คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Reality 5 .: อาถรรพ์หมู่บ้านน้ำค้าง :. [จบเกม!]

ตอนที่ 40 : Day 2 .:: นักศึกษาแพทย์ ::.


     อัพเดท 12 ต.ค. 53
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ระทึกขวัญ / ผี
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : นมร้อน ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นมร้อน
My.iD: https://my.dek-d.com/Tai5chck
< Review/Vote > Rating : 100% [ 6 mem(s) ]
This month views : 4 Overall : 12,955
452 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 72 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Reality 5 .: อาถรรพ์หมู่บ้านน้ำค้าง :. [จบเกม!] ตอนที่ 40 : Day 2 .:: นักศึกษาแพทย์ ::. , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 489 , โพส : 9 , Rating : 0% / 1 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด




THe REALITy
5



[WEEK 1 :: DAYS 2]

 

นกป่าส่งเสียงร้องออกมาเพื่อทักทายบรรดาผู้เข้าแข่งขันทั้ง 13 คน แสงแดดในวันนี้ไม่มีไอร้อนเท่าที่ควรทั้งที่มันก็จะเที่ยงแล้ว สายลมพัดมาเป็นระยะ ๆ จนปอยผมของเกมส์สะบัดไปมาตามแรงลม พวกเขาทั้งหมดใช้เวลามากกว่าสองชั่วโมงในการเดินป่าบนถนนลูกรัง ถึงแม้ว่ามันจะไม่ร้อนมากนัก แต่หากว่าเดินไปนาน ๆ ก็เหนื่อยได้เหมือนกัน

 

“เมื่อไรพวกเราจะถึงหมู่บ้านน้ำค้างสักทีนะ ... ฉันจะไม่ไหวแล้วนะ” ดาร์จีลิ่งกระวนกระวายก่อนที่จะหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาจากกระเป๋าซับเหงื่อเม็ดโตที่ผุดออกมาจากหน้าผาก

 

“ดีนะที่เก๋เก๋ทากันแดดมาด้วย ไม่งั้นหน้าผ่อง ๆ ของเก๋เก๋ต้องดำแดดไปอีกนานแน่ ๆ ” หนุ่มน้อยส่องกระจกอยู่ใต้ร่มไม้พลันนั่งลงอย่างอ่อนล้า

 

“ ฉันว่ากันแดดของเธอมันคงจะได้เวลาออกฤทธิ์แล้วล่ะ ดูสิ เยิ้มออกมาขนาดนั้น .... ” นกยูงนั่งอยู่ข้าง ๆ เขา นิ้วเรียวยาวของนกยูงจิ้มที่แก้มของเขาเบา ๆ ก่อนที่จะดูรอยเยิ้มของครีมกันแดดที่ไหลออกมาบนแก้มขวา

 

“เก๋เก๋จิตใจดี เก๋เก๋ไม่ต่อปากต่อคำกับชะนีหรอก ... จบโนะ” เก๋เก๋ลุกขึ้นมาเหวี่ยงตามแบบฉบับของตัวเองก่อนที่จะนั่งลงเหมือนเดิม ทุกทุกคนก็เริ่มนั่งพักตามร่มไม้ ไม่เพียงแต่มีเสียงนกเท่านั้น ยังมีเสียงลิงหรือเสียงสัตว์ป่าอื่น ๆ ที่ส่งเสียงร้องอยู่รอบข้าง

 

“แน่ใจนะว่าพวกเราทั้งหมดจะถึงหมู่บ้านก่อนจะโดนเสือขย้ำกันน่ะ” บีบีหันมาพูดกับคิวคิวที่นั่งพิงไหล่ด้วยความเหนื่อยล้า

 

“ ว้ายตายแล้ว .. ยัยพวกนี้ เข้าป่าห้ามพูดถึงเสือ ลงเรืออย่าพูดถึงฉลาม เข้าใจไหม ” ดาร์จีลิ่งกำชับแฝดสาวทั้งสองก่อนที่เธอจะเงียบกริบ

