได้หรอก!” ตาลบอก

 

จู่ ๆ ลมเกิดพัดกรรโชกอย่างแรงจนปอยผมของเด็กสาวบัดไปมาตามแรงลม ในตอนนั้นเองที่เธอรู้สึกเหมือนกับอะไรบางอย่างกระชากเข้าที่หัวไหล่ของเธอ

 

มือเหี่ยว ๆ ของใครบางที่กระชากเธอจากโคนต้นไม้แห่งความตายนั้น!

 






Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Reality 5 .: อาถรรพ์หมู่บ้านน้ำค้าง :. [จบเกม!] ตอนที่ 72 : Day 4 .:: อาหารมื้อค่ำ ::. , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 268 , โพส : 2 , Rating : 60% / 1 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 2 : ความคิดเห็นที่ 299
แกงจืดแมลงสาป ={}=
PS.  dσшƬσиЧεvεя ;p กัส กัส !
Name : nong'dow @ w.y. < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nong'dow @ w.y. [ IP : 183.89.164.47 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 พฤศจิกายน 2553 / 17:50
# 1 : ความคิดเห็นที่ 298

ภารกิจของแต่ละคนนี่ยากใช่ย่อยแฮะ

Name : lovely001 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lovely001 [ IP : 58.11.1.239 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 พฤศจิกายน 2553 / 17:05

หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android