คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Reality 5 .: อาถรรพ์หมู่บ้านน้ำค้าง :. [จบเกม!]

ตอนที่ 43 : Day 5 .:: ว้าย ... ไม่นะ ... อย่า!! ::.


     อัพเดท 15 ต.ค. 53
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ระทึกขวัญ / ผี
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : นมร้อน ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นมร้อน
My.iD: https://my.dek-d.com/Tai5chck
< Review/Vote > Rating : 100% [ 6 mem(s) ]
This month views : 4 Overall : 12,955
452 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 72 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Reality 5 .: อาถรรพ์หมู่บ้านน้ำค้าง :. [จบเกม!] ตอนที่ 43 : Day 5 .:: ว้าย ... ไม่นะ ... อย่า!! ::. , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 416 , โพส : 7 , Rating : 100% / 1 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


THe REALITy 5



[WEEK 1 :: DAYS 5]




 

ปัง!!!

 

เสียงปืนยังคงดังแหวกอากาศอยู่ประมาณสองถึงสามนัดเห็นจะได้ เรื่องเล่าของไคกิที่เล่าก่อนเข้าเกมการแข่งขันดูท่าว่าจะเป็นเรื่องจริง ต้นไม้ยังคงโบกสะบัดตามแรงเหวี่ยงของลมอย่างเป็นจังหวะ เสียงปืนนัดที่สี่เริ่มดังขึ้นแหวกอากาศอีกครั้ง

 

สัตว์ป่ากลางคืนต่างส่งเสียงร้องกันระงมทันทีที่กระสุนปืนเริ่มดังขึ้น สงครามในป่าลึกกำลังดำเนินขึ้นอย่างเอาเป็นเอาตาย แต่คนที่กลัวกลับไม่ใช่หนุ่ม ๆ แต่เป็นบรรดาสาว ๆ ที่ต้องเผชิญกับความกลัวในขณะที่ไม่มีสุภาพบุรุษคอยปกป้องเธอเลยสักคนเดียว

 

นี่คือความกลัวที่พวกเธอกลัวมากที่สุด .... การเผชิญความมืดที่โดดเดี่ยวและไม่รู้ว่าอะนตรายจากสิ่งแวดล้อมรอบข้างจะจู่โจมเธอตอนไหน!!!

 

“สงสัยว่าเรื่องตำนานของหมู่บ้านน้ำค้างคงจะเป็นเรื่องจริงสินะ” ตาลมองไปรอบ ๆ พลันหยิบลูกประคำออกมานับในมืออย่างใจเย็น

 

กลุ่มของตาลเดินทางมาอีกแยกของป่าทึบแห่งนี้หลังจากที่พวกเธอทั้ง 9 คนตัดสินใจที่จะแบ่งกลุ่มกันไปตามหากุญแจ ตาล ดาร์จีลิ่ง ใบชา และเกมส์รวมกลุ่มกันมาอีกทาง ไม่รู้ว่าพวกที่เหลือเป็นอย่างไรบ้าง แต่ที่แน่ ๆ พวกเธอทั้ง 4 คนเดินมาถึงปลายสุดของลูกกรงเหล็กนี้แล้ว

 

สายตาของพวกเธอทั้งหมดจับจ้องไปยังสถานที่ที่อยู่ตรงหน้า บ่อน้ำขนาดใหญ่ที่ไม่รู้ว่าลึกเพียงไหน เพราะมีเพียงความมืดมิดที่อยู่บนผิวน้ำนั้น ไม่มีใครรู้ว่าใต้ผิวน้ำจะมีอะไรซ่อนอยู่หรือเปล่า ตรงกลางบ่อน้ำนั้นมีเกาะเล็ก ๆ ปรากฏอยู่ เสาสูงถูกปักลงบนเกาะขนาดย่อม เชือกเส้นสีชาวระดยงรยางค์จากกลางเสามาสู่ต้นไม้ของอีกฝั่ง

 

แสงจันทร์ด้านบนตกกระทบลงบนโคนเสาเผยให้เห็นบางอย่างที่แวววับอยู่ใต้เสานั้น

 

