คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Reality 5 .: อาถรรพ์หมู่บ้านน้ำค้าง :. [จบเกม!]

ตอนที่ 102 : Day 4 .:: เรื่องของแป้ง ::.


     อัพเดท 25 พ.ย. 53
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ระทึกขวัญ / ผี
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : นมร้อน ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นมร้อน
My.iD: https://my.dek-d.com/Tai5chck
< Review/Vote > Rating : 100% [ 6 mem(s) ]
This month views : 4 Overall : 12,955
452 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 72 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Reality 5 .: อาถรรพ์หมู่บ้านน้ำค้าง :. [จบเกม!] ตอนที่ 102 : Day 4 .:: เรื่องของแป้ง ::. , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 267 , โพส : 2 , Rating : 100% / 1 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


THe REALITy 5


[WEEK 7 :: DAYS 4]


 

เอ็มมองหน้าของทั้งสามอีกครั้งก่อนที่จะหัวเราะชอบใจในความฉลาดของตัวเอง

 

“นังเด็กสาวคนนั้น!!” แจ็คอาสาตอบคำถามที่แบงค์เพิ่งจะเข้าใจ

 

“แล้วเราจะทำยังไง!” แป้งถามชายหนุ่มเจ้าของความคิด

 

“ให้ไอ้หมอนั่นมันเจ็บปวดทรมาณ เวลาที่ของรักของมันกำลังจะถูกเชือดต่อหน้าต่อตา ... ฮ่าๆๆๆๆ อยากเห้นหน้าที่ใหล้ตายของไอ้หมอนั่นซะแล้วสิ! ” เอ็มหัวเราะก่อนที่จะเรียกเพื่อนมาประชุมพลเพื่อคิดแผนการที่พวกเขาจะต้องจัดการในอีกไม่นานนี้

 

และเป้าหมายของความชั่วนั้นกลับไปตกอยู่ที่หญิงสาวที่ไม่รู้ตัว .... นกยูงคือเหยื่อ และฌอร์นคือเป้าหมายที่มันต้องกำจัด!

 

หลังจากที่เหตุการณ์ปะทะกันระหว่างฌอร์นและเอ็มซึ่งเป็นหัวโจกของกลุ่มคนขี้คุกเกิดขึ้น ทำให้การรับประทานอาหารต้อนรับเหล่าบรรดานักโทษต้องเซ็งไปตาม ๆ กัน ตอนนี้พวกที่เข้ามาเล่นเกมที่เหลือทั้ง 4 คนต่างกระจัดกระจายไปอยู่คนละทิศทาง แน่นอนว่าคงไม่มีใครอยากร่วมโต๊ะอาหารกับทั้งสี่คนนี้แน่ ๆ

 

หลังจากที่พวกเขาแยกตัวกัน ฌอร์นและนกยูงก็ตรงมายังลำธารใสหลังหมู่บ้าน พวกเขาทั้งสองเลือกที่จะมานั่งและชมวิวธรรมชาติของหมู่บ้านตรงนี้ทุกครั้งเวลาที่พวกเขามีปัญหา วันนี้เองก็เช่นกัน

 

“นายไม่น่าไปทำรุนแรงกับคนพวกนั้นเลยนะฌอร์น ...” นกยูงหันมามองหน้าของแฟนหนุ่มช้า ๆ ขาทั้งสองยังคงกวัดแกว่งอยู่ในน้ำใส ๆ

 

“พวกนั้นมาดูถูกคุณ ผมยอมไม่ได้หรอก .. ยังไงซะ ผมก็ต้องทำหน้าแฟนของผมให้ดีที่สุด ” ฌอร์นเองก็หันกลับมาหาเธอเช่นกัน

 

ตาทั้งสองดวงส่งประกายแสดงถึงความห่วงใยกันและกัน มือขวาของฌอร์นกุมที่มือทั้งสองของนกยูงแน่น แสดงให้เห็นว่าผู้ชายคนนี้แล่ะ จะปกป้องดุแลหญิงสาวตรงหน้านี้เอง

 