 

“ ผมว่าคุณคงพูดผิดประโยคแล้วล่ะมั้งครับ ตามหลักสำนวนไทยแล้ว มันต้องเป็น เข้าอย่าถามถึงเสือ ลงเรืออย่าถามถึงจระเข้นะครับ ถ้าคุณยังคงเข้าใจผิดในสำนวนพรรคนี้อยู่ ผมว่าถ้าคุณรอดออกไป แนะนำให้ไปเรียนภาษาไทยเพิ่มเติมจะดีกว่านะครับ ” เด็กหนุ่มสมองอัจฉริยะโพล่งขึ้นก่อนที่จะขยับแว่นเดินจากไปตรงจุดนี้

 

“ถึงฉันจะเป็นคุณหนู แต่ฉันก็ไม่ได้โง่นะ!!” ดาร์จีลิ่งตะโกนไล่หลังไปก่อนที่จะนั่งลงอย่างไม่สบอารมณ์นัก เก๋เก๋ไม่ได้พูดอะไรนอกจากจ้องมองผู้ชายปากจัดไปจนลับสายตา

 

“ ในโลกนี้ยังมีผู้ชายที่ปากจัดกว่าเก๋เก๋อีกแน่ะ ” ใบชาแซวเล่นอย่างชอบใจ คู่กรณีแต่ยิ้มเจื่อน ๆ ไม่รู้ทำไมเก๋เก๋ถึงฮอตในหมู่เพื่อน ๆ ก็ไม่รู้แฮะ

 

“ ดูเธอเหนื่อย ๆ นะ  ” ตาลหันมามองหน้าพิมที่นั่งเหม่อลอยอยู่ใต้ต้นไม้ต้นเดียวกัน พิมเอาแต่ส่ายหัวไปมาไม่ได้พูดอะไร เนื่องจากเป็นคนไม่ชอบพูดจาและสุงสิงกับใคร ไม่แปลกที่เธอจะไม่พูดจากับคนแปลกหน้าอย่างเธอ

 

“ หมู่บ้านน้ำค้างตามตำนาน เป็นเรื่องเล่าที่น่ากลัวใช้ได้เลยเนอะ ” อาร์มพูดก่อนที่จะส่งเวเฟอร์อันเล็กให้กับรันเวย์ เธอยิ้มก่อนที่จะรับขนมมาไว้ในมือ แต่ยังไม่ทันที่เธอจะได้พูดอะไรกับเขา จู่ ๆ เสียงของเกมส์ก็ดังขึ้นทำลายระบบประสาทของพวกเขา

 

“ เฮ้! พวกเรา ตรงนั้นมีเต็นท์เล็ก ๆ อยู่ด้วย ฉันว่ารีบไปสำรวจกันดีกว่านะ ” ทันทีที่เธอพูด เธอกึ่งเดินกึ่งวิ่งไปที่จุดหมายปลายทางแห่งนั้น

 

“ รอด้วยสิ!! ” บีบีและคิวคิวประสานเสียงสดใสพลันลุกขึ้นวิ่งตามเกมส์ไปติด ๆ

 

เวลาเพียงไม่นานนัก พวกเขาแหวกพุ่มไม้สีเขียวชอุ่มมาจนพบกับเต็นท์อย่างที่เกมส์บอกเอาไว้ไม่มีผิด เต็นท์สีน้ำเงินเข้มถูกประดิษฐ์ด้วยเนื้อผ้าที่แน่นหนากันลมกันแดดฝนได้เป็นอย่างดี ด้านหน้าของผ้าใบผืนนี้ถูกเปิดขึ้นราวกับเป็นการตอบรับผู้มาเยือน

 

เหมือนกับรู้ว่าพวกเขาจะมายังไงยังงั้นน่ะ!!?