“เฮ้ยพวกเรา!!! ดูนั่นสิ” เกมส์ชี้ไปยังเสานั้นทุกคนมองตามนิ้วเรียวยาวของหล่อน กุญแจถูกผูกติดอยู่กับเสานั้นโดยที่ไม่ขยับเขยื้อนไปไหน

 

 

“ต้องหาคนสักคน ไต่เชือกนี้ไป ... ไปเอากุญแจแล้วข้ามฝั่งกลับมา ” ใบชาเริ่มอ่านเกมส์ของฐานนี้ออกแล้ว

 

“จะให้ใครเป็นคนไต่ไปล่ะ ... มืดซะขนาดนี้ .... ไม่รู้ว่าปลายเสานั้นจะมีอะไรรอพวกเราอยู่บ้าง ขืนไต่ไปสุ่มสี่สุ่มห้า มีหวังเจออะไรแน่ ๆ ” ดาร์จีลิ่งรีบแย่งเมื่อรู้ว่าวิธีการนี้อาจจะไม่เวิร์คสำหรับพวกเธอ

 

“แล้วดาร์จี้มีวิธีอื่นที่มันดีกว่านี้หรือเปล่า .... ตอนนี้เราไม่มีเวลามานั่งคิดแผนแล้ว เหลือเวลาอีกแค่ไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง พวกเราต้องรีบแล้ว .... ” ใบชาพยายามเสนอความคิดที่มันดีกว่านี้

 

“ฉันไปเอง .... ” เกมส์พูดก่อนที่จะเดินมาที่ปลายเชือกที่ผูกอยู่กับต้นไม้ เมื่อไม่มีใครที่จะออกความเห็นอย่างอื่นถือว่าวิธีของใบชาย่อมเป็นเอกฉันท์

 

“แน่ใจนะว่าเธอจะข้ามไปเอง .... ” ดาร์จีลิ่งถามเพื่อนสาวอีกครั้ง เธอไม่ได้พูดอะไรนอกจากพยักเป็นคำตอบ เธอถอดรองเท้าผ้าใบเอาไว้ก่อนที่จะเริ่มเกาะเชือกเอาไว้แน่น

 

สายตายังคงจับจ้องไปยังปลายเสานั้นไม่วางตา

 

“พยายามเข้านะ ฉันรู้ว่าเธอต้องทำได้แน่ ๆ ” ตาลแตะไหล่ของเพื่อนสาวก่อนที่จะเดินห่างออกมาเพื่อไม่ให้รบกวนสมาธิของเกมส์

 

เธอสูดหายใจเข้าไปเต็มปอดและภาวนาเบา ๆ “ฉันต้องทำได้สิ!” ทันทีที่ความคิดนั้นเริ่มแผ่ซ่านเข้าไปในหัวสมอง มือทั้งสองค่อย ๆ ไต่ไปตามเชือกนั้นอย่างช้า ๆ

 

เพื่อน ๆ ที่อยู่ข้าง ๆ ต่างนิ่งเงียบเพื่อไม้ให้สมาธิของเธอกระเจิงไปมากกว่านี้ เธอค่อย ๆ ไต่เชือกไปตามทางเรื่อย ๆ จนมาถึงครึ่งทางของเชือกเส้นนั้น โดยที่พวกเธอไม่ได้รับรู้เลยว่า

 

นั่นคือกับดัก!!!

 

ฉึบบบบบ!!!

 

“กรี๊ดดดดดดดดดดดด!!! ” เกมส์ร้องลั่นด้วยความตกใจ ปลายเชือกสะบัดไปมาจนร่างของเธอเหวี่ยงตกลงไปในน้ำเสียงดัง เพื่อน ๆ ในกลุ่มต่างส่งเสียงร้องก่อนที่จะรีบวิ่งลงไปในน้ำ กับดักของจริงต่อจากนี้ค่อย ๆ เดินเครื่องขึ้นอีกครั้ง กล้องวงจรปิดที่ติดอยู่บนต้นไม้ต้นนั้นเริ่มจับภาพของเธอช้า ๆ

 

