[kookv] โชคชะตา

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 157 Views

  • 2 Comments

  • 16 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    157

    Overall
    157

แนะนำเรื่องแบบย่อๆ
ทำร้ายเขามากพอแล้ว ลองเจ็บปวดเองคงรู้สึกดี..

ติดแท็ก #ชะตากุกวี


ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
kookv โชคชะตา








open: 21/09/2559



Jungkook
อดีตแสนเจ็บปวดกับอนาคตแสนทรมาน





------------------------------------------------------------------------------------------------

ลินซามะ
ฝากติตามด้วยนะจร้าาาาาา

------------------------------------------------------------------------------------------------


เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 21 ก.ย. 59 / 10:36

บันทึกเป็น Favorite




JUNGKOOK X TAEHYUNG

แนะนำเปิดเพลง ขอร้อง - กัปตัน

 

 

 

 

ไม่!!! มันไม่จริง พี่กลับไปอยู่กับผมเถอะ ได้โปรดๆ ผมขอร้องร่างสูงที่ดูอ่อนล้าและโทรมมากๆ ทรุดตัวลงแทบเท้าผู้เป็นที่รัก ขอบตาคล้ำเอ่อคลอไปด้วยน้ำตาแห่งความเสียใจ

 

 

“…”

 

 

ผมขอร้อง ได้โปรด ผะ...ผม ไม่ ได้อยากทำแบบนั้น ผมแค่ทำมันเพื่อประชดพี่..หึ ที่ดื้อด้านใส่ผมก็แค่ นนั้นผมไม่รู้ว่าทำไม ทำไมเขาถึงไม่กลับมาอ้อนวอนขอร้องให้ผมรักเขา แต่ทำไมผมถึงต้องมาอ้อนวอนขอความรักจากเขาแทนแบบนี้

 

 

มันจบแล้วจองกุก เมียของยุนกินายก็ได้ไปแล้วลูกของฉันนายก็ได้ไป อีกอย่างนายก็ผลักไสไล่ส่งฉันจนสะใจแล้ว ยังจะมาเอาอะไรจากฉันอีกหน้าที่มีรอยยิ้มรูปสี่เหลี่ยมไม่มีอีกแล้ว คนที่พรากมันไปคือผมเอง สีหน้าเย็นชานั่นมันทำให้ผมกลัว กลัวว่าเขาพูดจริงทุกอย่าง พูดเหมือนเขาจะทิ้งผมไป เสียงที่ทำให้ผมรู้สึกร้อนรุ่ม

 

 

ขอ..ขอโอกาสให้ผมเถอะ ผมจะไม่ทำ ผะ ผมรักพี่ ผมรักพี่จริงๆนะผมรีบพูดออกมาเพราะพี่เขาไม่ฟังผมและเตรียมจะหันหลังหนีผมไป

 

 

 

 

หมับ

 

 

 

 

ปล่อยผมรีบไขว่คว้าขาของพี่เขาไว้ ผมไม่รู้ว่าผมยอมทำอะไรแบบนี้ได้ยังไงกันแต่ผมทำตามที่หัวใจของผมมันสั่ง

 

 

ได้ ฮรึก! โปร..

 

 

แบคครับเอาไอ้สวะนี่ออกไปทีอึก!!! มันจุก จุกไปทั่วอกข้างซ้ายมันช่างเจ็บปวด

 

 

ตามที่แทขอครับ เอามันออกไปจากขาคนของกูเสียงของไอ้แบคฮยอนสั่งคนของมันแต่ผมไม่สนใจหรอก ผมขออย่าไปจากผม อย่าทิ้งผมไว้คนเดียว ผมกลัวผมไม่เคยเจออะไรแบบนี้ มันรู้สึกไปไม่เป็น

 

 

ปล่อยกู กูจะไปหาพี่วี บอกให้ปล่อยกูอ๊อค!!”ผมทรุดลงเพราะแรงอัดตรงหน้าท้องมันเจ็บจนแล่นขึ้นมายันกล้ามเนื้อส่วนบนและมันไม่ใช่เพียงครั้งเดียว ฝ่าเท้าที่ผมเคยใช่เหยียบย่ำจิตใจใครต่อใครก็ใส่ลงมาไม่ยั้ง

 

 

พี่แทขึ้นรถเลยครับอาการแถวนี้มันไม่ดี เดี๋ยวแบคเคลียร์ให้พี่เอง

 

 

แต่ว่าจะ..จองกุกเขา

 

 

นะ นะครับแทของแบค

 

 

อื้อเสียงเท้าของพี่เขามันค่อยห่างไกลไป ไม่ พี่เขากำลังทิ้งผม มาเฟียยังผมมาแพ้คู่อริเพราะเรื่องนี้หรอ เรื่องที่พี่เขาเลือกมันหรือเรื่องที่ผมทารุณพี่เขากันนะผมได้ยินทุกคำพูด

 

 

พอก่อน เหอะ น่าสมเพชนะ มาเฟียจอนผู้น่านับถือแพ้เด็กจนอย่างกู

 

 

อย่ามาโกหกกู ไอ้หมาบ้าผมตะคอก ซึ่งมันไม่ได้ทำให้มันสะเทือนเลยแม้แต่น้อย

 

 

พี่เขาก็เคยด่ามึงแล้วมึงก็ไม่สะเทือนแบบนี้นี่ ฮ่าๆ น่าขำสิ้นดี กูก็ด้านช้าแล้วว่ะ กูสงสารมึงนะทั้งๆที่มึงกับกูเคยเป็นเพื่อนรักกันแต่มึงทำตัวมึงเอง การที่จะรักพี่เขาด้วยใจน่ะ มึงทำได้แต่มึงกลับทำสิ่งเหี้ยๆบังหน้า ก็สมควรที่เขาจะรักกู กูไม่อยากพูดมากอย่ามายุ่งกับคนของกู กูก็รักของกูหลังจากนี้ก็ขอให้มึงโชคดีแล้วกันผมเงยมองมันทั้งน้ำตาความรู้สึกมันตีตื้นขึ้นมา