 

“ สวัสดีค่ะ ... ” เสียงสดใสจากผ้าใบตะโกนออกมาเมื่อรู้ว่ามีคนอยู่ด้านหน้า

 

หญิงสาวในชุดกระฉับกระเฉงเดินออกมา รองเท้าผ้าใบกะทัดรัดถูกสวมใส่พร้อมกับเสื้อยืดสีขาว กางเกงขาสั้นสีดำ เด็กสาวยิ้มหวานออกมาเพื่อต้อนรับบรรดาผู้หลงป่าทั้งหลาย แน่นอนว่าพวกเขาทั้งหมดรู้จักเธอเป็นอย่างดี เพราะเธอเป็นคนหนึ่งที่รอดชีวิตจากเรียลลิตี้นรกแห่งนี้เหมือนกัน

 

“ พี่สา!! ” ฌอร์นพูดอย่างไม่เชื่อสายตาตัวเอง

 

“ไม่น่าเชื่อนะว่าเด็กอัจฉริยะเจ้าสมบัติสำนวนอย่างคุณจะคลั่งไคล้พวกพี่พี่เค้าด้วย ตลกดีเนอะ ” ดัฟไม่วายแซวเด็กหนุ่มที่เพิ่งจัดการกับดาร์จีลิ่งไปหมาด ๆ เธอถึงกับหัวเราะในลำคอพรางมองหน้าของเขาราวกับว่า ขอบคุณนะที่จัดการแทน

 

“พี่สามาทำอะไรที่นี่คะ?” เมื่อกลัวจะมีปัญหาอย่างที่ผ่านมา พิมเลยรีบพูดแทรกขึ้นมาในทันที 

 

“ที่นี่คือจุดทำภารกิจย่อยในฐานที่หนึ่ง ด้านหลังผ้าใบนี้จะมีบันใดหินที่เต็มไปด้วยตระไคร่น้ำ ระวังจะลื่นกันนะคะ แต่พวกคุณต้องเล่นเกมในภารกิจแรกของพวกเราก่อน เพื่อรับของที่จะไปต่อนะคะ ด้านหลังนี้เลย เชิญเข้ามาก่อนค่ะ ... ” สายิ้มเล็ก ๆ พลันผายมือให้พวกเขาทั้ง 13 คนเข้าไปด้านใน

 

ผ้าใบนั้นมีพื้นที่มากพอที่จะจุคนหลายคนไว้ด้านใน โต๊ะพยาบาลและกล่องหลายใบวางซ้อนกันอย่างเป็นระเบียบ ด้านหลังผ้าใบนั้นมีเตียงผู้ป่วยที่มีอะไรบางอย่างถูกคลุมด้วยผ้าสีขาวที่เปรอะคราบฝุ่นเล็กน้อย

 

“มีคนอู้งานอยู่ตรงนี้ด้วยเหรอคะเนี่ย?? ” บีบีพูดก่อนที่จะเดินไปปลดผ้าคลุมออก หญิงสาวตกใจกับภาพที่อยู่ตรงหน้า เธอสะบัดมือให้หลุดออกจากผ้าผืนนั้นพลันเกาะแขนของพิมเอาไว้แน่น  พิมเองก็จ้องมองสิ่งที่อยู่บนเตียงอย่างไม่วางตา

 

“ตายตายตาย!!!” เก๋เก๋ร้องเสียงหลงก่อนที่จะไปอยู่ด้านหลังใบชา ถึงแม้ว่าใบชาจะตัวเล็กกว่าเขาก็ตามที คนอื่น ๆ รีบเดินมาดู ‘บางสิ่ง’ ที่นอนอยู่บนเตียงนั้น

 

ร่างของชายหนุ่มนิรนามที่นอนแน่นิ่งอยู่บนเตียงผู้ป่วยในสภาพที่ไม่มีลมหายใจหลงเหลืออยู่ เส้นเลือดสีม่วงจนเกือบจะเน่าของชายหนุ่มคนนั้นเริ่มปริออกมาตามรอยแยกของแผลที่ต้นแขนซ้าย ป้าของเขาอ้าค้างอย่างทนทรมาน  ดวงตาทั้งสองยังคงเปิดกว้างอย่างน่าสยดสยอง