ทางด้านของอีกฟาก สองมือของนกยูงเริ่มจับกิ่งไม้ไว้แน่น มองไปรอบ ๆ อย่างหวดระแวงไม่ต่างอะไรกับสองศรีพี่น้องที่ยืนเกาะแขนกันตัวสั่นในขณะที่อีกมือยังคงกำกิ่งไม้ขนาดใหญ่เอาไว้ เพราะบางสิ่งบางอย่างกำลังคืบคลานเข้ามาจู่โจมพวกเธอรอบด้าน

 

“เจอหรือยังรันเวย์” บีบีตะโกนเรียกเพื่อนสาว แต่ใบหน้ากลับไม่ได้หันไปตามเสียงเรียก สายตาทั้งสองยังคงมองไปยังสิ่งที่กำลังจะเข้ามาในอีกไม่ช้านี้

 

เด็กสาวที่นั่งเงียบอยู่ด้านหน้าศาลตัวสั่นเทา น้ำตาเริ่มเอ่อล้นออกมาสองข้างแก้ม ให้เธอทำอะไรก็ได้เธอทำได้หมดทุกอย่าง แต่นี่มัน ...

 

ให้ทำลายเครื่องเซ่นไหว้ของศาลเจ้าเนี่ยนะ!!!

 

 

มันเป็นสิ่งที่เธอหรือคนอื่น ๆ ไม่สมควรทำอย่างยิ่ง เธอเชื่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์มาตลอด เธอนับถือศาลเจ้าทุกศาลที่เธอเห็น แต่นี่จะให้พวกเธอมาทำลายเครื่องเซ่นไหว้ มันจะไม่เป็นการลบหลู่ดวงวิญญาณที่อยู่แถวนี้หน่อยเหรอ

 

“ฉันทำไม่ได้ .... ฮือออออ ฉันกลัว ” รันเวย์เริ่มปล่อยโฮออกมา พิมเองที่ได้แต่ยืนนิ่งไม่ได้พูดอะไร เธอเองก็ไม่กล้าที่จะทำเช่นนั้นเหมือนกัน

 

เรื่องของวิญญาณเป็นสิ่งที่ไม่สามารถพิสูจน์ได้ .... เธอไม่กล้าที่จะมาล้อเล่นกับดวงวิญญาณหรอก สองสาวนั่งนิ่ง ไม่มีใครขยับหรือกล้าแตะเครื่องเซ่นไหว้เลย การล้อเล่นกับสิ่งที่เร้นลับเป็นเรื่องที่น่ากลัวไม่แพ้กับเรื่องใด ๆ ทั้งสิ้น เหงื่อเริ่มไหลปนกับน้ำตาไปหมด

 

“มันมาแล้ว ... ” คิวคิวจ้องมองพุ่มไม้ที่สั่นไหวไปมาอยู่ข้าง ๆ มือเริ่มกำไม้ไว้แน่น

 

สิ้นเสียงประหลาดนั้น เจ้าสิ่งที่พวกเธอรอคอยก็กระโจนออกมาจากพุ่มไม้นั้น เด็กสาวทั้งสองเสียหลักจนล้มลง เจ้าสิ่งที่ว่านั่นเปลี่ยนเป้าหมายมาเป็นนกยูงที่ยืนประจันหน้ากับมันแบบตัวต่อตัว

 

“เม่น!!!” บีบีตะโกนลั่นก่อนที่จะยันตัวขึ้นพร้อม ๆ กันกับการปรากฏตัวของฝูงมันอีกตัวที่ออกมาจากพุ่มไม่เดียวกัน นี่คงจะเป็นแหล่งที่พักผ่อนของมันแต่เพราะมีเสียงปืนดังขึ้น อาจจะทำให้คิดว่าพวกเธอทั้งห้าคือแหล่งกำเนิดเสียงรบกวนนั้น

 

“มากันเป็นสิบเลย” คิวคิวรีบลุกขึ้นมาประจันหน้ากับบรรดาเม่นพร้อมกับบีบี พี่สาวของเธอ

 

สัตว์แบบนี้ใช่ว่าจะอันตราย เห็นตัวน้อย ๆ แบบนี้ ถ้าโดนเข็มของมพวกมันก็สร้างเลือดได้ดีทีเดียว พวกเธอทั้งสามกำลังเผชิญหน้ากับเม่นน้อยนับสิบที่ยืนจ้องมองสาว ๆ อย่างเอาเรื่อง รันเวย์และพิมได้แต่ยืนมองหน้ากัน ถึงเวลาที่พวกเธอต้องตัดสินใจแล้ว ว่าจะเล่นเกมส์หรือจะปล่อยให้เพื่อนสู้กับสัตว์ร้ายตัวน้อยนี้

