คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Reality 5 .: อาถรรพ์หมู่บ้านน้ำค้าง :. [จบเกม!]

ตอนที่ 52 : Day 4 .:: อุโมงค์ดักสัตว์ ::.


     อัพเดท 21 ต.ค. 53
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ระทึกขวัญ / ผี
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : นมร้อน ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นมร้อน
My.iD: https://my.dek-d.com/Tai5chck
< Review/Vote > Rating : 100% [ 6 mem(s) ]
This month views : 3 Overall : 12,954
452 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 72 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Reality 5 .: อาถรรพ์หมู่บ้านน้ำค้าง :. [จบเกม!] ตอนที่ 52 : Day 4 .:: อุโมงค์ดักสัตว์ ::. , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 346 , โพส : 7 , Rating : 20% / 1 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


THe REALITy 5


[WEEK 2 :: DAYS 4]


 

แหมะ ....

 

แหมะ ....

 

แหมะ!!!

 

น้ำค้างที่ติดอยู่บนชั้นหินไหลหยดลงบนแก้มซ้ายของหญิงสาวคนหนึ่ง เธอค่อย ๆ ปรือเปลทอดตาขึ้นอย่างช้า ๆ มีเพียงแสงสว่างจากวัตถุบางอย่างที่ตั้งอยู่ที่พื้นเท่านั้น ความมืดที่ยังมีมากกว่าแสงสว่างทำให้เธอไม่สามารถมองเห็นได้ว่าตรงที่พวกเธออยู่คือที่ไหน

 

“ฟื้นแล้วเหรอ?” ชายหนุ่มที่นั่งอยู่ข้าง ๆ เข้ามาดูอาการของหญิงสาวอย่างเป็นห่วง เขาเองก็เพิ่งได้สติเมื่อครู่เช่นกัน

 

“ดัฟ ... ที่นี่ .. ที่ไหน?” ทันทีที่เธอเริ่มตั้งสติได้ เธอพยายามถามชายหนุ่มแทบจะในทันที

 

“ดูจากรอบ ๆ แล้ว น่าจะเป็นอุโมงค์ใต้ดินนะ ” ดัฟตอบหญิงสาวที่นั่งงงกับเหตุการณ์ที่ทำให้เธอและเพื่อนพลัดตกลงมาข้างล่าง

 

ภาพสุดท้ายที่เธอจำได้ก่อนที่จะสลบไปคือ .... แผ่นไม้ของโบสถ์ที่พวกเขาเหยียบอยู่เกิดหลุดร่วงเนื่องจากความเปราะบางของพื้นไม้ธรรมดา ๆ เด็กสาวที่ก้าวพลาดเกิดตกลงไปด้านล่าง หญิงสาวที่เดินตามมาเกิดตกใจและคว้าร่างของชายคนหนึ่งเพื่อยึดเอาไว้ แต่ด้วยความที่เขาไม่ทันระวังตัวทำให้ทั้งคู่พลัดตกลงไปด้านล่างเช่นกัน

 

ในภาพความคิดนั้น .. เสียงฝีเท้าของใครบางคนเดินผ่านความมืดออกมา

 

“บีบี .. ตาล”

 

“ฟื้นแล้วเหรอพิม ... เจ็บตรงไหนหรือเปล่า?” บีบีเดินเข้ามาหาหญิงสาว พิมไม่ได้อะไรพูดนอกจากส่ายหน้าเบา ๆ

 

“ที่นี่มันที่ไหนกันแน่?” พิมถามสาว ๆ ที่มาใหม่อีกครั้ง

 

“ดูจากรอบ ๆ แล้ว ตรงนี้น่าจะเป็นชั้นใต้ดินของโบสถ์ ... พื้นไม้คงผุ เราเลยตกลงมาที่นี่” ตาลอธิบายเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นโดยสรุป

 

“เหตุการณ์มันจงใจเกินไป ....” อยู่ดีดีบีบีก็พูดอะไรที่ฟังแล้วไม่ค่อยเข้าใจในความหมายของประโยคนั้นสักเท่าไร

 

“จงใจเกินไป? หมายความว่าไงล่ะ” ดัฟเลิกคิ้วขึ้นอย่างสงสัย ไม่ใช่แค่ดัฟ ทุกคนก็ต่างสงสัยกันไปด้วย

 

“ นายคิดดูสิ ... มีคบเพลิง มีตะเกียงไฟเสร็จสรรพ แถมเราก็ร่วงลงมาตรงจุดที่มีแสงสว่างพอดี นายว่ามันเป็นเรื่องบังเอิญเหรอ?”