 

“ พี่จะให้พวกเรา ... ทำอะไรกับเขา? ” รันเวย์มองหน้าของสาที่ยืนยิ้มอยู่

 

“ ฐานที่หนึ่งของพวกคุณคือ กุญแจดอกแรกจะฝังอยู่ในระบบทางเดินหายใจของชายคนนี้ เพียงแค่คุณเอามันออกมาจากระบบทางเดินหายใจของเขาให้ได้แล้วไปหาคีย์การ์ดที่อยู่ตามบันใด แต่ .. ขอแนะนำก่อนนะคะว่าระบบประตูที่ใช้กับคีย์การ์ดนี้จะมีผลตอนพระอาทิตย์ขึ้นเท่านั้น ถ้าหลังพระอาทิตย์ตกดินไปแล้ว คุณต้องเริ่มหากันใหม่ยาวเลยนะคะ ^^ ” สาแจงรายละเอียดและกติกาของเกมทั้งหมดในฐานแรก

 

“แล้วเราจะเอากุญแจออกมาจากปอดของผู้ชายคนนี้ได้ไงอ่ะ” อาร์มถามสาที่ยืนอยู่ข้าง ๆ อย่างไม่เข้าใจใจกติกาที่แน่นอนของเกมแรกที่พวกเขาต้องเจอ

 

แต่ยังไม่ทันที่สาจะเปิดปากพูด ชายหนุ่มอัจฉริยะของเกมก็พูดขัดขึ้นมาเสียก่อน “พี่สาพอจะมีมีดผ่าตัดแพทย์ไหมครับ? ”

 

สาไม่ได้ตอบคำถามของพวกเขาทั้งสองคน หากแต่ว่าเธอรีบวิ่งไปโต๊ะพยาบาลก่อนที่จะหยิบมีดผ่าตัดออกมาจากกระเป๋าพยาบาลที่วางอยู่บนโต๊ะ พลันเดินมาส่งให้กับเขา

 

“นายผ่าเป็นเหรอ?”  นกยูงมองหน้าของฌอร์นสลับไปมากับมีดผ่าตัดที่อยู่ในมือ

 

“อย่าลืมสิ ... ว่าผมเรียนแพทย์นะ ” เขาตอบสั้น ๆ ก่อนที่จะเดินไปยังร่างของชายหนุ่มคนนั้น หญิงสาวต่างถอยห่างติดผ้าใบเพราะกลัวมีดในมือของฌอร์น และคงคิดว่าพวกเธออาจะเป็นตัวเกะกะก็เป็นได้

 

นักศึกษาแพทย์จ้องมองไปยังหน้าอกของศพอย่างเฉยชา เขาคงชินชากับศพที่อยู่ตรงหน้า เพราะเขาเห็นมันมานักต่อนักตามโรงพยาบาลที่เขาต้องทำการผ่าตัด แค่ศพศพเดียวไม่ทำให้เขาแทบจะอาเจียนออกมาเมื่อคนอื่น ๆ

 

ฉันเป็นแพทย์ เรื่องแค่นี้ทำไมฉันจะทำไม่ได้!

 

เขารำพันในใจก่อนที่จะบรรจงใช้มีดผ่าตัดที่อยู่ในมือกรีดลงบนหน้าอกทางด้านขวาของชายนิรนามคนนั้น เลือดสีดำขุ่นเริ่มไหลออกมาจากบาดแผลของชายหนุ่มจนเริ่มเจิ่งนองบนเตียงสีขาวสะอาดที่บัดนี้กำลังจะเปรอะเลือดของชายคนนั้น

 

“คิดถูกแล้วนะที่เก๋เก๋ไม่เลือกเรียนแพทย์ ..... ”

 