 

“เกมส์ .. ไม่เป็นไรนะ” ตาลรีบลุยน้ำมาหาเพื่อนสาว เข้ามาดูอาการของเธอที่ค่อย ๆ ยันตัวขึ้นมาจากผิวน้ำนั้น มันไม่ได้ลึกอย่างที่พวกเธอคิดเอาไว้ ดาร์จีลิ่งและใบชาได้แต่ยืนอยู่ชายฝั่งลุ้นเพื่อนอยู่ห่าง ๆ

 

แต่จู่ ๆ กรงเหล็กกลับผุดขึ้นมาเหนือน่านน้ำก่อนที่จะขังร่างของสองสาวที่ยืนอยู่ในบ่อน้ำแห่งนั้น สองสาวที่ยืนอยู่ในฝั่งตกใจไม่ได้พูดอะไรออกมา ตาลและเกมส์กอดกันแน่นพวกเธอทั้งสี่ยังงุนงงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตรงหน้า

 

“ตอนนี้เหลือเธอสองคนแล้วนะ ..... ข้ามฝั่งไปเอากุญแจมาเลย!!!” เกมส์บอกเพื่อน ๆ ที่ยังเป็นอิสระอยู่ ดาร์จีลิ่งพยายามรวบรวมสติก่อนที่จะรีบลุยน้ำไปตามทาง ตามด้วยใบชาที่เดินมาติด ๆ

 

ตอนนี้ดูท่าว่าจะเหลือเพียงแค่ใบชาและดาร์จีลิ่งเท่านั้นที่จะช่วยเอากุญแจออกมาจากเสาต้นนั้นได้ พลันเสียงปลระหลาดกลับดังผ่านสายน้ำพุ่งขึ้นมา

 

กรงขนาดใหญ่พุ่งขึ้นมาผ่านหลังของใบชาอย่างฉิวเฉียด ถ้าเธอเดินมาช้ากว่านี้ รับรองจะเหลือแค่ดาร์จีลิ่งคนเดียวเท่านั้นที่ต้องทำภารกิจนี้เพียงคนเดียวเท่านั้น แต่โชคยังเข้าข้างเธออยู่ เธอทั้งสองรีบลุยน้ำไปตามทางเรื่อย ๆ โดยที่เป้าหมายคือเสาต้นนั้น!!!

 

กรงอีกอันพุ่งขึ้นมาเหนือน่านน้ำโฉบเข้าทางข้างของพวกเธอ สองสาวจับมือกันแน่น ขาทั้งสองคู่เริ่มลุยน้ำไปเรื่อย ๆ ตาลและเกมส์ส่งเสียงเชียร์ให้กำลังใจเพื่อนสาวอยู่ในกรงเหล็กนั้น

 

“อีกนิดเดียวแล้ว!!!” ตาลส่งเสียงร้องอย่างหวาดเสียว ในตอนนั้นเองที่มือของใบชาเกิดหลุดออกจากมือของดาร์จีลิ่ง เธอล้มลงไปหัวคะมำกับผิวน้ำจนตัวเปียก

 

ฉึ่บบบบบ!!!

 

กรงเหล็กอันโตพุ่งคร่อมร่างของใบชาเอาไว้ เธอถูกขังแล้ว ...... เหลือเพียงแค่ดาร์จีลิ่งเท่านั้น เธอพยยามลุยน้ำไปจนถึงฝั่งก่อนที่จะดึงกุญแจออกมาจากสลักเสา

 

เสียงบางอย่างเริ่มดังไปมา ฟันเฟืองจากเสาเริ่มหมุนไปมาราวกับกลไกเริ่มทำงานอีกครั้ง น้ำในบ่อค่อย ๆ ตื้นเขินลง กลับกันกลับปรากฏทางเชื่อมที่ค่อย ๆ ขึ้นมาจากน้ำพร้อมกับกรงของเพื่อน ๆ ที่เริ่มหลุดออก

 