 

“จริงด้วยแฮะ!” พิมทำท่าคิดได้

 

“ถึงฉันจะไม่ฉลาดเท่านายฌอร์น แต่ฉันก็ไม่ได้โง่จนพอจะไม่รู้อะไรหรอกนะ” บีบีสบถก่อนที่จะยืนขึ้นปัดฝุ่นที่เกาะหน้าแข้งของหล่อน

 

“เราก็คงเป็นหมากซวยตัวนึงที่ต้องเดินตามเกมแล้วล่ะ” ตาลพูดก่อนที่จะมองไปรอบ ๆ

 

“แล้วพวกเธอไปเมื่อกี้ ได้เรื่องอะไรบ้าง?” ดัฟยืนขึ้นพรางคว้าคบเพลิงที่แขวนผนังเอาไว้ พลันถามเด็กสาวทั้งสองที่เพิ่งเดินกลับมา

 

“ตรงนั้นมีทางที่พอจะเดินไปได้ ฉันก็ไม่รู้ว่ามันจะยาวแค่ไหนหรอกนะ ฉันเห็นว่ามันพอจะเดินได้ ฉันเลยรีบมาหาพวกนายก่อน” ตาลมองหน้าดัฟสลับกับพิม

 

พวกเขาทั้งสี่มองกลับไปยังทางเดินที่มืดมิดนั้นอีกครั้ง ไม่มีแสงสว่างเล็ดลอดออกมาจากทางเดินแห่งความมืดมิดนั้นเลย แสงตะวันไม่สามารถสาดส่องลงมายังพื้นที่อับแงนี้ได้เลย ทางเดินที่มีแต่งผนังดินที่พร้อมจะถล่มได้ทุกเมื่อ กลิ่นอับชื้นจากน้ำที่ไหลซึมรวมกับพื้นดินจนทำให้เกิดความชื้นและกลิ่นอับขึ้น

 

“มันคงไม่มีทางไหนที่จะเวิร์คกว่านี้แล้วใช่ไหม?” ชายหนึ่มคนเดียวในกลุ่มถามความเห็นของสามสาวอีกครั้ง

 

“ถ้าคิดว่าปีนขึ้นไป ... นายว่ามันจะได้ไหม?” ตาลถามายหนุ่มมองแหงนขึ้นไปด้านบน ก็ยังมีความมืดมิดที่เป็นเพื่อนนำทางอยู่ดี

 

“ถ้ามันปีนไม่ได้ .. ก็ต้องไปตามทางนี้แหล่ะ .. ใช่ไหม?” ตาลยิ้มหวานก่อนที่จะถือตะเกียงไฟเดินไปตามทาง

 

“เฮ้! รอด้วยเซ่!!” เขาตะโกนไล่หลังสาว ๆ ไปก่อนที่จะรีบวิ่งตามไปติด ๆ ความมืดรอบ ๆ นี่น่ากลัวดีแท้

 

ทั้งสี่ชีวิตเริ่มออกเดินทางเพื่อหาทางออกไปจากอุโมงค์สีดำสนิทแห่งนี้ กลิ่นอับชื้นโดยรอบสร้างสิ่งแวดล้อมที่ไม่พึงประสงค์เท่าใดนักมือหนึ่งของดัฟและตาลยังคงถือตะเกียงไฟและคบเพลิงเพื่อส่องสว่างให้แก่เพื่อน ๆ โดยที่ตาลเป็นไม้แรก ตามมาด้วยบีบีที่จับมือพิมตลอดทางและดัฟที่ถือคบเพลิงไปมาตามรั้งท้าย แม้จะมีตัวส่องสว่างทั้งสอง แต่มันก็ไม่ได้ทำให้รอบๆตัวสว่างได้เลย

 

“เราต้องเดินไปตามทางนี้อีกนานแค่ไหนนะ?” บีบีพูดเชิงถามในขณะที่เสียงของเธอเริ่มสั่นเครือด้วยความกลัว

 

“พิมว่าเราต้องออกไปจากที่นี่ได้แน่นอน .... ”

 

ครืดดดด!!!