“แฟชั่นลิสอย่างพวกเราไม่เหมาะหรอกที่จะเป็นแพทย์ เอาเวลาไปชอปปิ้งตามสไตล์ของสาวเปรี้ยวเข็ดฟันจะดีกว่าเนอะ ว่ามะ ” ดาร์จีลิ่งไม่วายหันมากระแซะเก๋เก๋ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ

 

รอบ ๆ ตัวของฌอร์นไม่มีใครอยู่ใกล้เขาเลย เขายังคงทำหน้าที่ของว่าที่แพทย์อย่างมั่นใจและไม่กลัวว่ามันจะผิดพลาดแต่อย่างใด ถุงมือที่วางอยู่ข้าง ๆ เริ่มถูกสวมเข้ากับมือของนายแพทย์อย่างชำนาญ มือขวาเริ่มล้วงเข้าไปในช่องปอดอย่างช้า ๆ เลือดเน่าเริ่มไหลปริ่มออกมาสร้างความสยดสยองที่ทวีคูณขึ้นอีก เพียงเวลาที่ไม่นานนัก เขาสามารถหยิบเอากุญแจที่ห่อไว้ในพลาสติกสีขาวนั้นออกมาได้สำเร็จ กลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งไปทั่วกลับทำให้สองพี่น้อง บีบีและคิวคิวถึงกับปิดปากแน่น แต่นกยูงถึงกับอาเจียนออกมาเพราะคาวที่เตะจมูกของหล่อน

 

“ ช่วยเอามันออกทีได้ไหม ... ถึงแม้ว่าฉันจะเป็นหมอ แต่กับเลือดฉันก็ไม่ชอบเหมือนกันนะโว้ย!! ” เขาพูดก่อนที่จะโยนถุงกุญแจเปื้อนเลือดให้กับอาร์ม เขารีบนำมันไปล้างกับขวดน้ำบนโต๊ะ

 

สาเดินเข้ามาในกลุ่มผู้เข้าแข่งขันก่อนที่จะเข็นเตียงศพออกไปด้านนอก เสียงนกป่าและลิงกลับร้องโหยหวนขึ้นมาในป่า ความน่ากลัวของป่ามีอะไรอีกมากที่พวกเขายังไม่ได้เห็นมัน ชายหนุ่มเดินกลับมาพร้อมกุญแจที่สะอาด ไม่มีกลิ่นคาวเหมือนแต่ก่อน

 

“ ดีนะคะที่มีนักศึกษาแพทย์อยู่ในเกมนี้ด้วย ” สาชื่นชมฌอร์น เขายิ้มอย่างภูมิใจ แต่คนอื่น ๆ ยังคงความหมั่นไส้ไว้ในใจเช่นเดิม

 

“ ทีนี้ได้กุญแจกันมาแล้ว ด้านหลังเต็นท์นี้จะต้องเจอกับบางอย่างที่คุณต้องใช้กุญแจเพื่อหาคีย์การ์ดในการเปิดประตูหินด้านหลัง เวลาตอนนี้เหลืออีกหกชั่วโมง ถ้าคุณไม่รีบเร่งให้ทันการ คืนนี้พวกคุณอาจจะพลาดและต้องนอนในป่าก็ได้นะคะ ”

 

“ ไม่ค่ะ ขอขีดเส้นใต้คำว่า ไม่ ... ” เก๋เก๋เน้นหนัก

 

“ งั้นเรารีบออกไปหาคีย์การ์ดอะไรนั่นดีกว่านะ คืนนี้ฉันไม่อยากจะถูกยุงหามไปกินตอนกลางคืน ..... ” นกยูงพูดก่อนที่จะรวบผมให้เข้าทรง

 

“ ฉันแถมเสือให้อีกตัว ” อาร์มยักคิ้วหนึ่งข้าง

 