“ทำได้แล้ว!!!” ดาร์จีลิ่งตะโกนอย่างดีใจในขณะที่มือของเธอยังกำกุญแจเอาไว้แน่น เธอคือคนที่ทำภารกิจนี้ได้สำเร็จ

 

“พี่บีบีระวัง!!!” คิวคิวพูดพรางเหวี่ยงไม้ไปยังเม่นตัวหนึ่งที่กำลังพ่นเข็ม อาวุธคู่กายของมันออกมาจากทางด้านหลัง เข็มสะบัดเข้าที่ต้นแขนของเธออย่างจัง ผู้เป็นพี่รีบวิ่งเข้ามาดูอาการของน้องสาวก่อนที่จะมองหน้าของเม้นน้อยตัวนั้น

 

“ไปห่าง ๆ น้องฉัน ไอ้เม่นบ้า” เธอพูดก่อนที่จะสะบัดปลายไม้ไปยังร่างของเม่นจนมันกระเด็นกลับเข้าไปทางเดิมที่มันออกมาเมื่อครู่

 

“เป็นไรไหม?” นกยูงถามอาการของหล่อน เธอสะบัดหน้าไปมาก่อนที่จะยืนขึ้น

 

“ภารกิจยังไม่จบ .... ฉันไม่มีวันแพ้แกหรอกน่าเจ้าเม่นน้อย” คิวคิวแลบลิ้นอย่างสนุกสนานพลันฟาดไม้ไปยังร่างของเม่นที่เดินเข้ามาใกล้

 

สายตาของรันเวย์และพิมมองเพื่อน ๆ ที่กำลังจัดการเม่นพวกนั้น ... พวกเธอทำเพื่อปกป้องทั้งสองที่กำลังจะทำภารกิจอยู่ตรงหน้าศาลเจ้า ... รันเวย์เริ่มลุกขึ้น

 

“ฉันไม่อยากให้เพื่อต้องมาเจ็บตัวเพราะภารกิจบ้า ๆ นี่แน่ ๆ ..... ” รันเวย์เริ่มฮึดมองไปยังโคนเสาของศาลเจ้า

 

“เฮ้ย!! ศาลเจ้าที่ทำมาจากโฟมหรือเนี่ย!!!” พิมจ้องมองโคนเสาก่อนที่จะลุกขึ้นอย่างโมโห

 

“พวกเราถูกหลอก!!!” ทั้งสองหันมามองหน้ากันอย่างโมโห ก่อนที่จะหันหลับมามองศาลเจ้านั้น สองฝ่าเท้าของสองสาวพร้อมใจกันยันศาลจอมปลอมนั้นจนล้มลงไปกองกับพื้น ความคิดที่กลัวเมื่อครู่เริ่มหายไปจนหมด สองมือเริ่มทำลายล้างเครื่องเซ่นนั้นจนหมด กุญแจตกอยู่ในก้นชามขนมหวาน เธอรีบหยิบกุญแจออกมาก่อนที่จะลากทั้งสามออกมาถึงแยกนั้นพอดีกับที่สี่สาวเดินมาพอดี

 

เธอรีบเอากุญแจทั้งสองมาประกบกัน สายตาจ้องมองไปยังนาฬิกาเวลาที่อยู่ด้านบนประตูกรงนั้น เหลือเวลาอีก 10 นาที

 

พวกเธอทั้งสามคนรีบวิ่งออกมาจนถึงประตูเลื่อนก่อนที่จะกระโดดออกมาทับกันตรงหน้า เก๋เก๋และหนุ่ม ๆ รีบวิ่งเข้ามาดูอาการของเพื่อน ๆ ที่สภาพตอนนี้ดูไม่ได้เลยสักคน ความสวยที่มีหายไปจนหมดแล้วในตอนนี้ ซองค์เดินมาหยิบกุญแจที่มือของนกยูงและดาร์จีลิ่งก่อนที่จะค่อย ๆ พยุงผู้เข้าแข่งขันขึ้นมา

 

ฌอร์นนำกุญแจที่ซองค์ส่งให้มาประกบกันและค่อย ๆ ไขกุญแจออกมา สองมือรีบปลดโซ่ออกมาจากพันธนาการของประตูไม้เก่านั้น

 

“ก่อนที่พวกคุณจะมุ่งหน้าเข้าสู่หมู่บ้าน ช่วยเข้าห้อง Face To Face ที่อยู่ตรงทางเลี้ยวนี้ก่อนนะคะ”

 

 




ระบบ Face To Face Mode [ส่งทางข้อความลับก่อนวันเสาร์เวลา 14.00]

 

ชื่อเล่นของคุณที่ใช้การแข่งขันพร้อมรหัส .:

คิดว่าเกมในสัปดาห์นี้เป็นอย่างไร .............................