 

 

ไม่ พี่วีผมลุกวิ่งตามรถคันแรกที่กำลังเคลื่อนตัวออกไป

 

 

 

 

ตุบๆๆ ตึงๆ

 

 

 

 

ไม่ พี่จะทำแบบนี้กับผมไม่ได้นะ พี่ทำมันไม่ได้ ฮื่ออออ!!! พี่อย่าทิ้งผมไป ผมข..อโทษ ได้โปรดดดดด ฮึกกกกก พี่ขาที่วิ่งตามรถของผมมันหมดแรงลงเรื่อยๆ แขนที่ทุบกระจกรถค่อยอ่อนหล้าลงเรื่อยๆ ไม่ไหวแล้วผมหมดแรงแล้วจริงๆ

 

 

 

ปรี้นนนนนนน!!!!

 

 

บายพวกรถของไอ้แบคที่ขับตามมาบีบแตรไล่ผมพร้อมคำเยาะเย้ยจากคนของมัน

 

 

พี่ทิ้งผมไม่ได้ พี่วี!!!!!!!!!! พี่!!!”

 

 

ผมวิ่งไม่ทันมันดูไกลออกไปทุกที ไกลออกไปเรื่อยทิ้งร่างที่ไร้เรี่ยวแรงของผมไว้ข้างหลังมันเจ็บเจียนจะตายแล้ว ผมขอโทษๆ พี่ไม่สามารถฟังความรู้สึกจากผมได้อีกต่อไปแล้ว ทุกสิ่งทุกอย่างที่ผมทำ ผมทำไปโดยไม่คิดว่ามันจะทำร้ายจิตใจพี่เลย

 

 

 

 

ซ่าาาาาาา

 

 

 

 

เม็ดฝนที่สาดซัดลงมาอย่างกะทันหันเหมือนเป็นการตรอกย้ำผมซ้ำแล้วซ้ำเล่า ผมทรุดลงไปกลับพื้นอย่างหมดเรี่ยวแรง

 

 

ม่ายยยยยยยยยยยยยยยย โว๊ยยยย!! ผมรักพี่ได้ยินมั้ย ผมรักพี่ มันพอรึยังที่พี่จะกลับมาหาผม ผมตะโกนออกไปกลางสายฝนฟังดูเหมือนหนังหรือนิยายน้ำเน่าสักเรื่องถ้าเอาเรื่องของผมไปแต่งมันคงขายดีเหมือนเทน้ำเทท่า ผมมองไปบนฟ้าฝ่าเม็ดฝนที่ตกลงใส่หน้าผมไม่ยั้งตาพร่ามัวมันดับไปพร้อมสติของผม

 

 

 

 

7เดือนต่อมา

 

 

 

 

พ่อครับ ดูดิแจกับแทคเจออะไรมาผมหันไปมองเด็กวัย6ขวบทั้งสองคนไอ้แฝดมันดื้อจริงๆ

 

 

ไปเจออะไรมาหล่ะ

 

 

ลูกแก้มมุกทะเลครับ

 

 

แทคเป็นคนเจอแหละผมมองของในมือแทค ตาที่เบิกกว้างขึ้นของผมมันบ่งบอกได้ถึงความตกใจของที่ผมอยากได้เมื่อตอนที่ยังมีพี่เขาอยู่ ผมซ้อนไว้ดีแล้วนี่ ทำไม?

 

 

แจเจอต่างหากลูกแก้วนั่นถูกแย่งออกจากมือแทค

 

 

ไม่ใช่ ฉันเจอตะหาก

 

 

ไม่ของฉันนะเว้ย

 

 

ของฉัน

 

 

หยุดเดี๋ยวนี้นะ!!!”

 

 

 

 

เพล้งงง!!!!!!!!

 

 

ไอ้พวกเด็กบ้า พวกมึงทำอะไรกับของรักของกู!!!!!”

 

 

 

 

 

 

 

----------------------------------------------โปรดติดตามเปอร์เซ็นต่อไป---------------------------------------------

- 30% -

 

 

 

 

Talk with writer

21/09/2559

หว่ายยยย จกุกนางไปทำไรไว้อ่ะแกรรร ฮื่ออ ดราม่ามากกกกก ลูกทำล่วงนิดเดียวเองทำไม่นางต้องขึ้นเสียง แตยองโดนนางทารุณจนต้องหาที่พักพิงอย่างน้องแบคกันเลยที่เดียวเชียววว ติดตามกันไปนะจร้า

 

1 เม้น 1ความคิด

1 ยอดFav 1 กำลังใจ

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ ลินซามะ จากทั้งหมด 1 บทความ

  • เรื่อง

    หมวด

    ตอน

    คนเข้าชม

    โพสท์

    คะแนน

    อัพเดท

  • รักดราม่า

    เรื่องสั้น

    149/149

    2

    0%

    21 ก.ย. 59

บทวิจารณ์

เขียนบทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

เขียนคำนิยม

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. #2 songsonglove2 (@songsonglove2) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 กันยายน 2559 / 01:33
    รอรอออออออออ
    #2
    0
  2. วันที่ 23 กันยายน 2559 / 00:04
    รอนะ
    ว่าแต่ แต่งเป็นเรื่องยาวเลยได้มั้ยค่าาาาาาาาา😅😅😅
    #1
    0
พิมพ์เลขที่เห็น