“บอกแล้วว่า .... ” ยังไม่ทันที่ใบชาจะปราม ดาร์จีลิ่งก็พูดแทรกขึ้นมาก่อน “เข้าป่าอย่าพูดถึงเสือ พายเรืออย่าพูดถึงจระเข้ คำนี้ ดาร์จี้จำแม่นค่ะ .... ” ดาร์จีลิ่งมองหน้าของฌอร์นเมื่อครู่

 

“จบโนะ!! ” เก๋เก๋เดินมาสยบการสนทนาที่ดูท่าว่าจะยืดเยื้อไปอีกนาน

 

“ ถ้างั้นเกมส์ว่าเรารีบออกไปจากที่นี่แล้วหาคีย์การ์ดให้เจอดีกว่านะคะ” เกมส์บอกเพื่อน ๆ ในกลุ่มก่อนที่จะเปิดซิบด้านหลังและเดินไปตามแนวป่าอีกนิด

 

พวกเขาทั้ง 13 คนเดินทางมาถึงบันใดหินที่เต็มไปด้วยสนิมเขรอะอย่างที่สาได้บอกเอาไว้ตั้งแต่ต้นเกมส์ หากแต่ว่ายังมีอีกสิ่งที่สาไม่ได้บอก อีกอย่างที่พวกเขาทั้ง 13 ไม่รู้และไม่ได้คาดคิดว่าจะมี

 

ศพของคนงานมากมายทั้งชายหญิงที่นอนกันเกลื่อนบันใดและประปรายอยู่ตามโพรงหญ้า บางศพได้ส่งกลิ่นเหม็นออกมาจนแมลงวันถึงกับบินวนอยู่รอบ ๆ พวกเขาถึงกับจ้องมองภาพตรงหน้าอย่างไม่เชื่อสายตาของตัวเอง นี่คือภารกิจแรกของเกมส์ที่พวกเขาต้องเล่น .... เดินทางไปยังหมู่บ้านน้ำค้างอย่างปลอดภัย!!!

 

 

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Reality 5 .: อาถรรพ์หมู่บ้านน้ำค้าง :. [จบเกม!] ตอนที่ 40 : Day 2 .:: นักศึกษาแพทย์ ::. , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 489 , โพส : 9 , Rating : 0% / 1 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 9 : ความคิดเห็นที่ 418
หา!ศพด้วยหรอ
PS.  http://writer.dek-d.com/sermman/writer/view.php?id=871849 ทัศนศึกษาสั่งตายสนุกมาเลยเรื่องนี้อย่าลืมมาอ่าคอมเม้นและสมัครด้วยนะคะสนุกสวดยอด
Name : Pinny Kaa! < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Pinny Kaa! [ IP : 110.168.16.99 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 ตุลาคม 2555 / 12:23
# 8 : ความคิดเห็นที่ 405
ศพ!!!!0o
Name : กบน้อย < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ กบน้อย [ IP : 115.87.94.145 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 สิงหาคม 2555 / 12:58
# 7 : ความคิดเห็นที่ 139

อึ๋ย~สยองนะเนี่ย


PS.  ข้าน้อยกวนตี นน ไร้สาระ บ้าๆบอๆ...แต่จริงใจน้า!!!มัวะ
Name : พระอาทิตย์โหมดกวนตีน@ Board Boy < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ พระอาทิตย์โหมดกวนตีน@ Board Boy [ IP : 118.173.201.72 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 ตุลาคม 2553 / 08:20
# 6 : ความคิดเห็นที่ 127
นกยูง - ไหนว่าเก็บศพไปแล้วยังไงล่ะยะ แล้วไหง... (ทำหน้าสะอิดสะเอียน)

              โอ๊ย...จะเป็นลม (หยิบยาดมขึ้นมาดม) ฉันเกลียดความสกปรกที่สุด.
              ..แล้วนี่มันก็สุดๆ ของความสกปรก

              จะอ้วกอีกแล้วค่ะ... (หันไปมองหน้าเก๋เก๋) อ็อกกกก (อาเจียนอีกรอบ)