“ยังไงวันนี้ก็ขอบใจนายมากนะ ... ถ้าไม่ได้นายช่วย ป่านนี้หน้าของฉันคงโดนหมอนั้นตบสลบไปแล้ว .. ขอบใจนะ” นกยูงพูดก่อนที่จะหลบสายตา เป็นครั้งแรกที่เธอกล้าที่จะพูดกับเขาตรง ๆ โดยที่ไม่อ้อมค้อม เขาแอบยิ้มเล็ก ๆ ก่อนที่จะค่อย ๆ ปล่อยมือของนกยูง

 

“ผมจำได้ว่าในป่าสน .. มีดอกไม้สีม่วงที่เพิ่งออกดอกมาในหน้าหนาว ผมว่ามันน่าจะเหมาะกับคุณนะ ... เดี๋ยวผมลองแวะไปหาดูซะหน่อย!” ฌอร์นพูดก่อนที่จะลุกขึ้นยืน แต่มือของหญิงสาวกลับรั้งเอาไว้

 

“ป่าสนหน้าหนาวอันตรายนะ .... นายจะเข้าไปทำไม?” นกยูงเลิกคิ้ว แสดงความเป็นห่วง

 

“ไม่ต้องห่วงผมหรอกครับ ในป่านั่นไม่มีอะไรที่ผมจะไม่สามารถจัดการได้ .. รอสักครู่นะ เดี๋ยวผมขอตัวไปดูดอกไม้สีม่วงนั่นก่อน” เขายิ้มหวานให้หญิงสาวเพื่อให้เธอคลายกังวลลงบ้าง เขาค่อย ๆ ปล่อยมือออกก่อนที่จะเดินลุยน้ำเพื่อเป็นเส้นทางตัดไปยังป่าสนเร็วที่สุด

 

แต่ใครจะรู้ว่าระหว่างการสนทนาของคู่รักคู่นี้ กลับมีสายตาหนึ่งที่คอยดูเธออยู่ ตอนนี้แหล่ะเป็นโอกาสเหมาะที่มันจะเข้ามาจู่โจมหญิงสาว

 

เพราะว่าตอนนี้เธออยู่คนเดียว!

 

ร่างนั้นค่อย ๆ เดินแหวกพุ่มไม้ออกมาจากหลังโรงครัว มันค่อย ๆ ย่างสามขุมเข้ามาใกล้เด็กสาวเรื่อย ๆ มันมาอย่างเงียบ ๆ เพื่อไม่ให้เหยื่อรู้ตัวหรือไหวตัวทัน

 

เด็กสาวเอาแต่นั่งจ้องมองขาของหล่อนที่จุ่มลงไปในน้ำโดยที่ไม่รู้เลยว่ากำลังจะมีภัยมาถึงตัวของเธอในอีกไม่กี่นาทีนี้แล้ว ร่างนั้นยังคงกวัดแกว่งสายน้ำเล่นอย่างสบายใจ

 

และในตอนนั้นเองที่มีมือมือหนึ่งจับเข้าที่หัวไหล่ของหญิงสาว มือเย็น ๆ ที่ทำเอาเธอเกือบสะดุ้งโหยง!

 

จังหวะนั้นแหล่ะที่เธอหันมาอย่างตกใจสุดขีด

 

และภาพที่เธอพบก็คือ ....

 

“แป้งเองเหรอ?” นกยูงพยายามสูดลมหายใจเข้าไปลึก ๆ อย่างโล่งอก เธอลุ้นอยู่ว่าใครกันที่มาจับหัวไหล่เธอ ทีแรกที่เธอคิดถึงไม่ใช่คนหรอก หากแต่เป็น

 

พวกตาลที่คอยดูเธออยู่ห่าง ๆ !

 

“มีธุระอะไรเหรอ?” นกยูงถามกลับไปอย่างมีมารยาท

 

“ก็ไม่มีอะไรหรอก ....” เด็กสาวผู้มาใหม่พูดก่อนที่จะเริ่มพูดต่อ “ขอนั่งตรงนี้ด้วยคนได้ไหม?”