 

สิ้นเสียงของทั้งสองสาว เสียงประหลาดกลับดังอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลพวกเขามากนัก พิมและบีบีจับมือกันแน่นขึ้นไปอีก ส่วนตาลและดัฟนั้นก็กระชับตะเกียงและคบเพลิงไว้ในมือแน่น เสียงที่ว่ายังคงไม่หายไปไหน ในทางกลับกัน มันยิ่งใกล้เข้ามาอีก

 

ราวกับว่า ....

 

มันอยู่ใต้พื้นดิน!!!

 

ฉึบบบบบ!!!!

 

บางอย่างพุ่งผ่านชั้นดินออกมาอย่างไม่เกรงกลัวสิ่งมีชีวิตที่อยู่บนพื้นนี้เลย สี่คนแปดขาต่างผงะด้วยความตกใจระคนกับความกลัวเมื่อเห็นยางอย่างพุ่งผ่านความมืดมาอย่างเงียบเชียบ

 

“อะไรน่ะ!!” พิมร้องเสียงหลงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนเลย .... เธอเปลี่ยนจากมือของบีบีมาเกาะแขนไว้แน่นจนเธอรู้สึกได้ถึงความกลัวที่แล่นผ่านตามร่างกายของเธอ

 

ตาลและดัฟรีบเดินมาดูบางอย่างที่แล่นผ่านขึ้นมาเมื่อคู่ ...

 

“แท่งไม้ดักสัตว์นี่นา ....” ดัฟพูด สามสาวหันมามองหน้ากัน ดัฟจึงอธิบายให้ฟังต่อ “แม่งไม้ดักสัตว์น่ะ มีไว้เวลาเหยื่อเดินเข้ามา แท่งไม้จะพุ่งขึ้นมาเพื่อสังหารเหยื่อโดยที่เหยื่อจะไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำ ... เราว่าต้องรีบออกจากพื้นที่นี่แล้วล่ะ ....”

 

“ทำไมล่ะดัฟ?” คราวนี้ตาลเป็นฝ่ายถามบ้าง

 

“แท่งไม้ดักสัตว์ไม่ได้ถูกสร้างมาแค่อันเดียวน่ะสิ!!”

 

สิ้นเสียงของชายหนุ่ม แท่งไม้ปริศนาก้พุ่งขึ้นมาจากทางด้านหลัง เฉียดขาของพิมไปอย่างหวุดหวิด บีบีและตาลกรีดร้องออกมาจนแทบจะพร้อม ๆ กัน สามสาวและหนึ่งหนุ่มต่างออกวิ่งไปตามทางเดินด้านหน้าอย่างไม่คิดชีวิต ดัฟและพิมวิ่งนำหน้ามาสุด ตามด้วยบีบีที่ถูกกระชากมาพร้อมกับพิมและตาลที่คอยวิ่งสังเกตทางด้านหลัง

 

พวกเขาทั้งสี่วิ่งมาเรื่อย ๆ โดยที่ไม่รู้เลยว่าข้างหน้ามีก้อนหินวางดักเอาไว้ ดัฟและพิมวิ่งผ่านมันได้สำเร็จ ขาของบีบีเกือบไปเหยือบพลาดอย่างหวุดหวิด

 

กึก!!