             ถึง ดาร์จี้ สาวสุดเปรี้ยว... ฉันว่าเรามาตั้งกลุ่มสาวแฟชั่นลิสกันดีกว่านะ 
             ฉันว่าแฝดสาวก็โออยู่เหมือนกัน

             เธอว่าดีไหม ดาร์จี้?... อ้อ ฉันขอขีดเส้นใต้คำว่า กลุ่ม สาว เอาไว้นะ 
             ย้ำว่า สาววว ...ผู้ชายไม่เกี่ยว

แค่ตอนแรกยังจะอ้วกขนาดนี้ ตอนต่อๆ ไปจะขนาดไหน

(แต่ขอเดา... ต้องมีการตายเพราะสัตว์ เห็นบรรยายนกป่ากับลิงมาสองรอบ 55+)

PS.  พอดีว่า... เราติดโครงการประกวดเรื่องสั้นของแจ่มใส ใครมีไอดีอยู่เย็นตาโฟก็ช่วยไปคอมเม้นท์กันหน่อยนะ ^-^ [วีคสุดท้ายแล้ว] http://www.yenta4.com/jamsai/list.php?id=08
Name : วัชพืชคุง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ วัชพืชคุง [ IP : 58.8.226.14 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 ตุลาคม 2553 / 20:46
# 5 : ความคิดเห็นที่ 125
ศพ!! ศพ!! ศพ!!
ทำไมไม่มีกลิ่นไอของวิญญาณเลยนะ
ที่นี่ชักแปลกๆแล้วสิ?
Name : TANARARA < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ TANARARA [ IP : 182.53.141.36 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 ตุลาคม 2553 / 17:17
# 4 : ความคิดเห็นที่ 124

กรี๊ดดดดด ! ฌอร์นกับดาร์จี้ =^=; ราวกับจะกลายเป็นคู่กัดกันไปซะแล้ว*
ชอบคำว่าขีดเส้นใต้ของเก๋เก๋อย่างไม่มีเหตุผล 55
ส่วนดัฟ & อาร์ม. นาย 2 คนน่ารักใช้ได้เลยเอาสิ ;))
บีบี คิวคิว >[]< เป็นอิมเมจฝาแฝดที่ดูผูกพันกันมากๆ นี่เค้าก็ประทับใจนะ !
ชอบๆ นกยูงมาเป็นเพื่อนกันกับดาร์จี้เอามั๊ย?
 พวกเธอสองคนคงจะร้ายเข้าคู่กันดีเชียว ! ฮ่าๆๆๆ
พิม TT เค้ายังหลอนกับเธอเหมือนเดิมเลยนะ*
เกมส์ รันเวย์ ! พูดเยอะๆนะตัว >///<
ตาล . แล้วเราก็กลับมาเจอกันอีกแล้ว กรี๊ดๆๆ
ใบชา ;P รู้สึกเหมือนเธอเป็นคนห้ามทัพที่จะทะเลาะกันตลอดเลย
งานหนักเลยนะเนี่ย 55


PS.  ♥ Try some apple? >[]<
Name : *,,The . Yu }} < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ *,,The . Yu }} [ IP : 110.168.152.108 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 ตุลาคม 2553 / 16:35
# 3 : ความคิดเห็นที่ 123

ศพ !
อะไรกันเนี่ยยย !?
Name : Fnk' Qysze,, < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Fnk' Qysze,, [ IP : 110.49.193.195 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 ตุลาคม 2553 / 14:31
# 2 : ความคิดเห็นที่ 121
เอ่อ .. ศพ (_ _')
PS.  {♥ bigbang.} ชเวสุดหล่อ . choi seunghyun !
Name : ‛ temptemp。 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ‛ temptemp。 [ IP : 124.120.108.51 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 ตุลาคม 2553 / 10:40
# 1 : ความคิดเห็นที่ 120
สยองดีจังเลย =~=
Name : lovely001 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lovely001 [ IP : 58.9.22.28 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 ตุลาคม 2553 / 10:08
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android