 

“เชิญจ่ะ ...” นกยูงเชื้อเชิญเด็กสาวตรงหน้าก่อนที่จะเขยิบพื้นที่ให้แป้งได้นั่งลง

 

“เธอเป็นบัดดี้ของฉัน ยังไงฉันต้องขอโทษ .... แทนไอ้พวกนั้นด้วยนะ นิสัยผู้ชายขี้คุกก็ห่ามแบบนี้ทุกคนแหล่ะ อย่าไปถือสาเลย ...” แป้งหันมามองหน้าของหญิงสาว นัยน์ตาบ่งบอกถึงความสำนึกผิดจริง ๆ

 

“พวกนั้นมันฝากเธอมาขอโทษฉันงั้นเหรอ?” นกยูงถามกลับไปอีกเป็นคำถามที่สอง

 

“อื้ม ....” เธอตอบสั้น ๆ ก่อนที่เปลี่ยนทิศทางการมองไปยังผืนน้ำลำธารที่ใสสะอาดนั้น

 

“ยังไงก็ขอบใจเธอมากนะ ที่ยังมีสามัญสำนึกพอที่จะมาขอโทษฉัน .... ฉันไม่เชื่อหรอกว่าคนพวกนั้นจะห่าม ผู้ชายสามคนที่เข้ามาในเกม มีแต่นายคนนั้นแหล่ะที่ทำตัววางอำนาจใหญ่โตจนฉันเห็นแล้วก็อดหมั่นไส้ไม่ได้” นกยูงพูดก่อนที่จะกอดอกของหล่อน

 

“ในคุกน่ะ ... ต้องมีหนึ่งคนที่ทำตัวเป็นหัวโจกในหมู่ของคนคุกด้วยกัน เพื่อให้อีกหลาย ๆ คนที่เหลือเกรงขามและไม่กล้าตอแยด้วย ไม่ใช่แค่ว่านักโทษชายหรอกนะ ... นักโทษหญิงเองก็เหมือนกัน คนที่เข้ามาใหม่ ไม่มีใครรอดหัวโจกของคุกไปได้หรอก ... รวมถึงฉันเอง” เสียงของแป้งดูต่ำลงอย่างเห็นได้ชัด ถ้าสังเกตดีดีจะเห้นว่ามีหยดน้ำไหลออกมาจากดวงตากลมโตทั้งสองข้างของเธอ

 

“เธอหมายความว่าไง?”

 

“พวกเธอเข้ามาใหม่อย่างฉัน จะโดนกดขี่ข่มเหงสารพัด บางครั้งก็ให้ฉันไปนั่งเล็มหญ้าให้พวกมันดู มันหัวเราะชอบใจมากที่เห็นฉันอดทนยอมมัน บ้างก็ให้ล้างก้นให้มันตอนมันไปเข้าห้องน้ำ ฉันต้องทน ฉันต้องอดทนให้ได้ เพราะไม่อย่างนั้นฉันจะไม่สามารถใช้ชีวิตอยู่ในนรกบนดินนี้ได้เลย ...” เธอเอามือกุมหน้าของตัวเองเพื่อไม่ให้นกยูงเห็นน้ำตาของลูกผู้หญิงด้วยกัน

 

“ฉ .. ฉันเข้าใจนะ .... ว่าโลกในนั้นมันโหดร้ายแค่ไหนกัน แต่ถ้าเธอทำความดี เธอคงไม่ต้องเข้าไปนอนกินข้าวแดงในนั้นหรอกใช่ไหม ถือซะว่าเราเข้าไปชดใช้กรรมแล้วกันนะ ....”

 

“ชดใช้กรรมที่แป้งไม่ได้เป็นคนทำเหรอ ... มันไม่ยุติธรรมเลยใช่ไหม?” แป้งหันหน้ามามองหญิงสาว นกยูงรู้สึกฉงนใจกับร่างที่อยู่ตรงหน้า ทั้งทั้งที่เธอไม่ได้ทำผิดแล้วทำไมเธอถึงได้เข้ามานอนในคุก

 

“อยากจะรู้เรื่องของแป้งใช่ไหม .... แป้งจะเล่าให้ฟัง ”เธอสูดลมหายใจเข้าไปลึก ๆ ก่อนที่จะมองหน้าของนกยูงอีกครั้ง

 

“ในวันที่ฝนตกหนักเมื่อเดือนกว่า ๆ ที่ผ่านมา ... วันนั้นแป้งต้องไปทำงานพิเศษคือการขายของตามถนนคนเดินในตอนดึก ๆ เพื่อขายของให้พวกฝรั่งที่ชอบเดินเที่ยวในตอนกลางคืน แป้งขออาสาติดรถเพื่อนของแป้งไป มันชื่อว่าเจี๊ยบ ... แป้งก็ขึ้นรถมอเตอร์ไซค์ไปกับมันเพราะเห็นว่ามันเป็นทางผ่าน ...” เธอวรรคคำไปนิด