 

“โอ๊ยยยย!!” ตาลสะดุดก้อนหินล้มลงไปพร้อมตะเกียงไฟที่แตกลงบนพื้นจนเกิดประกายไฟขึ้นทางด้านหลัง

 

“เฮ้ย!!” บีบีและดัฟรีบเข้ามาประคองตาลเอาไว้ พิมอาสาถือคบเพลิงแทนชายหนุ่มและออกวิ่งไปตามทางด้านหน้าพร้อม ๆ กัน

 

“ทางข้างหน้ามีแสงด้วยค่ะ!” พิมตะโกนบอกเพื่อนๆ  ก่อนที่จะก้าวผ่านเข้ามายังห้องสี่เหลี่ยมตรงหน้า เพื่อน ๆ ที่ตามหลังมาก็กระโดดเข้ามาติด ๆ

 

ฉึบบบ!!!

 

แท่งไม้สี่แท่งพุ่งขึ้นมาปิดทางเข้าออกนั้นเอาไว้ พวกเขาถูกขังอยู่ในห้องสี่เหลี่ยมนี่ซะแล้ว!!

 

“ที่นี่ที่ไหนอีกละเนี่ย” ดัฟถามเพื่อน ๆ ในขณะที่เขาค่อย ๆ ประคองตาลให้นั่งลงบนพื้น

 

พื้นที่โดยรอบห้องนี้เป็นห้องสี่เหลี่ยม ถูกปูด้วยกระเบื้องสีขาวที่เต็มไปด้านฝุ่นและเศษดิน กลางห้องปรากฏแท่นบางอย่างที่มีไว้สำหรับผ่าตัดหรือเอาไว้บูชายัญอะไรบางอย่างสังเกตจากคราบเลือดที่ติดตามที่ติดตามมุมแท่นนั้น มุมห้องปรากฏร่างของโครงกระดูกที่นอนแน่นิ่งอยู่ พิมค่อย  ๆเดินไปที่ร่างนั้นก่อนที่จะพลิกกระตูกให้ล้มลง หัวกะโหลกกลิ้งมายังบีบีที่นั่งอยู่ข้าง ๆ บีบีและตาล เธอรีบใช้เท้าเขี่ยเจ้าหัวกะโหลกผีสิงนั่นออกไปห่าง ๆ

 

“นี่ไงกุญแจ!!!” พิมพูดอย่างดีใจพลันคว้ากุญแจออกมาจากกระเป๋ากางเกงที่ขาดวิ่นของเจ้าของกระดูกนั้น

 

“ที่เหลือก็ทางออก ... จะออกไปทางไหน .... นอกจากทางนี้” ดัฟพูดพรางชี้ไปยังเพดาน ... ที่เพดานปรากฏประตูไม้เล็ก ๆ ที่เปิดได้จากทางด้านนอกเท่านั้น ต้องรอให้ใครสักคนที่อยู่บนพื้นนั้นมาเปิดเท่านั้น

 

ทางด้านของพวกที่อยู่ด้านบน ... พวกเขาใช้เวลากว่าครึ่งชั่วโมงในการตามหากุญแจที่จะทำภารกิจต่อไปในสัปดาห์หน้า แต่ว่าหาแล้วหาอีก พวกเขาก็ไม่เจอกุญแจที่ว่านั้นเลยสักดอก จนเวลาล่วงเลยมาแล้ว พวกเขากลับมาเจอกันที่หน้าโบสถ์อย่างที่นัดหมาย ทั้งสองกลุ่มที่แยกไปไม่มีใครเจอกุญแจเลยสักคนเดียว

 

“ป่านนี้พี่บีบีกับคนอื่น ๆ จะเป็นยังไงบ้างไม่รู้ ” คิวคิวพูดลอย ๆ อย่างซึม ๆ พรางปาดน้ำตา ตลอดการหากุญแจ เธอร้องไห้ตลอดทาง นกยูงและใบชาที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ได้แต่ปลอบใจเบา ๆ

 

“ผมว่าเรามาคิดเรื่องการหากุญแจกันก่อนเถอะ .... คนพวกนั้นคงไม่ไม่เป็นอะไรหรอกครับ ห่วงเรื่องภารกิจกันก่อนดีกว่า ” ฌอร์นพูดอย่างไมสบอารมณ์ เขาเริ่มหงุดหงิดที่หากุญแจไม่เจอเลยสักดอก

 

คิวคิวมองหน้าของฌอร์นทั้งน้ำตาก่อนที่จะลุกขึ้นเดินมาหยุดที่หน้าฌอร์น

 

“มีอะไรหรือเปล่าครับ?”