คิดว่าใครน่าจะเป็นจุดอ่อนในภารกิจนี้ ..........................

อยากระบายอะไร เชิญ .................... (เกี่ยวกับภารกิจ . คนอันตรายในสัปดาห์นี้.คิดว่าใครน่าจะออกเกมการแข่งขัน)

 

 

 

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Reality 5 .: อาถรรพ์หมู่บ้านน้ำค้าง :. [จบเกม!] ตอนที่ 43 : Day 5 .:: ว้าย ... ไม่นะ ... อย่า!! ::. , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 416 , โพส : 7 , Rating : 100% / 1 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 7 : ความคิดเห็นที่ 421
เก่งมากๆเลย
PS.  http://writer.dek-d.com/sermman/writer/view.php?id=871849 ทัศนศึกษาสั่งตายสนุกมาเลยเรื่องนี้อย่าลืมมาอ่าคอมเม้นและสมัครด้วยนะคะสนุกสวดยอด
Name : Pinny Kaa! < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Pinny Kaa! [ IP : 110.168.16.99 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 ตุลาคม 2555 / 13:12
# 6 : ความคิดเห็นที่ 408
สู้ๆ>< (ลุ้นๆ)
Name : กบน้อย < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ กบน้อย [ IP : 115.87.94.145 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 สิงหาคม 2555 / 13:08
# 5 : ความคิดเห็นที่ 199
กรี๊ดดดด!! ดาร์จี้เธอทำได้! เธอทำได้!
(นึกว่าจะต้องอยู่ในกรงไปซะทั้งคืนแล้ว><")
Name : TANARARA < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ TANARARA [ IP : 118.172.39.52 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 ตุลาคม 2553 / 18:19
# 4 : ความคิดเห็นที่ 184
เห็นด้วยกับรันเวย์อย่างรุนแรง !

ผู้หญิงก็ไม่ได้อ่อนแอนะคะ !!

PS.  {♥ bigbang.} ชเวสุดหล่อ . choi seunghyun !
Name : ‛ temptemp。 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ‛ temptemp。 [ IP : 124.121.226.176 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 ตุลาคม 2553 / 11:09
# 3 : ความคิดเห็นที่ 180
Runway y'.

ไม่ต้องสงสารหรอกค่ะอาร์ม...เพราะว่าผู้หญิงอย่างพวกเรา !

ก็ไม่ได้อ่อนแอ !

เพราะอีกหน่อย อาร์มอาจจะต้องเจอหนักกว่าผู้หญิงอย่างพวกเราก็ได้ค่ะ !
Name : Fnk' Qysze,, < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Fnk' Qysze,, [ IP : 110.49.193.80 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 ตุลาคม 2553 / 09:26
# 2 : ความคิดเห็นที่ 178

อ่านแล้วลุ้นไปตลอดเลยอ่ะ

เชียร์สาวๆเต็มที่เลย สู้ๆ...จากนักอ่าน


PS.  ข้าน้อยกวนตี นน ไร้สาระ บ้าๆบอๆ...แต่จริงใจน้า!!!มัวะ
Name : พระอาทิตย์โหมดกวนตีน@ Board Boy < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ พระอาทิตย์โหมดกวนตีน@ Board Boy [ IP : 118.173.200.254 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 ตุลาคม 2553 / 09:03
# 1 : ความคิดเห็นที่ 176
ARM
น่าสงสารผู้หญิงนะ ถ้าผมได้มีโอกาสได้เข้าไปช่วยบ้างก็คงจะดี
Name : lovely001 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lovely001 [ IP : 58.9.18.57 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 ตุลาคม 2553 / 07:17
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android