 

“แล้วเกิดอะไรขึ้น?” นกยูงรีบถามด้วยความสนใจ

 

“ก่อนจะขึ้นรถ มันฝากกระเป๋าสะพายไว้ที่แป้ง มันบอกว่าให้แป้งน่ะถือมันไว้ให้หน่อย มันต้องขับรถเดี๋ยวจะไม่สะดวก แป้งเห็นว่ามันเป็นเพื่อนหรอกนะเลยจำต้องถือให้อย่างไม่มีทางเลือก ...” เธอพูดกับนกยูงในขณะที่ภาพในหัวของเธอเริ่มปรากฏขึ้นอย่างช้า ๆ

 

วันนั้นเป็นวันฝนตกหนักมาก .... เด็กสาวทั้งสองคนสวมเสื้อกันฝนตัวหนาไป คนขับพยายามขับฝ่าสายฝนที่โหมหระหน่ำลงอย่างไม่ขาดสายเพื่อให้ไปถึงที่หมายโดยเร็ว ส่วนอีกคนนั้นก็นั่งซ้อนหลังไปอย่างเงียบ ๆ ในใจนึกอยากจะให้ไปถึงร้านขายของเพราะตอนนี้ฝนดูท่าจะตกลงมาไม่หยุดเลย ในมือของเธอยังคงถือกระเป๋าสะพายของคนขับเอาไว้แน่นไม่ให้มันร่วงลงไปที่พื้น

 

“แก .. อีกนานไหมวะเจี๊ยบกว่าจะถึงรถไฟฟ้า ฉันหนาวไปหมดแล้วนะ!” คนซ้อนหลังตะโกนฝ่าสายฝนที่กำลังโหมลงมาอย่างเอาเป็นเอาตาย

 

“จะบ่นทำไมวะแป้ง อีกแปปเดียวก็ถึงแล้ว! ” เจี๊ยบซึ่งเป็นคนขับตะโกนข้ามหลังมาในขณะที่สายตาก็มองไปยังทางด้านหน้า

 

และแล้วสายตาของเจี๊ยบก็มองเห็นอะไรบางอย่างไหว ๆ อยู่กลางฝนนั้น สีแดงของอะไรบางอย่างที่หมุนไปมา เธอมองปราดเดียวก็รู้ได้ทันทีว่ามันคืออะไร

 

“ซวยแล้วเจี๊ยบอุทานเสียงหลง จะเลี้ยงรถกลับก็ได้ คำพูดของเจี๊ยบทำให้เด็กสาวที่ซ้อนมากับเธอถึงกับมองหน้าของเพื่อนเล็กน้อย

 

“ซวยเรื่องไรของแกวะ แค่ด่านตรวจเอง .. รีบ ๆ ตรวจเหอะ จะได้รีบ ๆ ไป ...” แป้งพยายามให้เพื่อนผ่านด่านตรวจให้เร็ว เพราะว่าเธอเริ่มจะไปทำงานสายแล้ว

 

“สวัสดีครับ ไม่ทราบว่าจะไปไหนกัน” ตำรวจนายหนึ่งถามอย่างเป็นห่วงเมื่อเห็นว่ามีเพียงสาวสวยสองคนที่ต้องมาตากฝน

 

“ฉันรีบไปทำงานค่ะ เลยให้เพื่อนมาส่ง” แป้งรีบตัดบท ในขณะที่เจี๊ยบเองก็เนื้อตัวเต็มไปด้วยคราบเหงื่อและฝนปนกัน

 

“เดี๋ยวนี้ยาบ้ามันเยอะมาก ...ยังไงผมขอตัวกระเป๋าของพวกคุณหน่อยนะครับ” ตำรวจต้องทำตามหน้าที่ ถึงแม้ว่ามันจะสายมากก็ตามสำหรับแป้ง แต่เอาเถอะ รีบ ๆ ทำให้เสร็จ จะได้รีบ ๆ ไปซะที

 