 

เธอไม่ตอบอะไรฌอร์นเลย สายตาของเธอยังคงมองหน้าของเขาอย่างเอาเรื่อง ก่อนที่เหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันจะเกิดขึ้นโดยที่ไม่มีใครได้คิด

 

“เพี๊ยะ!!!!”

 

 





Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Reality 5 .: อาถรรพ์หมู่บ้านน้ำค้าง :. [จบเกม!] ตอนที่ 52 : Day 4 .:: อุโมงค์ดักสัตว์ ::. , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 346 , โพส : 7 , Rating : 20% / 1 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 7 : ความคิดเห็นที่ 413
ตบทำไมทีเดียวอ่ะ ตบให้โหลนึงไปเลย คิวคิว
Name : กบน้อย < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ กบน้อย [ IP : 115.87.94.145 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 สิงหาคม 2555 / 13:29
# 6 : ความคิดเห็นที่ 251

อย่าทะเลาะกัน!!!!!

คนที่รออยู่ด้านล่างไม่รู้จะเจออะไรอีกรึป่าว ลุ้นแทน!!!!


PS.  ข้าน้อยกวนตี นน ไร้สาระ บ้าๆบอๆ...แต่จริงใจน้า!!!มัวะ
Name : พระอาทิตย์โหมดกวนตีน@ Board Boy < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ พระอาทิตย์โหมดกวนตีน@ Board Boy [ IP : 118.173.200.51 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 ตุลาคม 2553 / 19:43
# 5 : ความคิดเห็นที่ 250
สมควรรร! เห็นแก่ตัวนัก =3=!! (แค่อิน 55+)

รู้สึกตอนนี้ยังไม่จุใจเลยอะ 55+

ปล.วันนี้คะแนนโหวตเป็นคิวเก๋เก๋เหรอเนี่ย
PS.  พอดีว่า... เราติดโครงการประกวดเรื่องสั้นของแจ่มใส ใครมีไอดีอยู่เย็นตาโฟก็ช่วยไปคอมเม้นท์กันหน่อยนะ ^-^ [วีคสุดท้ายแล้ว] http://www.yenta4.com/jamsai/list.php?id=08
Name : วัชพืชคุง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ วัชพืชคุง [ IP : 58.8.139.168 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 ตุลาคม 2553 / 11:42
# 4 : ความคิดเห็นที่ 249
เย้ยยยย - -
คิวคิวจ๋า ตบเลย ! (อ้าว = =)

คนอะไร ห่วงภารกิจมากกว่าชีวิตเพื่อนฮึ -.-
PS.  {♥ bigbang.} ชเวสุดหล่อ . choi seunghyun !
Name : ‛ temptemp。 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ‛ temptemp。 [ IP : 124.122.169.125 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 ตุลาคม 2553 / 10:46
# 3 : ความคิดเห็นที่ 248
เย้ๆๆๆๆๆ ได้กุญแจแล้วค่ะทุกคน

มาช่วยกันเร็วนะคะ
Name : Mishino < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mishino [ IP : 61.7.171.146 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 ตุลาคม 2553 / 10:31
# 2 : ความคิดเห็นที่ 247

เอิ่ม... ฌอร์นก็ไม่น่าห่วงภารกิจมากกว่าเพื่อนเลยเนอะ

Name : lovely001 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lovely001 [ IP : 58.9.20.64 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 ตุลาคม 2553 / 10:26
# 1 : ความคิดเห็นที่ 246

เจิมมมม !
=0=

ตบฌอร์นเหรออออ คิวคิว !
Name : •[ A'bracadadra'z ]• < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ •[ A'bracadadra'z ]• [ IP : 110.49.205.182 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 ตุลาคม 2553 / 10:11
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android