ทันทีที่นายตำรวจหนุ่มเปิดซิบกระเป๋า สิ่งที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นทั้งตัวเขาเองและแป้งที่มองผ่านสิ่งของที่อยู่ในกระเป๋า .... ยาเสพติดเม็ดสีส้มที่วางอยู่ในห่อหลายห่ออย่างเป็นระเบียบ เธอรู้สึกใจหายและรู้สึกโกรธเพื่อนในใจที่ให้เธอต้องมาถือของขยะพวกนี้

 

“ยังไงเชิญคุณลงจากรถและไปให้ปากคำที่โรงพัก ...” เสียงของเขาดังขึ้น แต่ยังไม่ทันที่แป้งจะโวยวายหรือแก้ตัวอะไร เจี๊ยบก็พูดขึ้นมาซะก่อน “ของของแก .. แกไปเคลียร์กับตำรวจเองแล้วกัน!” เจี๊ยบหลบสายตาของแป้งก่อนที่จะขับรถออกไป ปล่อยให้แป้งกลายเป็นแพะรับบาปไปในทันที

 

“ทำไมเธอไม่บอกตำรวจว่าของพวกนั้นไม่ใช่ของของเธอ!” นกยูงมองหน้าของแป้งอย่างสงสารจับใจ

 

“ตำรวจบอกกับฉันว่า ของที่มันอยู่กับฉัน ยังไงมันก็ต้องเป็นของของฉัน ... ฉันเลยกลายมาเป็นคนคุกแทนเพื่อนสารเลวนั่น และอีกไม่นาน ฉันก็จะต้องโดนประหารชีวิตแทนมันอีก ... ฉันไม่ยอมตายฟรีหรอก!” เด็กสาวพูดอย่างกล้ำกลืนก่อนที่จะลุกขึ้นวิ่งเข้าไปในป่าสน พรางปาดน้ำตาที่ผุดออกมาจากดวงตาของเธอ

 

“แป้ง!!” นกยูงตะโกนก่อนที่จะวิ่งตามไปด้วยความเป็นห่วง เธอพยายามวิ่งไปตามแป้งเรื่อย ๆ จนกระทั่งมารู้สึกตัวอีกที .. เธอเข้ามาอยู่ในป่าที่ลึกเกินไปซะแล้ว ....

 

“แป้ง!!” เธอตะโกนเรียกแป้งอีกครั้ง แต่คราวนี้เสียงที่ตอบกลับมาไม่ใช่แป้ง

 

“แป้งไม่อยู่หรอก อยู่แต่พวกเราเอง!” เสียงของคนที่เธอเกลียดขี้หน้าดังขึ้นด้านหลัง เธอรีบหันไปตามเสียงนั้นก่อนที่จะเจอกับร่างชายสามคนที่ยืนอยู่ข้างหลังเธอ .... พร้อมกับรอยยิ้มที่ดูน่าขนลุก .... พวกมันทั้งสามจ้องมองเรือนร่างของเด็กสาวอย่างกลัดมัน ...

 

พวกนั้นคิดจะทำอะไรกับเธอ!!

 

 

 

 







Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Reality 5 .: อาถรรพ์หมู่บ้านน้ำค้าง :. [จบเกม!] ตอนที่ 102 : Day 4 .:: เรื่องของแป้ง ::. , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 267 , โพส : 2 , Rating : 100% / 1 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 2 : ความคิดเห็นที่ 441
เฮ้ยยยย รีบมาช่วยนกยูงงงงงงงงงงง
PS.  http://writer.dek-d.com/sermman/writer/view.php?id=871849 ทัศนศึกษาสั่งตายสนุกมาเลยเรื่องนี้อย่าลืมมาอ่าคอมเม้นและสมัครด้วยนะคะสนุกสวดยอด
Name : Pinny Kaa! < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Pinny Kaa! [ IP : 124.121.69.108 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 ตุลาคม 2555 / 17:46
# 1 : ความคิดเห็นที่ 348
 นกยูง!!!!

พวกแจ๊คคิดจะทำอะไร!

แล้วฌอร์นจะมาช่วยทันมั๊ยเนี่ย!!!!

Name : ืmy banks < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ืmy banks [ IP : 110.169.17.197 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 พฤศจิกายน 2553 / 18:58

หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android